— 113 —
اون يدنجى مكتوب
(يگرمى بشنجى لمعهنڭ ذيلى)
(چوجق تعزيهنامهسى)
بِاسْمِهِ ٭ وَ اِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
عزيز آخرت قارداشم حافظ خالد أفندى!
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ اِذَا اَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا اِنَّا ِللّٰهِ وَ اِنَّا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ
قارداشم، چوجغڭ وفاتى بنى متأثّر ايتدى. فقط اَلْحُكْمُ ِللّٰهِ قضايه رضا، قدره تسليم إسلاميتڭ بر شعاريدر. جنابِ حق سزلره صبرِ جميل ويرسين. مرحومى ده، سزه ذخيرهِٔ آخرت و شفاعتجى ياپسين. سزه و سزڭ گبى متّقى مؤمنلره بيوك بر مژده و حقيقى بر تسلّى گوسترهجك "بش نقطه"يى بيان ايدرز:
— 114 —
برنجى نقطه:قرآنِ حكيمده وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ سرّى و مئالى شودر كه: مؤمنلرڭ قبل البلوغ وفات ايدن أولادلرى، جنّتده أبدى، سَويملى، جنّته لايق بر صورتده دائمى چوجق قالاجقلرينى.. و جنّته گيدن پدر و والدهلرينڭ قوجاقلرنده أبدى مدارِ سرورلرى اولاجقلرينى.. و چوجق سومك و أولاد اوقشامق گبى أڭ لطيف بر ذوقى، أبويْننه تأمينه مدار اولاجقلرينى.. و هر بر لذّتلى شيئڭ جنّتده بولونديغنى.. "جنّت تناسل يرى اولماديغندن، أولاد محبّتى و اوقشاماسى اولماديغى"نى ديينلرڭ حكملرى حقيقت اولماديغنى.. هم دنياده اون سنهلك قيصه بر زمانده تألّماتله قاريشق أولاد سومسنه و اوقشاماسنه بدل صافى، ألمسز ميليونلر سنه أبدى أولاد سومسنى و اوقشاماسنى قزانمق، أهلِ ايمانڭ أڭ بيوك بر مدارِ سعادتى اولديغنى شو آيتِ كريمه وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ جملهسيله إشارت ايدييور و مژده ويرييور.
ايكنجى نقطه:بر زمان بر ذات، بر زندانده بولونويور. سَويملى بر چوجغى ياننه گوندريلمش. او بيچاره محبوس، هم كندى ألمنى چكييور، هم ولدينڭ إستراحتنى تأمين ايدهمديگى ايچون، اونڭ زحمتيله متألّم اولويوردى. صوڭره مرحمتكار حاكم اوڭا بر آدم گوندرر، دير كه: "شو چوجق چندان سنڭ أولادڭدر، فقط بنم رعيتم و ملّتمدر. اونى بن آلاجغم، گوزل بر سرايده بسلتديرهجگم." او آدم آغلار، صيزلار؛ "بنم مدارِ تسلّيم اولان أولاديمى ويرميهجگم" دير. اوڭا آرقداشلرى دير كه: "سنڭ تأثّراتڭ معناسزدر. أگر سن چوجغه آجييورسهڭ، چوجق شو ملوّث، عفونتلى، صيقنتيلى زندانه بدل؛ فرحلى، سعادتلى بر سرايه گيدهجك. أگر سن نفسڭ ايچون متأثّر اولويورسهڭ، منفعتڭى آرايورسهڭ؛ چوجق بوراده قالسه، موقّةً شبههلى بر منفعتڭله برابر، چوجغڭ
— 115 —
مشقّتلرندن چوق صيقنتى و ألم چكمك وار. أگر اورايه گيتسه، سڭا بيڭ منفعتى وار. چونكه پادشاهڭ مرحمتنى جلبه سبب اولور، سڭا شفاعتجى حكمنه گچر. پادشاه، اونى سنڭله گوروشديرمك آرزو ايدهجك. ألبته گوروشمك ايچون اونى زندانه گوندرميهجك، بلكه سنى زنداندن چيقاروب او سرايه جلب ايدهجك، چوجقله گوروشديرهجك. شو شرطله كه، پادشاهه أمنيتڭ و إطاعتڭ وارسه..."
ايشته شو تمثيل گبى، عزيز قارداشم، سنڭ گبى مؤمنلرڭ أولادى وفات ايتدكلرى وقت شويله دوشونملى: شو ولد معصومدر، اونڭ خالقى دخى رحيم و كريمدر. بنم ناقص تربيه و شفقتمه بدل، غايت كامل اولان عنايت و رحمتنه آلدى. دنيانڭ ألملى، مصيبتلى، مشقّتلى زندانندن چيقاروب جنّت الفردوسنه گوندردى. او چوجغه نه موطلى! شو دنياده قالسه ايدى، كيم بيلير نه شكله گيرردى؟ اونڭ ايچون بن اوڭا آجيمييورم، بختيار بيلييورم. قالدى كندى نفسمه عائد منفعتى ايچون، كنديمه دخى آجيمييورم، أليم متأثّر اولمايورم. چونكه دنياده قالسه ايدى، اون سنهلك موقّت ألمله قاريشق بر أولاد محبّتى تأمين ايدهجكدى. أگر صالح اولسه ايدى، دنيا ايشنده مقتدر اولسه ايدى، بلكه بڭا يارديم ايدهجكدى. فقط وفاتيله، أبدى جنّتده اون ميليون سنه بڭا أولاد محبّتنه مدار و سعادتِ أبديهيه وسيله بر شفاعتجى حكمنه گچر. ألبته و ألبته مشكوك، معجّل بر منفعتى غائب ايدن، محقّق و مؤجّل بيڭ منفعتى قزانان؛ أليم تأثّرات گوسترمز؛ مأيوسانه فرياد ايتمز.
اوچنجى نقطه:وفات ايدن چوجق، بر خالقِ رحيمڭ مخلوقى، مملوكى، عبدى و بتون هيئتيله اونڭ مصنوعى و اوڭا عائد اولارق أبويْننڭ بر آرقداشى ايدى كه؛ موقّةً أبويْننڭ نظارتنه ويريلمش. پدر و والدهيى اوڭا خدمتكار ايتمش. أبويْننڭ او خدمتلرينه مقابل، معجّل بر اجرت اولارق لذّتلى بر شفقت ويرمش.
— 116 —
شيمدى بيڭدن طوقوز يوز طقسان طوقوز حصّه صاحبى اولان او خالقِ رحيم، مقتضاىِ رحمت و حكمت اولارق او چوجغى سنڭ ألڭدن آلسه، خدمتڭه خاتمه ويرسه؛ صورى بر حصّه ايله، حقيقى بيڭ حصّه صاحبنه قارشى شكوايى آڭديرهجق بر طرزده مأيوسانه حزن و فرياد ايتمك أهلِ ايمانه ياقيشماز، بلكه أهلِ غفلت و ضلالته ياقيشييور.
دردنجى نقطه:أگر دنيا أبدى اولسه ايدى، إنسان ايچنده أبدى قالسه ايدى و فراق أبدى اولسه ايدى؛ أليمانه تأثّرات و مأيوسانه تألّماتڭ بر معناسى اولوردى. فقط مادام دنيا بر مسافرخانهدر؛ وفات ايدن چوجق نرهيه گيتمشسه، سز ده بز ده اورايه گيدهجگز. و هم بو وفات اوڭا مخصوص دگل، عمومى بر جادّهدر. هم مادام مفارقت دخى أبدى دگل؛ ايلريده هم برزخده، هم جنّتده گوروشولهجكدر. اَلْحُكْمُ ِللّٰهِ ديمهلى.. او ويردى، او آلدى. "الحمد ِللّٰهِ على كلّ حال" صبر ايله شكر ايتملى.
بشنجى نقطه:رحمتِ إلٰهيهنڭ أڭ لطيف، أڭ گوزل، أڭ خوش، أڭ شيرين جلوهلرندن اولان شفقت؛ بر إكسيرِ نورانيدر. عشقدن چوق كسكيندر. چابوق جنابِ حقّه وصوله وسيله اولور. ناصل عشقِ مجازى و عشقِ دنيوى پك چوق مشكلاتله عشقِ حقيقىيه إنقلاب ايدر، جنابِ حقّى بولور. اويله ده شفقت (فقط مشكلاتسز) داها قيصه، داها صافى بر طرزده قلبى جنابِ حقّه ربط ايدر. گرك پدر و گرك والده، ولدينى بتون دنيا گبى سَورلر. ولدى ألندن آلينديغى وقت، أگر بختيار ايسه، حقيقى أهلِ ايمان ايسه؛ دنيادن يوزينى چويرر، منعمِ حقيقىيى بولور. دير كه: "دنيا مادام فانيدر، دگمييور علاقهِٔ قلبه..." ولدى نرهيه گيتمشسه اورايه قارشى بر علاقه پيدا ايدر، بيوك معنوى بر حال قزانير.
— 117 —
أهلِ غفلت و ضلالت، شو بش حقيقتدهكى سعادت و مژدهدن محرومدرلر. اونلرڭ حالى نه قدر أليم اولديغنى شونڭله قياس ايديڭز كه: بر إختيار خانم غايت سَوْديگى سَويملى تك بر چوجغنى سكراتده گوروب، دنياده توهّمِ أبديت حكمنجه غفلت ويا ضلالت نتيجهسنده؛ موتى، عدم و فراقِ أبدى تصوّر ايتديگندن، يوموشاق دوشگنه بدل قبرڭ طوپراغنى دوشونوب غفلت ويا ضلالت جهتيله، أرحم الراحمينڭ جنّتِ رحمتنى، فردوسِ نعمتنى دوشونمديگندن، نه قدر مأيوسانه بر حزن و ألم چكديگنى قياس ايدهبيليرسڭ. فقط وسيلهِٔ سعادتِ داريْن اولان ايمان و إسلاميت، مؤمنه دير كه: شو سكراتده اولان چوجغڭ خالقِ رحيمى، اونى بو فانى دنيادن چيقاروب جنّتنه گوتورهجك. هم سڭا شفاعتجى، هم أبدى بر أولاد ياپاجق. مفارقت موقّتدر، مراق ايتمه؛
اَلْحُكْمُ ِللّٰهِ ٭ اِنَّا ِللّٰهِ وَ اِنَّا اِلَيْهِ رَاجِعُونَ
دى، صبر ايت.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
سعيد النورسى
٭ ٭ ٭