Promień Piąty

(Trzynaście lat temu, {(*):} jako dodatek do dyskusji zawartej w traktacie Muhakemat-i Bedi'iye [2], który został opublikowany trzydzieści lat temu, został spisany szkic dwudziestu Kwestii mówiących o zaporze Zu'l-Qarnajna, Gogu i Magogu, a także znakach kresu czasu. Obecnie przez wzgląd na mego drogiego przyjaciela został on poprawiony i stał się Promieniem Piątym).

Napomnienie: Aby mógł zostać zrozumiany zamysł Wprowadzenia, najpierw należy przeczytać Kwestie następujące po Wprowadzeniu.

Punkt dotyczący wersetu:

[3]

został spisany, aby ochronić wiarę rzesz wierzących i ustrzec ją od wątpliwości. Jak alegoryczne wersety Koranu, tak również pewne hadisy mówiące o kresie czasu mają głębokie znaczenie. Nie można ich objaśniać w ten sam sposób, w jaki objaśnia się wersety bezsporne, i nie każdy jest

w stanie je zrozumieć. Są raczej interpretowane, niż objaśniane. Zgodnie z wersetem:

[4]

ich znaczenie, interpretacja, a także przeznaczenie stają się zrozumiałe dopiero po określonym wydarzeniu, aby ci, którzy są mocno utwierdzeni w wiedzy, mogli powiedzieć:

[5]

i wówczas owe wersety odsłaniają ukryte prawdy.

Niniejszy Promień Piąty składa się z Wprowadzenia i dwudziestu trzech Kwestii, zaś Wprowadzenie zawiera pięć Punktów.

Punkt Pierwszy

Jako że wiara i odpowiedzialność są testem, próbą i współzawodnictwem pozostającym w granicach woli człowieka, przeto kwestie, które są niejasne, głębokie, a także wymagają starannego zbadania i doświadczenia, nie mogą być oczywiste. Nie powinny one zmuszać do tego, by każdy miał je potwierdzić, czy chce tego, czy nie chce. W ten sposób Abu Bakr (niech Bóg będzie z niego rad) mógł wzbić się do poziomu najwyższego z wysokich, a Abu Dżahl upaść do poziomu najniższego z niskich. Jeśli nie istnieje wola, nie istnieje też odpowiedzialność. To z powodu owej tajemnicy i mądrości cuda są ukazywane jedynie rzadko, a w owym królestwie odpowiedzialności znaki końca świata, które będzie można zobaczyć, są niejasne i otwarta jest droga ich interpretowania, jak jest to również z pewnymi alegorycznymi wersetami Koranu. Kiedy słońce wzejdzie na zachodzie, będzie to znakiem tak jasnym, iż każdy zostanie zmuszony do potwierdzenia go, zaś drzwi skruchy zostaną zamknięte, a wiara i skrucha nie będą już przyjęte, ponieważ Abu Bakr i Abu Dżahl byliby równi w potwierdzeniu owego znaku. Zaprawdę, kiedy Jezus (niech będzie z nim pokój) przyjdzie po raz drugi, on sam będzie wiedział, że jest Jezusem, lecz nie będzie to jasnym dla każdego. Podobnie tak straszliwe postaci jak Dadżdżal czy Sufjan (Antychryst) [6]nie będą wiedzieć, że wyznaczono im właśnie taką rolę.

Punkt Drugi

Prorok Muhammad (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) mógł szczegółowo poznać niektóre z kwestii dotyczących tego, co niewidzialne, które zostały uczynione znanymi dla niego, a leżą poza granicami królestwa ludzkiego pojmowania. Prorok (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) nie mógł ich w żaden sposób zmieniać ani też ingerować w nie, tak samo

jak było to w przypadku bezsprzecznych wersetów Koranu czy hadisów qudsi [7]. Inne kwestie mógł on dzięki swej elokwencji zobrazować i objaśnić czy to szczegółowo, czy w formie przypowieści, w sposób właściwy dla mądrości zawartej w odpowiedzialności człowieka. Na przykład pewnego razu, kiedy rozmawiał z pewnymi ludźmi, usłyszano głęboki łoskot. Posłaniec Boga (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) powiedział: Ten dźwięk wydała skała, która przez siedemdziesiąt lat staczała się ze wzgórza, a w tej chwili spoczęła na samym dnie Piekła [8]. Pięć minut po tym, jak wygłosił to zdumiewające oświadczenie, nadszedł pewien człowiek, który powiedział: «Taki-to-a-taki hipokryta, który miał siedemdziesiąt lat, zmarł i trafił do Piekła», ukazując znaczenie elokwentnych słów Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie).

Uwaga: Pomniejsze wydarzenia przyszłości, które nie należały do prawd wiary, były uważane przez Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) za nieważne.

Punkt Trzeci, składający się z dwóch Punktów

Po pierwsze: Ponieważ wraz z upływem czasu prości ludzie nadali niektórym hadisom, jakie zostały przekazane w formie porównań i przypowieści, znaczenie dosłowne, takie hadisy pozornie są niezgodne z rzeczywistością. Choć są one czystą prawdą, wydaje się, że tak nie jest. Na przykład dwaj aniołowie zwani Saur i Hut [9], należący do tych, którzy noszą Ziemię, a zatem jak gdyby noszący Tron Boga, byli postrzegani jako wielki byk i ogromna ryba.

Po drugie: Niektóre hadisy odnoszą się bądź do większości muzułmanów, bądź do państwa muzułmańskiego, bądź do ośrodka władzy kalifatu, jednak zostały zrozumiane jako odnoszące się do wszystkich ludzi na świecie. Choć pod pewnym względem mają charakter poszczególny, przypuszczano, że są powszechne. Na przykład w hadisie powiedziano: Godzina nadejdzie, kiedy nie pozostanie nikt, kto powie: Allah! Allah! [10], co oznacza: "...kiedy zostaną zamknięte miejsca, w których wspomina się Imię Boga, zaś wezwanie na modlitwę (z ar. azan) i iqama będą recytowane po turecku".

Punkt Czwarty

Jak dla wielu powodów i przykładów mądrości ukryte kwestie dotyczące tego, co niewidzialne, jak śmierć i jej wyznaczona godzina, pozostają tajemnicą, tak termin końca świata, który będzie jego śmiercią oraz wyznaczoną Godziną rodzaju ludzkiego i królestwa zwierząt, dla wielu dobrych powodów pozostał tajemnicą.

Tak, gdyby wyznaczona godzina śmierci była jasno określona, wówczas pierwsza połowa życia upływałaby w absolutnym niedbalstwie, a druga połowa w absolutnej grozie, jako że każdy dzień byłby kolejnym krokiem w kierunku szubienicy. Zniszczyłoby to mądrą i dobroczynną równowagę między nadzieją i strachem. Podobnie gdyby koniec świata, jego śmierć i wyznaczona godzina zostały jasno określone, starożytność i średniowiecze pozostałyby dosłownie nietknięte przez ideę życia ostatecznego, zaś późniejsze wieki upływałyby w grozie. W życiu doczesnym nie pozostałaby żadna przyjemność ani jego wartość, a dobrowolne oddawanie czci Bogu, między nadzieją i strachem, nie miałoby żadnego znaczenia ani celu. Ponadto, gdyby godzina śmierci świata została ściśle określona, niektóre spośród prawd wiary byłyby tak jasne i oczywiste, że potwierdziłby je każdy, czy chciałby tego, czy nie. To zaprzeczyłoby tajemnicy odpowiedzialności człowieka oraz mądrości i zamysłowi wiary, które są związane z wyborem człowieka i jego wolną wolą.

To z powodu licznych korzyści takich jak te, które wymieniliśmy, kwestie odnoszące się do tego, co niewidzialne, pozostały tajemnicą. W związku z tym każdy stale bierze pod uwagę zarówno swoją śmierć, jak i swe trwające życie, a także swoje uczynki - zarówno te, które służą temu światu, jak i te, które służą życiu ostatecznemu. Każdy jest również świadomy tego, że koniec świata może nastąpić w dowolnej epoce lub też świat może trwać, a zatem wśród przemijania tego świata pracuje na rzecz życia ostatecznego, a także dokłada starań przy budowaniu świata, jakby nigdy nie miał umrzeć [11].

Ponadto, gdyby zostało sprecyzowane występowanie kataklizmów i nieszczęść, człowiek, który ich doświadcza, cierpiałby z powodu nieszczęścia być może nawet dziesięć razy większego niż rzeczywiste nieszczęście. Boża mądrość i Boże miłosierdzie przesłoniły zatem czas ich wystąpienia i pozostawiły go w tajemnicy, by człowiek nie cierpiał z powodu nieszczęścia. To dlatego najbardziej ukryte wydarzenia w kosmosie są powiązane z przykładami mądrości tak wielkiej, że przekazywanie wieści o tym, co niewidzialne, lub też przepowiadanie nadchodzących wydarzeń zostało zabronione. Aby nie okazać braku szacunku i nieposłuszeństwa w obliczu zasady, która mówi, że "tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg", nawet ci, którzy za zezwoleniem Wszechwładnego przekazywali wiadomości o tym, co niewidzialne (inne niż te, które dotyczą odpowiedzialności człowieka i prawd wiary), czynili to jedynie aluzyjnie i okrężną drogą. Zaprawdę, dobre wieści o przyjściu Proroka Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), zawarte w Torze,

Ewangeliach i Psalmach, są zawoalowane i niejasne, w konsekwencji czego niektórzy zwolennicy owych Pism przydają owym fragmentom rozmaite znaczenia i nie wierzą w nie. Jednakże, jako że mądrość zawarta w odpowiedzialności człowieka wymaga tego, by kwestie należące do dogmatów wiary były przekazywane wyraźnie i wielokrotnie, Koran, owa Księga cudownej wystawy, a także jego chwalebny interpretator (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), kwestie dotyczące życia ostatecznego omawiają szczegółowo, zaś te, które dotyczą przyszłych wydarzeń tego świata, jedynie w skrócie.

Punkt Piąty

Ponadto, jako że cuda obu Antychrystów, które mają związek z ich czasami, są wspominane wraz z oboma Dadżdżalami, wyobrażono sobie, że ci ludzie dadzą początek owym cudom, co doprowadziło do tego, że owe hadisy stały się alegorycznymi, zaś ich znaczenie zostało ukryte - jak na przykład w przypadku hadisu, który mówi o podróżowaniu Dadżdżala samolotem i koleją żelazną.

Na przykład dobrze wiadomo, że kiedy Antychryst pochodzący spośród muzułmanów umrze, wówczas szatan, który mu służył, stanie przy pomniku Dikili Tas w Stambule i wykrzyczy tę wiadomość na cały świat, a każdy usłyszy jego głos, mówiący o tym, że Antychryst nie żyje [12]. Oznacza to, że owa wiadomość zostanie rozpowszechniona przez radio, które jest cudem, jaki wprawia w osłupienie nawet szatanów.

Ponadto, jako że relacje o zadziwiających okolicznościach dotyczących reżimu Antychrysta i jego straszliwych działaniach, a także o tajemnych organizacjach i rządach, które zostaną przez niego założone, zostały przekazane tak, jakby odnosiły się do jego osoby, ich prawdziwe znaczenie pozostało niejasne, jak jest na przykład z hadisem, który mówi: Będzie on tak potężny i długowieczny, że tylko Jezus (niech będzie z nim pokój) będzie w stanie go zabić, nic innego nie będzie w stanie tego dokonać [13]. Oznacza to, że jedynie objawiona, wzniosła i czysta religia będzie w stanie obalić i usunąć jego zachłanny reżim. Taka religia pojawi się wśród prawdziwych uczniów Jezusa (niech będzie z nim pokój), podąży za Koranem i zjednoczy się z nim. W obliczu przyjścia Jezusa (niech będzie z nim pokój) i powstania prawdziwej religii chrześcijańskiej bezbożna droga Antychrysta zostanie starta z powierzchni ziemi i przeminie. W przeciwnym razie sam Antychryst mógłby zostać zabity jedynie przez zarazki lub epidemię grypy.

Ponadto objaśnienia i stwierdzenia niektórych relacjonujących hadisy, dokonane poprzez ich własne starania i interpretacje, do jakich może wkraść

się błąd, zostały przemieszane ze słowami hadisów. Przypuszczano, że ich słowa, których znaczenie jest niejasne, są częścią hadisu, dlatego hadis pozornie wydaje się niezgodny z rzeczywistością i stał się alegoryczny.

Ponadto w dawnych czasach społeczeństwo i jego zbiorowa osobowość nie rozwinęły się tak, jak ma to miejsce obecnie, a dominowała idea jednostki, stąd atrybuty społeczności i jej działania na szeroką skalę były przypisywane ludziom stojącym na czele społeczeństw. Te osoby, aby stały się godnymi nadludzkich i powszechnych atrybutów oraz odpowiednimi dla nich, musiałyby być ogromnego wzrostu, posiadać gigantyczne ciała, a także olbrzymią moc i siłę (po stokroć przewyższające ich własne siły), dlatego też zostały tak opisane. Nie było to zgodne z rzeczywistością, a relacje stały się alegorycznymi.

Ponadto choć okoliczności dotyczące obu Antychrystów oraz ich atrybuty różnią się, zostały one przemieszane w przekazach, które dotarły do nas jako absolut, aż jeden z owych atrybutów był brany za inny. Ponadto okoliczności dotyczące przyjścia wielkiego Mahdiego nie odpowiadają relacjom odnoszącym się do wcześniejszych Mahdich. Imam 'Ali (niech Bóg będzie z niego rad) wspomina jedynie o Antychryście muzułmańskim.

Oto koniec Wprowadzenia; teraz zaczniemy omawiać Kwestie.

(Teraz, z pomocą Boga, spośród tysięcy przykładów ukrytych wydarzeń tego, co niewidzialne, nadzwyczaj zwięźle objaśnimy dwadzieścia trzy Kwestie, jako że zostały one szeroko rozpowszechnione przez ateistów z zamysłem zepsucia wiary prostych ludzi. Błagam miłosierdzie Wszechwładnego o to, by owe Kwestie nie stały się przyczyną żadnej szkody, jak zamierzali ateiści, lecz by stały się - kiedy będzie widoczne, że każda jest cudowną, proroczą wypowiedzią, a ich prawdziwe interpretacje opierają się na dowodach i są uczynione jasnymi - ważnymi narzędziami służącymi umocnieniu wiary prostych ludzi. Błagam mego Litościwego Pana - ar. Ar-Rabb - o to, aby wybaczył mi moje winy i błędy).

Stacja Druga Promienia Piątego

KWESTIA PIERWSZA

Istnieje przekaz, który mówi: Ręka Sufjana, jednej z najważniejszych postaci kresu czasu, będzie przekłuta.

Interpretacja tych słów - a Bóg wie najlepiej - jest następująca:

Jeśli człowiek jest wielce marnotrawny i oddaje się hulaszczym rozrywkom, nie jest w stanie utrzymać tego, co ma w swym posiadaniu, jakby wylewał swój majątek poprzez swą rozrzutność. Znane powiedzenie

mówi: "Taki-to-a-taki ma dziurawe ręce", co oznacza, że ów człowiek jest wielce marnotrawny i rozrzutny.

Z owego hadisu można zatem wywnioskować, że Sufjan sprawi, że ludzie przywiążą się do niego, zachęcając ich do tego, by byli rozrzutni, zaś poprzez wzbudzanie w nich tych słabości charakteru, jakimi są żarliwa chciwość i ambicja, będzie utrzymywał ich w uległości. Hadis przepowiada, że ten, kto jest marnotrawny, zostanie urzeczony przez Sufjana i wpadnie w jego pułapkę.

KWESTIA DRUGA

W hadisie jest powiedziane: O poranku kresu czasu powstanie straszliwy człowiek, a na jego czole będzie wypisane: "To jest niewierny" [14].

Można to zinterpretować - a Bóg wie, co jest słuszne - jak następuje: Sufjan będzie nosił nakrycie głowy niewiernych i sprawi, że wszyscy będą je nosili. Jednakże, jako że noszenie tego nakrycia głowy stanie się czymś ogólnie przyjętym pod przymusem i z mocy prawa, zakładanie owego nakrycia głowy do odprawienia aktów czci, w których wykonuje się pokłon do ziemi, będzie - in sza'a-llah - czymś zgodnym ze słusznym przewodnictwem, a zatem ci, którzy będą nosili je nieświadomie, nie staną się niewiernymi.

KWESTIA TRZECIA

Istnieje hadis, który mówi: Tyrani kresu czasu, a zwłaszcza Antychryst (Dadżdżal), będą mieli fałszywy raj i fałszywe piekło [15].

Interpretacja owych słów - a wiedza należy tylko do Boga - jest następująca: Jest to wskazówka mówiąca o tym, że spośród więzień i szkół wyższych, położonych naprzeciwko urzędów rządowych i naprzeciwko siebie nawzajem, jedno stanie się szpetną imitacją hurys i młodości Raju, zaś inne stanie się lochem i izbą tortur.

KWESTIA CZWARTA

Istnieje przekaz, który mówi: U kresu czasu nie pozostanie nikt, kto będzie mówił: Allah! Allah! [16]

Interpretacja tego hadisu - a tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg - musi być następująca: Miejsca spotkań sufich, miejsca, w których recytuje się Imię Boga i szkoły religijne (medresy) zostaną zamknięte, a Imię "Allah", które jest znakiem szczególnym islamu, zostanie zastąpione innym imieniem, podobnie jak zmienią się wezwanie na modlitwę oraz iqama. Nie znaczy to, że cały rodzaj ludzki ma upaść w absolutną niewiarę, ponieważ zaprzeczenie istnieniu Boga jest tak

irracjonalne, jak zaprzeczenie istnieniu wszechświata. Nie jest rozsądnym nawet przypuszczenie, że taki stan będzie dotyczył większości ludzi, nie mówiąc już o wszystkich. Niewierzący nie zaprzeczają istnieniu Boga, lecz jedynie są w błędzie odnośnie do Jego atrybutów.

Inna interpretacja jest następująca: Aby wierni nie doświadczyli grozy Dnia Zguby, ich dusze zostaną pochwycone tuż przed końcem świata, a Dzień Zguby wybuchnie ponad głowami niewiernych.

KWESTIA PIĄTA

Istnieje przekaz, który mówi: U kresu czasu pewne osoby, takie jak Antychryst (Dadżdżal), będą rościć sobie prawo do boskości i zmuszą innych do tego, by bili im czołem [17].

Interpretacja tych słów - a Bóg wie najlepiej - jest następująca: Jak wódz koczowników, który zaprzecza istnieniu króla, wyobraża sobie, że on sam i inni wodzowie mają pewną niewielką władzę proporcjonalną do ich siły, tak ci, którzy postępują za szkołą naturalistów i materialistów, wyobrażają sobie, że są panami w stopniu proporcjonalnym do ich siły, zaś by ukazać swą moc, sprawiają, że ich poddani z czcią biją pokłony i pochylają głowy przed nimi samymi czy też przed ich posągami.

KWESTIA SZÓSTA

Istnieje przekaz, który mówi: Niezgoda kresu czasu będzie tak straszna, że nikt nie będzie w stanie się przed nią powstrzymać [18]. Z tego powodu od tysiąca trzystu lat na rozkaz Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) cała muzułmańska wspólnota wypowiada słowa

"szukam schronienia u Boga przed niezgodą Antychrysta i niezgodą kresu czasu" po słowach "szukam u Boga schronienia przed męką w grobie" [19].

Ten hadis - a Bóg wie, co jest najlepsze - można zinterpretować następująco: Niezgoda kresu czasu przyciągnie dusze, zniewalając je. Ludzie dołączą do niej dobrowolnie, zaiste, nawet z zapałem. Na przykład w Rosji mężczyźni i kobiety wspólnie kąpią się nago w publicznych łaźniach. Ponieważ kobiety ze swej natury mają silną skłonność do ukazywania ich piękna, dobrowolnie nurzają się w owej rozpuście i są sprowadzane na manowce. Również mężczyźni, będąc ze swej natury rozmiłowanymi w pięknie, zostają pokonani przez ich podążające za instynktami dusze, z pijacką radością wpadają w ogień i płoną. Poprzez ową fascynację rozrywki, ciężkie grzechy i innowacje naszych czasów -

takie jak tańce w teatrze - odurzają tych, którzy poszukują przyjemności, i gromadzą ich wokół siebie, jak płomień przyciąga ćmy. Jeśli jednak dzieje się tak z powodu całkowitego przymusu, jest to zaprzeczeniem wolnej woli, a nawet nie jest grzechem.

KWESTIA SIÓDMA

Istnieje przekaz, który mówi: Sufjan będzie wybitnym uczonym, który popadnie w zbłądzenie poprzez swoją naukę, a wielu innych uczonych pójdzie za nim.

Interpretacja tych słów - a wiedza należy do Boga - jest następująca: Choć Sufjan nie będzie miał do dyspozycji takich narzędzi władzy, jak siła czy moc, klany czy ludy, odwaga i bogactwa (jak jest w przypadku króla), zdobędzie królewską pozycję dzięki sprytowi, nauce i politycznej bystrości, zaś dzięki swej inteligencji oczaruje umysły wielu innych uczonych, nakazując im, by spełniali jego życzenia. Zachęci wielu nauczycieli do tego, by go wspierali, a wskazując im drogę do systemu edukacji pozbawionego nauk religijnych, będzie pracował na rzecz rozprzestrzenienia i narzucenia owego systemu.

KWESTIA ÓSMA

Hadisy mówią o tym, że wśród muzułmanów zapanuje straszliwa niezgoda Antychrysta (Dadżdżala), zatem cała wspólnota musi szukać przed tym schronienia u Boga.

Interpretacja tego przekazu - a tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg - jest następująca: Antychryst spośród muzułmanów nie jest tą samą osobą, co "wielki Dadżdżal" spośród niewierzących. Zaprawdę, jak Imam 'Ali (niech Bóg będzie z niego rad), tak wielu dociekliwych uczonych orzekło, że muzułmańskim Antychrystem (Dadżdżalem) jest Sufjan. Będzie on pochodził spośród muzułmanów i dokona swych dzieł poprzez oszustwo [20]. Ci, którzy nie pokłonią się absolutnej sile i przymusowi Dadżdżala, będą męczennikami, zaś ci, którzy poddadzą się jej nieświadomie, nie będą przez to niewiernymi, a nawet nie będą grzesznikami.

KWESTIA DZIEWIĄTA

W hadisach wydarzenia powiązane z Sufjanem i inne wydarzenia przyszłości są opisane jako te, do których dojdzie w regionie Damaszku oraz w Arabii.

Interpretacja tego - a Bóg wie najlepiej - jest następująca: Ponieważ w dawnych czasach centra Kalifatu znajdowały się w Iraku, Damaszku

i Medynie, przekazujący hadisy w swoich interpretacjach ukazali owe wydarzenia tak, jakby miały one nastąpić niedaleko ośrodków władzy muzułmańskiej (jakby owe ośrodki miały pozostać nimi na zawsze), mówiąc o Aleppo i Damaszku. Dodali również pochodzące od nich szczegóły do zwięzłych przepowiedni hadisów.

KWESTIA DZIESIĄTA

Hadisy wspominają o nadzwyczajnej mocy postaci kresu czasu.

Interpretacja tego - a wiedza należy do Boga - jest następująca: Jest to aluzja do wielkich osobowości zbiorowych, jakie będą przedstawiać sobą owe postacie. Pewnego razu głównodowodzący armii japońskiej, która pokonała Rosję, na pewnym rysunku został ukazany, jak jedną nogą stoi na Oceanie Spokojnym, a drugą w twierdzy Port Artur. Ogrom zbiorowej osobowości armii japońskiej został ukazany w przedstawieniu jego osoby, a także w gigantycznej formie owego przedstawienia. Co tyczy się owej nadzwyczajnej mocy postaci kresu czasu, to jako że większość przedsięwzięć, których dokonają, będzie miała charakter destrukcyjny i związany z żądzami, będzie się wydawało, że posiadają oni nadzwyczajną moc, ponieważ zniszczenie jest łatwe - jedna zapałka może spalić całą wieś. Jeśli zaś chodzi o zaspokajanie zwierzęcych żądz, to jest ono czymś wielce poszukiwanym, jako że jest tym, czego pragną podążające za instynktami dusze.

KWESTIA JEDENASTA

Istnieje przekaz, w którym powiedziano: U kresu czasu jeden mężczyzna będzie opiekował się czterdziestoma kobietami [21].

Ten hadis - a Bóg wie, co jest najlepsze - może zostać zinterpretowany na dwa sposoby:

Po pierwsze: W owym czasie małżeństwo zgodne z prawem straci na znaczeniu lub nawet - jak ma to miejsce w Rosji - zaniknie. Ktoś, kto ucieka od związku z jedną kobietą, pozostanie w luźnych "związkach" i stanie się pasterzem dla czterdziestu nieszczęśliwych kobiet.

Po drugie: Jest to aluzja do faktu, że w owym czasie waśni i niezgody większość mężczyzn polegnie na wojnach, a z pewnych powodów większość nowo narodzonych dzieci będzie dziewczynkami. Być może również całkowita wolność kobiet tak rozpłomieni ich żądze, że nabędą one przyrodzonej wyższości nad ich mężczyznami. Spowoduje to, że sprawią one, iż ich dzieci będą podobne do nich, a poprzez rozkaz Boga dziewczynek będzie więcej niż chłopców.

KWESTIA DWUNASTA

W hadisach przekazano: Pierwszy dzień Dadżdżala będzie jak jeden rok, jego drugi dzień będzie jak jeden miesiąc, jego trzeci dzień będzie jak jeden tydzień, a jego czwarty dzień będzie jak jeden dzień [22].

Można zinterpretować to - a tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg - na dwa sposoby:

Interpretacja pierwsza: Jest to znak wskazujący na to, że wielki Dadżdżal pojawi się niedaleko bieguna północnego lub w każdym razie na północy, ponieważ niedaleko bieguna północnego cały rok to jeden dzień i jedna noc. Jeśli latem będzie on jechał pociągiem w naszym kierunku, słońce nie zajdzie przez cały miesiąc. Jeśli będzie jechał przez następny dzień, słońce będzie widoczne przez cały tydzień. (Kiedy byłem jeńcem wojennym w Rosji, przebywałem niedaleko od tego regionu). Oznacza to, iż hadis w cudowny sposób przepowiada, że wielki Dadżdżal zaatakuje z północy w naszym kierunku.

Interpretacja druga: Trzy dni odnoszą się zarówno do wielkiego Dadżdżala, jak do Dadżdżala spośród muzułmanów, a także do trzech okresów ich tyranii. Z wzniosłą elokwencją hadis informuje wspólnotę muzułmańską (ummę) o tym, że "w pierwszym dniu, to jest w pierwszym okresie swoich rządów, Dadżdżal dokona dzieł tak wielkich, jakich nie można byłoby dokonać przez trzysta lat. W jego drugim dniu, a więc w drugim okresie, dokona od dzieł, jakich nie można byłoby dokonać przez trzydzieści lat. W jego trzecim dniu i trzecim okresie przyniesione przez niego przemiany nie mogłyby nastąpić przez dziesięć lat, podczas gdy w jego czwartym dniu stanie się tylko prostym człowiekiem i nie dokona niczego, starając się jedynie utrzymać swą pozycję".

KWESTIA TRZYNASTA

Bezsporny i wiarygodny hadis mówi: Jezus (niech będzie z nim pokój) zabije wielkiego Dadżdżala [23].

Istnieją - a wiedza należy tylko do Boga - dwa aspekty tego hadisu:

Aspekt Pierwszy: Jedynie nadzwyczajny człowiek mający moc czynienia cudów będzie mógł zabić Dadżdżala i zmienić przyniesiony przez niego sposób myślenia, ponieważ Dadżdżal będzie chronił się poprzez cuda (jakimi obdarował go Bóg, aby sprowadzić go z drogi), takie jak magia, hipnoza czy spirytyzm, którymi oczaruje wszystkich. Tym człowiekiem będzie Jezus (niech będzie z nim pokój), który jest prorokiem większości rodzaju ludzkiego i za którym podąża większość ludzi.

Aspekt Drugi: Ponieważ Dadżdżal zostanie zabity przez miecz Jezusa, to prawdziwie pobożni uczniowie Jezusa będą tymi, którzy zabiją olbrzymią osobowość zbiorową materializmu i bezbożności, jaką ukształtuje Dadżdżal, a także zniszczą jego ateistyczne idee i niewiarę. Owi prawdziwie pobożni chrześcijanie połączą istotę prawdziwego chrześcijaństwa z istotą islamu i dzięki połączonej sile tych religii rozgromią Dadżdżala, zabijając go. Przekaz: Jezus (niech będzie z nim pokój) przyjdzie, będzie odmawiał modlitwę obowiązkową za Mahdim i za nim podąży [24]wskazuje na owo połączenie, a także na władzę Koranu i na fakt, że ludzie będą podążali za Koranem.

KWESTIA CZTERNASTA

W hadisie powiedziano: Większą część swojej siły Dadżdżal będzie czerpał od Żydów. Żydzi podążą za nim dobrowolnie [25].

Możemy powiedzieć - a Bóg wie najlepiej - że część znaczenia tego hadisu spełniła się w Rosji, jako że Żydzi, którzy byli prześladowani przez ludzi każdego stanu, w wielkiej liczbie zebrali się w Niemczech, aby się zemścić. Następnie, z powodu ważnej roli, jaką odegrał przy zakładaniu partii komunistycznej, straszliwy Trocki, który był Żydem, objął dowództwo nad Armią Czerwoną, a później przejął władzę po Leninie, który go wyszkolił, zaś obaj podpalili Rosję, niszcząc wszystko, co Rosja osiągnęła przez tysiąc lat. Pokazali w ten sposób, że byli tajnym komitetem rewolucyjnym Dadżdżala i dokonali niektórych z jego dzieł. Poprzez podżeganie spowodowali również poważne wstrząsy w innych krajach i wiele innych kłopotów.

KWESTIA PIĘTNASTA

Wydarzenia dotyczące Goga i Magoga są zwięźle wspomniane w Koranie, a niektóre ich szczegóły przekazano w hadisach. Owe szczegóły nie są tak bezspornie ustalone, jak zwięzłe, lecz bezsprzeczne wzmianki Koranu, i można rozumieć je w sposób alegoryczny. Wymagają one zinterpretowania i zaiste istnieje potrzeba ich interpretowania, ponieważ interpretacje tych, którzy je przekazali, wymieszały się z treścią hadisów.

Tak, tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg, a jedna z owych interpretacji jest następująca: Istnieje wzmianka i wskazówka mówiąca o tym, że jak plemiona Mandżurii i Mongolii, nazwane Gogiem i Magogiem w niebiańskim języku Koranu [26], wraz z innymi plemionami kilka razy przewróciły do góry nogami Azję i Europę, tak w przyszłości ponownie wywołają chaos na świecie. Zaprawdę, nawet teraz niektórzy

z członków owych plemion są znanymi anarchistami, zaś anarchia zrodziła się z komunizmu.

Tak, podczas Rewolucji Francuskiej socjalizm wyrósł z ziarna libertynizmu. Następnie - jako że socjalizm zniszczył pewne świętości - idee, które zaszczepił, przekształciły się w bolszewizm, a ponieważ bolszewizm jeszcze bardziej zepsuł święte wartości moralne i ludzkie, a także wartości serca człowieka, z pewnością ziarna, jakie zasiał, wydadzą anarchię, która nie uznaje żadnych ograniczeń i dla niczego nie ma szacunku. Jeśli szacunek i litość opuszczą serce człowieka, wówczas ci, których serca zostaną pozbawione szacunku i litości, staną się bestiami tak okrutnymi, że politycy nie będą w stanie nad nimi zapanować. Właściwym miejscem dla idei anarchii są liczne plemiona ciemięzców i najeźdźców, które są zacofane zarówno pod względem cywilizacyjnym, jak i pod względem formy rządów. Ludami spełniającymi owe warunki są Mandżurowie, Mongołowie i niektóre z plemion kirgiskich, które stały się przyczyną wybudowania Wielkiego Muru Chińskiego, jaki rozciąga się na długości czterdziestu dni drogi i jest jednym z siedmiu cudów świata. Objaśniając dotyczące ich zwięzłe stwierdzenia Koranu, Muhammad (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) w cudowny sposób precyzyjnie przepowiedział pojawienie się owych ludów.

KWESTIA SZESNASTA

Przekazano w hadisie dotyczącym zabicia Dadżdżala przez Jezusa (niech będzie z nim pokój): Dadżdżal będzie olbrzymem, będzie wielki i wyższy od minaretu, zaś Jezus (niech będzie z nim pokój) będzie przy nim bardzo mały [27].

Jedna z interpretacji tych słów - a tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg - musi być następująca: Jest to wzmianka i znak wskazujący na to, że duchowa wspólnota mudżahedinów, którzy uznają Jezusa (niech będzie z nim pokój) i za nim podążą, będzie bardzo niewielka w porównaniu do "naukowych" i materialistycznych armii Dadżdżala.

KWESTIA SIEDEMNASTA

W hadisie przekazano: W dniu, kiedy pojawi się Dadżdżal, usłyszy o nim cały świat. Będzie on posiadał cudownego osła, na którym przemierzy świat w ciągu czterdziestu dni [28].

Jeśli owe hadisy są całkowicie wiarygodne - a Bóg wie najlepiej - w cudowny sposób zapowiadają one fakt, że w czasach Dadżdżala środki przekazu rozwiną się do tego stopnia, że o danym wydarzeniu cały świat

usłyszy w ciągu jednego dnia. Wiadomość o nim zostanie wykrzyczana przez radio, usłyszana na wschodzie i na zachodzie, będzie też można przeczytać o nim we wszystkich gazetach. Jeden człowiek w ciągu czterdziestu dni przemierzy cały świat, zobaczy siedem kontynentów i siedemdziesiąt krajów. Owe relacje zatem w cudowny sposób zapowiadają telegraf, telefon, radio, kolej żelazną i samolot - na dziesięć wieków przed tym, jak pojawiły się pierwsze z owych wynalazków.

Co więcej, ludzie usłyszą o Dadżdżalu nie jako o Dadżdżalu, lecz jako o despotycznym królu, zaś jego podróżowanie do każdego miejsca nie będzie przebywaniem w owych miejscach, lecz stwarzaniem niezgody i zwodzeniem ludzi z drogi tego, co słuszne. Jego wierzchowiec czy też osioł to kolej żelazna. Jedno ucho i głowa owego wierzchowca to piekielne palenisko, zaś drugie ucho to barwnie przyozdobiony i urządzony fałszywy raj. Swoich wrogów wyśle on do ognistej głowy swego wierzchowca, zaś przyjaciół do tej głowy, która jest świętowaniem i biesiadą. Jego wierzchowiec może być także straszliwym automobilem lub samolotem, lub... (Milcz!).

KWESTIA OSIEMNASTA

Istnieje hadis, w którym powiedziano: Jeśli moja wspólnota będzie postępować naprzód drogą prawości, będzie jej dany jeden dzień [29]. Zgodnie ze znaczeniem wersetu:

[30]

oznacza to, że władza i wspaniałość zostaną dane wspólnocie muzułmanów na tysiąc lat. Jeśli jednak umma nie będzie kroczyć drogą tego, co słuszne, będzie dany jej dzień liczący pięćset lat, zaś ona będzie panowała i zwyciężała jedynie przez pięćset lat.

Ta relacja - a Bóg wie najlepiej - nie przynosi wiadomości o końcu świata, lecz o zwycięskim panowaniu i władaniu islamu i Kalifatu, i w cudowny sposób dokładnie tak się stało. Ponieważ u kresu kalifatu 'Abbasydów jego politycy stracili poczucie właściwego kierunku, przetrwał on jedynie pięćset lat. Jednak ponieważ umma jako całość nie zbłądziła z drogi prawości, Kalifat Otomański przybył mu na pomoc i przejął władzę nad wspólnotą, aby przetrwała ona przez tysiąc trzysta lat. Następnie, ponieważ politycy Kalifatu Otomańskiego nie byli w stanie utrzymać właściwego kierunku, ten kalifat - jako kalifat - przetrwał jedynie pięćset lat, zaś jego zgon potwierdził cudowną przepowiednię zawartą w hadisie. Ten hadis został omówiony w innych traktatach, zatem w tym miejscu zakończymy jego omawianie.

KWESTIA DZIEWIĘTNASTA

W hadisach przekazano wiele różnych proroctw dotyczących Mahdiego (niech będzie z nim pokój), który będzie jednym ze znaków kresu czasu i który będzie pochodził z rodziny Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie). Zaiste, niektórzy uczeni i święci stwierdzili to na długo przedtem, zanim pojawił się Mahdi.

Jedna z interpretacji owych rozmaitych relacji - a Bóg wie najlepiej, co jest słuszne - jest następująca: Wielki Mahdi będzie spełniał wiele funkcji. Będzie wykonywał on swoje obowiązki w świecie polityki, w świecie religii, w świecie władzy, a także w wielu sferach świata dżihadu. Podobnie - jako że w każdej epoce zrozpaczeni ludzie potrzebują pewnego rodzaju Mahdiego, który umocni ich morale, lub nawet możliwości tego, że w owym czasie pojawi się Mahdi, aby ich wesprzeć - w każdej epoce, a może nawet w każdym wieku, pojawiał się pewnego rodzaju Mahdi spośród potomków Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), chronił prawo szari'a swego wielkiego przodka i ożywiał jego tradycję (ar. sunna). Przekazy dotyczące Mahdiego są rozmaite, ponieważ Muhammad (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) ujrzał różne osoby, które miały dokonać niektórych dzieł wielkiego Mahdiego, jakimi byli na przykład Mahdi 'Abbasydów w świecie polityki, a Ghałs al-A'zam [31], Szajch Naqszband [32], czterej Qutb A'zam [33][34]czy dwunastu imamów w świecie religii. Z tego powodu niektórzy ludzie prawdy mówią, że Mahdi już się pojawił. Tak czy inaczej, jako że ta kwestia została wyjaśniona w Traktatach Światła, do nich odsyłamy po jej omówienie, zaś w tym miejscu mówimy jedynie, co następuje:

Nie ma na świecie żadnej rodziny tak wspierającej się nawzajem, klanu żyjącego w takiej zgodzie, nie ma tak oświeconej wspólnoty ani społeczności, jak rodzina, klan, wspólnota i społeczność rodziny Proroka (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie).

Tak, rodzina Proroka(niechbędzieznimpokójimiłosierdzie) wydałasetki świętych bohaterów i stworzyła tysiące duchowych przywódców ummy, była karmiona zakwasem prawdy Koranu, światła wiary i honoru islamu, przez co stała się doskonała. Jest zatem zupełnie zgodne z rozsądkiem, że u kresu czasu, poprzez wskrzeszenie prawa szari'a przyniesionego przez Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) i jego sunny, a także prawdy Koranu, poprzez obwieszczenie ich i zastosowanie w praktyce, ci ludzie ukażą światu doskonałą sprawiedliwość i prawdomówność wielkiego Mahdiego, ich głównodowodzącego. Jest to zarówno niezbędne, jak zasadnicze i wymagane przez zasady ludzkiej społeczności.

KWESTIA DWUDZIESTA

To wzejście słońca na zachodzie [35]oraz wyłonienie się z ziemi Bestii (ar. Dabbat al-Ard) [36].

Wzejście słońca na zachodzie będzie oczywistym znakiem końca świata, a będąc tak oczywistym, owo niebiańskie wydarzenie zamknie drzwi skruchy, która jest związana z wolną wolą i rozumem. Jego znaczenie jest zatem jasne i nie zachodzi żadna potrzeba dokonywania interpretacji; można jedynie powiedzieć, co następuje:

Pozorna przyczyna owego zdarzenia - a Bóg wie najlepiej - jest następująca: Wraz ze zniknięciem Koranu, który jest niczym inteligencja w głowie Ziemi, Ziemia oszaleje, a kiedy - za zezwoleniem Boga - zderzy się z nią inna planeta, ruch obrotowy Ziemi zostanie odwrócony. Zgodnie z wolą Boga, jej podróżowanie z zachodu na wschód stanie się podróżą ze wschodu na zachód, a słońce zacznie wschodzić na zachodzie. Tak, Koran jest "mocnym węzłem Boga", który przywiązuje Ziemię do słońca, a powierzchnię ziemi do Tronu Boga. Kiedy grawitacja przestanie istnieć, będzie tak, jakby nie istniał również sznur utrzymujący Ziemię, która stanie się oszołomiona i obłąkana, a przy jej odwróconym i niekontrolowanym ruchu słońce wzejdzie na zachodzie. Istnieje również inna interpretacja, która mówi, że z powodu owego zderzenia - na rozkaz Boga - wybuchnie Dzień Zguby.

Co tyczy się Bestii (ar. Dabbat al-Ard), to w Koranie istnieje jedynie niezmiernie zwięzła wzmianka, lakoniczne wyrażenie w języku jego usposobienia. Jeśli chodzi o szczegóły, to - jak w przypadku niektórych innych kwestii - nie mam w tej chwili żadnej pewności. Mogę powiedzieć - a tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg - jedynie tyle: Jak lud Faraona nawiedziły plagi szarańczy i much, jak ludzie Abrahy, którzy starali się zniszczyć Ka'bę, zostali zaatakowani przez ptaki lecące stadami [37], tak samo - dla oprzytomnienia tych ludzi, którzy świadomie i dobrowolnie zbuntują się z powodu waśni wzniecanych przez Sufjana i Dadżdżala, którzy z powodu anarchii Goga i Magoga wejdą na pokład statku zepsucia i dzikości, i upadną w bezbożność, niewiarę i zaprzaństwo - Bestia wyjdzie z ziemi, otoczy ich i rozgromi. Ową Bestią - a Bóg wie najlepiej - są całe gatunki, ponieważ jedno stworzenie, choćby wielkie, nie mogłoby być wszędzie naraz. Oznacza to, że będą to prawdziwie straszliwe gatunki zwierząt. Być może, jak wskazuje na to werset:

[38]

owo stworzenie będzie rodzajem termitów, zwanych dabbat al-ard, które ogryzą ludzi aż do kości, jakby byli oni z drewna, osiedlając się w każdej części ich ciał, od zębów po paznokcie. Sprawiając, że owo stworzenie wypowiada się w kwestiach wiary, werset 27:82 wskazuje na to, że wierni, dzięki błogosławieństwu wiary oraz unikaniu występku i nadużycia, zostaną przed owym zwierzęciem ocaleni.

[39]

[40]

Trzy Zwięzłe Kwestie

PIERWSZA ZWIĘZŁA KWESTIA

W niektórych przekazach Jezus (niech będzie z nim pokój) nazywany jest Mesjaszem (ar. Al-Masih), tak jak obaj Dadżdżale [41]nazywani są Mesjaszami, a we wszystkich owych relacjach jest powiedziane:

"...przed niezgodą Mesjasza Antychrysta" (ar. Al-Masih Ad-Dadżdżal). Jaka mądrość i jakie znaczenie są w tym zawarte?

Odpowiedź: Zawarta w tych słowach mądrość - a Bóg wie najlepiej - jest następująca: Jak na rozkaz Boga Jezus (niech będzie z nim pokój) zniósł niektóre uciążliwe przepisy Prawa Mojżeszowego, czyniąc dozwolonymi pewne rzeczy przyjemne dla żądz, jak wino, tak na rozkaz Szatana i z powodu jego pokus wielki Dadżdżal unieważni przykazania prawa chrześcijańskiego, a niszcząc więzy zgody, w której zarządzana jest społeczność chrześcijańska, przygotuje teren dla anarchii oraz Goga i Magoga. Podobnie Sufjan - Dadżdżal pochodzący spośród muzułmanów - z powodu wymysłów szatana i nakazującej zło duszy będzie starał się unieważnić niektóre z wiecznych przykazań szariatu Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), a pozostawiając zawzięte,

pijane i trzpiotowate dusze bez żadnych ograniczeń, rozluźni świetliste więzi szacunku i współczucia. Poprzez danie ludziom wolności (która jest czystą tyranią), aby wciągali się wzajemnie w cuchnące bagno żądzy, otworzy on drogę wiodącą ku straszliwej anarchii, a wtedy nie pozostanie żaden inny sposób na kontrolowanie ludzi prócz najbardziej despotycznej tyranii.

DRUGA ZWIĘZŁA KWESTIA

W hadisach są wspominane cudowne osiągnięcia dwóch Dadżdżali, ich nadludzka moc i majestat. Jest nawet przepowiedzianym, że niektórzy nieszczęśnicy przypiszą im pewien rodzaj boskości. Jaki jest powód takiego stanu rzeczy?

Odpowiedź: Ich osiągnięcia - a wiedza należy tylko do Boga - będą tak wielkimi i nadzwyczajnymi, ponieważ będą polegać przede wszystkim na zniszczeniu i pobudzaniu żądz, a zatem będą mogli oni dokonać owych dzieł z łatwością, aby, jak powiedziano w hadisie, jeden ich dzień był jak jeden rok. Oznacza to, że dzieła, jakich dokonają oni w ciągu jednego roku, normalnie mogłyby zostać wykonane w ciągu trzystu lat. Istnieją cztery aspekty i cztery powody, dla których ich moc będzie wydawała się nadludzka:

Aspekt i Powód Pierwszy: Jako że rzeczy dobre i osiągnięcia, których dokonano (w wyniku tego, że Boży plan zezwolił na to, by tak się stało) w wielkich i rządzonych przez despotów krajach dzięki sile walecznych armii i aktywnych narodów, niesłusznie zostały przypisane owym wojskom i narodom, doprowadziło to do wyobrażenia, wedle którego ich przywódcy mieli posiadać moc tysiąca ludzi. Jednak wedle słuszności i prawa dobro, zaszczyty i zdobycze zyskane dzięki działaniom wspólnoty powinny zostać podzielone między wszystkich członków owej wspólnoty, zaś wszelkie zło, zniszczenie i straty powinny zostać przypisane braku ostrożności i błędom jej przywódcy. Na przykład jeśli batalion zdobywa cytadelę, łupy i honor należą się żołnierzom, którzy poszli do ataku na bagnety, tymczasem jeśli poniesiono jakiekolwiek straty wynikające z nieumiejętnego planowania, są one winą dowódcy.

Zatem jako że postęp i wszelkie rzeczy dobre są przypisywane owym straszliwym przywódcom (co jest całkowicie sprzeczne z powyższą podstawową zasadą prawdy), zaś regres i zło są przypisywane ich nieszczęsnym ludom, wynikiem Bożego planu jest fakt, że owe postacie, zasługujące na to, aby zostały przez wszystkich znienawidzone, są miłowane przez wszystkich ludzi nierozważnych i niedbałych.

Aspekt i Powód Drugi: Ponieważ obaj Dadżdżale będą korzystać z najcięższego despotyzmu, z największych tyranii, przemocy i terroru, będzie się zdawało, że posiadają wielką moc. Tak, ich despotyzm będzie tak nadzwyczajny, że pod płaszczykiem prawa będą oni ingerowali w sprawy sumień, wierzeń religijnych, a nawet ubioru każdego człowieka. Mniemam, że przeczuwając przyszłość, ludzie miłujący wolność u schyłku ubiegłego wieku dostrzegli ów straszliwy despotyzm i zaatakowali go, wypuszczając weń swoje strzały, byli jednak w wielkim błędzie i zaatakowali na niewłaściwym froncie. Owa tyrania i ów gwałt są tak wielkie, że z powodu jednego człowieka ścierają z powierzchni ziemi setkę wsi, karząc setki niewinnych ludzi i rujnując ich poprzez przymusowe migracje.

Aspekt i Powód Trzeci: Ponieważ obaj Dadżdżale zdobędą wsparcie tajemnego stowarzyszenia żydowskiego, które żywi straszliwe pragnienie zemsty na islamie i na chrześcijaństwie, a także innego tajnego stowarzyszenia, które kryje się za parawanem "wyzwolenia kobiet"; ponieważ Dadżdżal spośród muzułmanów zwiedzie nawet loże masońskie i pozyska ich wsparcie - będzie się przypuszczać, że posiadają oni potężną moc. Dzięki przepowiedniom niektórych świętych można pojąć, że Dadżdżal zwany Sufjanem, który przybędzie, by stanąć na czele świata muzułmańskiego, będzie wybitnym, nadzwyczaj zdolnym, inteligentnym i rzutkim politykiem, który nie lubi ostentacji i nie dba o rangę i zaszczyty, będzie nadzwyczaj śmiałym, energicznym i stanowczym dowódcą wojskowym, który nie zniża się do poszukiwania sławy, i urzeknie muzułmanów. Korzystając z ich braku hipokryzji, przypisze sobie ich nadzwyczaj olśniewające dzieła i cały postęp, jaki osiągnęli, przynaglani przez palącą potrzebę, biorącą swój początek z przemian i odnowy wielkiej armii i kraju, a także ze wstrząsów pierwszej wojny światowej, i sprawi, że jego chwalcy roztrąbią wszem i wobec, że do niego należy cudowna i nadzwyczajna moc.

Aspekt i Powód Czwarty: Wielki Dadżdżal będzie posiadał oczarowujące cechy charakteru i charyzmę, podczas gdy Dadżdżal spośród muzułmanów będzie miał urzekającą, hipnotyczną moc w jednym oku. W hadisie powiedziano nawet: Dadżdżal będzie ślepy na jedno oko [42]. Poprzez zwracanie uwagi i wskazywanie na to, że jedno z oczu wielkiego Dadżdżala będzie ślepe, zaś jedno oko drugiego Dadżdżala będzie ślepe w porównaniu z drugim jego okiem, hadis wskazuje na to, że ponieważ będą oni absolutnie niewierzący, będą mieli tylko po jednym oku, a ich wzrok będzie ograniczony do tego świata, zaś nie będą mieli oczu, które dostrzegałyby świat życia ostatecznego i konsekwencje uczynków.

Ja również ujrzałem Dadżdżala spośród muzułmanów w świecie duchowym. Widziałem na własne oczy, iż posiadał on czarodziejską, hipnotyczną moc w jednym oku, i pojąłem, iż jest on tym, kto całkowicie zaprzecza Bogu. Zaatakuje on religię i to, co uświęcone, ze śmiałością i zuchwalstwem wynikającymi z jego absolutnego zaprzaństwa, jednak jako że prości ludzie nie będą znali prawdy w owej kwestii, będą brali owo zuchwalstwo za nadzwyczajną moc i męstwo.

A zatem, ponieważ tak wspaniały, szczęsny, odnoszący sukcesy i przebiegły przywódca, który z pozoru może być prowadzonym jedynie przez Boga, pojawi się w czasie klęski bohaterskiego i wspaniałego narodu, ludzie z ich umiłowaniem bohaterstwa będą oklaskiwać go i fetować, nie zastanawiając się nad jego ukrytą, straszliwą, prawdziwą naturą, i będą chcieli ukryć jego bezeceństwa i nieprawości. Jednakże z hadisów można pojąć, że dzięki światłu wiary i światłu Koranu w duszach mudżtahidów, ich armia i ich pobożny naród ujrzą prawdę i będą dokładać starań, by naprawić straszliwe zniszczenia dokonane przez owego przywódcę.

TRZECIA ZWIĘZŁA KWESTIA,

składająca się z trzech pouczających wydarzeń

Wydarzenie Pierwsze: Pewnego razu Szlachetny Posłaniec Boga (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) wskazał 'Umarowi Ibn al-Chattabowi (niech Bóg będzie z niego rad) pewnego chłopca z grupy żydowskich dzieci i powiedział: Oto jego wierna podobizna! 'Umar powiedział: "Zatem go zabiję!", lecz Posłaniec Boga (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie) odparł: Jeśli to Sufjan, Dadżdżal spośród muzułmanów, to nie dasz rady go zabić, a jeśli to nie on, wówczas nie można go zabić, zabijając jego podobiznę [43].

Ów hadis wskazuje na to, że w czasie rządów Sufjana jego podobizna ukaże się w wielu rzeczach, a także na to, że urodzi się on jako żyd. Dziwne, że choć 'Umar (niech Bóg będzie z niego rad) był wrogiem Sufjana i rozgniewał się wystarczająco, by zabić podobne do niego dziecko, to jest kimś, kogo Sufjan będzie najbardziej podziwiał, do kogo będzie czuł sympatię, kogo będzie wychwalał i wypowiadał z uznaniem jego imię.

Wydarzenie Drugie: Wielu ludzi przekazało, że Dadżdżal spośród muzułmanów będzie ciekaw znaczenia sury

[44]

i będzie pytał o to, jakie jest jej znaczenie.

To dziwne, lecz werset:

[45]

w kolejnej surze, jaką jest sura

[46]

zgodnie z wyliczeniami nauki dżafr [47]i z jej znaczeniem, również wskazuje na czasy i osobę Sufjana, wskazując na to, że w swej arogancji zaatakuje on meczety i ludzi, którzy odprawiają modlitwę. Oznacza to, że ów człowiek, będąc kierowanym przez Boga, dostrzega, że krótka sura (Al-Alaq, tj. sura 96) jest z nim związana, lecz popełniając pomyłkę, puka do drzwi jej sąsiada.

Wydarzenie Trzecie: W hadisie przekazano, że Dadżdżal spośród muzułmanów pojawi się w Chorasanie [48] .

Interpretacja tych słów - a tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg - jest następująca: Turcy, którzy są najdzielniejszym, najbardziej licznym i najbardziej potężnym ludem Wschodu, a także armią islamu, w czasach, z których pochodzi ów przekaz, mieszkali w regionie Chorasanu i nie uczynili jeszcze Anatolii swą ojczyzną. Poprzez wzmiankę o regionie, który zamieszkiwali, hadis wskazuje na to, że to pośród Turków pojawi się Sufjan Dadżdżal.

To dziwne, to nadzwyczaj dziwne, ale przez pewien czas będzie on starał się wykorzystać przeciwko pewnym cechom szczególnym islamu turecki naród i turkizm, które od siedmiuset lat były w ręku islamu lśniącym, diamentowym mieczem i oznaką honoru. Nie odniesie jednak sukcesu i będzie musiał odstąpić od tego planu. Można to zrozumieć dzięki przekazowi, który mówi, że "bohaterska armia uratuje sytuację, wytrącając Sufjanowi wodze z ręki".

A Bóg wie, co jest najlepsze. A tego, co niewidzialne, nie zna nikt inny, jak tylko Bóg.