List Dziesiąty
Pytanie pierwsze dotyczy krótkiego dopisku do długiego zdania opisującego przemianę drobnych cząsteczek, które zostało zawarte w Drugim Celu Słowa Trzydziestego.
Jasny Dowód i Księga Jasna są wspomniane w wielu miejscach Wszechmądrego Koranu. Niektórzy komentatorzy Koranu mówią, że są one tym samym, podczas gdy inni uważają, że są to różne pojęcia. Ich wyjaśnienia dotyczące owych pojęć różnią się, lecz w skrócie można powiedzieć, że komentatorzy uważają, iż są to tytuły należne Bożej wszechwiedzy. Jednakże dzięki blaskowi Koranu uformowałem następującą opinię:
Jasny Dowód jest tytułem odnoszącym się do tej części Bożej wszechwiedzy, która wskazuje raczej na świat tego, co niewidzialne, niż na świat przejawów, co oznacza, że wskazuje raczej na przeszłość i przyszłość, niż na teraźniejszość. To z kolei oznacza, że ten rodzaj Bożej wiedzy wskazuje raczej na genezę i skutki, korzenie i nasiona wszelkich rzeczy, niż na ich istnienie w zewnętrznym kształcie. Jest to notatnik Bożego zarządzenia (tur. kader), którego istnienie zostało udowodnione zarówno w Słowie Dwudziestym Szóstym, jak i w dopisku do Słowa Dziesiątego.
Tak, Jasny Dowód jest tytułem dla pewnego aspektu Bożej wszechwiedzy i Bożego rozkazu. Jako że geneza, korzenie i źródła wszelkich rzeczy skutkują, z najwyższym porządkiem i najbardziej doskonałym kunsztem, ich istnieniem (w zewnętrznym kształcie), ten fakt ukazuje, że zostały one uporządkowane zgodnie z zasadami zawartymi w notatniku Bożej wszechwiedzy. Jako że efekty, skutki i nasiona wszystkich rzeczy zawierają w sobie program i spis treści bytów, jakie zostaną powołane do istnienia w przyszłości, z całą pewnością można z tego faktu wywnioskować, że są one miniaturowym zbiorem Bożych rozkazów. Na przykład
można powiedzieć, że nasiono przypomina zbiór programów i spis treści, które nadają porządek wszystkim częściom drzewa, że jest podobne miniaturowej formie, jaką mogłyby przyjąć rozkazy stwarzania Tego, Który określił cały ów spis i program.
Mówiąc w skrócie, Jasny Dowód przypomina spis treści i program drzewa stworzenia, które rozpościera swe gałęzie nad całą przeszłością, całą przyszłością i nad całym światem tego, co niewidzialne. W tym znaczeniu jest notatnikiem Bożego zarządzenia i zbiorem zasad zawartych w owym notatniku. Miniaturowe cząsteczki w ciałach wszystkich stworzeń są wysyłane do spełniania swoich obowiązków i wprawiane w ruch przez nakaz i zarządzenie zgodne z owymi zasadami.
Jeśli zaś chodzi o Księgę Jasną, wskazuje ona raczej na świat przejawów, niż na świat tego, co niewidzialne, raczej na teraźniejszość niż na przeszłość i przyszłość. Jest tytułem, notatnikiem i rejestrem raczej dla Bożej mocy i woli niż dla Bożej wiedzy i rozkazu. Jeśli Jasny Dowód jest notatnikiem Bożego zarządzenia, to Księga Jasna jest notatnikiem Bożej wszechmocy.
Oznacza to, że dokonały kunszt i porządek widoczny we wszelkich bytach, w istocie, cechach i zaletach każdej rzeczy ukazuje, że zostały one powołane do istnienia poprzez zasady doskonałej mocy i prawa przenikającej każdą rzecz woli. Ich kształty zostały określone i ustalone; każdemu nadano określone proporcje i właściwą dlań formę. Oznacza to, że wszechmoc i wola Boża posiadają ogólny, powszechny zbiór i wielki rejestr praw, zgodnie z którymi istnienie wszelkich rzeczy jest wykrajane i szyte, zaś same byty są w nie przyodziewane. Istnienie owego notatnika, podobnie jak istnienie Jasnego Dowodu, zostało dowiedzione w dyskusji dotyczącej Bożego zarządzenia i woli człowieka. Ujrzyj więc głupotę ludzi zbłądzenia, niedbalstwa i filozofii, którzy dostrzegają w każdej rzeczy Strzeżoną Tablicę mocy stwórczej, a także przejawy, odbicia i podobieństwa, które dobitnie wskazują na istnienie księgi mądrości i woli Wszechwładnego, jednak - niech Bóg uchroni! - nazywają ową księgę "naturą", czyniąc ją ślepą. Poprzez nakaz Jasnego Dowodu, poprzez dekret Bożego zarządzenia i zgodnie z jego zasadami, podczas procesu stworzenia Boża wszechmoc zapisuje litery całego łańcucha bytów, z których każdy jest znakiem, na karcie czasu znanej jako tablica pojawiania się i rozpadu, a także wprawia w ruch wszelkie drobne cząsteczki.
Oznacza to, że ruch cząsteczek jest wibracją i poruszaniem się, które wynikają z owego spisywania i kopiowania, gdy cząsteczki przechodzą ze świata tego, co niewidzialne, do świata przejawów, z dziedziny Bożej
wiedzy do sfery Bożej mocy. Jeśli zaś chodzi o tablicę pojawiania się i rozpadu, jest ona wciąż zmieniającym się notatnikiem (lub tabliczką, na której można zapisywać słowa, by potem je wymazać) dla Strzeżonej Tablicy - która jest trwała i niezmienna - w sferze wszelkich możliwości, to jest w bytach, które stale ukazują życie i śmierć, istnienie i unicestwienie; jest prawdą o mijającym czasie. Tak, czas - podobnie jak wszystko - ma własną prawdę, a prawa o tym, co nazywamy czasem, owa potężna rzeka płynąca przez wszechświat, jest jak karta zapisana atramentem Bożej mocy na tablicy pojawiania się i rozpadu.
Pytanie drugie: Gdzie dojdzie do Wielkiego Zgromadzenia i Sądu Ostatecznego?
Odpowiedź: وَالْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ lecz wzniosłe przykłady mądrości, jakie Wszechmądry Stwórca ukazuje w każdej rzeczy, i to, że łączy On nawet największe przykłady mądrości z poszczególnymi, pozornie mało istotnymi rzeczami, jasno wskazują na to, że nasz glob nie krąży po orbicie bez celu i bez sensu, lecz krąży wokół czegoś ważnego, zarysowując obwód rozległego terenu. Krążąc wokół owego olbrzymiego obszaru, przekazuje mu jego niematerialne produkty, które w przyszłości zostaną wystawione na widok ludzkich spojrzeń. Oznacza to, że wypełnią one ów krąg, na pokonanie obwodu którego człowiek potrzebowałby blisko dwudziestu pięciu tysięcy lat. Zgodnie z pewnym przekazem, ziarnem, z którego wyrośnie obszar Wielkiego Zgromadzenia, będzie Syria. Obecnie wszelkie rzeczy niematerialne, które wytwarza Ziemia, są przesyłane do notatników i tablic owego wielkiego obszaru, skrytego za zasłoną tego, co niewidzialne, zaś w przyszłości, kiedy już zostanie on otwarty, Ziemia wyleje swoich mieszkańców również na ten rozległy teren. Również jej niematerialne produkty zostaną przeniesione ze świata tego, co niewidzialne, do świata przejawów. Tak, Ziemia - jakby była polem uprawnym, źródłem lub miarą - wydaje plon wystarczający do wypełnienia owego wielkiego obszaru,
a wszelkie stworzenia i istoty, które go zajmą, wypłyną z ziemi, odchodząc z niej. Oznacza to, że nasza planeta jest ziarnem, jest częścią miejsca Wielkiego Zgromadzenia, jest drzewem, pędem i magazynem zarazem. Dokładnie tak, jak świecący punkt staje się świetlistą linią lub kręgiem, kiedy porusza się z wielką prędkością, tak Ziemia - wraz ze swą prędkością i określonym wedle zamysłu ruchem - opisuje krąg istnienia, zaś wraz z owym kręgiem i tym, co wytwarza, nadaje kształt miejscu Wielkiego Zgromadzenia.