Jako że to osobliwe stulecie czyni cięższym życie tego świata; jako że czyni cięższymi warunki zdobywania środków do życia i kładzie na nie nacisk; jako że czyni nieistotne potrzeby zasadniczymi poprzez zwyczaj, nałóg i zależność - to wszystko sprawiło, że życie doczesne stało się dla każdego największym celem i zamysłem o każdej porze. To właśnie dlatego życie religii i wieczności, życie ostateczne, zostało albo zakazane, albo też jego ważność została zredukowana do drugiego lub nawet trzeciego stopnia priorytetu. Karą za ten błąd był cios tak straszliwy, że przekształcił on świat tak myślących ludzi w piekło.

W tak straszliwym nieszczęściu nawet ludzie religii padli ofiarą owego wielkiego niebezpieczeństwa, o którym częściowo zapomnieli.

Mówiąc w skrócie, widziałem, że niektórzy spośród ludzi religii i ludzi bogobojności (ar. ahl at-taqła) wielce nas szanują. W jednym lub dwóch spośród owych ludzi ujrzałem, iż wybierają oni religię i praktykowanie jej, aby mogli odnaleźć sukces w życiu doczesnym i zyskać szczęście w swojej pracy. Zaprawdę, pragną oni tariki przez wzgląd na odkrycia (ar. kaszf) i cuda (tur. keramat), jakie w niej znajdują. Oznacza to, że uczynili oni pragnienie życia wiecznego oraz niebiańskich owoców ich obowiązków religijnych cokołem i odskocznią dla zyskania życia doczesnego. Niewiele wiedzą o tym, że korzyści doczesne biorą początek z prawd religii, które służą szczęściu na tym świecie tak vn jak służą szczęściu w życiu ostatecznym, a mogą istnieć jedynie na poziomie zachęcania się (do wykonywania powinności religijnych - uz. red. pol.) i przedkładania prawd religii nad sprawy tego życia. Jeśli zostały one uczynione przyczyną, a zamysłem dobrego uczynku było uzyskanie korzyści, unieważni to ów uczynek, a przynajmniej wyrządzi szkodę szczerości intencji (ar. ichlas) i doprowadzi do utracenia nagrody.

Czterdzieści tysięcy świadków może potwierdzić, iż najlepiej udowodnionym wybawicielem od zarazy, tyranii i mroku tego chorego, okrutnego i nieszczęsnego stulecia, jest Światło bijące z szal i przypowieści Traktatów Światła. Oznacza to, że jeśli ci, którzy są blisko kręgu Światła, nie wkroczą do owego kręgu, istnieje wielkie ryzyko tego, że znajdą się w niebezpieczeństwie.

Jak wskazują na to słowa:

Przedkładają życie tego świata ponad życie ostateczne [58] to stulecie sprawiło, iż nawet ludzie islamu dobrowolnie i z zadowoleniem przedkładają życie tego świata ponad życie ostateczne. Poczynając od 1334 roku (hidżry - uz. red. tur.), ten porządek rzeczy również znalazł drogę do ludów islamu. Zaiste, zgodne z naukami dżafr i abdżad obliczenia dotyczące słów عَلَى الْاٰخِرَةِ ponad życie ostateczne dają wartość 1333 lub 1334, co poprzez tałafuq odpowiada czasowi ustanowienia tego porządku rzeczy, który poślubił przedkładanie tego świata ponad religię jako warunek porozumienia, co doprowadziło do zwycięstw wrogów islamu w (pierwszej - uz. red. pol.) wojnie światowej. Rezultaty tego stały się widoczne w dwa lub trzy lata później.

Moi drodzy, wierni bracia!

Martwię się, ponieważ nie miałem od was żadnych wiadomości podczas tej nadzwyczaj mroźnej zimy. Wysyłam wam spisaną poniżej kwestię, która powstała z litościwego niepokoju, jaki odczuwałem z powodu owego zimna. Może ona przynieść wam korzyść.

Ponadto przynoszące korzyść fragmenty mówiące o Zmartwychwstaniu zostały zebrane w zakończeniu Słowa Dziesiątego i przybrały kształt Dopisku do niego. Pierwsza część, która zostanie dołączona w zakończeniu Słowa Dziesiątego, to Wprowadzenie do Zmartwychwstania, będące Promieniem Dziewiątym. To, co następuje po nim, w miejsce pierwszej stacji Wprowadzenia do Zmartwychwstania, będzie Znakiem Czwartym Imienia Boga "Żyjący" (ar. Al-Hajj) w Błysku Trzydziestym. Następujący po nim fragment dotyczący dowodu Zmartwychwstania zostanie dołączony po Podsumowaniu Traktatu o jedności Jedynego, będącego Promieniem Drugim, zaś przed zdaniami: "Te cztery kwestie dotyczące Zmartwychwstania na razie wystarczą. Wracamy do tematu dyskusji". Po tym fragmencie nastąpi fragment zaczynający się od środkowej części Nadziei Piątej Błysku przeznaczonego dla ludzi starszych, który

rozpoczyna się słowami: "Zgodnie z wiarygodnymi przekazami, sto dwadzieścia cztery tysiące proroków, będących najbardziej wybitnymi osobistościami ludzkości...", aż do Nadziei Szóstej włącznie. Jeśli uważacie to za właściwe, możecie dołączyć również podobne wymienionym fragmenty innych traktatów mówiące o Zmartwychwstaniu. Zebranie ich przyniesie znaczący efekt.