Podstawy

Niech wychwalanie, wdzięczność i uwielbienie wzniosą się ku Mądremu Stwórcy, Którego niezbędność istnienia i jedyność językiem niemocy oraz ubóstwa osobno i wspólnie poświadczają wszystkie cząstki wszechświata. I niechaj błogosławieństwa i pozdrowienia zstąpią na Wysłannika, który ujawnił tajemnice wszechświata, odkrywając i wyjaśniając jego znaki, a także na jego rodzinę i towarzyszy oraz na innych proroków i posłańców.

Przyjacielu! Przed niektórymi ludźmi natura i rozmaite racje zamknęły drzwi wdzięczności i otworzyły drzwi niewiary i wielobóstwa. Jednak fundament wielobóstwa, czego nie podejrzewają, składa się z licznych niedorzeczności. Opowiem o jednej z nich, aby swoimi niewidzącymi oczami zobaczyli, jak szpetne jest wielobóstwo. Zatem:

Jeśli wielobożnik, odrzucając upojenie ignorancją, spojrzy na swoją niewiarę okiem wiedzy, to aby ją zrozumieć i zaakceptować, będzie zmuszony obciążyć pojedynczą cząsteczkę na wagę jednej tony, stworzyć w każdej niezliczoną ilość fabryk i przekazać je w ręce przyczyn i natury. Do tego jeszcze nauczyć przyrodę wszystkich subtelnych sztuk, które istnieją we wszystkich stworzeniach. Wszakże, przykładowo, każda cząsteczka powietrza może dostać się do dowolnej rośliny, jej liści lub owoców i wypełnić obowiązki przypisane ich strukturze. Jeśli bezbożnie zaprzecza, że cząstki te są sługami Wszechmogącego Allaha i wykonując swoje funkcje podlegają Jego nakazom i woli, to trzeba uznać, że wszystkie

co do jednej znają właściwości, skład i budowę ciała, w które wchodzą. Obecność takiej wiedzy w cząsteczce może dostrzec tylko bezbożnik.

Owoc stanowi pomniejszony przykład drzewa, a znajdująca się w nim pestka to księga uczynków drzewa, zawierająca historię jego życia. Dlatego owoc odzwierciedla całe drzewo, nawet gatunek tych drzew albo też całą ziemię. Oznacza to, że stworzenie jednego owocu, zgodniez wielkością sztuki, jest podobne do stworzenia ziemskiego globu. Dla Tego, który powołał do życia cząstkę i zawarł w niej niezwykłą biegłość, nie ma nic trudnego w uformowaniu ziemi i zarządzaniu nią. Zastanawiam się, czy istnieje większy nonsens niż twierdzenie niewierzącego o posiadaniu przez niego głębokiego umysłu i zdolności orientowania się, jeśli w swoim sercu nosi takie przekonania.

Przyjacielu, są dwa obrazy każdej rzeczy.

Pierwszy, materialny, to obraz widzialny, szyty całkiem jak koszula, zgodnie z planem przeznaczenia i dopasowany do ciała każdej rzeczy.

Drugi, postrzegany przez umysł - wyobrażony obraz uzyskiwany przez połączenie różnych materialnych postaci, które ta rzecz przybrała w ciągu swojego życia. Jest podobny do wyimaginowanego kręgu, utworzonego przez szybką rotację światła. Postrzegany przez umysł, pozwala poznać historię życia każdej rzeczy, jest miejscem manifestacji predestynacji i nazywa się losem, przeznaczeniem. Każda rzecz z punktu widzenia obrazu materialnego ma granice oraz cel, podobnie - w przypadku niektórych ukrytych mądrości - posiada je z perspektywy obrazu duchowego, widocznego dla umysłu. Dlatego w materialnej postaci każdej rzeczy moc Pana jest mistrzem, a przeznaczeniem inżynierem. W obrazie duchowym predestynacja jest linijką przewodnią, czyli wykreśla linie kształtowania, a moc oznacza źródło działania, to znaczy kształtowanie dokonywane według tych linii odbywa się z konta mocy.

O niewierzący! Kiedy to usłyszysz, pomyśl dobrze! Czy masz siłę, aby nauczyć cząstkę sztuki krawiectwa? Czy przyczyny i natura, które uważacie za swoich twórców, mają moc zszycia różnych postaci wszystkich rzeczy?

Spójrz, ślepy niewierzący! Człowiek, będący owocem drzewa stworzenia, siłą i wyborem przewyższający zewnętrzne powody, posiadający wszystkie umiejętności i wiedzę niezbędną do krawiectwa, nie zdoła uszyć odzieży odpowiedniej dla ciernistego drzewa. Mądry Stwórca podczas wzrostu każdej rośliny z idealną szybkością i łatwością tworzy dla niej odpowiednie samoodnawiające się ubrania i zielone pokrowce i zakłada na nią. Fasubhaanallaah.

Tak, Allah, od Którego zależy istnienie wszystkiego, w Którego ręku znajduje się istota każdej rzeczy, na Którym wspierają się i ku Któremu zwracają się wszelkie stworzenia, jest wolny i czysty od wszelkich wad, niedociągnięć i skaz.

Przyjacielu, każde stworzenie nosi pieczęć i stempel Jedynego i Samowystarczalnego (As-Samad) Stwórcy. Poświadczają one o tym, że wszystkie stworzenia są Jego własnością i dziełami Jego sztuki. Spośród nieskończonej wielości pieczęci Jedyności i sztanc Samowystarczalności Stwórcy zwróćcie uwagę tylko na tę, umieszczaną wiosną na stronicy powierzchni ziemi. Poniższe stwierdzenia wyraźnie to pokazują i wyjaśniają.

Na powierzchni ziemi widoczny jest zadziwiający i mądry proces tworzenia. Jeśli chcesz go obserwować i ujrzeć jego siłę, to zwróć uwagę na poniższe wypowiedzi:

1. Proces tworzenia pochodzi z rozległej i ogromnej szczodrobliwości.

2. Dzięki wielkiej mocy proces tworzenia dokonuje się z doskonałą łatwością.

3. Wszystko tworzone jest z niebywałą szybkością i w odpowiedniej kolejności.

4. Harmonijność i równowaga obejmuje absolutnie wszystko.

5. Przepiękne dzieła sztuki powstają bardzo niewielkim kosztem.

6. Mieszane rzeczy są tworzone osobno i bez zamieszania.

7. Pomimo tego, że proces tworzenia zachodzi jednocześnie na rozległych terytoriach, w kreacjach nie ma żadnych wad, są tworzone w doskonałej postaci.

8. Gatunki jako całość, a także ich poszczególni przedstawiciele, są do siebie niesamowicie podobne, a jednocześnie zupełnie inne.

Przyjacielu, każda z tych wypowiedzi wystarczy, aby pokazać tę pieczęć. Zwróć uwagę: cechą wszechogarniającej mocy jest niespotykana hojność i doskonałe mistrzostwo. Tworzyć z niesamowitą łatwością i porządkiem może wyłącznie Posiadacz wszechstronnej wiedzy, dla Którego nie istnieje żadna trudność. Kształtować z zadziwiającą szybkością i proporcjonalnością, jakby wszystko było dokładnie zważone i wymierzone, umie tylko Ten, Którego poleceniom i mocy podlega każda rzecz. Zarządzać wszechobecnymi gatunkami z niezwykłą umiejętnością potrafi jedynie Ten, który swoją wiedzą i mocą znajduje się obok każdej rzeczy. Tylko Hojny posiadacz nieskończonych skarbów może tworzyć najcenniejsze pod

względem sztuki dzieła w wielkiej ilości i obfitości. Tworzyć wzajemnie powiązane i przemieszane istnienia, nie myląc ich, nadając każdemu z nich indywidualne właściwości, zdolny jest wyłącznie Ten, Który widzi i obserwuje każdą rzecz, Któremu jedno działanie nie przeszkadza w wykonywaniu drugiego.

Zbiegi okoliczności w wyglądzie, ciałach i procesach formowania się bytów rozsianych na powierzchni ziemi wskazują na Tego, w Którego dłoniach rozporządzania, wiedzy, rozkazywania oraz mądrości spoczywa ziemska kula.

Zdumiewająca kreacja każdego z wielu przedstawicieli wszelkiego gatunku wskazuje na Absolutnie Wszechmocnego, dla Którego nie ma różnicy między jednym i wieloma, między małym i wielkim.

W każdym z powyższych wyrażeń tkwi jeszcze inny znak, świadczący o tym, że wszystko jest umiejętnością i stworzeniem jedynego Stwórcy. Tak, istnieje sprzeczność między hojnością a oszczędnością, szybkością a proporcjonalnością, nieistotnością kosztów i wartości, zmieszaniem i odrębnością. Jedynie Wszechmogący Stwórca, posiadający nieograniczoną potęgę, potrafi zjednoczyć te przeciwieństwa w jednym działaniu.

Wniosek. Choćby jedna z przytoczonych powyżej wypowiedzi w zupełności wystarcza do zademonstrowania Pieczęci Jedyności, zaś wspólnie ukazują ją wyraźnie i w najlepszy możliwy sposób. Tak więc dzięki temu wyjaśnieniu ujawniono tajemnicę czcigodnego ajatu:

[13]

a gdy uparcie zaprzeczającego zapytamy: «Kto jest Stwórcą nieba i ziemi?», będzie zmuszony powiedzieć: «Allah».

Przyjacielu! Zaprawdę, Boskość, proroctwo i Wieczny Pokój wymagają we wszechświecie wzajemności istnienia. Byt jednego nich czyni niezbędnym byt pozostałych, a dowody istnienia jednego potwierdzają istnienie kolejnych. Wiara w jedno z nich wymaga wiary w inne. Przykładowo istnienie książki, której każde słowo zawiera całą książkę, a każda litera całą linijkę, jest niemożliwe bez istnienia pisarza. Podobnie istnienie księgi wszechświata wiąże się z koniecznym istnieniem Wiecznego Artysty. Ludzie, którzy nie są otumanieni, mogą potwierdzić bycie księgi-wszechświata tylko poprzez wiarę w Odwiecznego Artystę.

Budowla pełna cudownej sztuki, ornamentów i wzorów nie może powstać i funkcjonować bez budowniczego i zręcznego rzemieślnika.

Podobnie byt tego świata jest podporządkowany istnieniu Stwórcy. Ci, którzy nie są pijani zbłądzeniem, nie zdołają potwierdzić istnienia świata bez potwierdzenia istnienia Stwórcy.

Ponadto, jeśli zaprzeczy się istnieniu Słońca, wtedy jego blask w kroplach mórz i rzek, będący jego odbiciem, stanie się niemożliwy. W ten sam sposób dla tych, których umysły nie są zepsute, potwierdzenie bytu tego wszechświata, odnawiającego się i zmieniającego w doskonałym porządku, jest możliwy tylko przy potwierdzeniu konieczności istnienia Stwórcy i Twórcy. Ponieważ Tym, Który Swoją mądrością i wolą stworzył wspaniały wszechświat, uzupełnił go prawidłami losu i przeznaczenia, uporządkował Swoimi prawami, przyozdobił normami troski i miłosierdzia, oświecił przejawami Swych imion i właściwości, może być wyłącznie Twórca (Al-Bari) i Stwórca (Al-Chalik). Tak, jeśli nie przyjmiesz Jedynego Stwórcy, to będziesz musiał zaakceptować nieskończoną wielość bogów, w ilości równej liczbie cząstek i wszystkiego, co się z nich składa we wszechświecie. Jednocześnie konieczne będzie, aby każdy z tych bogów mógł stworzyć cały wszechświat. W końcu każda, nawet najmniejsza żywa istota, jest podsumowaniem wszystkich właścicieli życia. Stworzyciel pojedynczego bytu powinien być wystarczająco potężny, aby stworzyć to, co powszechne.

Co więcej, tak jak istnienie Słońca jest niemożliwe bez blasku, tak Boskość nie może być bez objawiania się poprzez wysyłanie posłańców. Do poznania, prezentowania i kontemplacji najbardziej wzniosłego i najdoskonalszego piękna potrzebne są wyjaśnienia, jakich udzielali właśnie posłańcy. Tylko dzięki nim dostępna jest doskonała sztuka, która osiągnęła najwyższy stopień piękna.

Jednocześnie absolutna Boża opieka i zarządzanie oczekuje powszechnego okazywania czci. Jest to możliwe za pośrednictwem objawienia ludziom Bożej Jedyności przez dwuskrzydłych posłańców.

W dodatku, jeśli właściciel piękna nie ma luster i pośredników, pozwalających na zapoznanie się z jego urodą, to pozostanie ona niewidoczna i nieznana. Poznanie staje się dostępne dzięki posłańcom, ponieważ poprzez swoje wielbienie są zwierciadłami piękna Twórcy, a od strony posłanniczej misji Jego zwiastunami i nauczycielami prawd wiary.

Ponadto, aby otworzyć skarbce wypełnione należącymi do kogoś drogocennościami, pokazać je i ofiarować ludziom, objawić potęgę, bogactwo i przywództwo właściciela skarbca, potrzebny jest pracownik wybrany z polecenia i pozwolenia właściciela. A jest nim wysłannik.

Przyjacielu, nie ma na świecie innej osoby poza Prorokiem Muhammadem, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, która posiadałaby te cechy i byłaby w stanie wypełniać wspomniane obowiązki w nienaganny sposób. To człowiek, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, najbardziej kompetentny, doskonały i godny. On w najlepszy ze wszystkich sposobów opisuje, wyjaśnia, ogłasza, informuje i obwieszcza o Stwórcy.

Drogi przyjacielu, zbliżyliśmy się do części poświęconej wzajemnej konieczności wiary w Allaha oraz wiary w życie wieczne. Przygotuj się, posłuchaj!

Jeśli jakiś sułtan nie wynagrodzi posłusznych mu i nie ukarze buntowników, jego państwo zacznie się rozpadać. Po prawej ręce każdego władcy powinno być miłosierdzie i współczucie, natomiast po lewej kara i wychowanie. Miłosierdzie wymaga nagrody. Edukacja wymaga kary. Miejscem nagrody i kary jest Wieczny Świat.

Ponadto każdy sprawiedliwy i mądry sułtan, aby uchronić swoje majestatyczne panowanie od niedociągnięć, okazuje miłosierdzie tym, którzy proszą go o schronienie, zaś aby ukazać wielkość swojej władzy chroni prawa swoich poddanych. W największym stopniu dotyczy to Wiecznego Świata.

Co więcej, władca, mający wypełnione po brzegi skarbce i odznaczający się nieograniczoną hojnością, pragnie stałego miejsca powszechnego obdarowywania i ugaszczania. Pragnie też wieczności i stałości stworzeń, które potrzebują różnorodnych darów. Jest to możliwe tylko w Wiecznym Świecie.

Jednocześnie właściciel piękna chce stale widzieć i demonstrować swoje piękno. W tym celu potrzebny jest Wieczny Świat, ponieważ nieprzemijająca uroda nie zadowoli się tymczasowym i nietrwałym kochankiem. Wymaga jego stałości, a do tego potrzebuje Wiecznego Świata.

Miłosierny i współczujący Władca pomaga tym, którzy proszą o pomoc i odpowiada na modlitwy, do tego stopnia, że natychmiast tworzy i daje to, o co prosi najprostsze stworzenie. Zaprawdę, On z pełną łatwością zaspokaja największe potrzeby wszystkich istnień. Taką powszechną i najważniejszą potrzebą jest Wieczny Świat.

Do tego, przy tak wspaniałym i pięknym rządzie (we wszechświecie), przejawiającym się dzięki swoim działaniom i rozporządzeniom, znajduje się tylko ciasny hotel gromadzący ludność. Poddani władcy nie mogą

pozostać w nim na zawsze, gdyż stale zapełnia się i opróżnia. Jest też miejsce prób i egzaminów, ciągle modyfikujące się i przemieniające. Istnieją zbiory przeobrażające się i zmieniające w czasie, prezentujące niektóre dzieła sztuki i dary władcy. Ten stan rzeczy wskazuje wyraźnie, że za tym ciasnym miejscem, mieszkaniem i wystawą odnajdziemy wieczną siedzibę, przestronne pałace, otwarte skarbce. Mieszkańcy tych miejsc będą przebywać tam na wieczność.

Jeśli uważny władca rejestruje i zmusza do rejestrowania absolutnie wszystkich działań, uczynków, potrzeb i próśb swoich poddanych, utrwala i przechowuje obrazy i fotografie każdej sprawy i zdarzenia zachodzącego w jego włościach, to bez wątpienia świadczy o tym, że nadejdzie czas rozliczenia, pojawi się sąd, rozdane zostaną nagrody i kary.

A jeśli władca wielokrotnie obiecuje nagrody i grozi karami, jeśli wykonanie obiecanego nie oznacza trudności dla jego władzy, ale dla poddanych jest bardzo ważne, to z pewnością dotrzyma swego słowa. Przecież niespełnienie obietnicy sprzeciwia się godności potęgi i panowania.

Na domiar wszystkiego, za jednomyślną zgodą wiernych posłańców, którzy osiągnęli stopień niewątpliwego, wiarygodnego przesłania, miejscem objawienia wspaniałego i wielkiego rządu jest Wieczny Świat. Ciasne miejsca i małe place tego świata nie mogą być stałym miejscem manifestacji wielkości. W końcu nietrwałe, zmieniające się rzeczy nie są zdolne, aby stanowić centrum i stolicę niezmiennego królestwa.

Władca na małym placu naszego ciasnego świata demonstruje różnorodne kreacje, wydarzenia, spotkania i rozstania. Jednak te rzeczy nie są celem. Pokazują tylko przykłady i podobieństwa tego, co wydarzy się w Wiecznym Świecie. Podczas Dnia Sądu na Wielkim Zgromadzeniu wydarzenia będą się rozwijać w zależności od tych małych przykładów i zbieżności. W konsekwencji wszystkie stworzenia i wydarzenia tego nietrwałego i śmiertelnego świata w Innym Świecie przyniosą wieczne i trwałe owoce.

Nie sposób wyobrazić sobie bardziej wzniosłej mądrości, troski, sprawiedliwości, miłosierdzia i współczucia niż te, które sułtan okazał w tych nietrwałych miejscach i wielkich placach. I oczywiście, widziane w naszym świecie wywyższone, różnorodne i cudowne sztuki potrzebują niezmiennych miejsc i stałych, nieznikających mieszkańców, którzy zostaliby zaszczyceni prawdami wielkiej mądrości i sprawiedliwości. W przeciwnym razie trzeba będzie zaprzeczyć widzianej naocznie mądrości, trosce oraz miłosierdziu i uznać właściciela procesów wynikających z tych cech, niech Allah wybaczy, za niesprawiedliwego,

okrutnego i rozrzutnego. To z kolei wywołuje konieczność przekształcenia prawd w ich przeciwieństwa, co jest absolutnie niemożliwe.

Ponadto istnieje bardzo wiele dowodów wskazujących, że tymczasowe miejsca naszego świata przyjmą formę, w której staną się centrum i stolicą wiecznego królestwa. Biorąc ten fakt pod uwagę, a także to, że panowanie Bożej mocy wymaga nagród i kar, niemożliwe jest stworzenie tego świata, a nie stworzenie Innego, stworzenie tego wszechświata, a nie stworzenie innego.

Co więcej, miłosierdzie Stwórcy wszechświata jest rozległe i obejmuje każdą rzecz. Miłosierdzie wszystkich matek, a nawet, w pewnym sensie, zwierząt i roślin wobec ich dzieci oraz łatwość, z jaką karmione są małe, słabe dzieci i młode, jest jedynie kroplą z bezkresnego morza miłosierdzia. Nie ma związku między wielkością oceanu miłosierdzia a przemijającymi i ulotnymi darami nietrwałego świata, w tym krótkim życiu zmieszanym z trudnościami i nieszczęściami; i ludźmi, którzy niezmiennie pragną wieczności. Przemijanie bez powrotu czyni dar nieszczęściem, miłosierdzie ciężarem, miłość nieszczęściem, przyjemność smutkiem, a litościwość okrucieństwem...

Jednocześnie z widocznych we wszechświecie rozporządzeń jasno wynika, że jego Stwórca posiada nieograniczoną potęgę i niesamowitą wielkość. Jeśli więc nawet odłoży ukaranie tych, którzy Go nie wywyższają lub okazują Mu brak szacunku, to z całą pewnością we właściwym momencie ich ukarze.

Dla tych, którzy uważają zakazy Stwórcy za nieistotne, nie są im posłuszni z wiarą, nie pozwalają się pokochać za pośrednictwem uwielbienia oraz nie okazują szacunku i wdzięczności, znajdzie się naturalnie miejsce odpłaty w wiecznej stolicy Bożego Królestwa.

Dzięki pięknu sztuki, ładowi i dobroci zawartym w każdej rzeczy, staje się jasne, że wszechmogący Stwórca, Który rozporządza całym wszechświatem, włada wielką i wszechogarniającą mądrością, wymagającą okazania wielkiego miłosierdzia i darów tych, którzy pokornie zwracają się o pomoc do Pana.

Widzimy też, że każda rzecz znajduje się w odpowiadającym jej miejscu. Każdy otrzymuje to, do czego ma prawo. Każdy potrzebujący dostaje to, o co poprosi. A na pytanie i pragnienie proszącego - zwłaszcza jeśli jest to prośba wyrażona językiem umiejętności, naturalnych potrzeb lub skrajnej potrzeby oraz konieczności - udzielana jest odpowiedź. Taka jawna sprawiedliwość, której przejawy są oczywiste, wymaga Wielkiego

Sądu, aby, z dominującym wpływem Rządu, zachować prawa swoich poddanych. Nietrwały, tymczasowy świat nie może być nagrodzony prawdziwą wielką sprawiedliwością. Skoro tak, to wielkiemu sprawiedliwemu Władcy potrzebne są wieczny Raj i Piekło.

Ponadto widzimy, że właściciel tego świata - po potwierdzeniu wszystkich jego działań - dysponuje niezwykłą hojnością i wieloma skarbami, podobnymi do gwiazd pełnych światła i blasku oraz roślin obwieszonych owocami i różnymi płodami. Bezustanna szczodrość i niewyczerpane bogactwo potrzebują wiecznego miejsca ugoszczenia i sprawiają, że konieczne jest kontynuowanie egzystencji stale potrzebujących stworzeń. W końcu ogromna wielkoduszność i niesamowita hojność domagają się ciągłego obdarowywania poddanych. To natomiast wymaga stałego istnienia potrzebujących i wdzięcznych za te dary i łaski.

Dzięki przejawom tych hojnych, mądrych i cudownych działań staje się jasne, że Stwórca dysponuje ukrytą doskonałością. Pragnie ją nieustannie przejawiać i demonstrować całemu światu. Tak, stale ujawniająca się niezmienna doskonałość wymaga przedłużania istnienia tych, którzy ją podziwiają, ponieważ osoba skazana na całkowitą zagładę nie będzie przywiązywać wagi do doskonałości i zamiast podziwiania oraz wychwalania okaże chłód i zacznie obrażać tę doskonałość.

Oprócz tego Stwórca pięknych świetlistych stworzeń włada czystym duchowym pięknem. Jest ono tak doskonałe i pełne wdzięku, że nie możemy go pojąć naszymi ograniczonymi umysłami. Na przykład jedno z przyćmionych zwierciadeł tego piękna stanowi powierzchnia ziemi, która w każdym stuleciu, o każdej porze i ogólnie przez cały czas demonstruje, opisuje, oznajmia i pokazuje cienie wciąż manifestujących się odbić tego piękna.

Jednocześnie jest niewątpliwą prawdą, że właściciel wysublimowanej urody chce widzieć ją zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, czyli oczami innych. Dlatego jeśli piękno jest niezmienne i trwałe, to lustra odzwierciedlające jego doskonałość i łaskę muszą być wieczne i trwałe. Wieczne piękno nie zadowoli się przemijającym kochankiem. A miłość nietrwałego i zanikającego kochanka do wiecznego i trwałego oblubieńca zamienia się w nienawiść. Tak, człowiek zaczyna obrażać i zaprzeczać urokowi każdej pięknej rzeczy, której jego ręce lub świadomość nie mogą dosięgnąć. W rezultacie istnienie tego świata wymaga istnienia Stwórcy, a istnienie Stwórcy czyni niezbędnym istnienie Wiecznego Świata.

Na dodatek Stwórca świata jest miłosierny i miłościwy. Widzimy, że nieszczęsnym stworzeniom, które proszą o pomoc, pomaga z idealną

szybkością. Ten, kto ucieka do siedziby Najwyższego, jest zbawiony. Proszący i dopytujący się otrzymują wspomożenie i odpowiedź. Dociera głos najprostszego stworzenia, a jego prośba zostaje zaakceptowana. Oczywiście posiadacz takiego miłosierdzia stworzy zmartwychwstanie po śmierci, wieczne szczęście i Raj, będące największą potrzebą ludzkości, o spełnienie której w imieniu wszystkich ludzi prosi największy człowiek. Tym bardziej, że podczas powszechnej modlitwy prowadzonej przez tego czcigodnego przywódcę, wszystkie żyjące istoty, wszystkie stworzenia mówią: "Amiin, amiin".

Spójrz, ten człowiek prosi o szczęście taką modlitwą, w takim celu i rezultacie, które wyprowadzają ludzi oraz wszelkie stworzenia z najniższego poziomu, popadnięcia w absolutny niebyt, z bezużyteczności, bezsensu i pustki, i podnoszą do poziomu najwyższego, gdzie stają się wartościowe i wieczne, wypełniają wzniosłe obowiązki i są listami Samowystarczalnego Stwórcy. Spójrz, on, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, tak wzniośle prosi i tak natchnienie wzywa oraz modli się o miłosierdzie, że przyprawiając o wzruszenie niebiosa, Arsz [Tron Wszechmogącego] i wszystkie stworzenia, dosłownie zmuszając je do usłyszenia i przyłączenia się do jego modlitwy z słowa: "Amiin! O Panie nasz, amiin!".

Posłuchajmy, o co prosi ten człowiek, będący Dumą Wszechświata, chwałą rodzaju ludzkiego i jedynym we wszystkich czasach, który znajdując się na ziemi, wzniósł ręce do Wielkiego Tronu i wzywa do Pana, jednocząc w sobie rezultat i istotę oddawania czci przez całą ludzkość. Spójrz, prosi dla siebie i swojej społeczności o wieczne szczęście, wieczność, Raj... Prosi, wymieniając wszystkie piękne święte Boskie imiona, ukazujące swoje piękno w zwierciadłach stworzeń... Widzisz, on, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, poprzez te imiona prosi o wstawiennictwo.

Nawet gdyby nie było wielu powodów bytu Wiecznego Świata i dowodów na jego istnienie, to jedna tylko modlitwa tego człowieka, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, byłaby wystarczającym powodem stworzenia Raju, co dla potęgi Miłosiernego Stwórcy jest tak łatwe, niczym stworzenie wiosny.

Tak więc, podobnie jak posłannicza misja tego człowieka, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, stała się przyczyną stworzenia tego świata - areny doświadczeń, otrzymawszy tajemnicę:

[14] - Gdyby nie było tego człowieka,

pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, wtedy nie byłoby wszechświata - tak jego uwielbienie Stwórcy stało się powodem odkrycia wiecznego miejsca szczęścia.

O Allahu, pobłogosław i pozdrów tego ukochanego, pana obu światów, dumę dwóch światów, życia doczesnego i życia ostatecznego, środek szczęścia w dwóch światach, posłańca dżinnów i ludzi, i całą jego rodzinę i towarzyszy, a także jego braci spośród proroków i posłańców. Amiin.

W wydarzeniach tego świata, w ukierunkowaniu wszystkich stworzeń ku jednemu celowi oraz w fakcie, że wszystkie ciała niebieskie i ziemskie są ze sobą połączone i podlegają jednej sile, uwidoczniają się przejawy wielkiej mocy. I stąd staje się jasne, że za wspaniałym zarządzaniem we wszechświecie kryje się wyjątkowa, niebywała władza.

Siedziba tego świata podlega zmianom i przemijaniu, jak hotel, który nieustannie się zapełnia i opróżnia. Jest niestała, a jego mieszkańcy są zmienni. Ten świat to zmieniająca się i odnawiająca wystawa, mająca na celu ogłaszanie i pokazywanie przykładów zaskakującej i wspaniałej sztuki Stwórcy Wszechświata. Dlatego ludzie zgromadzeni na tej wystawie oraz w tym domu nie pozostaną w nim na stałe. Przecież miejsca ich zamieszkania są zmienne.

Tak więc ten stan rzeczy z pewnością wskazuje, że za tym nietrwałym miejscem zamieszkania nadchodzi wieczny, stały, niezmienny Raj, pałace i siedziby szczęścia, które staną się stolicą wiecznego i niewzruszonego królestwa. Tak, coś nietrwałego nie może być miejscem i przedmiotem nieustannej manifestacji wieczności. Kiedy spojrzysz na to mieszkanie, wykonane przez króla dla czasowo przebywających w nim gości, i zwrócisz uwagę na jego mieszkańców, zobaczysz, że chociaż stworzone wielkim kosztem, to zostało zbudowane na bardzo krótki czas. Wszystkie jego ozdoby i kosztowności są przykładami i wzorami. Goście, którzy się w nim znajdują, tylko próbują wykwintnych dań i różnego rodzaju potraw, ale nie najadają się nimi. Każdy z nich utrwala jednak piękno tego miejsca na swojej osobistej kamerze wideo. A ukryci słudzy króla rejestrują wszystkie działania, czyny i zachowania gości.

W dodatku ten władca co roku niszczy i odnawia miliony ozdób i pięknych rzeczy dla nowo przybyłych gości.

Idąc dalej można zobaczyć wiele niezwykłych i niesamowitych rzeczy. Wszystkie sugerują, że właściciel tymczasowego mieszkania ma wysokie, cenne schronienia oraz wieczne, nienaruszalne pałace. Rzeczy i uwarunkowania widziane w małym mieszkaniu tego świata są jedynie wzorami i przykładami pokazywanymi gościom, aby skłonić ich do podążania ku wszystkiemu, co wzniosłe i piękne, co znajduje się w wiecznych siedliskach.

Podobnie uważne przyjrzenie się siedzibie tego świata i przebywającym w nim ludziom pozwala zrozumieć, że ten świat nie został stworzony po to, aby pozostać w nim na zawsze. Jest tylko poczekalnią i tymczasowym miejscem spotkań stworzeń zaproszonych przez Najwyższego Stwórcę do wiecznego i niezmiennego świata szczęścia. Przyjemne rzeczy widziane w naszym świecie nie są przeznaczone do zadowolenia i przyjemności. Ostatecznie żal rozstania z nimi jest większy niż przyjemność spotkania.

Mało tego, nikt nie może się naprawdę cieszyć. Ponieważ albo życie w przyjemności jest krótkie, albo krótkie bywa samo życie człowieka, który nie może osiągnąć swojego celu. Przyjemności i zadowolenie potrzebne są tylko do wzbudzenia wdzięczności i refleksji. W końcu są to wyłącznie próbki i przykłady prawdziwych darów przygotowanych przez Wszechmocnego dla wierzących w Raju.

Przyozdobione nietrwałe istnienia nie zostały stworzone do rozkładu i niebytu. Ich obrazy, podobieństwa, znaczenia i rezultaty są utrwalone i zachowane. Tworzą niezniszczalne pejzaże dla mieszkańców wieczności. W niezmiennym świecie wieczny Stwórca nada im taki kształt, jaki zechce. Tak, kreacje są stworzone na wieczność. Ich zewnętrzna śmierć i rozkład oznacza wyswobodzenie z dożywotnich obowiązków, a nie egzekucję.

Nawet jeśli po śmierci dotyka je rozkład, umierają tylko pod jednym względem, zaś pod wieloma innymi pozostają wieczne. Przypatrz się chociażby pięknej róży, jaką stworzyła Odwieczna Potęga! Podobnie słowo, które właśnie wyszło z ust, na zewnątrz znika w niebycie, jednak za pozwoleniem Allaha pozostawia miliony przykładów w uszach, na papierach i w książkach, a jego znaczenie trwa w wielu umysłach.

Podobnie róża w krótkim czasie spełnia swoje obowiązki, potem usycha, obumiera i odchodzi. Jednak jej wizerunek i znaczenia utrwalają się w pamięci wszystkich ludzi, którzy ją widzieli, oraz w niosących jej potomstwo nasionach. Stąd nasiona i pamięć to fotografie i miejsca utrwalenia i uwiecznienia jej wizerunku i piękna.

O przyjacielu! Tak samo człowiek nie jest zwierzęciem bezdomnym i rozwiązłym. Jego działania są zapisywane i utrwalane, aby na Wielkim Sądzie, zgodnie z nimi, otrzymał ocenę i odpowiadający mu poziom. Konkluzja: coroczne jesienne zniszczenia to demobilizacja i usunięcie, a także przygotowanie miejsca dla nowo przybyłych gości następnej wiosny.

Stwórca, Który rządzi tym światem, ma tak Przejrzystą Księgę (Kitabul Mubin), że nie istnieje nic, ani małego, ani dużego, co nie zostałoby w niej zapisane i przechowywane. Zwróćmy tylko uwagę na zawarty w niej tematy porządku i równowagi, które są dostrzegalne na tym świecie! Tak, widzimy, że kiedy jakakolwiek rzecz, uwolniona od swoich obowiązków, opuszcza krąg zewnętrznego bytu, Mądry Stwórca zachowuje wiele jej obrazów na Lauhul Mahfuz i zapisuje historię jej życia w rezultatach i nasionach, utrwalając w wielu ukrytych lustrach. Podobnie jak drzewo jest "brzemienne" swoim owocem, to taki sam związek zachodzi między jego nasionem a tymże owocem. Owoc zasadza się zarówno w drzewie, jak i w jego nasionie. W ten sam sposób wiele rzeczy, które wyszły z egzystencji zewnętrznej, pozostaje w ludzkiej pamięci.

Powyższe przykłady unaoczniają wyraźnie wszechogarniające prawo zachowania i zapamiętywania. Tak, właściciel tych treści z wielką uwagą przechowuje i zapisuje wszystko, co dzieje się w Jego posiadłości. Przywiązuje szczególne znaczenie do zachowania Swojego królestwa. Pod Jego panowaniem (rububijjat) wszystko jest w doskonałym porządku, a On zapisuje i nakazuje spisywać nawet najzwyklejsze wydarzenia oraz proste usługi. Takie wszechogarniające i niezbędne prawo zachowania jest oczywiście przeznaczone do rozliczenia na Wielkim Sądzie w wiecznym świecie. I stosuje się ono do ludzi oraz wobec innych stworzeń. Tak, człowiek kontempluje Boże panowanie i poświadcza je, będąc głosicielem jedyności Allaha wśród społeczności stworzeń. Widzi także uwielbienie dokonane przez stworzenia i jest zaszczycony godnością wielkiego namiestnictwa. Niechaj więc człowiek nie uważa się za bezdomnego i nieodpowiedzialnego, bowiem otrzymał takie prezenty i zaszczyty. Podczas Wielkiego Sądu Sprawiedliwości zostanie poproszony o dokładne rozliczenie, po czym uda się w miejsce, na które zasłużył.

Dla Wiecznej Potęgi zmartwychwstanie po śmierci jest podobne do odrodzenia wiosny po jesieni. Tak, zarówno rośliny, jak i ludzie mają swoją wiosnę. Stworzone w przeszłości cuda mocy są niewątpliwym dowodem na to, że Stwórca jest w stanie stworzyć wszystkie możliwe kreacje przyszłości.

Ponadto, mistrz tego świata, wielokrotnie powtarzając, obiecał materialne zmartwychwstanie, którego stworzenie dla jego mocy jest bardzo proste, a dla Jego poddanych ogromnie ważne i potrzebne. Wiadomo, że niedopełnienie obietnicy sprzeciwia się dostojeństwu mocy i miłosierdzia Boskiej opieki, albowiem jawi się oznaką ignorancji lub słabości. To zaś niemożliwe i absurdalne w wobec Wszechmogącego i Wszechogarniającego Stwórcy.

Zmartwychwstanie ludzi jest podobne do zmartwychwstania roślin. Jak ktoś, kto widział jedno, może zaprzeczać drugiemu? Obietnicę stworzenia materialnego zmartwychwstania potwierdzają wiarygodne relacje wszystkich proroków, zgodne opinie wszystkich wielkich ludzi, a także język szlachetnego Koranu. Na przykład:

[15]

Ten czcigodny ajat z wielką mocą obiecuje materialne zmartwychwstanie. Niektórzy ludzie są jednak niewdzięczni, nie potwierdzają słów Władcy wszelkich dóbr, których rzeczywistości i prawdziwości dowodzą wszystkie stworzenia, i dowierzają swojej głupocie i wymysłom.

Zaiste, na tym świecie są promienie wspaniałej opieki i wspaniałego zarządzania. Tak, widzimy na własne oczy, że ogromny glob ze swoimi mieszkańcami podlega rozkazom tego rządu niczym posłuszne i potulne zwierzę domowe. Jego śmierć jesienią i zmartwychwstanie wiosną, ruchy podobne do tańca mawlawich i wszystko, co mu się przydarza, poddane jest tym samym rozkazom. Tym sposobem uporządkowanie, podległość i inne właściwości Słońca oraz planet są powiązane z tymi samymi porządkami.

Ponadto wielkie, niezmienne zarządzanie, opieka i wieczne rządy nie mogą być zbudowane na słabym, nietrwałym i tymczasowym fundamencie. Nie mogą opierać się na zmieniającym się nietrwałym świecie pełnym smutków i kłopotów. W wielkim i rozległym kręgu potężnych rządów jest on jedynie tymczasowym miejscem przygotowanym do wypróbowania ludzi, a także do objawienia i demonstrowania cudów mocy. Zostanie zniszczony i zmieniony, aby stać się częścią wspaniałego, rozległego, wiecznego i nieprzemijającego świata. Tak, dla Stwórcy tego podlegającego zmianom świata niezbędne jest istnienie innego świata, niezmiennego i stałego.

Ci, którzy przeszli z zewnątrz do prawdziwych posiadaczy świetlistych dusz, promiennych serc i oświeconych umysłów, którzy zostali uhonorowani

bliskością Allaha, bez wątpliwości i zdecydowanie informują o przygotowanym przez Wszechmogącego Posiadacza potęgi miejscu nagrody dla pokornych oraz miejscu kary dla nieposłusznych. Obwieszczają o Jego stanowczych obietnicach i surowych groźbach. Wiadomo, że niedotrzymanie obietnicy to podłość, a Twórca Wszechświata jest czysty i święty od wszelakiej podłości. Jednocześnie wszechświat wszystkimi swoimi znakami i jasnymi słowami potwierdza i wzmacnia orędzia wspólnot ludzi prawdy - proroków, świętych i sprawiedliwych.

O człowieku! Czy istnieje prawdziwsze słowo i pewniejsze przesłanie niż to? Ponadto Zarządca świata na małym i tymczasowym obszarze ziemi stale pokazuje przykłady wielkiej przestrzeni wiecznego świata.

Zwróćmy przykładowo uwagę na wiosenne zmartwychwstania w świecie roślin na powierzchni ziemi. Tak, dla Mocy, która w sześć dni z pomieszanych nasion, bez błędów i nieścisłości, tworzy i przywraca do bycia podobieństwa martwych, zgniłych i zwiędniętych ciał roślin, nie przedstawia żadnej trudności stworzenie w ciągu sześciu dni niebios i ziemi. Czy możliwe zatem, aby ta Moc nie wskrzesiła materialnie ludzi, co jest dla niej tak łatwe, jak odwrócenie wzroku? Tak, czy może być trudno wskrzesić ludzi, będących tylko jedną stronicą dla Władzy, która przy wskrzeszaniu roślin, w krótkim czasie, bez błędów i bez zamieszania, jednocześnie przywraca do istnienia stare zapisy i słowa trzystu tysięcy całkowicie wymazanymi i zniszczonych stron? Nigdy i za nic!

Tak więc Posiadacz Władzy rozkazuje językiem Koranu:

[16]

Ten czcigodny ajat wyraźnie poświadcza o prawdziwości wspomnianej sprawy.

O drogi przyjacielu! Z tych działań i rozkazów Wszechmogącego wynika wyraźnie, że zmartwychwstanie i rozprzestrzenienie się roślin na powierzchni ziemi, a także inne spotkania i rozstania nie są ostatecznym celem. Wszak wielkie uroczystości i ceremonie na ogromnych przestrzeniach Innego Świata nie są porównywalne z nieistotnymi wydarzeniami stworzonymi na krótki czas i nietrwałymi rzeczami. One stanowią tylko przykłady i powody niezbędne do tego, aby na ich podobieństwo i jako wynikające z nich odbyło się Wielkie Zgromadzenie. Tak, łatwo przemijające rzeczy i wydarzenia przyniosą wieczne owoce Innym Świecie.

Co więcej, widzimy, że Wieczny Władca i Niezmienny Stwórca w nietrwałych pałacach tego świata i na jego ulegających zniszczeniu placach wykazuje tak oczywistą mądrość, rzeczywistą troskę i wzniosłą sprawiedliwość, że osoba, której serce nie jest zamknięte, a oczy nie są zaślepione, zrozumie, że nie może być doskonalszej mądrości niż ta. I niemożliwa jest piękniejsza troska, większa sprawiedliwość, obszerniejsze miłosierdzie niż te przejawy, których znaki i owoce są dla nas widoczne.

Jeśli więc w kraju tego Władcy nie znajdą się trwałe miejsca, niezniszczalne domostwa i żyjący tam wiecznie mieszkańcy, to właściciele serca i umysłu będą musieli zaprzeczyć widzianej naocznie mądrości, trosce, miłosierdziu i sprawiedliwości. Wtedy wszystko będzie wyglądało tak, jakby właściciel tych mądrych działań - niech Allah wybaczy - pozostawał rozrzutny i niesprawiedliwy. A to jest absurd, który zamienia prawdę w jej przeciwieństwo.

O przyjacielu, który słuchasz moich słów! Nie myśl, że dowody materialnego zmartwychwstania ograniczają się do powyższych dowodów i objawów. Prawda widziana dzięki niezliczonym znakom, ukazanym przez szlachetny Koran, jest taka: nasz Stwórca przeniesie nas z czasowych ekspozycji tego świata do stałej stolicy Jego trwałych rządów i troski. I przeobrazi ten podlegający przemianom kraj na niezmienny. Nie myśl też, że zmartwychwstanie i Inny Świat są konieczne tylko z powodu tak pięknych Bożych imion, jak Mądry, Hojny, Miłosierny, Sprawiedliwy, Zachowujący. Raczej każde Boże imię związane z zarządzaniem wszechświatem wymaga istnienia Innego Świata i zmartwychwstania.

Wniosek: Sprawa materialnego zmartwychwstania jest taką prawdą, którą majestatyczny Stwórca potwierdza Swoją mocą, pięknością oraz pięknymi Bożymi imionami, a także cudownie wymownym Koranem, potwierdzonym przez wszystkie niebiańskie księgi, proroków, świętych i prawowiernych sprawiedliwych. Potwierdza ją również Duma Wszechświata - Prorok Muhammad, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim, który jest najlepszym ze stworzeń i najbardziej godnym wśród ludzi. Ponadto świadczy o zmartwychwstaniu cały wszechświat ze wszystkimi swoimi znakami i słowami. I nawet każda rzecz we wszechświecie, pojedyncza lub ogólna, część lub całość, ma dwie strony. Jedna zwraca się do Stwórcy, dowodząc Jego jedyności. Druga, skierowana ku wieczności, wymaga istnienia Innego Świata i zmartwychwstania.

Na przykład istnienie i ludzkie piękno świadczą o konieczności istnienia i jedyności Stwórcy, a krótkotrwałość życia i przemijanie człowieka, którego aspiracje i zdolności rozciągające się na wieczność, świadczą

o istnieniu Innego Świata. Podobnie widoczne u wszystkich stworzeń uporządkowanie, które pochodzi z mądrości, zdobnictwo wynikające ze staranności, uzdolnienia wynikające z miłosierdzia oraz przystosowanie czerpane z sprawiedliwości, świadczą o istnieniu i jedyności mądrego Twórcy, a także potwierdzają stworzenie i istnienie Innego Świata i wiecznego szczęścia.

O Allahu, spraw, abyśmy znaleźli się wśród ludzi błogości, wskrześ nas w grupie szczęśliwych i wprowadź do Raju razem ze szczęśliwymi, za wstawiennictwem Twojego wybranego proroka. Pobłogosław jemu i jego rodzinie w sposób godny Twego miłosierdzia i szacunku.

Amiin, amiin, amiin.