Odkryłem w surze Az-Zumar (Grupy) następujące mocne świadectwo, mówiące, że prócz wyraźnego znaczenia wspaniałego wersetu:
[83]
zawartego na powszechnym poziomie jego domyślnego znaczenia, jedna z jego części wskazuje na Traktaty Światła oraz na ich interpretatora.
Zgodnie z obliczeniami wedle nauk dżafr, abdżad i rijaz, wartość liczbowa frazy:
Czyż ten, którego pierś Bóg otworzył dla islamu i który... wynosi 1329 lub 1328. Oznacza to, że zawartą w ogólnej naturze słowa مَنْ ten i we wskazówce słowa فَهُوَ ten, który przyczyną odniesienia jest człowiek, który poprzez światło "otwarcia jego piersi"
przyjął zmieniony
stan i został wybawiony od wcześniejszych niedoli dzięki świetlistej metodzie. Te daty wskazują na przerażający czas, w którym zaczęto kłaść fundamenty pod wybuch pierwszej i drugiej wojny światowej, a także - poprzez wskazówkę - na stan owej osobistości.
Wedle terminów nauki dżafr słowa نُورٍ مِنْ رَبِّه۪ światło od swego Pana z frazy فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّه۪ który posiada światło od swego Pana poprzez tałafuq odpowiadają Traktatom Światła co do nazwy i znaczenia. Ponadto data ukazana przez wartość liczbową wedle nauki dżafr frazy:
Czyż ten, którego pierś Bóg otworzył dla islamu i który... - w oparciu o moje własne dociekania - poprzez tałafuq dokładnie odpowiada stanowi mego Nauczyciela, który jest interpretatorem Traktatów Światła.
Właśnie w tym czasie, na początku wielkiej wojny, mój Nauczyciel porzucił swe wcześniejsze przyzwyczajenia oraz inne nauki, takie jak filozofia i zwane 'ulumu alija nauki o gramatyce języka arabskiego sarf oraz nahł, a w całej rozciągłości zaczął poświęcać wszystkie swe wysiłki i myśli Koranowi, rozpoczynając swój komentarz Znaki cudowności (ar. Iszarat al-I'dżaz), który jest surą Al-Fatiha Traktatów Światła oraz pierwszym ich stopniem. Ten przykład tałafuq jest silnym znakiem wskazującym na fakt, iż w naszym stuleciu tym, na którego wskazuje powszechne znaczenie domyślne, jest interpretator Traktatów Światła, będący ich przedstawicielem w imieniu zbiorowej osobowości duchowej ich uczniów.
Tak, jako że Koran, owa Księga cudownej wystawy, jest obejmującą każdą rzecz wiedzą, która zwraca się do każdego człowieka w każdym stuleciu, a także posiada rozległą wolę, która może wskazywać na każdą rzecz; jako że - jak jednogłośnie przyznają to uczeni islamu - prócz ich wyraźnego znaczenia wersety Koranu posiadają rozmaite domyślne i aluzyjne poziomy znaczenia; jako że, jak w każdej epoce, zwraca się on do ludzi wiary (ar. ahl al-iman) tego wieku słowami: O wy, którzy wierzycie! (ar. ja ajjuha-l lazina 'amanu), zaliczając ich do wiernych z czasów Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie); jako że odnośnie do islamu ta epoka jest zarówno wielce doniosła, jak i przerażająca, przeto Koran i hadisy poprzez powiadomienia ze świata tego, co
niewidzialne (ar. al-ghajb) surowo napominają ludzi wiary, aby ci mogli uniknąć rozłamu (ar. fitna) tej epoki.
Jako że od dawnych czasów wyliczenia nauk dżafr, abdżad i rijaz służyły jako mocna zasada, zdolna do ukazania niezbitych wskazówek; jako że olśniewające i skutecznie wykonywane obowiązki Traktatów Światła, ich interpretatora oraz ich uczniów, jak również ich olśniewająco i skutecznie wypełniane obowiązki w służbie wierze i Koranowi, zyskały wielkie znaczenie; jako że poprzez obliczenia wedle nauki dżafr ów doniosły werset wskazuje na to stulecie i na dwie wojny światowe, zatem jak poprzez tałafuq wynik owych obliczeń jest zgodny z czasem wybuchu wielkiej wojny i ukazania się Traktatów Światła, tak też wskazuje na Traktaty co do znaczenia. Zaiste, rozważając powyższe prawdy i silne wskazówki, bez żadnych wątpliwości dochodzimy do wniosku, że do powszechnego poziomu domyślnego znaczenia tego wspaniałego wersetu włączona została zbiorowa osobowość Traktatów Światła oraz ich interpretatora, a to dla zastanowienia się nad nimi. Można powiedzieć, a my tak mówimy, że ten werset wskazuje na Traktaty, daje nowinę o nich poprzez swe znaczenie domyślne, a także ukazuje blask cudowności, przekazując informacje ze świata tego, co niewidzialne (ar. al-ghajb).
Krok po kroku: Jedna litera szin i dwie litery ra dają siedemset. Litery fa, mim, nun i lam dają dwieście. Wartość liter sad, dal, ha (twarde) oraz alif to sto. Wartość liter sin, mim to również sto. Wartość Chwalebnego Imienia "Allah" to sześćdziesiąt siedem. Dwie litery lam dają sześćdziesiąt.
Wartość słowa فَهُوَ ten, który to dziewięćdziesiąt jeden. Dwie lub trzy litery alif w wyrażeniu dla islamu (ar. li-l islam) to dwa lub trzy. Ha (miękkie) to osiem. Zarówno w wyrażeniu نُورٍ مِنْ رَبِّه۪ światło od swego Pana, jak i w nazwie Traktatów Światła występuje słowo "światło" (ar. nur), a litera ra w słowie Risale (tur. Traktaty) odpowiada ra w Imieniu Ar-Rabb (Pan).
Jeśli uwzględnimy zarówno tanłin na zakończenie słowa nur, jak i podwojenie litery nun, owa zgodność wciąż będzie zachowana. Prócz tego słowo światło, a także słowo min wraz z końcówką - rabbihi mają łącznie wartość dziewięćdziesiąt siedem, zaś pozostałe litery,
to jest ha (twarde), lam oraz sin wraz z dwoma literami alif w nazwie Traktatów Światła również mają łączną wartość dziewięćdziesiąt siedem, co dokładnie się zgadza poprzez tałafuq. W wymowie zgodnej z językiem tureckim wypowiedzenie nazwy Traktatów Światła tak, jakby zawierała hamzę, nie czyni żadnej szkody owej zgodności.
Wersetem piętnastym w surze Al-Ma'ida (Stół Zastawiony) jest werset:
[84]
Zestawiwszy go z wersetem:
[85]
z zakończenia sury An-Nisa (Kobiety), odkryłem w znaczeniu (tego wersetu - uz. red. tur.) i w jego wartości wedle nauki dżafr mocny znak wskazujący na to, że Traktaty Światła należą do jego domyślnego znaczenia.
Ten drugi werset z sury An-Nisa został już objaśniony przez mojego Nauczyciela we Wskazówkach koranicznych, które stanowią Promień Pierwszy. Ten pierwszy, piętnasty werset z sury Al-Ma'ida, nie tylko potwierdza ową wskazówkę, lecz również potwierdza wskazówkę wersetu:
Czyż ten, którego pierś Bóg otworzył...
Tak, każdy, kto tylko spojrzy na tę kwestię uczciwie, przyzna, że w tym stuleciu, jako część poziomu domyślnego znaczenia owego wersetu, Traktaty Światła dokładnie odpowiadają jego uświęconemu znaczeniu, jakie się do nich odnosi.
Jako że owo duchowe odniesienie do Traktatów Światła jest silne; jako że wartość tego wersetu wedle nauki dżafr wynosi 1366, a jeśli nie uwzględniać znaków madda i niewymawianych liter hamza, wynosi 1362; jako że Traktaty Światła są "księgą jasną" (ar. kitab al-mubin), z której bije światło i zbawienie Jasnego Koranu; jako że widać, iż nikt inny nie wykonuje owego obowiązku ani trochę lepiej w tak ciężkich warunkach; jako że tego wersetu, podobnie jak innych słów, nie można ograniczyć do jednego poszczególnego znaczenia; jako że co do zasady domyślne wskazówki zawarte są w znaczeniu słów; jako że liczni ludzie świętości (ar. ahl al-łalaja), tacy jak Nadżm ad-Din Kubra czy Muhjiddin Ibn al-'Arabi (oby Bóg się nad nimi zmiłował) używali domyślnego oraz ukrytego (ar. batin) znaczenia słów wraz ze znaczeniem wyraźnym
dla skomentowania większości wersetów - a choć w swych tafsirach powiedzieli, że zamierzone znaczenie historii Mojżesza (niech będzie z nim pokój) i Faraona wskazuje na serce i duszę, wspólnota nie ingerowała w ich egzegezę... Zaiste, werset zawierający tak silne znaki i wskazujący poprzez swe ukryte odniesienia na Traktaty Światła jest najbardziej stanowczym i nie powinno się w ten fakt wątpić.
Krok po kroku: Wartość frazy قَدْ جَٓاءَكُمْ przyszło do was to 169. Wartość frazy مِنَ اللّٰهِ od Boga to 157. Wartość słowa نُورٌ światło, uwzględniając tanłin, to 306. Wartość słów وَ كِتَابٌ مُب۪ينٌ Księga jasna, uwzględniając oba znaki tanłin, to 631. Wartość słów:
يَهْد۪ى بِهِ اللّٰهُ Przez nią prowadzi Bóg... to 103, co razem daje 1366. Jeśli nie uwzględniać znaków madda i niewymawianych liter hamza, ta wartość, wynosząca 1362, poprzez tałafuq dokładnie odpowiada miesiącowi muharram tego roku. Jeśli tanłin na koniec wyrażenia مُب۪ينٌ Księga jasna potraktujemy jako nakazujący zatrzymanie się przy recytacji, owa wartość wyniesie 1316, co poprzez tałafuq będzie zgodne z datą rozpoczęcia spisywania Traktatów Światła oraz - jeśli uwzględnimy tanłin - ich rozpowszechniania, zaś tę samą sławną datę stanowczo ukazuje wiele wersetów Koranu, jak zostało to objaśnione w Promieniu Pierwszym.
Ten fragment został spisany dla sprostowania nadmiernie dobrej opinii pewnego znanego hodży w temacie Nauczyciela. Wysyłamy go do was, abyście również i wy mogli z niego skorzystać.
[86]
Nasz drogi, wierny i szanowny bracie, hodżo Hasmecie!
Przeczytaliśmy twój list mówiący o Odnowicielu (ar. Mudżaddid) z wielkim zadziwieniem, a także odczytaliśmy go naszemu Nauczycielowi. Nasz Nauczyciel mówi, co następuje:
Tak, w tej epoce wiara (ar. iman) i religia, życie społeczne i prawo szariatu, prawa społeczne i polityka islamu potrzebują wielkiego odnowiciela. Jednakże największy priorytet ma odnowienie (ar. tadżdid) terminów dotyczących ochrony prawd wiary; ten obowiązek jest najbardziej uświęcony i najważniejszy. W porównaniu do niego sfery życia społecznego i politycznego są drugo-, trzeciolub nawet czwartorzędne.
Co się tyczy wielkiego znaczenia, jakie odnowieniu religii nadają hadisy, jest tak przez wzgląd na odnowienie prawd związanych z wiarą. Jednak w oczach ogółu oraz w oczach ludzi, którzy oddają cześć życiu doczesnemu, aspekty życia społecznego islamu oraz polityki religijnej, które są pozornie rozległe i atrakcyjne, jeśli chodzi o władzę, uważane są za bardzo ważne. Patrzą oni na owe kwestie z tej perspektywy i przez takie soczewki, przypisując im wielkie znaczenie.
Ponadto wydaje się bardzo mało prawdopodobnym lub nawet nieprawdopodobnym, aby w tej epoce owe trzy obowiązki miały ukazać się równocześnie w jednym człowieku czy też pośród społeczności w ich kompletnym kształcie, bez tego, by jeden z nich wykluczał drugi. Podczas dni ostatnich (ar. achirzaman) owe trzy obowiązki mogą ukazać się tylko poprzez szlachetnego Mahdiego i zbiorową osobowość duchową jego wspólnoty (ar. dżama'a), przedstawiającą świetlistą społeczność ahl al-bajt, to jest ludzi z rodziny Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie). Nieskończone dzięki niechaj będą Wszechmocnemu Bogu za to, że w tej epoce to prawdy Traktatów Światła oraz zbiorowa osobowość duchowa ich uczniów stały się wykonującymi obowiązek odnowienia
(ar. tadżdid) i ochrony prawd wiary. Czterdzieści tysięcy ludzi może zaświadczyć, że w zupełności odpowiadając na krańcowo przerażające i potężne ataki ateizmu i zbłądzenia, poprzez ich skuteczne i zwycięskie rozpowszechnianie w owej uświęconej służbie przez ostatnie dwadzieścia lat, Traktaty Światła ocaliły wiarę (ar. iman) setek tysięcy ludzi islamu.
Przesyłając swe pozdrowienie pokoju, Nauczyciel mówi jednakże: "Nie powinieneś czynić mnie przedmiotem ogólnej uwagi poprzez nałożenie na kogoś takiego jak ja, kto jest słaby i wątły, ciężaru tysiąc razy większego niż moje rzeczywiste zasługi". My również przesyłamy pozdrowienie pokoju tobie oraz ludziom związanym z Traktatami Światła w twoich okolicach.
Moi bracia!
Poprzez duchowe napomnienie ujrzałem jedną wskazówkę jednego wersetu Koranu, ukazującą poprzez informacje ze świata tego, co niewidzialne (ar. al-ghajb), blask cudowności w kształcie tałafuq. Wartość wersetu:
- ] 87] nie uwzględniając znaków szadda i tanłin - wynosi 1351, przy czym jeśli słowo majta (ar. umarł) zwokalizujemy jako majjita, wyniesie ona 1361. Na powszechnym poziomie domyślnego znaczenia tego wersetu zawarty jest zatem przerażający czyn obmawiania (ar. ghijba) jako znaczące wydarzenie, które nastąpi w owym roku. Owo osobliwe obmawianie, zaiste będące znaczącym wydarzeniem, miało miejsce w dokładnie tym samym roku, a było to, jak następuje:
Przez ostatnie osiemnaście lat pewien człowiek był zmuszany do tego, by wieść życie w całkowitym odosobnieniu, w pokoju podobnym pojedynczej celi, a to dlatego, że dla zachowania znamienitej sunny odmawiał noszenia kapelusza; a także dlatego, że mówił "Bóg jest Największy" (ar. Allahu Akbar), kiedy recytował wezwanie na modlitwę Muhammada (niech będzie z nim pokój
i miłosierdzie) w swej prywatnej przestrzeni oddawania czci Bogu; a także dlatego, że ukazywał prawdę słów la ilaha illa-llah jako olśniewającą niczym słońce - aż do chwili, gdy został aresztowany i uwięziony wraz z setką jego przyjaciół. Obmawianie takiego człowieka i używanie obscenicznego języka, aby narazić go na niebezpieczeństwo tylko dlatego, że objaśniał on dobrą nowinę, będącą znakiem pochodzącym z Koranu, by pocieszyć samego siebie oraz swych cierpiących przyjaciół, z silnym przekonaniem - opartym na setkach znaków i wskazówek - co do tego, że była to łaska pochodząca od Boga, i aby sprawić, by jego niewinni uczniowie, którzy ocalili swą wiarę dzięki jego lekcjom, poczuli do niego wstręt i zwątpili w niego, a to poprzez postępowanie tak, jak gdyby nie istniały żadne przyczyny zaprzaństwa i niewiary (ar. kufr) przy równoczesnym zamykaniu oczu na wszelkie inne wykroczenia i zbrodnie; oczernianie nieprzyzwoitym językiem rzekomych błędów tego bezradnego człowieka, których osiemdziesięciu dociekliwych uczonych nie dojrzało przez osiem lat - zaiste, w tej epoce i w tym kraju stanowi to znaczące wydarzenie godne tego, by stało się przyczyną rozmyślnej wskazówki Koranu, owej Księgi cudownej wystawy. Osobiście uważam, że jak każda sura, niekiedy każdy werset, a niekiedy każde słowo Koranu może ukazać cud, tak jednym ze znaków tego wersetu jest blask cudowności, jaki ukazał się poprzez przekazanie informacji ze świata tego, co niewidzialne (ar. al-ghajb).
Istnieją trzy znaki, które ukazują, w jaki sposób wskazówka owego wersetu wskazuje w tym stuleciu na obmawianie (ar. ghijba) uczniów Traktatów Światła.
Znak Pierwszy: W traktacie Wskazówki koraniczne, stanowiącym Promień Pierwszy, w wersecie piątym:
[88]
który czyni aluzję do Traktatów Światła oraz do ich interpretatora, uświęcone słowo majta dostarcza bardzo mocnych wskazówek, które poprzez jego wartość wedle nauk dżafr i abdżad, a także poprzez trzy aspekty jego znaczenia, dokładnie i ukazując tałafuq odpowiadają imieniu "Said Nursi".
Znak Drugi: Wartość liczbowa wersetu: اَيُحِبُّ اَحَدُكُمْ Czy chciałby któryś z was... wedle nauk dżafr i rijaz wynosi 1361, a w tym samym roku miało miejsce owo osobliwe wydarzenie.
Znak Trzeci: (...)
Werset:
Czy chciałby któryś z was jeść ciało swego brata, kiedy on umarł?, który na pięć sposobów potępia akt potępiania, a także cudownie i na sześć sposobów zabrania obmawiania (ar. ghijba ), ukazał się przede mną w swej postaci, mówiąc duchowo: "Spójrz na mnie!". Spojrzałem zatem i nagle zauważyłem, że w tasbih zostały ukazane daty 1351-1361. Spojrzałem na naszą sytuację i za zasłoną rozciągającą się od 1351 do 1361 roku, to jest nad czasem, w którym Traktaty Światła potrzebowały pomocy, ujrzałem pewien atak przygotowywany w ukryciu w okolicach Stambułu, który nagle wybuchł w roku 1361.
Krok po kroku: Wartość liter ta i cha to tysiąc. Wartość dwóch liter mim i dwóch liter ja to sto. Wartość dwóch liter lam i dwóch liter kaf to również sto. Wartość trzech liter nun, ja oraz mim to także sto. Wartość trzech liter ha (miękkie), jednej ba i jednej dal to trzydzieści. Wartość czwartej litery ja to dziesięć. Wartość pięciu liter alif wraz z jednym ha (twardym) to także dziesięć. Tanłin na końcu, pełniący rolę litery alif będącej znakiem zatrzymania się, daje całość o wartości 1351, a rdzeń słowa majta, będący podwojoną literą ja, sprawia, że owa wartość wynosi 1361.
[89]
[90]
Moi drodzy, wierni bracia!
W mym sercu powstała potrzeba dostarczenia wam wyjaśnienia dotyczącego trzech Punktów.
Punkt Pierwszy
Fundamentalna zasada Traktatów Światła mówi: «Jako że w każde wydarzenie zaangażowane są zarówno ingerencja człowieka, jak i działanie Bożego zarządzenia (ar. qadr), ludzie niekiedy dokonują osądu, patrząc jedynie na pozorną przyczynę, i w ten sposób dopuszczają się tyranii. Jako że Boże zarządzenie wskazuje na ukrytą przyczynę nieszczęścia, przynosi ono sprawiedliwość».
Ponadto po mnogich doświadczeniach zostało ustalone, że w wydarzeniach, jakie przytrafiają się Traktatom Światła, zawarta jest ręka Bożej łaski i pewien aspekt miłosierdzia.
Pytanie, jakie powstaje w sercu odnośnie do obu tych aspektów, brzmi: "W odniesieniu do niedawnego wydarzenia w Stambule zastanawiam się, jaki aspekt sprawiedliwości i miłosierdzia dla Światła jest w nim zawarty?". Przyszła mi na myśl następująca odpowiedź:
To wydarzenie posłużyło sprawieniu, aby ludzie wiedzy i ludzie dociekań spojrzeli na Traktaty Światła z większą uwagą i studiowali je. Z pewnością uczony, który bada Traktaty Światła, będzie je wspierał, jeśli tylko jest uczciwy, zaś Traktaty Światła ukażą się w kręgu uczonych oraz na terenie Stambułu. Oto aspekt miłosierdzia i łaski!
Jeśli chodzi o aspekt sprawiedliwości, jakiej służy Boże zarządzenie, jest on następujący:
Znaczącą część nadzwyczajnej służby wierze przejawiającej się poprzez prawdy Traktatów Światła oraz zbiorową osobowość duchową ich uczniów przypisano ich bezradnemu interpretatorowi. Poprzez przeoczenie kwestii o większym znaczeniu, obowiązku i służby będącej pracą na rzecz prawd wiary, ukazano przedkładanie ponad inne sprawy polityki islamu oraz służby odnoszącej się do społecznego życia wspólnoty
muzułmańskiej - które w oczach ahl ad-dunja, ludzi polityki i prostych ludzi jest sprawą priorytetową, zaś z punktu widzenia prawdy może mieć jedynie dziesiąty poziom ważności, kiedy porównać je z wiarą (ar. iman).
Z tego powodu nadmiernie dobra opinia mych przyjaciół daje ludziom polityki poczucie istnienia rewolucyjnego rodzaju islamu zaangażowanego w politykę, czyniąc wielce prawdopodobnym, że zajmą oni stanowisko sprzeciwiające się Traktatom Światła, tym samym uniemożliwiając ich podboje. Zarówno taki błąd, jak i zawarta w nim szkoda, są ciężkie. Aby naprawić ów błąd i wykluczyć taką możliwość, aby sprostować oczekiwania tych, którzy żywią tak wielkie nadzieje, Boże zarządzenie (ar. qadr) zezwoliło pewnym ludziom spośród uczonych, szlachetnych, szejków, mych przyjaciół i ziomków, którzy mogliby wspierać tę sprawę z największym zaangażowaniem, na wystąpienie po przeciwnej stronie, aby w ten sposób sprostowali oni owo nadmierne pochlebne stanowisko. Litościwie osądziło nas poprzez owo wydarzenie i rzekło: "Wystarczy wam służba wierze, która jest najwspanialszą sprawą we wszechświecie". Li-llahi l-hamd za to, że później Jego zarządzenie zmusiło do milczenia naszego przeciwnika i zgasiło rozpalony przez niego ogień, jednakże hipokryci (ar. munafiqun) pracują nad podtrzymaniem tego pożaru.
Punkt Drugi
Głodowanie oraz wysokie koszty życia, a także głód i ubóstwo, będące wynikiem straszliwej spekulacji, zadały ciężką ranę skłonności do życia doczesnego. Ta rana staje się narzędziem służącym uciszeniu do pewnego stopnia wzniosłych uczuć religijnych, a także wspiera ludzi zbłądzenia. Sprawia ona, że wszyscy myślą o swoich żołądkach. Myśląc bardziej o chlebie, niż o prawdach (wiary - uz. red. pol.), serce zwraca się ku życiu doczesnemu, a porzuca swój prawdziwy obowiązek, czyniąc go drugorzędnym. W odpowiedzi na ten stan rzeczy uczniowie Traktatów Światła mogą zastanawiać się nad nim przez cały miesiąc ramadan i mogą uczynić post w ramadanie pokutą za swe błędy, a także praktykowaniem ascezy (ar. rijaza) zalecanej przez prawo szariatu. Nieszczęście, jakie spotkało tych nieszczęśników, którzy lekceważą ramadan, jawnie łamiąc post, rani również niewinnych. Jednakże uczniowie Traktatów Światła oraz ludzie niewinni przekształcają owo nieszczęście tak, by przynosiło im korzyść, zmieniając je w błogosławioną ascezę. Witają owo nieszczęście z zadowoleniem i oszczędnością.
Punkt Trzeci, składający się z dwóch Kwestii
Kwestia Pierwsza: List napisany przez dociekliwego Hodżę Sabriego do Feyziego odnośnie do odkrycia, jakiego dokonał Feyzi, jest piękny. Po
włączeniu go do Dopisku pewne słowa zostały poprawione, aby hodżowie nie powiedzieli: ف۪يهِ نَظَرٌ "To tylko wasze zdanie".
Kwestia Druga: Sławny Ali Riza Effendi jest największym z uczonych Stambułu i najbardziej dociekliwym badaczem spośród nich. Przez długi czas był muftim, a także naczelnikiem urzędu do spraw fatł (orzeczeń religijnych). Przestudiował on takie traktaty, jak Znaki Koranu wchodzące w skład Promienia Pierwszego oraz Największy Znak (tur. Ayet'ul Kubra) i w rozmowie z Hafizem Eminem, który był ważnym uczniem Światła, wyraził się następująco:
«Potwierdzam z całą pewnością, że największą służbę dla religii islamu w tym wieku wykonał Bediuzzaman. Jego dzieła są całkowicie prawdziwe, a w ciężkich czasach takich jak te, będąc pozbawionym wszystkiego, zupełnie wyrzekł się on wszelkich pragnień. Potwierdzam, że Traktaty Światła są odnowicielem (ar. mudżaddid) religii. Niechaj Bóg ześle mu sukces. Amen».
Odnosząc się do niektórych ludzi krytykujących mnie za to, że nie zapuściłem brody, Ali Riza bronił mnie, przytaczając historię sułtana uczonych, ojca Maulany Dżalal ad-Dina Rumiego. Ali Riza powiedział:
«Bediuzzaman z pewnością może dokonywać idżtihadu (osądów prawnych). Ci, którzy go krytykują, są niesprawiedliwi».