Ustozimiz umrining oxirida insonlarning suhbatidan man etilganini shundan tushundilar: bu davrda shaxsiyat jihatidan insonlarga zarar beradigan holatlar bor. Risola-i Nurning yoʻlidagi a'zamiy ixlos uchun bu xastalik berildi. Chunki bu davrda shon-sharaf pardasi ostida riyokorlik joy olgani uchun a'zamiy ixlos bilan "men"likni batamom tark etish kerak.

Doʻstlar uzoqdan ruhiga Fotiha oʻqishsin, ma'naviy duo qilib, ziyorat qilsinlar. Qabrimning yoniga kelishmasin. Uzoqdan Fotiha oʻqilsa ham ruhimga keladi. Risola-i Nurdagi a'zamiy ixlos bilan "men"likni batamom tark qilish uchun bunga ma'naviy sabab his qilyapman. Oʻzini Risola-i Nurga vaqf qilgan yonimdagi talabalar navbat bilan qabrimning yaqinida boʻlib, bu ma'noni keraksiz ziyoratga kelganlarga bildirishsin.