Traktat ten omawia ponad trzysta cudŹw Najszlachetniejszego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo,siŃ mu trzysta piŃêdziesiŚt milionŹw osŹb, w pokorze i miĆoĘci, poddajŚ siŃ jego rozkazom, i kaźdego dnia odnawiajŚ przysiŃgŃ na wiernoĘê jemu poprzez znane przykĆady zaakceptowane i uznane za autentyczne przez badaczy hadisŹw.

Pierwszy: to, co ujrzaĆa jego matka, a mianowicie ĘwiatĆo, ktŹre wyszĆo wraz z nim w czasie jego narodzin, i ktŹre zobzy: piŃê, szeĘê, siedem, osiem, dziewiŃê lub jedenaĘcie, na dodatek do ukazania delikatnego porzŚdku liczbowego na obu stronach kartki egzemplarza i na stronach przeciwle73.} Tak faktycznie byĆo.

Gdy Suhajl bin 'Amr - zanim przyjŚĆ islam - zostaĆ wziŃty do niewoli w dniu bitwy Badr, 'Umar powiedziaĆ: "O, WysĆanniku Boga, to elokwentny czĆowiek, pozwŹl mi wybiê jego dwa przednie dolne zŃby, e wstaê, to wtedy cud faktycznie by siŃ wydarzyĆ.

Ta mniejszoĘciowa szkoĆa zwana jest "szkoĆŚ pozbawienia". Nazwa ta wziŃĆa siŃ stŚd, źe ta szkoĆa uwaźa, iź BŹg Najwyźszy pozbaŹry pokazuje w sobie piŃkno stworzenia w doskonaĆy sposŹb, a takźe ten, kto zna je i je przedstawia innym, i ktŹry wzbudza miĆoĘê do siebie oraz docenia - z podziwema koranicznego, skoro przyniesienie takiego jak on byĆoby Ćatwe i proste?

Podsumowanie: powiedziaĆ Al-Dźahiz: skoro nie mogli sprzeciwiê siŃ literami, musieli walczyê mieczami.

Skoro rŃka tego Szlachetnego Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jest przyczynŚ tak wspaniaĆych cudŹw, to czy nie jest oczywistźe powodem dla zesĆania wersetu koranicznego: "Oto My naĆoźyliĘmy na szyje [niewiernych spoĘrŹd twojego ludu] źelazne obroźe, aź do ich podbrŹdkŹw, tak źe ich gĆowami czyhajŚcymi na nich z kaźdej strony.

Prz mapa Ęwiata ostatecznego. To objaĘniajŚce sĆowo, jasny komentarz, niepodwaźalny dowŹd oraz jasny tĆumacz Istoty Boga, Jego cech, Imion i dziaĆaÓ. To wychowawca Ęwiata czĆowieczego. Jest niczym woda i ĘwiatĆo dla wielkiej spoĆecze im poruszane kwestie.

I jako źe Koran jest przewodnikiem dla kaźdej grupy ludzi, to jego wymowa wymaga tego, by nie wspominaê o kwestiach, ktŹre mogŚ kĆŹciê siŃ z tym, co ich opinia uznaje za oczywiste, i by nie zmieniaê bez potrzeby tegoi potwierdzaĆ jego prawdziwoĘê swŚ pieczŃciŚ.

Pytanie: dlaczego cuda nie zostaĆy przekazane z tak wielkŚ troskŚ, z jakŚ przekazano zasady prawne, i na tak wiele sposobŹw?

Odpowie ku zachodowi, w Ameryce byĆ Ęrodek dnia, a w Chinach i Japonii byĆ juź poranek. W innych krajach teź byĆy przeszkody uniemoźliwiajŚce zobaczenie tego wielkiego cudu.

JeĘli to zrozumiaĆeĘ, pomyĘl o sĆowach mŹwiŚcego: "Historia Anglii, Chin, JapoĆo źycia, uwierzyli w jego przesĆanie, to jak moźe nie uwierzyê w nie ten, w kim źycie jest? Czyź tacy nieszczŃĘnicy spoĘrŹd źywych nie stracili źycia bardziej niź ci martwi?

Dla tego, o ktŹrego przesĆaniu nowinŃ daĆy Tora, Ewangelia i Psalmy, a o jego proroctwie powiadomiĆy źycem na niebie przesĆania, ktŹrego czeĘê wzniosĆa siŃ do poziomu miĆoĘci, ukazujŚc wielkŚ szlachetnoĘê i cud poprzez podrŹź nocnŚ. PolegaĆa ona na krŚźeniu ciaĆa ziemskiego na horyzontach w go podwaźyê z jakiejkolwiek strony, nawet jeĘliby siŃ zebraĆy razem.

PrzykĆad szŹsty: uczeni z dziedziny hadisŹw, tacy jak Muslim, Ibn Dźarir at-Tabari i inni, relacjonowali, powoĆujŚc siŃ na Abu KatadejŚ siŃ za plecami ludzi, jeĘli sŚ przekazane poprzez jednostki i nie zostanŚ odrzucone, stanowiŚ przesĆankŃ wskazujŚcŚ na prawdziwoĘê relacji, albowiem natura czĆowieka brzydzi siŃ kĆamstwem i odrzuca je. Dotyczy u pĆaczu pnia. Jednakźe cuda te naleźŚ do tego samego rodzaju i kategorii hadisŹw niepodwaźalnych, co cud pĆaczu pnia.

Nie kaźdy mŹgĆ widzieê bĆogosĆawione jedzenie i wypĆywanie wody spomiŃdzy palcŹw, niektŹrzy mogli zobaczyê je byĆby dla Proroka niczym 'Ali, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony.

ZapowiedĄ druga: ogĆoszenie przez ksiŃdza Bin Sa'idŃ, monoteistŃ oraz znanego jako najbardziej elokwentnego StwŹrcy w wielkoĘci Jego BoskoĘci, daje zrozumieê ogrom Jego MiĆosierdzia oraz pozwala odczuê Jego SzlachetnoĘê w wielkoĘci Jego wĆadzy.

ZapowiedĄ piŚta: gdy po raz pierwszy Szlachetny WysĆannik, niech bŃdzie z nim poy do najwybitniejszych uczonych jego czasu i do badaczy hadisŹw, źe gdy 'Abd Allah bin Dźahsz, syn stryjenki WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, straciĆ miecz podczas bitwy Uhud, WysĆannik Boga daĆ mu gaĆŚĄ palmowŚ pozbiewŚtpliwie niezwykĆym wydarzeniem, jako źe zostaĆ napisany bez siŃgania do ĄrŹdĆa, jedynie w oparciu o pamiŃê, mimo źe odwoĆuje siŃ do tradycji WysĆannika na ponad stu stron uczciwoĘci.

Oto przykĆad wyjaĘniajŚcy tŃ kwestiŃ: w jednej relacji powiedziano, źe siedemdziesiŃciu mŃźczyzn jadĆo z jednego sa', {[*]: Sa' - jednostka wagi rŹwna czterem muddom. Jeden mudd z kolei jest rŹwny 8ysĆem do epoki szczŃĘcia.

"Nie ma boga prŹcz Boga Jedynego, KtŹrego Istnienie jest konieczne, Jednego Jedynego, KtŹry wskazaĆ na koniecznoĘê Swojego Istnienia w JednoĘci poprzez dumŃ Ęwiata i zaszczyt dla rodzaju ludzkiego, poprzez winim i rzekĆ: "JeĘli chcesz, zaniosŃ ciŃ z powrotem do sadu, w ktŹrym byĆeĘ, wyrosnŚ ci korzenie, i odnowiŚ siŃ liĘcie i owoce. JeĘli chcesz, zasadzŃ ciŃ w Raju, i szlachetni ludzie bliscy Bogu bŃdŚ jedli z twych owocŹw., "Asz-Szifa'" 13/34.}

Drugi: przetarĆ gĆowŃ Kajsa bin Zajda al-Dźuzamiego i pomodliĆ siŃ w jego intencji. Gdy Kajs umarĆ w wieku stu lat, jego wszystkie wĆosy na h peĆnŚ uwagŃ, podzielili te relacje wedĆug kategorii, zebrali wszystkie autentyczne i pozbawione zanieczyszczeÓ wŚtpliwoĘci hadisy w swoich zbiorach, i poprowadzili ku prawdzie. Niech BŹg ich wynagrodzi.

Podstawa druga

Ten czĆowiek, przynoszŚcy autentyczny i potwierdzony dowŹd oraz niosŚcy tysiŚce cudŹw - wiŃcej niź poprzym, ktŹrzy sŚ wokŹĆ ciebie: "SuĆtan wyznaczyĆ mnie jako pracownika odpowiedzialnego za wykonanie okreĘlonej pracy", i poprosiliby ciŃ o okazanie dowodu twojego twierdzenia, to suĆtantowaĆ pewien rodzaj swojego cudu tym, ktŹrzy nie posiadajŚ wiedzy, lecz jedynie zdolnoĘê spojrzenia {[*]: Aspekt cudownoĘci przeznaczony dla tej grupy pozbawionej ziwiajŚce dziaĆania. Pokazuje On SwŚ sprawiedliwoĘê, chroniŚc zawsze prawowiernych, usuwajŚc zĆo, zĆych ludzi, ciemiŃzcŹw i kĆamcŹw, unicestwiajŚc ich katastrofami pĆynŚcymi z nieba.

N BŹg bŃdzie z niego zadowolony, niweczŚc tym samym tajemnicŃ odpowiedzialnoĘci naĆoźonej przez Boga.

WskazŹwka dziesiŚta

Cuda zwiŚzane z drzewem poparte sŚ przez cud wzdychania pnia palmy przekazany za poĘrednictwem wielu osŹb.

'Umar, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, zanim przyjŚĆ islam,naĆe zalety, bez wspominania o Proroku, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo; wĘrŹd tej grupy sŚ tacy, ktŹrzy kochajŚ ich, a nie poznali Boga, ani Jego WysĆannika. Taka miĆoĘê nie jest Ęrodkiem do osiŚgniŃcia miĆoĘci ziŃte posiadajŚ status niepodwaźalnoĘci pod wzglŃdem znaczenia i potwierdzajŚ absolutnie autentyczny cud Proroka Muhammada. Nawet jeĘli zaĆoźymy, źe kaźdy z tych przykĆadŹw to wŚtpliwa historia relacjonowana przerozpaliĆ w jednym z tysiŃcy swoich domŹw, przygotowanych dla swoich goĘci. On daje nowinŃ o Ęwiecie, ktŹry jest miejscem peĆnym rzeczy dziwnych i niezwykĆych oraz o dziwnej przemianie, jakopowiedziaĆ im: "Bliskie jest nadejĘcie proroka, a to [Medyna] jest miejsce jego schronienia po emigracji." CzĆowiek ten zmarĆ tam, lecz plemiŃ Banu Nadir nie zwrŹciĆo uwagi na jego sĆowa, poniosĆo wiŃc za to karŃ. {[*]: Patrz: Ibn Ishak, "As-Sira" iwie nie jest mowŚ czĆowieka."

Dzieciom, ktŹre lubiŚ uczyê siŃ Szlachetnego Koranu na pamiŃê, pokazuje on swojŚ cudownoĘê poprzez ich zdolnoĘê do zapamiŃtania go przez ich maĆe i delikatne umysĆy, mimo obecnoĘci fragmentŹw, ktŹĘciŚ.

Rodzaj pierwszy: sytuacje zwane zwiastunami. SŚ to niezwykĆe wydarzenia, ktŹre miaĆy miejsce przed jego przyĆy siŃ za jego kalifatu.

Oto wyjaĘnienie jednego z powodŹw opŹĄnienia sprawowania kalifatu przez 'Alego, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony:

Relacjonowano w sposŹb niepodwaźak Proroka modliĆ siŃ o deszcz, powoĆujŚc siŃ na swojego wnuka, gdy ten byĆ mĆody, i wtedy deszcz zaczynaĆ padaê. Zdarzenie to staĆo siŃ sĆynne, i 'Abd al-Muttal zwanego Mahmud. Gdy sĆoÓ dotarĆ blisko Mekki, usiadĆ i nie chciaĆ iĘê dalej, pomimo wysiĆkŹw źoĆnierzy. Gdy nie udaĆo im siŃ go poruszyê, zawrŹcili, lecz ptaki nie pozostawiĆy ich w spokoka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, na dowody jego proroctwa oraz na to, źe to on jest najbardziej godny tej PodrŹźy.

Autentyczny hadis potwierdza, źe w Poza tym, w moich dzieĆach - wedle mojego usposobienia - nie podajŃ ĄrŹdeĆ cytatŹw (ktoĘ powiedziaĆ, źe... powiedziano, źe...), ponadto nie posiadaĆem wtedy a, ktŹrym jest Gabriel. BŃdzie on nauczaĆ ludzi, tak jak nauczy go Gabriel, i bŃdzie sŚdziĆ pomiŃdzy ludĄmi wedĆug prawdy, i jest on ĘwiatĆem, ktŹre wyprowadzi ludzi z ciemnoĘci do ĘwiatĆa. PowiedziaĆ miwerset posiada aspekt jasny i aspekt ukryty, poczŚtek i granicŃ, a kaźda historia posiada rŹźne aspekty, mŚdroĘci, korzyĘci i cele. StŚd sŚ one przytaczane w jednym miejscu w okreĘlonym aspekcie, a w innym miejscu ten asp za czyn obrzydliwy. Tak wiŃc ich milczenie w tym przypadku wskazuje na wystŚpienie tego wydarzenia w sposŹb niezbity.

Rodzaj drugi autentycznoĘci pod wzglŃdem znaczenia: zgoda

ZapowiedĄ trzecia: to, co powiedziamonoteizmu, speĆniajŚc WolŃ Pana ĘwiatŹw w gĆoszeniu jedynobŹstwa licznym grupom stworzeÓ.

WskazŹwka piŃtnasta

ZwierzŃta, ludzie zmarli, dźiny i anioĆowie znajŚ tego Szlachetnego Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i kaźda grupa z nich pokazuje jakiĘ cud, potwierdzajŚc jdzonej przez innŚ osobŃ, ale Prorok wziŚĆ jŚ i zasadziĆ jeszcze raz, aź siŃ przyjŃĆa. WedĆug ksiŃgi Al-Bazzara, tamtego roku daĆy owoce wszystkie palmy prŹcz jednej, wiŃc WysĆannik Boga wyrwaĆ jŚ i zasadziĆ ponownie, aź wydaĆa owoce., źe wojsko, ktŹrego liczebnoĘê siŃgaĆa okoĆo tysiŚca osŹb, niezmiernie potrzebowaĆo źywnoĘci i wody do picia, a BŹg Najwyźszy obdarzyĆ ich ze skarbcŹw niewidzialnego poprzez nakĆ.

PiŚty: relacjonowaĆ Hamad bin Salma, ktŹry byĆ jednym z godnych zaufania ludzi, na ktŹrego powoĆywaĆ siŃ Muslim, źe Prorok wypeĆniĆ bukĆak wodŚ i pomodliĆ siŃ w jej intencji. DaĆ go nastŃpnie szlarwsze:>ĘwiŃte ksiŃgi - Tora, Ewangelia i Psalmy - zawierajŚ dobre nowiny o proroctwie Szlachetnego WysĆannika oraz wskazŹwki o tym ĘwiadczŚce, mimo faĆszerstw, ktŹre wkradĆy siŃ do nich na przestrzeni wiekŹw. W du, tak jak to miaĆo miejsce w przypadku innych ProrokŹw i WysĆannikŹw.

WskazŹwka szesnasta

PrzykĆad szŹsty: powiedziaĆ Ja'la bin Saosiada on wiele ksztaĆtŹw i zostaĆ zrelacjonowany na liczne sposoby.

ZapowiedĄ siŹdma:Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, zasadziĆ je wszystkie wĆasnymi rŃkoma, oprŹcz jednej, ktŹrŚ zasadziĆ kto inny. Wszystkie siŃ przyjŃĆy prŹcz tej jednej zasa i ty, siadaj i pij.' NapiĆem siŃ. PowiedziaĆ: 'Pij'. WciŚź to powtarzaĆ, a ja piĆem, aź w koÓcu rzekĆem: 'Nie, na Tego, KtŹry posĆaĆ ciŃ z prawdŚ, juź nie mogelacjonowany za poĘrednictwem rŹźnych ĆaÓcuchŹw tradentŹw oraz znamienitych i szlachetnych towarzyszy, z caĆŚ pewnoĘciŚ jest niepodwaźalny pod wzglŃdem sensu w peĆnym tego sĆowa znaczeniu. Nie ma wŚtpliwoĘci co do tego, źe gdy wiadomoĘê ocy potwierdzajŚ jedynobŹstwo, ktŹre jest podstawŚ jego misji i wierzŚ w nie zgodnie, w oparciu o ich niezbite dowody. ZgadzajŚ siŃ takźe co doaczŚcych niezwykĆych zdarzeÓ, ktŹre miaĆy miejsce podczas źycia Salmana al-Farisiego, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, i byĆo ono relacjonowane przez godnych zaufania imamŹw.

Cuda WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, sŚ bardzo liczne i niezwykle zrŹźnicowane, bowiem jego przesĆanie jest ogŹlne, uniwersalne i skierowane do wszystkami, niech pokŹj z nimi bŃdzie, to koniecznym jest, by informowaĆy one o tej bĆogosĆawionej istocie, ktŹra oĘwieci swoim ĘwiatĆem pŹĆ Ęwiata, zmieni inne religie i oblicze wszechĘwiata. Czy te ksiŃgi, ktŹre nie opuszczajŚ nawet wydarzeÓ fragmeosĆawieÓstwem, ktŹre nie zostaĆy tutaj wymienione, to cud ten staĆby siŃ mocny niczym splecione nierozerwalne sznury. JeĘlibyĘ dodaĆ ten wielki i mocny cud do wszystkich czternastu rodzajŹw, to ujrzaĆbyĘ niepodwaźalny i jasny dowŹdznŹw wsiadĆ. Wtedy poprosiĆ ich dwŹch o zapewnienie mu bezpieczeÓstwa, a Prorok mu to obiecaĆ i nakazaĆ, by stawaĆ na drodze kaźdemu, kto prŹbuje ich zĆapaê. Wtedy Suraka odjechaStrumyk czwarty

SpŹjrz na tŃ ĘwietlistŚ postaê, jak rozprzestrzenia bĆyszczŚce ĘwiatĆo prawdy, aź uczyniĆa z nocy ludzi dzieÓ, a z zimy wiosnŃ. Stworzenia zmieniĆy swŚ postaê, a Ęwiat staĆ siŃ radosny i ĘmiejŚcy siŃ, po tym jak byĆ smutny i prewodnik. A kto jest bardziej prawdomŹwny od ich wielkiego dowŹdcy?

Abu Sufjan bin al-Haris bin 'Abd al-Muttalib - brat stryjeczny WysĆannika - zobaczyĆ podczas bitwy pod Badr jasno ubranych mŃźczyzn na rumakach z biaĆymi plamami pomiŃ o istnieniu Tego, KtŹry caĆe istnienie przywoĆaĆ do bytu, wskazywanie na Jego JednoĘê, pokazywanie Jego szlachetnych cech, PiŃknych Imion, udowodnienie tego wszystkiego, ogĆoszenie tego i powiadomienie o tym w oskazŹwki cudownoĘci". JeĘli wiŃc chcesz, siŃgnij po te trzy dzieĆa.)

Strumyk czternasty

PowiedziaĆ nastŃpnie do siebie: "Ten, ktŹry poPytanie:>mŹwisz o wielu relacjach, źe sŚ relacjonowane za poĘrednictwem wielu ĆaÓcuchŹw przekazicieli. Dotychczas nie sĆyszeliĘmy o tej kategorii, czy wiŃc jest ona tak bakŹj i bĆogosĆawieÓstwo, usĆyszeli gĆoĘny huk. PosĆaniec powiedziaĆ, wyjaĘniajŚc to wydarzenie: "To kamieÓ, ktŹry zostaĆ wrzucony do ognia siedemdziesiŚt lat temu, i wĆaĘnie dotarĆ do jego dnah z innymi ludĄmi i zachowaniach wobec nich. Sprawiedliwe prawo przyniesione przez niego zawiera najdoskonalsze cechy moralne, o czym ĘwiadczŚ zasady duchowe nakazane przez jego prawŚ religiŃ.

DziewiŃtnasta znaczŚca wskazŹwka

PiŚty: historia sĆonia. Mimo źe nie Ćnienie

PowiedziaĆ teź: "Gdy krŹl [Persji] umrze, to po nim nie bŃdzici.

MŚdroĘê pierwsza

Szlachetny Koran od razu po pojdealnie pasujŚ do piŃkna i doskonaĆoĘci manifestujŚcych siŃ w prawdach Ęwiata. Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jest prawdomŹwny w swojej misji, jest on wiŃc prawdzĘ, to nie ty rzucaĆeĘ, lecz BŹg rzucaĆ" - ĘwiadczŚc o tym, iź jest on dzieĆem czystej mocy boskiej.

Po trzecie: wyraźenie "Najszlachetniejszy WysĆannik", niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, w caĆym liĘcie oraz wyraźezyka przykĆadŹw tych wspaniaĆych sur:

MiaĆ on na myĘli, źe637.}

I nawet w martwych rzeczach wzbudziĆ do siebie miĆoĘê,

om, a mianowicie prawdy Koranu i ĘwiatĆa wiary, oraz szlachetne cechy moralne jego bĆogosĆawionej osoby, sŚ autentycznym i niepodwaźalnym Ęwiadei bĆogosĆawieÓstwo, i jego dotykowi po tym, jak juź nie dawaĆy źadnego mleka. Jest bardzo wiele tego przykĆadŹw, lecz wymienimy tutaj trzy znane i potwierdzone.

Pierwszy: taj zginie Abu Dźahl, tutaj 'Ataba, tutaj Umajja, a tu ten i ten dodajŚc, źe Ubajj bin Chalaf rŹwnieź zginie {[*]: Patrz: Ibn Ishak, "As-Sira" 3/310; Ibn Hiszam, "As-SiraĆ Dźabir, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, mŹwiŚc: "Dach meczetu opieraĆ siŃ na pniach palmy. Gdy Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wygĆaszaĆ kazanie, staĆ na jednym z pni. Gdy zrobiono dla niego minbar (kazalnne nadaremno.

PrzykĆad szŹsty: "relacjonowaĆ Ibn 'Umar, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, źe Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wyrecytowaĆ z minbaru: "A oni nie mieli prawdziwej oceny Boga, tak jak wymagach jak imam Abu Hanifa an-Nu'man, niech BŹg siŃ nad nim zmiĆuje.

WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, powiedziaĆ takźe o "uczonym spoĘrŹd KurajszytŹw, ktŹry wypĆahe rzeczy zbiorŚ siŃ razem, stajŚ siŃ silniejsze. JeĘli splecie siŃ cienkie nici i zwiŚźe je, stanŚ siŃ nierozerwalnym sznurem. PrzytoczyliĘmy tutaj szesnaĘcie przykĆadŹw w ramach jednej z piŃtnastu czŃĘci rodzaju cudu bĆogosĆawieÓstwa, ktŹry swierdzono, źe podĆy czarownik, źyd Labid, czyniĆ czary w celu skrzywdzenia Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo. PrzywiŚzaĆ on wĆosy do grzebienia i wĆoźyĆ go do studni. Najszlachetniejszy WysĆannik nakazaĆ 'Alemu i towahetna osoba wraz z jego wielkŚ szczeroĘciŚ, bogobojnoĘciŚ oraz powagŚ w przekazywaniu rozkazŹw od Boga, a takźe szczerŚ uczciwoĘciŚ, pokazuje we wszystkich jego zachowaniach i stanach, źe nzie z nich wszystkich zadowolony.

Wymienimy jedynie dziewiŃê przykĆadŹw cudŹw zwiŚzanych z wodŚ.

DowŹd Źsmy: wszechĘwiat ten, tak jak wskazuje nat, a zwĆaszcza w noc jego narodzin.

Strumyk dziewiŚty

Wiedz, źe jeĘli znasz charakter czĆowieka, i jeĘli wiesz, źe rozumnemu ciŃźko jest wypowiadaê - w twierdzeniu podlegajŚcym dyskus pomagajŚcy w pisaniu tego dzieĆa, jest jednym z przejawŹw cudŹw Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.

PrzykĆad czwarty: zwrotki wiersza:

"SiŃgnŃliĘmy nieba w naszej chwale i blasku,

Lecz chcemy, by nieba siŃgnŚĆ takźe nasz wyglŚd!"

SpytaĆ siŃ go WysĆannik, "Drzeniach.

'Abd Allah bin Mas'ud zobaczyĆ dźiny, jak wchodzŚ do wnŃtrza palmy, i sĆyszaĆ ich mowŃ; opisujŚc je, porŹwnaĆ je do ludzi z Az-Zatt - iwe - i nie Ęmieli powiedzieê tego najbardziej zatwardziali wrogowie i nieprzyjaciele - albo styl ten jest bardziej wzniosĆy od wszystkich innych, jest wiŃc cudowny."

JeĘli chodzi o pierwszŚ, wiŃkszoĘciowŚ szkoĆŃ, ktŹrŚ wybraĆa wiŃkszoĘê uczonych, to uwaźa ona, źe SĆowa Szlachetnad" 2/352.}

W ten sposŹb cud ten relacjonowany przez Abu HurajrŃ, ktŹry uczyĆ siŃ od nauczyciela caĆego Ęwiata i jego wĆadcy Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawie, to taki cud, relacjonowany przez jednŚ osobŃ nie przedstawiaĆby wartoĘci historycznej.

Uczeni badacze odrzucili dodatek do relacji tego cudu mŹwiŚcy, źe ksiŃźyc po rozszczepieniu siŃ okŚd chcesz trafiê, Abu Lajlo?" Tamten odpowiedziaĆ: "Do Raju, o WysĆanniku Boga."

NastŃpnie poeta wyrecytowaĆ inny wiersz niosŚcy doniosĆy senz niego i otrzymywaê przewodnictwo i drogŃ prawoĘci, i nie zdarzyĆo siŃ ani razu, by ktokolwiek z nich sprzeciwiĆ siŃ Koranowi w jakikolwiek sposŹb, nawet jednŚ uĆoźonŚ przez nich surŚ.

JeĘli ktoĘ powie: skŚd e bĆysku cudownoĘci w powtŹrzeniach koranicznych, ktŹre uwaźane sŚ przez ignorantŹw za niedociŚgniŃcie w elokwencji.

Wiedz, źe skoro Koran jest ksiŃgŚ wspominania Boga, ksiŃgŚ modlitwy, ksiŃgŚ wezwania, to jego powtŹrzenie lepiej wpĆyw Zajnab, moja matka Umm Sulajm zebraĆa daktyle, tĆuszcz i twarŹg, i zrobiĆa z nich posiĆek, kĆadŚc go w naczyniu. PowiedziaĆa: 'Anasie! ZanieĘ to WysĆannikowi Boga,y uksztaĆtowaĆ ten wszechĘwiat i zarzŚdza nim. Tak, Ten, Kto uporzŚdkowaĆ ten wspaniaĆy Ęwiat w tak znakomity sposŹb, z pewnoĘciŚ uporzŚdkowaĆ tŃ doskonaĆŚ religiŃ.

Podstawa Źsma

Ten, kto posielkoĘê wĆadzy jego Koranu, szerokoĘê jego religii, iloĘê jego szlachetnych cech, wzniosĆoĘê jego moralnoĘci, nawet poprzez potwierdzenie tego przez jego wrogŹw, tak jak ĘwiadczyĆ i dowodziĆ siĆŚ setek rŹźnice w porach wschodu ksiŃźyca i chmury staĆy siŃ dla ludzi przeszkodŚ uniemoźliwiajŚcŚ im zobaczenie go. StŚd nie zostaĆ on zarejestrowany przez ksiŃgi historyczne.

DowŹd siŹdmy: ogromna grupa, zwana rodzinŚ i towarzyszami, ktŹrzy sŚ najsĆawniejszymi i najbardziej Ę dwie, gdy osŹb relacjonujŚcych istnienie tego przepisu prawnego jest dziesiŃê bŚdĄ dwadzieĘcia.

CzŃĘê wydarzeÓ, majŚcych wydarzyê siŃ w przyszĆoĘci, o ktŹrych poinformowaĆ WysĆanni gdzie one wystŃpujŚ, to te same sĆowa pojawiĆyby siŃ prawie w tych samych miejscach.

SzkoĆa druĘ powie: niektŹrzy badacze powiedzieli: "Skoro nie moźna naĘladowaê źadnego wersetu Szlachetnego Koranu, ani ich wszystkich, ani jednego sĆowa, to jak moźna naĘladowaê caĆŚ surŃ? Nikt nie podjŚĆ tego wyzwania,ego prawdziwego Proroka, w celu uchronienia swojej religii i samej ksiŃgi przed przenikniŃciem do niej nieprawdy i faĆszu. Skoro przyjaciele i wrogowie sŚ zgodni co do tego, źe w tych ksiŃgach nie ma najmniejszego Ęladych, ktŹrzy obdarzŚ UmajjadŹw przesadnŚ lojalnoĘciŚ (An-Nasiba)."

JeĘli ktoĘ spyta: Szlachetny Koran nakazuje miĆoĘê wobec rodziny Proroka, a sam Penie. Przy tej okazji powtarzamy tŃ tajemnicŃ, ktŹra zostaĆa omŹwiona w traktacie poĘwiŃconym Zgromadzeniu. {[*]: "SĆowo DziesiŚte" - WskazŹwka czwarta, Prawda piŚta.}

JeĘli chcesz, spŹjrz na niego i na jego wielkŚ modlitwŃ, ktŹra dziieniem jest dla czĆowieka niezwykle bolesna.

Dlatego wĆaĘnie Ęmierê i kres pozostaĆy anonimowe i skryte przed wiedzŚ ludzkŚ, a nieszczŃĘcia iczynie z mlekiem, polecajŚc mu wezwaê mieszkaÓcŹw As-Suffa. RzekĆ: "PowiedziaĆem mu wtedy: 'Jakźe to mleko moźe dla nich wystarczyê, a ja najbardziej zasĆugujŃ na to, źeby napiê siŃ go i zebraê siĆy!' Mimo to zawoĆaĆem ich. ByĆo ich okoĆo stu,ysokich niebios i na przedstawieniu go ich mieszkaÓcom. Cud ten udowodniĆ jego wielkŚ przyjaĄÓ z Bogiem, czystŚ do Niego miĆoĘê oraz jego wyźszoĘê nad mieszkaÓcami niebios i czĆonkami Najwyźszego Zgromadzenia. BwieÓstwo.

W rozdziale czwartym ksiŃgi Proroka Micheasza znajduje siŃ nastŃpujŚcy wers:

annika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, co do ktŹrego zgodzili siŃ wrogowie i przyjaciele.

Pytanie: dlaczego Jezus, niech pokŹj z nim bŃdzie, dawaĆ nowinŃ o przyjĘekt jest inny; w jednej surze przytoczenie okreĘlonej historii ma jeden cel, a w innej surze cel siŃ zmienia, i tak dalej. Tak wiŃc powtŹrzenie to zachodzi jedynie na poziomie formy.

Ukazanie przez Szlachetny Koran piŃkna pewnycciĆ z powodu tego, źe niewierni oskarźali go o kĆamstwo i rzekĆ: 'O, Boźe! Pokaź mi jakiĘ znak, bym po nim juź nie smuciĆ siŃ z powodu tych, ktŹrzy oskarźajŚ mnie o kĆamstwo.'" W relacji Anasa: "Dźibril, niech bŃdzie z nim padowania nikogo, gdyź w kaźdym sensie wykonywaĆ je jako pierwszy, w najlepszej formie, ĆŚczŚc poczŚtek z koÓcem dajŚ do zrozumienia, źe nikt taki nie byĆ widziany, ani nie bŃdzie.

Opisuje ponadto w modlitewniku "AlŚzek. Jego cuda pokazuje kaźdy rodzaj istot, a ten Szlachetny Prorok jest posĆaÓcem i wysĆannikiem Boga, jako Pana ęwiatŹw i StwŹrcy wszechĘwiata.

Moźna go porŹwnaê do wysokiego urzŃdnika lub wyari" 7/497, 498.}

PosĆuchaj teraz trzech punktŹw wyjaĘniajŚcych cud tego wydarzenia.

Punkt pierwszy: wedĆug jednej z relacji pewna liczba towarzyszy usĆyszaĆa sĆowa owcy, gdy mŹwiĆa, źe jest zatruta.

Punkt druakźe na to, jak dĆugo i usilnie bĆaga, proszŚc o miĆosierdzie w smutnej miĆoĘci, sĆyszŚ to bowiem tron i niebiosa, a on pobudza ich emocje, tak jakby tron i Ń. Wedle przewaźajŚcej opinii wolno przytaczaê szlachetny hadis w jego znaczeniu; to znaczy ten, kto go relacjonuje, moźe przytoczyê hadis, uźywajŚc wĆasnych sĆŹw, tak wiŃc jeĘli w tym liĘcie znajdzie siŃ jakiĘ bĆŚd w tre pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wyemigrowaĆ z Mekki i poszukiwali go niewierni spoĘrŹd KurajszytŹw, wszedĆ na gŹrŃ Subajr, {[*]: GŹra w Muzdalifie znajdujŚca siŃ po lewej stronie idŚcego w kierunku Miny. tam studni i napili siŃ wody, aź nie zostaĆo tam ani kropli. Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, usiadĆ na brzegu studni, poprosiĆ Boga o wodŃ, i wtedy popĆynŃĆa obficie. Towarzysze byli nieopodal, napili siŃ, aź ugasilone, nie dawaĆy mleka i nie mogĆy najeĘê siŃ do syta. Gdy WysĆannik zostaĆ oddany Halimie as-Sa'dijji pod opiekŃ, jej owce wracaĆy z pastwiska syte i dawaĆy mleko, w przeciwieÓstwie do owiec i najcenniejsze zalety, oraz najwznioĘlejszy i najlepszy charakter, to nie ma wŚtpliwoĘci co do tego, źe jest on przykĆadem doskonaĆoĘci wszystkich istnieÓ, a takźe reprezentantem najszlacwiedĄ na pierwszŚ czŃĘê pytania zostaĆa udzielona w trzeciej podstawie wskazŹwki czwartej. Z kolei odpowiedĄ na drugŚ czŃĘê pytania brzmi nastŃpujŚco: gdy czĆowiek potrzebuje lekarstwa, zwraca siŃ do lekarza, gdy potrzebuje coĘ wybra weszĆa do ęwiŃtego Meczetu, a wilk wtedy odszedĆ. Zdziwili siŃ z tego powodu, a wilk im powiedziaĆ: "Bardziej niezwykĆym od tego jest fakt, źe Muhammad, syn 'Abd Allaha, w Medynie wzywa was do Raju." Abu Sufjan powiedziaĆ: "NaŃ na 'Usmana bin Hunajfa, źe niewidomy przybyĆ do WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i powiedziaĆ: "O WysĆanniku Boga, poproĘ Boga, by przywrŹciĆ mi wzrok." WysĆannik spytaĆ: "Czemu chcesz, bym siŃ za ciebie pomodliĆ?"owa jest skierowana do tego, kto jŚ rozumie spoĘrŹd posiadajŚcych uczucia, zdolnoĘê myĘlenia i percepcji, a wiŃc do czĆowieka, ktŹry jest najlepszym z gatunkŹw posiadajŚcych nych ĆaÓcuchŹw, to inni milczeli, sĆyszŚc je, potwierdzajŚc tym samym ich prawdziwoĘê. Oznacza to, źe tak jakby relacjonowaĆa je caĆa grupa, a milczŚcy poĘrŹd niej jest jak ten, kto przekazuje relacjŃ, potw autentyczne i niepodwaźalne przekazy. UznaĆem, iź powinno siŃ najpierw zamieĘciê wstŃp do nich.

WstŃp

Wymienione tutaj przykĆady cudu bĆogosĆawieÓstwa poźywienia zostaĆy zrelacjonowane Taki jest ich opis w Torze. A oto ich opis w Ewangelii: sŚ jak ziarno, ktŹre wypuĘciĆo swŹj kieĆek, a nastŃpnie go wzmocniĆo. Potem stwardnia przyp. red.). Jego sztandar wzniesiony jest na poĆowie kuli ziemskiej, a jego naĘladowcy kaźdego dnia odnawiajŚ zĆoźonŚ mu przysiŃgŃ w swych modlitwach i bĆogosĆawieÓstwach dla niego, w peĆnym poddaniu siŃ, posĆuszeÓstwie i podporzŚdkowaniu s, źe Prorok powiedziaĆ Dźabirowi: "O, Dźabirze! Powiedz temu drzewu: 'WysĆannik Boga mŹwi do ciebie - przyĆŚcz siŃ do swojego towarzysza, by WysĆannik usiadĆ za wami.' PomaszerowaĆo wiŃc, aź przyĆŚczyĆo siŃ do swojego towarzysza. Prorok usiadn" 19/5.}

Umm Salama relacjonowst on oĘrodkiem dumy ludzkoĘci i Ęwiata, i źe godzien jest tego, by nazywaê go zaszczytem dla potomkŹw Adama i dumŚ ĘwiatŹw. Natomiast rozkaz MiĆosiernego, ktŹry trzyma w rŃku, a mianowicie Szlachetny Koran, ktŹrego o przyjĘciu Proroka przez mnichŹw i szlachetnych ludzi znajŚcych Boga źyjŚcych przed nadejĘciem Proroka o jego przyjĘciu. OgĆosili to wszem i wobec w swoich wierszach. Takich wiadomoĘci jest bardzo wiele, przytoczymy wiŃc te najbardziejym to, co widzialne i to, co niewidzialne, i jednym z najwierniejszych uczniŹw Imama 'Alego, niech BŹg go pobĆogosĆawi, źe do Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwopokŹj z nimi bŃdzie, o Proroctwie Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, co jest potwierdzone przez tekst Szlachetnego Koranu.

Inni uczeni źydowscy, ktŹrzy uwierzyli, to Ibn Jamin, {[*]: Ibn Ishak, "As-SŹwnieź dzielŚ siŃ na dwie kategorie:

Kategoria pierwsza: dowody proroctwa zwiŚzane z jego osobŚ, źyciem, wyglŚdem, moralnoĘciŚ i doskonaĆoĘciŚ jego umysĆu.

Kategoria drugiat. Dziekan wydziaĆu prawa Uniwersytetu w Wiedniu powiedziaĆ na kongresie poĘwiŃconym prawom czĆowieka w roku 1927: "LudzkoĘê dumna jest z tego, źe naleźy do niej taki czĆowiekoko swŹj wzrok, by spojrzeê na jego prawdziwŚ naturŃ, i na jego ĘwietlistŚ i wspaniaĆŚ osobowoĘê moralnŚ, by nie zachowaĆ siŃ Ąle i nie wpadĆ w wŚtpliwoĘê, urojenie ani w niebezpieczeÓstwo grzechu.

Dla zrozumienia tej kwesmodlitwŃ za niego.} jest panujŚcy nad ludzkoĘciŚ Muhammad.

Werset trzynasty rozdziaĆu szesnastego Ewangelii Jana mŹwi: "Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowaachetnym pochodzeniem z rodziny Proroka i z Banu Haszim, ktŹra mogĆaby stawiê czoĆa tym wszystkim konfliktom. TakŚ osobowoĘê reprezentowaĆ 'Ali, niech BŹg bŃdzie z nizĆy i uczyniĆy miejsce dla WysĆannika Boga, i powiedz kamieniom to samo.' PowiedziaĆem im to, i na Tego, KtŹry przysĆaĆ go z prawdŚ, widziaĆem, jak palmy zbliźajŚ siŃ do siebie, acznoĘê bezpoĘrednia, bŚdĄ niepodwaźalnoĘê werbalna.

Drugi: autentycznoĘê pod wzglŃdem znaczenia, ktŹra dzieli siŃ na dwa rodzaje:

Pierwszy: opierajŚca siŃ na milczeniu, tj. wyyĆ, źe ten, kto ustanowiĆ ten szlachetny szariat nie majŚcy sobie rŹwnych, prawdziwy islam nie majŚcy podobnego, szczerŚ sĆuźbŃ Bogu nie majŚcŚ odpowiednika, wspaniaĆŚ modlitwŃ, uniwersalne stwierdzenia dotyczŚce bo dalekie, ze wzglŃdu na Ęwiat islamu, ktŹry sformowaĆ, na szlachetny szariat, ktŹry przyniŹsĆ, wzniosĆe przykĆady, ktŹre przytacza, a nawet, gdy zajmuje siŃ Ęwiatem niewidzialnego - tak, jak wtry zawiera nastŃpujŚcy werset: "PowiedziaĆ: Pan przyszedĆ z Synaju i zaĘwieciĆ im z Seiru. ZajaĘniaĆ z gŹry Paran. PrzyszedĆ z dziesiŚtkami tysiŃcy czystych mŃźŹw po swej prawicy." {[*.}

Uwaga: ksiŃgi wymieniĆy imiŃ Muhammada po aramejsku, razem z imionami hebrajskimi, na przykĆad: Muszaffah, Munhamna, Himjata i inne, posiadajŚce to samo znaczenie, co imiŃ Muhammad (wychwiara.

Jest on takźe ĄrŹdĆem ĘwiateĆ wiary, albowiem przeciwieÓstwem ĘwiateĆ sŚ jedynie nieprzebrane ciemnoĘci. UdowodniliĘmy ten fakt w wielu "SĆowach".

Wydarzenia te pochodzŚ ze znanych hadisŹw.

PrzykĆad czwarty: wymienimy tutaj kilka przykĆadŹw tego,a nad Zajn al-'Abidinem, Dźa'farem as-Sadikiem i im podobnymi. Kaźdy z nich staĆ siŃ niczym moralny wybawiciel, mahdi, i walczyli oni z niesprawiedliwoĘciŚ i zepsuciem moralnym poprzeca ĘwiatŹw, ktŹrego BŹg wyĘle jako miĆosierdzie dla ĘwiatŹw." SpytaĆa go starszyzna spoĘrŹd KurajszytŹw: "SkŚd o tym wiesz?" OdpowiedziaĆ: "Kaźde drzewo i kaźdy kamieÓ pada przed nim w pokĆ w jego proroctwo na tysiŚce rŹźnych sposobŹw. Sam Szlachetny Koran pokazuje tysiŚce dowodŹw jego proroctwa, oprŹcz swojej wĆasnej cudownoĘci posiadajŚcej czterdzieĘci aspektŹw.

Skoro proroctwo ona zostaĆa przez tysiŚce niepodwaźalnych dowodŹw, sama jest dowodem na JednoĘê BoskŚ i lĘniŚcym dowodem istnienia wiecznego szczŃĘcia. W tej wskazŹwce zdefiniujemy w sposŹb ogŹlny i w skrŹciia i wody opieraĆy siŃ na tej sytuacji.

PrzykĆad podaje relacja Al-Buchariego, Muslima i innych, wedle ktŹrej Prorok pomodliĆ siŃ w intencji Ibn 'Abbasa tymi sĆowy: "O, Boźe, daj mu wiedzŃ w religii ianie go zgodnie z prawdŚ i mŚdroĘciŚ.

Trzeci: Prorok pomodliĆ siŃ przeciwko Mystyczna cecha oraz oznaka cudownoĘci Szlachetnego Koranu.}

{(*): Ograniczam siŃ tutaj i w tej czŃĘci do bardzo nielicznych, krŹtkich i czŃĘciowych przy pokŹj z nim bŃdzie, i jego laski.

Cud ten wydarzyĆ siŃ wiele razy, a my wymienimy tutaj tylko kilka spoĘrŹd autentycznych wersji relacji:

Szlachetny Koran mŹwi o stworzeniach w celu wazanie tych ukrytych skarbŹw.

On takźe - co oczywiste - jest najdoskonalszym przewodnikiem po Szlachetnym Koranie dla dźinŹw i ludzi, lecz takźe dla duchŹw i anioĆŹw, oraz najwiŃkszym spoĘrŹd tych, ktŹrzy wyjaĘniali znaczenia manifestacji Stwby, to oznacza to, źe wydarzenie faktycznie miaĆo miejsce, tyle źe sposoby jego relacjonowania sŚ wŚtpliwe.

Na przykĆad: jeźeli grupa ludzi usĆyszy huk, to niektŹrzy powiedzŚ, źe zawal on WolŃ Jego Najwyźszego w wyjaĘnieniu znaczeÓ tych manifestacji i ukazaniu ich w odpowiednim ksztaĆcie ludziom myĘlŚcym i obserwujŚcym.

On rŹwnieź - co jest jasne - jest najlepszym spoĘego od niego i nie bŃdzie.

Jest bardzo wiele przykĆadŹw tego rodzaju cudu; tutaj przytoczyliĘmy cztery wybrane.

Waźna mŚdroĘê

PrzykĆad trzeci: ten rodzaj cudu WysĆannika w trzech wydarzeniach przypomina cud biaĆej rŃki Mojźesza, niech z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, powiedziaĆ w kazaniu wygĆoszonym na zebraniu jego szlachetnych towarzyszy, niech BŹg bŃdzie z nich zadowolony, to, co przeksa od zakĆamania źydŹw i ich podĆych kĆamstw, a takźe jego religiŃ od daleko idŚcych znieksztaĆceÓ. PrzyniŹsĆ on system prawny zastŃpujŚcy zakon, ktŹry zmŃczyĆ SynŹw IzywnoĘci:

PrzykĆad pierwszy: szeĘê ksiŚg na czele z Al-Bucharim i Muslimem jest pewnych co do hadisu Anasa, niech bŃdzie BŹg z niego zadowolony, w ktŹrym mŹwi: "Gdy Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, źeniĆ siŃ zionej sytuacji? Z pewnoĘciŚ nie! I jak mŹwi Szlachetny Koran: "To nic, jak tylko zsyĆane objawienie."

Tak, prawda ta nie wymaga kĆamstwa, a spojrzenie prawdy jest ponad tym, by byĆ oszukany. Tak, jego prawk, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, to wydarzenia ogŹlne, powtarzajŚce siŃ w rŹźnych czasach, i nie sŚ one pojedynczym, odosobnionym zdarzeniem. WysĆannik moźe poinformowaê o tym wydarzeniu ogŹlnek innego, jego silna bogobojnoĘê, nieustanne wysiĆki i niezwykĆa troska o najdrobniejsze tajemnice kultu religijnego, nawet w najgorszych sytuacjach i warunkach. Wykonywanie przez niego tych szczerych aktŹw czci, bez naĘlsiŃźyca jest wydarzeniem potwierdzonym nawet przez samych niewierzŚcych, lecz zinterpretowali je jako czary.

OdsyĆamy do listu poĘwiŃconego rozszczepieniu ksiŃźyca, ktŹry jest uzupeĆniprawdy, aby daê jej wyźszoĘê nad wszystkimi religiami. BŹg wystarcza jako Ęwiadek [prawdziwoĘci Swojej obietnicy i PosĆannictwa Swego WysĆannika].

Jego znaki byĆy wielkie jak on sam,

A imiŃ jego wypowiedziane oźywiaĆo zetlaĆe koĘci.

Wedle innej prawdziwej relacji, WysĆannik powiedziaĆ, źe kalifat po nim bŃdzie trwaĆ ti wĆoźyĆ je w rŃkŃ Jego PosĆaÓca, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, pokazuje, iź Szlachetny WysĆannik mŹwi dla Niego, na Jego drodze i przekazuje Jego jasnŚ mowŃ.

SzlachsprawiedliwoĘê pĆynŚcŚ z jego dokĆadnych i obfitych przepisŹw, nie moźe mieê źadnych sobie podobnych.

Tak samo islam wywodzi siŃ z czynŹw tego analfabety, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogos nie zbliźajŚ siŃ do nich wŚtpliwoĘci ani urojenia, dlatego źe za nim jest wielki tron, na ktŹrym siŃ opiera, i tam jest ĘwiatĆo objawienia.

Przed nim jest szczŃĘcie w obydwnŚcej z potrzeby, bardziej niź Boźym bĆogosĆawieÓstwem. Nawet jeĘli sŚ one dowodami na autentycznoĘê proroctwa i cudami popierajŚcymi je, to podstawowym powodem ich wystŚpienia jest tojak on, przejŚĆ kierownictwo nad dzisiejszym Ęwiatem, to udaĆoby mu siŃ rozwiŚzaê jego problemy i zamieniê go w Ęwiat pokoju i szczŃĘcia (czyli pokoju miŃdzy narodami i ogŹlnego rozejmu), co jest najbardziej palŚcŚ potrzebŚ Ęwiata i dnia dzisiejszef" 437/5.}

PowiedziaĆ takźe o mŃźczyĄnie o wydatnej piersi, wymieniajŚc jego cechŃ charakterystycznŚ, źe bŃdzie spoĘrŹd zabitych charydźytŹw, i faktycznie wĘrŹd nich ze siedemdziesiŚt razy - potwierdzajŚ to badacze spoĘrŹd ĘwiŃtych mŃźŹw) i odrŹźnili prawdziwe hadisy od innej mowy oraz od tych faĆszywych.

StŚd widaê, iź hadisy - oraz cuda, ktŹre zbadamy - zostaĆy przekazane nam w niezmych i wzniosĆych prawd Boźych, dajŚc im poczuê obecnoĘê tej cudownoĘci.

Odpowiemy: cuda Proroka dzielŚ siŃ na dwa rodzaje:

Pierwszy z nich: cuda, ktŹrych doatu, musielibyĘmy napisaê drugi traktat jemu podobny, dlatego wzywamy pragnŚcych go przeczytania do zrobienia tego choê jeden raz, aby sami stali siŃ Ęwiadkami tych zalet.

W tym temacie WysĆannik powiedziaĆ "'Ammar zoste drzewa. JeĘli chcesz, spŹjrz, ile Koran daĆ owocŹw - czystych, oĘwieconych, prawych i doskonaĆych ludzi na przestrzeni wiekŹw.

W innym prawdziwym hadisie pows. WysĆannik Boga powiedziaĆ: "Jakźe piŃkna jest twoja mowa!" Poeta ten miaĆ potem najlepsze uzŃbienie, i gdy wypadĆ mu zŚb, na jego miejsce wyBajhaki relacjonowali, powoĆujŚc siŃ na Anasa bin Malika oraz 'Alego, z kolei Al-Bazzar i Al-Bajhaki relacjonowali powoĆujŚc siŃ na 'Umara, iź trzech spoĘrŹd sn daĆby o tym znaê osobiĘcie, mŹwiŚc: "Tak, zatrudniĆem go." Czyź nie byĆoby to Ęwiadectwem twej prawdomŹwnoĘci? Jakźe mŹgĆby suĆtan naruszyê dla ciebie swoje zwyczaje i zmieniê swoje prawa za twojŚ proĘbŚ? Czyź nie byĆoby to potwieriaĆ: "ZawoĆaj siedemdziesiŃciu", aź przyszli, zjedli, i pozostawili naczynie. Kaźdy, kto wyszedĆ stamtŚd, przyjŚĆ islam i przysiŚgĆ posĆuszeÓstwo. Abu Ajjub dodaĆ: "Z mojego jedzenia jadĆo stu osiemdzosĆawieÓstwo dla tej Ęwietlanej, prowadzŚcej osobowoĘci, posiadajŚcej wiele cudŹw, sĆowami modlitwy wskazujŚcej na czŃĘê jego cudŹw:

Dar Boźy i Ęwiadectwo opiekdzy niebem a ziemiŚ. {[*]: Ibn Hiszam, "As-Sira" 3/197; Al Bazzar, "Al Musnad" 9/317; Ibn Sa'd, "At-Tabakat al Kubra" 4/74-75; Al Wakidi, "Kitab al Maghazi" 1/76.}

Ten rodzaj cudŹw (a mianowicie mowa rzeczy martwych) stanowi pewny dowŹd na autentycznoĘê misji proroczej, i jest on z kategorii niepodw, by wiedziaĆa o nich czŃĘê ludzi.

Z tej przyczyny moźe byê tak, źe jakiĘ cud wydarzyĆ siŃ z o wiele wiŃkszŚ pewnoĘciŚ, niź pewnoĘê istnienia danego przepisu prawnego, lecz relacjonowaĆa go jedna osoba bŚdĄih, tuź przed misjŚ Proroka - i powiadomili oni, iź to jest prorok ostatniego czasu.

Po trzecie: to, co staĆo siŃ w noc jego narodzin, a mianowicie upadek boźkŹw w Ka'bie oraz rozpadniŃcie siŃ paĆacu krŹla perskiego, to jedne z setek zwinii, Ameryki i innych krajŹw nie wspomina tego wydarzenia, nie miaĆo wiŃc ono miejsca!" CŹź to za bzdura...

Punkt piŚty

Rozszczepienie siŃ ksiŃźyca nie jest wydarzeniem, ktŹre miaĆJeĘli ktoĘ spyta:>Dlaczego kalifat nie utrzymaĆ siŃ w rŃkach rodziny Proroka, mimo źe najbardziej naÓ zasĆugiwali?

OdpowiedĄ: WĆadza na tym Ęwiecie jest zwodnicza, natomiast czĆonkowie rodziny Proroka sŚ zobowieÓstwo,

-przemienienie siŃ pyĆu i źwiru w pociski raźŚce twarze wrogŹw, ktŹrzy rzucili siŃ do ucieczki, wedle sĆŹw Najwyźszego "A kiedy ty rzuciĆeĘ, to nie ty rzucaĆeĘ, lecz BŹgy wysĆaĆ go jako PosĆaÓca czĆowieczego, by poprzez wszystkie jego czyny i ruchy byĆ przewodnikiem dla caĆej ludzkoĘci we wszystkich sytuacjach, aby dziŃki nim osiŚgnŃĆa szczŃĘcie w tym źyciu oraz w przyszĆym, i aby i powiedz - moja matka wysĆaĆa mnie z tym do ciebie, i przekazuje ci pozdrowienie. PrzeproĘ teź WysĆannika Boga za to, źe tak maĆo posiĆku przygotowaliĘmy dla niego.' PoszedĆemuca nawet niektŹre hadisy autentyczne, zaliczajŚc je do zmyĘlonych - mŹwi: "Wydarzenie to miaĆo miejsce podczas bitwy Badr i traktuje o nim nastŃpujŚcy werset koraniczny: 'I zesĆaĆ na pisaĆ prawdŃ i przytoczyĆ jej dowody w szczegŹĆach.

Szlachetny szariat, ktŹremu podobny nigdy nie przyszedĆ ani nie przyjdzie, jest kolejnym wielkim cudem Szlachetnego WysĆe oraz delikatnymi faktami, wzywajŚc umysĆy do zapoznania siŃ z nimi. MuszŚ byê one zatwierdzone w sercach i umysĆach ogŹĆu dziŃki powtŹrzeniom w rŹźnych surach i na rŹźnorakie sposoby.

Tak jak rŃka Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo,rdzo ignorowana?

OdpowiedĄ: istnieje wiele kwestii sklasyfikowanych przez uczonych prawa muzuĆmaÓskiego jako naleźŚce do tej kategorii, lŃ, ktŹry powiedziaĆ: "Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wyprawiĆ siŃ w celu wsparcia mieszkaÓcŹw miejscowoĘci Mu'ta, gdy dowiedziaĆ siŃ o zabioĘwiŃconego cudom Proroka Muhammada, uĘwiadomiĆem sobie tŃ wielkŚ prawdŃ, lecz niestety widziaĆem jedynie niewielkŚ ich czŃĘê. OpisaĆem jedynie kroplŃ z iPomodliĆ siŃ wtedy za niego, a po tygodniu przyszĆa wiadomoĘê, źe zmarĆ on w tym samym dniu, w ktŹrym powiedziaĆ o tym WysĆannik.

Prorok powiedziaĆ takźe: "BŚdĄ silna, albowiem na tobie jest prorok, najbardziej prawdomŹwny czĆowieky tuź po pojawieniu siŃ islamu, mŹwiŚc: "IdĄ do Muhammada i uwierz." 'Usman uwierzyĆ wiŃc, a Sa'd uĆoźyĆ wiersz:

BŹg poprowadziĆ 'Usmana przez sĆowo me do tego, w czym jest prawoĘê, a BŹg prowadodchodziĆ uleczony ze swego szaleÓstwa."

Skoro imam taki, jak At-Taus al-Jamani - ktŹry spotkaĆ siŃ ze szlachetnymi towarzyszami - przekazaĆ tak pewnŚ wiadomoĘê, to niewŚtpliwie przyszĆo do Proroka wielu takich chorych, byê msty

Wiedz, źe ten Szlachetny Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹrego duchowej osobowoĘci jesteĘmy Ęwiadkami, jest znany na Ęwiecie dziŃki swojej wzniosĆoĘci. Jest on rŹwie], wykonujŚcych pokĆony i padajŚcych na twarz, szukajŚcych u Boga Ćaski, a takźe Jego akceptacji i zadowolenia. Na ich twarzach sŚ [ich] znaki - Ęlady padania na twarz. eniem "Listu o PodrŹźny Nocnej".

Ponadto Szlachetny WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, tak jak ludziom na ziemi pokazaĆ cud rozszczepienia ksiŃźyca, pokazaĆ wiel katastrofy dotykajŚce ludzkoĘê pozostaĆy ukryte w Ęwiecie niewidzialnego. Boska MŚdroĘê i MiĆosierdzie wymagaĆy wiŃc tego, by Najwyźszy nie informowaĆ Swego Proroka, tŹrŚ kroczŚ ludzie o rŹźnych drogach spoĘrŹd ludzi prawych, prawdomŹwnych, wiedzŚcych i badaczy, przesĆanie odpowiednie dla gustu tego usposobienia i moźna go wyobraziê sobie jako zbiŹr traktatŹw.

SpŹjrz wiŃc na wyjaĘnieniory potwierdzajŚ, iź Dźabir al-Ansari powiedziaĆ: "Pewien czĆowiek przyszedĆ do Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, proszŚc go o jedzenie. Wtedy ten daĆ mu poĆowŃ placka z jŃczmienia. CzĆowiek ten jadĆ zeÓ wraz z jego wznoszŚcŚ siŃ do najdalszej granicy, pozostawiwszy za sobŚ Gabriela, pokŹj z nim. JeĘli tego nie uczynimy, to dusza nakazujŚca zĆo zachowa siŃ niewĆaĘciwie i spadnie w przepaĘê braku szacunku i niego, zatrzŚsĆ siŃ, a miecz wypadĆ z jego rŃki.

Wydarzenie czwarte: uczeni hadisu podajŚ, powoĆujŚc siŃ na sĆawnŚ relacjŃ, ktŹrej status bliski jest niepodwaźalnemu, przytaczanŚ takźe przez uczonych egzegetŹw Koranu, y z ostatecznym celem wszechĘwiata oraz obiektem spojrzenia jego StwŹrcy.

ZaĆŹźmy, źe powiemy tak, jak ty: "To geniusz!" ednoĘê Boga sĆowami: "Wiedz, źe nie ma boga, jak tylko BŹg Jedyny." (Sura Muhammad, 47:19.)

I tak dalej; istnieje bardzo wiele przykĆadŹw tego typu. WymieniliĘmy jedynie najbardziej znane autentyczne przci, i jeĘliby caĆy Ęwiat zebraĆ siŃ, by odwieĘê go od jego misji, nie udaĆoby mu siŃ odwieĘê go od ani jednej zasady. Jego nieskazitelna biografia i bĆogosĆawione źycie sŚ najprawdziwszym Ęwiadectwem tej prawdy.iŃê relacji, ktŹre wiŚźŚ je z innymi sĆowami. WspomnieliĘmy o tych relacjach w naszej egzegezie zatytuĆowanej "WskazŹwki cudownoĘci w miejscach, w ktŹrych moźe znajdowaê siŃ streszczenie" zarŹwno w surzarze, swojemu sĆuźŚcemu, towarzyszŚcemu Muhammadowi w tej podrŹźy, a on powiedziaĆ jej, źe widziaĆ to samo, zanim wyjechaĆ z nim w podrŹź. {[*]: Ibn Hiszam, "As-Shammad - ich szczegŹĆowe relacje moźna znaleĄê w ksiŃgach historycznych i poĘwiŃconych biografii Proroka.

łsmy: gdy jadĆ ze swoim stryjem Abu Talibem i jego rodzinŚ, no po wniebowstŚpieniu Szlachetny WysĆannik powiedziaĆ o swojej podrŹźy, Kurajszyci nie uwierzyli mu i powiedzieli: "JeĘli mŹwisz prawdŃ, źe pojechaĆeĘ do Jerozolimy, opisz nam jej brawionŚ liĘci, a w jego rŃkach pojawiĆ siŃ miecz. Ibn Sajjid an-Nas pisze w swoim dziele "As-Sijar": "Miecz ten nastŃpnie przez pewien czas byĆ przekazywany od jednej osoby do drugiej, aź zostaĆ sprzedany osobie o imienjŚ rŃkŃ, weĄ z niego daktyli, i nie rozsypuj ich.' WziŚĆem wiŃcej, niź przyniosĆem, zjadĆem to i jadĆem z niego przez resztŃ źycia WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, źycie Abu Bakra i 'Umara, aź gdy zabito 'Usmana, zch towarzyszy, źe Mu'az bin Dźabal relacjonowaĆ, źe gdy byĆ na wyprawie Tabuk, caĆŚ grupŚ dotarli do ĄrŹdĆa, z ktŹrego wypĆywaĆo trochŃ wody. WysĆannik Boga, nie i zachwytem - piŃkno innych stworzeÓ.

DowŹd czwarty: zgoda prorokŹw, niech pokŹj z nimi bŃdzie, co do tych samych prawd wiary, to niezbity dowŹd na istnienie Boga, ni" 7/74.}

Ten wspaniaĆy cud jest niepodwaźalny pod wzglŃdem znaczenia, jako źe Dźabir byĆ na czele jego ĘwiadkŹw, ma wiŃc prawo o nim mŹwiê i ogĆosiê go w imieniu ludzi, ktŹrzy sĆuźyli wtedy WysĆannikowi. Jak podaje relairmizi i inni. Kaźde Ęwiadectwo, czyli hadis znajdujŚcy siŃ w zbiorze Al-Buchariego jest takie, jak gdybyĘmy wysĆuchali go bezpoĘrednio od samych szlachetnych towarzyszy.

Skoro drzewa poznaĆy WysĆannika Boga, niech bŃdziekresie pojawili siŃ krytycy i naukowcy podwaźajŚcy autentycznoĘê hadisŹw, i wyrŹźniĆo siŃ poĘrŹd nich kilku ekstremistŹw - takich jak Ibn al-Dź

RelacjonowaĆ 'Umar bin al-Chattab, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony: "SiedzieŃ jako zjawisko astronomiczne, przerywajŚc tym samym swŹj zwiŚzek z przesĆaniem Muhammada i nie miaĆby tej szczegŹlnej zalety.

Podsumowanie: nie ma wŚtpliwoĘci co do rozszczepienia siŃ ksiŃźyca. ZostaĆo to udowodnione ê Abu Talhy, gdy jechaĆ na swym koniu.

Szlachetni towarzysze, niech BŹg bŃdzie z nich wszystkich zadowolony, byli niezwykle prawdomŹwni i szczerzy, jako źe źyli w najlepszych wiekach i byli uchronieni przed przymykaniem oczu na faĆsz. Gdy k ktŹra wydarzyĆa siŃ podczas emigracji. Kurajszyci wyznaczyli nagrodŃ za zĆapanie WysĆannika i Abu Bakra. Suraka pojechaĆ na swym koniu i tropiĆ Proroka, aź dostrzegĆ go i zbliźyĆ siŃ do niego. Wtedy Prorok pomodliĆ siŃ o ochronŃ przed nim; i wŹwadisŹw Proroka, i odrŹźniajŚcymi to, co zostaĆo zmyĘlone.

Jednakźe czŃĘê uczonych przesadziĆa w krytyce hadisŹw, jak na przykĆad Ibn

Ten cud, wosĆa, źe sĆyszŚ jŚ wszystkie epoki. Tak jest, kaźda epoka sĆyszy echo jego mowy.

Podstawa dziesiŚta

Widzimy w jego zachowaniach i czystym źyciu, iź najpierw patrzyĆ, a nastŃpnie przekazywaĆ sĆuchu, wiedzy i percepcji, ktŹra posiada jedynie zdolnoĘê spojrzenia, przez dĆugi czas byĆ niedostatecznie wyjaĘniony, jednakźe "List Dwudziesty Dziewiatomiast co do dwŹch ostatnich przykĆadŹw - nawet jeĘli drogi ich przekazu nie byĆy silne, a ich przekazicieli nie byĆo wielu, to uczeni z dziedziny bŃdŚ to zmyĘlone historie, a jeźeli nie bŃdziecie w stanie, to przynieĘcie jednŚ surŃ, choêby krŹtkŚ... I jeĘli nawet wtedy nie bŃdziecie w ydzieste Pierwsze" potwierdzajŚ niezbicie prawdziwoĘê proroctwa Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, odsyĆamy do nich zainteresowanych kwestiŚ dowodŹw, tutaj z koleiĘê uczonych teologŹw, takich jak Sa'd at-Taftazani powiedziaĆa: "Rozszczepienie siŃ ksiŃźyca jest wydarzeniem potwierdzonym przez wielu ludzi, tak jak wypĆyniŃcie wody spomiŃdzy szlachetnych palcŹw Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogos za nim modlŚ siŃ, biorŚc z niego przykĆad, wszyscy szlachetni potomkowie Adama, od samego Adama, niech pokŹj z nim bŃdzie, do ludzi źyjŚcych pod koniec czasŹw w szeregach epok, oraz mŹwiŚcy "amen" po kaźdej z jego modlitw. Poto coĘ niezwykĆego - z nicoĘci i z niewidzialnych skarbcŹw, ktŹre siŃ nie wyczerpujŚ.

Nie ma źadnej wŚtpliwoĘci co do autentycznoĘci relacji potwierdzajŚcych te wydarzenia.

Wiadomo, iź WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓw sposŹb bezsporny. Wskaźemy tutaj na szeĘê niepodwaźalnych dowodŹw tego cudu {(*): Istnieje szeĘê niezbitych argumentŹw za rozszczepieniem ksiŃźyca w szeĘciu rodzajach zgodnoĘci. Niestety nie napiszemy ostanie tego zrobiê, to wasze religie i dusze zagroźone bŃdŚ niebezpieczeÓstwem w źyciu doczesnym i w ostatecznym!

PrzykĆad siŹdmy: gorzka woda przemieniajŚca siŃ w sĆodkŚ i pachnŚcŚ dziŃki bĆogosĆawieÓstwu modlii Ęwiatem od wschodu do zachodu, a sztandary ich sprawiedliwoĘci trzepotaĆy na lŚdzie i morzu.

To wszystko ukazuje rozszczepienie ksiŃźyca i potwierdza je w sposŹb niepodwaźalny, przypominajŚcy sĆoÓce w swej jasnoĘci.

Dodatek pierwszy

Meczet Proroka miaĆ dach z pni palmy i Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹjmocnieniu wiary wierzŚcych; byĆy to na przykĆad rozszczepienie ksiŃźyca, wytryĘniŃcie wody spomiŃdzy jego szlachetnych palcŹw, nakarmienie wielu niewielkŚ iloĘciŚ poźywienia, oraz rozmawia"

Al-Buchari i inni podajŚ, iź WysĆannik pomodliĆ srorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, nakazaĆ, by zakopaê go pod minbarem", i gdy Prorok siŃ modliĆ, modliĆ siŃ w jego kierunku. Gdy zburzono meczet w celu jego rozbudowania, Ubajj zabraĆ go, a byĆo to juź po tym, gdy zjadcijaÓskich stwierdziĆo, iź w ich ksiŃgach znajdujŚ siŃ cechy Proroka Muhammada. Naleźy do nich wĆadca bizantyjski Herakliusz, ktŹry przyznaĆ: "Jezus, niech pokŹj z nim bŃdzie, daĆmu. {[*]: Autor wymienia te wersety w Ewangelii w jŃzyku tureckim, podajŚc ich ĄrŹdĆo. (Przyp. tĆum. ar.)}

Wskazujemy tutaj na jego dnnych egzemplarzach, mimo źe spisujŚcy je nigdy siŃ nie spotkali i zanim sam odkryĆem tŃ zbieźnoĘê. Tak wiŃc ten, kto ma w sobie choê trochŃ sprawiedliwoĘci, nie przypisze tego czysteada te piŃkne cechy wspomniane powyźej, a jego misja opiera siŃ o te mocne dowody i argumenty, to Ukochany WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj grupy co do wspŹlnej treĘci relacji jej czĆonkŹw, nawet jeĘli ich opowieĘci siŃ rŹźniŚ werbalnie. Na przykĆad: jeĘli uncja poźywienia nakarmiĆa dwustu mŃźczyzn, to ci, ktŹrzy bymiŃdzy dziesiŃciu jego palcŹw i napojenie niŚ caĆego wojska,

-dziaĆanie tej rŃki podobne do uzdrawiajŚcego balsamu dla rannych i chorych

{(*): JednŚ z duchowych tajemnic cudownoĘci Szlachetnego Koranu jest to, źe ukazuje on pomodliĆ siŃ w ich intencji:

Pierwszy: relacjonowaĆ Al-Bajhaki oraz uczeni z dziedziny hadisŹw, iź ze ĄrŹdĆa o nazwie Kuba wytrysyscy zjedli, aź siŃ nasycili. WychodziĆa jedna grupa i wchodziĆa kolejna, aź zjedli wszyscy. Wtedy Prorok powiedziaĆ do mnie: 'Anasie, zabierz naczynie!' ZabraĆem je wtedy, i nie wiem, czy wiŃcej jedzenia byĆostaĆo MŚdre RozrŹźnienie (Koran - przyp. tĆum.) oraz jego rodzinŃ i wszystkich towarzyszy. Amen.

Pierwszy: Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, otrzymaĆ wiadomoĘê o tym, iź krŹl perski o imieniu Ęwiat zebraĆ siŃ, by podwaźyê to potwierdzenie, nie byĆby w stanie tego uczyniê.

Podstawa trzecia

Ten wzywajŚcy do monoteizmu i dajŚcy dobrŚ nowinŃ o szczŃĘciu wiecznym, ktŹry pokazaĆ wspaniaĆe cuda, pojŚcy je.

SpŹjrz na niego ze strony jego funkcji (misji); zobaczysz, źe jest on dowodem i jasnym ĘwiatĆem prawdy oraz sĆoÓcem prostej drogi i sposobu na szczŃĘcie.

NastŃpnie spŹjrz na niego ze liĘmy z Prorokiem, gdy przyszedĆ do nas starszy czĆowiek z kijem w rŃku. PozdrowiĆ Proroka, a tamten odpowiedziaĆ na pozdrowienie. Wtedy Prorok spytaĆ siŃ jŃzykiem dźinŹw: 'Kim jesteĘ?' Tamten odpowiedziaĆ: z jednego czĆowieka drugiemu w sposŹb nieprzerwany, uznaje siŃ je za prawdziwe i pewne. WynikajŚca z tego autentycznoĘê relacji dzieli siŃ na dwa rodzaje:

Pierwszy: autenty5/45; An-Nisa'i, "As-Sunan" 4/366, 6/55, 253, 254; Ibn Habban, "As-Sahih" 7/241.}

Czwarte: Prorokowi, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, przdroĘê.

Istnieje bardzo wiele przykĆadŹw takiej zbieźnoĘci w tym egzemplarzu. Jedno sĆowo pojawia siŃ w okoĆo szeĘciu fragmentach, i gdyby przedziurawiĆ w ten sposŹb do krawŃdzi przepaĘci zbĆŚdzenia.

I tak samo, gdy Wielki PosĆaniec WĆadcy wszechczasŹw, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, zaszczyciĆ Ęwiat i oĘwosĆawi", dziŃki duchowym podmuchom dochodzŚcym do serca. Jak wiŃc mogŚ do niego przenikaê urojenia i wŚtpliwoĘci?

Szlachetny Koran to zbiŹr tajemnicy wszystkich ksiŚg prhadisŹw relacjonowali: "GĆoĘny haĆas przestraszyĆ nocŚ mieszkaÓcŹw Medyny i udali siŃ oni w kierunku ĄrŹdĆa tego dĄwiŃku. W drodze napotkali na WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹry wĆaĘnie wracaĆ z midynie ich Ęlad, natomiast kaźdy, ktŹry byĆ w meczecie Proroka, usĆyszaĆ pĆacz pnia, dlatego cud ten jest bardziej znany.

JeĘli ktoĘ spyta: szlachetni toich czasŹw, ktŹrego tak jasno wymieniĆy wszystkie ksiŃgi prorokŹw w tak wielu miejscach, jak nie Muhammad?!

Kategoria druga

Do zwiastunŹw i zapowiedzi proroctwa naleźy powiadomienieyniosĆa je dla Swych goĘci i sĆug rŃka Szlachetnego, MŚdrego. SĆoÓce jest posĆuszne rozkazom, podporzŚdkowane, jest rŹwnieź jasnŚ lampŚ. PrzyrŹwnanie go do lampy zwraca uwagŃ na MiĆosierdzie wa" 6/114.}

PrzykĆad Źsmy: zbiory hadisŹw, takie jak At-Tirmiziego, An-Nisa'iego, Al-Bajhakiego oraz "Kitab asz-Szifa'" podajŚ, powoĆujŚc siŃ na SamrŃ bin Dźunduba: "Prorok, niech bŃze raz, co mŹwi Koran.

Owoce, ktŹre zbiera czĆowiek ze Szlachetnego Koranu, to dojrzaĆe owoce peĆne źycia i źywotnoĘci. NiewŚtpliwie korzenie drzewa Koranu zagĆŃbione sŚ w prawdach siŃgajŚcych źycia, a źycie owocu wskazuje na źyci z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, uwierzyĆy w jego przesĆanie i pozdrowiĆy go, nastŃpnie odwiedzaĆy go i wypeĆniaĆy jego rozkazy - tak jak ujrzeliĘmy to na przykĆadach wymienionych wyźej - to jak moźe nie poznaê go ani nie wierzyê w nizeczy niewidzialne przed mowŚ dźinŹw splecionŚ z kĆamstwem i faĆszem, by objawienie nie przemieszaĆo siŃ z tym, co do niego nie naleźy i by nie byĆo źadnej wŚtpliwoĘci co do autentycznonaleźy ona do wydarzeÓ tamtej nocy, to wydarzyĆa siŃ ona tuź przed narodzinami. Stanowi ona takźe zwiastun proroctwa, a Szlachetny Koran przytoczyĆ jŚ tymi sĆowyniŚ to ludzie zepsuci."

Drugi: Koran bŃdŚcy w jego rŃku jest cudem w siedmiu aspektach. To rozkaz wydany przez KrŹla wszechĘwiata, ktŹremu podporzŚdkowuje siŃ i wierzy weÓ ponad trzysta milionŹw ludzi w kaźdej epoenie faktycznie nie miaĆo miejsca?

NiewyksztaĆcony, prosty czĆowiek, ktŹry ĘwiŃtych mŃźŹw oraz rŹźnych monoteistŹw z rŹźnych epok, charakterŹw i Ęcieźek, ktŹrych serca i umysĆy zgodnie wierzŚ w podstawy Koranu i wszystkie jego zasady bez wyjŚtku. nalazĆ siŃ taki czĆowiek, opisany jako "czarny mŃźczyzna, ktŹrego pierĘ jest niczym pierĘ kobiety." 'Ali uznaĆ to za dowŹd jego prawdomŹwnoĘci, i ogĆosiĆ cud Najszlachetniejszego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstw wrodzone zadanie; tak samo sprawdzian, ktŹry dotknŚĆ szlachetnych towarzyszy i ich nastŃpcŹw, niech BŹg bŃdzie z nich wszystkich zadowolony, pobudziĆ nasiona ich rŹźnych talentŹw i zdolnoĘci, ostrzegajŚc kaźacjonowaĆ Al-Kadi 'Ijad - wybitny uczony Maghrebu - w swym dziele "Asz-Szifa'", opierajŚc siŃ o autentyczny ĆaÓcuch tradentŹw, zaczynajŚcy siŃ od 'Abd Allaha bin 'Umara, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, ktŹry powiedziaĆ: "ByliĘmy jak powiedziaĆ.

PowiedziaĆ na temat bitwy Al-Chandak: "Kurajszyci i frakcje nigdy mnie nie pokonajŚ, lecz ja pokonam ich"Će korzystanie z poziomu jego wiary i obserwowanie go na najwyźszych stopniach i poziomach. Wszystko to jasno pokazuje, iź jego wiara rŹwnieź nie ma sobie rŹwnych.

Imam Al-Busiri odniŹsĆ siŃ do tego nadz

Prz nastŃpnie opowiedziaĆ innym swojŚ historiŃ, przyjŚĆ islam i odnalazĆ Proroka, ktŹry wtedy walczyĆ, a potem powrŹciĆ na pastwisko i napotkaĆ tam wilka, ktŹry uczciwie pilnowaĆ jego owiec, z ktŹrej źadnej nie brakowaĆo. W nagrodzenie silniejsze od twojego twierdzenia i powiedzenia "tak"?

Oto przykĆad wyjaĘniajŚcy tŃ kwestiŃ:

WysĆannik powiedziaĆ posĆaÓcowi krŹla Persji: "BŹg da wĆadzŃ nad i zgody co do jedynobŹstwa, tak samo ĘwiadczŚ - jŃzykiem stanu i zgody - o prawdziwoĘci tego Szlachetnego Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.

Pytanie: czemu Muhammad, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, zostaĆ wyznaczony do tej wielkiej PodrŹźy?

OdpowiedĄ: ten pierwszy problem zostaĆ rozwiŚzany w spastunŹw i niezwykĆych wydarzeÓ, znanych i opisanych przez ksiŃgi historyczne.

Widzisz wiŃc, iTak wiŃc podstawy i teorie kaźdej nauki sŚ wyjaĘniane wedle tego, co do czego zgodzili siŃ specjaliĘci tej dziedziny nauki, a reszta ludzi polega na nich, poznajŚc zdrowiê.'"

PrzykĆad siŹdmy: Al-Buchari i Muslim relacjonowali, powoĆujŚc siŃ na Ibn Mas'uda, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, ktŹry powiedziaĆ: "Drzewo pwy Koranu swoimi argumentami oraz dowodami.

Wiedz, źe Koran zajmuje siŃ wielkimi sprawami, wzywajŚc serca do wiary w nigo wĆadcy". I faktycznie tak siŃ staĆo.

Wiadomo ponadto, źe Prorok powiedziaĆ: "JeĘliby religia byĆa przywiŚzana do nieba, to i tak dosiŃgliby jej mŃźczyĄni spoĘrŹd PersŹw", {[*]: PatroźyĆ naÓ swŚ rŃkŃ, porozmawiaĆ z nim, wyraziĆ ubolewanie i pocieszyĆ, aź pieÓ siŃ uciszyĆ. Cud ten byĆ relacjonowany bardzo licznymi drogami w sposŹb niepodwaźalny.

Tak, cud wzdychania palmy jest sĆynny i powszechnie znany, a wiaedziaĆ: "Nie ma potrzeby tam wchodziê, tu jest tak gŃsta pajŃczyna, źe powstaĆa chyba zanim urodziĆ siŃ Muhammad." Dwa goĆŃbie stanŃĆy u wylotu groty, i Kurajszyci powiedzieli: "Gdyby tu ktoĘ byĆ, to tydrugim." Ci niewierni, ktŹrzy byli Ęwiadkami tego cudu powiedzieli: "To czary, poĘlijcie wiŃc po ludzi, ktŹrzy mieszkajŚ w okolicy horyzontu, czy widzieli to, czy nie?" Gdy przyszedĆ poranek, nadjechaĆy karawany z Jemenu i innymŚdrŚ mowŃ, oraz wieczne kazanie docierajŚce do wszystkich dzieci Adama, wszystkich dźinŹw i ludzi, oraz wszystkich istot.

Jest wiele przykĆadŹw takich, jak te przytoczone wyźej fragmenty, podawanych przez uczonych z dziedziny hadisŹw, i one wszystkie razem we, jak wysokŚ pozycjŚ cieszy siŃ on u swego Pana, jak prawdziwe jest jego wezwanie i jak szczŃĘliwi sŚ ci, ktŹrzy tej bĆogosĆawionej rŃce obiecali posĆuszeÓstwo?

{(*): W wieluli siŃ z nauk przyniesionych przez tego Szlachetnego Proroka - mimo źe byĆ analfabetŚ - i ĘwiŃtych prawd, oraz wypĆywajŚcych z nich wzniosĆych nauk, a takźe przekazanej przez niego wiedzy o Bogu. Oni wszys zalet wszystkich stworzeÓ. StŚd szlachetne cechy posiadane przez tego Sz٩ٰ‌hetnego Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, oraz jego charakter moralny - pokazujŚ wyraĄnie, źe jest on zwiŚzankĆadŹw bliskich niepodwaźalnoĘci, lub tych, ktŹre majŚ status sĆawnych, i wymienimy je szczegŹĆowo:

PrzykĆad pierwszy: relacjonowali uczeni z dziedziny hadisŹw na czeli trzy "Listy", trzydzieĘci jeden "BlaskŹw" oraz trzynaĘcie "Promieni".

Jest bardzo wiele wydarzeÓ podobnych do wymienionych powyźej i wspomnianych przez ksiŃgi biograficzne i historyczne.

Podstawa siŹdma

{(*): PiŃkne i rytmiczne wyrazy Szlachetnego Koranu oraz jego piŃkny i elokwentny styl, a takźe wĆaĘciwoĘci jego elokwencji, ktŹre mimo duźej liczby przyciŚgajŚ wzrok, dajŚ wzniosĆŚ powagŃ CzĆowiek ten odparĆ: "O, WysĆanniku Boga, cierpieniem jest dla mnie utrata wzroku." Prorok powiedziaĆ: "Obmyj siŃ, pomŹdl siŃ dwa rakaty i powiedz: ry powiedziaĆ: "WidziaĆem WysĆannika Boga, gdy nastaĆa pora modlitwy popoĆudniowej [Al-'Asr], a ludzie zaczŃli szukaê wody dla wykonania obmycia, lecz jej nie znaleĄli. Prorok doso przy wielu okazjach." Czy ktoĘ taki jak oni mŹgĆby powiedzieê "widujŃ", choê wcale go nie widziaĆ?!

Tak wiŃc czĆowieczeÓstwo Najszlachetniejszego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓŃcz niemoźliwe. Cud ten jest wiŃc absolutnie potwierdzony, a ponadto wydarzyĆ siŃ trzy razy na oczach trzech wielkich grup.

Wydarzenie to byĆo relacjonowane przez grupŃ sĆynnych towarzyszy, na czele z Anasem, sĆuzwaźania te - napisane w ramach badaÓ nad dowodami proroctwa Proroka Muhammada - sŚ odpowiedziŚ na pytanie dotyczŚce pierwszej z trzech waźnych trudnoĘci wymienionych pod koniec trzeciej podstawy traktatu poĘwiŃconego PodrŹźy Nocnej, i stanowiŚ onzentantem tych grup, ktŹre jadĆy to poźywienie. PrzekazaĆ to wydarzenie zamiast nich.

PrzyniŹsĆ on silnŚ i mocnŚ wiarŃ, niezwykĆŚ pewnoĘê i przekonanie, oraz wzniosĆe dogmaty, h prawd wszechĘwiata.

W ten sposŹb ludzie z czterech grup uklŃkli przed wielkoĘciŚ Szlachetnego Koranu; ogarnŃĆo ich zdumienie i poczucie wzniosĆoĘci. ZaczŃli uczyê siŃ ijak zaprzeczyê.

Wiadomo takźe, iź WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, powiadomiĆ o pojawieniu siŃ dźumy w czasie tego Ęwiata jest w porŹwnaniu z nim niczym przemijajŚca od razu bĆyskawica dla wiecznego sĆoÓca.

Strumyk jedenasty

Pod osĆonŚ tych stwych Ęwiadectwami niezliczonych ĘwiadkŹw, ktŹrych prawdomŹwnoĘê potwierdzona jest przez ich cuda i szlachetne cechy?!

Strumyk drugi

Wiedz, źe ten czĆowiek niosŚcy Ęwietlisty dowŹd, ktŹry wskazaĆ na monoteizm i poprowadziĆ doÓ ludzi, p autentycznoĘci i rozsŚdku tego najwiŃkszego nauczyciela oraz prawdziwoĘci jego sĆŹw. Ich Ęwiadectwo to jasny jak dzieÓ argument prawdomŹwnoĘci jego i jego misji, a "Traktaty ęwiatĆa" wraz wodu tego pyĆu, i uciekli po swoim ataku na muzuĆmanŹw.

Ten Wielki Koran udowadnia jm źydŹw. Jego panowie obiecali mu wolnoĘê za uwolnienie zasadzenie trzystu palm (z ktŹrych kaźda miaĆa dawaê owoce) oraz czterdzieĘci uncji zĆota. aĆwochwalstwa, oraz przemienia podstawy polityki i rzŚdzenia w Ęwiecie doczesnym, jak nie Muhammad?

Werset jedenasty rozdziaĆu szesnastego Ewangelii Jana mŹwi: "NadszedĆ czas przyjĘcia rz peĆnŚ szczeroĘciŚ i powagŚ, wychowuje w sposŹb trwaĆy, a jego konstytucje spisywane sŚ na przestrzeni dziejŹw i w wielu krajach.

Podstawa trzynasta

Jegonego Koranu i jego zdania patrzŚ na siebie, a jego sĆowa i wyraźenia odpowiadajŚ sobie nawzajem i pasujŚ do siebie. Jedno sĆowo moźe kierowaê siŃ do dziesiŃciu pozycji, i wtedy moźna odnaleĄê dziesiŃê fragmentŹw o wysokiej elokwencji i dziesczasie, a na ich miejsce zaszczepiĆ na trwaĆe w ich charakterach wzniosĆe zwyczaje i cechy. Ten, kto nie widziaĆ tego szczŃĘliwego czasu, temu kĆadziemy przed oczami ten pŹĆwysep i stawiamy mu wyzwanie. Niech wyobrazi sobie, źe siŃ tam znajduje. Nmasz mleko, chĆopcze?' OdpowiedziaĆem, źe tak, ale nie sŚ to moje owce. Wtedy Prorok spytaĆ: 'Czy jest tu owca, ktŹrej nie pokryĆ baran?' PrzyprowadziĆem muego

SĆowo to (BĆysk czternasty) zawiera czternaĘcie strumykŹw: {[*]: Pan Nursi napisaĆ to badanie w jŃzyku arabskim w formie wiersza, a nastŃpnie przeĆoźyĆ na jŃzyk turecki i nazwaĆ "SĆowem DziewiŃtnastym". (...oga Najwyźszego w ukazaniu tego piŃkna, tak jak wymagajŚ tego mŚdroĘê i prawda.

On takźe - jak moźemy to zobaczyê - jest najwiŃkszym przewodnikiem prowadli tego Ęwiadkami, zrelacjonujŚ to zdarzenie na rŹźne sposoby i uźywajŚc rŹźnych wyraźeÓ. Jedna osoba powie o setce mŃźczyzn, inna o trzystu, jeszcze kto inny o dwŹch uncjao zachŹd byĆy w zasiŃgu jego spojrzenia. PosiadaĆ on wielkŚ przenikliwoĘê, co dawaĆo mu odkryê wszystkie sprawy zwiŚzane z przeszĆoĘciŚ i przyski. {[*]: Przepraszam za to, źe nie piszŃ tak, jak zamierzaĆem, bowiem napisaĆem wedle tego, co przyszĆo mi do serca, i nie miaĆem innego wyboru. Nie udaĆo mi siŃ utrzymaê porzŚdku w tym podziale. (Przyp. autora).}

ch Ęwiadkiem. KtŹź to moźe byê, jak nie ten Szlachetny Prorok?

Po siŹdme: dziŃki zastanowieniu siŃ nad stworzeniami rozrzuconymi we wszechĘwiecie moźna dojĘê do wniosku, źe jest w nich Ęlad upiŃkszenia oraz najwspanialszego ozdobienia. Oczywisoka o imieniu Umm Malik posiadaĆa skŹrzane naczynie, w ktŹrym podawaĆa Prorokowi tĆuszcz. Prorok nakazaĆ jej, by nie oprŹźniaĆa go i podaĆ jej go z powrotem. ByĆo one wypeĆnione tĆuszczem i jej synowie przychodzce poprzez swojŚ religiŃ doskonaĆe cechy istot? O czym on mŹwi?"

OdpowiedzŚ ci: SpŹjrz i posĆuchaj tego, co mŹwi. Daje dobrŚ nowinŃ o wiecznym sz powiedziaĆ: "Kaźdy ze stu trzydziestu ludzi wziŚĆ kawaĆek tej wŚtroby, a nastŃpnie rozdzielono je na dwa naczynia i kaźdy z nich zjadĆ. Jedzenie zostaĆo w tyie czerpiŚ korzyĘci z tej miĆoĘci, i nie chroni ich ona od kary, a wrŃcz odwrotnie - sŚ obwiniani za przesadnŚ miĆoĘê, tak jak mŹwi o tym hadis Proroka?!

OdpowiedĄ: miĆoĘê dzieli siŃ na dwa rodzaje:

IstniejŚ rŹźne relacje na temat mahdiego zawierajŚce wiele rŹźnych szczegŹĆŹw i wyobraźeÓ. {[*]: Had z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo. I jako źe motyw proroctwa i jego powŹd sŚ obecne w swej najdoskonalszej formie w jego osobie, to jego proroctwo jest pewne i jest bardziej potwierdzone, niź w przypadku innych prorokŹw, niech bŃdzie z nimi pokŹj.

Gdy znany i utalentowany poeta powiedziaĆ Prorokowi te otoy ich wszystkich poprzez wzniosĆe wezwanie sĆyszane przez wszystkich, gdziekolwiek by nie byli, we wszystkich czasach. Tak jest, sĆyszymy!

Podstawa dziewiŚta

Ta jego mowa jest tak wzniojego sŚdach po zapoznaniu siŃ z czŃĘciami przykĆadŹw.

I tak jak StwŹrca wie, to WiedzŚcy mŹwi. I jako źe mŹwi, to Jego m Wymienimy tutaj jedynie kilka przykĆadŹw tego rodzaju cudŹw spoĘrŹd wielu innych.

PrzykĆad szŹsty: podaje Al-Bajhaki i inni, źe 'Ali bin Abi Talib skarźyĆ siŃ na bŹl i krzyczaĆ z jego powodu. Prorok, niech bŃdzie z nim poky: "Czy widziaĆeĘ i zastanawiaĆeĘ siŃ, jak twŹj Pan postŚpiĆ z ludĄmi sĆonia?" (Sura Al-Fil [SĆoÓ], 105:1). W skrŹcie historia ta brzmi tak: Abraha, krŹl Etiopii chciaĆ zburzyê Ka'bŃ. WystawiĆ na czele swej armii wielkiego sĆoniaki o literach Koranu dogĆŃbnie przeanalizowali tŃ kwestiŃ, przedstawiajŚc dowody na to, źe w kaźdej literze Szlachetnego Koranu sŚ delikatne tajemnice, ktŹrych opisanie wymaga caĆej strony objaĘniania.

Tak, skoro Szlachetny Koran jest mowŚ statusowi niepodwaźalnej.

Drugie: relacjonowaĆ Ibn 'Abbas: "Pewna kobieta przyniosĆa swojego syna, ktŹrego dotknŃĆo szaleÓstwo. WysĆannik potarĆ jego pierĘ,ierdzajŚ jednomyĘlnie prorocy, ludzie prawdomŹwni i poboźni oraz badacze! On rozwaźa kwestie wĆadzy, a ksiŃźyc w jego krŹlestwie jest jedynie muchŚ latajŚcŚ wokŹĆ motyla, ktŹry z kolei lata nad lampŚ spoĘrŹd tysiŃcy pochodni, ktŹre walony) w jŃzyku arabskim. Z kolei samo imiŃ "Muhammad" pojawia siŃ rzadko, jako źe sfaĆszowali je źydzi z powodu swojej zawiĘci i uporu. Do takich fragmentŹw naleźy wers z PsalmŹw:

"O, Dawidzie, przyjdzie po tobie prorok zwany Wielkim MiĆosierdziem i óaskŚ dla jego narodu, rodziny i towarzyszy. BŹg daĆ mu takźe dobrŚ nowinŃ o radosnych wydarzeniach, w sposŹb ogŹlny bŚdĄ szczegŹĆowy. {ntycznych pod wzglŃdem sensu w peĆnym tego sĆowa znaczeniu, lub zaakceptowanych w milczeniu. Z kolei inna czŃĘê to wiadomoĘci pochodzŚce od jednostek. ZostaĆy one wyjaĘnione pod pewnymi warunkami i zaakceptowane Ń, potwierdzajŚc tym samym sĆowa Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i wielkie sĆoÓce takźe zaĘwiadczyĆo o ich prawdziwoĘci. KtŹź jest bardziej nieszczŃĘliwy niź ten, ktŹry nie wierzy w e "Nie ma boga prŹcz Boga Jedynego"?

Strumyk siŹdmy

MŚdroĘê trzecia

BŹg Najwyźszy daĆ mi pewnego dnia okazjŃ do prawdziwego rozmyĘlania nad caĆoĘciŚ istoty MŚdrego Koranu, spisujŃ wiŃc te rozmyĘlania tak, jak przekazaĆo mi je serce w jŃzyku arabskim, i podajŃ Ścy po Ęwiecie doczesnym mŹwiĆ tak do swojego rozumu: WciŚź szukaĆem swojego wĆadcy i stwŹrcy poprzez rozmawianie z istotami tego wszechĘwiata. Najlepiej, bymego niektŹre waźne wydarzenia relacjonowane sŚ za poĘrednictwem dwŹch bŚdĄ trzech ĆaÓcuchŹw.

WskazŹwka jedenasta

Parakletos to ten, kto oddziela prawdŃ od faĆszu, i jest to imiŃ Proroka uźywane przez te ksiŃgi. {[*]: WyglŚda tu jedynie historie, ktŹrych autentycznoĘê zostaĆa potwierdzona, i ktŹre sŚ wymienione w biografiach i ksiŚźkach historycznych. Kto chce zapoznaê siŃ z dĆuźszymi wersjami tych historii i peĆnymi wypowiedziami tych ludziĆowiekiem", ograniczajŚc caĆŚ sprawŃ do tego faktu. Te prawdziwe przepowiednie, ktŹre dotykaĆy spraw niewidzialnych, wiŚźŚ siŃ z dwiema kwestiami:

Powiadasz: "CzĆowiek ten miaĆ przenikliwe spojrzenie i bardzo duźyiorach, iź Dźabir relacjonowaĆ, źe Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, nakarmiĆ tysiŚc mŃźczyzn w dniu bitwy Chandak z jednego sa' jŃczmienia i miia, wyjaĘniajŚcy mŚdroĘê Ęwiata i wzywajŚcy do wĆadzy Boskiej. To wspaniaĆy przewodnik prowadzŚcy ku piŃknu stworzenia Boźego, albowiem ta bĆogosĆawiona osoba, dziŃki tym wszystkim cechom zebranym razem reprezentuje najdoskonalszy wzŹr szlachetnychrzygotowaê siŃ do uczczenia jego wspaniaĆego przyjĘcia oraz dania dobrej nowiny tym, ktŹrych StwŹrca nie powiadomiĆ o nim - tak jak widzieliĘmy potwierdzenie tego we wskazŹwkach i przykĆadach wczeĘniej wyru.

Gdyby Szlachetny StwŹrca sprawiĆ, źe cud ten trwa dwie godziny i pokazaĆby go caĆemu Ęwiatu i byĆby on zapisany na kartach historii, tak jak chcŚ tego filozofowie, to niewierni powiedzieliby, źe to zwykĆe zjawisko astronomicznmu przypadkowi, a kaźdy, kto jest tego Ęwiadkiem, uzna, źe jest to jedna z tajemnic Ęwiata niewidzialnego, i źe list ten stanowi odzwierciedlenie cudŹw Najszlie Amira i gdy wiadomoĘê o tym dotarĆa do Proroka, zagniewaĆ siŃ i powiedziaĆ: "O, Boźe, nie przebaczaj Muhallimowi." Muhallim zmarĆ po siedmiu dniach od tamtego momentu. Za kaźdym razem, gdy byĆ chowany, ziemia go wypluwaĆa, aź w koÓcu poĆoźono j przed przyjĘciem Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.} Podobnie potwierdzajŚ jego autentycznoĘê tysiŚce naocznych przesĆanek oraz jego cuda, takie piê, oprŹcz tej, ktŹrŚ masz w swoich rŃkach.' NastŃpnie Prorok wĆoźyĆ swŚ rŃkŃ do naczynia, i sprawiĆ, źe woda wytrysnŃĆa spomiŃdzy jego palcŹw, niczym ze ĄrŹdĆa, napiliĘmy siŃ wiŃc i obmyliĘmy." Salim powiedziaĆ: "SpytaĆem siŃ Dźabira: 'Ilustwo, byĆ w grupie towarzyszy, gdy przyszedĆ Beduin, ktŹry upolowaĆ jaszczurkŃ. Beduin spytaĆ siŃ ludzi: "Kto to jest?" Odpowiedzieli mu: "Prorok Boga", a on powiedziaĆ: "Na All ktŹre wskazujŚ na prawdziwoĘê jego przesĆania. JednoczeĘnie list ten sam w sobie jest przejawem tychźe cudŹw i ich darem, a takźe nadzwyczajnym dzieĆem pod trzema wzglŃdami:

Taiedziano, źe gdy WysĆannik upuĘciĆ trochŃ krwi, napiĆ siŃ jej 'Abd Allah bin Zubajr zamiast jŚ wylaê, uwaźajŚc to za bĆogosĆawieÓstwo, powiedziaĆ do niego Prorok: "Biada ludziom zedziaĆ: 'ZawoĆaj dziesiŃciu ludzi', przyszli wiŃc i zjedli, aź siŃ nasycili. NastŃpnie przyszĆo piŃciu kolejnych, aź nakarmiĆ caĆe wojsko. NastŃpnie powiedziaĆ: 'WeĄ pojemnik, ktŹry przyniosĆeĘ, wĆŹź weÓ swoniech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, w sposŹb caĆoĘciowy i szczegŹĆowy o tych bolesnych zdarzeniach i przeraźajŚcych nieszczŃĘciach, ktŹre dotknŚ js-Siddik, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, i nie byĆoby poźytku ani sensu z tego sprawdzianu i testu, a nŃdzny wŃgiel rŹwnaĆby siŃ cennemu im pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jest jedynie przekazicielem tych sĆŹw, i nie ma on na nie źadnego wpĆywu.

Drugi: objawienie domyĘlne, ktŹre opiera siŃ w swojej caĆoĘci na objawieniu i natchnieniu, lecz w swoich szczegŹĆach i gelii, PsalmŹw oraz pism pierwszych ludzi. {(*): Husajn Al-Dźisr znalazĆ sto czternaĘcie takich wiadomoĘci w tych ksiŃgach, a nastŃpnie zawarĆ je w dzieledem sensu i znaczenia.

W ten sposŹb wydarzyĆ siŚce jŃzykiem swojego stanu o swym StwŹrcy, a istoty źyjŚce - skarźŚce siŃ i pĆaczŚce sieroty - przemieniajŚ siŃ we wspominajŚcych i wysĆawiajŚcych Boga.

Strumyk piŚty

rzedstawiajŚ to ateiĘci.

JeĘli spytasz: dlaczego Koran nie zajmuje siŃ istotami tak, jak czyniŚ to nauka i filozofia? Pozostawia pewne kwestie w caĆoĘci i wymienia inne w sposŹb zgodny z uczuciami ludzi prostych i i w jasny sposŹb. Tutaj przytaczamy wstŃp do tego cudu, ktŹrym byĆa podrŹź WysĆannika do Jerozolimy. Kurajszyci zaźŚdali od niego nastŃpnego rana opisania Jerozolimy, a takźe innych cudŹw, ktŹre wydarzyĆy siŃ podczas tej podrŹźy.

Wiele podobnych, autentycznych przepowiedni speĆniĆo siŃ; wspomniaĆo o nich szeĘê prawdziwych zbiorŹw hadisŹw wraz z ĆaÓcuchami ich tradentŹw. WiŃkszoĘê przypadkŹw opisanych w ych ĘwiadkŹw to gĆupota i ograniczenie, i wystarczy stwierdziê, źe jest to coĘ moźliwego - ksiŃźyc moźe siŃ rozszczepiê tak, jak gŹra wulkaniczna.

Punkt trzeci

Cuego proroctwo i ogĆaszajŚc je tak, jak uczyniĆy to kamienie, drzewa, ksiŃźyc i sĆoÓce, pokazujŚc w ten sposŹb, źe znajŚ Proroka i wierzŚ w jego posĆannictwo.

Trzecia kategoria zwiastunŹw

To znaki i wydarzenia, ktŹre miaĆy miejsce w czasie narodzin Proroka, niega natomiast>to szkoĆa wyznawana przez mniejszoĘê, ktŹra mŹwi, iź naĘladowanie jednej sury z Koranu jest w zakresie moźliwoĘci ludzi, ale BŹg Najwyźszy zabroniĆ tego stworzeniom, by nŚê takŚ osobŃ, ktŹra posiada wielkŚ funkcjŃ, pozycjŃ, potrzebuje wielkiej ochrony, przebywa w wielkiej grupie, staje twarzŚ w twarz z wielkŚ wrogoĘciŚefinicjŃ, a nastŃpnie wskaźemy na bĆyski jego cudownoĘci, ktŹre wzbudziĆy u niektŹrych pewne pytania.

MŚdry Koran, z ktŹrym zapoznaje nas nasz Pan to:

Wieczne tĆumaczrze natomiast znajduje siŃ imiŃ Al-Hatim, Al-Chatim ("PieczŃê"), a okreĘlenie "ustanawiajŚcy prawo" istnieje zarŹwno w Torze, jak i w Psalmach. W ksiŃgach Abrahama i w Torze nazwany jest "Mazmaakkolwiek maĆy by nie byĆ, z jego bĆogosĆawionego źycia. Otoczyli troskŚ te wiadomoĘci i relacje o nim - a szczegŹlnie siedmiu wybitnych spoĘrŹd nich, na czele z egzegetŚ Koranu 'Abd Allahem bin uznanego zwyczaju, to czasem naleźy wyjaĘniê trudnoĘci wiŚźŚce siŃ z tym wyobraźeniem. NiektŹre prawdy moźna przybliźyê poprzez przykĆady. Oto jeden z nich:

Podaje Fudala bin 'Amr: "CoĘci, w porŹwnaniu z ktŹrŚ przyszĆoĘê tego Ęwiata jest niczym kropla zĆudzenia bez znaczenia dla bezgranicznego morza. Podobnie daje nowinŃ o szczŃĘciu, a szczŃĘciierdzajŚc tym samym jej niepodwaźalnoĘê i autentycznoĘê.

e Al-Fatiha, jak i na poczŚtku sury Al-Bakara, ktŹry brzmi: "Alif, lam, mim. To ksiŃga, co do ktŹrej nie ma wŚtpliwoĘci."

W rozdziale siedemraela, nie wierzŚcych w Jezusa; system ten zawiera wszystkie prawa w caĆoĘci, czego brakuje w prawie Jezusa. Dlatego wĆaĘnie Jezus daĆ nowinŃ o Szlacnienia zaowocowaĆy pojawieniem siŃ milionŹw ksiŚźek w jŃzyku arabskim, do ktŹrych mamy dostŃp, lecz jeĘli porŹwnamy najbardziej elokwentne i najpiŃkniejsze z nich ze Szlachetnym Koranem, i jeĘli przeczytamy je Na to jasne wyzwanie nie odpowiedziaĆ ani jeden uczony źydowski, ani jeden kapĆan chrzeĘcijaÓski, i źaden z nich nie sprzeciwiĆ siŃ tym sĆowmyĘlenia nie byĆy wyobcowane. NajlepszŚ mowŚ dla nich jest mowa prosta i Ćatwa, nie przekraczajŚca ich moźliwoĘci, mowa krŹtka, nie nudzŚca ich, ogŹlna, nie wchodzŚca w szczegŹĆy, jeĘli nie ma takiej potrzeby, i bogata w przykĆady, przybliźajŚcakźe inni autorzy autentycznych zbiorŹw, źe gdy uczestniczyli oni w wyprawie Al-Hudajbija, a byĆo ich tysiŚc czterystu, zeszli do znajdujŚcej siŃbitwie Nahawand, i weszĆa przed nim do Raju.

Wniosek jest taki, źe historia z wilkiem wzbudza pewnoĘê i przekonanie co do tego, iź jest ona autentyczna pod wzglŃzyĆ faktowi kupna i zaźŚdaĆ od Szlachetnego WysĆannika przedstawienia Ęwiadka potwierdzajŚcego jego prawdomŹwnoĘê, i wystŚpiĆ wtedy szlachetny towarzysz Chuzajma, Ęwiadspokoju. Ten fakt pokazuje jasno jak sĆoÓce w bezchmurny dzieÓ prawdziwoĘê przytoczonego wyźej szlachetnego wersetu "BŹg bŃdzie ciŃ z pewnoĘciŚ chroniĆ przed ludĄmi." i to, jak wielkŚ podporŹj z nim bŃdzie. Czasem nawet przewyźszaĆ swojego towarzysza Gabriela, ktŹry towarzyszyĆ mu przez wiŃkszoĘê czasu.

Podstawa szŹsta

Ten, ktŹry jest wĆadcŚ anioĆŹw, dźinŹw i ludzi, a:>dowody niezwiŚzane bezpoĘrednio z jego osobŚ, czyli te, ktŹre wydarzyĆy siŃ na niebie i we wszechĘwiecie. One rŹwnieź dzielŚ siŃ na dwie czŃĘci:

StŚd wraźliwi i uczciwi ludzie wyczujŚ strach u Subajr, oraz bezpieczeÓstwo i spokŹj w grocie Hira.

Wszystkie te przykh w sĆuźbie islamowi, wznoszŚc wysoko sztandaru Koranu.

Autentyczne relacje posiadajŚce status niepodwaźalnych pod wzglŃdem sensu, przytoczone przez uczonych z dziedziny hadisŹw potwierdzajŚ, iukochanym przez serca, nauczycielem umysĆŹw, wychowawcŚ dusz oraz wĆadcŚ duchŹw.

Strumyk Źsmy

Wiadomo, iź obalenie maĆo znaczŚcego zwodporzŚdkowania siŃ, poddania i posĆuszeÓstwa wobec Jego BoskoĘci, ktŹrŚ pokazuje poprzez zmiany pŹr roku, nadchodzenie po sobie nocy i dnia, rŹźnic miedzy nimi, oraz podobne wielkie i zadobjawienie w Ęwietle tego, co widzi. PrzekazywaĆ je nawet wtedy, gdy czyhaĆy na niego niebezpieczeÓstwa, bez wahania ani niepokoju, z peĆnym zaufaniem i spokojem, tak jakby sam rzucaĆ wezwanie caĆemu Ęwiatu.

Podstawa jedenasta

iadomoĘci ze Ęwiata niewidzialnego.

OpuĘciĆ pieÓ, na ktŹrym przemawiaĆ,

I niczym matka, ktŹra znalazĆa swe zagubione dziecko,

Punkt trzeci: wszyscy, ktŹrzy usĆyszeli sĆowa WysĆannika "powiedziaĆa, źe jest zatruta", uwierzyli w rŹd Ęrodowisk pragnŚcych przywoĆywaê duchy.

Podsumowanie: pojawiĆo siŃ wiele wydarzeÓ i osŹb stanowiŚcych poparcie dla proroctwa Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, przed jego misjŚ.Ć i wyprostowaĆ siŃ na swej Ćodydze, wprowadzajŚc w zachwyt siewcŹw; [tym samym] napeĆnia niewierzŚcych wĘciekĆoĘciŚ wzglŃdem nich [wierzŚcych]. BŹg obiecaĆ wszystkim tym spoĘrŹd nich, ktŹrzy czyniŚ dobre, prawe dzieĆa - przebaczenie [dajŚktacie wiele szlachetnych hadisŹw, lecz podczas jego pisania nie miaĆem źadnego ich zbioru, tak wiŃc jeĘli uczyniĆem bĆŚd w ktŹrymĘ z nich, niech zostanie poprawiony, bŚdĄ niech jedynie znaczenie bŃdzie brane pod uwagkowe, skierowane przeciwko wrogom cudu. PŹĄniej z kolei sĆowa te bŃdŚ mŹwiĆy w imiŃ prawdy i wiary. Tak mŹwi badanie naukowe. Natomiast prawda mŹwi tak:

PowiedziaĆ ponadto: "WspŹlnota [muzuĆmaÓska] podzieli siŃ na siedemdziesiŚtnsu w szczegŹĆowym omawianiu tej kwestii, jako źe podobnych przykĆadŹw jest bardzo wiele.

MŹwimy takźe:

Biada nieĘwiadomym! CŹź za strata dla bĆŚdzŚcych! Jakźe dziwna jest ignorancja wiŃkszoĘci ludzi! Jak mogŚ byê Ęlepi na tŃ prawdŃ i gĆusi na niŚ? Nie al-Hindi podwaźyĆ argumentacjŃ uczonych źydowskich i chrzeĘcijaÓskich poprzez ukazanie tysiŃcy znieksztaĆceÓ znajdujŚcych siŃ w poprzednich ksiŃgach.

PrzesĆanie

Podstawa czternasta

Wzywa z peĆnym spokojem i caĆkowitym zaufaniem, i nie rezygnuje z niczego w swojej misji. Nie waha siŃ przed źadnym problemem, i nie przeszkadza mu strach ani zdumienire sŚ powszechnie znane. Jeźeli zaĆoźymy, źe wszystkie one sŚ wŚtpliwe, to wziŃte razem wskazywaĆyby bez wŚtpienia na istnienie cudu Proroka, tak samo jak w przykĆadzie zawalonego domu.

Soka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.

Istnieje wiele definicji odnoszŚcych siŃ do okreĘlenia "wĆadca ĘwiatŹw", o ktŹrym Jezus, niech pokŹj z nim bŃdzie, zostaĆ powiadomiony w Ewangelii, {[*]: Ewangelia yê to caĆy Koran. A jeźeli i tego nie bŃdziecie potrafili uczyniê, to niech bŃdzie to piŃkna mowa przypominajŚca elokwencjŃ Koranu, nawet jeĘlioczone w wersji aramejskiej.

Kolejny werset Tory podaje: "TyĘ sĆuga MŹj, PosĆaniec MŹj, nazwaĆem ciŃ ufajŚcym." Wers ten zwraca siŃ do tego, ktwarzysze, niech BŹg bŃdzie z nich wszystkich zadowolony, przywiŚzywali ogromnŚ wagŃ do obserwowania wszystkich zachowaÓ i ruchŹw WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i przekazresu szczŃĘliwoĘci, byĘmy cieszyli siŃ odwiedzeniem Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo - choêby w wyobraĄni - gdy pracowaĆ, wykonujŚc swojŚ funklŃdem znaczenia i byĆ on relacjonowany czasem przez grupŃ ludzi, a czasem przez jednostkŃ, lecz mimo to wzbudza przekonanie i pewnoĘê co do jego autentycznoĘci dziŃki potwierdzeniu go przez uczonych i badaczy hadisŹw.

Te cztery wydarzenia wskazywaĆy na to, źe nowonarodzo(*): Dowodem na to, iź BŹg Najwyźszy nie powiadomiĆ Swojego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, w sposŹb caĆkowity o tym, źe jego źby - dar ten jest czymĘ wiŃcej niź dowodem proroctwa, albowiem ci, ktŹrzy ujrzeli te cuda, mocno wierzyli w proroctwo. StŚd za kaźdym razem, gdy pojawiaĆ siŃ cud, ich wiara zwiŃw swoich ksiŃgach. Jedynie Herakliusz nie ogĆosiĆ swojej wiary, bojŚc siŃ o wĆadzŃ.

Jest wiele innych przykĆadŹw, takich jak Salman al-Farisi, ktŹry byĆ chrzeĘcijaninem, i ktŹry poznaĆ cechy Proroka zbierajŚc wiadomoĘci o noźe tysiŚce, i wszyscy znaleĄli uzdrowienie.

WskazŹwka czternasta

Do rodzajŹw cudŹw WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, naleźy jeden wspaniaĆy rodzaj, a mianowicie niezwykĆe zdarzenia,najŚcymi cud laski Mojźesza, lecz po lasce Mojźesza nic nie pozostaĆo po jego Ęmierci, a te dwa miecze pozostaĆy jako Ęwiadectwo cudŹw po Ęmierci Proroka.

WskazŹwka trzynasta> a takźe to, co wydarzy siŃ w przyszĆoĘci, zarŹwno na tym Ęwiecie, jak i w źyciu grobowym oraz w źyciu ostatecznym, tym samym rzucajŚc im wyzwanie tŚ wspaniaĆŚ cudowno wielu innych:

PrzykĆad pierwszy: Al-Buchari oraz wybitny uczony Maghrebu Al-Kadi 'Ijad relacjonowali, powoĆujŚc siŃ na Ibn Mas'uda - sĆugŃ Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj istrony jego osobowoĘci (oraz poboźnoĘci); zobaczysz, źe to przykĆad miĆoĘci LitoĘciwego oraz pomnik MiĆosierdzia Pana, splendor prawdziwoĘci ludzkiej oraz najjaĘniejszy spoĘrŹd owocŹw drzewa natury.

prawdziwego proroctwa.

Filar proroctwa Muhammada jest filarem podobnym wysokiej gŹrze, skĆadajŚcym siŃ ze zbioru takich cudŹw.

Nie ma wŚtpliwoĘci co do tego, źe uĘwiadomiĆeĘ sobie teraz ogrom gĆucie potwierdzona. Jest to cud wiŃkszy i wspanialszy od wytryĘniŃcia dwunastu ĄrŹdeĆ ze skaĆy, ktŹre byĆo udziaĆem Mojźesza, niech pokŹj z nim bŃdzie, gdyź wytryĘniŃcie wody ze skaĆy jest czymĘ moźl30.} dodajŚc, źe 'Abd Allah przejmie wĆadzŃ nad ludĄmi dziŃki swej wielkiej odwadze, bŃdzie celem silnego ataku, a ludzi dotknŚ przez niego nieszczŃĘcia i katastrofy. I faktycznie tak siŃ staĆo, gdy 'Abd Allah bin Zubajr ogĆosiĆ siŃwyniosĆoĘci mowy WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jego elokwencji oraz sposobu przekazywania wiadomoĘci, i stali siŃ zdolni do odrŹźnienia tej mowy od jakiejkolwiek innej, i jeĘli ujrzenia siŃ do jego wzniosĆego stylu. Drugie to pragnienie sprzeciwienia siŃ mu i krytyki, ktŹre zrodziĆy siŃ u wrogŹw i nieprzyjaciŹĆ, oraz pragnienie stworzenia podobnego stylu w celu obalenia twierdzenia o jego cudownoĘci.

Strumyk trzeci

Tak jest, noszŚca drewno w piekle bez wŚtpienia nie ujrzaĆa wielkiego wĆadcy takiego jak Prorok, ktŹremu BŹg daĆ wysokŚ pozycjŃ wĘrŹd ludzi.

Wydarzenie trzecie: uczeni z dziedziny wwa" 392-393.} UsiadĆ za nimi i po tym, jak zaspokoiĆ swojŚ potrzebŃ, nakazaĆ, by kaźde z nich wrŹciĆo na swoje miejsce.

O, ty, nieĘwiadomy bezboźniku! Nie rzucaj pustych sĆŹw, mŹwiŚc: "Muhammad jest mŚdrym i inteligentnym czciu WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.

WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, rzekĆnamienitych ansarŹw [pomocnikŹw Proroka]!" ZawoĆaĆ ich, zjedli, i pozostawili naczynie. Potem powiedziaĆ: "ZawoĆaj szeĘêdziesiŃciu", i staĆo siŃ to samo. NastŃpnie powiedzi ani pokarmu dla ducha, ani celu dla czĆowieka, ani poźytku religijnego.

WedĆug relacji Dźabira, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, powiedziaĆ on: "Za kaźdym razem, gdy Prorok, niech bŃdzie z nim Ten wiŃc, kto nie przyjmuje tego wydarzenia tak, jakby go widziaĆ, ma zepsute serce i postradaĆ zmysĆy.

-rozszczepienie ksiŃźyca na dwie poĆowy palcem jego dĆoni, tak jak mŹwi o tym werset Szlachetnego Koranu: "KsiŃźyc siŃ rozszczepiĆ";

-wypĆywanie wody niczym ze ĄrŹdĆa spoka, i jeĘliby jeden z prorokŹw powiedziaĆ jakiejĘ osobie: "Nie moźesz wstaê" po to, by pokazaê cud, a tamta osoba faktycznie nie byĆaby w stanio uczonego. W tym wersecie BŹg zwraca siŃ do naszego Proroka Mojźesza, niech bŃdzie z nim pokŹj, a nastŃpnie kieruje Swoje sĆowa do Proroka, ktŹry nadejdzie:

CzŃĘê trzecia

Ochrona Szlachetnego WysĆannika, niech bdrugie:>ten, kto przepisuje ten list, nie znudzi siŃ, jakiegokolwiek fragmentu z niego by nie przepisywaĆ. CiŚgĆe czytanie listu nie powoduje utraty jego piŃkna, jak dĆugo by nie trwaĆo. StŚd wzbudziĆ on zainteresowanie nawet leniwych kopistŹw i

Uzupedu, powiedziaĆa: "ChcŃ jedzenia z twoich ust." PodaĆ wiŃc jej to, co miaĆ w ustach, gdyź zawsze dawaĆ to, o co byĆ proszony. Gdy jedzenie to trafiĆo do jej gardĆa, zaczŃĆa cechowaê siŃ takŚ wstydliwoĘciŚm ja byĆ orŃdownikiem dla swojej duszy.'" ZrobiĆ to, a BŹg przywrŹciĆ mu wzrok. {[*]: An-Nisa'i, "As-Sunan al Kubra" 6/168, 169; "'Amal al Jaum wwielki i bĆyszczŚcy stopieÓ wiary NajwiŃkszego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹry dostŚpiĆ szczŃĘcia otrzymania najwiŃkszego imienia. W ten sposŹb poo stryja, posĆuchaj syna swego brata." SpytaĆ go Waraka, o co chodzi. WysĆannik Boga powiedziaĆ mu wtedy o tym, co zobaczyĆ. PowiedziaĆ mu Waraka: "To to samo, co prmowŚ WysĆannika, lecz nie oznacza, źe jest ona niezgodna z prawdŚ bŚdĄ zepsuta.

Pytanie: jaki jest poźytek z dĆugiego ĆaÓcucha przekazicieli "relacjonowaĆ ten i ten, za tym i za tym, ktŹry relacjonowaĆ za timam Al-Bajhaki i inni, powoĆujŚc siŃ na 'Abd Allaha bin 'Ubajd Allaha al-Ansariego, ktŹry powiedziaĆ: "ByĆem spoĘrŹd tych, ktŹrzy pochowali Sabita bin Kajsa, ktŹry zginŚĆ w Al-Jamama. Kiedy wkĆadaliĘmy jego ciaĆo doychowawcŹw narodŹw cywilizowanych.

SpŹjrz! Jego wĆadza nie jest jedynie tŚ widzialnŚ, lecz on zdobywa serca i umysĆy oraz zdobywa duchy i dusze, aź staje siŃ 39:32).

Sytuacje z źycia WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i jego cechy zostaĆy opisane w ksiŃgach biograficznych i historycznylny, iź WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, przestrzegĆ wspŹlnotŃ przed nimi, mŹwiŚc o nich jako "Przeciwko tym, ktŹrzy chodzŚ w pysze, i ktŹrych sĆuźebnicami sŚ kobiety z Persj#1

Ze Zbioru Risale-i Nur

Cuda Proroka Muhammada

PrzykĆad dwunasty: relacjonowaĆ Dźa'far as-Sadik, przez swojego ojca Muhammada al-Bakirwtedy w jego rŃku znŹw pojawiĆ siŃ dĆugi, ostry, mocny miecz, ktŹrym zaczŚĆ walczyê. ZostaĆ on u niego i byĆ Ęwiadkiem wielu innych potyczek, aź d widzi kaźdŚ rzecz, i KtŹry posiada moc panowania nad kaźdŚ rzeczŚ w caĆym wszechĘwiecie i w kaźdym czasie, albowiem kaźda rzecz zapisana jest na chronionej tablicy, z ktŹrej uczy On Swojego u

Prorok pomodliĆ siŃ takźe o bĆogosĆawieÓstwo w handlu dla 'Abd Allaha bin Dźa'fara, i po tym za kaźdym razem, gdy tamten coĘ kupowaĆ, miaĆ z tego zysnaszych czasach uczony badacz Husajn Al-Dźisr odnalazĆ sto dziesiŃê takich wskazŹwek i wymieniĆ je w swojej ksiŚźce zatytuĆowanej "Ar-Risalacia.

Jest on takźe - bezdyskusyjnie - najdoskonalszym spoĘrŹd tych, ktŹrzy wyjaĘnili Boskie zamiary poprzez Szlachetny Koran oraz najlepszym spoĘrŹd tych, ktŹrzy ukazali drogŃ do zarzednich lekcji i sĆŹw, źe Szlachetny Koran zajmuje siŃ kwestiami istot w ramach dygresji, aby wskazaê na istotŃ Boga, Jego cechy i piŃkne Im, o ktŹrym mŹwiĆ Jezus."

ZapowiedĄ szŹsta: gdy Askalan al-Himjari, czĆowiek znajŚcy Boga, zobaczyĆ KurajszytŹw przed objawieniem, spytaĆ ich: "Czy ktoĘ oce i poĆoźyê je w miejscu przeznaczonym do ich suszenia, a nastŃpnie odszedĆ i pomodliĆ siŃ w intencji Dźabira. Temu ostatniemu udaĆo siŃ oddaê dĆug wszystkim wierzycciŚga siŃ od Najwyźszego Zgromadzenia do szkoĆy podstawowej, z ktŹrego lekcji korzystajŚ anioĆowie i dzieci; to takźe absolutny wzrok widzŚcy rzeczy w doskonaĆej jasnoĘci i wyrazis, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.

Wers siŹdmy rozdziaĆu szesnastego Ewangelii Jana mŹwi: "Lecz ja wam mŹwiŃ prawdŃ: Lepiej jest dla was, źebym ja odszedĆ. Bo jeĘli nie odejdŃ, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, jeĘli zaĘ odejdŃ,t dowodem monoteizmu, wskaźemy na prawdziwoĘê jego dowodzenia, jego argumentacjŃ, rozsŚdek oraz uprawnienie do tego w ramach piŃtnastu podstaw:

Podstawa pierwsza

Wiadomo takź< SiŹdma znaczŚca wskazŹwka

Wymienimy tutaj ٤َةka przykĆadŹw cudŹw Proroka, zwiŚzanych z bĆogosĆawieÓstwem pĆynŚcym z poźywienia, ktŹre zostaĆy potwierdzone przezwas z nieba wodŃ, aby was niŚ oczyĘciê.' (Sura Al-Anfal [óupy], 8:11)"

JeĘli liczba cudŹw zwiŚzanych z wodŚ nie osiŚgnŃĆa dziewiŃêdziesiŃciu przykĆadŹw, takich jak te dziewiŃê, to byĆy one relacjonowane na dziewiŃêdziesiŚt sposobŹw.

Siedem pierwszych przykĆadŹw jest mocnych i niepodwaźalnych. N"A Jezus, syn Marii powiedziaĆ: 'O, Dzieci Izraela! Oto ja jestem WysĆannikiem Boga, posĆanym do was, potwierdzajŚcym [wszystko] to, co [z prawdy] zawiera Tora, ktŹra zruga znaczŚca wskazŹwka

Tak jakby dĆoÓ tej rŃki byĆa:

Umm Ajman, opiekunka WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆim talencie danym mu przez Pana ęwiatŹw. Takie cechy same w sobie sŚ wielkim cudem.

PowinieneĘ wierzyê, iź ta szlachetna osoba jest poddanym i uczniem otrzymujŚcym przewodnictwo i dyrektywy od Tego, KtŹrygo".}

Fragment uzupeĆnienia listu poĘwiŃconego

Al-Buchari i Muslim podajŚ, iź WysĆae ostatecznym i Ęwiecie poddania siŃ Bogu.

PodrŹźnik ten powiedziaĆ nastŃpnie swojemu rozumowi: "Skoro te dziewiŃê prawd to Ęwiadectwo dowodzŚce prawdziwoĘci tego Szlachetnego Proroka, to nie ma wŚtpliwoĘci, źe jeje znana relacja bliska statusowi niepodwaźalnoĘci mŹwiŚca, źe Prorok, w czasie, gdy wiernych byĆa garstka, i ukrywali oni swŚ wiarŃ i praktyki religijne, pomodliĆ siŃ do Boga kno KrŹla ęwiata - jak wskazujŚ na to jego wspaniaĆe czyny - oraz najlepszym spoĘrŹd tych, ktŹrych On ukochaĆ. Tak wiŃc Prorok speĆniĆ WolŃ Najwyźszego poprzez widzenie tego ĘwiŃtego piŃkna i ukazich znaczenie.

WskazŹwka dwunasta

Oto trzy waźne przykĆady zwiŚzane ze wskazŹwkŚ jedenastŚ.

Jest wiele wydarzeÓ, podobnych temu. Imam Al-Buchari, Muslim i inni uczeni z dziedziny hadisŹw podajŚ, powoĆujŚc siŃ na 'A'iszŃ, niech BŹg bŃdzie z niej zadowolony, ktŹra powiedziaĆa: "Poraz peĆny spokŹj ludziom w tajemnicy wspominajŚcym Boga bez rozpraszania ich, a przykĆady elokwencji, artyzmu sĆownego oraz trzymanie siŃ porzŚdku i rm pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹrzy zostali wychowani w jego nauce i poszli jego Ęladem, jak na przykĆad Szejk Al-Kajlani, oraz inni ĘwiŃci mŃźowie i uczciwi uczeni spotkali siŃ z anioĆami i dźinami, i rozmawiali z nimi. Istnieje wiele niepodwaźalnytego wspaniaĆego cudu, gdyź jeĘli poĆŚczŚ siŃ trzy drogi, to relacja mŹwiŚca o wodzie wypĆywajŚcej spomiŃdzy palcŹw Proroka zostanie caĆkowiiwym, co siŃ zdarza, lecz nie ma innego przypadku, by woda pĆynŃĆa z miŃĘni i koĘci, niczym ze ĘwiŃtego ĄrŹdĆa.

PrzykĆad czwarty: imam Malik pisze w swoim cennym dziele "Al-Muwatta'", powoĆujŚc siŃ na szlachetnybŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wziŚĆ garĘê kamykŹw, ktŹre w jego rŃkach wychwalaĆy Boga tak, źe sĆyszeliĘmy ich wychwalanie. NastŃpnie przesypaĆ je do rŃki Abu Bakra (niech BŹg bŃdzie z niTy jesteĘ WiedzŚcy, MŚdry."

OwsziŃtymi oraz prawymi mŃźami.

Inny wers znajduje siŃ w rozdziale czterdziestym drugim ksiŃgi Proroka Izajasza i mŹwi: "Prawdziwy BŹg, niech chwaĆa Mu bŃdzie, zeĘle Swojego wybraÓca pod koniec czasŹw i zeĘle mu duchŚcych dniach.

W celu uĘwiadomienia sobie tej prawdy w sposŹb kompletny, przedstawiamy szeĘê podstaw, bŃdŚcych wprowadzeniem do niej:

Pokazuje tym, ktŹrzy zgĆŃbili wiedzŃ o Bogu i prawdach wszechĘwiata wspaniaĆy cud poprzez przytaczanie ĘwiŃtgŹlnym sensie.

Skoro porzŚdkowanie Koranu byĆo czynione pod przewodnictwem WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i spisywali go natchnieni kaligrafowie, tomoralna wielkoĘê i wĆadza panuje nad poĆowŚ ziemi, a takźe jego wzniosĆe cechy osobiste pokazujŚ, źe najwiŃkszym czĆowiekiem na Ęwiecie jest ten Wielki Prorok, tak wiŃc rozstrzygajŚcym sĆowem dotyczŚcym Naszego Chwaleb. Poprzez tŃ historiŃ zwiodĆem siedemdziesiŃciu ludzi.' Spytano siŃ 'Abd al-Kadira: 'SkŚd wiedziaĆeĘ, źe to Szatan?' OdparĆ: 'Poprzez jego sĆowo: DozwoliĆem ci tego, czego zabroniĆem innym, a wiem, źe szariat Muhnego StwŹrcy jest jego sĆowo, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo."

ChodĄ, mŹj rozumie, i pomyĘl: podstawŚ wszystkich twierdzeÓ tego Szlachetnego Proroka, celem jego caĆego źycia jest Ęwiadczeniedzie ponad to - a Łydzi takźe przesadzili w swojej wrogoĘci wobec niego, odrzucajŚc jego proroctwo i wysokŚ pozycjŃ. WysĆannik kontynuowaĆ: "Podobnie grhetnym WysĆanniku, mŹwiŚc o przyjĘciu wĆadcy ĘwiatŹw.

Widzimy w ten sposŹb, jak Tora, Ewangelia, Psalmy i wszystkie ksiŃgi prorokŹw przywiŚzywaĆy uwagŃ do Proroka ostatnich czasŹw i zawierajŚ one liczne znaki opisujŚce go Din as-Sujuti, ktŹry zostaĆ wyrŹźniony moźliwoĘciŚ rozmowy z WysĆannikiem, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹry pokazaĆ mu siŃ na jawiciaĆ czĆowiek, ktŹry powiadomiĆby ciŃ o źyciu na tych ciaĆach niebieskich i powiedziaĆby ci o twojej przyszĆoĘci?" - zgodziĆbyĘ siŃ na to po czyni go jednoczeĘnie wzniosĆym i przyjemnym.

Wedle innej relacji, Prorok powiedziaĆ: "PoskarźyĆ siŃ mi, źe chcieliĘcie go zarźnŚê po tym, jak ciŃźko dla was pracowaĆ od mĆodoĘci." Odpowiedzieli, źe tak byĆo.

Inny hadis mŹwi, iź wielbĆŚdzica Pro'" 1/297.}

PrzykĆad drugi: pewnego razu Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, byĆ goĘciem Abu Ajjuba al-Ansariego. Ten ostatni przygotowaĆ dla WysĆannika i dPosĆaÓcem Boga, Stworzyciela ludzkoĘci,

Istnieje wiele przykĆadŹw takich jak te, ktŹre wymieniliĘmy i wszystkiprzed modlitwŚ Al-'Isza przez czterdzieĘci lat, i ktŹry spotkaĆ wielu spoĘrŹd szlachetnych towarzyszy, powiedziaĆ w ten sposŹb: "Prorok kĆadĆ swŚ szlachetnŚ rŃkŃ na piersi kaźdego szaleÓca, ktŹry do niego przybyĆ, i za kaźdym razem czĆowiek ten cudami i najcenniejszymi klejnotami. On jest najlepszym spoĘrŹd tych, ktŹrzy powiedzieli o nich i je opisali. SpeĆniĆ wiŃc WolŃ Najwyźszego poprzez ukabity w Mu'ta, a nigdy wczeĘniej jego posĆaniec nie zostaĆ zabity. Wtedy wyznaczyĆ oddziaĆ pod dowŹdztwem Zajda i powiedziaĆ tej grupie: "JeĘli Zajd zostanie zabity, to waszym dowŹdcŚ bŃdzie Dźa'far, a jeźeli Dźa'far zostanie zabity,zĆoĘciŚ! Takich cech nie moźe - jak sam widzisz - posiadaê czĆowiek. JeĘli ktoĘ je posiŚdzie, to wtedy bŃdzie on czĆowiekiem niezwyczajnym o wielk jest duchowych potrzeb czĆowieka. To ĘwiŃty dom wypeĆniony ksiŃgami i traktatami. On ukazaĆ charakterowi kaźdego z ludzi o rŹźnych charakterach oraz drodze, k pewnego rodzaju cudownoĘci." Po tym zaczŚĆem patrzeê na zdania Szlachetnego Koranu i zobaczyĆem, iź poĆoźenie wielu z nich na stronach odpowiada sobie, co Ęwiadczy o szczeje usta, lecz nie wiem, czy oddychaĆ wtedy czy nie. NastŃpnie przyszĆo siedemdziesiŃciu dwŹch mŃźczyzn, napili siŃ z niego i napeĆnili swoje bukĆaki. Po czym wziŚĆem swŹj bukĆak i byĆo w nim tyle wody, c ktŹry ogĆosiĆ swojŚ religiŃ na wschodzie i na zachodzie, sprawiĆ, źe krŹlowie i wĆadcy dawali mu daninŃ w poniźeniu, podporzŚdkowujŚc siŃ mu w pokorze i w miĆoĘci, i zktŹry powiedziaĆ: "JeĘliby zasĆona [nie pozwalajŚca ujrzeê Boga] zostaĆa zdjŃta, moja pewnoĘê nie byĆaby wiŃksza", a za nim tysiŚce wielkich, prawych ludzi o jasnych spojrzeniach, spoglŚdajŚcych nwsze zamknŚĆ jego bramŃ.

JeĘli szlachetny posĆaniec wielkiego suĆtana przybŃdzie do miasta peĆnego rŹźnych narodŹw, niosŚc im rozmaite cenne podanawet wĘrŹd zwykĆych ludzi, a co dopiero u szlachetnych towarzyszy, niech BŹg bŃdzie z nich wszystkich zadowolony. Badacze hadisŹw przekazali nam najbardziej autentyczne i najbardziej potwierdzone wiadomoĘci o tych zdawi, jeĘlibyĘmy doszli do jego wartoĘci za dwa tysiŚce lat."

Czwarty: relacjonowaĆ imam Ahmad bin Hanbal, źe WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, otrzymaĆ wiadro z wodŚ ze studni, wypĆukaĆ tŚ wodŚ usta, a wtedy jej zapach staĆ simam 'Ali, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, mŹwi, źe "Gdy rosĆo niebezpieczeÓstwo i gdy spodziewano siŃ walki, szukaliĘmy ochrony u WysĆannika Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo." {[*] poparcie dla cudŹw zwiŚzanych z drzewami. PieÓ zalicza siŃ do kategorii drzew, lecz cud ten jest niepodwaźalny sam w sobie, z kolei inne rodzaje sŚ niepodwaźalnecjŃ. OtwŹrz oczy i patrz! Najpierw pojawi siŃ przed nami w tym krŹlestwie niezwykĆa osoba o piŃknym wyglŚdzie i wspaniaĆym źywocie. Trzyma ona w rŃku szlachetnŚ i cudownŚ ksiŃgŃ, a jego jŃzyk wypowiada krŹtkŚ i wszystkie potwierdzone biografie Najszlachetniejszego WysĆannika podajŚ, źe gdy emigrowaĆ on wraz z Abu Bakrem as-Siddikiem, przeszedĆ obok domu 'Atiki, cŹrki Chalida al-Chuza'iego, ktŹrŚ zwano Umm Ma'bad. Prorok zszedĆ wtedy z wmy tego do koÓca, ani nie znudzilibyĘmy siŃ spoglŚdaniem na jednŚ ze stu czŃĘci jego niezwykĆych dziaĆaÓ i nadzwyczajnych funkcji.

WrŹêmy wiŃc, spŹjrzmy na kaźdŚ epokŃ po kolei, jak zaAkua', Ibn Abi Wahab, Abu Hurajra, oraz bohater tej historii, pasterz Uhban. Relacjonowali oni na wiele sposobŹw, źe pewnego razu pewien pasterz wypasaĆ swoje owce, gdy do u i jego autentycznoĘê opiera siŃ na tych czterech mocnych i stabilnych podstawach.

Podstawa piŚta

Ten godny zaufania przekaziciel wiecznej mowy Boga widzi dusze, rozmawia z anioĆami, oraz prowadzi dźinŹw i luz szerzenie ĘwiateĆ Koranu oraz prawd wiary, udowadniajŚc to, źe sŚ oni spadkobiercami swojego wielkiego przodka, niech bŃdzie z nim pokŹj i najleacja jest niepodwaźalna, jakby relacjonowaĆo jŚ tysiŚc ludzi.

Jakźe dziwny jesteĘ, o czĆowieku, czemu nie wierzysz w ten oz, modlitw i wezwaÓ jest oĘwiecenie i potwierdzenie.

WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, powiadomiĆ 'Alego o tym, ktŹry go zabije, tymi sĆowami: "Kiedy on ciŃ uderzy, o 'Ali, tutaj [w gĆowŃ], to zrobi siŃ mokro to stanowisko? Dlaczego za jego czasŹw pojawiĆo siŃ tyle niepokojŹw wĘrŹd muzuĆmanŹw?

OdpowiedĄ: wielki czĆowiek spoĘrŹd rodziny Proroka powdzaj zwiŚzku pomiŃdzy wnikliwymi uczonymi naleźŚcymi do tego ĆaÓcucha, tak jakby kaźdy imam i uczony relacjonujŚcy wydarzenie podpisywaĆ siŃ pod tym szlachetnym hadisem noĘci i sĆusznoĘci jego misji.

CzyĘci i prawi mŃźowie, ktŹrzy osiŚgnŃli wysoki stopieÓ w drodze do doskonaĆoĘci, osiŚgnŃli go dziŃki jego wspaniaĆemu wychowaniu i przy wzywali plemiŃ Banu Nadir, gdy walczyĆo przeciwko WysĆannikowi, tymi sĆowy: "Na Boga, to ten, o kim mŹwiĆ wam Ibn Hajban." Ibn Hajban to czĆowiek znajŚcy Boga, ktŹry byĆ goĘciem Banu Nadir przed misjŚ proroczŚ, i ktŹry ytoczeniu sĆŹw tych natchnionych przez Boga ludzi, przepowiadajŚcych przyjĘcie WysĆannika, zacytujemy to, co powiedzieli o nim mnisi i pustelnicy, oraz wiadomoĘci dotyczŚce tego, co niewidzialne, przekazane za poĘr pochodzi od SĆyszŚcego, WiedzŚcego i od WidzŚcego, MŚdrego.

Strumyk trzynasty

WedĆug jeszcze innej wersji hadisu z wielbĆŚdem Prorok spytaĆ siŃ ludzi, co chcieli z nim zrobiê, a oni odparli, źe chcieli go zarźnŚê. {[*]: Patrz: Ahmad rdzajŚc misjŃ tego ukochanego sĆugi, aź staĆ siŃ on niczym dwie jaĘniejŚce poĆowy ksiŃźyca, i wzniŹsĆ go tym samym do wyźyn doskonaĆoĘci na skrzydĆach bliskoĘci do i, stali siŃ wiŃc wspŹĆrelacjonujŚcymi to zdarzenie i potwierdzajŚcymi je.

PrzykĆad trzeci: autentyczne ksiŃgi na czele z Al-Bucharim i Muslimem mŹwiŚ na temat bitwy pod Buat, {[*]: em i smutnŚ miĆoĘciŚ, gdyź wzbudza pĆacz stworzeÓ, ktŹre towarzyszŚ mu w jego modlitwie. SpŹjrz nastŃpnie na jakikolwiek cel i zamiar, z ktŹrym zwraca siŃ w bĆaganiach. On modli siŃ o cel, ktŹrk samo relacjonowaĆ Abu Zarr, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, i wspomniaĆ, źe kamyki wychwalaĆy Boga w dĆoni 'Umara, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, nastŃpnie poĆoźyĆ je na ziemi, a odzina siŃ przybliźyĆa i ksiŃźyc siŃ rozszczepiĆ." (Sura Al-Kamar [KsiŃźyc], 54:1). Niewiernym spoĘrŹd KurajszytŹw, ktŹrzy byli niezmiernie upartymi ludĄmi, nie udaĆo siŃ zaprzeczyê temu cudowi, lecz powiedzieli: "To czary." Rozszczepienie siŃ kie mŹwi w swoim osobistym imieniu, ani nie przekazuje owocŹw swoich rozmyĘlaÓ, lecz przemawia w Imieniu Boga, Pana ęwiatŹw.

Potwierdzono rŹwnieź, źe WysĆannik Boga splunŚĆ na ranŃ od strzaĆy na twarzy Abu Katady w dniu Zi Kird {[*]: edy, gdy zajmuje siŃ Ęwiatem widzialnym - jest ĄrŹdĆem prawd, i nigdy nie zbliźa siŃ do niego nic, co by przeczyĆo prawdzie.

DlkoĘci tej cudownej osoby, poprzez autentycznoĘê jego hadisŹw i prawdziwoĘê przekazanych przez niego nowin. NastŃpnie zapytamy siŃ go o naszeginteresuje ich mowa tego Szlachetnego Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, mimo źe dla takiego jak on poĘwiŃca siŃ dusze i Ępieszy siŃ do niego, pozostawiajŚc Ęwiat i to, co w nim jest.

Strumyk dwunaja" 4/9-10.}

Te dwa wydarzenia relacjonowane przez Dźabira i UsamŃ zostaĆy przekazane rŹwnieź przez Ja'lŃ bin MarrŃ, Ghajlana bin SalmŃ As-Sakafiego oraz Ibn Mas'uda przy o gŹrŃ Uhud, ktŹra zatrzŃsĆa siŃ pod nimi z powodu ich rangi, bŚdĄ z radoĘci i szczŃĘcia, i Prorok rzekĆ wtedy do niej: "BŚdĄ mocna, o Uhud, bowiem stoi na tobie prorok, najbardziej prawdomŹwny spoĘrŹd ludzi i dwaj mŃczennicy.

PowiedziaĆ Ubajj bin Ka'b po wydarzeniu siŃ tego cudu: "Po wyraźenia. Jaki jest wiŃc sens tej mowy, i jaka mŚdroĘê z niej pĆynie?

OdpowiedĄ: sŚ dwie szkoĆy wyjaĘniania cudownoĘci Koranu:

Wszystkie wersje tej historii wspominajŚ o mowie wilka, a najmocniejsza z nich to hadis relacjonowany przez Abu HurajrŃ, niech BŹg bŃdzie z niego zaskazania na ich StwŹrcŃ, a nie dla nich samych.

Jako źe Koran jest przewodnikiem, to jego wymowa musi byê zgodna z usposobieniem prostych ludzi, a takźe musi uwzglŃdniaê ich uczucia i odpowiadaê myĘli ogŹĆu, by ich spojrzenie i sposŹb Chattaba oraz Abu 'Amry al-Ansariego, niech BŹg bŃdzie z nich zadowolony. Opowiadali oni o tym, źe podczas niektŹrych wypraw wojennych podrŹźujŚcych z Prorokiem luzonych z dziedziny hadisŹw, ktŹrzy uznali je za autentyczne.

Drugi: WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wysĆaĆ oddziaĆ na czele z Amirem bin al-Adbatem, ktŹremu towarzyszyĆ Muhallim bin Dźassama. Ten ostatni zabiĆ podstŃpnrorok prosiĆ o deszcz, gdy byĆ na minbarze, a deszcz spadĆ, zanim opuĘciĆ swŚ rŃkŃ. ZostaĆo to potwierdzone w sposŹb niepodwaźalny.

WskazŹwka dziewiŚta

JeĘli ktoĘ spyta: jaka mŚdroĘê pĆynie z tego strasznego krwawego konfliktu, ktŹry dotknŚĆ spoĆecznoĘê muzuĆmaÓskŚ w czasie kalifŹw sprawiedliwych i najlepszych lajja" 3/56.}

Al-Buchari, Muslim i inni spoĘrŹd autorŹw zbiorŹw hadisŹw relacjonowali ten wielki i niepodwaźalny cud, przekazujŚc go nam.

RelacjonowaŚ byĆ dla niego ten fragment koraniczny.

Wspomnimy o kilku wydarzeniach, ktŹre sŚ caĆkowicie potwierdzone, jak na przykĆad:

Wydarzenie pierwsze: uczeni z dz mahdich, tak źe moźna znaleĄê u mahdiego spoĘrŹd AbbasydŹw - ktŹry uwaźany jest za czĆonka rodziny Proroka - wiele cech tego wielkiego mahdiego.

StŚd cechy tych, ktŹrzy poprzeupadĆ na ziemiŃ. Powiedzieli: "Byê moźe zostaĆo to dodane przez pewnych hipokrytŹw, by zmniejszyê wartoĘê relacji i uczyniê jŚ mniej autentycznŚ."

W tamtym czasie chmury przykrywaĆy niebo Anglii, w Hiszpanii sĆoÓce chyliĆo siŃ al-Hamidijja".

Po drugie: historia oraz autentyczne relacje potwierdzajŚ wiele zwiastunŹw, ktŹre otrzymali wrŹźbici - tacy jak dwŹch znanych wrŹźbitŹw Szikk ("PoĆŹwka") i Sat wiŚźe siŃ cechy pestki i jajka z cechami palmy i ptaka, i sŚ one wymieniane razem, umysĆ czĆowieczy winien wznieĘê swŹj wzrok od pestki ku palmie i spojrzeê na niŚ, a nasoko postawionego inspektora pracujŚcego dla wĆadcy, znanego we wszystkich urzŃdach paÓstwowych, ktŹry to inspektor, gdy wejdzie do jakiegokolwiek z nich, napotka tam gorŚce powitanie. Jest tak d nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, tak jak sĆyszano to od mnichŹw i duchŹw.

O, Boźe, uczyÓ Koran uleczeniem dla nas od kaźdej choroby, pocie anioĆŹw poprzez prawdziwy domysĆ pĆynŚcy z wielu przesĆanek, jako źe zbierajŚ siŃ wokŹĆ jego recytacji niczym motyle wokŹĆ ĘwiatĆa.

Trzeci: wstrzŚsy paĆacu krŹla perskiego i upadek jego czternastu balkonŹw.

Czwarty: znikniŃcie tamtej nocy jeziora Saweh w Persji, ktŹre byĆo czczone. ZgaĘiata nie jest godna rodziny Proroka, albowiem doprowadziĆaby do tego, źe jej czĆonkowie zapomnŚ o swojej podstawowej funkcji, a mianowicie ochronh jeden mudd jedzenia, a oni zjedli z niego, aź siŃ najedli, a jedzenia nie ubyĆo. NastŃpnie poprosiĆ o przyniesienie drewnianego naczynia z mlekiem, ktŹre starcza dla tr 68, "Ad-Da'awat" 53; Muslim, "An-Nikah" 79.} jednego z dziesiŃciu osŹb, ktŹrym Prorok przepowiedziaĆ Raj. DziŃki bĆogosĆawieÓstwu tej modlitwy mstaĆo przekazane w wielu formach przez znanych szlachetnych towarzyszy, niech BŹg bŃdzie z nich zadowolony, takich jak Abu Sa'id al-Chudri, Salma bin al-nowicie co do szlachetnych cech, dziŃki ktŹrym Prorok wnosi siŃ do najwyźszych stopni, oraz co do piŃknych zalet jego wezwania, ktŹre mogŚ byê zauwaźone w jego stosunkacz tylko jednŚ osobŃ, to zebrane razem sŚ autentyczne pod wzglŃdem znaczenia, bowiem jeĘli jakieĘ wydarzenie jest opowiedziane w rŹźnych wersjach i na rŹźne sposozygnŃbiony. JeĘli spojrzysz na stworzenia bŃdŚce poza ĘwiatĆem jego przewodnictwa, ujrzysz w nich wszechobecnŚ źaĆobŃ; uznasz je za obcych i wr tak pewne, jak istnienie zwierzŚt i ludzi, co do czego nikt nie ma wŚtpliwoĘci. UdowodniliĘmy to z caĆkowitŚ pewnoĘciŚ w "SĆowie Dwudziestym DziewiŚtym", odsyĆamy wiŃc zainteresowanych szerzej tym tematem do tamtego "SĆowa."

Drugi: naoczĆa prawda i daĆa ĘwiatĆo, a faĆsz zostaĆ zniszczony i zgnieciony."

SĆowa te doprowadziĆy do wiary kilku osŹb.

I tak dalej; wiadomoĘci przekazywane przez mnichŹw i duchyanie zabity przez grupŃ zĆoczyÓcŹw" - i zginŚĆ on faktycznie w bitwie Siffin. 'Ali stwierdziĆ, iź poddani Mu'awiji sŚ tŚ grupŚ zĆoczyÓcŹw, lecz Mu'awija zinterpretowaiepodwaźalnoĘci, lub staĆo siŃ sĆawnymi i bliskimi statusowi niepodwaźalnoĘci, i przekazane zostaĆo przez wielkich uczonych, co potwierdza ich autentycznoĘê i sĆawŃ.

Wymienimy tutaj kilka spoĘrŹd bardzo wielu przyachetny WysĆannik, wziŚĆ go do niewoli i przyprowadziĆ.

Powtarzanie siŃ wersetŹw i sĆŹw wskazuje wiŃc na powtarzanie siŃ, intensywnoĘê, rozbudzenie i zwiŃkszenie zapotrzebowania na te posiĆki moralne.

Jest to jeden z przykĆadŹw na bĆogosĆawieÓstwo jedzenia przynoszonego przez Proroka, i jest on tak niepodwaź" WedĆug relacji 'Akramy Anas powiedziaĆ pŹĄniej: "Na Boga, mŹj majŚtek jest liczny, a moich dzieci i wnukŹw jest teraz okoĆo stu." WedĆug innej relacji rzekĆ on: "Nie znam nikogo, kto by źyĆ na tak wysokim poziomie jakŚ one dowodem posĆannictwa. PrzekonujŚ one tego, czyj rozum i serce nie ulegĆy zepsuciu, i udowadniajŚ, źe ten Szlachetny Prorok jest PosĆaÓcem przekazujŚcym skryte wiadomoĘci od StwŹrcy kaźdej rzeczy i ZnajŚcego tajemnice.

niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jechaĆ podczas wyprawy At-Ta'if w nocy i poczuĆ siŃ ĘpiŚcy, a na jego drodze stanŃĆo drzewo lotosu i rozdzieliĆo siŃ na dwie poĆowy. PrzejechaĆ pomiŃdzy nimi, i pozosĘwiadczŚ o tej niepodwaźalnoĘci pewne przesĆanki zewnŃtrzne.

W ten sposŹb ogromna czŃĘê dowodŹw proroctwa i cudŹw WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹre zostaĆy nam przekazane, to te, ktŹre naleźŚ do kategorii auteod Boga Najwyźszego, i ktŹre pŹĄniej faktycznie miaĆy miejsce.

Zaczniemy od ostatniej czŃĘci, by przejĘê nastŃpnie do ogŹlnego porzŚdku ksiŚźzeniu, jako źe byĆo ono relacjonowane przez szlachetnych, prawdomŹwnych i znanych towarzyszy, takich jak 'Ali, Ibn 'Abbas, Ibn Mas'ud, Ibn 'Umar, Ja'la bin Marra, Dźabir, Anas bin Malik, Burajda, Usama bin Zajd, Ghajlan bin Salma i innych. Kaźdy z ch myĘlami, i nie krzywdzi ich ani nie wyczerpuje, lecz ukazuje je w pozornie Ćatwy sposŹb?

Pierwszy: obecnoĘê dźinŹw i anioĆŹw, i ich stosunki z nami. Jest tolacja zostaĆa potwierdzona przez czterech autorŹw ksiŚg Sunny: "Abu Talib powiedziaĆ Prorokowi, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, gdy jechalny, jak odwaga 'Alego, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, i jego prawdomŹwnoĘê.

Najszlachetniejszymi spoĘrŹd istot sŚ te źywe, a najlepszymi spoĘrŹd tych źyjŚcych sŚ te czujŚce, a najbardziej wzniosĆymi spoĘrŹd tych czujetny Koran, ktŹry zostaĆ mu zesĆany, pokazuje poprzez swŚ widocznŚ i skrytŚ cudownoĘê, źe WysĆannik przemawia w Imieniu Pana ęwiatŹw.

Jego szlac jego palce, Ęlina, oddech i sĆowa - czyli modlitwa - sŚ ĄrŹdĆem wielu cudŹw, to jego wszystkie szlachetne cechy, zmysĆy i organy rŹwnieź stanowiŚ miejscelat pŹĄniej przyszli ich wielcy nastŃpcy i otrzymali ĘwieźŚ wiedzŃ o tradycjach, zapamiŃtujŚc je uczciwie i z czystŚ intencjŚ. WziŃli je od nich i spisali uczeni imamowie oraz przez dĆuźszy okres. Wszystko to siŃ speĆniĆo.

Drugi to wielki znak tej wielkiej ksiŃgi, ktŹra jest pieczŃciŚ dworu proroctwa.

Trzeci to MŚdry Koran.

Pot znane i rozpowszechnione, oraz zaakceptowane przez autorŹw biografii i ksiŚźek historycznych.

ZapowiedĄ pierwsza: odnalezienie przez krŹla kraju Tubba' w Jemenie - cech WysĆanaĆ siŃ na swej Ćodydze, wprowadzajŚc w zachwyt siewcŹw; [tym samym] napeĆnia niewierzŚcych wĘciekĆoĘciŚ wzglŃdem nich." (Sura Al-Fath [ZwyciŃstwo], 48:29).

W Ewangelii jest wiele innych wersetŹw podobnych tedzieli siŃ na dwie czŃĘci:

PrzykĆad siŹdmy: relacjonowaĆ uczony ummy i egzegeta Koranu Ibn 'Abbas, przykĆadem jest jego odwaga.

OdnoĘnie tego wielkiego cudu odsyĆamy do ksiŚźki "Asz-Szifa' fi Hukuk al-Mustafa" autorstwa MarokaÓczyka Al-Kadiego 'Ijada, w ktŹrej w jak najlepszy sposŹb ongelii mŹwi: "PowiedziaĆ Mesjasz: 'IdŃ do Ojca mojego i waszego, by zesĆaĆ wam Pocieszyciela.'", czyli by zesĆaĆ wam Ahmada.

Wers z Ewangelii mŹwi: "Ja prosiê bŃdŃ Ojca i da wam intach, skoro do tych prawowiernych mŃźŹw nie pasujŚ ucisk i nieszczŃĘcia, i gdzie tu kryje siŃ aspekt miĆosierdzia Boźego?

OdpowiedĄ: obfite wiosenne deszcze, ktŹrym towarzyszŚ burze, poba sŚ nierozĆŚczne.

Strumyk szŹsty

O, Panie, daj nanoĘci, jakŚ jest spoĆecznoĘê muzuĆmaÓska. To prawdziwy sŚd rodzaju ludzkiego, to przewodnik wskazujŚcy na to, w jakim celu zostaĆa stworzona ludzkoĘê. Tak samo jest on OgĆosiĆ swojŚ misjŃ z caĆŚ siĆŚ, ktŹrŚ daĆ mu BŹg, ogĆosiĆ jŚ otwarcie, sprawiajŚc, źe pŹĆ Ęwiata i jedna piŚta ludzkoĘci speĆnia jego nakazy i mŹwi o kaźdym jego sĆowie: "UsĆyszeliĘmy i posĆuchaliĘmy!"

Podstawa dwunasta

PrzykĆad Źsmy: szeĘcioro dzieci - kaźde po kolei - otrzymaĆo po jednym cudzie od Najszlachetniejszego Proroka.

Pierwszilnie do wykonania swojego zadania, a z nasion, ktŹre zostaĆy wszŃdzie rozrzucone przez silne nawaĆnice, wyrosĆy piŃkne kwiaty mieniŚce siŃ rŹźnymi kolorzyscy z tej grupy, zostaĆem ja i jeden czĆowiek, ktŹry zginŚĆ jako apostata w dniu Jamama." SĆowa Proroka okazaĆy siŃ prawdziwe.

Potwierdzono, źrŹb jest znany i odwiedzany do dnia dzisiejszego.

WysĆannik dmuchnŚĆ takźe na ranŃ w nodze S wsparcie, trzech listŹw opisujŚcych wzniosĆŚ szlachetnoĘê oraz traktatu poĘwiŃconego wskazŹwkom koranicznym.

PrzykĆad drugi: istniekazji bitwy Hunajn.

Wiadomo, źe Najszlachedo siedziby wiary. Cud pĆaczŚcego pnia naleźy do tego rodzaju, stŚd widzieli go zarŹwno ludzie zwykli jak i wybitni, i zostaĆ on rozgĆoszony bardziej niź inne cuda.

JeĘli chodzi o cud jedstron.

Ta pestka i to jajko posiadajŚ charakterystyczne cechy, a kaźde z nich zawiera bardzo delikatne substancje. Palma i paw takźe posiadajŚ wzniosĆe cechy i przymioty w porŹwnaniu z nasionkiem i jajkiem. StŚd, gdyczne!"

I tak dalej; istnieje osiemdziesiŚt przykĆadŹw, takich jak te osiem. Jeźeli rozwaźy siŃ te osiem przykĆadŹw razeokŹj, powiedziaĆ Prorokowi, gdy ujrzaĆ, źe ten jest zasmucony: 'Czy chcesz, bym pokazaĆ ci znak?' Prorok odparĆ, źe tak. Dźibril spojrzaĆ na drzewo stojŚce za dolinŚ i powiedziaĆ: 'ZawoĆaj to drzewo.' Wtedy ono przy nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, wziŚĆ garĘê pyĆu, rzuciĆ niŚ w twarze baĆwochwalcŹw i powiedziaĆ: "Niech ich twarze bŃdŚ oszpecone" - i oko kaźdego z nich - za pozwoleniem Boga - wypPana ęwiatŹw i StwŹrcy kaźdej rzeczy, to kaźde sĆowo z jego sĆŹw jest niczym pestka, z ktŹrej wyrasta duchowe drzewo tajemnic i znaczeÓ, lub niczym serce, wokŹĆ ktŹrego ucieleĘniajŚ siŃ tazŹwka siedemnasta

NajwiŃkszym cudem Szlachetnego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, po Szlachetnym Koranie jest jego bĆogosĆawiona postaê, czyli wszystkie wzniosĆe i szlachetne cechy. Jego wrego zadowolony, i faktycznie stawiĆ czoĆa tym wszystkim nawaĆnicom. PowiedziaĆ mu WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, źeŹb,

A my bardziej winni jesteĘmy mu tŃsknoty,

Skoro pieÓ nie dzierźy jednej godziny,

At-Tufajl bin 'Amr poprosiĆ go o znak dla swojego ludu, Prorok wiŃc pomodliĆ siŃ sĆowami: "O, Bokach udowodniono z caĆŚ pewnoĘciŚ i na podstawie niezbitych dowodŹw, iź misja Najszlachetniejszego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹra potwierdza ktŹrego modliĆa siŃ kaźdego dnia jedna piŚta ludzkoĘci, a jego ĘwiatĆa oĘwieciĆy MedynŃ? Czy jest ktoĘ inny?

Waźny moraĆ

Oczywistym jest, źe za kaźdym razem, gdy sĆabe i bch morza, skoÓczyĆem i nie napisaĆem wiŃcej.}

MŚdroĘê druga

Magia byĆa rozpowszechniona w epoce Mojźesza, niech pokŹj z nim bŃdzie, a jego wielkie cuda przypominaĆy magiŃ. Medycyna byĆa rozpowszechniona w epoce Jezusa, niec 'Kto zaĘwiadczy o tym, źe to, co mŹwisz jest prawdŚ?' Prorok odparĆ: 'To drzewo akacji.' StaĆo ono na brzegu doliny, i przyszĆo, ryjŚc rŹw w ziemi, aź stanŃĆo prcie, a ta skryta wiadomoĘê urzeczywistniĆa siŃ.

Kategoria pierwsza

-maĆŚ aptekŚ MiĆosiernego dla chorych i rannych, ktŹra gdy dotknie chorobŃ, staje siŃ od niej uzdrowieniem.

Gdy ta rŃka podnosi siŃ w chwale, ksiŃźyc dzieli siŃ na pŹĆ, poprzez skiniŃcie jednym jej palcem;

Wers z Tory: "BŹg rzekĆ do Abrahama:ie do niego. Cud zwiŚzany z drzewami jest niepodwaźalny pod wzglŃdem znaczenia tak, jak wypĆywanie wody spomiŃdzy jego bĆogosĆawionych palcŹw, postaĆa objawiona przede mnŚ, i przynoszŚcym DobrŚ NowinŃ o WysĆanniku majŚcym nadejĘê po mnie, ktŹrego imiŃ bŃdzie Ahmad.'" (Sura As-Saff [Szyk Bojowy], 61:6).

PrzykĆadem jest usĆyszenie przez Zijaba bin al-Haszych synŹw i waszych synŹw, nasze kobiety i wasze kobiety, nas samych i was samych, a potem mŹdlmy siŃ i wzywajmy przekleÓstwa Boźego na tych, ktŹrzy kĆamiŚ." (Sura Al 'Imran [Rodzina 'Imrana], 3:61.)

Punkt drugi

Strumyk dziesiŚty

SpŹjrz i wsĆuchaj siŃ w to, co mŹwi! On dotyka wielkich, zadziwiajŚcych spraw, kwestii zaĆ. To pokazuje nam, źe jest on godnym zaufania PosĆaÓcem WĆadcy poczŚtku czasu i wiecznoĘci, oraz Ukochanym WysĆannikiem, najszczerszym spoĘrŹd Jego sĆug i przekazujŚcym Jego przesĆania. Oto podsumowanie tych piŃtnastu podstaw:

mŹwi o Szlachetnym WysĆanniku. KtŹź inny, jak nie on wzywaĆ wszystkich ludzi do prawdy? KtŹź inny, jak nie on nie mŹwiĆ, jak tylko zgodnie z objawieniem to, co ustryj odnosiĆ siŃ do niego z wrogoĘciŚ, a jego lud i plemiŃ byli dla niego wrogami. StawiĆ czoĆa wielu Ęmiertelnym niebezpieczeÓstwom, lecz BŹg broniĆ go przed ludĄmi, aź przeniŹsĆ siŃ do Najwyźszego Zgromadzenia w caĆkowitym mu na pragnienie. ZszedĆ wiŃc z wielbĆŚda i zawoĆaĆ 'Alego, mŹwiŚc mu: 'IdĄcie i szukajcie wody.' Poszli wiŃc i napotkali kobietŃ niosŚcŚ dwa bukĆaki. Zaprowadzili jŚ do k wĆoźyĆ tam swojŚ rŃkŃ i rozpostarĆ palce. PowiedziaĆ 'W ImiŃ Boga!', i wtedy woda popĆynŃĆa spomiŃdzy jego palcŹw, a bukĆak siŃ wypeĆniĆ. PowiedziaĆ ludziom, by napili siŃ, napili siŃ wiŃc, aź ugasili pragnienie. SpytaĆem, czy jest jeszcze kt>jeden z uczonych chrzeĘcijaÓskich, Ibn al-A'la, poinformowaĆ o Proroku przed objawieniem, a nastŃpnie po objawieniu zobaczyĆ Proroka i powiedziaĆby mu [WysĆannikowi] o tym." WszedĆ wtedy do nich Prorok, mŹwiŚc: "Wiem o tym, co powiedzieliĘcie", i powtŹrzyĆ ich rozmowŃ. Al-Haris i 'Attab powiedzieli: "Wyznajemy, iź jesteĘ wysĆannikiem Boga, poniewaź nirorokŹw i wĆadcŃ WysĆannikŹw, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i posĆuchaê go w pokorze.

Wiedz, iź ten mŹwiŚcy dowŹd posiada wiel zatrzŃsie siŃ przepisanym dla niej gwaĆtownym trzŃsieniem" (Sura Az-Zalzala [TrzŃsienie Ziemi], 99:1) oraz caĆej sury "Al-Kari'a" (PotŃźne uderzenie.)

Taki Pana

MajŚc nadziejŃ, źe bŃdziemy postŃpowaê wedle szlachetnego wersetu mŹwiŚcego: "I gĆoĘ dobrodziejstwo twego Pana!" (Sura Ad-Duha [JasnoĘê Poranka], 93:11), mŹwimy:

Przyniesiono wodŃ, w ktŹrej Prorok wypĆukaĆ usta i umyĆ rŃce, a nastŃpnie daĆ jej naczynie i nakazaĆ jej napoiê niŚ dziecko i potrzeê je wodŚ. Dziecko wyzdrowiaĆo i staĆo siŃ rozumniejsze od innych ludzi. {[*go: "Czego jesteĘ Ęwiadkiem?" PowiedziaĆ: "Twojej prawdomŹwnoĘci, o WysĆanniku Boga." Wtedy Ęwiadectwo Chuzajmy policzone zostaĆo jako Ęwiadectwo dwoĆnoĘci.

Widzimy takźe, źe w dĆuźszych i Ęrednich surach medyÓskich wspaniaĆy wyraz "BŹg" powtarza siŃ w sposŹb niezwykĆy i uporzŚdkowany, zwykle okreĘlonŚ iloĘê ra na Israfila w swojej wielkoĘci, gdy byĆ jeszcze na ziemi.

JednomyĘlnoĘê druga: zgoda grupy, znanej na Ęwiecie jako szlachetni towarzysze, niech BŹg bŃdzie z nich warisa gĆosu dźina, co staĆo siŃ powodem przyjŃcia islamu przez niego i innych ludzi:

"O, Zijabie, o, Zijabie, posĆuchaj tej przedziwnej wieĘci,

MŹwi takźe: "I ustanowiĆ sĆoÓce jako lampŃ" (Srym powiadomiĆ Prorok, oraz ich wiara w to, oraz we wszystko, o czym poinformowaĆ ĘwiatĆem wiary - pewnŚ wiedzŚ - pokazuje jasno jak sĆoÓce, jak prawdziwy jest ich wielki przlny od brudu zwŚtpienia, i czysty niczym mleko podany zostaĆ przez autentyczne zbiory na czele ze zbiorem imama Al-Buchariego, ktŹry znaĆ na pamiŃê piŃêset tysiŃcy hadisŹw. Jest to wiŃc niepodwaźalne i prawdziwe wyda na przekazanie znaczenia, a jest wrŃcz konieczne. Nie sŚ to, w przeciwieÓstwie do tego, co sŚdzŚ ignoranci, powtarzane frazy, modlitwy i wezwania. W powtŹrzeniu tych fraomymi i zachŃcajŚc ich do skorzystania ze skarbŹw Koranu i jego klejnotŹw. WrŹêmy teraz do tematu.

Argument pierwszy: NajwiŃkszy WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, recytowaĆ wersety z Koranu, rzucajŚc wyzwanie Ludziom KsiŃgi, tak jakby cen zapoznaĆ siŃ z nimi poprzez "List DziewiŃtnasty", czyli traktat poĘwiŃcony cudom Proroka Muhammada, ten niezwykĆy list zawierajŚcy ponad trzysta cudŹw WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj ia powinna obdarzaê swojego mŃźa. Oddawanie czci jakiemukolwiek stworzeniu wedle islamu jest najciŃźszym i niewybaczalnym grzechem (przyp. red.).} Beduin powiedziaĆ: 'PozwŹl mowolony, potwierdzajŚc tym rozejmem cud swojego wspaniaĆego dziadka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo.

Ten werset, tak jak informuje o proroctwie Mojźesza, niech pokŹj z nim bŃdzie poprzez przyjĘcie prawdy z gŹry Synaj, tak samo mŹwi o proroctwie Jezusa, niech pokŹiu zbiorŹw, na czele ktŹrych stojŚ Al-Buchari i Muslim, bŃdŚcy znamienitymi znawcami tego tematu, ktŹrzy znali na pamiŃê co najmniej sto tysiŃcy hadisŹw, i jeźeli zaakceptowaĆy je tysiŚce uczonych, bogobojnych imamŹw, ktŹrzy przez jego wspaniaĆe i piŃkne pismo wskazuje na rodzaj cudownoĘci, gdyź nie moźe byê to przypadkiem ani wynikiem myĘli ludzkiej. Gdyby nie niedociŚgniŃcia wynikajŚce z druku, to sĆowa te i ich miejsca odpowiadaĆyby sobie w zupe wiŃc do niego, i wtedy powiedziaĆ: 'PoĆŹź to i zawoĆaj tego i tego, i tego (wymieniajŚc imiona osŹb) i zaproĘ kaźdego, ktŹrego spotkasz na drodze.' ZaprosiĆem wiŃc ich wszystkich, i tych, ktŹrych napoen po drugim'."

Filozofowie-materialiĘci oraz ci, ktŹrzy naĘladujŚ ich Ęlepo, chcŚ zniszczyê i zniweczyê cud rozszczepienia ksiŃźyca, ktŹry jest jasny niczym sam ksiŃźyc w peĆni, wymyĘlajŚc o nim s}

Te dwa zdarzenia byĆy relacjonowane przed jednŚ osobŃ, lecz potwierdz miejsca, ktŹre opisaĆ WysĆannik. NastŃpnie wezwaĆ on Hatiba i spytaĆ siŃ go: "CŹź ciŃ do tego skĆoniĆo?" Hatib wyraziĆ swojŚ skruchŃ, i zostaĆa ona od niego przyjŃta. {[*]: Pny i zawoĆaĆ jŚ po imieniu: "Odpowiedz za pozwoleniem Boga Najwyźszego", a ona wyszĆa, mŹwiŚc: "Jestem do twych usĆug." PowiedziaĆ jej wtedy: "Twoi rodzice przyjŃli islam - jeĘli wiŃc chcesz, mogŃ sprawiê, iź do nichparciu o tysiŚce mocnych prawd zawartych w jego religii oraz o siĆŃ setek niepodwaźalnych i wspaniaĆych cudŹw, ktŹre BŹg pokazaĆ jego rŃkŚ.

JeĘliby cuwisz, źe Muhammad, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, byĆ geniuszem, ktŹry dziŃki swemu geniuszowi wiedziaĆ o tych ukrytych sprawach, i przymykasz oko na jasnŚ jak sĆoÓce prawdziwoĘê proroctwa!

O ty, biedaku! To, co sĆypowaźania, a jej stopy mogŚ zeĘliznŚê siŃ do niewiary.

PiŚta znaczŚca wskazŹwka

Dotyczy wydarzeÓ zwiŚzanych ze Ęwiatem niewidzialnym. Kilka przykĆadŹw wymieniamy poniźej:

Szlachetny Koran opiera siŃ na Boskim Objawieniu i sam jest czystym objawieniem, jako źe Najwyźszy BŹg, ktŹry zesĆkich swoich czynach, wychodzŚc tym samym poza ramy czĆowieczeÓstwa, to wtedy nie mŹgĆby byê wzorem godnym naĘladowania, ani nie mŹgĆby byê poprzez swoje czyny, sytuacje i zachowania przewodni sŚ znane i bardzo liczne.

SĆyszano takźe, jak boźki i zwierzŃta skĆadane im w ofierze przepowiadaĆy przyjĘcie Proroka, niech bŃdzie zy Jego chwaĆy."

"On jest Tym, KtŹry posĆaĆ Swojego WysĆannika z Boskim Przewodnictwem i religiŚ ogŹw nie znajŚcych siebie nawzajem i odnoszŚcych siŃ do siebie z wrogoĘciŚ. Uznasz istoty martwe spoĘrŹd nich za przygnŃbiajŚce pogrzeby, a zwierzŃ oto wersecie: "BŹg bŃdzie ciŃ z pewnoĘciŚ chroniĆ przed ludĄmi." (Sura Al-Ma'ida [StŹĆ Zastawiony], 5:67).

Potwierdzono takźe, iź WysĆannik powiedziaĆ oprawiaĆ w ogŹle swojej mowy. Jego mowa byĆa niezwykle szybka, i napisaliĘmy okoĆo czterdziestu stron w dwie-trzy godziny. UĘwiadomiliĘmy sobie teź, źe ten Dar Boźy,kŹj tobie, o WysĆanniku Boga.'"

OdpowiedĄ: cudownoĘê Szlachetnego Koranu skierowana jest do kaźdej warstwy ludzi, lecz daje poczuê swŚ cudownoĘê w okreĘĆ hadis inaczej. 'Amr bin al-'As powiedziaĆ: "Ci, ktŹrzy z nim walczyli, sŚ zĆoczyÓcami, a nie wszyscy jesteĘmy nimi."

WysĆannik powiedziaĆ: "Konflikty nie pom ocean analfabetyzmu pozbawiony przejawŹw źycia spoĆecznego i myĘli politycznej, bez przewodnictwa ani jasnej ksiŃgi. Byli zatopieni w ciemnoĘci okresu szujŚce tym samym jeden z wielu ĘladŹw jego cudŹw.

Al-Buchari, Muslim oraz uczeni z dziedziny hadisŹw sŚ zgodni co do autentycznoĘci hadisu mŹwiŚcego, źe 'Umdarzy siŃ z nim.' PŹĄniej zaczŃliĘmy odczuwaê silne pragnienie, a byĆo nas siedemdziesiŃciu dwŹch (wedĆug relacji At-Tabariego byĆo ich okoĆo trzystu) i Szlachetny WysĆannik powiedziaĆ: 'Daj swŹj bukĆak.' DaĆem go mu, wziŚĆ go i wĆoźyĆ do niego swo) (przyp. tĆum. ar.)}

Strumyk pierwszy

Trzy wielkie dowody przedstawiajŚ nam naszego Pana:

JeĘli chodzi o sĆuźenie Prorokowi przez anioĆŹw, ich pokazywanie siŃ przed nim, wiarŃ dźinŹw w niego i ich posĆuszeÓstwo wobec niego, to wszystko jest caĆkowicie potwierdzone. SĆyszaĆ od Gabriela, niech pokŹj z nim bŃdzie? KtŹź inny, jak nie on, mŹwiĆ szczegŹĆowo o wydarzeniach koÓca Ęwiata i źycia ostatecznego?

W ksiŃgach ProrokŹw znajdujŚ siŃ imiona WysĆannika o oparty jest siĆŚ proroctwa, ogŹlnej zgody i autentycznoĘci relacji. Jego prawdomŹwnoĘê potwierdziĆy setki wskazŹwek zawartych w ksiŃgach objawionych, takich jak dobre nowiny z Tory, Ewan ęwiadectwo opieki Boźej i dotyk Boskiego MiĆosierdzia pojawiĆ siŃ podczas pisania tego "Listu". MŹwiŃ o tym jego szlachetnym czytelnikom, by przywiŚzali do niego duźŚ uwagŃ:

Z kolei Ibn Kurra al-Ghatfani usĆyszaĆ gĆos mŹwiŚcy:

Argument drnych wersetŹw - podaje, źe przywŹdcy KurajszytŹw zebrali siŃ w meczecie Al-Haram w Mekce i Ąle potraktowali Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, pomodliĆ siŃ wiŃc : autentyczna relacja potwierdziĆa, źe imam 'Ali, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, powiedziaĆ: "Pewnego dnia WysĆannik Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆoglony, przepowiedziaĆ proroctwo Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, otrzymujŚc wiadomoĘê z przyszĆoĘci. WezwaĆ nastŃpnie 'Usmana do wiare przepuĘciĆby takiej moźliwoĘci, a potrzeba sprzeciwienia siŃ Koranowi byĆa bardzo duźa. MiaĆo ono na celu uchronienie siŃ od niebezpieczeÓstwa wyzwania i uratorĆymi, a nastŃpnie z dźinami i anioĆami, a zdarzeÓ z tymi ostatnimi jest bardzo wiele i sŚ one autentyczne.

Podobnie pustelnik Bahira zobaczyĆ takŚ chmurŃ i pokazaĆ jŚ ludziom, gdy Muhammzczepienia, i dlatego nie musiaĆy wspomnieê o tym ksiŃgi historyczne.

PosĆuchaj teraz jedynie piŃciu spoĘrŹd wielu punktŹw, ktŹre za pozwoleniem Boga rozwiejŚ chmury urojeÓ, jakie prŹbujŚ przesĆoniê twarz tego wspaniaĆego cudu:

Punkt pierwszachetnoĘê pĆynŚcŚ z pomocy Boskiej, ktŹra wsparĆa "Listy ęwiatĆa". Tak, ta szlachetnoĘê i wielka prawda ukazuje szereg szlachetnych cech "ListŹw ęwiatĆa". PokazujŚ ponadto widoczny rodzaj cudownoĘci Koranu, i stanowiŚ ĄrŹdĆo wska, i wypowiada wielkie twierdzenia w wielkiej sprawie?

On wĆaĘnie przemawia bez lekcewaźenia, bez wahania, bez zdenerwowania, bez strachu, bez niepokoju, w caĆkowitym spokoju, w zupeĆnej powadze, denerwujŚc jmŹwcŃ spoĘrŹd ArabŹw, przesĆania Proroka Muhammada przed jego przyjĘciem, w tych oto wersach:

ZesĆano nam Ahmada, to najlepszy prorok, ktŹry zostaĆ zesĆany,wŹd piŚty:>dojĘcie tysiŃcy prawych ludzi do prawdy, ich doskonaĆe i szlachetne cechy, ktŹre zdobyli oraz obserwacje i odkrycia, ktŹrych dokonali sŚ niczym innym, jak tylko wynikiem podporzŚdkowania siŃ zasadomoĘê o przyjĘciu do niego dźinŹw."

li wyobrazimy sobie wielki paĆac, ktŹrego Ęciany zdobiŚ wspaniaĆe inskrypcje i piŃkne wzory, to poĆoźenie kamienia, na ktŹrym znajduje siŃ gĆŹwna czŃĘê tych ozdŹb w odpowiednim miejscu - tam, gdzie zwiŚźe je wszystkie - wymaga peĆnej wiedzrawnych oraz innych dziedzin. Tak wiŃc jeĘli nieĘwiadomi prostacy nie zwaźajŚ na to, i jeĘli gĆupcy nie zwrŹcŚ uwagi na te nauki, to nie moźna obwy przykĆady spoĘrŹd wielu innych.

Pierwszy: Prorok pomodliĆ siŃ przeciwko 'Utbie bin Abi Lahabowi, mŹwiŚc: "O, Boźe, zeĘlij na niego psa spoĘrŹd Twoich psŹw." 'Utba wyruszyĆ po tym w podrŹnapojenie niŚ wojska, jŃk suchego pnia palmy znajdujŚcej siŃ w meczecie Proroka z powodu rozĆŚki z nim sĆyszany przez duźŚ grupŃ szlachetnych towarzyszy, jemniku.'" Wedle pewnej relacji byĆo ich piŃtnaĘcie. Abu Hurajra kontynuowaĆ: "Prorok powiedziaĆ: 'PrzynieĘ je.' WĆoźyĆ w nie swojŚ rŃkŃ, wyjŚĆ garĘê z nich, poĆoźyĆ je na ziemi i poprosiĆ Boga o bĆogosĆawieÓstwo. NastŃpnie powichetnym towarzyszom i nakazaĆ im, by nie rozwiŚzywali go, jak tylko do ablucji. Gdy nastaĆa pora modlitwy, rozwiŚzali go i znaleĄli w nim mleko i masich ĘwiatŹw, widzŚc sprawy Boskie bŃdŚce wrŃcz poza nimi. Wymienione wczeĘniej cuda oraz jego szlachetny źywot zostaĆy nam przekazane w sposŹb niepodzŚcego, WszechwidzŚcego, LitoĘciwego, KtŹry sĆyszy najskrytszŚ modlitwŃ najskrytszego zwierzŃcia w najskrytszej intencji, a On speĆnia tŃ potrzebŃ, co kaźdy moźe zobaczyê. Tak samo widzi On najmniejszŚ nadziejŃ w najlichszej intencji w najniźszym swieÓstwo, spytaĆ Beduina: "JeĘli zobaczysz, jak zawoĆam tŃ kiĘê palmowŚ, to czy zaĘwiadczysz, iź jestem wysĆannikiem Boga?" PowiedziaĆ: "Tak." ZawjŚcy za autentycznoĘciŚ wydarzenia.

W ten sposŹb przed kaźdŚ spoĘrŹd czterdziestu grup ludzi otwiera siŃ okno z widokiem na wspaniaĆy cud. Kodla czĆowieka ksiŃgŚ prawa i mŚdroĘci, ksiŃgŚ modlitwy i czci, ksiŃgŚ rozkazu i wezwania, ksiŃgŚ wspominania Boga, a takźe rozmyĘlania. To jedna ksiŃga, lecz jest w nim wiele ksiŚg, tak jak wieleowiadomiĆo Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, o dźinach, ktŹre sĆuchaĆy go w nocy. ByĆo to wtedy, gdy dźiny z plemienia Nusajbin przyszĆy do wnŃtrza palmy w celu przyjŃcia islamu, a drzewo przekazaĆo Prorokowi wiadadem, ktŹry uratowaĆ ludzkoĘê od znikniŃcia i wiecznego niebytu, pocieszajŚc jŚ, i ktŹry jest Prorokiem ĘwiatŹw i dumŚ stworzeÓ?

Inna relacja mŹwi, źe Chadidźa i jej sĆuźŚce widziaĆy go, gdy wrŹciĆ ze swojej podrŹźy do Syrii. OkrywaĆo go wtedy dwŹch anioĆŹw - niczym chmura. PowiedziaĆa to Majsudziestym PiŚtym", poĘwiŃconym cudownoĘci Koranu.

PomyĘl teraz o tej kategorii, i skojarz jŚ ze czterema innymi kategoriami, o ktŹrych mŹwiĆ Prorok, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jŃzykiem Koranu, i spŹjrz, jak niepodwaźalnym sarzyszy Proroka, sĆynŚcy ze swej skromnoĘci i bogobojnoĘci, ktŹry odbyĆ wiŃkszŚ pielgrzymkŃ czterdzieĘci razy i modliĆ siŃ modlitwŃ porannŚ, korzystajŚc z ablucji, ktŹrŚ zrobiĆ d jest WysĆannikiem Boźym; ci zaĘ, ktŹrzy sŚ w jego towarzystwie, sŚ mocni i nieustŃpliwi w obliczu niewierzŚcych, wzglŃdem siebie sŚ jednak wspŹĆczujŚcy. Widzisz ich [wytrwaĆych w modlitwobudzajŚ wzrost kaźdego gatunku roĘlin, i dziŃki nim rozsiewajŚ siŃ nasiona, kieĆkujŚ pestki i otwierajŚ siŃ ich kwiaty. Kaźda roĘlina otrzymuje swojemierci, i ktŹre potwierdzaĆy jego proroctwo.

PiŚte: imam swojej epoki Dźalal ad-Din as-Sujuti - ktŹry dostŚpiĆ stateczne? SĆyszenie najcichszego gĆosu od najniźszego stworzenia w najmniejszej potrzebie i speĆnienie jej ma duźŚ wagŃ, a nie sĆyszenie najbardziej doniosĆego gĆosu i modlitwy w intencji najwzne Ęwiadectwo czĆonkŹw spoĆecznoĘci muzuĆmaÓskiej oraz ich rozmowy z anioĆami i dźinami, dziŃki zaszczytowi naĘladowania Szlachetnego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ukaŃêdziesiŚt lat. MiaĆ on zwolennikŹw w kaźdej epoce, a ich liczba przekracza trzysta piŃêdziesiŚt milionŹw ludzi (taka byĆa liczba muzuĆmanŹw na Ęwiecie w czasie, gdy Said Nursi pisaĆ ten traktat - narŹd zatopiony w najgĆŃbszym analfabetyzmie i w najprostszym źyciu beduiÓskim w nauczycieli Ęwiata i jego wĆadcŹw.

Tak samo powiedziaĆ swojemu rozumowi: "Musimy przede wszystkim dowiedzieê siŃ czegoĘ o wieli swojŚ zdolnoĘê przepowiadania i źe zapomnieli o wydarzeniach, o ktŹrych mŹwili, źe miaĆy wydarzyê siŃ w przyszĆoĘci, jako źe wypŃdziĆ z nich dźiny, opuĘciĆ zasĆonŃ na wrŹźenie i na zatym samym znaczeniu co Muhammad, Ahmad, Al-Muchtar (Wybrany), Mustafa (Wybrany) w jŃzyku aramejskim oraz hebrajskim.

Rodzaj drugi: inne dowody proroctwa, ktŹre z kolei dzielŚ siŃ na dwie czŃĘci:

Ponadto, donoĘne gĆosy rozlegajŚce siŃ razem, to kaźdy sĆuchajŚcy ich i czytajŚcy bez wahania powie, źe Koran nie przypomina źadnego z tych stylŹw, nie jest wiŃc na poziomie tychźe ksiŚźek. Jego poziom jest wiŃc albo niźszyź towarzysze Proroka czŃsto widywali Gabriela, niech pokŹj z nim bŃdzie, u Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, ktŹry przybisz Boźe, przy kaźdej naszej modlitwie, Amen."

Czy ten doskonaĆy porzŚdek w tym szerokim miĆosierdziu, w tym nieskazitelnym dziele, w tym piŃknie pozbawionym brzydoty - w stopniu, o ktŹrym cu zaleźy od znajomoĘci relacji oka do reszty ciaĆa, oraz znajomoĘci skali relacji Ąrenicy oka z kaźdŚ innŚ czŃĘciŚ ciaĆa i jej funkcjŚ.

PrzykĆad piŚty: zbiory autentycznych hadisŹw na czele z Al-Bucharim, Ibn Habbanem, Abu Daudem i At-Tirmizim relacjonujŚ zgodnie, powoĆujŚc siŃszmaragdowi!

To, co wywoĆuje zaskoczenie i zmieszanie to fakt, źe w czasie, gdy tysiŚce ludzi rŹźnych ras uwierzyĆy w cud WysĆannika, niech bŃdzie z nim poonŚ osobŚ, jak nie godny zaufania Muhammad?

Taki Szlachetny Prorok, do ktŹrego szali dobrych uczynkŹw dodaje siŃ wszystkie dobre czyny jego spoŹjrz! MogŚ one zmieniê ksztaĆt Ęwiata, przeksztaĆcajŚc wszechobecny dom pogrzebowy w meczet peĆen wspominania Boga i myĘli oraz posiedzeÓ poĘwiŃconych duchowej ekstazie i wdziŃcznoĘci. Obcy osĆawieÓstwo, a mianowicie Nu'mana bin Mukarrina al-Ahmasiego al-Mazina, na podstawie relacji Dźarira i innych, źe Najszlachetniejszy WysĆannik rozkazaĆ 'Umarowi bin al-Chattabowi zaopatrzyê w jedzenie czterye w sobie, to nie wolno powiedzieê, iź przykĆad taki nie wzmacnia dowodu prawdziwoĘci tego cudu, gdyź ulega on wzmocnieniu dziŃki jego zgodnoĘci z przykĆadem silnym.

Zebranie szesnastu przykĆadŹw, ktŹre naleźŚ do kategoriicytowanie Koranu w ogŹle nie powoduje nudy, lecz zwiŃksza jego piŃkno, natomiast gdy sĆucham piŃknych utworŹw poetyckich kilka razy, odczuwam nudŃ. Dlatego Koran niewŚtplrach. Tak jakby zgodnie mŹwili: "PowiedziaĆeĘ prawdŃ i o prawdzie zaĘwiadczyĆeĘ." CŹź za urojeniem jest wyciŚgniŃcie rŃki w celu odrzucenia jego twierdzeÓ popartie, jakie posiadajŚ stworzenia oraz ich wartoĘê, ktŹry poprowadzi dźiny i ludzi do prawoĘci oraz na drogŃ szczŃĘcia, i uratuje ich - tych przemijajŚcych - od absolutnej nicoĘci, ktŹry objaĘni sens stworzenia i trudnŚ zagadkŃ Ęwiata, ktŹry bŃd 564.}

Jan oraz prawdŃ od Niego a Jego istnienie potwierdzajŚ prawdy wszechĘwiata. Cechy wszystkich stworzeÓ wskazujŚce na Jego JednoĘê, stanowiŚ Ęwiadectwa potwierdzenia ĘwiadczŚce o monoteizmie. T źe jeĘliby ziemia siŃ rozszczepiĆa, a gŹry rozleciaĆyby siŃ niczym chmury, to nie rŹwnaĆoby siŃ to jednej dziesiŚtej wszystkich dziwŹw tej przemiany. JeĘli chcesz, to posĆuchaj z jego jŃź Kurajszyci przyszli i otoczyli jego dom. Wtedy WysĆannik wyszedĆ z domu i przeszedĆ obok nich, a BŹg Najwyźszy przesĆoniĆ ich wzrok, obsypaĆ ich gĆowy pyĆem, ratujŚc w ten sposŹb od nich WysĆannika. {[*]: Ibn Hiszam, "As-Si

SpŹjrz na czĆowieka, jak wzniŹsĆ siŃ z otchĆani zwierzŃcoĘci, do ktŹrej wpadĆ przez swŚ niemoc i nŃdzŃ oraz rozum niosŚcy smutki przeszĆoĘci i obawy o przyszĆoĘê, do szczytu wĆadzo, przyszedĆ do nich Iblis w postaci starego czĆowieka i zaproponowaĆ im, by wziŃli z kaźdego plemienia mĆodego mŃźczyznŃ - zapobiegajŚc konfliktowi pomiŃdzy nimi - a wtedy oka wŚtpliwoĘci co do ich autentycznoĘci.

Tak, zaiste, uczeni z dziedziny hadisŹw i krytycy hadisŹw wyspecjalizowali siŃ w tej sztuce do tego stopnia, źe osiŚgnŃli umiejŃtnoĘê poznania a, i nie rzucaliby swych dusz, majŚtkŹw ani rodzin ku zgubie, i nie pozostawialiby Ćatwej i krŹtkiej drogi sprzeciwu. Tak wiŃc sprzeciw nie jest moźliwy i źaden czĆowiek nie jestj strony stojŚ doznania umysĆŹw i ich potwierdzenie, ze wzglŃdu na czŃsto pojawiajŚcŚ siŃ w nim frazŃ: "Czyź nie sŚ rozumni?". Z jego lewej strony znajduje siŃ poczucie emocji, mŹwiŚce z podziwem "niech BŹg pobĆog, tego odsyĆamy do dzieĆ poĘwiŃconych biografii Proroka. To, co wymienimy poniźej, to jedynie ich skrŹt.

Pierwszy: pustelnik zwany "Szikk" ("PoĆŹwka"), ktŹry miaĆ jednŚ rŃkŃ, jednŚ nogŃ i jedno oko. PowiedziaĆ ukazaniu Jego BoskoĘci zgodnie z Jego MŚdroĘciŚ.

Jest on takźe - co oczywiste - najszlachetniejszym przewodnikiem do dobra w absolutnej doskonaĆoĘci StwŹrcy Ęwiata i najlepszym nauczycielem, ktŹry speĆniĆ WolŃ Bzasie, ktŹrzy dziŃki swojej mŚdroĘci trzymajŚ palmŃ pierwszeÓstwa w kaźdej dziedzinie nauki. Zgodna wiara ich wszystkich osiŚgajŚca stopieÓ pewnoĘci to wspaniaĆa jednomyĘlnoĘê.

PodrŹźnik stwierdziĆ, źe ykĆady.

JeĘli chodzi o hadisy i wydarzenia przekazane za poĘrezenie ich przez szlachetnego imama Ibn Wahaba, fakt, źe wydarzyĆy siŃ podczas peĆnej cudŹw bitwy Badr, oraz wiele podobnych przesĆanek nie pozostawia wŚtpliwoĘci co do tego, źe faktycznie miaĆy miejsce.

Jeźeliby WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, byĆ nadzwyczajny we wszyst PowiedziaĆem mu: Ty jesteĘ Bogiem, prŹcz KtŹrego nie ma innego boga? IdĄźe precz, wrogu Boga! Wtedy ĘwiatĆo znikĆo i zapanowaĆa ciemnoĘê. NastŃpnie on powiedziaĆ: 'Abd al-Kadirze, dziŃki swojej wiedzy w religii i walecznoĘci uratowaĆeĘ siŃ ode mniena ksiŃźycu, sĆoÓcu i gwiazdach, tak jakby kaźde z nich mŹwiĆo: "Przyjmujemy twoje posĆannictwo."

Zaiste! Jak juź zostaĆo powiedziane:

Widzisz wiŃc, źe Anas, niech BŹg bŃdziey dziŃki oĘwieceniu tego rozumu, niemocy i nŃdzy. SpŹjrz wiŃc w jaki sposŹb przyczyny jego upadku - niemoc, nŃdza i rozum - staĆy siŃ przyczynami jego wzniesienia, dziŃki oĘwieceniu ich ĘwiatĆem tej Ęwietlistej osoby.

PrzykĆad piŚty: relacjonowaĆ Al-Buchari, powoĆujŚc siŃ na Al-Barra, oraz Muslim, powoĆujŚc siŃ na SalmŃ bin al-Akua', a tWielkiego i WzniosĆego Boga w przyciŚganiu wzroku ku doskonaĆoĘci Jego stworzenia i rozgĆaszaniu go.

Jest on - co jest konieczne - najdoskonalszym czĆowiekiem, ktŹry ogĆosiĆ wszystkie stopnie t jeĘli zaĆoźymy, iź sŚ one kaźdemu potrzebne, to wystarczyĆoby posĆuchaê o nich jeden raz, gdyź sŚ one podobne do obowiŚzkŹw grupowych, tj. wystarczy" NastŃpnie Prorok wysĆuchaĆ tego, co pieÓ miaĆ do powiedzenia: "ZasadĄ mnie w Raju, by jedli ze mnie prawi ludzie bliscy Bogu, i bym byĆ w miejscu, w ktŹrym nie zaznam nieszczŃci. CŹź jest bardziej zepsute od twojego serca, gdy sĆuchasz o tysiŚcach cudŹw takich jak te, z ktŹrych wszystkie sŚ potwierdzone i niepodwaźalne pod wzglŃdem znaczenia, lecz mimo to twe serce nie jest spokojne? WrŹêmy do tematu.

Wiadomo, iź WysĆnie - co najmniej - przez sto? Dlaczego wiŃkszoĘê relacji pochodzi od Anasa, Dźabira i Abu Hurajry, a nie od Abu Bakra i 'Umara, oprŹcz kilku nielicznych?

Modlitwa Proroka byĆa speĆniana nawet przed okresem objawienia. 'Abd al-Muttalib, dziadeownoĘci Koranu w traktacie "BĆyski". WymieniĆem takźe jeden spoĘrŹd tych aspektŹw, a mianowicie wspaniaĆŚ, uporzŚdkowanŚ elokwencjŃ na okoĆo czterdziestu stronach mojej arabskojŃzycznej egzegezy zatytuĆowanej "Wz spoĆecznoĘê muzuĆmaÓskŚ.

O ty, ktŹry nie wierzysz w tego Szlachetnego Proroka, o ty, bezboźniku!

ZastanŹw siŃ nad tymi dwoma upartymi przywŹdcami KurajszytŹw, ktŹrzy zdecydowali siŃ uwierzyê dziŃki odkryciu jednej skrytej wiadomoĘiniaê nikogo, jak tylko ich samych.

PrzykĆad piŚty: relacjonowaĆ imam Al-Baghawi, źe 'Ali bin al-Hakam zostaĆ zraniony w nogŃ podczas bitwy Rowu i doszĆo do zĆamania. WysĆannik Boga, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, przetarĆ jŚ, rana spoĘrŹd was ogĆosiĆ siŃ prorokiem?" Odpowiedzieli mu, źe nie. PŹĄniej zadaĆ to pytanie w czasie objawienia, i odpowiedzieli mu: "Tak, jest spoĘrŹd nas taki, ktŹry ogĆosiĆ siŃ prorokiem." On wtedy powiedziaĆ: "ęwiat czeka na niego." szeĘciu kroplach Strumyka Czternastego, a zwĆaszcza w szeĘciu punktach kropli czwartej.

ZakoÓczymy tutaj tŃ kwestiŃ, ograniczajŚc siŃ do tego, co wymieniliĘmy powyźej, wiŃc kto chce, niechaj do tego siŃgnie.

Poziom szesnasty traktatu "Wielki Znak",

PodrŹźujkazŹwki.}

UpŹr niewiernych w tamtym czasie jest znany historii, wiŃc gdy Szlachetny Koran ogĆosiĆ, źe ksiŃźyc siŃ rozszczepiĆ, a echo tego wersetu doszĆoźe WysĆannikiem, i dziŃki przesĆaniu byĆ przekazicielem mowy Boga oraz prawdziwym poĘrednikiem w przekazywaniu Jego nakazŹw, gdyź jego przesĆanie opieraĆo siŃ na prawdziwoĘci objawienia. Objawienie dzieura Nuh [Noe], 71:16). PorŹwnujŚc sĆoÓce do lampy, moźna wyobraziê sobie Ęwiat w formie paĆacu, a rzeczy w nim siŃ znajdujŚce jako jego wyposaźenie, ozdobŃ, źywnoĘê dla jego mieszkaÓcŹw i zatrzymujŚcych siŃ w nim podrŹźnych. Moźna odczuê, źe prze, iź podczas bitwy Badr WysĆannik oddaliĆ siŃ od towarzyszy za potrzebŚ, i poszedĆ za nim jeden czĆowiek spoĘrŹd hipokrytŹw. WŹwczas podniŹsĆ swŹj miecz, źeby uderzyê nim WysĆannika Boga, lecz gdy ten spojrzaĆ na dowaĆa siŃ w jego piersi. ŁyĆ on dĆugo, a przekazywane przez niego autentyczne wiadomoĘci ze Ęwiata niewidzialnego zdobyĆy tak duźŚ sĆawŃ, źe krŹl Persji, gdy zobaczyĆ we Ęnie - a byĆo to w czasie narodzin WysĆannika - jak czternaĘcie bê tego zdarzenia, i w istocie rzeczy sŚ ze sobŚ zgodne. Z kolei wszystkie fragmentaryczne przykĆady wymienione powyźej to relacje autentyczne, z ktŹrych niektŹ - w ramach ich uzupeĆnienia - przekazujemy bĆyski tej wielkiej prawdy na Ćamach "dziewiŃtnastu WskazŹwek zawierajŚcych istotŃ rzeczy."]

Pierwsza znaczŚca wskazŹwka

Nie ma wŚtpliwoĘci co do tego, iź Pan tegooka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, oraz jego towarzyszy dotykaĆo pragnienie podczas niektŹrych ich wypraw. "ByliĘmy w podrŹźy z Prorokiem, a ludzie skarźyli siŃŹwiê o rzeczach pozbawionych prawdziwoĘci? Czyź nie jest szaleÓstwem i gĆupotŚ zaprzeczanie temu, o czym mŹwi ten wspaniaĆy geniusz na temat szczŃĘcia w obu Ęwiatach!?

SzŹsta znaczŚca wskazŹwka

Wiadomo, iź WysĆannik, niech bŃdzie skrŹtu ten prawdziwy i wydatny dowŹd na JednoĘê Boga, gdyź jako dowŹd Wiedzy Boskiej wymaga on znajomoĘci dowodu i zapoznania siŃ z jego znaczeniem.

Dlatego wyjaĘnimy tutaj w duźym skrŹcce niespodziewane bĆogosĆawieÓstwa] i nagrodŃ ogromnŚ."

PrzykĆad trzeci: relacjonowaĆ Muslim oraz autorzy innych autentycznych zbiorŹw hadisŹw, iź Dźabir, niech BŹg bŃdzie z niego zadowolony, powiedziaĆ: "ByliĘmy w podrŹźy z WysĆannikiem daê naleźy wielkŚ posĆugŃ rŹwnŚ posĆudze caĆej jego ummy. Poprzez to otrzymuje on nieskoÓczone podmuchy Boźego MiĆosierdzia, a takźe bezgranicznŚ modlitwŃ od swojego narodu.

Ten BĆogosĆawiony Prorok, niech bŃdziejŚcŚ niczym rajskie ĄrŹdĆo spomiŃdzy jego piŃciu bĆogosĆawionych palcŹw, oraz setki innych cudŹw, ktŹre pokazaĆ i ktŹre zostaĆy przekazane nam na podstawie autentycznych relacji. PodrŹźnik ta przytoczona przez zbiory hadisŹw oraz biografie Proroka.

Tak, skoro bĆogosĆawiona rŃka Szlachetnego WysĆannika, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo,'Pewnego razu oddawaĆem siŃ czci i ujrzaĆem wielki tron, a na nim ĘwiatĆo. PowiedziaĆ on do mnie: 'Abd al-Kadirze! Jestem twoim panem, i dozwoliĆem ci tego, czego zabroniĆem innym.Ęmierci, gdy wypowiadanie najkrŹtszych sĆŹw sprawia im bŹl, sĆuchajŚ Szlachetnego Koranu, a jego wersety spĆywajŚ na ich uszy niczym woda z rajskiego ĄrŹdĆa - w ten sposŹb odczuwajŚ jego cudownoĘê.

Ten olĘniewajŚcy cud dotyczŚcy bĆogosĆawionego jedzenia nie jest rĆ Ka'b bin Lu'ajj - jeden z przodkŹw Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo. MŹwi on w nastŃpujŚcym wierszu o misji proroczej:

Prorok Muhammad przyjdzie w czasie ignorancji,

I przyĘci, to niech bŃdzie on rozpatrywany jako "relacja znaczenia."

W ksiŃgach poĘwiŃconych biografii Proroka jest wiele innych przykĆadŹw, lecz na nasz uźytek wystarczŚ te wyźej wymienione.

PrzykĆad dziewiŚty: przytoczymy kilka spoĘrŹd iedmiu wybitnych uczonych posiadajŚcych szerokŚ wiedzŃ o poprzednich ksiŃgach, oraz 'Abd Allaha bin Salama - jednego ze sĆawnych źydowskich uczonych, ktŹry przyjŚĆ islam, a takźe Ka'ba al-Ahbara - rŹwnieź źydowskiegch z nich ze wzglŃdu na brak przerw w ĆaÓcuchu tradentŹw.

Autorzy autentycznych zbiorŹw hadisŹw i imamowie przekazali: WysĆannik Boga obiecaĆ swym towarzyszom rutny, nie jesteĘ bazarowym krzykaczem, ani odpĆacajŚcym zĆem za zĆo, lecz odpuszczasz i przebaczasz, a BŹg nie weĄmie ciŃ do Siebie, dopŹki nie wyprostujesz skrzywionej religii, i dopŹki nie powiedzŚ: 'Nie ma Boga oprtatŹw zwanych "OĘmioma Symbolami", ktŹre pokazujŚ tŃ piŃknŚ zgodnoĘê i wskazŹwki pĆynŚce ze Ęwiata niewidzialnego oraz ze zgodnoĘci pomiŃdzy literami Szlachetnego Koranu. NapisaĆem rŹWerset ten bezpoĘrednio opisuje Proroka, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo. Czy przyszedĆ po Proroku Boga Dawidzie, niech bŃdzie z nim pokŹj, inny prorok,ta i ludzi za sieroty pĆaczŚce z bŹlu ciosŹw przemijania i rozĆŚki.

Trzeci: Prorok powiedziaĆ czĆowiekowi, ktŹry jadĆ lewŚ rŃkŚ: "Jedz prawŚ." Tamten odpowiedziaĆ: "NesĆaniem, lub poprzez swoje cechy ludzkie, w oparciu o zwyczaje i mentalnoĘê ludzi.

Abu Hurajra przekazaĆ tŃ wiadomoĘê w imieniu mieszkaÓcŹw As-Suffa, opierajŚc siŃ na ich potwierdzeniu. Jest to wiŃc relacja tak niepodwaźalna, jakby relacjonowali jŚ wszi rozmaitoĘê, a rzetelni uczeni napisali opasĆe ksiŃgi na temat szczegŹĆŹw dowodŹw proroctwa i cudŹw, lecz tutaj ograniczymy siŃ do ogŹlnych wskazŹwek dotyczŚcych niepodwaźalnych i uniwersalnych rodzajŹw tychźe cudŹw.

Dowod miĆoĘê, i odnawiajŚc posĆuszeÓstwo jemu piŃê razy dziennie. BŹg miaĆ uczyniê z niego Swojego WysĆannika, i faktycznie go nim uczyniĆ. MiaĆ uczyniê go wzorem i przewodnikiem dla wszystkich ludzi i faktycznie sprawiĆ, źe takim siŃ staĆ.

DmieÓ i glina, i ktŹry wstŚpiĆ do nieba, a jego wzrok nie zbĆŚdziĆ, dla naszego wĆadcy, orŃdownika Muhammada niech bŃdzie milion modlitw o pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, i tyle razy, ile liter wchodzi w skĆad sl Kadi 'Ijad, "Asz-Szifa'" 1/284; Ibn Kasir, "Al Bidaja wa-n-Nihaja" 6/282.}

Widzimy, w jaki sposŹb ziemia porzuciĆa na godzinŃ swojŚ funkcjzenia i wody, to jest on bardziej ĆaskŚ niź cudem, lub bardziej bĆogosĆawieÓstwem Boźym, niź ĆaskŚ, a moźe nawet przejawem goĘcinnoĘci MiĆosiernego pĆyliwoĘci co do tego, źe Prorok ten bŃdzie najwiŃkszy ze wzglŃdu na jego walkŃ i walkŃ jego narodu. ZostaĆ rŹwnieź nazwany "majŚcym koronŃ", ktŹre to okreĘlenie jest przeznaczone dla Proroka, jako źe Arabowie sŚ znani z turbanŹw okalajŚcych wiekiem ogromnej poboźnoĘci i ascezy, tak jak kalifowie prawowierni, 'Umar bin 'Abd al-'Aziz oraz Al-Mahdi spoĘrŹd AbbasydŹw, by nie zostaĆ zwiedziony. WĆadza tego Ęwe pewien mĆody czĆowiek z ansarŹw zmarĆ, zostawiajŚc starŚ, niewidomŚ matkŃ - ktŹrej byĆ jedynym dzieckiem - a towarzysze przykryli go przed pogrzebem materiaĆem i zĆoźylielbĆŚda, a ona miaĆa chudŚ owcŃ, ktŹra nie dawaĆa mleka. SpytaĆ jej: "Czy ona ma mleko?" Umm Ma'bad odpowiedziaĆa: "Ona nie ma krwi, jakźe by mogĆa mieê mleko?" Prorok dotknŚĆ plecŹw owcy, potarĆ jej wymiŃ i powiedziaĆ: "PrzynieĘcie naczynie i wlony i szczegŹlny sposŹb.

Przede wszystkim pokazuje on swojŚ wspaniaĆŚ cudownoĘê i elokwencjŃ uczonym z tej dziedziny.

Kiedy Hasan al-Basri opowiadaĆ o tymna to, źe tĆumacze pozostawili sĆowo parakletos w tĆumaczeniach Ewangelii ze wzglŃdu na znajomoĘê tego okreĘlenia wĘrŹd muzuĆmanŹw, jako odnoszŚcego siŃ do Proroka Muhammada,czych, do tych, ktŹrzy posiadajŚ najwyźszŚ gotowoĘê oraz najlepszŚ moralnoĘê, oraz do tych, ktŹrzy zasĆugujŚ na to, by byê wzorem dla gatunku ludzkiego i jego przewoie aspekt, w ktŹrym WysĆannik wskazywaĆ na JednoĘê Boga oraz rozmiar jego prawdomŹwnoĘci i rozsŚdku. MŹwimy: zaprawdŃ, Szlachetny WysĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, jest sam w sobie dowodem na istnienie Wielkiego StwŹrcy oraz naenia wiŚzaĆy siŃ z Najszlachetniejszym WysĆannikiem - a tradenci naleźeli do znanych towarzyszy. JeĘli relacjonujŚcy jakieĘ wydarzenie jest jeden, to tak, jak gdyby byĆ reprezelĘniewajŚcy cud, tak jakbyĘ byĆ jego Ęwiadkiem, po tym, jak usĆyszaĆeĘ, iź relacjonujŚcy to wydarzenie naleźŚ do czystej dynastii, i nawet sam Szatan nie znajduje sposobu na zaprzeczenie jemu!

PrzykĆad trzynasty: imamowie tacy, jak Abu i obecnych w bitwie Tabuk, musi byê niepodwaźalna pod wzglŃdem znaczenia oraz silna i mocna niczym caĆe wojsko, czyli jakby caĆe wojsko je relacjonowaĆo.

Wiadomo takźe, iź WysĆannik powiadomiĆwnieź piŃê traktatŹw potwierdzajŚcych "Listy ęwiatĆa" i ich wartoĘê pĆynŚcŚ z tajemnicy zgodnoĘci. SkĆadajŚ siŃ one z listu opisujŚcego pomoc iĆsz. ZaprawdŃ, faĆsz jest przemijajŚcy' (Sura Al-Isra' [PodrŹź Nocna] 17:81) i za kaźdym razem, gdy wskazywaĆ na oblicze boźka, ten przewracaĆ siŃ na twarz, aź nie zostaĆo ani jednego."

OdpowiedĄ: z ĆaÓcucha tradentŹw pĆynie wiele korzyĘci, gdyź przytoczenie go ukazuje pewien rodzaj zgody pomiŃdzy prawdomŹwnymi relacjonujŚcymi, pokazuje nam pewien roie religii i sĆuźbie islamowi. Kalifat fatymidzki powstaĆy w imieniu rodziny Proroka w Egipcie, rzŚdy AlmohadŹw w Maghrebie, oraz paÓstwo SafawidŹw w Iranie sŚ dowodem na to, źe wĆadzaĆawieÓstwo, i napojenie niŚ caĆego wojska, i tak jak spowodowany rozĆŚkŚ jŃk pnia palmy, na ktŹrym opieraĆ siŃ Prorok w czasie kazaÓ, ktŹry byĆ sĆyszany przez wszystkich zgrogo wszystkich szlachetnych i wzniosĆych cech, o czym zaĘwiadczyli nawet jego wrogowie. Ukazanie poprzez niego setek cudŹw, takich jak rozszczepienie ksiŃźyca na dwie poĆowy za skinieniem jego palca,okĆon, to uderzy go kamieniem. Gdy zobaczyĆ WysĆannika oddajŚcego pokĆon, wziŚĆ kamieÓ, aby rzuciê nim w niego na oczach KurajszytŹw, lecz kamieÓ wypadŚty" oraz "List Trzydziesty" wyjaĘniĆy w bardzo jasny sposŹb ten rodzaj cudownoĘci, i nawet Ęlepy moźe go dotknŚê. ZaczŃliĘmy realizowaê projekt spisania egzemplarza Knie ze zwierzŃtami, drzewami oraz kamieniami. Do tej kategorii naleźŚ rŹwnieź inne cuda, ktŹrych jest dwadzieĘcia rodzajŹw, z ktŹrych kaźdy ma stopieÓ cudu niepodz siŃga wiecznoĘci.

Pozycja przewodnictwa Szlachetnego Koranu jest obszerna i wszechobejmujŚca, a z jednej jego lekcji korzystajŚ zarŹwno Gabriel, niech pokŹj z nim bŃdzie, jak i maĆe dziecko. KlŃczŚ przed nim wybitni filozofowie - tawiĆ dźiny i ludzi zdolnoĘci do naĘladowania Koranu, i jeĘliby nie pozbawiĆ ich tej zdolnoĘci, to dźiny i ludzie mogliby przynieĘê Koran jemu podobny.'a, wysĆanym potajemnie do niewiernych poĘrŹd KurajszytŹw. Prorok wysĆaĆ 'Alego i Mikdada, niech BŹg bŃdzie z nich zadowolony, mŹwiŚc im: "W pewnym miejscu jest niewolnica, ktŹra ma list. PrzynieĘcie mi go." Poszli wiŃc i przynieĘli list Ńgi historyczne oraz poĘwiŃcone biografii Proroka.

Po piŚte: wrogowie oraz przyjaciele zgodzili siŃ co do tego, do czego nie ma wŚtpliwoĘci, a miasĆannik, niech bŃdzie z nim pokŹj i bĆogosĆawieÓstwo, w dzieÓ bitwy Chajbar daĆ sztandar 'Alemu, ktŹry cierpiaĆ na zapalenie oczu i gdy splunŚĆ na jego oko, powrŹciĆo ono do zdrowia za pozwoleniemdĄ, WysĆanniku Boga, gdyź bojŃ siŃ, źe zabijŚ ciŃ na moim grzbiecie, i ukarze mnie za to BŹg." Wtedy powiedziaĆa do niego grota Hira: "ChodĄ do mnie, WysĆtowarzyszy, a nastŃpnie zapamiŃtane przez pokolenie ich nastŃpcŹw i ich uczonych, ktŹrzy przekazali je z wielkŚ pieczoĆowitoĘciŚ tym, ktŹrzy przyszli po nich w kolejnych epokach. Kolejna epoka traktowaĆa je z powagŚ, a jej reprezewwa" 2/67.}

Wska cztery rzeczy:

Pierwsza: elokwencja i piŃkno jŃzyka.

Druga: poezja i oratorstwo.

Trzecia: wrŹźenie i przepowiadanie przyszĆoĘci.

Czwarta: wiedza o zdarzeniach minionych i tych dotyczŚcych caĆego wszechĘwiata.

Podstawa czwarta

To wzywajŚcy do JednoĘci Boga oraz do szczŃĘcia wiecznego, ktŹry jest ĄrŹdĆem szlachetnych cech i nauczycielem nienagannej moralnoĘci. Nie przemawia przez samego siebie ani przez swoje zachcianlki Koran, ktŹry wielokrotnie powtarza: "BŹg, nie ma boga, jak tylko On", "Wiedz, źe nie ma boga, jak tylko On Jedyny."

A oto znaczenie tej refleksji:

To czysty cud Proroka, i nie ma on nic wspŹlnego z przypadkiem.

PrzykĆad dziewiŚty: relacjonowano, powoĆujŚc siŃ na 'Amra bin Szu'ajba (wnuka 'Abd Allaha bin 'Amra bin al-'Asa), ktŹra to rein zawoĆaĆ ich i powiedziaĆ: "JeĘli urodzi siŃ w Tihamie (czyli w Hidźazie) chĆopak, pomiŃdzy ktŹrego Ćopatkami jest znamiŃ, to bŃdzie on miaĆ przewodnictwo nad ludĄmi, a ty, 'Abd al-Muttalibie, bŃdziesz jego dziadkiem." {[*]: Pady, ani byê obiektem wŚtpliwoĘci."

Trzeci: zostaĆ on posĆany z oczyszczonym prawem, religiŚ natury, szczerŚ sĆuźbŚ Bogu, pokornŚ modlitwŚ, uniwersalnym wezwaniem, mocnŚ wiarŚ, nie ma sobie rŹwnego ani nie bŃdzie miaĆ; nie ma nikogo doskonalszsŹw, lub imienia relacjonujŚcego, proszŃ drogich braci o poprawienie go i wybaczenie mi tego.

Tak! Nauczyciel dyktowaĆ nam, a my spisywaliĘmy brudnopis, i nie miaĆ on źadnego ĄrŹdĆa, ani nie po(Traktat Chwalebnego), z kolei Isma'il Hakki al-Munastiri, niech BŹg siŃ nad nim zmiĆuje, przetĆumaczyĆ tŃ ksiŚźkŃ na jŃzyk turecki.

Tak jak jego Proroctwo jest poparte przez te doniosĆe id (jego brat w źyciu ostatecznym i piszŚcy brudnopis) , Sulajman Sami (jego sĆuga i piszŚcy brudnopis), 'Abd Allah Dźausz (jego sĆuga obecny przy nim)