Spis Treści
SŁOWO PIERWSZE: 5
poświęcone frazie: W Imię Boga Miłosiernego, Litościwego!, ukazujące, jaka siła i źródło darów zawarte są w tej frazie, a także, jak wszystkie rzeczy nieprzerwanie wypowiadają ją językami swoich istnień
Stacja Druga Błysku Czternastego 9
mówiąca o sześciu spośród tysięcy tajemnic zawartych w słowach:
W Imię Boga Miłosiernego, Litościwego!
SŁOWO DRUGIE: 19
Przypowieść ukazująca postrzeganie tego świata przez wierzących i niewierzących, a także, jakie szczęście i jaki spokój umysłu zawarte są w wierze w Boga i w religii islamu
SŁOWO TRZECIE: 22
Przypowieść obrazująca, jak oddawanie czci Bogu zapewnia głębokie korzyści, zaś występek i rozpusta skutkują poważną stratą
SŁOWO CZWARTE: 25
Przypowieść obrazująca wysoką wartość i ważność pięciu modlitw obowiązkowych, a także spokój, jaki ofiarowują one sercu, umysłowi i duszy człowieka
SŁOWO PIĄTE: 27
Przypowieść, która ukazuje, że prawdziwym obowiązkiem człowieka jest oddawanie czci Bogu i unikanie grzechów ciężkich
SŁOWO SZÓSTE: 30
Przypowieść, która opisuje, jak sprzedanie samego siebie i swojej własności Bogu jest handlem korzystnym na pięć sposobów, a także pięć rodzajów poważnej straty, jaką poniesie ten, kto tego zaniedba
SŁOWO SIÓDME: 36
Przypowieść, która ukazuje, że wiara w Boga i w życie ostateczne są dwoma talizmanami, które rozwiązują zagadkę Bożego stworzenia i otwierają drzwi prowadzące do szczęścia człowieka
SŁOWO ÓSME: 41
które mówi o prawdziwej istocie religii, tego świata, człowieka i wiary w Boga, a także jest porównaniem drogi Koranu i drogi niewiary, jak również ich skutków dla serca i duszy człowieka
SŁOWO DZIEWIĄTE: 49
które w pięciu Punktach mówi o mądrości zawartej w określonych porach pięciu modlitw obowiązkowych
SŁOWO DZIESIĄTE: 59
poświęcone Zmartwychwstaniu i życiu ostatecznemu: rzypowieść ujęta w formę dwunastu Aspektów, zawierających dowody Zmartwychwstania
Wstęp: 73
złożony z czterech Wskazówek i wyjaśniający przypowieść, a także ukazujący istnienie i jedność Boga, funkcję proroctwa Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), znaczenie człowieka, a także konieczność tego, by Wieczny Stwórca tego przemijającego świata stworzył wieczne królestwo
Dwanaście Prawd, zawierających szczegółowe dowody Zmartwychwstania i życia ostatecznego, oparte na pewnej liczbie Najpiękniejszych Imion Boga, a także Zakończenie
Dopisek Pierwszy: Wstęp składający się z dwóch Punktów: Pierwszy mówi o tym, jak zasadnicze znaczenie wiara w życie ostateczne ma dla życia człowieka, a szczególnie dla życia społecznego, zaś drugi o tym, jak inne filary wiary wymagają Zmartwychwstania i udowadniają jego prawdziwość
Dopisek Drugi, mówiący o tym, jak życie wskazuje na wszystkie sześć filarów wiary, w tym na wiarę w Zmartwychwstanie, i pośrednio udowadnia je
Dopisek Trzeci: Trzy Kwestie, które wyjaśniają fakt, że do Zmartwychwstania dojdzie w jednej chwili
Dopisek Czwarty: Objaśnienie kilku wersetów koranicznych, opisujących Zmartwychwstanie i koniec świata
Dopisek Piąty, mówiący o zaświadczeniu Zmartwychwstania i życia ostatecznego przez proroków, świętych mężów (ar. ałlija), wiosnę, i pragnienie wieczności typowe dla człowieka
SŁOWO JEDENASTE 149
poświęcone mądrości i zamysłach tego świata, zagadce stworzenia człowieka, a także tajemnicy pięciu modlitw obowiązkowych, zawierające porównanie i wyjaśnienie dotyczące celu życia człowieka, jak również jego prawdziwej istoty i obowiązków
SŁOWO DWUNASTE: 161
Cztery Zasady, zawierające zwięzłe porównania ukazujące mądrość Koranu i mądrość filozofii, naukę, jaką dają one życiu człowieka, zasady, jakie zaprowadzają w życiu społecznym, a także wyższość Koranu nad wszystkimi innymi Bożymi objawieniami
SŁOWO TRZYNASTE: 169
Porównanie stopni wiedzy Wszechmądrego Koranu i wiedzy nauk filozoficznych, ukazujące nieskończoną wyższość Koranu nad poezją, a także jeden z aspektów jego cudowności, który rozprasza ciemności niewiary
Stacja Druga Słowa Trzynastego: 175
Jak ocalić życie ostateczne
Rada dla pewnych młodych ludzi, dotycząca niebezpieczeństw, jakim muszą stawić czoła
Trzy listy skierowane do więźniów
Ważna kwestia, jaka została mi oznajmiona w Noc Przeznaczenia Temat Szósty traktatu Owoce wiary: "Opowiedz nam
o naszym Stwórcy"
Powietrze: Okno otwierające się na jedność Boga
Temat Szósty traktatu Owoce wiary 194
Punkt poświęcony słowu Huła (ar. "On"). 199
SŁOWO CZTERNASTE: 203
Pięć Kwestii zawierających porównania tworzące stopnie, po których można wspiąć się do pewnych prawd Koranu i hadisów, a także Zakończenie, będące ostrzeżeniem i lekcją dla niedbałych
Dopisek do Słowa Czternastego 212
Siedem Pytań i Odpowiedzi, które ukazują, że trzęsienia ziemi zachodzą z Bożego rozkazu
SŁOWO PIĘTNASTE: 219
Siedem Stopni wznoszących się do niebios wersetu: My ozdobiliśmy niebo najbliższe lampami i uczyniliśmy je pociskami do rażenia szatanów
Dopisek do Słowa Piętnastego: 228
Dowód, jakiego dostarcza Koran przeciw Szatanowi i jego partii
Drugi słaby zarzut Szatana
SŁOWO SZESNASTE: 241
które składa się z czterech Promieni: Pierwszy wyjaśnia jedność Jedynego Boga i powszechną naturę Bożych dzieł; Drugi wykazuje, że nie ma żadnej sprzeczności między wersetami koranicznymi, które ukazują, że rzeczy są powoływane do istnienia w jednej chwili, a tymi, które ukazują, że odbywa się to stopniowo; Trzeci jest wyjaśnieniem wersetów ukazujących, że Wszechmocny Bóg jest nieskończenie Bliski, i tych, które ukazują Go jako nieskończenie Dalekiego; Czwarty opisuje wszechstronną naturę aktów czci, wyrażaną poprzez frazę
"Allahu Akbar!" (ar. "Bóg jest Największy!")
Krótki Dopisek: Jak porządek we wszechświecie, przejawiający się poprzez Boże prawa, ukazuje Bożą moc i mądrość, tak wyjątki od owych praw, różnice i zmiany ukazują wolę Boga i Jego wybór
SŁOWO SIEDEMNASTE: 253
W obliczu przejawów Najpiękniejszych Imion Boga "Miłosierny" i "Ten, Który daje życie", które sprawiają, że ten świat staje się podobny obchodom święta, ukazują się także Najpiękniejsze Imiona
"Ten, Który podporządkowuje Sobie każdą rzecz" i "Ten, Który daje śmierć" Stacja Pierwsza opisuje pięć Aspektów, które ukazują, jak owa pozorna sprzeczność jest w rzeczywistości zgodnością.
Stacja Druga Słowa Siedemnastego: 257
a w niej swobodnie ułożone w wersach: Poleganie na Bogu w obliczu męczarni; Odpowiedź dla tych, którym uderzyły do głowy idee Zachodu; Suplikacja w języku perskim; Suplikacja zainspirowana wersetem: «Ja nie kocham tych, którzy zachodzą»; dwie Tabele - przewodnictwa i zbłądzenia; Suplikacja w języku arabskim; Owoc wyżyn Barli; Mowa gwiazd
Suplikacja w języku perskim: 261
Tabela Pierwsza: 272
Tabela Druga: 274
Owoc sosen, cedrów, jałowców i cyprysów
rosnących na wyżynach Barli: 278
Mowa gwiazd: 283
SŁOWO OSIEMNASTE: 285
zawierające trzy Punkty: Punkt Pierwszy to karcący klaps dla mojej nakazującej zło duszy; Punkt Drugi wyjaśnia jedno ze znaczeń wersetu: On jest Tym, Który doskonale stworzył każdą rzecz...; Punkt Trzeci ukazuje, w jaki sposób piękno i kunszt widoczne we wszechświecie wymagają posłannictwa Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie)
SŁOWO DZIEWIĘTNASTE: 290
traktujące o posłannictwie Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie): czternaście Kropli opisujących posłannictwo Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), z których czternasta poświęcona jest najwspanialszemu z jego cudów - Koranowi
SŁOWO DWUDZIESTE: 303
składające się z dwóch Stacji
Stacja Pierwsza: 303
Trzy wersety Koranu (zawierające trzy Punkty), które wspominają o poszczególnych kwestiach wskazujących na ogólne prawa i powszechne zasady
Stacja Druga Słowa Dwudziestego: 311
poświęcona cudom proroków, która ukazuje, że jak prorocy byli przywódcami swych społeczności pod względem postępu duchowego i moralnego, tak byli również mistrzami pewnych rzemiosł i przemysłu, których nauczono ich poprzez cuda. Wspominając o owych cudach, Koran zachęca człowieka do dążenia ku postępowi naukowemu i technologicznemu
SŁOWO DWUDZIESTE PIERWSZE: 331
składające się z dwóch Stacji
Stacja Pierwsza: 331
Pięć Przestróg dla duszy, która jest opieszała w odmawianiu pięciu modlitw obowiązkowych każdego dnia
Stacja Druga Słowa Dwudziestego Pierwszego 338
Pięć Aspektów, zawierających pięć lekarstw na pięć spośród wielu rodzajów wątpliwości, jakimi dotknięci są ludzie
SŁOWO DWUDZIESTE DRUGIE: 345
składające się z dwóch Stacji
Stacja Pierwsza: 345
Dwanaście Dowodów ukazujących w formie alegorii, jak istoty w świecie wokół nas mówią o Tym, Który je ukształtował i wskazują na ich Stwórcę
Stacja Druga Słowa Dwudziestego Drugiego 360
Dwanaście Blasków słońca wiary w Boga, które - poprzez wskazanie na odciśnięte na każdej rzeczy pieczęcie wskazujące na Stwórcę, Jego moc i inne Jego atrybuty - ukazują prawdziwe potwierdzenie Bożej jedności
SŁOWO DWUDZIESTE TRZECIE: 383
składające się z dwóch Ksiąg
Księga Pierwsza: 383
Pięć Punktów, opisujących korzyści wynikające z wiary: jak dzięki wierze w przejawy Najpiękniejszych Imion Boga człowiek staje się wartościowym; jak wiara oświeca człowieka, wszechświat, przeszłość i przyszłość; jak wiara daje człowiekowi siłę; jak wiara sprawia, że człowiek staje się prawdziwym człowiekiem, a jego zasadniczym obowiązkiem staje się oddawanie czci Bogu i zanoszenie do Niego suplikacji
Księga Druga: 394
Pięć Notatek, objaśniających nieskończony postęp, jaki może stać się udziałem człowieka, a także regres, jaki może się stać jego udziałem. Człowiek jest cudem Bożej mocyi Bożego kunsztu, efektem Bożego stworzenia, który został rzucony na arenę próby i przed którym stoją otworem dwie drogi
SŁOWO DWUDZIESTE CZWARTE 410
składające się z pięciu Gałęzi świetlistego drzewa wersetu: Bóg! Nie ma boga, jak tylko On! Do Niego należą Najpiękniejsze Imiona!
Gałąź Pierwsza: Przejawy Najpiękniejszych Imion Boga w poszczególnych królestwach i światach wszechświata, a także różnorodność owych przejawów
Gałąź Druga: Porównanie, które poddaje badaniu trzy drogi, którymi można zbliżyć się do prawdy, ukazuje przyczyny istnienia różnic - a nawet sprzeczności - między prawdami, jakich święci mężowie (ar. ałlija) doświadczyli dzięki oświeceniu, a także między prawdami, do jakich uczeni dotarli drogą racjonalnych dowodów, jak również mówi o tym, dlaczego przed Koranem dawni prorocy nie nauczali szczegółowo o wszystkich filarach wiary
Gałąź Trzecia: Dwanaście Zasad objaśniających hadisy mówiące w obrazowy sposób o znakach kresu czasu oraz o wynagrodzeniu za pewne uczynki, które to hadisy zostały niewłaściwie zrozumiane
Gałąź Czwarta: Cztery kategorie pracowników zatrudnionych w pałacu wszechświata: aniołowie, zwierzęta, rośliny i istoty nieożywione, wreszcie człowiek, a także ich różnorodne obowiązki związane z oddawaniem czci Bogu
Gałąź Piąta, mająca pięć Owoców: o miłości i strachu; oddawanie czci Bogu nie jest zapowiedzią przyszłej nagrody, lecz wynikiem wcześniejszych darów; uczynki przynoszące nieskończoną korzyść w życiu ostatecznym, wykonywane podczas krótkiego życia doczesnego; nie naśladujcie ahl ad-dunja; zwrócenie się od mnogości ku jedności i od przemijania ku trwałości
SŁOWO DWUDZIESTE PIĄTE: 451
Cudowność Koranu. Wersety omawiane w tym Słowie stały się przedmiotem krytyki ateistów lub sprzeciwiania się im w imię nauki, lecz zgodnie z zasadami naukowymi udowodniono, iż są one błyskami cudowności i elokwencji
Wprowadzenie: Definicja Koranu, składająca się z trzech części
Światło Pierwsze, składające się z trzech Promieni 455
Promień Pierwszy: Elokwencja Koranu, która osiąga stopień cudowności, ujęta w dwóch Aspektach i pięciu Punktach
Promień Drugi: Nadzwyczajna cudowność Koranu, ujęta w pięciu Błyskach, z których Piąty zawiera pięć Blasków
Promień Trzeci: Cudowność Koranu dotycząca przekazywania wiadomości o tym, co niewidzialne, zachowywania młodości na przestrzeni wieków, a także zwracania się do wszystkich grup ludzkości we właściwy dla każdej z nich sposób, ujęta w trzech Blaskach, zawierających trzy Lśnienia, trzy Stopnie i cztery Zasady
Światło Drugie, składające się z trzech Promieni 514
Promień Pierwszy: Potoczystość, proporcjonalność i harmonia Koranu jako całości
Promień Drugi: Dziesięć Punktów elokwencji
Promień Trzeci: Koranu nie da się porównać z żadną inną mową ani z innymi pismami
Światło Trzecie, składające się z trzech Blasków 541
Blask Pierwszy: Poprzez rozsiewanie światła przewodnictwa i cudowności każdy z wersetów Koranu rozprasza mrok niewiary zbłądzenia
Blask Drugi: Porównanie postrzegania świata przez mądrość koraniczną i ludzką filozofię
Blask Trzeci: Stopnie mądrości widoczne w obliczu mądrości Koranu zawartej w dziełach uczonych o czystych duszach, świętych mężów (ar. ałlija) i filozofów spośród iszraqitów
Zakończenie: 552
Dopisek Pierwszy: 554
pochodzący z traktatu Największy znak: Obserwacje podróżnika, pytającego wszechświat o jego Stwórcę, zawarte w sześciu Punktach
Kwiat Ermidag 562
Odpowiedź na sprzeciwy wobec powtórzeń w Koranie
Zakończenie składające się z dwóch Dopisków
SŁOWO DWUDZIESTE SZÓSTE: 577
poświęcone Bożemu zarządzeniu, znanemu niekiedy jako los lub przeznaczenie, a także zdolności wyboru i woli człowieka, składające się z czterech Tematów: Pierwszy mówi o Bożym zarządzeniu i wolnej woli; Drugi jest naukowym omówieniem tego samego tematu; Trzeci poprzez wskazanie na niektóre spośród niezbitych dowodów ukazuje, jak potężnym i rozległym jest filar wiary, którym jest wiara w Boże zarządzenie; a Czwarty ukazuje, że nieszczęścia i cierpienia nie są sprzeczne z faktem, że Boże zarządzenie jest dobrem we wszystkich jego aspektach
Zakończenie: 591
Pięć Akapitów, uciszających duszę starego Saida
Dopisek: Krótka droga do Wszechmocnego Boga, składająca się z czterech Kroków
SŁOWO DWUDZIESTE SIÓDME: 599
O niezależnym osądzie w kwestiach prawa (ar. idżtihad). Drzwi prowadzące do idżtihadu są otwarte, lecz w obecnym czasie istnieje sześć przeszkód, które uniemożliwiają ich przekroczenie
Zakończenie: 606
O mądrości zawartej w zmienianiu się praw stosownie do epok, a także o różnorodności szkół prawa
Dopisek: 610
O towarzyszach Proroka, składający się z trzech Powodów, trzech Aspektów, a także czterech Pytań i tyluż Odpowiedzi
SŁOWO DWUDZIESTE ÓSME: 621
O Raju. Omówienie kilku aspektów Raju, które były albo krytykowane, albo kwestionowane
Krótki Dopisek O Piekle 629
SŁOWO DWUDZIESTE DZIEWIĄTE: 630
O nieśmiertelności duszy człowieka, aniołach i Zmartwychwstaniu, składające się z Wprowadzenia i dwóch Celów
Cel Pierwszy: 632
Wiara w aniołów i potwierdzenie ich istnienia, będące jednym z filarów wiary, a omówione w czterech Zasadniczych Punktach. Pierwszy Zasadniczy Punkt mówi o życiu, które jest światłem istnienia; Drugi o tym, że wszyscy uczeni w religii są zgodni co do istnienia aniołów, podczas gdy różne szkoły filozofii, nie będąc w stanie zaprzeczyć ich istnieniu, mogły jedynie błędnie ich nazwać; Trzeci o jednomyślności wszystkich religii, proroków i świętych (ar. ałlija) w temacie aniołów; Czwarty o funkcjach, jakie spełniają aniołowie.
Cel Drugi: 644
mówiący o Zmartwychwstaniu, końcu świata i życiu ostatecznym, składający się z czterech Zasadniczych Punktów i Wprowadzenia: Pierwszy Zasadniczy Punkt, składający się z Wprowadzenia i czterech Źródeł, mówi o tym, że dusza człowieka z pewnością jest nieśmiertelna; Drugi składa się z dziesięciu Punktów udowadniających prawdziwość pewnych kwestii, które wymagają Zmartwychwstania; Trzeci zawiera trzy Kwestie dotyczące mocy Boga; Czwarty zawiera cztery Kwestie udowadniające to,że potencjał świata sprawia, że Zmartwychwstanie jest możliwe
SŁOWO TRZYDZIESTE: 671
objaśniające ludzkie "ja" lub "ego", a także mówiące o drobnych cząsteczkach, składające się z dwóch Celów
Cel Pierwszy: 671
O naturze i rezultatach ludzkiego "ja"
Cel Drugi: 686
mówiący o przemianach drobnych cząsteczek, ich ruchu i obowiązkach, składający się z trzech Punktów. Punkt Pierwszy mówi o tym, w jaki sposób ruch cząsteczek wskazuje na jedność Boga, a także przytacza pięć przykładów mądrości; Punkt Drugi mówi o tym, jak cząsteczki zaświadczają o istnieniu Boga i Jego jedności; Punkt Trzeci przytacza szósty przykład mądrości widocznej w ruchu cząsteczek
SŁOWO TRZYDZIESTE PIERWSZE: 701
poświęcone wniebowstąpieniu Proroka Muhammada (niech będzie z nim pokój i miłosierdzie), a składające się z czterech Zasad. Zasada Pierwsza odpowiada na pytanie: "Dlaczego Wniebowstąpienie było konieczne?". Zasada Druga odpowiada na pytanie: "Jaka była prawda o Wniebowstąpieniu?". Zasada Trzecia odpowiada na pytanie: "Jakie były mądrość i zamysł Wniebowstąpienia?". Zasada Czwarta odpowiada na pytanie: "Jakie są owoce i korzyści wynikające z Wniebowstąpienia?"
Dopisek omawiający cud rozdzielenia księżyca, składający się z pięciu Punktów i Zakończenia
SŁOWO TRZYDZIESTE DRUGIE 744
a w nim trzy Miejsca Postoju
Pierwsze Miejsce Postoju:
Dowód Bożej jedności mający kształt fikcyjnej debaty między przedstawicielem zbłądzenia a kolejnymi istotami, od cząsteczki przez czerwone ciałko krwi, komórkę ciała, i tak dalej. Każda z istot odrzuca roszczenia owego człowieka dotyczące władzy nad nimi, przemawiając językiem prawdziwej mądrości i porządku, jaki ukazuje
Krótki Dopisek: 758
dotyczący wersetu: Czyż nie widzieli (patrząc na niebo), jak je zbudowaliśmy i ozdobiliśmy, iż nie ma na nim żadnych pęknięć?
Drugie Miejsce Postoju 762
Trzy Ważne Pytania, zawarte w trzech Celach, dotyczące jedności Jedynego Boga. Cel Drugi zawiera dwa porównania, a także odpowiedź na pytanie dotyczące pewności, jaką dają analogie w formie porównania. Pytanie Trzecie, dotyczące Bożej doskonałości, ma dwie części, zaś odpowiedź na nie składa się z pięciu Wskazówek i pięciu Znaków.
Trzecie Miejsce Postoju: 790
Dwa Tematy oraz Ważne Pytanie. Temat Pierwszy mówi o tym, że prawda o wszechświecie i wszystkich jego istotach oparta jest na Najpiękniejszych Imionach Boga, a także o tym, w jaki sposób przejawiająsięowe Imionai jak należy je "odczytywać".Temat Drugijest porównaniem drogi nikczemności (uosabianej przez przedstawiciela ludzi zbłądzenia) z drogą szczęśliwości, jaką definiuje Wszechmądry Koran. Odpowiedź na Pytanie o to, w jaki sposób powinniśmy miłować wszystkie istoty, składa się z czterech Punktów, Wprowadzenia i dziewięciu Wskazówek
Suplikacja: 823
SŁOWO TRZYDZIESTE TRZECIE: 825
Trzydzieści trzy Okna umożliwiające poznanie Stwórcy. Zwięzłe wyjaśnienia dotyczące tego, jak mikroi makrokosmos, to jest człowiek i wszechświat, wskazują na istnienie Boga, na Jego jedność, a także na atrybuty Wszechwładnego
BLASKI: 871
Fragmenty spisane w na poły poetyckim stylu podczas ramadanu 1337 roku hidżry (a 1921 według rachuby europejskiej), które "tworzą pewnego rodzaju poemat Masnałi i zbiór tematów dotyczących prawd wiary dla uczniów Światła", a także są "zwiastunem Traktatów Światła, przynoszącym dobre wieści o ich najważniejszych częściach". Owo dzieło zostało później włączone przez Autora do zbioru Słowa
ODPOWIEDŹ KOŚCIOŁOWI ANGLIKAŃSKIEMU: 944
SPIS TREŚCI: 946
PRZYPISY 960