— 31 —
سورهِٔ بقره
سؤال:ايجاز ايله إعجاز صفتلرينى حاوى قرآنِ عظيم الشانده بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ و فَبِاَىِّ اٰلَاءِ رَبِّكُمَا... الخ و وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ... الخ گبى پك چوق آيتلر تكرّر ايتمكدهدر. حالبوكه بو تكرارلر، بلاغته منافيدر، اوصانج ويرييور؟
جواب:أى آرقداش! هر پارلايان شى، ياقيجى آتش دگلدر. أوت تكرار و تكرّر بعضًا اوصانج ويرييور، فقط عمومى دگلدر. هر يره، هر كلامه و هر كتابه شامل دگلدر. اوصانج ويريجى عدّ ايديلن پك چوق ظاهرى تكرارلر، بلاغتجه إستحسان و تقدير ايديلمكدهدر. أوت إنسانڭ يديگى ييمكلر؛ برى غدا، ديگرى تفكّه (ميوه) اولمق اوزره ايكى قسمدر. برنجى قسم تكرّر ايتدكجه ممنونيت ويرر، قوت ويرر، قات قات تشكّرلره سبب اولور. ايكنجى قسمڭ تكرّرنده اوصانج، تجدّدنده لذّت واردر. كذالك كلاملر ده ايكى قسمدر. بر قسمى روحلره قوت، فكرلره قوّت ويريجى حقيقتلردر كه، تكرّر ايتدكجه گونشڭ ضياسى گبى، روحلره، فكرلره حيات ويرر. ميوه قبيلندن إشتهايى آچان قسمده تكرّر مقبول دگلدر، إستحسان ايديلمز. بوڭا بناءً قرآن هيئتِ مجموعهسيله قلبلره قوت و قوّت اولوب، تكرارى اوصانج دگل، حلاوت و لذّت ويرديگى گبى، قرآنڭ آيتلرنده ده اويله بر قسم واردر كه، او قوّتڭ روحى حكمنده اولوب تكرّر ايتدكجه داها زياده پارلار، حق و حقيقت نورلرينى صاچار.
هُوَ الْمِسْكُ مَا كَرَّرْتَهُ يَتَضَوَّعُ
أزجمله:بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ گبى آيتلرده بولنان عقدهِٔ حياتيه و نورانى أساسلر، تكرّر ايتدكجه إشتهالرى آچار؛ مسك گبى، قاريشديريلدقجه قوقار. ديمك تكرّر ظن ايديلن، حقيقتده تكرّر دگلدر. آنجق وَ اُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا قبيلندن، او آيرى آيرى حكمتلرى، نكتهلرى، غايهلرى إفاده ايدن تكرارلى كلاملر يالڭز عبارهجه، لفظجه بربرينه بڭزهدكلرى ايچون تكرار ظن ايديلير. حتّى قصّهِٔ موسى، چوق مزيتلرى و حكمتلرى مشتملدر. هر مقامده او مقامه مناسب بر وجهله ذكر ايديلمهسى، عينِ بلاغتدر. أوت