Жетінші Сөз
Мына тылсымы терең ғаламның сырын ашатын اٰمَنْتُ بِاللّٰهِ وَ بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ яғни, Аллаһқа және Ақыретке иман адамды бақытқа жетелейтін қазына, тылсымы терең сырларды ашатын рухани байлық екенін сондай-ақ, сабыр сақтап, тәуекел ету, Жаратқан Аллаһқа жалбарыну, Құдайға шүкіршілік етіп, оған дұға етіп, тілену жанға жайлы шипа, дертке дауа екеніне білгің келсе, сондай-ақ, Қасиетті Құранды тыңдау, үкімдеріне мойынұсыну, намаз оқу, ауыр күнәлардан қашу мәңгілікке сапар шеккенде өте қажетті әрі маңызды, аса қажет билет екенін, сондай-ақ, ақыреттің азығы, қабірдің нұры болып табылатынын түсінгің келсе, мына мысалға құлақ түр!
Кім жеңіп, кімнің жеңілетіні белгісіз сұрапыл соғыста бір жауынгер қиын жағдайға тап болады. Екі иығы жаралы, артында бас салуға әзір азулы арыстан, алдында дар ағашы. Тума-туыстарын әлгі дарға асып жатыр. Бұған да кезек келері анық. Жауынгер осы күйінде ұзаққа сапар шегеді, қоныс аударылады.
Сөйтіп бейшара қайғыдан қан жұтып, мұңайып тұрғанда, оң жағынан Хызыр секілді нұрлы жүзді біреу пайда болып, оған былай деп тіл қатады: "Мұңайма! Саған екі нәрсе үйретемін. Оны дұрыс қолдансаң, мына арыстан сенің бағынышты жүйрік атыңа, дар ағашы да көңілді әткеншегіңе айналады. Және екі түйір дәрі беремін, оны ішкенде мына ауыр жараларың "Мұхаммед" (с.а.у) атты хош иісті әдемі гүлге айналады. Билет те беремін, ол билетпен әлгі сапардың бір жылдық жолын бір күнде жүріп өтесің. Күмәнің болса, тәжірибе жасап көр! Айтқаныма өзің де куә боласың!" Жауынгер байқап көріп еді, рас екеніне көзі жетті. Мен де, яғни, мына бейшара Саид та, мұны қуаттаймын. Өйткені, тәжірибем бар, рас екеніне көзім әбден жеткен.
Мұнан соң жауынгердің сол жағынан албастыдай әзәзіл біреу пайда болды. Өзі өтірікші, әлем-жәлем киініп алған, қолында арақ- шарап, көздің жауын алатын суреттер, қиял-ғажайып бірдемелер, кесе көлденең тұра қалып, былай деді:
- Ау, дос! Кел, отыр. Шараптан ішіп, көңіл көтерейік. Мына сұлу қыздардың суреттерін тамашалайық. Нәпсіге хош келетін музыка, әуендер бар. Балдай тәтті мына тағамдардан ал!
Сұрақ: - Ей, сен ернің жыбырлап не оқып тұрсың?
Жауап: - Тылсым-сыр.
- Қойшы сол, түсініксіз нәрселерді. Қазіргі көңілді күйімізді бұзбайық!
Сұрақ: - Мына қолыңдағы не?
Жауап: - Дәрі.
- Таста оларды. Денің сау. Көңіл көтеретін кез емес пе?
Сұрақ: - Ей, мына бес бірдей мөр басылған қағазың не?
Жауап: - Билет.
- Жыртып таста! Мына құлпырған көктем кезінде жолға шығып керегі не? - деді.
Осындай сан-алуан жолдармен азғыруға тырысты. Манағы бейшара сеніңкіреп, ойланып қалды. Иә, пенде болғасын алданады. Кезінде мен де осындай бір алаяққа алданған болатынмын. Сол мезетте оң жағынан күркіреген зор дауыс естілді:
-Байқа! Алданба! Ол алаяққа былай де: "Егер артымдағы азулы арыстанды өлтіріп, алдымдағы дар ағашын жоятын болсаң және екі иығымдағы жараны емдеп, мені айдаудан аман алып қалудың шарасын білсең, қане көрсет! Содан кейін кел, көңіл көтерейік! Егер қолыңнан келмейтін болса, сөзді қысқарт, есуас неме! Мына Хызыр секілді көктен түскен қайырымды жан айтарын айтсын, соны тыңдайық".
Ей, жастық шақта көп күліп, енді сол күлгеніне жылаған нәпсім! Жаңағы жаралы жауынгер сенсің, яғни, адам. Ал, арыстан - ажал. Дар ағашы - өлім. Күн өткен сайын жақын достарың қош айтысып, кете бермек. Екі жараның бірі - адами пақырлық. Екіншісі - әлсіздік. Қоныс аудару, сапар шегу болса, рухтар әлемінен келіп, ана құрсағына бітіп, одан дүниеге, сәбилікке, сәбиліктен жастыққа, одан қарттыққа, ол жерде де көп аялдамай қабірге, берзахқа, махшар алаңына саяхат. Одан әрі Сырат көпірінен өтетін адамзаттың сынақ сапары. Ал құпиялы екі тылсымның біреуі - Аллаһ Тағалаға Иман, екіншісі - ақыретке Иман.
Иә, осы қасиетті тылсым арқылы өлім - адам баласын мына зындан секілді тар дүниеден Жәннаттың кең де сұлу бақшасына,
Рахманның құзырына шығаратын сенімді көлік пен пыраққа айналады. Сондықтан, өлімнің мәнісін түсінген жандар өлімнен қорықпай, ажалы келмей тұрып өлімді қалаған. Сондай-ақ, қоштасу, аяқталу және дар ағашы секілді бәрін жоқ қылатын уақыттың өзі иманның саясында Сани-ы Зүлжәлалдың, (Аллаһтың) таңғажайып өнерін, мейірімге толы құбылыстарды рахаттана тамашалауға мүмкіндік боп табылады. Мәселен, Күн нұрының әсем бояуларын көрсетіп тұрған айналардың ауыстырылып, жаңаруы әдеттегісінен әлдеқайда әдемі, әсем көріністерге себеп болады емес пе?
Ал, әлгі екі дәрінің біреуі - сабыр мен тәуекел ету, Жаратқанның
Ал, әлгі екі дәрінің біреуі - сабыр мен тәуекел ету, Жаратқанның құдіретіне арқа сүйеп, хикметіне сену. Иә, كُنْ فَيَكُونُ әмірі бар яғни не десе сол бола қоятын бүкіл әлемнің Сұлтанының алдында өзінің әлсіз екенін мойындап, оған сенген адам неден қорықсын. Өйткені, ең қиын жағдайда: اِنَّٓا لِلّٰهِ وَاِنَّا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ -деп, шын жүректен Рабб-ы Рахимына сиынады. Аллаһты таныған жандар әлсіздіктен, Одан қорқудан ләззат алады.
Иә, Аллаһтан қорқу адамға ләззат береді. Егер бір жасар сәбиді ақылы толық, тілі де шыққан деп санап одан: «Өзіңнің ең қызық әрі тәтті күйің қашан?» - деп сұраса, ол: «Өзімнің әлсіз, дәрменсіз екенімді сезініп, анамның шипалы шапалағынан қорқып, оның мейірімді құшағына тығылған кезім» - деп жауап берер еді. ал, енді барлық ана біткеннің жүректеріндегі мейірбандық - Аллаһтың рақымының бір ғана сәулесінің көмескі шуағы. Сондықтан болар иманы кәміл, дана абыздар Аллаһтан қорқудан, өзінің әлсіз екенін сезінуден ғажайып рахат күй кешкен. Олар бойындағы күш-қуатынан бас тартып, Жаратқан Иесіне әлсіздігін алға тартып жалбарына сиынған. Әлсіздік пен қорқу сезімін өздеріне шапағатшы деп білген. Екінші дәрі болса, шүкіршілік және қанағат етіп, дұға арқылы талап- тілектерін сұрау, Рәззақ-ы Рақымның мейірімділігіне сенім арту.
Иә, жер жүзін ырысты дастархан тәрізді әрдайым құлпыртқан, көктемді гүл шоғы секілдендіріп әлгі дастарханның жанына қойған Жәууәд-і Кәрим, Аса Жомарт шексіз бай Аллаһтың қонағымын деген пенде пақырлыққа, мұқтаждыққа мұңаюшы ма еді..? Қайта пақырлық
пен мұқтаждық оны Раббысына сыйынуға себеп болады. Аштық адамның тәбетін ашатыны секілді пақырлық та пендені Раббысына одан сайын жақындатып, құзыр беретіндіктен ынталана түседі. Сол үшін де иманы кәміл жандар пақырлығын мақтан тұтқан. Дұрыс түсін, бұл Жаратқанның алдында пақыр екенін сезініп жалбарыну деген сөз. Әйтпесе, пақыр, бейшара екенін халыққа айтып, тіленші бол деген емес.
Мысалдағы билет болса, біріншіден намаз, парыздарды өтеу, ауыр күнәлардан қашу. Иә, Құранды зерттеуші ғұламалар, көреген әулиелер сонау ұзақ әрі қорқынышты бақилық сапарда, керек- жарақ, азық-түлік, киім-кешек, жарық нұр тек Құранның әмірлеріне мойынұсыну әрі тыйым салғандарынан аулақ болу секілді игі амалдар екенін бір ауыздан хабар беруде. Әйтпесе, пән мен пәлсәпәнің, өнер мен атақ-данқтың ол жақта бес тиын пайдасы жоқ. Олардың жарығы қабір басына дейін ғана.
Мінеки, ей, жалқау нәпсім! Бес уақыт намаз оқу, жеті ауыр күнәдан аулақ болу оңай әрі рахат. Нәтижесі мен пайдасы шаш етектен, әрі маңызды екенін ақылың болса түсінген боларсың. Сені пасықтық пен азғындыққа шақыратын шайтанға және әлгіндей әзәзіл адамдарға былай де: "Егер өлімді өлтіріп, аяқталу дегеннің көзін жойып, адамзаттың әлсіздігі мен пақырлығын жоятын күшің болса, қабірдің аузын тас бекітудің амалын тапсаң айт, тыңдайық. Әйтпесе, үніңді өшір...
алып мешіт тәріздес ғаламда Қасиетті Құран әлемді оқып, түсіндіруде. Құранды тыңдайық. Оның нұрымен нұрланып, Хақ жолы - Ислам жолымен жүрейік. Құранымыз - ұранымыз болсын. Иә, сөз деп соны айтады. Хақ болып, Хақтан келіп, хақ деген және ақиқатты көрсеткен, айналаға нұрлы хикмет шашқан кітап - Құран кәрім!"