Czternasta kropla rosy

Kropla pierwsza. Istnieje bezgraniczna i nieskończona wielość dowodów, które potwierdzają proroctwa Ahmada, pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim. Wielce uczeni opisali wiele ich rodzajów. Pomimo mojej niemocy i niedostatków, przedstawiłem niektóre promienie tego słońca w pracy pod tytułem Promienie, a także w pracy Blaski podałem czterdzieści poziomów wspaniałej wymowności Koranu. Jeden z nich, zwrócony ku wymowności sylaby, opisałem w książce Cudowne znaki. Zainteresowanym radzę zapoznać się z tymi trzema książkami.

Kropla druga. Jak już wyjaśniono w poprzednich lekcjach, w Koranie, zesłanym przez Stwórcę nieba i ziemi dla naprawy i wychowania ludzkości, przedstawionych jest wiele obowiązków i poziomów.

Koran stanowi odwieczne tłumaczenie wszechświata. Jest interpretacją ajatów księgi stworzenia świata, czytanych przez wszechświat w jego własnym języku. Jest odkrywcą skarbnic pięknych imion Wszechmogącego, ukrytych na kartach nieba i ziemi. I językiem ukrytego świata w świecie widzialnym. Słońcem świata islamu i mapą świata wiecznego. Dowodem i interpretatorem czynów Najwyższego, Jego imion, atrybutów oraz istoty. Koran jest dla ludzkości także księgą szariatu, księgą mądrości, księgą modlitw (du'a), księgą wezwania, księgą uwielbienia, księgą przykazań, księgą wspominania, księgą rozmyślania. Koran, będąc zewnętrznie jedną księgą, w stosunku do zawartej w nim wiedzy i nauk posiada wartość tysięcy ksiąg.

Kropla trzecia. Składa się z sześciu punktów, przedstawiających jeden blask cudownej wymowności powtórzeń zawartych w Koranie.

Punkt pierwszy. Ze względu na to, że Koran jest księgą wspominania, modlitw i wezwań, krasomówcze powtórzenia w jego surach są całkowicie odpowiednie i pełne mądrości. Przecież celem wspominania i modlitw są wieczne owoce i nagrody oraz przyciąganie Bożego miłosierdzia. Wiadomo,

że w takich przypadkach potrzebne jest wielokrotne powtarzanie, aby zwiększyć wieczną nagrodę i przyciągnąć więcej miłosierdzia. Powtarzanie wspominania Najwyższego (zikr) oświetla serce. Powtarzanie modlitwy wzmacnia ją. Wpływ i siła wezwania wzrasta wraz z powtarzaniem.

Punkt drugi. Koran jest wezwaniem i lekarstwem dla wszystkich warstw ludzkości: inteligentnych i głupich, bogobojnych i grzesznych, ascetów i rozwiązłych. Wszyscy bowiem dostąpili tego Bożego wezwania i mają prawo do otrzymanie lekarstwa z apteki Miłościwego. Jednak nie każdy może czytać Koran przez cały czas i w całości. Dlatego powtarzają się niezbędne cele, tematy i dowody, szczególnie w długich surach, aby każda z nich nabrała znaczenia nieomal małego Koranu, i każdy, z łatwością czytając dowolną surę, mógł otrzymać nagrodę jak za przeczytanie całego Koranu. Ajat: وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْاٰنَ لِلذِّكْرِ - I uczyniliśmy Koran łatwym dla przypomnienia - dowodzi tej prawdy.

Punkt trzeci. Wraz z upływem czasu zmieniają się potrzeby materialne: zmniejszają się i zwiększają. Na przykład powietrze jest niezbędne w każdej chwili, wody potrzebna jest w czasie pragnienia, jedzenia domagamy się każdego dnia, a światła co najmniej raz w tygodniu. I tak dalej.

Także potrzeby duchowe zmieniają się z czasem. W każdej chwili istnieje potrzeba słowa "Allah", stale w słowie Bismillaah, co godzinę w zdaniu Laa ilaaha illallaah. I tak dalej...

Zatem powtarzanie ajatów wynika z odnawialności potrzeb, co wskazuje na silne pożądanie takiego pokarmu duchowego.

Punkt czwarty. Wiadomo, że Koran jest księgą ustanawiającą fundamenty silnej i wielkiej religii, podstawy islamu, a także zmienił życie społeczne ludzi. Wiadomo, że założyciel potrzebuje powtórzeń, aby utrwalić ustanawiane fundamenty. Powtarzane mocno się ugruntowuje i nie zostaje zapomniane.

Koran jest uniwersalnym i niezbędnym mentorem, który daje odpowiedzi na pytania wszelkich warstw ludzkości, zadawane językiem mowy i stanu. Wiadomo, że jeśli pytanie się powtarza, powtarza się także odpowiedź.

Punkt piąty. Wiadomo, że Koran mówi o wielkich sprawach i wzywa serca do wiary w nie oraz potwierdzenia. Opowiada o bardzo subtelnych prawdach, pobudzając umysły do ich poznania. Dlatego, aby utrwalić te tematy i subtelne prawdy w myślach i sercach ludzi, potrzebne jest ich powtarzanie w różnych surach i różnych stylach.

Punkt szósty: Wiesz, że każdy ajat ma swoje zewnętrzne i wewnętrzne strony, swoje płaszczyzny i otoczenie. W każdej historii opowieści Koran zawiera się wiele znaczeń, korzyści i celów. Dlatego określony ajat może być wspomniany w różnych miejscach Koranu, ze względu na właściwe dla nich znaczenia oraz konteksty. W tym przypadku, nawet jeśli wydaje się to powtórzeniem, w rzeczywistości nim nie jest.

Kropla czwarta. Koran, w swojej cudownej wymowności, pomijając pewne filozoficzne kwestie wszechświata, o niektórych opowiada zwięźle, tajemniczo, zaś o innych milczy. Wyjaśnimy to w sześciu subtelnościach.

Pytanie: Dlaczego Koran nie mówi o wszechświecie w taki sam sposób jak filozofia?

Odpowiedź: Filozofia, która oddaliła się od prawdy, patrzy na wszechświat z punktu widzenia jego samego i dla niego samego, oddzielnie od jego Stwórcy. Koran pochodzi od Pana Prawdy, dlatego jest prawdą i prowadzi drogą prawdy. Patrzy na stworzenia jak na słowa, które pozwalają poznać ich Stwórcę.

Pytanie: Chociaż konieczne byłoby opisanie istoty, obrazów i ruchów dużych oraz małych ciał w sposób, w jaki robi to nauka, Koran mówi o nich niejasno i tajemniczo

Odpowiedź: W takich sprawach większe znaczenie ma ukryty przekaz. Także zwięzłe, uogólnione przedstawienie jest bardziej przyciągające i piękniejsze. Przecież Koran wspomina o wszechświecie nie dla niego samego, ale dlatego, aby potwierdzić istnienie i właściwości Wszechmogącego. Pierwszą zasadą udowodnienia jest to, aby dowód był bardziej wyraźny i znany niż to, co ma udowodnić. Jeśli, jak pragną filozofowie, Koran powiedziałby: "Patrząc na bezruch Słońca i ruch Ziemi, zrozumcie wielkość Boga", wtedy dowód byłby bardziej ukryty niż to, co miałby wykazać. I większość ludzi przez długi czas odrzucałaby go ze względu na niezrozumienie.

Oznacza to, że podczas nauczania i wskazywania właściwej drogi należy brać pod uwagę stopień zrozumienia większości i mówić zgodnie z nim. Jednocześnie narracja prowadzona zgodnie z poziomem zrozumienia większości nie krzywdzi mniejszości, która również zyskuje. Gdyby było odwrotnie, to większość zostanie pokrzywdzona, nie odniesie korzyści. Przecież ich zrozumienie jest ograniczone.

Po drugie: wymowne pouczenie musi łączyć zgodność działań z poglądami prostych ludzi, uczuciami oraz zdolnością rozumienia

większości, aby nie odepchnąć ich od prawdy i nie doprowadzić do jej zaprzeczenia. Najbardziej wymowny apel do społeczeństwa powinien być jasny, prosty i lekki, aby nie okazało się niezdolne do jego pojęcia. Wezwanie powinno być krótkie, aby nie przytłaczać, i zwięzłe, żeby nie wzbudzać niechęci z powodu zbędnych szczegółów.

Po trzecie: Koran mówi o stanach stworzeń tylko ze względu na ich Stwórcę, a nie ze względu na same stworzenia. Dlatego, według Koranu, najważniejsze są stany stworzeń zwróconych w stronę Stwórcy Wszechświata. Filozofia nie wspomina o Stwórcy i mówi o wszechświecie dla niego samego. Ponadto Koran zwraca się do wszystkich i przemawia zgodnie ze zdolnością zrozumienia większości, aby otrzymali świadomą wiedzę o Stwórcy. Natomiast nauka przemawia tylko do specjalistów w danym zakresie i nie bierze pod uwagę pojmowania zwykłych ludzi, którzy zmuszeni są do naśladowania. Dlatego pomijanie lub ukryte opowiadanie o szczegółach naukowych, z punktu widzenia dobra większości, jest najlepszym rozwiązaniem i mądrością.

Po czwarte: Koran to księga, która oświeca wszystkie czasy i kieruje wszystkich ludzi na drogę prawdy. Dlatego wymowność pouczania nie może wzbudzać uczucia odrzucenia i zaprzeczenia w oczywistych dla ludzi sprawach. Nie ma sensu nie zmieniać rzeczy, które są dla nich widoczne i znane. A także, zgodnie z koniecznością jego głównego zadania, należy przemilczeć lub krótko wskazywać na rzeczy, których większość ludzi nie potrzebuje. Cel zawiera się nie w opowiedzeniu o istocie i osobowości słońca, a w tym, aby opowiadając o takich obowiązkach słońca, jak oświetlanie świata, bycie centrum uporządkowanego stworzenia i osią obrotu świata, ukazać ludziom wielkość potęgi Stwórcy.

Pytanie: Dlaczego słońce nazywane jest w tym ajacie "lampą"? Przecież, zdaniem naukowców, Słońce nie jest podporządkowane Ziemi, aby być jej lampą. Stanowi raczej centrum, któremu podlega kula ziemska oraz planety.

Nazwanie "lampa" wskazuje na następujący opis: świat jest podobny do pałacu. Stworzenia są zawartością i dekoracją pałacu, podobnie jak też słońce będące Bożą lampą, która oświetla mieszkańców pałacu. Miano to ujawnia ponadto rozległość miłosierdzia, jakie płynie od Troski i Zarządzania Najwyższego, przypomina o poziomie błogosławieństw i darów łaski, głosi Jedyność Najwyższego oraz wielkość Jego panowania. Mówi, że ogromne słońce, któremu oddają cześć wielobożnicy, jest

pokornym pracownikiem i sługą, pełniącym obowiązki lampy w pałacu wszechświata. Czy zasługuje na oddawanie czci nieożywiona rzecz, która sprawuje funkcję lampy?

Trzecia subtelność: Koran ma cztery główne cele i podstawy: oddawanie czci i jedynobóstwo, misja prorocka, materialne zmartwychwstanie i sprawiedliwość. Inne tematy, o których mówi, to jedynie sposoby wyjaśnienia i osiągnięcia tych celów. Dlatego w tym przypadku szczegółowe opisanie przyczyn jest sprzeczne z zasadami, ponieważ zajmowanie się czymś nieprzydatnym nie pozwala osiągnąć głównego celu. Cudownie Wyjaśniający Koran milczy o niektórych zagadnieniach wszechświata, o innych mówi skrycie i zwięźle. Większość słuchaczy Koranu to zwykli ludzie, którzy nie są w stanie pojąć złożonych i subtelnych prawd Bożych. Prawdy te należy przybliżyć do ich możliwości zrozumienia za pomocą przykładów i krótkich wywodów. Dlatego Koran często używa uogólnień, krótko tez i zwięźle mówi o pewnych sprawach, które będą odkryte w przyszłości.

Czwarta subtelność: usunięta przez tłumacza z języka arabskiego na turecki.

Piąta subtelność: usunięta przez autora.

Kropla szószta. Nie można porównywać wymowności Koranu z jakimikolwiek innymi słowami. Wiadomo, że wzniosłość, siła, piękno i elegancja mowy zależą od czterech rzeczy: wypowiadającego, słuchacza, celu i tematu. Nie chodzi o sam temat, jak myślą pisarze. Gdy chcesz zrozumieć wpływ danego słowa, zwróć uwagę na mówcę, słuchacza, cel i temat tego, co zostało przekazane. W zależności od ich stopnia, poziom słowa staje się wyraźniejszy.

Jeśli słowo będzie nakazem lub zakazem, ponieważ zawiera w sobie wolę i moc, to w zależności od ich poziomu wzrasta stopień oddziaływania słowa. Nakaz skierowany do nieba i ziemi w ajacie Koranu:

[103], zawiera w sobie taką wzniosłą i niewątpliwą wolę i moc, że chmury na niebie rozstępują się w jednej chwili, a ziemia połyka wodę.

Fakt, że niebiosa i ziemia przyjmują i podporządkowują się nakazowi w ajacie: اِئْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًا [104], ukazuje stopień siły, woli i potęgi rozkazu, a tym samym stopień wzniosłości słowa. Jednak rozkazy wydawane przez ludzi istotom nieożywionym, z powodu słabości woli

i potęgi rozkazującego, nie różnią się niczym od bezsilnej, wyimaginowanej czczej gadaniny.

Wiedz, mój drogi bracie, że najwyższe stopnie właściwości, cech i czynów Wszechmogącego Allaha, takie jak Wszechwiedzący (Al-A'lam), Największy (Al-Akbar), Najmiłosierniejszy (Al-Arham), Najlepszy (Al-Ahsan), nie są wadą jedynobóstwa, ponieważ chodzi o ukazanie wyższości bezpośredniego, prawdziwego Posiadacza cech nad nieprawdziwymi lub wymyślonymi posiadaczami, a także prawdopodobnymi z punktu widzenia umysłu.

Nie przeczy to również Bożemu majestatowi, gdyż celem nie jest porównanie cech i czynów Wszechmogącego z działaniami oraz cechami stworzeń. Nie oznacza to, aby przedstawiając je na tym samym poziomie, ukazać wyższość jednej nad drugą w sposób niekorzystny dla cech Wszechmogącego.

Tak, biorąc pod uwagę fakt, że doskonałość stworzeń stanowi rodzaj cienia doskonałości Najwyższego, stworzenia nie mają prawa być porównywane z Jego właściwościami.