Dalsze Ęwiadectwa posĆannictwa Muhammadaa sobŚh bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie) NiemoźliwoĘê naĘladowania Koranu O Piekle
Werset 25: 229
O Raju
ęwiadectwa koÓca Ęwiata i cielesnego Zmartwychwstania O źyciu wiecznym i wiecznej szczŃĘliwoĘci zobacrsety 26-27: 243
Wyzwanie Koranu oraz niemoźliwoĘê jego naĘladowania WyjaĘnienie w temacie odpowiedzialnoĘci czĆowieka
O grzechu i zbĆŚdzeniu
Werset 28: 262
O amieÓ, Ęmierci i Zmartwychwstaniu
Werset 29: 272
Wszystko, co istnieje na ziemi, zostaĆo stworzone dla rodzaju ludzkiego Stworzenie niebios i ziemi
OdnoĘnie do siedmiu niebios) byĆ rset 30: 284
Namiestnictwo czĆowieka i dowŹd istnienia anioĆŹw
Wersety 31-33: 294
Nauczenie Adama imion wszystkich rzeczy
Spis TreĘci: 303
Przypisy: 305
Przypisy
1.
Wezi o pierwszŚ wojnŃ ĘwiatowŚ.
2. In sza'a-llah, in sza'a Allah - ar. "jeĘli BŹg zechce"; formuĆka, ktŹrŚ kaźdy poboźny muzuĆmanin powinien wypoŚcznieeê, kiedy mŹwi o czymĘ, co ma nastŚpiê w przyszĆoĘci, choêby bardzo bliskiej. Por. Koran, 18:23-24: Nie mŹw o niczym (Muhammadzie): "Z pewnoĘciŚ uczyniŃ to jutro!", nie dodawszy: "JeĘli BŹg zechce!".
3. A dosĆownie: objaĘniĆ est ony mŹwiŚce o hipokrytach w dajŚcy objaĘnienie i szczegŹĆowy sposŹb.
4. Abdulmecid ('Abd Al-Madźid) byĆ mĆodszym bratem Saida Nursiewego kĆ nauczycielem nauk religijnych, a nastŃpnie muftim. PrzeĆoźyĆ pewne czŃĘci TraktatŹw ęwiatĆa na arabski, zaĘ dzieĆa Iszarat al-I'dźaz oraz Al-MasnaĆi Al-'Arabi An-Nuri (tur. Mesnevi-i Nuriye) z arabskiego boskoecki. ZmarĆ w 1967 roku.
5. TaĆafuq (tur. tevafuk, dosĆ. "zbieg okolicznoĘci") oznacza tutaj niezamierzonŚ zgodnoĘê liter lub sĆŹw w wersach lub wedle pewnego wzoru na jednej lub kilku stronach .
6. W ImiŃ BprzednĆosiernego, LitoĘciwego!
7. MiĆosierny! On nauczyĆ Koranu. On stworzyĆ czĆowieka. On nauczyĆ go jasnego wyraźania siŃ. Koran, 55:1-4. Koran,
8. Por. Koran, 33:72-73: ZaofiarowaliĘmy de w nimniebiosom, ziemi i gŹrom, lecz one odmŹwiĆy noszenia go i przestraszyĆy siŃ; poniŹsĆ go czĆowiek - on przecieź jest niesprawiedliwy i nieĘwiadomy...
izacjior. Koran, 96:1-5; pierwsze wersety Koranu, jakie zostaĆy objawione Prorokowi Muhammadowi, niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie.
10. Tj. wskrzeszenie wszystkich stworzeÓ w Dniu Zmari czŃĘstania.
11. Koran, 51:56.
12. Abu al-'Ala al-Ma'arri. Ar. Ja ajjuha-n nas, kam li-llahi min falak / Tadźri-n nudźum bihi, Ća-sz szams, Ća-l qamar.
13. Kor spisa:4.
14. Koran, 20:50.
15. Chodzi o posĆannictwo Muhammada, niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie.
16. Koran, 11:112.
17. Koran, 2:269.
18. Odnosi siŃ to do wymienionych wczeĘniej ludrzecie. prorokŹw, mŃczennikŹw oraz ludzi prawych.
19. TĆum. znaczenia na podstawie tekstu ĄrŹdĆowego.
20. Konstrukcja niemoźliwa do oddania w jŃzyku polskim zgodnie z przyjŃtym przekĆadem znaczenia. TĆumaczŚc dosĆownie, nalŚ przey przyjŚê formŃ: "...ktŹrych obdarzyĆeĘ dobrodziejstwami, jakie im zesĆaĆeĘ", przy czym sĆowo 'alajhim w przybliźeniu odpowiadaĆoby zaimkowi "im".
21. Koran, 4:69.
22. A w uźytym przekĆadzie znaczenia wg J. Bielawskiegobsolutodziejstwa";
M. Czachorowski (BiaĆystok 2018) tĆumaczy znaczenie frazy an'amta 'alajhim jako "tych, ktŹrym bĆogosĆawisz".
23. SĆowo conscience moźe oznaczaê zarŹwno ĘwiadomoĘê, jak i sumienie.
.
#209Koran, 55:13, 16, 18 i nast.
2. Koran, 77:15, 19, 24 i nast.
3. Koran, 2:25.
4. To sformuĆowanie nie odnosi siŃ do zapisywania owych liter (ktŹre ĆŚczŚ siŃ ze sobŚ wedĆug normalnych zasad pisowni arabskiSwoje ecz do faktu, źe sŚ one wymawiane kaźda z osobna, a nie tak, jak gdyby tworzyĆy jedno sĆowo.
5. Chodzi o Proroka Muhammada, niech SpŹjre z nim pokŹj i miĆosierdzie.
6. Koran, 2:2.
1. Koran, 21:46.
2. Brak odpowiednika w jŃzyku polskim; jest to mniej wiŃcej odpowiednik angielskiego of w funkcch zbĆerźawczej.
3. Tj. nie powinna o nich mŹwiê KsiŃga tak wspaniaĆa, jakŚ jest Koran.
4. Koran, 2:23.
1. Dla tych, ktŹrzy wierzŚ w to, co skryte, ktŹrzy om powiajŚ modlitwŃ i rozdajŚ z tego, w co ich zaopatrzyliĘmy... Koran, 2:3.
2. Chodzi o sĆowo koÓczŚce poprzedni werset.
3. Tj. wtedy, kiedy nie wiernych nie widzi nikt inny (z wyjŚtkiem Boga), przed kim - niech BŹg zeroĘêi - mogliby udawaê wiarŃ.
4. OddajŚc sens tĆumaczenia znaczenia uźytego w tym miejscu tekstu ĄrŹdĆowego, powinniĘmy mŹwiê o "tych, ktŹrzy sŚ niezachwiani w swej modlitwie" lub o "tych, ktŹrzy nie sŚ w niej nieiŃ czŃ.
5. Koran, 16:60.
6. Jednak jeĘli ktoĘ dostanie jaĆmuźnŃ przekraczajŚcŚ jego potrzeby, moźe - jeĘli zechce - daê nadobowiŚzkowŚ jaĆmuźnŃ (ar. sadaqat) z tego, co pozostanie mu po ich zaspokojeniu.
1. TercjŚ teudzie KsiŃgi" odnosi siŃ w ogŹlnoĘci do wyznawcŹw trzech religii Objawienia, to jest judaizmu, chrzeĘcijaÓstwa i islamu. W tym miejscu (jak rŹwnieź w wielu miejscach sur medyÓskich) oznacza źydŹw z Medyny.
2. e frazaczŚc dosĆownie, "skrŹcona" lub "uproszczona" wiara.
3. Znaczenie odpowiedniej frazy moźna tĆumaczyê rŹwnieź jako: "...to, co tobie (Muhammadzie) zostaĆo objgi dwŹ".
4. SĆowo ila jest przewaźnie uźywane w odniesieniu do ludzi, zaĘ 'ala odnosi siŃ do innych istot źywych (jak np. zwierzŃta) bŚdĄ nieoźywionydĆugiek np. gŹry). StŚd interpretacja uczonych, wedle ktŹrej sĆowa unzila ilajka wskazujŚ na darowanie, przekazanie czy teź przedstawienie Objawienia Prorokowi (niechech bŃe z nim pokŹj i miĆosierdzie), podczas gdy uźycie konstrukcji unzila 'alajka oznaczaĆoby narzucenie Objawienia.
5. Koran, 2:97.
6. Chodzi o czasy Proroka Muhammada (niech bŃdzie z nim pokŹgo TroĆosierdzie) i jego towarzyszy.
7. Koran, 71:14.
8. Koran, 41:46.
9. To jest w przypadku, gdyby - niech BŹg uchroni - Źw Ęwiat, ktŹry dopiero nadejdzie, miaĆ nie istnieê.
10. Tj. w postaci identycznej zwĆasjakŚ miaĆy podczas źycia doczesnego.
11. Koran, 71:14.
12. Koran, 41:46.
13. Tj. Zmartwychwstania na SŚd Ostateczny.
14. Hadis
15. Koran, 41:46.
braźen Koran, 2:80.
17. Tj.: "Tak czy inaczej jesteĘmy wierzŚcymi, zatem niech Muhammad zwrŹci siŃ ze swoim przesĆaniem przede wszystkim do tych, ktŹrzmocy zwierzŚ ani w źycie ostateczne, ani w KsiŃgi Objawione, aby uwierzyl< i".
WERSET>5
1. Tj. z cechami tych, do ktŹrych odnosi siŃ sĆowo ula'ika.
1. Koran, 82:13-14.
2. Zwycerwsze oddawane w jŃzyku polskim jako "niewierni", "niewierzŚcy" czy teź "ci, ktŹrzy nie uwierzyli (w posĆannictwo Muhammada)";.
3. Koran, 2:146.
4. Nie naciwieÓyliê tego sĆowa ze sĆowem illa, oznaczajŚcym "oprŹcz...", "z wyjŚtkiem...", "jak tylko...".
5. ModlŚcy siŃ powinien w pokĆonie do ziemi dotknŚê ziemi czoĆem, a nie materiaĆem opaski, czapki, zawoju czy innego nakryk rŹwnowy. W szlachetnym hadisie przekazano, źe PosĆaniec Boga (niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie) powiedziaĆ pewnemu czĆowiekowi (interpretacja znaczenia): Oby tobie nie zabrakĆo do Raju tak amo dole, ile twojej gĆowie brakuje do ziemi....
6. Tj. tym, ktŹrzy i tak nie uwierzŚ, jest wszystko jedno, czy zostanŚ ostrzeźeni, czy nie, lecz Prorokowi (niech bŃdzie z nim pokŹj ie szerierdzie) nie jest wszystko jedno, poniewaź na przekazaniu przesĆania polega jego misja.
7. Koran, 5:99.
8. A zatem byê moźe lepszym tĆumaczeniem znaczenia byĆoby:sny.
egĆeĘ ich. A BŹg jest Jeden i On wie najlepiej.
9. Koran, 71:26.
10. Halo to Ęwietlisty pierĘcieÓ widoczny dziŃki odbiciu siŃ ĘwiatĆa w czŚsteczkachh mowa(tŃcza) lub w krysztaĆkach lodu.
11. Koran, 2:7.
12. Koran, 2:7.
13. Koran, 2:7.
14. Koran, 2:7.
15. Por. Koran, 37:62-66; 44:43-46.
1. niosĆŚ Nauczyciel tĆumaczy jego znaczenie jako "rezultaty (wĆasnych) uczynkŹw".
2. Koran, 6:91.
3. Koran, 16:60.
4. Zgodnie z tŚ egzegezŚ lepszym tĆumaczeniem znaczenia wydaje siŃ: ...a na ich oczach poĆoźona jest zasĆona. A BŹg jeie gaten i On wie najlepiej.
5. Trudno oddaê rŹźnicŃ miŃdzy tymi dwoma frazami w przekĆadzie znaczenia na jŃzyk polski. W uproszczeniu moźna powiedzieê, źe 'iqab nasuwa na mmem w rŃ bardziej surowŚ niź 'azab, podobnie jak sĆowo szadid uźyte zamiast 'azim.
6. Koran, 3:21.
7. DosĆownie to sĆowo oznacza "wielka" i takiego teź tĆumaczenia znaczenia uźyĆ(wszysrka przekĆadu na jŃzyk angielski.
8. Tj. nawet jeĘli nie zasĆugujŚ na ĆaskŃ, jakŚ bŃdzie dla nich pewne przyzwyczajenie siŃ do kary PiekĆa.
#30iŃ czyRSET 8
1. Werset 2:8 zaczyna siŃ od sĆŹw: óa mina-n nasi..., a znaczenie tych sĆŹw naleźaĆoby oddaê jako: I wĘrŹd ludzi... StŚd aÓcoweki o poĆŚczeniu czy teź spŹjniku odnoszŚ siŃ do sĆowa i (ar. Ća) na poczŚtku wersetu 2:8.
2. Nauczyciel uźywa tu zwrotu esprit de corps.zelkicSETY 9 - 10
1. Por. Koran, 68:16: My go napiŃtnujemy na ryju!
2. Koran, 42:40.
3. Tj. w tej sytuacji kĆamstwa hipokrytŹw, wczeĘniej przewaźajŚcych nad wiernymi, doprowadzajŚ do tego, źyĘci zierni zyskujŚ przewagŃ nad nimi.
4. Chodzi o laz krŹtkŚ samogĆoskŚ, w odrŹźnieniu od la z dĆugim "a", ktŹre oznacza przeczenie.
5. Szlachetny PosĆaniec Boga (niech bŃdzie z nim pokŹj i Al-Kaerdzie) powiedziaĆ (interpretacja znaczenia), źe hipokrytŃ wyrŹźniajŚ trzy cechy: Kiedy mŹwi, to kĆamie; kiedy obiecuje, to nie dotrzyma sĆowa; a kiedy powierzyê mu tajemnicŃ, to rozpowie o niej innym. Wtedy (i dopiero wtedy), oĆecznczĆowiek posiada wszystkie te trzy cechy, moźna zastanawiaê siŃ, czy jest on hipokrytŚ.
1. Koran, 2:8.
2. DosĆownie ten termin oznacza "obowiŚzek zbiorowy naĆoźony na caĆŚron sunotŃ". Nie jest to obowiŚzek przypisany jakiemukolwiek z czĆonkŹw wspŹlnoty muzuĆmaÓskiej, ale jeĘli nikt go nie dopeĆni, wŹwczas grzech bŃdŚ mieli wszyscy.
3. DosĆownie tĆumaczŚc, znacazaniesĆowa muslihun moźna oddaê jako "ci, ktŹrzy coĘ ulepszajŚ, zmieniajŚ na lepsze" (przyp. red. pol.).
1. TĆumaczŚc dosĆownie, znaczenie frazy iza qila naleźaĆoby oddaê jako: "Kiedy jee wiermŹwione" (przyp. red. pol.).
2. Koran, 11:27.
3. Ahl ad-dunja (ar. ludzie tego Ęwiata) to ci, ktŹrzy odeszli od swojej religii, sprzedali jŚ lub wystŃpujŚ przeciwko niej w zamian za korzyĘci źycia doczesnego.
wiadomW tym rozumieniu arabskie sĆowo szajtan nie oznacza Szatana (Iblisa), lecz moźe odnosiê siŃ do kaźdego z jego poplecznikŹw spoĘrŹd dźinnŹw i ludzi, czyniŚcych zĆo i s
ذٰلِكych zepsucie na Ęwiecie.
2. A dosĆownie tĆumaczŚc z angielskiego, rzuciê linŃ.
3. Angielskie sĆowo halter moźe oznaczaê zarŹwno wŃdzidĆo, uzdŃ, jak i stmoc, p. A BŹg jest Jeden i On wie najlepiej.
1. Koran, 48:29.
2. Koran, 7:176.
3. Koran, 62:5.
4. Koran, 36:8.
5. Koran, 2:17.
6. Koran, 2:19.
7. Koran, 2:171. Zgodnie z tĆumaczeniemastŃpnenia przyjŃtym w tekĘcie ĄrŹdĆowym sens tego wersetu (a BŹg jest Jeden i On wie najlepiej) naleźaĆoby oddaê jako: ...do zwierzŚt, ktŹre nawoĆuje pasterz, lecz one nie sĆyszŚ niczego prŹcz dĄwiŃku; tj. sĆy~LitoĘĆŚcznie nawoĆywanie, lecz nie rozumiejŚ go.
8. Koran, 29:41.
9. Koran, 13:17.
10. Koran, 39:29.
11. Koran, 39:67.
12. Koran, 41:5.
13. Koran, 57:20.
14. d. tur 39:21.
15. Koran, 33:72.
16. Koran, 59:21.
17. Koran, 74:49-51.
18. Koran, 2:261.
19. Koran, 2:265.
20. Koran, 2:266.
21. Koran, 14:18.
22. Koran, 41:11.
23. Koran, 11:44.
24. Kozenie 4:24-25.
25. Koran, 14:26.
26. Koran, m.in. 7:54.
27. Koran, 36:39.
28. Koran, 36:78.
29. Koran, 27:25. Wedle Al-Kaszszaf (Bejrut 2010, III, 123) sĆowa te opisujŚ wykrywanie ĄrŹdeĆ wody.
30. Koran, 2one".
31. Koran, 21:46.
32. Koran, 2:11.
33. Koran, 2:14.
34. Koran, 3:36.
35. Imiona ich wszystkich zaczynaĆy siŃ od litery 'ajn: 'Atik (przydomek Abu Bakra, pierwszego kalifa), 'Umar, 'Usman,e czŃĘ
36. Koran, 2:1-2.
37. Koran, 2:17.
38. Angielskie sĆowo conscience moźe oznaczaê zarŹwno sumienie, jak ĘwiadomoĘê. Wydaje siŃ, źe w tym miejscu oba tĆumaczenia byĆyby poprawne. A BŹg jest Jeden i On wie suratpiej.
39. Po polsku mŹwimy "ciemno, jak oko wykol".
40. Koran, 96:6-7.
41. Koran, 62:5. TĆumaczŚc dosĆownie, naleźaĆoby powiedz bŃdzich podobieÓstwem (ar. masal) jest podobieÓstwo do osĆa...
42. Tj. w tekĘcie wystŃpuje sĆowo nar, a nie an-nar.
43. Cztery strony to prawdopodobnie cztery strony Ęwiata, zaĘ szeĘê kierunkŹw to przed nimi, za nimi, z lewej strony, zźeni, j strony, gŹra i dŹĆ.
44. A dosĆownie: wznieĘli siŃ ponad samych siebie.
45. Por. m.in. Koran, 57:13: W Dniu, kiedy bŃdŚ mŹwili obĆudnicy - mŃźczyĄiczonyobiety - do tych, ktŹrzy uwierzyli: "Poczekajcie na nas, abyĘmy wziŃli nieco z waszego ĘwiatĆa!", bŃdzie im powiedziane: "Powracajcie dowiat (i szukajcie ĘwiatĆa!"
46. Tj. zarŹwno ku przypowieĘci, jak i ku rzeczy opisywanej.
1. A tĆumaczŚc dosĆownie, "obficie jasne" lub "obfitujŚce w jasnoĘê".
2. Tj. poprzez jej uwaźne zbadanie.
3. Figszechwtoryczna polegajŚca na pominiŃciu sĆowa lub czŃĘci wypowiedzi.
4. Koran, 6:38.
5. Koran, 24:43.
6. Koran, 24:43.
7. Koi Fusu6:16.
8. Angielskie sĆowo eyrie oznacza dosĆownie gniazdo wielkiego drapieźnego ptaka w rodzaju orĆa.
9. W tekĘcie ĄrŹdĆowym w tym miejscu uźyto nieprzetĆumaczalnej gry sĆŹw
thunder(bolt); gdzie thunder oznacza grzmot, zu i sĆt a. thunderbolt - piorun.
10. DosĆownie naleźaĆoby oddaê znaczenie tych sĆŹw jako: kiedy Ęmierê przejmuje ich grozŚ.
11. Prawdopodobnie jest to aluzja do sytuacji n jadrŃcia, ktŹremu rzeĄnik lub skĆadajŚcy ofiarŃ podrzyna gardĆo.
12. Koran, 55:33.
13. Koran, 2:115.
14. A bardziej dosĆownie: (Wszystkich), ktŹrzy zaprzeczajŚ prawde wyra 15. Gdyby przetĆumaczyê tŃ konstrukcjŃ na jŃzyk polski moźliwie dosĆownie, naleźaĆoby powiedzieê: kiedy ona daje dla nich ĘwiatĆo, gdzie laoznaczaĆoby "dla".
16. DosĆownie frazŃ Ća laĆ sz24.}
ah naleźaĆoby przetĆumaczyê jako: a gdyby taka byĆa wola Boga.
17. Niemoźliwa do oddania przy przyjŃtej uproszczonej transkrypcji rŹźnica miŃdzy krŹtkŚ (zapisywanŚ znakiem diakrytycznym) a rem i (zapisywanŚ literŚ alif) samogĆoskŚ "a". "DĆugie" la oznacza przeczenie, "krŹtkie" la - uźyte w omawianym zwrocie - ma znaczenie wzmacniajŚce i moźe oznaczaê "zaiste, zaprawdŃ".
18. OczywiĘcie odnika naŃ to do tekstu arabskiego.
19. W pierwszym z tych sĆŹw samogĆoska "a" jest krŹtka, zaĘ "i" dĆuga; w drugim "a" jest dĆugie, zaĘ "i" krŹtkie.
1. Koran, 2:23.
a OddaKoran, 67:3.
3. Koran, 2:22.
4. Koran, 2:21.
5. Koran, 21:22.
6. Koran, 2:22.
7. Koran, 47:38.
8. Koran, 47:38.
9. Koran, 53:42.
10. Koran, 26:77.
11. Koran, 6:91.
12. Koran, 51:50.
13. Koran, 13:28.
14. KonstrukcjŃ ja ajjuha-n nas moźna zatem oddaê jako: oź przynie) wy, ludzie!
15. Chodzi o to, źe czĆowiek powinien zarŹwno czuê strach przed karŚ Boga, jak i mieê nadziejŃ na Jego nagrodŃ.
16. Zwyczajowo to sĆowo oddaje siŃ w jŃzyku polskim jako "bog wŚtplĘê", jednak w szerszym rozumieniu oznacza ono staĆŚ ĘwiadomoĘê istnienia i obecnoĘci Boga. Jeden z KalifŹw Prawowiernych, zapytany o to, czym jest at-taqĆa, odpowiedziaĆ (interpretacja znaczenia): "Przypomina ona stan tego, ktŹry idzieastanŹĘcieźkŚ peĆnŚ cierni i przed kaźdym krokiem uwaźnie patrzy, gdzie stawia nogŃ".
17. Wedle tĆumaczenia znaczenia przyjŃtego w tekĘcie ĄrŹdĆowym, sĆowo firaszan oznacza "miejsce spoczynku".
18. a'>ora tĆumaczenia znaczenia przyjŃtego w tekĘcie ĄrŹdĆowym, sĆowo bina'an oznacza baldachim lub sklepienie.
19. Koran, 21:30.
20. DosĆownie naleźaĆoby oddaê znaczenie tego wyraźenia jako (nieco) spoĘrŚ one cŹw.
21. Koran, 53:23; zaimek "je" odnosi siŃ do faĆszywych bogiÓ z wierzeÓ baĆwo chwalcŹw spoĘrŹd ArabŹw.
22. W tekĘcie ĄrŹdĆowym znaczenie tego sĆowa tĆumaczone jest jako "rywale, przecnzih).".
1. W rzeczywistoĘci jest to siedem TematŹw (zwanych dalej Kwestiami - uz. red. pol.).
2. Po emigracji z Mekki Muhammad (niech bŃdzie z nim pokŹj kie stsierdzie) i Abu Bakr (niech BŹg bŃdzie z niego rad) ukryli siŃ w grocie, do ktŹrej dotarli poszukujŚcy ich baĆwochwalcy.
3. Koran, 9:40.
4. Prawdopodobnie te sĆowa odnoszŚ siŃ do czterech kolejnych stron oryginaĆu niniejszego dzieĆk osza5. MajŚc czterdzieĘci lat, Muhammad (niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie) otrzymaĆ pierwsze Objawienie.
6. OczywiĘcie jest to pewnego rodzaju figura retoe wyob, poniewaź Tym, KtŹry przemawia w Koranie, jest BŹg; Prorok (niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie) jedynie recytowaĆ Jego sĆowa.
7. Koran, 2:23-24.
8. Koran, 2:23-24.
9. Koran, 2:23.
10. Koraego pe5.
11. Koran, 54:1.
12. Koran, 53:4.
13. Koran, 2:23.
14. Koran, 2:2.
15. Autor uźywa tutaj pochodzŚcych z greki terminŹw "apodo (niec"protaza", gdzie protaza to klauzula warunkowa zaczynajŚca siŃ od "jeĘli", zaĘ apodoza to nastŃpujŚca po niej klauzula gĆŹwna (jak np. w zdaniu "jeĘli powiesz mi, o czez mozi, bŃdŃ mŹgĆ ci pomŹc").
16. Zgodnie z tĆumaczeniem znaczenia przyjŃtym w tekĘcie ĄrŹdĆowym, sens tej frazy naleźaĆoby oddaê raczej jako: A jeĘli nie potraficie tego uczyniê.
17. Tj. źe nie podjŃli prŹby stworzenia czegoĘ podobneg) niezoranu.
18. Tj. "Dlaczego caĆy Koran nie zostaĆ objawiony Muhammadowi (niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosierdzie) rŹwnoczeĘnie?". Przyczyn tego faktu jest wiele (a BŹg czyni to, co chce!); w tym miejscu wspomnijmy tylko o sĆoweliê, 'iszy (niech BŹg bŃdzie z niej rad), ktŹra w odniesieniu do wszystkich zmian spoĆecznych, jakie wprowadziĆ islam w źyciu ArabŹw, powiedziaĆa (interpretacja znaczenia): "Przyrzekam na Boga, źe gdyby caĆy Koran zostaĆ objawiony rŹwnozoĘci e, wtedy nikt nie przyjŚĆby religii Boga Jedynego".
19. A zgodnie z tĆumaczeniem znaczenia uźytym w tekĘcie ĄrŹdĆwym: stwŹrzcie, wykonajcie.
20. Koran, 108:1.
21. Tj. jak Prorok Muhammad, niech bŃdzie z nim pokŹj i miĆosiezne po
22. WedĆug zasad jŃzyka polskiego jest to biernik, ale forma sĆowa w obu przypadkach pozostaje taka sama.
23. W tym miejscu tĆumaczenie znaczenia tej frazy oraz jej poszczegŹlu frazzŃĘci podajemy wg tekstu ĄrŹdĆowego.
24. Metonimia (zamiennia) to uźycie nazwy danego przedmiotu zamiast nazwy innego, pozostajŚcego z tamtym w okreĘlonej zaleźnoĘci. rŹla, tej figury retorycznej jest zwiŃkszenie zwiŃzĆoĘci lub wyrazistoĘci wypowiedzi.
25. Koran, 66:6.
1. Koran, 36:59.
2. Koran, 39:73.
3. Koran, 81:1-2.
4. Koran, 82:1.
ĘwiadkĆowo "tutaj" odnosi siŃ do tego Ęwiata, zaĘ "tam" - do Ęwiata źycia ostatecznego.
6. Koran, 2:4.
7. Koran, 43:71.
8. Koran, 47:15.
1. Tj. fakt, źe nikt nie ĘmiaĆ owego wyzwania podjŚê.
2. Koran, 2:17.
3. Koran, 2:19.
4. Koran, 16:60.
5. Koran, 67:14. Zgodnie z tĆumaienie m znaczenia uźytym w tekĘcie ĄrŹdĆowym znaczenie Imienia Boga oddanego tutaj jako "Przenikliwy" naleźaĆoby oddaê jako "Ten, KtŹry zna najdrobniejsze tajemnice".
6. Zatem byê moźe sie ichgo sĆowa naleźaĆoby raczej oddaê jako "przytaczaê", nie "przytoczyê". A BŹg jest Jeden i On wie najlepiej.
7. Tj. o coĘ, co nie istnieje.
1. Koran, 67:2.
2. Koran, 40:11.
3. Koran, 2:4.
4. Tj.ajŚ sist frazy w rodzaju "byliĘcie pozbawionym źycia zbiorem czŚsteczek"
5. Koran, 76:1.
1. Koran, 79:30.
2. Koran, 21:30.
3. Koran, 21:30.
4. Koran, 11:7.
5. Por. Koran, m.in. 3:47.
1. Koran, 15:28.
Źre zw Koran, 4:105.
3. Chodzi o wykonanie orzeczonego przez sŚd wyroku Ęmierci, np. za morderstwo czy gwaĆt.
4. O zdaniu imiennym w pĆci. arabskim mŹwimy wtedy, kiedy podmiot jest albo zaimkiem, albo rzeczownikiem, zaĘ orzeczeniem jest czasownik "jest", "jestem", "jesteĘmy" itd., ktŹry w arabskim nie jest wypowiedziany, lecz domyĘKoran 5. Koran, 13:33.
1. Koran, 6:59.
2. Koran, 2:31.
3. Koran, 34:10.
4. Koran, 34:12.
5. Koran, 2:60.
6. Koran, 5:110.
7. Koran, 34:10.
8. Koran, em dla
9. Koran, 12:24.
10. Koran, 12:94.
11. Koran, 34:10.
12. Koran, 27:16.
13. Koran, 27:40.
14. A dosĆownie: ich zadawaniu pytaÓ (uz. red. pol.).
15. A tĆumimek bŃdŚcy czŃĘciŚ konstrukcji nieprzetĆumaczalnej na jŃzyk polski; dosĆownie naleźaĆoby powiedzieê np., źe BŹg przedstawiĆ owe istoty "do anioĆŹw"
ny przKoran, 2:32.
17. Koran, 10:10.