ЕКІНШІ ЖАПЫРАҚ

Бейқамдық жоқ Хақтың нұры аян болды.

Болмыс - Аллаһтың аяттары екен Тірілік Хақтың айнасы.

Ақыл, қазынаның кілті екен Фәнилік болса бақилықтың қақпасы

Кемелдіктің сәулесі сөнгені рас бірақ, Жамалдың күні өшпес нұр.

Аяқталу қауышудың дәл өзі екен қайғы болса нағыз ләззат.

Өмір қызық, жүгіріс екен нағыз өмір ақыретте.

Қараңғылықтар әншейін жарықтың сырт қабығы мына өлімде өмір бар, нанбасаң көр.

Барлық затты дос, жар көрдім бүкіл дауыс зікір екен.

Бүкіл бөлшектер зікір етуші, тәсбих қылушы екен.

Түсінгенге пақырлық таусыл-май тын байлық екен әлсіздіктің өзі орасан зор күш-қуат.

Егер Аллаһты тапқан болсаң бүкіл болмыс сенікі.

Егер, Мәлик-ул Мүлікке құл болсаң Оның мүлкін өзіңдікіндей көр!

Егер де сен өзімшіл әрі жанымның иесімін десең басым бәлеге қалды дей бер.

Ол түсінік шексіз азапқа салып ол жүк өте ауыр екенін біл.

Егер нағыз құдайшыл, адал құл болсаң шексіз қуаныш, мол шаттық, байқап көр.

Саны шексіз мол сауап тап шексіз бақыт сонда деп біл!

О, нәпсім! Сен де жүрегім сияқты былай деп жыламсыра да жалын:

"Фәнилерді қаламаймын, өйткені өзім фәнимін, Әлсіздерді ұнатпаймын, өйткені өзім әлсізбін. Рухымды Рахманға тапсырдым, керек емес басқасы. Мүлдем емес, әрине керек, бірақ Бақи дос керек. Зәрредеймін, бірақ маған еш сөнбейтін Күн керек. Жоққа тәнмін, ештеңе де емеспін. Бірақ маған болмыс атаулы түгел керек"