Risale-i Nur

МЕКТУБАТ

юҮасиеттӘ Ү&раннҰқ ң&ндҰ тіпсӘрӘ, маүҰнасҰ +те тереқ, к+лемӘ Қлкен б&л кӘтаптҰқ маүҰнасҰн аз да болса ңазаңшаүа аудару)>ділесҰлҰп жарҰңңа шҰүуҰна, жан-жаңтҰ к+мектесӘп, демеу болүан бауҰрларҰмҰзүа ризашҰлҰүҰмҰздҰ бӘлдӘре отҰрҰп, АллаҒ таүала оларүа екӘ жаҒанда баңҰт кел!"сҰн, амал діптерлерӘне кӘтаптҰқ ірӘптерӘ ңанша болса сонша сауап жазсҰн демекпӘз. Юрине б&л бӘр адамнҰқ ңолҰнан келер Әс емес, іу баста РаббҰмҰздҰқ жарҰлңауҰ, Ғім осҰ иман аңиңаттарҰна м&ңтаж кнӘстерҚминдердӘқ д&үа-тӘлектерӘнӘқ ңабҰл болуҰ деп бӘлемӘз.

БӨРӨНШӨ МЕКТУБ

Т+рт С&раңтҰқ ҮҰсңаша ЖауабҰ бар. ӨРӨНШӨ С РАҮ:>ХазӘретӘ ХҰзҰр АлейҒиссаламнҰқ тӘрӘ екенӘ рас па? Рас болса кейбӘр мҰңтҰ үалҰмдар онҰқ тӘрӘ екенӘн неге ңабҰлдамайдҰ?

ЖауабҰндер а, бӘраң ол бӘздӘкӘнен б+лек ілемде +мӘр сҚруде. Ондай бес ілем бар. Ол екӘншӘ міртебеде. СондҰңтан кейбӘр үалҰмдар онҰқ тӘрӘ екенӘне кҚміейҒиссараүан. Ондай ілем бесеу дедӘк.

БӘрӘншӘсӘ: БӘздӘқ ілемӘмӘз. Б&л ілемнӘқ к+птеген шарттарҰ мен шектеулерӘ бар.

ЕкӘншӘсӘ: ХазӘретӘ ХҰзҰр мен ИлÇс АлейҒиссіламнҰқ ілемӘ. Б&л ілемнӘқ шарт-шектеулерӘ аз. çүни, олар бӘр мезгӘлде б ірбӘр жерде бола аладҰ. БӘз сиÇңтҰ т&рмҰстҰң ңажеттӘлӘктерге тіуелдӘ емес. Үалаүан уаңҰтҰнда бӘз секӘлдӘ ӘшӘп-жейдӘ, бӘраң бӘз сиÇңтҰ міжбҚр емес. "ЮҒл-и шухуд уі кішф" деп аталатҰн іулиелердӘқ ХазӘретӘ ХҰзҰрмен арасҰнқда т&үан наңтҰ оңиүалар б&л ілемнӘқ жарңҰн ділелӘ. ТӘптӘ іулиелӘк жолда "ХҰзҰр маңамҰ" деп аталатҰн діреже бар. Б&л дірежеге жеткен іулие ХазӘретӘ ХҰзҰрмен кездесӘп одан сабаң аладҰ. Кейде о АлейҒиенӘ ХҰзҰрдҰқ +зӘмен шатастҰрадҰ.

шӘншӘсӘ: ХазӘретӘ ұдҰрҰс пен Иса АлейҒиссіламнҰқ ілемӘ. Олар адами т&рмҰстҰң ңажетӘлӘктерге м&ңтаж емес. ПерӘштелердӘқ +мӘрӘ сиÇңтҰ, бӘр +мӘрге кӘрӘп, н&рлҰ м+лдбӘрейӘ нізӘктӘкке б+ленедӘ. Бейне бӘр маүнауи дене ідемӘлӘгӘнде жіне ж&лдҰздар сиÇңтҰ н&рлҰ

денеде болүан дҚниедегӘ денесӘмен аспан ілемӘнде болҰп отҰр. «АңҰрзаманда ХазӘретӘ Иса АлейҒиссаафаңиюледӘ, М&хаммедтӘқ (с.а.у.) шариүатҰмен амал ететӘн боладҰ» деген маүҰнадаүҰ хадистӘқ сҰрҰ мҰнау болса керек:

МӘне, +лген адамдар мен шіҒидтердӘқ берзах ілемӘндегӘ жаүдайдан пайдалануларҰ осҰлай іртҚрлӘ. ШіҒидтердӘқ осҰндай ілемде +мӘр сҚре беретӘндӘктерӘн, ірӘ +здерӘнҰқ (с деп ойлайтҰндҰңтарҰн ділелдейтӘн к+птеген оңиүалар мен риуаÇттар бар. ТӘптӘ, шіҒидтердӘқ еқ жоүарҰ міртебелӘсӘ ХазӘретӘ ХамзанҰқ (р.Ғ.) +зӘнен медет с&раүандардҰ желеп-жебейтӘнӘ, сондай-аң, олардҰқ дҚниÇлҰң ӘстерӘн кейӘн беруӘ жіне басңаларүа жасаттҰруҰ сиÇңтҰ к+птеген оңиүалар

ондай ілемнӘқ бар екенӘн айңҰндап, ділелдей тҚседӘ. ТӘптӘ +зӘмнӘқ бейд дейтӘн ӘнӘм, ірӘ шікӘртӘм, соүҰста менӘқ жанҰмда жҚрӘп, мен. çүниҰма шіҒид болдҰ. КейӘнӘрек, мен ол жерден Қш айлҰң жерде т&тңҰнда болүан кезӘмде, онҰқ ңайда жерленгенӘн бӘлмесем де, тҚсӘмде жер астҰндаүҰ ңабӘа мҰнаÇрат еттӘм. Б&л ірине жій бӘр тҚс емес, аңиңатңа сай оңиүа едӘ. Мен онҰ шіҒидтердӘқ арасҰнан таптҰм. Ол менӘ +лӘп ңалдҰ деп, к+п жҰлаүанҰн айттҰ. ЯзӘн тӘрӘмӘн деп жҚр. ОтанҰн орҰстар басҰп алүандҰңтан, +зӘне жер астҰнан ідемӘ пана жас +мӘрганҰн айттҰ. МӘне, б&л ңҰсңа үана тҚс, кейбӘр шарттар жіне белгӘлермен жоүарҰда айтҰлүан аңиңаттҰ к+збен к+ргендей наңтҰлай тҚседӘ.

БесӘншӘсӘ: ҮайтҰс болүан адамдар арңасхани ілемӘ. Иі, +лӘм дегенӘмӘз - орҰн ауҰстҰру, рухтҰқ бостандҰңңа шҰүуҰ, жҚктелген мӘндеттен босатҰлуҰ. Ол ірине жоң болҰп

ң&рҰп кету емес. КейбӘр іулие адамдардҰқ рухтарҰнҰқ к+рӘнуӘ, сондай-аң, басңа да +лген кӘсӘлердӘқ бӘз жарҰң тҚсӘмӘзде, не +қӘмӘзде байланҰс ң&руҰ жіне д&рҰс хабар беруӘ сиÇңтҰ ділелдер, ілгӘ ілемнӘқ бар екенӘн айңҰндап, наңтҰлай тҚседӘ. Ал, рухтҰқ міқгӘ екендӘгӘ жайлҰ баÇндайтҰн "ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ С+з", ол ілемнӘқ баррахҰмҰн наңтҰ айүаңтармен ділелдеп берген-дӘ.

ЕКӨНШӨ С РАҮ: Ү&ранда:

сиÇңтҰ аÇттарда: "ЯлӘм де +мӘр секӘлдӘ жаратҰлҰс Ғім нҰүмер +нӘм тҚсӘндӘрӘледӘ. Алайда сҰрттай ңараүанда, +лӘм дегенӘмӘз - ажҰрап ҰдҰрау, жоүалу, шӘру, +мӘрдӘқ с+нуӘ, ліззатардҰқ жойҰлуҰ емес пе? ол ңалай жаратҰлҰс жіне нҰүмет бола аллҰмсҰз Жауап: БӘрӘншӘ с&раңтҰқ жауабҰнҰқ соқҰнда айтҰлүандай: ЯлӘм - +мӘрдегӘ уізипадан, мӘндеттерден босау, демалҰс, мекен ауҰстҰру, басңа бӘр болмҰс тҚрӘне ауҰсу міқгӘ +мӘрге шаңҰру, бастама, баңи тӘршӘлӘктӘқ кӘрӘспесӘ. Үалайша бӘр тӘрӘ жаннҰқ н ңозде келуӘ - таүдҰрдҰқ жазуҰ арңҰлҰ ң&дӘретпен боладҰ. Сондай-аң дҚниеден кетуӘ де, таүдҰрдҰқ жазуҰ мен хикметпен басңару арңҰлҰ ң&дӘретпен боладҰ. ЯйткенӘ тӘлӘк ие иесӘнӘқ еқ т+мен сатҰсҰ +сӘмдӘктердӘқ +лӘмӘ - +мӘрӘнен ілдеңайда жҚйелӘ, +нер туҰндҰсҰ. ЯйткенӘ жемӘстер мен діндердӘқ +лӘмӘ - сҰрт к+зге шӘру, ҚгӘтӘлӘп ҰдҰрау болҰп к+рӘнгенӘмен&үа ңҰҰүҰнда, +те тіртӘптӘ бӘр химиÇлҰң процесстен, ÊлементтердӘқ +лшемдӘ тҚрде бӘр-бӘрӘне араласуҰнан жіне хикметтӘ тҚрде атомдардҰқ тҚзӘлуӘнен т&ратҰн илену. ОлардҰқ осҰ к+зге к+рӘнбейтмазасҰелӘ ірӘ хикметтӘ +лӘмӘ +сӘмдӘктӘқ +сӘп шҰүуҰ арңҰлҰ тӘршӘлӘкке айналадҰ.

Демек, діннӘқ +лӘмӘ - +сӘмдӘктӘқ к+ктеуӘнӘқ, тӘптӘ онҰқ +мӘрӘнӘқ діл +зӘ болүандҰңтан, б&л +лӘм де +мӘр секӘлдӘ жҚйелӘ жаратҰлҰс.

Сондай-аң, тӘршӘлӘк ип т&рүмӘстер мен жан-жануарлардҰқ адам асңазанҰна тҚсӘп ңорҰтҰлуҰ, Çүни +луӘ, олардҰқ жоүарҰ, адам +мӘрӘ деқгейӘне к+терӘлуӘне негӘз болатҰндҰңтан олардҰқ ол +лӘмӘ тӘршӘлӘгӘнен ілдеңайда жҚйелӘ ң&бҰлҰс жіне жаратҰлҰс деуге болӘ бӘрд МӘне, тӘршӘлӘктӘқ еқ ңарапайҰм сатҰсҰ +сӘмдӘктердӘқ тӘршӘлӘгӘ аÇңталҰп +луӘ, осҰндай хикметке толҰ жҚйелӘ жаратҰлҰс болатҰн болса, тӘршӘлӘктӘқ жоүарҰ сатҰсҰ адам +мӘрӘнӘқ аÇңталуҰ, Çүни +үа Хазбетте жерге тҚскен діннӘқ жер бетӘне +нӘп шҰүҰп, ауада жайңалүан аүашңа айналатҰнҰ ӘспеттӘ, жерге к+мӘлген адам да ілбетте берзах ілемӘнде міқгӘ +мӘрдӘқ ңауҰзҰн жаратҰесӘмдӘдҰ.

Ал, +лӘмнӘқ нҰүмет екендӘгӘн к+рсететӘн к+птеген жаңтарҰ бар. СонҰқ т+ртеуӘне үана ишара етемӘз.

БӘрӘншӘсӘ: ЯлӘм - ңиҰндап кеткен +мӘр мӘндетӘнен жіне тӘршӘлӘк жҚгӘнен азат етедӘ. ДостарҰнҰқ жҚзде тоңсан тоүҰзҰ кеткенси, Хух ілемӘне апаратҰн есӘк болүандҰңтан ол - еқ Қлкен нҰүмет.

ЕкӘншӘсӘ: АумалҰ-т+кпелӘ, ңиҰншҰлҰүҰ мол, тар дҚние зҰнданҰнан шҰүҰп, кеқ, ңайүҰсҰз, ңуанҰштҰ баңи ілемге +тӘп, Махбуб-Ұ БаңидҰқ мейӘрӘмӘне б+лену.

шӘншӘсӘ: ТтанҰмашарттарҰн ңиҰндатҰп жӘберетӘн ңарттҰң, таүҰ да басңа себептер +лӘмнӘқ +мӘрден де артҰң нҰүмет екенӘн к+рсетедӘ.

Міселен сенӘ ңҰнжҰлтҰп, кҚйзелтетӘн ібден ңартайүан ікеқ мен шешеқе ңоса, атақнҰқ аталарҰ аÇнҰштҰ халде, ңазӘр сенӘқ алдҰтҰхтанрса, +мӘр неткен бейнет, +лӘм ңандай нҰүмет екендӘгӘн бӘлер едӘқ. ТаүҰ бӘр мҰсал: ЮдемӘ гҚлдердӘқ үашҰңтарҰ болүан ідемӘ ірӘ нізӘк к+белектер мен аралардҰқ ңҰстҰқ саңҰлдаүан аÇзҰнда тӘрӘ жҚрулерӘ ңаншалҰңтҰ бейнеталҰң, дерӘ ңаншалҰңтҰ мейӘрӘм екендӘгӘ тҚсӘнӘктӘ болар.

Т+ртӘншӘсӘ: йңҰ ңалайша жан тҰнҰштҰүҰ, бӘр рахаттану, ісӘресе, басҰна Әс тҚскендер мен жаралҰлар, аурулар ҚшӘн наүҰз мейӘрӘм. Солай да &йңлелӘн лкен туҰсҰ болүан +лӘм де ңиҰн жаүдайүа &шҰраүандарүа жіне +зӘн-+зӘ +лтӘруге дейӘн итермелейтӘн білеге душар болүандар ҚшӘн нҰүмет пен шҰнайҰ мейӘрӘмнӘқ діл +зӘ. "Рисалей Н&рда" талай рет наңтҰ ділелденгенӘндей дӘнсӘçүни ХшӘн +лӘм де, +мӘр сиÇңтҰ бейнет ҚстӘне бейнет, азап ҚстӘне азап... Ол жаүҰ таңҰрҰптан тҰс.

ШӨНШӨ С РАҮ: ЖіҒіннам ңай жерде?

ЖіҒіннам кейбӘр риуаÇттар бойҰнша жер шарҰнҰқ астҰнда. Басңа жерлерде де айтңанҰмҰздай, Жер шарҰ бӘр жҰлдҰң орбитасҰнда болашаңта махшар жерӘ болатҰн бӘр алақдҰ айналҰп, шеқбер сҰзҰп жҚр. ЖіҒіннам, Әқ жер сол жҰлдҰң орбитасҰнҰқ астҰнда деген с+з. Ол перделӘ Ғім н&рсҰз от болүандҰңтан к+рӘнбейдӘ жіне байңалмайдҰ. Жер шарҰ саÇхат етӘп жҚрген кеқӘстӘкте к+птеген жаратҰлҰс бар, бӘраң олар н&рсҰз болүа, таңун к+рӘнбейдӘ. Айүа н&р тҚспесе к+рӘнбей ңалатҰнҰ сиÇңтҰ, к+птеген н&рсҰз планеталар, жаратҰлҰстар к+з алдҰмҰзда болса да, бӘз олардҰ к+ре алмаймҰз.

ЮзӘрге ЖіҒіннам екеу, бӘреуӘ кӘшкентай, бӘреуӘ Қлкен. БолсӘмдер кӘшӘсӘ Қлкенге айналадҰ. ҮазӘр кӘшӘсӘ ҚлкенӘнӘқ шаүҰн ҚлгӘсӘ, бейне бӘр т&ңҰмҰ деуге боладҰ.. Болашаңта Қлкен жіҒіннамнан +з орнҰн аладҰ. шҰларүіҒаннам жердӘқ ортасҰнда. ГеологиÇ ӘлӘмӘ бойҰнша ір бӘр отҰз Қш метр тереқдеген сайҰн жҰлу бӘр градусңа артатҰнҰ белгӘлӘ. Ал жердӘқ радиусҰ алтҰ мҰқгӘн ңуҰмнан астам. Демек ол жерде екӘ жҚз мҰқ градустҰң от бар деген с+з. Ол дҚниелӘк оттан екӘ жҚз есе ҰстҰң. çүни хадисте айтҰлүан ҰстҰңңа сійкес келедӘ. ОсҰ кӘшӘ жіҒіннам дҚниеде жі Расулзах ілемӘнде Қлкен жіҒіннамүа тиӘесӘлӘ к+птеген мӘндеттердӘ атңаруда. Ол туралҰ к+птеген хадистерде ишара етӘлген. АңҰрет кҚнӘ Жер шарҰ +з т&рүҰндарҰн жҰлдҰң орбитасҰндаүҰ махшар алақҰна т+гедӘ. Солайда ӘшӘндегӘ кӘшкентай жіҒіннамдҰ АллаҒтқ ір

#рӘмен Қлкен жіҒіннамүа тапсҰрадҰ. ЮзӘрге Қлкен жіҒіннам +з т&рүҰндарҰна лайҰң, толҰң ңҰзмет к+рсетӘп т&рмаүандҰңтан, кейбӘр Муүтазила имамдарҰ: "ЖіҒіннам кейӘннен жаратҰладҰ" дегенӘ ңате жіне аңҰлсҰйткенӘСондай-аң, аңҰрет ілемӘне тиӘстӘ к+зге к+рӘнбейтӘн үайҰп пердесӘнӘқ

Демек, мҰна дҚниелӘк сҰүҰрайүаӘрден ескӘ аңҰл к+зӘмен сондай Қлкен жіҒіннам к+рӘнбейдӘ. БӘраң АллаҒтҰқ Хаким есӘмӘнӘқ н&рҰмен ңарауүа болар.

Сондай-аң, безендӘру ҚшӘн жасалүан Êлектр лампаларҰ сиÇңтҰ ж&лдҰздардҰ РубҰм. КенӘқ билӘгӘне н&рлҰ ділелдер етӘп, сол арңҰлҰ РубубиетӘнӘқ билӘгӘ мен Ү&дӘретӘнӘқ &лҰлҰүҰн к+рсетӘп т&р.

МӘне, Қлкен ЖіҒіннамдҰ, Êлектр лампаларҰна жарге баретӘн станциÇнҰқ ңазандҰүҰ етӘп, аспан ілемӘнӘқ аңҰретке ңатҰстҰ ж&лдҰздарҰн сол арңҰлҰ жаүҰп, ңҰзу мен ңуат беру, Çүни, н&р ілемӘ болүан Жінніттан ж&лдҰзтаҒид н&р берӘп, ЖіҒіннамнан от пен ңҰзу беруӘ, діл сол халде ЖіҒіннамнҰқ бӘр б+лӘгӘн азапңа лайҰң кҚніҒарларүа мекен жіне тҚрме жасау хикметӘнӘқ кеҰқ да Ә мен ң&дӘретӘнӘқ &лҰлҰүҰна жіне рубубиетӘнӘқ билӘгӘне ңиҰн шаруа емес. Юр бӘр Фатир-Ұ Хаким үой алҰп аүаштҰ, тҰрнаңтай дінге сиүҰзҰп, саңтап ңоÇдҰ.алдамште жер шарҰнҰқ ортасҰндаүҰ кӘшкене жіҒіннамнҰқ дінӘне де Қлкен жіҒіннамдҰ сҰйүҰзҰп ңоŞ, Зат-Ұ ЗҚлжілалдҰқ Ү&дӘретӘ мен ХикметӘне сай нірсе.

ҮорҰтҰндҰ: Жіннат пен ЖіҒіннам - жаратҰлҰс аүашҰнҰқ міқр кҚнӘе ңарай бет алҰп, иӘлӘп бара жатңан б&таүҰнҰқ екӘ жемӘсӘ. ЖемӘстӘқ орнҰ б&таңтҰқ &шҰнда боладҰ. Эім, үалам аттҰ тӘзбектӘқ екӘ &шҰ, Çүни нітижесӘ. Нітижелер тӘзбектӘай к+пбасҰнда боладҰ. ЖаманҰ мен нашарҰ астҰнда, н&рлҰ ірӘ тіуӘрӘ ҚстӘнде. Эім, Раббани ӘстердӘқ к+рӘнӘстерӘ мен жер бетӘндегӘ рухани жемӘстердӘқ екӘ ңаме КҚн ҮамбанҰқ орнҰ +нӘмдердӘқ тҚрӘне байланҰстҰ: нашарҰ астҰнда, жаңсҰсҰ ҚстӘнде. Эім міқгӘлӘкке ңарай ірекет еткен жіне толңҰнданҰп селдей аңңан жаратҰлҰс аүҰсҰнҰқ екӘ тоүанҰ. Тоүан болса - аүҰстҰқ тоңтап, жиналүан жерӘнде себеп.. çүни ласҰ мен ңоңҰсҰ т+менде, тазасҰ мен м+лдӘрӘ жоүарҰда. Сондай-аң, мейӘрӘм мен ңаҒардҰқ, рахҰм мен &лҰлҰңтҰқ екӘ к+рӘну сахнасҰ. Б&л, кез-келген жерде болуҰ мҚмкӘн. Рахман-Ұ ЗҚлжіміл, ҮаҒҒар-Ұ ЗҚлжіліл ңалдай-аңерӘне орнатадҰ.

Ал, Жіннат пен ЖіҒаннамнҰқ бар екендӘгӘ ОнҰншҰ жіне ЖиҰрма сегӘзӘншӘ Ғім ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ С+здерде наңтҰ ділелденген болатҰн. ЕндӘ с+зӘмдӘ тбша мійтӘн болсаң: Аүаш болса, мӘндеттӘ тҚрде жемӘсӘ де бар. ЖемӘстӘқ бар екендӘгӘ б&таңтҰқ болмҰсҰнан анҰң, нітиженӘқ болатҰндҰүҰ тӘзбектӘқ т&рпатҰнан к+рӘнӘп т&р. ҮамбанҰқ болатҰнҰн оүан келӘп тпен же +нӘмнен, тоүаннҰқ болатҰнҰн оүан аүҰп келетӘн +зеннен к+ремӘз. МейӘрӘм мен ңаҒар бар жерде олардҰқ к+рӘнӘс табатҰн жерӘ де бар. Б&үан кҚмін жоң.

ТЯРТӨНШӨ С РАҮ: СҚйӘктӘлерге деген уаңҰтша махаббат АллаҒңа дкен ешахаббатңа айналатҰнҰ секӘлдӘ, апҰрҰм-ай к+п адамдарда болатҰн дҚниеге деген махаббат АллаҒңа деген махаббатңа &ласуҰ мҚмкӘн бе?

Жауап: МҚмкӘн, егер дҚниенӘқ +ткӘншӘ жаүҰна үашҰң адам, дҚниенӘқ т&раңсҰз, тез аÇңталҰп ңалатҰн жаүҰнҰқ жаү бҚгӘнҰңтарҰн к+рӘп, одан терӘс айналар болса, міқгӘ, баңи сҚйӘктӘнӘ Әздесе, дҚниенӘқ ИліҒи есӘмдердӘқ айнасҰ жіне ахиреттӘқ егӘстӘк алңабҰ болүан +те ідемӘ +зге де ңҰрларҰна ңарай алса, мӘне сол кезде, шар м&үжи ңайшҰ келетӘн +ткӘншӘ үашҰңтҰң, шҰнайҰ үашҰңтҰңңа айнала бастайдҰ. БӘраң бӘр шартҰ бар: ЯзӘнӘқ +ткӘншӘ жіне жеке +мӘрӘне тӘкелей байланҰстҰ т&раңсҰз дҚниесӘн, сҰртңҰ дҚниемен шатастҰрмауҰ керек. ЕҰңтҰ уасңандар мен үафҰлдарүа &ңсап, +зӘнӘқ кӘм екенӘн &мҰтҰп, +зӘне ңатҰсҰ шамалҰ сҰртңҰ, ортаң

ілемге +з ілемӘм деп ңарап, соүан үашҰң болса, онда материализмнӘқ &йҰүҰна батҰп кетедӘ. Юрине, егеқ жеткйҰп тҚрде АллаҒтҰқ жарҰлңауҰ ң&тңармаса...

Б&л аңиңаттҰ тҚсӘну ҚшӘн мҰна тімсӘлге ңара: Міселен, мҰна ідемӘ безендӘрӘлген б+лменӘқ т+рт ңабҰрүасҰнда, анүа кмӘзге тиӘстӘ т+рт Қлкен айна болса, бес б+лме пайда боладҰ. БӘреуӘ шҰн жіне бірӘмӘзге ортаң, т+ртеуӘ мисали жіне ір ңайсҰмҰзүа тиесӘлӘ жеке б+лме. БӘз +з айнамҰз арңҰлҰ +зӘмӘзге тиӘстӘ б+лмемӘздӘқ тҚр-тҚсӘн +згерте аламҰзҰрлҰңтл боÇу жаңсаң ңҰзҰл, жасҰл боÇу жаңсаң жасҰл етӘп к+рсетедӘ. Айнаүа ісер ету арңҰлҰ к+п нірселердӘ +згерте аламҰз. К+рӘксӘз ңҰлҰп, немесе ідемӘ етӘп к+рсетуге, неше тҚрлӘ етӘп ңоŞүа боладҰ. БӘраң, шҰмнҰқ р ортаң б+лмеге оқайлҰңпен ісер етӘп, +згерте алмаймҰз. АйнадаүҰ жеке б+лме мен бірӘмӘзге ортаң б+лме шҰндҰүҰнда бӘр-аң б+лме болүанҰмен, жаүдаÇ естӘгем басңа. Сен +з б+лмеқдӘ оп-оқай ңирата аласҰқ, бӘраң екӘншӘсӘнӘқ бӘр тасҰн да, ңимҰлдата алмайсҰқ.

МҰна дҚниенӘ тамаша бӘр б+лме десек, ірбӘрӘмӘздӘқ +мӘрӘмӘз Қлкен айна Әспеттес. Б&л дҚниеде ірңайсҰмҰзүа тиестҰқ)>аке дҚниÇмҰз, жеке ілемӘмӘз бар. БӘраң онҰқ керегесӘ, ӘргетасҰ, есӘгӘ іркӘмнӘқ +з +мӘрӘ. ОсҰ жеке ілемӘмӘз параң болса, +мӘрӘмӘз ңалам.... Сол ңаламмен амриуаÇттерӘмӘзге к+п нірселер жазҰлуда. ЕндӘ осҰнша ҰнтҰң болүан ілемӘмӘзге ңарасаң, б&л ілемӘмӘз +з +мӘрӘмӘздӘқ ҚстӘне т&рүҰзҰлүандҰңтан ол да сол +мӘрӘмӘз секӘлдӘ баÇнсҰз, фіни екенӘн сезӘп бӘлсек, ендӘ, оүан де Гаус хаббатҰмҰз, сол +мӘрӘмӘздӘқ +зӘ айна болҰп к+рсетӘп т&рүан ИліҒи есӘмдердӘқ тамаша наңҰш-+рнектерӘне бет б&радҰ. Одан сол есӘмдердӘқ к+рӘнӘстерӘне ауадҰ. ЕндӘ сол жеке +мӘрӘмӘз аңҰрет пен ж&ман кейуаңҰтша к+шет +сӘретӘн жерӘ екенӘн тҚсӘнӘп, сол жеке дҚниемӘзге деген шектен тҰс ң&марлҰң пен махаббат секӘлдӘ сезӘмдерӘмӘздӘ +мӘрдӘқ нітижесӘ, +нӘмӘ, жемӘсӘ болүан аңҰреттӘк пайдаларҰна ңарай б&рүан кезде үана, дҚниеге деген махаббат Аүаш +с деген махаббатңа айналадҰ.

махаббат, адамдҰ шексӘз азапңа салҰп, білеге &шҰратадҰ. ЯйткенӘ ондай махаббаттан, ңолҰнан тҚк келмейтӘн шарасҰар, ИмшҰрлҰң, ҚмӘтсӘз аÇнҰш туҰндайдҰ. БҚкӘл тӘршӘлӘк иелерӘн аÇп, жанҰ ашидҰ. ТӘптӘ жойҰлҰп кететӘн бҚкӘл ідемӘ жаратҰлҰстардҰ аÇп, налидҰ, ңолҰнан еш нірсе келмей тда таүмӘтсӘз ңайүҰүа тҚседӘ. Ал бейңамдҰңтан ң&тҰлүан іуелгӘ адам, ондай ңаттҰ аÇнҰштан туҰндаүан ңайүҰнҰ басатҰн ңасиеттӘ дірӘ табадҰ. çүни, жанҰқе теқн бҚкӘл тӘршӘлӘк иелерӘнӘқ +луӘ мен жойҰлуҰнан Зат-Ұ БаңидҰқ баңи есӘмдерӘнӘқ тоңтаусҰз шаүҰлҰстарҰн к+рсететӘн айналарҰнҰқ баңи екенӘн, Çүни рухтарҰнҰқ міқгӘ екмӘндет+редӘ, аÇнҰшҰ ңуанҰшңа айналадҰ. Б&л жерде уаңҰтша үана +мӘр сҚрӘп, жойҰлҰп кетӘп жатңан бҚкӘл ідемӘ жаратҰлҰстардҰқ арүҰ жаүҰнда киелӘ де палүан.улҰңтҰ сездӘретӘн есӘм-сипаттардҰқ т&рүанҰн сезӘп, б&л СонҰқ ідемӘ оŞ-+рнегӘ, тамаша наңҰшҰ, жарҰлңауҰ, ҚздӘксӘз н&рландҰруҰ деп к+редӘ. УаңҰтша нірселердӘқ жойҰлуҰ ме, +лӘмболуҰ ісемдӘктӘ одан ірӘ арттҰру, ліззаттҰ жақалау, +нердӘ к+рсету ҚшӘн жасалҰп жатңан жақартулар екенӘн к+рӘп, ліззатҰ мен ң&штарлҰүҰ, тақданӘлӘ жета тҚседӘ.

ЕКӨНШӨ МЕКТУБ

ШӨНШӨДЕН: Маүан сҰйлҰң жӘберӘпсӘқ. Яте мақҰздҰ бӘр ңаүидамдҰ б&зүҰқ келедӘ. Мен саүан: "бауҰрҰм Абдулмажидтен жіне аүамнҰқ &лҰ Абдуррахманнан алмаүанҰм секӘлдӘ сенен де алмаймҰн" демеймӘн. ЯйткенӘ сен маүан оларірсе о ҰстҰң жіне рухҰма жаңҰнҰраңсҰқ. БірӘнӘқ сҰйлҰүҰн керӘ ңайтарсам да, сенӘкӘн бӘр жолүа ңайтармаймҰн. Дегенмен, ретӘ келӘп т&рүан соқ, сол ңаүидамнҰқ сҰрҰн айтҰп берейӘн:

Б&рҰнүҰ Саид бӘреудӘқ мӘндетсӘнгдӘқ ір+тере алмайтҰн. Одан да +лӘмдӘ артҰң к+ретӘн. К+п ңиҰншҰлҰңтар мен неше тҚрлӘ машаңат шексе де, ол ңаүидасҰн б&збадҰ. СенӘқ б&л бишара бауҰрҰқа Б&рҰнүҰ Саидтан мирас боп ңалүан б&л уӘ бар ж&ртңа таңуа болҰп к+рӘнушӘлӘк немесе жасандҰ тоңмейӘлсу емес. ШҰндҰүҰнда т+рт-бес негӘзгӘ себептерге байланҰстҰ.

ЕкӘншӘсӘ: АңиңаттҰ жаŞ жолҰнда пайүамбарлардҰқ ӘзӘнен еруге мӘндеттӘмӘз. ҮасиеттӘ Ү&ранда аңиңаттҰ жаŞшҰлар

аÇтҰ, б&л міселенӘ +те анҰң тҚсӘндӘредӘ.

шӘншӘсӘ: БӘрӘншӘ с+зде айтҰлүандай бӘр зат берерде Ғасат атҰмен беру, АллаҒ атҰмен алу керек. ЯкӘнӘшке орай к+бӘне не берушӘ бейңам, +з атҰнан берӘп, Әштей мӘндетсӘнедӘ. Не болмаса алушҰ бейңам, Муним-Ә Хаңиңиге айтҰлуҰ тиӘс алүҰс пен мадаңтҰ сҰртңҰ себептерге берӘп ңателеседӘ.

Т+ртӘншӘсӘ: ТҰй жас ету, ңанаүат ңҰлу жіне ҚнемдӘлӘк жасау сондай - бӘр ңазҰна, жіне байлҰң, ңой ешбӘр нірсе оларүа жетпейдӘ. Адамдардан бӘр нірсе алҰп сол бӘр таусҰлмас ңазҰна байлҰңтан айҰрҰлүҰм келмейдӘ. Раззаң-Ұ ЗҚлжілал, кӘшкентай кезӘмнресе аӘ бӘреудӘқ, мӘндетсӘнуӘне жол бермептӘ. Оүан мҰқ шҚкӘр етемӘн. ОнҰқ кеқшӘлӘгӘне арңа сҚйеп, ңалүан +мӘрӘмдӘ де сол ңаүидамен бойҰнша +ткӘзуӘмдӘ онҰқ рахметӘнен +тӘнӘп с&раймҰн.

БесӘншӘсӘ: БӘр-екӘ жҰлйӘн ш+рӘ, ишаралар мен тіжӘрибелер арңҰлҰ наңтҰ к+зӘм жеткенӘ, халҰңтҰқ малҰн, ісӘресе байлар мен мемлекет ңҰзметкерлерӘнӘқ сҰйлҰңтарҰн алуүа р&ңсат жоң. Б&лардҰқ кейбӘреуӘ маүан керӘ ісерӘн тигӘзедӘ... ТигӘздӘрӘледӘ, Әкпен.ейдӘ. Кейде маүан зиÇндҰ нірсеге айналадҰ. Демек +згенӘқ дҚние-мҚлкӘн алмауүа рухани б&йрҰң, алуүа тҰйҰм бар. ОнҰқ ҚстӘне мен +зӘммен + басңашау жҚрген жанмҰн. Кез-келген уаңҰтта, кез-келген адамдҰ ңабҰлдай алмаймҰн. Ж&рттҰқ сҰйлҰүҰн алатҰн болсам, олардҰқ к+қӘлӘне ңарап, ңабҰлдауүа тура келедӘ. Мен ондайдҰ жаңтҰрмаймҰн. ЖасандҰлҰң пен жалтаңтаудан, жаүҰмпаздҰңтан ң&тңаратҰн, бӘр н алдаатңан нан жеп, жҚз жамаулҰ киӘм кигенӘм артҰң. Б&лай ңҰлу маүан +те &найдҰ. БӘреулердӘқ еқ тіттӘ таүамҰн жеп, еқ ідемӘ киӘмӘн киӘп алҰп, солардҰқ к+қӘлӘне ңарауүа міжбҚр болудҰ жек к+ремӘн.

АлтҰншҰсҰ: Бас тарту адамнӘмнӘқ еқ бастҰсҰ, мазҒабҰмҰздаүҰ еқ сенӘмдӘ т&лүалардҰқ бӘрӘ Ибн Хажар бҰлай дейдӘ: "СенӘ игӘ жан, салих адам деп, сондай ниетпен берӘлген нірсенӘ ңабҰл алсақ, егер сен салих болмасақ, ол харам боладҰ".

оң. ДҚ, ңазӘргӘ заманнҰқ адамдарҰ ашк+здӘк пен тойҰмсҰздҰүҰ себептӘ кӘшкене сҰйлҰүҰн +те ңҰмбатңа сатадҰ. Мен секӘлдӘ кҚніҒар бейшаранҰ, салих немесе іулие деп ойлап, бӘр ҚзӘм нан &сҰнадҰ. АллаҒ саңтасҰн, егер мрмейтӘмдӘ салих деп бӘлсем, ол, к+кӘректӘктӘқ белгӘсӘ, демек салих еместӘгӘме ділел. Ал егер +зӘмдӘ салих деп бӘлмесем, онда ол заттҰ ңабҰл алуҰма болмайдҰ. Сондай-аң, аңҰретке ңатҰстҰ амалдардҰқ аңҰсҰна садаңа мен сҰйлҰңсол аңаңҰреттӘқ баңи жемӘстерӘн дҚниенӘқ +ткӘншӘ жемӘстерӘне айҰрбастау деген с+з.

ШӨНШӨ МЕКТУБ

БЕСӨНШӨДЕН: БӘр хатҰқда менӘқ осҰндаүҰ сезӘмдерӘме, Қлестес болудҰ ңалайтҰнҰқдҰ жазүан едӘқ. Сол сезӘмдерӘмнӘқ мҰқнан бӘрӘн жеткӘзейӘн.

ТҚнде жҚз ңабаттҰң биӘктӘкте самҰрсҰн аүашҰнҰқ басҰндаүҰ &ÇшҰни: "О&лдҰздармен безенген ісем аспан ілемӘн тамашаладҰм. Ү&ран ХакӘмнӘқ

ОсҰлайша «Хунніс, Кунніс» деп аталүан ж&лдҰздар мен жер шарҰмҰмҰзбеалам кеқӘстӘгӘнде бейне бӘр кеме немесе &шаң тҚрӘнде кемел тіртӘп бойҰнша жҚргӘзӘп, саÇхат еткӘзӘп т&рүан АллаҒтҰқ рубубиетӘнӘқ &лҰлҰүҰ мен улуҒиет билӘгӘнӘқ айбҰндҰлҰүҰн кҚндей жарңҰн бейнеде к+рсетӘп т&р. сахихіҒи билӘктӘқ &лҰлҰүҰна ңарашҰ! КемелерӘ мен &шаңтарҰнҰқ ӘшӘнде сондайлар бар үой кейбӘреулерӘ жер шарҰнан мҰқ есе Қлкен жіне бӘр секундарҰ айӘз саүаттҰң ңашҰңтҰңтҰ жҚрӘп +тетӘндей жҰлдам.

МӘне, Иман етӘп, ң&лшҰлҰң жасау арңҰлҰ сол С&лтанмен ңарҰм-ңатҰнаста болу, б&л дҚниеде ОнҰқ мейманҰ болу - ңаншалҰңтҰ Қлкен баңҰт, ңандай асңа(с.а.уой екендӘгӘн шамалай бер.

СосҰн Айүа ңарадҰм:

аÇтҰнҰқ +те жарңҰн м&үжизалҰң н&рдҰ баÇндап жатңанҰн к+рдӘм. Иі, айдҰқ белгӘлӘ блӘ ахуппен жҚргӘзӘлуӘ, басңарҰлуҰ мен н&рландҰрҰлуҰ жіне жер мен кҚнге ңатҰстҰ жаүдайларҰ +те м&ңиÇт есеппен жҚзеге асҰрҰлуҰ тақңалдҰрадҰ. Яте үажап. ОнҰ солай ҚйлесӘмдӘ ңҰлҰп, есебӘн солай жасаүан Үадир АллаҒңа еш нірсе ңиҰн емес. «М&нҰ осҰлай жасҰл алҰбарлҰң нірсенӘ жасай аладҰ» деген пӘкӘр зер салҰп ңараүан ірбӘр аңҰл иесӘне дірӘс бередӘ. Эім КҚннӘқ ӘзӘнен ерӘп отҰратҰнҰ сондай, бӘр секундңа да жолҰнан шатаспайдҰ, +з мӘндетӘн мҚлтер онҰорҰндайдҰ.

М&ңиÇт ңараүан жанүа дегӘзедӘ.

ЮсӘресе, мамҰрдҰқ соқҰндаүҰ Ай жӘқӘшке, ңиÇңтай болҰп, ркер шоң ж&лдҰзҰнҰқ шеқҒта. О кӘрген шаңта, ң&рма аүашҰнҰқ иӘлген аңшҰл б&таүҰ секӘлдӘ, ал ркер бӘр шоң жемӘс бейнесӘнде к+рӘнетӘндӘктен, аспан пердесӘнӘқ арүҰ жаүҰнда бейне бӘр Қлкен н&рлҰ аүаштҰқ бар екенӘндӘгӘн адамнҰқ ңиÇлҰна елестетедӘ. Ү&ддҰ сол аүаштҰн болак бӘр б&таүҰнҰқ &шҰ, ілгӘ перденӘ тесӘп шҰүҰп, жемӘстӘ шашаүҰменен ңоса басҰн шҰүарҰп, ркер мен Ай болҰп т&рүандай. Басңа ж&лдҰздар да сол к+рӘнбейтӘн алҰп аүаштҰқ жемӘстерӘндей боп ңиÇлүа орнҰңтҰрадҰ.

Содан кейӘн,

аÇтҰ. Б&л аÇт, жер шарҰ ңҰзметшӘ кеме, тасҰмалдаушҰ к+лӘк екендӘгӘне ишара етедӘ. ОсҰ ишараттанлденгеӘ үарҰш кеқӘстӘгӘнде аса жҰлдамдҰңпен саÇхат етушӘ алҰп кеменӘқ ҚстӘқгӘ жаүҰнда, биӘк бӘр орҰнда отҰрүандай сезӘндӘм. Ат, кеме секӘлдӘ к+лӘкке мӘнгенде оңҰлуҰ сҚннет болүан

аÇтҰн оңҰдҰм.

БӘрӘншӘсӘ: БӘрнеше кҚн б&рҰн бӘр ңонаүҰм менен с&раүан едӘ. ОнҰқ ойҰндаүҰ кҚміндӘ с&раңтҰқ мінӘсӘ мҰнадай едӘ: "Жіннат пен ЖіҒаннам +те &заңта үой. АйтҰндҰңтжіннаттҰңтар АллаҒтҰқ кеқшӘлӘгӘмен найзаүайдай жалт етӘп, пҰраң секӘлдӘ заулап &шҰп, хаширден +тӘп, Жіннатңа жетедӘ делӘк. Ал, жіҒаннамдҰңтар ше? Олар зӘлдей ауҰр денелерӘмен тҚрде Қлкен кҚніларҰн арңалап, ЖіҒаннамүа ңалай жетедӘ? Немен барадҰ?

Ойүа келген жауап бҰлай: Міселен, бҚкӘл &лттар Америкаүа конгреске шаңҰрҰлса, ір бӘр &лт +кӘлӘ +зӘнӘқ Қлкен кемесӘне мӘнӘп барадҰ. Сол сиÇңтҰ, кеқӘстӘк дейтӘн теқӘзде бкдадтҰда, жиҰрма бес мҰқ жҰлдҰң жолдҰ жҚрудӘ ідет ңҰлүан Жер шарҰ, +з т&рүҰндарҰн махшар алақҰна апарҰп т+гедӘ. Сондай-аң, тереқдеген сайҰн, ірбӘр отҰз Қш метрдеате таірежеге ңҰзудҰқ артатҰндҰүҰнҰқ ділелӘ етумен, жердӘқ ортасҰндаүҰ температура, хадисте айтҰлүан ЖіҒаннам отҰнҰқ ңҰзу дірежесӘне сійкес, екӘ жҚз мҰқ градус. Хадисте айтҰлүандай, дҚниеде жіне берзахта Қлкен ЖіҒаннамнҰқ

кейбӘрердегӘттерӘн атңарушҰ оттҰ, ЖіҒаннамүа апарҰп т+гедӘ. КейӘн АллаҒтҰқ б&йрҰүҰ бойҰнша міқгӘлӘк бейнеге енӘп, аңҰрет ілемӘнде мекенжайүа айналадҰ.

Ойүа келген екӘншӘ маүна: Сан-и Үадир, ФатҰр-Ұ Хаким, Уахид-Ә Ахад АллаҒ ң&дӘретӘнӘқ кемелулиеле хикметӘнӘқ жамалҰн жіне УахдетӘн ділелдеу ҚшӘн, аз нірсемен +те к+п ӘстердӘ жҚзеге асҰруда, +те кӘшкене нірсе арңҰлҰ +те Қлкен мӘндеттердӘ атңаруда. КейбӘр СілӘк ее айтңанмҰн: Егер бҚкӘл нірсенӘ бӘр ЖаратушҰ жараттҰ десе, +те оқай, ірӘ жеқӘл болар едӘ. Егер жаратҰлҰс к+птеген жаратушҰлар мен себеойҰлүа телӘнсе, олай болуҰ мҚмкӘн емес екендӘгӘ ортаүа шҰүҰп, ңисапсҰз, ңисҰнсҰз ңиҰндҰңтар пайда боладҰ. ЯйткенӘ, бӘр сардар к+п сарбаздҰ бӘр үана б&йрҰңпен немесе бӘр &ста аз ірекетӘмен бӘрнеше тастҰ оп-оқарата арте отҰрҰп, нітижеге ңол жеткӘзе аладҰ. Егер діл сол нітижеге ңол жеткӘзу ілгӘ сарбаздар мен тӘрексӘз кҚмбездегӘ ірбӘр тасңа тапсҰрҰлар болса, +те к+п ірекет ңажет болҰп, к+п ңи Ү&дӘрар туүҰзҰп, к+п шатасҰп Әске асуҰ мҚмкӘн.

МӘне, егер осҰнау үаламдаүҰ ңозүалҰстар мен айналҰстар, т+рт мезгӘлдӘқ ауҰсуҰ, кҚн мен тҚннӘқ алмасуҰ сиÇңтҰ Әстер Уахдетке берӘлсе онда жалүҰз +зӘ, бӘр үайҰштҰқрҰңпен бӘр тек дененӘ ңозүалтумен мезгӘлдердӘқ алмасуҰндаүҰ үажайҰп ң&бҰлҰстардҰ жіне кҚн мен тҚннӘқ +згеруӘндегӘ хикметтӘ кереметтердӘ, Ай мен КҚннӘқ үажайҰп к+рӘнӘстерӘн к+рсетӘдӘлетӘдӘ де керемет жемӘстӘ нітижелердӘ бередӘ.

ЯйткенӘ, бҚкӘл жаратҰлҰс СонӘкӘ. Үаласа, Жер шарҰ дейтӘн бӘр сарбазҰн барлҰң ж&лдҰздарүа ңолбасшҰ етӘп таүайҰндайдҰ. Орасан алҰп КҚндӘ бҚкӘл т&рүге шапҰ жҰлҰтушҰ ірӘ жарҰң берушӘ лампа ңҰладҰ. Ү&дҰрет наңҰштарҰнҰқ к+рӘнӘстерӘ болүан т+рт маусҰмд бӘр мекик, хикмет жазуларҰнҰқ параңтарҰ болүан кҚн мен тҚндӘ біне жепӘн жасайдҰ. КҚн сайҰн айдҰ басңаша тҚрде +згертӘп, уаңҰттардҰқ есептелуӘ ҚшӘн кҚнтӘзбелӘк мӘндеттӘ атңартҰп ңоÇдҰ. Билеп жҚрген перӘштелердӘқ ңолҰндаүҰ жалтҰлдаүан ідемӘ шҰраң +те кҚ жерге ңатҰстҰ к+п хикметтерӘн к+рсете аладҰ. Егер б&л ң&бҰлҰстар зақдарҰ жалпҰүа ортаң, тіртӘбӘ ңатақ, басңару тісӘлӘ мен ҚкӘмӘ бҚкӘл жамул десңа жҚретӘн Ү&дайдҰқ ӘсӘ деп ңабҰлданбаса, онда бҚкӘл кҚндер, ж&лдҰздар к+з Әлеспес жҰлдамдҰңпен шексӘз ңашҰңтҰңтҰ кҚн сайҰн жҚрӘп +тулерӘ керек боладҰ.

МӘне Уахдеттею(бӘр басшҰүа баүҰнуда)>оқайлҰң бауҰрреттею(бет-бетӘмен ірекет етуде)>шексӘз ңиҰндҰң туҰндайтҰндҰңтан кісӘпкерлер мен саудагерлер басңару жеқӘл ірӘ оқай болуҰ ҚшӘн к+пшӘлӘкке бӘр БасшҰ таүайҰндайдҰ имансктестӘктер ң&радҰ.

ҮорҰтҰндҰ: Адасу жолҰнда сансҰз ңиҰндҰңтар бар, ал тура жолда Çүни уахдет жолҰнда бірӘ оқай, жеқӘл.

ТЯРТӨНШӨ МЕКТУБ

ҮҰмбаттҰ бауҰрларҰм!

Діл ңазӘр Шам тауҰнда, биӘк бӘр т+бенӘқ басҰнда, Қлкен самҰрсҰн аүашҰнҰқ жоүарүҰ жаүҰнда, ңолдан жасалүан бӘр &ÇшҰңта отҰратта айҰм бар. Адамдардан оңшау, оқаша +мӘр сҚруге ҚйренӘп кетӘппӘн. БӘреумен іқгӘмелескӘм келсе, ңиÇлҰммен сӘздердӘ діл жанҰмнан табамҰн да, хал-жаүдай с&расамҰн. С+йтӘп +зӘмдӘ ж&батамҰн. Егер, ңанда+те жаӘр жійт кедергӘ болмаса, бӘр-екӘ ай осҰнда жалүҰз бола т&рудҰ ж+н к+рӘп отҰрмҰн. ЯздерӘқмен к+збе-к+з с&хбаттасуүа сӘздерден бетер ң&штармҰн. Барлаүа ңайтсам онҰқ да бӘр ж+нӘн ңарастҰрармҰз. ЕндӘ, осҰ &ÇшҰңта отӘп ілда ойүа оралүан бӘр-екӘ нірсенӘ айтайҰн.

БӘрӘншӘсӘ: Б&л бӘр іркӘмге айтҰла бермейтӘн сҰр едӘ. БӘраң сенен жасҰрмаймҰн. АллаҒтҰқ Уідуд есӘмӘне б+ленген кейбӘр іанҰқ Қр +те жоүарҰ міртебеде сол есӘмнӘқ тамаша к+рӘнӘстерӘ арңҰлҰ ілемдегӘ жаратҰлҰстҰқ терезесӘнен Уажиб-ул-Ужудңа назар аударадҰ. Сол секӘлдӘ, тҚкке т&рмайтҰн б&л бауҰрҰқҰзүа ҚзӘм ңӘн Ү&ран ңҰзметӘне арнап, осҰнау сарңҰлмас ңазҰнанҰқ жаршҰсҰ болүан кездерӘ АллаҒтҰқ Рахим, Хаким есӘмдерӘнӘқ н&рҰна б+ленуге себеп боларлҰң бӘр жаүдай берӘлетӘн. БҚкӘл С+здер сол н&рлҰ, киелӘ есӘмдерге б+ленудӘқ к+рӘнӘстерӘ. алҰп шаллаҒ ол С+здер,

сҰрҰна б+ленген.

ЕкӘншӘсӘ: Наңшибенди тариңатҰн &станүандар жайлҰ айүан се: "Дер тарийңҰ Наңшибенди, лазҰм амед чар терк: ТеркӘ дҚние, теркӘ уңба, теркӘ Ғестий, теркӘ терк" деген ңанаттҰ с+з бӘрден есӘме тҚстӘ. çүни Наңшибенди тариңатҰнда т+ртқ ңҰзмнӘ тірк ету керек: 1-ДҚниенӘ, 2-ахиреттӘ, 3-ніпсӘнӘ, 4-осҰ тірк еткендерӘн тірк ету керек, Çүни олардҰ ойламау керек. СонҰмен ңатар мҰна с+здер де бӘс жінеуҰндадҰ:

"Дер тарийңҰ ажиз мендий, лазҰм амед чар чиз: ФаңрҰ мутлаң, ажзҰ мутлаң, шҚкрӘ мутлаң, шіуңҰ мутлаң ей ізиз!" çүни, менӘқ ілне берке негӘзделген жолҰмда т+рт нірсе шарт: 1-мҚлдем паңҰрлҰң, 2-ібден ілсӘздӘк, 3-толҰң шҚкӘршӘлӘк, 4-барҰнша Ұнта-ҰңҰлас.

Содан кейӘн +зӘқ жазүан, "РеқдерӘ мҰқ ң&бҰлүан үалам кӘтабҰна ңара!" деп басталатҰн к+ркем де маүҰналҰ +леқӘқ б&рҰсткелдӘ. СонҰқ ісерӘмен аспандаүҰ ж&лдҰздарүа зер салдҰм. "Юттеқ, шайҰр болүанҰмда, мҰнанҰқ бірӘн кемелӘне келтӘре суреттесем үой..." дедӘм. Ялеқ жазуүа ңабӘлетӘм болмаса да, мҰна жолдардҰ бастадҰм. Алайда, &йңастҰра мауҰ мм. Ялеқ де шҰңпадҰ.

К+қӘлӘме ңалай келген болса солай жаздҰм. Сен менӘқ ӘзбасарҰмсҰқ үой, ңаласақ &йңастҰрҰп, ретке келтӘрерсӘқ.

ТҰқдап к+р ж&лдҰздардҰқ мҰнау шҰрҰн х&тбасҰн

Н&ранЖіҒил:ет кӘтабҰ, ңара, ңалай баÇндауда!

БірӘ бӘрдей Қн ңатҰп, хаң тӘлӘмен бҰлай деуде:

БӘр ҮадҰр-Ұ ЗҚлжілалдҰқ айбҰндҰ с&лтанҰна

ЮрбӘрӘмӘзргендӘ шашңан айүаңпҰз бӘз,

Сан-и Ү&дӘретке жіне Уахдетке куілермӘз бӘз.

Сонау жердӘқ жҚзӘн жарңҰратңан

НаздҰ м&үжизалҰ секӘлдӘ перӘштелер сайранҰна!

МҰнау аспаннҰқ жерге ңараүан, к+лӘккке мін берген

МҰқдаүан ден ңоŞ байңаүан к+здерӘмӘз бӘз.

{ СӘлтеме: çүни Жіннат гҚлдерӘнӘқ к+шет жіне егӘстӘгӘ болүан жірдӘқ бетӘнде ң&дӘреттӘқ сансҰз м&үжизаларҰ к+рсетӘлгендӘктен, аспан ілстӘгенгӘ перӘштелер, ол м&үжизалар мен үажайҰптардҰ тамашалаүанҰ сиÇңтҰ, аспан денелерӘнӘқ к+здерӘ ҚкӘмӘнде болүан ж&лдҰздар да, бейне бӘр ПерӘштелерге адҰ.

жер бетӘндегӘ нізӘк ідемӘ жаратҰлҰстардҰ к+рген сайҰн Жінніт ілемӘне ңарайдҰ. Ол уаҰтша үажайҰптардҰ міқгӘ бӘр суретте Жіннітта да тамашалап жатңандай, бӘр де жерге, бӘр де Жіннітңа ңарайдҰ. çүни о екӘ ілемге баңҰлап ңара хайуабар деген с+з.}

ЖаратҰлҰс аүашҰнан аспан б+лӘгӘне

Ү&с жолҰ, бҚкӘл б&таүҰна.

БӘр Жімил-Ұ ЗҚлжілалдҰқ хикметӘмен таүҰлүан

Яте ісем жемӘстерӘмӘз бӘз

ОсҰнау аспан т&лүаларҰна &шҰп жҚрген мешӘтп к+мӘлЮрбӘрӘне айналҰп жҚрген баспана, Қлкен ҚймӘз!

Жіне жарңҰраүан шам, зор кеме, ірӘ &шаңпҰз бӘз.

БӘр ҮадҰр-Ұ ЗҚлкімалдҰқ, БӘр Хаким-Ә ЗҚлжілалдҰқ

Ү&дҰретӘнӘқ м&үжизасҰ, +нерӘнӘқ үажайҰбҰ.

ХикметӘнӘқ екӘ дҰсҰ, жаратҰлҰс кереметӘ.

ЮрбӘрӘмӘз Н&р ілемӘмӘз бӘз.

С+йтӘп жҚз мҰқ тӘлмен жҚз мҰқ айүаң к+рсетемӘз,

ЕстӘртемӘз адам болүан адамүа.

СоңҰр болүҰр дӘнсӘз к+зӘ, к+рмес бӘздӘқ жҚзӘмӘздӘ.

ЮрӘ естӘмес с+зӘмӘздӘ, хаң с+йлеген айүаңбҰ Яйтке

ТақбамҰз бӘр, м+рӘмӘз бӘр РаббҰмҰзүа тісбих ңҰлҰп, ң&л болҰп зӘкӘр етушӘмӘз.

Ү&с жолҰнҰқ Қлкен аÇңасҰна байланүан

ЮрбӘрӘмӘз ісерлӘ ірекет ңҰлушҰмҰз бӘз.

БЕСӨНШӨ МЕКТУБ

Наңшибенди тариңатҰнҰқ ңаҒарманҰ жіне бӘр кҚнӘ жҰлдан бӘрӘ Имам Раббани (р.а.), МектубатҰнда бҰлай деген: "Иман аңиңаттарҰнҰқ бӘр үана міселесӘнӘқ тҚсӘнӘктӘ болуҰн, зауҰң пен кереметтерден туҰндайтҰн мҰқдаүан ліззаттардан артҰң к+ремӘн"

ТаүҰ бӘр с+зӘкіпӘрлБҚкӘл тариңат жолдарҰнҰқ соқүҰ нҚктесӘ - иман аңиңаттарҰн тҚсӘну, соларүа ңол жеткӘзу" - деген.

Басңа бӘр жерде бҰлай деген: " ЮулиелӘк Қш тҚрлӘ боладҰ:

БӘрӘншӘсӘ: КӘшӘ іулиелӘкю(уілаÇт-Ұ суүра).>Б&л кідӘмгӘ іулиелӘк.

ЕкӘншӘсӘ:, емтиа іулиелӘкю(уілаÇт-Ұ уста).

шӘншӘсӘ: лҰ іулиелӘкю(уілаÇт-Ұ кубра).> лҰ іулиелӘк пайүамбарлҰңңа Әзбасар болу жолҰмен, тариңаттҰқ машаңаттҰ жолдарҰнан +тпңҰт сабӘрден аңиңатңа жол ашу".

ТаүҰ да бҰлай деген: "Наңшибенди тариңатҰнда екӘ ңанатпен кемелдӘк жолҰна тҚсу бар". çүни, "Иман аңиңаттарҰна шҰн жҚрекпен сену жіне дӘни парҰздардҰ орҰндаурланҰ Ұ боладҰ. ОсҰ екӘ нірседе кемшӘлӘк болса, ол жолмен жҚре алмайдҰ". Ендеше, Наңшибенди тариңатҰндаүҰларүа Қш тҚрлӘ жол бар.

БӘрӘншӘсӘ жіне еқ ҚлкенӘ: ТӘкелей сат ҚшңиңаттарҰна ңҰзмет ету. Имам Раббани (р.а.) де +мӘрӘнӘқ соқҰнда осҰ жолүа тҚскен.

ЕкӘншӘсӘ: Д Әни парҰздарүа жіне ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) к+ркем СҚннетӘне тариңат жолҰ арңҰлҰ ңҰзмет ету.

шӘншӘсӘ: СопҰлҰң жолҰмен рухани жараларҰн жазуүмайдҰ су, Çүни жҚрекпен алүа &мтҰлу, рухани кемелдену. БӘрӘншӘсӘ - парҰз, екӘншӘсӘ - уіжӘп, ал ҚшӘншӘсӘ - сҚннет есебӘнде.

Ендеше аңиңат осҰлай мен де бҰлай деп шамалаймҰн: Егер Абдулңадир Гейлани (р.а.), Шах Наңшибенд (р.а.), Им жолҰнбани (р.а.) секӘлдӘ т&лүалар ңазӘр тӘрӘ болса, онда олар бҚкӘл кҚш - ңайраттарҰн иман аңиңаттарҰ мен Ислам аңидасҰнҰқ кҚшеŞӘне сарп етер едӘ.

ЯйткенӘ, міқгӘлӘк баңҰдейӘн інекерӘ солар. Егер, оларда кемшӘлӘк болса, міқгӘлӘк баңҰтсҰздҰңңа себеп боладҰ. ИмансҰз Жіннатңа кӘру мҚмкӘн емес. Ал, тариңатсҰз Жіннатңа кеткендер к+п. Адам нансҰз +мӘр сҚре алмайдҰ, бӘраң жемӘсаларҰн-аң тӘршӘлӘк етуге боладҰ. Тариңат - жемӘс, Ислам аңиңаттарҰ - азҰң.

Б&рҰнүҰ кездерӘ ңҰрҰң кҚннен бастап ңҰрҰң жҰлүа дейӘн рухани кемелдену арңҰлҰ иманнҰқ кейбӘр аңиңаттарҰна үана жетуге болатҰн-дҰ. ЖаратушҰ ХаңтҰқ рахме аузҰнңазӘргӘ тақда сол аңиңаттарүа ңҰрҰң минутта жететӘн жол табҰлса, оүан мін бермеу, немң&райлҰлҰң танҰту, ілбетте аңҰлдҰнҰқ ӘсӘ емес.

МӘне, ОтҰз ш С+з, Ү&ран аңиңаттарҰ арңҰлҰ осҰндай жол ишара н м&ңиÇт оңҰүандар анҰң байңайдҰ. Б&л, рас.

Ендеше, Ү&раннҰқ сҰрларҰна ңатҰстҰ жазҰлүан С+здер, ңазӘргӘ заманнҰқ рухани жараларҰна еқ шипалҰ дірӘ, айтҰпе дӘнсӘздӘк шабуҰлҰна душар болүан Ислам ілемӘне ңалңан, еқ пайдалҰ н&р, сондай-аң адасушҰлҰң батпаүҰнда даүдарҰп ңалүандар ҚшӘн еқ сенӘмдӘ жолбасшҰ екендӘгӘне сенемӘн. Егер адам бӘлӘмсӘздӘгӘнен адасҰп жҚрген болса, онҰқ ж+Әр-екӘлуӘ оқай. Алайда, оңҰүан, бӘлем деген жан адасҰп жатса, онҰ ж+нге келтӘру ңиҰн. Б&рҰнүҰ заманда адасудҰқ екӘншӘ тҚрӘ мҰқнан бӘр жаүдайда болатҰн едӘ. ОндайлардҰқ тек мҰқнан бӘрӘ үана тҚсӘндӘру арңҰлҰ ж+нге келлдӘ. ДСебебӘ, ондайлар +здерӘне сенӘмдӘ боладҰ. ЯзӘ бӘлмейдӘ, бӘраң бірӘн бӘлемӘн деп ойлайдҰ. ЖаратушҰ Хаң Ү&ран ХакимнӘқ н&рлҰ ш&үҰласҰ болүан С+здерге бҚгӘнгӘ кҚнгӘ адасу мен азүҰндаушҰлҰңңа ңарсҰ дірӘ боларлҰңолҰндат берген деген ойдамҰн.

АЛТұНШұ МЕКТУБ

ЖаратушҰ Хаң сендердӘ пӘкӘрӘме берӘлген маүҰналарүа Қлескер еткен екен, ілбетте сезӘмдерӘме де Қлескер болуүа хаңҰқҰз бар. СендердӘ к+п м&қайтпау ҚшӘатҰн аудаүҰ аса ңиҰн кездердӘ іқгӘме ңҰлмай-аң, тек бӘр б+лӘгӘн үана баÇндамаңпҰн.

ЕкӘ-Қш ай болдҰ, мҚлдем жалүҰз ңалдҰм. Он бес, жиҰрма кҚнде бӘр ңонаң келедӘ, басңа кезде жалүҰзбҰн. ЖиҰрма кҚнге таÇдҰ, таудаүҰ малшҰлар да жоң, тарап +лӘгӘ]..

МӘне, ңас ңарайҰп, тҚн болдҰ. МҰна үарӘп тау ӘшӘ тҰм-тҰрҰс, тек ңана аүаштардҰқ шер т+ккендей сҰбдҰрларҰ естӘледӘ. БӘрӘнӘқ ӘшӘне бӘрӘ кӘрӘп т&рүан бес тҚрлӘ үарӘптӘк жаүдайҰмдҰ байңадҰм.

БӘрӘншӘсӘ: КірӘлӘктӘқ белгӘсӘ осҰатҰлҰсастарҰм мен достарҰмнан жіне жаңҰндарҰмнҰқ барлҰүҰнан дерлӘк айҰрҰлҰп жалүҰз, үарӘп болҰп ңалдҰм. Олар менӘ тастап Барзах ілемӘне кеткендӘктен м&қдҰ, үарӘп халдӘ сездӘм. ОсҰ үарӘптӘктӘқ ӘшӘнен екӘншӘ іуекелрӘптӘк шеқберӘ ашҰлдҰ. Б&л да менӘмен байланҰста болүан жаратҰлҰстардҰқ к+бӘ +ткен к+ктем ң&сап менӘ тастап кетуӘнен туҰндаүан ңимастҰңтҰқ үарӘп сезӘмӘ едӘ. Б&л жаүдайдан, таүҰ бӘр үарӘптӘхат айер ашҰлдҰ. ОтанҰмнан, аүайҰн-туҰстан жҰраң, жалүҰз ңалуҰмнан туҰндаүан үарӘптӘктӘ сезӘндӘм. ТҚн ӘшӘнде таулардҰқ жалүҰзсҰраүан кейӘпӘ маүан таүҰ бӘр аÇнҰштҰ үарӘптӘктӘ сездӘрдӘ. Жіне мҰна уаңҰтша мейманхана - дҚниеден міқгӘлӘкке айна кетӘп бара жатңан рухҰмдҰ ідеттен тҰс үарӘп халде к+рдӘм. БӘрден "ФісҚбханаллаҒ" дедӘм; "Б&л үарӘптӘктер мен ңарақүҰлҰңтарүа ңалай т+теп беруге боладҰ?" деп ойладҰм.

К+қӘлӘм жан&шҰрамсануш"ç, Раб! ҺарӘппӘн, жалүҰзбҰн, кҚшсӘзбӘн, сҰрңатпҰн, ілсӘзбӘн, ңартпҰн!..

ұңтиÇрсҰзбҰн! Дірмен тӘлеймӘн, кеқшӘлӘгӘқдӘ ӘздеймӘн, медет с&раймҰн діргейӘқнен, ИліҒи!" дедӘ.

БӘрден , абҰрқ н&рҰ, Ү&раннҰқ берекетӘ, РахманнҰқ ӘлтипатҰ к+мекке жеттӘ. ЮлгӘ бес ңарақүҰ үарӘптӘктӘ достҰңтҰқ бес н&рлҰ шеқберӘне айналдҰрдҰ.

аÇтҰн оңҰдҰ.

АңҰлҰм да ңиналу мен ңорңҰнҰштан жан&шҰрүан ніпсӘме арнап, бҰлай дедӘ:

ҮайдаүҰ бӘр ңайүҰнҰ айтҰп, ей бейшара, жҰламҰрҰп бАщҰ жасҰқ азайүанмен, м&қ азаймас сӘрі да.

Үайдан келдӘ мҰна ңайүҰ кҚқӘренген бар үалам,

ТҚсӘндӘқ бе, ей аңҰмаң, иманҰ бҚр жармаүан?

Б&л дҚние ңарақ ңалар тҚсӘнбесеқ б&л сҰрдҰ

СенӘ сҰйсҰз ңалдҰрмайдҰ Ол, тапсақ егер тҰлсҰмртӘ ір ЖасҰқдҰ тҰй, тіуекел де сенӘкӘ бӘр жай кҚмін,

Ал, ілемнӘқ белӘ ҚзӘлӘп кететӘндей ңайүҰдан.

"Сіл шарпҰүан ҰзүарҰма селт ете ме б&л адам?"

деп сҰнаүан Ү&дӘреттӘ танҰдҰқ ба ей, жҰлаүан.

Тани тҚссеқ, ңасӘрет пен азаÇдҰ&рҰ Хақ да,

Ал, ендеше ң&лшҰлҰң ңҰп белӘқдӘ бу, ңайүҰрма!

ЯлеқдӘ еркӘн аударма жасаүан: Самат&лҰ Н&рлҰбек

Эім &стаздарҰмнҰқ бӘрӘ Міулана ЖілаладдиннӘқ +з ніпсӘсӘне айтңанҰндай бҰлай дедӘм.

ОсҰ кезде ніпсӘм де: "Иі, иі... ам мҰнӘк пен тіуекел арңҰлҰ, паңҰрлҰң пен жалбарҰну арңҰлҰ үана н&р ңаңпасҰ ашҰлар, тҚнектер де сейӘлер"

МӘне бауҰрларҰм, б&л ңарақүҰ үарӘптӘктер иман н&рҰрлҰңтарланүанҰ рас. Алайда, маүан да бӘраз ісер ңалдҰрдҰ жіне: «ЯзӘм үарӘп екенмӘн, жалүҰздҰңтамҰн жіне жалүҰздҰңңа кетемӘн апҰрмай, мҰна ңонаң Қйдегдеп, аетӘм бӘттӘ ме екен ? СендердӘ жіне С+здердӘ осҰнда уікӘл етӘп ңалдҰрсам, мҚлдем байланҰсҰмдҰ Қзсем...» деген бӘр ой салдҰ. СондҰңтан сендерден С+здер жеткӘлӘктӘ ме? КемшӘ. БӘрнар ма? çүни, уізипам бӘттӘ ме? - деп с&радҰм.

Егер уізипа-мӘндетӘм бӘткен болса, к+қӘлӘм шат, жанҰм рахат кҚйге енӘп, зауҰңтҰ шҰнайҰ бӘр жалүҰздлген оӘрӘп дҚниÇнҰ &мҰтҰп, Міулана Жілаладдин айтңандай:

деп, асңаң бӘр сезӘмсулулларӘптӘктӘ Әздеп кетсем бе екен?" деген с&раңтармен мазалаүан едӘм.

ЖЕТӨНШӨ МЕКТУБ

ҮҰмбаттҰ бауҰрларҰм!

Менен с&расҰн деп ШамлҰ ХафҰзүа екӘ нірсе айтңан екенсӘздер.

БӘрӘншӘсӘ: ХазӘретӘ ПайүамбарҰмҰздҰқ (с. а. уа, салнепке ҚйленуӘ. Б&рҰнүҰ заманнҰқ м&нафҰңтарҰ секӘлдӘ ңазӘргӘ азүҰндар да Юз ПайүамбарҰмҰздҰ (с.а.у.) мӘнеп, м&нҰ с+з ңҰлуда. НіпсӘң&марлҰңтан туҰндаүан оңиүа деп айтада, жайан не дейсӘз?

Ол хикметтердӘқ бӘрӘ де мҰнау: ПайүамбарҰмҰздҰқ с+здерӘ де, ірекеттерӘ де, хал-ахуалҰ да ДӘннӘқ ӘргесӘн ңалайтҰн ңайнар к+зӘ, Шариүат ҚкӘмдерӘнӘқ негӘзӘ. Б&п жатң ж&ртңа белгӘлӘ жаңтарҰн жеткӘзудӘ, тҚсӘндӘрудӘ сахабалар мойҰнҰна алүан болса, жеке +мӘрдегӘ, к+пшӘлӘкке ашҰң айтҰла бермейтӘн ерекше жаүдайлардҰ, шариүат ҚкӘмдерӘн тҚсӘндӘрӘп, танҰстҰрудҰ да ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) пік ж&байларҰ +зҰм:>ЕйдарҰна алүан едӘ. Өс жҚзӘнде ол ңҰзметтӘ атңардҰ. ДӘнӘмӘздӘқ жеке +мӘрге ңатҰстҰ, отбасҰлҰң жаүдайдаүҰ нізӘк ҚкӘмдерӘнӘқ жартҰсҰна жуҰүҰн сол кӘсӘлер жеткӘзӘп отҰрүан.

Демек осҰндай аса мақҰздҰ мӘндеттералүандару ҚшӘн ір тҚрлӘ мӘнез-ң&лҰңтҰ, тҚрлӘ деқгейдегӘ дҚниетанҰмҰ бар бӘрнеше пік ійелдер керек едӘ.

ЕндӘ, ХазӘретӘ Зейнеппен некелесуӘне келетӘн болсаң: ЖиҰрма бесӘншӘ с+здӘқ бӘрӘншӘ тармаүҰнҰқ ҚшӘншӘ шуаүҰндаүҰ мҰсалда:

РасулуллаҒ (с.а.у.) сол таастҰруқ ҚкӘмӘне мойҰнс&нуүа міжбҚр едӘ. НіпсӘнӘқ ңалауҰмен болүан жоң. ТаүдҰрдҰқ б&л шешӘмӘ +те мақҰздҰ бӘр шариүи ҚкӘмдӘ, жалпҰүа ортаң бӘр хикметтӘ, ауңҰмҰ кеқ б&ңаралҰң міселенӘ ңамтидҰ.

çүни

аÇтҰнҰқ ишаратҰ бойҰнша: лкендердӘқ кӘшӘлерге «балам» деуӘ, шариүаттаүҰ «зҰхар» міселесӘндегӘ +з ж&байҰна «Сен анам сиÇңтҰсҰқ» десде +зглӘнӘқ оүан харам болҰп кететӘнӘ сиÇңтҰ емес. çүни ҚкӘм жҚрӘп кетпейдӘ.

Сондай-аң лҰ т&лүалардҰқ +з халңҰна немесе ПайүамбарлардҰқ +з ҚмбетӘбен нелӘк назармен ңарап, іке секӘлдӘ с+йлеуӘ жеке адам т&рүҰсҰнан емес, рисалет уізипасҰ, Çүни пайүамбарлҰң мӘндетӘ т&рүҰсҰнан болүандҰңтан, +з ҚмӘрбаÇен ійел алуҰнҰқ ешңандай ҚйлесӘмсӘз жаүҰ жоң.

ЕндӘ, ой-+рӘсӘнӘқ деқгейӘ басңа адамдар м&нҰ бҰлай тҚсӘнедӘ: БӘр &лҰ імӘршӘ халңҰна ікедей ңамңор боладҰ. Егер сол імӘршӘ ӘшкӘ-сҰртңҰ ӘстердӘқ бірӘн бӘлетӘн руханий ңала-патша болса, онда онҰқ ңамңорлҰүҰ ікелӘк ңамңорлҰңтан жҚз есе асҰп тҚседӘ. СондҰңтан, халңҰ онҰқ +з баласҰндай болҰп, оүан ікесӘндей ңаңҰмдар ХалңҰнҰқ "ікемӘз" деуӘ "кҚйеу" деген маүҰнаүа ауҰса ңоймайдҰ жіне ңҰзҰм деп ңарау "ж&байҰм" деп ңарауүа бӘрден +згере салмайдҰ. СондҰңтан халҰңтҰқ назарҰнда ПайүамбардҰқ мҚминдердӘқ ңҰздарф" депекелесуӘ осҰ к+зңарасңа жат келетӘндӘктен, б&л тҚсӘнӘктӘ жоŞ маңсатҰнда Ү&ран бҰлай дейдӘ: Пайүамбар, ИліҒи раңҰмдҰлҰң атҰмен сендерге ңамңорлҰң етӘк+рсетдей мейӘрӘмдӘлӘк етедӘ. Рисалет т&рүҰсҰнан сендер онҰқ балаларҰ сиÇңтҰсҰқдар. БӘраң кӘсӘлӘк, жеке т&лүалҰң жаүҰнан ол сендердӘқ ікелерӘқ емес. Сендерден ійел алуҰнда т&рүан еш нірсе жоң, орҰндҰ. СендердӘ "балам" десе де, шариүат ҚкӘмӘнеҒиссал сендер онҰқ баласҰ болҰп саналмайсҰқдар.

СЕГӨЗӨНШӨ МЕКТУБ

Б&л іқгӘменӘ басңа кезге ңалдҰра т&рҰп, ізӘрге +з сезӘмдерӘмдӘ жеткӘземӘн.

ОсҰ міселеге байланҰстҰ ойүа келген бӘр тӘгӘ ме Ислам үалҰмдарҰмен, тӘптӘ &стаздарҰмнҰқ бӘрӘ болүан Имам Раббанимен келӘспеген кҚйӘ бҰлай деймӘн:

ХазӘретӘ çкуб АлейҒиссіламнҰқ баласҰ şсуф АлейҒиссіламүа деген из, ХаштӘ, жалҰндҰ сезӘмӘ махаббат немесе ңаттҰ жаңсҰ к+ру емес. РасҰнда ол мейӘрӘм едӘ. ЯйткенӘ мейӘрӘм, махаббат пен үашҰңтҰңтан ілдеңайда +ткӘр, жарңҰн да жоүарҰ, кӘршӘксӘз жіне ПайүамбарлҰңңа лайҰң сезӘқдӘ жӘйда, махаббат пен үашҰңтҰңтҰқ жоүарҰ дірежесӘ АллаҒтан басңа жаратҰлҰсңа арналатҰн болса, ПайүамбарлҰңтҰқ асңаң міртебесӘне лайҰң келмейдӘ.

Демек, Ү&ран Хаким жарңҰн да бӘр дзалҰ тҚрде к+рсетӘп берген жіне çкуб АлейҒиссіламнҰқ АллаҒтҰқ Рахим есӘмӘне б+ленуӘне себепкер болүан сезӘмӘ - мейӘрӘмнӘқ жоүарҰ дірежесӘ едӘ.

Ал, Уідуд есӘмӘне б+ленуге дінекер болатҰн үашҰңтҰң ЗҰлиханҰқ şсуф А жҰлдҰсіламүа деген махаббат міселесӘ. Демек, баÇндауҰ м&үжиза болүан Ү&ран Хаким, çкуб АлейҒисіламнҰқ сезӘмӘн, ЗҰлиханҰқ сезӘмӘнен ңаншалҰңтҰ жоүарҰ етӘп к+рсеткен болса, мейӘрӘм де үашҰңтҰңтан соншалҰңтҰ жоүаралауатанҰ. стазҰм

Имам Раббани АллаҒтан басңаүа үашҰң болу пайүамбарлҰң дірежеге жараспайтҰндҰүҰн бӘлӘп, şсуф (а.с.)-нҰқ керемет ідемӘлӘгӘ б& дҚниелӘк емес, о дҚниеге ңатҰстҰ болүандҰңтан оүан деген махаббат кемшӘлӘк болҰп е берзамейдӘ деген. Мен де бҰлай деймӘн:

Уа, стаз, м&нҰқҰз міселенӘ ңиҰндатҰп жӘберетӘн жору. Аңиңат бҰлай болса керек, ол махаббат емес, анҰүҰнда ол, махаббаттан жҚз есе жоүарҰ, ауңҰмдҰ да жарңҰн меамай, сезӘмӘнӘқ асңаң міртебесӘ. МейӘрӘмнӘқ барлҰң тҚрӘ де нізӘк ірӘ саф. Ал, үашҰңтҰң пен махаббаттҰқ к+птеген тҚрлерӘне шҰнайҰ к+қӘлмен берӘлуге де болмайдҰ.

ЮрӘ мейӘрӘмнӘқ ауңҰмҰ +те кеқ. Адам +з ҰндҰ ңна мейӘрӘмӘ оÇнүан кезде, бҚкӘл сібилерге, тӘптӘ бҚкӘл тӘршӘлӘк иелерӘне мейӘрӘмӘн т+гӘп, сол ірекетӘмен Рахим есӘмӘнӘқ ауңҰмдҰлҰүҰна +зӘндӘк айна боладҰ. Ал үашҰңтҰң болса, +з сҚйӘктӘсӘне үана назар салҰп, сонҰқ жолҰнда барлҰң нірсӘрнешеда ңҰладҰ. Немесе сҚйӘктӘсӘн асңаңтатҰп маңтау ҚшӘн +згелердӘ т+менсӘтӘп, астарлҰ тҚрде айҰптайдҰ, ңадӘрӘн тҚсӘредӘ. Сондай бӘр үашҰң: «КҚннӘқ +зӘ менӘдуллаҒктӘмнӘқ с&лулҰүҰн к+рӘп &ÇладҰ. ОнҰқ с&лулҰүҰн к+рмеу ҚшӘн б&лттҰқ артҰна жасҰрҰнуда» - деген екен.

Ей, үашҰң жан! АллаҒтҰқ сегӘз Аүзам есӘмӘн шаүҰлҰстҰрҰп т&рүан н&рлҰ параңтҰқ бетӘ болүан КҚндӘ б&лай &Çлтуүа ңандай хаңҰқ бар.

Мей МӘне езӘмӘ шҰнайҰ, таза, ірӘ кӘршӘксӘз боладҰ, жауап талап етпейдӘ, аңҰ с&рамайдҰ. ТӘптӘ, ңарапайҰм хайуандардҰқ т+лдерӘнен аңҰ талап етпейтӘн жанңиÇрлҰ залҰмрӘмдерӘ б&үан ділел. Ал, үашҰңтҰң ңайтарҰм, аңҰ с&райдҰ. ҺашҰңтардҰқ зарҰ, ол - бӘр нірсе талап етудӘқ, аңҰ с&раудҰқ белгӘсӘ. Демек, Ү&ран сҚрелерӘнӘқ еқ жарңҰнҰ şсуф сҚресӘнӘқ де еқ жарңҰн наламшазӘретӘ çкубтҰқ (а.с.) мейӘрӘмӘ, Рахман жіне Рахим есӘмдерӘн к+рсетедӘ. МейӘрӘм жолҰ раңҰм жолҰ екенӘн бӘлдӘредӘ.

ТОҺұЗұНШұ МЕКТУБ

ЕкӘншӘден: Ү&ран н&рларҰн жаŞҰүҰ сҚдегӘ сіттӘлӘктерӘқ, кҚш ңайратҰқ, ерекше ң&лшҰнҰсҰқ да АллаҒ ТаүаланҰқ сҰйҰ. ТӘптӘ, осҰнҰқ бірӘ Ү&раннҰқ +з кереметӘ, Раббани жарҰлңау. Ү&ттҰңтаймҰн болсҰн. Керемет пен икрамю(сҰй)>жіне инаетю(жарҰлңау)>жайлҰ с+з ңозүалүан соқ керемем: "АзсҰйдҰқю(икрам)>айҰрмашҰлҰүҰн айта кетейӘн.

Керемет к+рсету зірулӘк болмаүан жаүдайда зиÇндҰ. БӘраң АллаҒтҰқ берген сҰйлҰүҰн айтҰп, к+рсету - нҰүметке шҚкӘр ету боладҰ. çүни нҰүметтӘқ ңадӘрӘн бӘлу. Егер, керемет арңҰлҰ абҰройүа жеахданидам, бӘле т&ра тақүажайҰп бӘр Әске ңол жеткӘзсе, ондай жаүдайда онҰқ ніпсӘсӘ б&л Әстер +зӘмнӘқ ерекше ңасиетӘммен болдҰ деп, менменсӘп кетуӘ мҚмкӘн. Егер +зӘ бӘлмей тақүажайҰп бӘр Әске ңол ж екенде, мҰсалҰ бӘреудӘн ӘшӘнде жҚрген с&раүҰнҰқ жауабҰн д+п басҰп айтҰп берсе, жаүдайдҰқ б&лай болүанҰн кейӘн тҚсӘнсе, +з ніпсӘсӘне емес, РаббҰсҰна деген сҰүҰ меартҰп, "менӘ +зӘмнен де артҰң бӘлушӘ тірбиешӘ, ңорүаушҰм бар", б&л сонҰқ ӘсӘ деп, тіуекелӘ арта тҚседӘ. Б&л ңауӘпсӘз керемет. М&нҰ жасҰруүа мӘндеттӘ емес.ергендмен, маңтану ҚшӘн ідейӘ к+рсетуге тҰрҰспау керек. ЯйткенӘ, ол Әске сҰрттай ңараүанда адамнҰқ кісӘбӘ, бӘр нірсенӘ жасау ҚшӘн бет б&руҰ араласңанӘ ҚшӘн +з ніпсӘсӘне берӘп ңоŞҰ мҚмкӘн. Ал, икрам болса, кереметтӘқ еқ ңауӘпсӘз екӘншӘ бӘр тҚрӘне жатадҰ. МенӘқше міртебесӘ жоүарҰ. СондҰңтан, онҰ к+рсету - нҰүметтӘқ ңадӘрӘн бӘлудӘқ ӘзгӘ бӘр ҚлгӘсӘ. МӘне, тахдис нҰүмет деген осҰ. ЯйткенӘ, онда аүанҰмд ешңандай р+лӘ жоң. Адам онҰ +з ніпсӘсӘне еншӘлей алмайдҰ. МенӘқ ӘсӘм деп айта алмайдҰ.

МӘне бауҰрҰм, сенӘқ де, менӘқ де басҰмҰздан +ткен нірселер, ісӘресе Ү&раУіссілзмет ету жолҰндаүҰ баÇүҰдан бергӘ айтҰп та, жазҰп та жҚрген жаүдайлар - Ү&дайдҰқ жарҰлңауҰ, АллаҒтҰқ

икрамҰ. Б&лардҰ айту - нҰүметтӘ ңадӘрлеу. Сол нҰүметтердӘқ ңадӘрӘн бӘле тйда таз ҚшӘн +з ңҰзметӘмӘздегӘ жетӘстӘктердӘ жазҰп отҰрмҰн. Б&л сенӘ маңтануүа емес, шҚкӘр етуге шаңҰрадҰ деп бӘлемӘн.

шӘншӘден: МҰна дҚниенӘ іскери ңонаң Қй деп тҚсӘнӘп, соүан салап, соүан ңарай ірекет еткен жан - б&л дҚниеде еқ баңҰттҰ адам. Солай ойлаүан адам еқ жоүарүҰ міртебеге Çүни, ЖаратушҰнҰ риза ету міртебесӘне оқай к+терӘле аладҰ. Тез сҰнҰп ңалатҰҰ кӘрекке ірдайҰм болатҰнҰн алмастҰқ ң&нҰн т+лемейдӘ. Тура жолда уайҰмсҰз +мӘр сҚредӘ. Иі, +ткӘншӘ дҚниеге ңатҰстҰ ӘстердӘн бірӘ де тез сҰнатҰн ійнек секӘлдӘ баÇ, ҮусеАл, аңҰрет ҚшӘн жасалүан ңҰзметтер алмас секӘлдӘ асҰл, ірӘ баÇндҰ. НегӘзӘнде, адамнҰқ болмҰсҰндаүҰ ң&марлҰң, махаббат, ңарҰмдҰ ңайрат, тегеурӘндӘ талап... басңа да к+птеген ңҰр с+ сезӘмдер осҰ аңҰреттӘк маңсатңа жету ҚшӘн берӘлген. ОсҰндай ерекше сезӘмдердӘ тек +ткӘншӘ +мӘр ҚшӘн сарп ету, ілгӘ асҰл алмастардҰ ң&нсҰз ійнек сҰнҰңтарҰна алм çүни,мен теқ.

ОсҰүан байланҰстҰ бӘр нірсе есӘме тҚскендӘктен сонҰ айта кетудӘқ ж+нӘ келӘп т&р: ҺашҰңтҰң сезӘм дегенӘқ +зӘ ессӘз махаббат болүандҰңтан +ткӘншӘ нірселерге арӘнен д иесӘн ірдайҰм ңайүҰ мен азапңа саладҰ. Немесе, ондай т&раңсҰз сҚйӘктӘлер ілгӘ жалҰндҰ махаббатңа сай келмегендӘктен, басңа міқгӘ сҚйӘктӘнӘ ӘздетедӘ. С+йтӘп, +ткӘншӘ нірселерге деген сҚйӘспеншӘң &лттаңиүа деген сҚйӘспеншӘлӘкке айналадҰ.

амалдарүа к+қӘл б&ратҰн боладҰ. С+йтӘп, ілгӘ нашар мӘнез болүан дҚниеге деген тойҰмсҰздҰң, тамаша ңасиет болүан міқгштелереге деген шҰнайҰ ашк+здӘкке айналадҰ.

ТаүҰ бӘр мҰсал, ңҰрсҰң мӘнездӘ адам ілгӘ үажайҰп сезӘмдерӘн +тпелӘ, мақҰзсҰз Әстерге босңа сарпУіссіл. С+йтӘп, бӘр сіт назар аударуүа татҰмайтҰн нірсеге бӘр жҰл ңҰрсҰүадҰ. ЮлгӘ зиÇндҰ ірӘ сананҰ улайтҰн нірсеге бҚкӘл т+зӘмӘн ж&мсайдҰ. АңҰрҰ, осҰншп кеткуаттҰ сезӘмдердӘқ ондай нірселерге арналмаүанҰн байңайдҰ. СоншалҰңтҰ асҰл сезӘмдердӘқ ондай нірсеге босңа ж&мсаудҰқ аңиңат пен хикметке ңайшҰ екенӘн &үадҰ. ОсҰндай асҰл сезӘмдерӘн, наңтҰ сенӘ жарңҰ ілгӘ тҚкке т&рүҰсҰз нірселерге ж&мсамай, баÇндҰ да баңи Иман аңиңаттарҰна Ислам негӘздерӘне, аңҰреттӘк амалдарүа арнайтҰн боладҰ. ОнҰқ бӘрбеткей ңҰрсҰтихан ідемӘ де міндӘ аңиңат жолҰндаүҰ т&раңтҰлҰңңа, табандҰлҰңңа айналадҰ.

МӘне осҰ Қш мҰсалдаүҰдай, егер адам +зӘне берӘлген жойңҰн рухани ңасиеттердӘ +з ніпсӘсӘнӘқ ңалауҰмен +ткӘншӘ дҚниенӘқ ңҰзедӘ. Юарнап б&л +мӘрде міқгӘ ңалатҰндай, ойланбай жҚре берсе, &Çттан ж&рдай болҰп, кҚш ңайратҰн бос нірселерге ж&мсайдҰ. Егер, осҰ асҰл ңасиеттердӘқ аз м+лшерӘн дҚниеге, ал негӘзгӘ б+лӘгӘн аңҰреттӘк жіне рухани мӘндеттерге арнайтҰн болса, к+ркембар. Оге ңол жеткӘзӘп, даналҰң пен аңиңатңа сай тҚрде екӘ дҚниенӘқ баңҰтҰна б+ленедӘ.

ОсҰүан байланҰстҰ, мҰнандай бӘр ой келедӘ. ҮазӘргӘ заманнҰқ насиардҰқ

тушҰларҰнҰқ с+зӘнӘқ ісер етпеу себебӘ мҰнау болса керек: МӘнезӘ нашар адамдарүа: "ҮҰзүаншаң болма, ңҰрсҰңпа, ашк+з болма, ңастҰң ойлама, дҚниеге ңҰзҰңпа", Çүни болмҰсҰқдҰ +згерт деп, олардҰқ ңолҰнан жранҰқтӘн нірселердӘ айтадҰ. Ал, "б&л сезӘмдердӘ жаңсҰ нірселерге ңолданҰқҰз, олардҰқ баүҰтҰн +згертӘқӘз!" десе, айтңан с+здерӘ ісерлӘ болҰп, тақдау еркӘндӘгӘнӘндегӘ бӘр мӘндет жҚктеу болар едӘ.

дҚниегтӘншӘден:>Ислам үалҰмдарҰнҰқ арасҰнда «Ислам» мен «Иман» &үҰмҰнҰқ айҰрмашҰлҰүҰ жайлҰ к+п с+з боладҰ. БӘр тобҰ «екеуӘ бӘр нірсе» десе, келесӘ топ, «екеуӘ екӘ нірсе, алайда бӘр-бӘрӘнсуаңҰтша алмайдҰ» деп, іртҚрлӘ пӘкӘр +рбӘтедӘ. Мен мҰнадай бӘр айҰрмашҰлҰңтҰқ барҰн тҚсӘндӘм.

Ислам - ң&птау, ңалтңҰсҰз берӘлу. Иман - мойҰндау, ренӘ тҰ çүни, Ислам - аңиңаттҰ жаңтау, тісӘлӘм, бойс&ну. Иман - ХаңтҰ жҚрекпен ңабҰл ету, к+қӘлмен бекӘту. Б&рҰндарҰ, Ү&раннҰқ б&йрҰңтарҰна ңҰзу ңолдау к+рсететӘн дӘнсӘздердӘ кездестӘретӘнмӘн. осҰ к, бӘр жаүҰнан алүанда ол дӘнсӘздер АллаҒтҰқ ңалауҰмен ИсламиÇттҰқ ӘшӘнде жҚргендӘктен оларүа «дӘнсӘз м&сҰлман» десек, Ү&раннҰқ б&йрҰңтарҰна еш ңолдау к+рсетпейтӘн, ңажет санамайтҰн мҚмӘндердӘ де кмӘр бо Олар «м&сҰлман емес мҚмӘн» деген атңа лайҰң болар едӘ.

çпҰрау, сонда ИсламиÇтсҰз иман тозаңтан ң&тңара ала ма?

Жауап: ИмансҰз ИсламиÇт тоз (с.а.ң&тңара алмайдҰ. Сондай-аң, ИсламсҰз Иман да тозаңтан ң&тңара алмайдҰ. Иі, АллаҒңа шҚкӘр Ү&ран КірӘмнӘқ тҰлсҰм маүҰналарҰнҰқ б&лаүҰнан нір алүан Рисалей-Н&р Ислам дӘнӘ мен Ү&ран аңиңаттарҰнҰқ жемӘстерӘ мен нітижилерӘн к+рсетӘп бе: БӘр гӘ сонша, егер тҚсӘне алса, дӘнсӘздердӘқ +зӘ оүан ңолдау к+рсетпеуӘ мҚмкӘн емес. СонҰмен ңатар, Иман мен ИсламнҰқ ділелдерӘ мен айүаңтарҰн соншалҰңіне Б&ң тҚрде к+рсетуден егер тҚсӘне алса, м&сҰлман еместер де м&нҰ маң&л к+редӘ.

Ондайлар м&сҰлман болмаса да, иман етедӘ. çүни, аңиңаттҰ м н&рҰ йдҰ. С+здер жинаүҰнда жазҰлүан аңиңаттар ЖіннаттаүҰ Туба аүашҰнҰқ жемӘстерӘ секӘлдӘ болүан Иман мен ИсламнҰқ жемӘстерӘн жіне екӘ дҚниенӘқ баңҰтҰн к+рсетӘп бап, ітӘгӘ сонша, б&үан к+з жеткӘзгендердӘқ ңолдау к+рсету, ңабҰл алу, мойҰнс&ну сезӘмдерӘн оÇтадҰ. ЖаратҰлҰстардҰқ +зара байланҰстарҰ секӘлдӘ мҰңтҰ жіне зірре б+лшектердӘқ санҰндай к+п ділелдермен Иман мен Ислажіне ейүаңтарҰн к+рсетӘп бергендӘгӘ сонша, ңалтңҰсҰз мойҰнс&ндҰрҰп, кҚштӘ иман бередӘ. ТӘптӘ, кейде Нахшибенди тариңатҰнда оңҰлуҰ ідетке айналүан д&ра недҰқ ӘшӘнен

ОНұНШұ МЕКТУБ

БӘрӘншӘсӘ: ОтҰзіқгӘ ң+здӘқ екӘншӘ маңсатҰндаүҰ зірре б+лшектердӘқ +згеруӘн тҚсӘндӘретӘн тҰм &заң с+йлемнӘқ тҚсӘнӘктемесӘ.

Ү&ран КірӘмде «ИмамҰ МҚбин» жіне «КӘтабҰ МҚбин» деген с+здер бӘрнеше жерде ңайталанадҰ. КейбӘр тіпсӘршӘлер б&лардҰқ екеуӘ ңайтҰ маүҰнада десе, кейбӘреулерӘ ір тҚрлӘ маүҰнасҰ бар деп тҚсӘндӘрген. Үандай маүҰна беретӘндӘгӘ жайлҰ тҚсӘндӘрмелерӘ де іртҚрлӘ. ҮорҰта келе, «ИліҒи ӘлӘмнӘқ атауларҰ» деп тҚсӘндӘрдӘ ест Алайда, Ү&ран КірӘмнӘқ берекетӘнӘқ арңасҰнда &ңңанҰм: "ИмамҰ МҚбин" ИліҒи ӘлӘм мен ИліҒи імӘрдӘқ бӘр тҚрӘнӘқ атауҰ. Б&лар к+зге к+рӘссілімрүан ілемнен г+рӘ, к+зге к+рӘнбейтӘн үайҰп ілемӘне к+бӘрек ңарайдҰ. çүни, діл ңазӘргӘ уаңҰттан г+рӘ +ткен шаң пен болашаңңа назар аударадҰ. Басңаша айтңанда, жаратҰлҰстҰқ наңтҰлҰ болмҰсҰнан г+рӘ онҰқ жалүасҰ мен шҰүу тегӘне,септелҰна, дінегӘне ңатҰстҰ ИліҒи таүдҰрдҰқ діптерӘ. Ал, б&л діптердӘқ болмҰсҰ ЖиҰрма алтҰншҰ С+зде жіне ОнҰншҰ С+здӘқ тҚсӘнӘктемесӘнде ділелденген.

Иі, "ИмамҰ МҚбин" ИліҒи ӘлӘм мен ИліҒи імӘрдӘқ бӘр тҚрӘнӘқ атауҰуда жа, бҚкӘл нірсенӘқ тегӘ мен тамҰрҰн жіне негӘздерӘн үажайҰп кемел тіртӘппен жаратҰп, бірӘн +нер туҰндҰсҰ етӘп жатңанҰна ңараүанда м&нҰқ бірӘ шексӘз ИліҒи ӘлӘмнӘқ діптерлерӘ арңҰлҰ жасалҰп жатңанҰн ділелдейдӘ. Ал, сол ні МҰсҰңдӘқ жалүасҰ, нітижелерӘ, дінектерӘ алдаүҰ болмҰсҰнҰқ бҚкӘл баүдарламаларҰ мен мазм&нҰн +зӘне сиүҰзҰп т&рүандҰңтан ИліҒи б&йрҰңтар жазҰлүан кӘшкентай кӘтапша екенӘн бӘлдӘрӘп бола тҰсалҰ, бӘр аүаштҰқ кӘшкентай т&ңҰмҰ - аүаштҰқ бҚкӘл болмҰсҰн тҚгелдей +з бойҰнда мазм&ндап, тӘзӘм етӘп саңтап т&рүан АллаҒтҰқ б&йрҰңтарҰнҰқ кӘшкентай денеге айналүан тҚрӘ.

ҮорҰтҰндҰ: Олай болса, «ИмамҰ аңтан >дегенӘмӘз, +ткен шаң пен келешек тҚгел ңамтҰлүан жіне үайҰп ілемӘнӘқ кеқӘстӘгӘнде таралүан ілем аүашҰнҰқ мазм&нҰ, программасҰ деуге боладҰ. Б&л маүҰнада "ИмамҰ МҚбин» дегенӘмӘз - ИліҒи ТаүдҰрдҰқ бӘр діптерӘ, ережелер жинаүҰ. ОсҰ&ңсап рде жазҰлүан ережелер бойҰнша зірре б+лшектер ңандай да бӘр болмҰстҰқ бойҰнда зҰр жҚгӘрӘп, +з мӘндеттерӘн атңарадҰ.

Ал, бейңамдар мен дӘнсӘздердӘқ жіне философтлтаурааңҰмаңтҰүҰна ңарасайшҰ, ЖаратушҰ Ү&дӘреттӘқ «Ліух Махфуз» деп аталатҰн лҰ ДіптерӘнӘқ жіне Раббани Хикмет пен ҮалаудҰқ заттардаүҰ бейнесӘн, ҚлгӘ мҰсалдарҰн сезӘп, «Табиүат» деген айдар таңңан. АңиңаттҰ бҚркеп тастаүан. ШҰндшӘн жа, ИліҒи Ү&дӘрет бӘр нірсе жаратар кезде, «ИмамҰ МубиннӘқ» жазуҰмен, Çүни, таүдҰрдҰқ ҚкӘм ңаүидаларҰмен ірңайсҰсҰ +зӘнше ділел болҰп т&рүан жаратҰлҰс б+лшектерӘн «ЛаухҰ МахвҰ Испат» деп аталатҰн уаңҰттҰқ ÊкранҰнда жазуда, жарашеметӘзірре б+лшектердӘ ірекетке келтӘруде.

Демек, зірре б+лшектердӘқ ңозүалҰстарҰ - ілгӘ жазулардан туҰндаүан тербелӘстер, ңозүалҰстар. çүни, жаратҰлҰстардҰқ үайҰп ілемӘнен к+зге к+рӘнетӘн ілемге к+шудегӘ жіне ӘлӘмнен ң&дӘретке +тудегӘ тербелӘсн Юмеун ңозүалҰстар. Ал, «ЛаухҰ МахвҰ Испат» болса, т&раңтҰ, ірӘ +згермейтӘн «ЛаухҰ Махфуз АүзамнҰқ»

мҚмкинат шеқберӘндегӘ Çүни, ҚнемӘ +мӘр менкӘтаптӘқ, бар болу мен жойҰлудҰқ арасҰндаүҰ материалдардҰқ +згерӘп отҰратҰн діптерӘ, жасап-б&зу таңтасҰ. «Заман» аңиңатҰ деген осҰ.

Юр нірсенӘқ бӘр аңиңатҰ бар. ЖаратҰлҰстаүҰ «Заман» деп аталатҰн &лҰ дариÇнҰқ аңиңатҰ да "ЛаухҰ МахвҰ Ис {СӘлтеп аталатҰн Ү&дӘрет КӘтабҰнҰқ параүҰ, сиÇсҰ.

ЕкӘншӘ с&раң: Хашир алақҰ Çүни ңайта тӘрӘлу алақҰ ңайда?

Иі, ңалайша Н&рлҰ бӘр нҚкте тез ңозүалуҰмен н&рлҰ бӘр сҰзҰң немесе бӘр шеқбер боладбайланай да Жер ШарҰ да +зӘнӘқ жҰлдам да хикметтӘ ңозүалҰсҰ арңҰлҰ алҰп шеқбер сҰзуда. Сол шеқбердегӘ бҚкӘл +нӘмдерӘмен бӘрге Хашир алақҰнҰқ ңалдӘқ ишҰна негӘз болуда.

ОН БӨРӨНШӨ МЕКТУБ

ҮҰмбаттҰ бауҰрҰм!

Б&л т+рт тҚрлӘ міселенӘ Ү&ран КірӘм ір кезеқде ніпсӘме дірӘс етӘп берген едӘ. Үаласа бауҰрларҰм да б&дан +з ҚлестерӘ мен гӘлӘк н алсҰн деген ниетпен жаздҰм. ТаңҰрҰптарҰ ір тҚрлӘ т+рт аÇттҰқ ірңайсҰсҰнҰқ аңиңат ңазҰналарҰнан бӘр-бӘр кӘшкене гауҒарлар ҚлгӘ ретӘнде к+рсетӘлген. Б&л т+рт таңҰрҰптҰқ ірңайсҰсҰнҰқ іртҚрлӘ бейнесӘ, іртҚрлӘ пайдас" алай

Ей, жаман ой - уісуісанҰқ кесӘрӘнен ңиналүан ніпсӘм! БастаүҰ ңиÇлдҰқ бӘрӘнен соқ бӘра тҚсууҰндауҰ, ңиÇли ойлардҰқ к+бейуӘ ерӘктен тҰс болатҰн к+рӘнӘс, бейне. Егер б&л бейнелер н&рлҰ нірселерден туҰндап жатса, аңиңат нірселердӘқ ңасиетӘ суретӘне де, мҰсалҰна да +тедӘ. КҚннӘқ жарҰүҰ мен жҰлуҰ айнадаүҰ бейнесӘне +тетӘнӘ секӘлдӘ. ткендеүҰ КҚннен де бӘршама жҰлу мен жарҰң шҰүадҰ. Егер ол бейнелер жамандҰң пен ңарақүҰлҰңтан туҰндап жатса, аңиңатта бар нірсенӘқ ңасиеттерӘ суретӘне берӘлмейдӘ, айнадаүҰ бейнесӘне +тпейдӘ. МҰсалүа, ніжӘс пен лас нірсенӘқ айнадаүҰ суретрайдҰ.с те емес, лас та емес. ЖҰланнҰқ суретӘ шаңпайдҰ.

МӘне, осҰ сҰрүа сҚйенсек, кҚпӘрлӘк ойлардҰқ ойүа келуӘ кҚпӘр емес. Бейідеп с+здердӘқ ойүа орал, кҚйлепсӘздӘк емес. ЮсӘресе, ерӘксӘз, ңиÇли үана ой болса, еш зиÇнҰ жоң. Сондай-аң, тура жолдаүҰ ЮҒл-Ә СҚннет мізҒабҰ бойҰнша бӘр нірсенӘқ шариүат бойҰнша жаман, лас нірсе болҰп саналуҰ АллаҒ тҰйҰм салүандҰңтан боладҰ., жапа ойлар ризашҰлҰңпен емес, ерӘксӘз болҰп жатса, тҰйҰмнҰқ ҚкӘмӘ жҚрмейдӘ. Олар ңанша жаман, лас нірселердӘқ бейнесӘ болса да, лас, жаман нірсе болҰп саналмайдҰ.

ЕкӘншӘ міселе: Барла жайлауҰ, Т+б адам Ә самҰрсҰн, ңараүай, теректӘқ жемӘсӘ. С+здер жинаүҰна енгендӘктен м&нда жазҰлмадҰ.

шӘншӘ міселе: Б&л екӘ міселе ЖиҰрма бесӘншӘ С+здегӘ Ү&раннҰқ м&үжизалҰүҰнҰқ алдҰнда дӘнсӘз мідениеттӘқ жеқӘлӘс табуҰна бае, состҰ айтҰлүан мҰсалдардҰқ бӘр б+лӘмӘ. Ү&ранмен ҚйлеспейтӘн мідени ң&ңҰңтҰқ ңаншалҰңтҰ ж+нсӘз Ғім ідӘлетсӘз екендӘгӘн ділелдейтӘн мҰқдаүан мҰсалдардан екӘ мҰсал.

Ү&раннҰқ

ИÇ, Раббани мейӘрӘмнӘқ еқ ң&рметтӘ, еқ ідемӘ, еқ нізшҰсҰз ӘнӘсӘ болүан ананҰқ мейӘрӘмӘ - бҚкӘл жаратҰлҰстардҰқ ӘшӘндегӘ еқ керемет аңиңат.

Ана - еқ мейрӘмдӘ, наүҰз жанкештӘ дос. О, мейӘрӘмдӘлӘк сезӘмӘмен бӘр ана, бҚкӘл дҚниесӘн, +мӘрӘн жіне рахатҰн баласҰ ҚшӘн пида ңҰладҰ. ТӘптӘ аналҰң сеҰн мен еқ т+менгӘ дірежесӘндегӘ ңорңаң тауҰң екеш тауҰңтҰқ +зӘ, сол аналҰң мейӘрӘмӘнӘқ кӘшкентай шуаүҰмен балапанҰн ңорүап, итке де, арҰстанүа да тап бередӘ.

т&рүан Н&рси

ОН ЕКӨНШӨ МЕКТУБ

ҮҰмбаттҰіссіліларҰм!

БӨРӨНШӨ С РАҺұҢұЗ: ХазӘретӘ АдамнҰқ (а.с.) Жіннаттан шҰүарҰлуҰ жіне Адам баласҰнҰқ бӘр б+лӘгӘнӘқ ЖіҒаннамүа тҚсуӘнӘқ ңандай хикметқүажай бар?

ЖауабҰ: ХикметӘ Адамүа белгӘлӘ бӘр мӘндет, уізипа жҚктелгендӘгӘнде. Адамүа сондай бӘр жауапкершӘлӘгӘ мол ерекше мӘндет жҚктелӘп, арнайҰ ңҰзметр үанар бетӘне жӘберӘлген. АдамзаттҰқ бҚкӘл рухани кемелденуӘ мен ңабӘлеттерӘнӘқ тҚгелдей ашҰлуҰ, к+рӘнӘс табуҰ, адам болмҰсҰнҰқ мінӘсӘ, ИліҒи к+ркем есӘмдерге толҰң айна болуҰ, сол уазипа, сол мӘнд КЮЛИМӘкелей байланҰстҰ, сонҰқ нітижесӘ. Егер Адам Ата Жіннаттан шҰңпай міқгӘ ңалүан болса, онда Ол перӘште секӘлдӘ бӘр ңалҰптҰ кҚй кешӘп, адамнҰқ зор ңабӘл себеб ашҰлмай ңалар едӘ. Ал, ҚнемӘ т&раңтҰ жаүдайдаүҰ перӘштелер к+п, ондай ң&лшҰлҰң ҚшӘн адамүа ңажеттӘлӘк жоң.

ИліҒи хикмет шексӘз міртебелерге к+терӘле алатҰн адамзаттҰрӘп келетӘне сай бӘр мӘндет жҚктеу жерӘн керек еткендӘктен болмҰсҰ перӘштелерге &ңсамайтҰн адамнҰқ жаратҰлҰсҰна сай, мілӘм кҚні

арңҰлҰ ж&маңтан шҰүарҰлдҰ. Олай болса, Адам АтанҰқ Жіннаттан шҰүарҰлуҰнда шҰнайҰ хикмет пен мейжіне колүанҰ секӘлдӘ, кіпӘрлердӘқ де ЖіҒаннамүа тҚсуӘ +те орҰндҰ жіне ідӘлдӘк.

ОнҰншҰ С+здӘқ шӘншӘ ИшарасҰнда бҰлай делӘнген едӘ: КіпӘр ңҰсңа +мӘрӘнде азсӘресе кҚні жасаүанҰмен, ол кҚні аса ауҰр ңҰлмҰс боп саналадҰ. ЯйткенӘ, кҚпӘрлӘк, бҚкӘл жаратҰлҰстҰ ңорлау, ңадӘрӘн тҚсӘру жіне бҚкӘл жаратҰлҰстҰқ бӘр АллаҒңа куілӘк етуӘн жоңңа шҰүару. ЖаратҰлҰс айналарҰнда к+рӘнӘБірӘ дан ИліҒи ЕсӘмдердӘқ үажайҰп шаүҰлҰстарҰн бекерге шҰүарҰп, кемсӘту. СондҰңтан ЖаратҰлҰстҰқ аңҰсҰн жеген кіпӘрден олардҰқ есесӘн ңайтару маңсатҰнда бҚкӘл ілемнӘқ с&лтанҰ ҮаҒҒар-Ұ ЗҚлжілал ХазӘрердӘ міқгӘлӘк жіҒаннамүа тастауҰ +те орҰндҰ жіне асңан ідӘлдӘк. ЯйткенӘ, шексӘз ңҰлмҰс, шексӘз азапңа лайҰң.

ЕКӨНШӨ С РАҺұҢұЗ: Шайтан не Қ немӘратҰлүан? ЖаратушҰ Хаң шайтандар мен жамандҰңтардҰ жаратудҰқ хикметӘ не? ЖамандҰңтҰ жарату - жамандҰң. Б&рҰс нірселердӘ жарату да, б&рҰс емес пе?

Жауап: МҚлде олай емес! ЖамандҰңтҰқ жаратҰлуҰ жамандҰң ешҰүҰп,амандҰң Әстеу жаман. Жарату мен жасау барлҰң нітижелерге ңарайдҰ. Ал бӘр нірсенӘ Әстеу іркӘмге жеке Әс болүандҰңтан +зӘндӘк нітижелерге ңарайдҰ. МҰсалҰ, жақбҰрдҰқ жаууҰ мҰқдаүан нітиже бередӘ. БірӘ де жаңсҰ. БӘреу +зӘнӘқ орҰнсҰз ірп жатңен жақбҰрдан зиÇн шексе, "жақбҰрдҰқ жаратҰлуҰ мейӘрӘмсӘздӘк" дей алмайдҰ. ЖақбҰрдҰқ жаратҰлуҰ жамандҰң деген ҚкӘм шҰүара алмайдҰ. ЯзӘнӘқ терӘс ірекетӘнӘқ кесӘрӘнен сол үана зиÇн шек сҚйӘнтҰқ да сондай к+п пайдаларҰ бар. БірӘ де жаңсҰ. Алайда, адам +з ңателӘгӘнен оттан зиÇн шексе, оттҰ жарату жаман дей алмайдҰ. ЯйткенӘ от тек ңана сонҰ кҚйдӘру сталударатҰлмаүан. Ол +зӘнӘқ олаңтҰүҰнан, ас пӘсӘретӘн отңа ңолҰн тҰүҰп, +з ңҰзметшӘсӘн +зӘне жау етӘп алдҰ.

ҮорҰтҰндҰ: К+п жаңсҰлҰң тудҰратҰн азүантай бодҰлҰүҰ нірселердӘ ңабҰлдауүа тура келедӘ. Егер онҰ жамандҰң деп, жолҰн б+гесе, наүҰз жамандҰң сонда боладҰ. МҰсалҰ, сарбаздардҰ жиҒадңа жӘберуден азүантай шҰүҰн шҰүҰп, ірӘс белуӘ мҚмкӘн. Алайда, онҰқ жаңсҰлҰүҰ одан да к+п. Ислам, кіпӘрлердӘқ жаулап алуҰнан, бодандҰүҰнан ң&тҰладҰ. Егер еш жамандҰң болмасҰн деп, жиҒадтан ңашса, онда Қлкен жаңсҰлҰң жасалмай ңалүан соқ, Қлкен

біле келндҰлҰң&л з&лҰмдҰңтҰқ наүҰз +зӘ. ТаүҰ бӘр мҰсал, гангрена болүан саусаңтҰқ хирургиÇлҰң жолмен кесӘлгенӘ д&рҰс ірӘ орҰндҰ. СҰрт ңараүанда жаман нірсе. Егер саусаң кесӘлмесе онда ңолдҰ кесуге тура келедӘ, Қлкен зиÇн шегедӘ.

Соем жін ілемдегӘ жамандҰңтар мен білелердӘқ жіне шайтандардҰқ жаратҰлуҰ жамандҰң емес +йткенӘ, аса мақҰздҰ нітижелер ҚшӘн жаратҰлүан. Міселен, шайтандар перӘштелерге тиӘспейтӘндӘктен оларда жетӘлу, даму болмайдҰ, бӘр ңалҰптҰ жамен керҰнда ңала бередӘ, +згермейдӘ. Сол сиÇңтҰ шайтандар хайуандарүа да тиӘспейтӘндӘктен олардҰқ да міртебелерӘ +згермейдӘ. Ал, адам баласҰнҰқ дамҰп, жетӘлуӘнӘқ жіне т+мендеп ң&лдҰрауҰнҰқ шегӘ жоң. Німрудтар мен ПерүауҰндар, СҰддҰңтар мен Юулие лар +лар бастаүан топтардҰқ арасҰнда дамудҰқ ңаншама сатҰларҰ бар.

МӘне, к+мӘрдей дірежесӘ т+менгӘ рухтардҰ, дірежесӘ алмастай жоүарүҰ рухтардан ажҰрату ҚшӘн шсҰз тҚардҰқ жаратҰлуҰ мен оларүа белгӘлӘ бӘр мӘндет жҚктелуӘнӘқ сҰрҰ жіне адамзатңа ПайүамбарлардҰқ жӘберӘлуӘ арңҰлҰ дҚниелӘк емтихан, сҰнаң орнҰ жіне кҚрес, жиҒад алақҰ ашҰлүан. Егер кҚрес пен біӘр тҚнолмаса, адам бойҰндаүҰ алмастай ңасиеттер мен к+мӘр сҰндҰ ңабӘлеттер бӘр деқгейде ңалар едӘ. Еқ жоүарүҰ сатҰдаүҰ Юбу БікӘр СҰддҰңтҰқ рухҰ мен Еқ т+менгӘ деқгейдегӘ Юбу ЖаҒилдӘқ рухҰ бӘр дірежеде ңалар едӘ.на к+т шайтандар мен жамандҰңтардҰқ жаратҰлуҰ, жалпҰ жіне Қлкен нітижелерге ңараүандҰңтан жамандҰң емес. ПенденӘқ б&рҰс ңолдануҰнда жіне жаман ідеттерӘнен туҰндайтҰн жамандҰңтар ол пенденӘқ жаманңасиеткісӘп ңҰлуҰна ңатҰстҰ. АллаҒтҰқ жаратуҰна еш ңатҰсҰ жоң.

Егер мҰнандай бӘр с&раң туҰндаса: Пайүамбарлар жӘберӘлуӘмен ңатар, шайтандардҰқ кесӘрӘнен к+птеген адамдар кіпӘр болҰп, кҚпӘршӘлӘк етуде, зиÇн шегуде. "К+пшӘлӘкке ңарай ҚкӘм шҰүарҰлҚниедеаүидасҰ бойҰнша к+пшӘлӘк одан жамандҰң к+рсе, демек жаман болүанҰ, ол жамандҰңтҰ жарату да жамандҰң. ТӘптӘ ПайүамбарлардҰқ жӘберӘлуӘ де, мейӘрӘмдӘленӘ пис деуге бола ма?

Жауап: Сапамен салҰстҰрүанда саннҰқ ешңандай мақҰздҰлҰүҰ жоң. НаүҰз к+пшӘлӘк сапада. МҰсалҰ: ЖҚз ң&рма дінӘ болса... топҰраңңа егӘп, су берӘлмесе, химиÇлҰңн айттсс жҚрмесе, +мӘр ҚшӘн

кҚрес болмаса, жҚз теқгелӘк ң&нҰ бар жҚз дін кҚйӘнде ңаладҰ. Ал, су берӘлӘп, +мӘрге кҚрес басталүан кезде, +зӘнӘқ нашарлҰүҰнан сексенӘке айнҰп кетсе, жиҰрмасҰ жиҰрма жемӘстӘ аүашңа айналса, "су беру д&рҰс болмадҰ, к+пшӘлӘгӘ б&зҰлҰп кеттӘ" дей аласҰқ ба? Юрине, дей алмайсҰқ. ЯйткенӘ ілгӘ +нӘп шҰңңан жиҰрма ді М&ндама мҰқүа татидҰ. Сексеннен айҰрҰлҰп, жиҰрма мҰқ &тңан зиÇн шекпейдӘ, жаман болмайдҰ.

ТаүҰ бӘр мҰсал: ҮолҰқда тауҰс ң&сҰнҰқ жҚз ж&мҰртңасҰ болса, ж&мҰртңа ретӘнде бес жҚз теқгелӘк ң&нҰ бар. Сол ж&мҰртңалардҰ ң&рҰң? болүан тауҰссезӘм басңан кезде сексенӘ б&зҰлҰп кетӘп, жиҰрмасҰнан жиҰрма тауҰс ң&сҰ шҰңса, "к+п ж&мҰртңа заÇ болдҰ, б&л Әс б&рҰс болдҰ, ң&рҰң тауҰс ң&сҰна ж&мҰртңа бастҰру жамандҰң болдҰ" деуге бола ма?

Юрине олай емес. Сол с ңайҰрлҰ нірсе үой. ЯйткенӘ тауҰс ң&старҰ т+рт жҚз ң&рҰштҰң ң&нҰ бар сексен ж&мҰртңанҰ жоүалтҰп, сексен лиралҰң ң&нҰ бар жиҰрма тауҰс ң&сҰна ңол жеткӘздӘ.

ШӨНШӨ С РАҺұҢұЗ: Хаң Таүала ңиҰншҰлҰңтар мен біле-жілеге &шҰратуда. ЮсӘресе бейкҚні жандар, тӘптӘ хайуандар &шҰрап жӘ болү Б&л з&лҰмдҰң емес пе?

ЖауабҰ: Юлбетте з&лҰмдҰң емес! МҚлӘк +зӘнӘкӘ. Яз мҚлкӘне не Әстесе де, +з еркӘ. АйталҰң, +те шебер бӘреу саүан аңҰ т+леп, моделһ ретӘнде сенӘ жалдаса. Яте шебер тӘгӘлген киа тҰрҰӘ кигӘзӘп, +з +нерӘн к+рсету ҚшӘн олардҰ кесӘп-пӘшӘп, &зартҰп-ңҰсңартса, сенӘ отҰрүҰзҰп, т&рүҰзса, сен: "Маүан жарасҰп т&рүан киӘмдӘ б&зҰп жӘбердӘқ, отҰрүҰзҰп-т&рүҰзҰп ібӘгерге салдҰқ" дей аз жанаба? Юрине, айта алмайсҰқ. Айтсақ аңҰмаң болүанҰқ. Діл солай да, ЖаратушҰ АллаҒ саүан к+з, ң&лаң, тӘл секӘлдӘ сезӘмдермен жабдҰңталүан +те шебер жасалүан детпӘс жаүан кигӘзӘп ңойүан. Юр тҚрлӘ к+ркем есӘмдерӘнӘқ наңҰш-+рнектерӘн к+рсету ҚшӘн сенӘ

ауҰртадҰ, дерт бередӘ, аш ңалдҰрадҰ, тоң ңҰладҰ, ш+лдетедӘ... ір тҚртӘретӘалүа саладҰ. ЯмӘрдӘқ мінӘсӘн арттҰрҰп, есӘмдерӘнӘқ сіулелерӘн к+рсету ҚшӘн сенӘ осҰндай жаүдайлармен жҚргӘзедӘ. Ал, сен "неге менӘ м&ндай машаңаттарүа душар ңҰлдҰқ" десеқ, мҰсалда ишара етӘлген жҚздеген хикметтер сенӘқ аӘ б+лӘң&м ң&ÇдҰ. ОнҰқ ҚстӘне тҰнҰштҰң, жалңаулҰң, бӘрсарҰндҰлҰң, тоңҰраушҰлҰң. Б&лар - бӘр тҚр жоңтҰң, болҰмсҰздҰң жіне зиÇнүа &шҰрау. Юрекет, +згерӘн жариу, б&лар болмҰс бар болу ірӘ жаңсҰлҰң. ЯмӘр сол ірекет арңҰлҰ кемелденедӘ. ҮиҰншҰлҰңтар арңҰлҰ дамҰп жетӘледӘ.

ЯмӘр, АллаҒтҰқ тҚрлӘ есӘмдерӘдамҰм рҰмен ңимҰл-ірекет жасап, тазарадҰ, кҚшӘ артҰп дамидҰ, шаттанадҰ, +з таүдҰрҰн жаза алатҰн ңаламүа айналадҰ, мӘндетӘн орҰндайдҰ, аңҰреттӘк аңҰсҰн алуүа ң&ңҰ боладҰ.

МӘне, таласҰп-тартҰсҰп жҚрген Қш с&раүҰқҰздҰқ ңҰсңаша кеттӘ. осҰ. ОтҰз Қш с+зден т&ратҰн «С+здер» жинаүҰнда толҰң тҚсӘндӘрмелер бар.

ҮҰмбаттҰ бауҰрҰм, сен б&л хаттҰ дірӘханашҰүа жіне сол талашҰңпайҰстҰ естӘгендердӘқ арасҰнан лайҰң к+ргенӘқе оңҰп бер! Жақа бӘр шікӘртӘм болҰп саналатҰн дірӘханашҰүа менен сілем айт жіне оүан бҰлай де: "Яте мақҰздҰ м&ндай имани міселелердӘ к+пшӘлӘктӘқ арасҰнда ж+нсӘз айтҰс-тартҰсңа салу д&рҰс емес. ЯлСонҰме болса, дірӘ де уүа айналадҰ. Айтңандарүа да, тҰқдаүандарүа да зиÇн. М&ндай имани міселелердӘ байсалдҰлҰңпен тартҰспай, Ұнсаппен, пӘкӘрМҚбіретҰрҰп, іқгӘме ңҰлүан ж+н.

ТаүҰ да бҰлай де: Егер сенӘқ жҚрегӘқде осҰндай міселелерге ңатҰстҰ кҚдӘк, кҚміндар туҰндаса, олардҰқ жауабҰн «С+здерден» де таба алмасақ, маүан хат жаз! ТаүҰ да айтарҰм: Марң&м ікесӘ жайлнша, Аен тҚсӘне байланҰстҰ мҰнандай ой келдӘ: "Марң&м ікесӘ дірӘгер болүандҰңтан к+птеген аÇулҰ, ӘзгӘ жандарүа, тӘптӘ іулие кӘсӘлерге ңҰзмет к+рсетӘп, пайдасҰ тигендӘктен оүан риза болүан жанда

кӘтапруаңтарҰ ол кӘсӘ дҚние салар кезде, еқ жаңҰн адамҰ ретӘндегӘ баласҰна ң&стар бейнесӘнде к+рӘнген, онҰқ рухҰн ңош келдӘқ деп мейӘрбандҰңпен ңарсҰ алүан болуҰ керек.

&тңҰнүҚнӘ бӘрге болүан барлҰң достарүа сілем айтҰп, д&үа етемӘн.

ОН ШӨНШӨ МЕКТУБ

ҮҰмбатҰ бауҰрларҰм!

МенӘқ хал-жаүдайҰмдҰ, осҰШам таңа дейӘн жеқӘлдӘк алу ҚшӘн +тӘнӘш жасамай жҚргендӘгӘмдӘ, сондай-аң ілемнӘқ саÇси жаүдайҰна мін бермеуӘмдӘ к+п с&райсҰқдар. Б&л с&раңтар к+п ңайталанатҰндҰңтан, маүҰнауи тҚрде де менен с&ралүандҰңңтаулҰҰ Қш с&раңңа БҚгӘнгӘ Саид емес, Б&рҰнүҰ СаидтҰқ тӘлӘмен жауап беруге міжбҚр болдҰм.

БӘрӘншӘ с&раң: ДенсаулҰүҰқҰз, хал-жаүдайҰқҰз ңалай?

Жауап: ЮҒл-и дҚниенӘқ маүан жасаүан неше тҚрлӘ зжіне дңтарҰн мейӘрӘмге айналдҰрүанҰ ҚшӘн Аса МейӘрӘмдӘ АллаҒңа жҚз мҰқ шҚкӘр етемӘн.

ЮҒл-и дҚние барлҰң жер аударҰлүандарүа бостандҰң берӘп, ауҰр ңҰлмҰс жасаүандардҰ тҚгелптергеден шҰүарҰп, кешӘрӘм берсе де, маүан ңасаңана бостандҰң бермей ңойдҰ. Рабб-Ұ РахимҰм, менӘ Ү&ран

ЕкӘншӘ с&раң: ЖеқӘлдӘк алу ҚшӘн неге +тӘнӘш бермей отҰрсҰз?

Жауап: Б&л міселеде мен таүдҰрдҰқ т&тңҰнҰмҰн. ЮҒда негниенӘқ т&тңҰнҰ емеспӘн. ЯтӘнӘшӘмдӘ таүдҰрҰма айтамҰн. М&ндаүҰ рҰзҰүҰмдҰ тоңтатҰп, р&ңсат берген кҚнӘ кетемӘн. С+зӘмнӘқ аңиңатҰ мҰнау: Басңа тҚскен ӘстӘқ екӘ тҚрлӘ себебӘ боладҰ. БӘрӘншӘсӘ сҰртңҰ болса, екӘншӘсӘ аңиңи иүатңа ЮҒл-и дҚниею(дӘнсӘздер)>сҰртңҰ себеп болҰп, менӘ осҰнда алҰп келдӘ. Аңиңи себеп ИліҒи таүдҰр, менӘ оқаша отҰрүҰзҰп ңойдҰ. СҰртңҰ себептер маүан з&лҰмдҰң жасап жатса, аңиңи себетастардӘк жасауда. СҰртңҰ себептердӘқ ойҰ мҰнау едӘ: Б&л адам үҰлҰм мен дӘнге к+п ңҰзмет етӘп кетсе, бӘздӘқ дҚниелӘк ӘсӘмӘзге кесӘрӘн тигӘзуӘ мҚмкӘн деп, менӘ жер аударҰп, ҚстӘ-ҚстӘне Қш жіне +з&лҰмдҰң жасадҰ. Ал, ИліҒи таүдҰр менӘқ үҰлҰм мен дӘнге шҰнайҰ ҰңҰласпен ңҰзмет ете алмай жҚргенӘм ҚшӘн менӘ осҰнда айдап ікелдӘ. ОлардҰқ ңат-ңабат з&лҰмдҰңтарҰнан екӘ есе артҰң мейӘрӘмге б+ледӘ. МенӘқ жеадистерҰлуҰм тӘкелей таүдҰрдҰқ ідӘл ҚкӘмӘ. Ендеше соүан +тӘнӘш жасайҰн. СҰртңҰ себептер болса,

іншейӘн сҰлтау үана. Демек, оларүа +тӘнӘш жасаудҰқ ешбӘр маүҰнасҰ жоң. Егер олардҰқ ңандай да бӘр хаңҰ немесе кдан ҮаиӘсу себебӘ болса, онда оларүа +тӘнӘш жасауүа болар едӘ.

Мен мҚлдем тірк еткен дҚниÇ бастарҰн жалмасҰн, еш араласпай ңойүан саÇсат аÇңтарпат">дсау болсҰн! ОлардҰқ кҚдӘк-кҚмінмен сҰлтауларҰнҰқ ешбӘр негӘзӘ жоң. Оларүа +тӘнӘш жасау арңҰлҰ, кҚдӘктерӘне негӘз болҰп растаүҰм келмейдӘ. Егер тӘзгӘнӘ шетелдӘктердӘқ ңолҰнда т&рүан дҚниеуи сааратуша килӘгуге деген бӘр ниет болса едӘ, сегӘз жҰл емес, сегӘз-аң саүатта белгӘлӘ болар едӘ. Ал, мен сегӘз жҰлдан берӘ бӘр де бӘр газет оңм халҰоңпҰн, оңҰүҰм да келмейдӘ. Т+рт жҰлдан берӘ ҚздӘксӘз баңҰлауда отҰрмҰн, ешңандай негӘз таба алүан жоң. Демек Ү&ран Хакимге ңҰзмет ету бҚкӘл саÇсаттан жоүарҰ. БӘр &лҰлҰүҰ бар үой, басҰм к+пшӘлӘгӘ +тӘрӘкке негӘздан с+здҚниеуи саÇсаттҰқ т+мен деқгейӘне тҚсуге жол бермей т&р.

ЯтӘнӘш бермеуӘмнӘқ таүҰ бӘр себебӘ, б&рҰстҰ д&рҰс деп ойлайтҰн адамдардан хаң пен ідӘлдӘктӘ даулау, Аңиңатңа ңиÇнат. М&ндай б&рҰс ірекет жасаүҰм келмейдӘ.

шӘншӘ с&раңмере а саÇсатңа осҰнша немң&райлҰлҰң танҰтҰп отҰрсҰз? Юлемде м&ншалҰң +згерӘстер болҰп жатса да сӘз +з &станҰмҰқҰздҰ +згерткен жоңсҰз. ОсҰ +згерӘстер д&рҰс деп ойлайсҰз ба, ілде, ңорңаие бол, неге ҚнсӘз отҰрсҰз?

Жауап: Ү&ран Хакимге ңҰзмет, менӘқ саÇсатңа араласуҰма ңатақ тҚрде тҰйҰм салдҰ. ТӘптӘ, саÇсат туралҰ ойлаудҰқ +зӘн мҚлде &мҰттҰрдҰ. Юйтпесе, басҰмнан +ткен шҰтҰрманҰлмаүам куі, +зӘм аңиңат деп сенген ӘсӘмнен ешңашан ңорңҰп, шегӘнӘп к+рмеппӘн. Үорңа ңоÇтҰн дінеқем де жоң ңой. Б&л дҚниемен ажалҰмнан басңа бӘр байланҰсҰ жоң. Бала-шаүанҰ, дҚние-мҚлӘктӘ іулетӘмдӘ ойлайтҰндай ештеқем жаүҰп бниелӘк ештемем жоң атаң, риÇлҰңңа салатҰн дақңтҰ ңорүаушҰларүа емес, ң&латушҰларүа рахмет айтамҰн... ажалдан басңа не ңалдҰ? ОнҰқ +зӘ жалүҰз ЖаратушҰ Халиң-Ұ ЗҚлжілалдҰқ ң&зҰрҰнда, уаңҰтҰ п тиӘм оүан ешкӘм араласа алмайдҰ. ШҰнҰн да абҰройлҰ +лӘмдӘ, ңорлҰңта +мӘр сҚруден артҰң санайтҰндарданмҰн.

Б&рҰнүҰ Саид секӘлдӘ бӘреу бҰлай деген екен:

Ү&ран ңҰзметӘ, менӘ ңоүамдҰң +мӘрдӘқ саÇсатҰна араласудан алҰстатҰп отҰр. БҰлайша: Адамзат +мӘрӘ дегенӘмӘздӘқ +зӘ -лүастҰшҰлҰң. Ү&раннҰқ н&рҰмен байңап к+рсем, діл ңазӘргӘ жаүдайда б&л жол батпаңңа кӘрдӘ. Бишара адамзат осҰ жиӘркенӘштӘ, сасҰң, батпаңтҰ жолда жҰүҰл жіне ӘнӘп кетӘп барадҰ. Алайда, адамзаттҰқ бӘр тобҰ б+гетсӘз сара жолдҰ тауҰп сонҰмен жҚрӘп барадҰ. Ал бӘр тобҰ ілгӘ батпаңтҰ жолдан аман шҰүу ҚшӘн ңолдарҰнан келгенше кейбӘр ң&ралдардҰ тауҰп алүан. К+пшӘлӘгӘ осҰнау батпаңтҰ жолдҰқ тереқӘнелатҰн , ңарақүҰлҰңтан шҰүар жол таппай мҚлде адасуда. Ал ілгӘ батпаңтҰ жолдаүҰлардҰқ жҚзден жиҰрмасҰ мастҰңңа тҚскендӘктен сасҰң батпаңтҰ ж&пар иӘстӘ ітӘр деп,ндай:

уҰзҰна жаүҰп, бҰлүануда, сҚрӘнӘп-ңабҰнҰп жҚрӘп, батҰп кетӘп жатҰр. Үалүан сексен пайҰзҰ б&л жолдҰқ батпаңтҰ бҰлүанҰш екенӘн бӘлсе де, басңа таза, дақүҰл жолүа тҚсудӘқ бӘр үаендӘктен амалсҰз ақ-тақ. Ал м&нҰқ екӘ шарасҰ бар:

БӘрӘншӘсӘ: ЮлгӘ мас жиҰрма пайҰздҰқ есӘн жидҰратҰн амал, олардҰ таÇңтап оÇту.

ЕкӘншӘсӘ: СератҰлҰайҰз есӘ шҰүҰп, ақ-тақ ңалүандардҰқ к+зӘн н&р арңҰлҰ ашҰп, дақүҰл жолдҰ к+рсету.

Байңасам, ілгӘ жиҰрмаүа ңарсҰ сексен адам ңолҰна таÇң &стап алүан. Ал, анау ақ-тақ болүан сексенге к+зӘн ашатҰн жарҰң н&р толҰ УіссіетӘлӘп жатңан жоң... к+рсетӘлген жаүдайда да бӘр ңолҰна таÇң, бӘр ңолҰна н&р &стаүандҰңтан сенӘмсӘздӘк туүҰзуда. Ақ-тақ байү&с адам: "çпҰрау, менӘ н&рмен алдап шаңҰрҰп алүан соқ, шоңпармен &рҰп жҰңпаң па?" деп, кҚдӘктенуде. , серӘн ңатар кейбӘр кедергӘлердӘқ кесӘрӘнен шоңпар сҰнҰп ңалса ... н&р да жоң болҰп кетуде, не с+нӘп ңалуда.

б+лену ҚшӘн

деп, саÇсат сойлҰн тастап, ңос ңолҰммен н&рүа жабҰстҰм. Байңасам, саÇсаттҰқ ӘшӘнде жҚргендердӘқ екӘ жаүҰрген к Çүни, жаңтастарда да, ңарсҰластарда да н&рүа ң&штарлар бар.

ЮлҒамдулиллаҒ, саÇсаттан аулаң т&рҰп, саÇси насихаттарүа алданҰп, Ү&раннҰқ алмастай асҰл аңир.

ҰнҰқ ң&нҰн, шиша сҰнҰңтарҰнҰқ нарңҰна тҚсӘрмедӘм. БарлҰң топтардҰқ к+з алдҰнда б&л алмастар барүан сайҰн жарңҰрай тҚсӘп, ң&нҰ артадҰ ілӘ.

ОН ТЯРТӨНШӨ МЕКТУБ

ОН БЕСӨНШӨ МЕКТУБ

ҮҰмбаттҰ бауҰрҰм!

СенӘқ бӘрӘншӘ с&раүҰқ бҰлай едӘ: Хуліфа-и РашидиннӘқ Қшеунде менен соқ бӘрӘ шіҒид болатҰндай сахабалар неге іулиелӘк назармен бҚлӘкшӘлердӘ бӘле алмай ңалдҰ. ҮарапайҰм сахабанҰқ +зӘ Қлкен іулиелерден жоүарҰ дейдӘ үой...

БӨРӨНШӨ БЯЛӨМ: Б&л с&раң іулиелӘктӘқ +те нізӘк сҰрҰ ашҰлүанда үана шешӘмӘн табадҰ. Ол бҰлай: сахабалардҰқ іулиелӘгӘ пайүамбарүа Әзбасар болудан туҰндарирденлҰ іулиелӘк. Ол - к+з алдҰмҰздаүҰ нірселерге к+п тоңталмай тӘкелей аңиңатңа +тӘп кететӘн, АллаҒтҰқ оларүа жаңҰндауҰнан туҰндайтҰн іулиелӘк. +мӘрӘй іулиелӘк жол едіуӘр ңҰсңа болүанҰмен +те жоүарҰ дірежеде. ҺажайҰптарҰ аз, ӘзгӘлӘгӘ мол. Кішф, кереметтерӘ аз. ЮулиелердӘқ кереметтерӘ к+бӘне +з ңалауҰмен болмайдҰ. Ойламаүан жерден ИліҒи сҰйлҰң ретӘнде к+лҰүҰ м. Б&л кереметтердӘқ де к+пшӘлӘгӘ тариңат ңаүидаларҰн орҰндай отҰрҰп, ңарапайҰм адами жаүдайдан бӘршама ажҰрап, сейр-сҚлӘкке кӘрӘпю(транстҰң жаүдай),>ідеттен тҰс жаүдайүа б+ленген кезде к+рӘнедӘ. Ал, Пайүамбарол кӘсқ (с.а.с.) тартҰмдҰ с&хбатҰнҰқ н&рҰна б+ленӘп, маүнауи ісерӘнде болүан сахабалар тариңат жолдарҰнҰқ Қлкен шеқберӘн жҚрӘп +туге міжбҚр емес. Па аңҰрерҰмҰзбен (с.а.с.) бӘр рет дидарласҰп, іқгӘмелескеннен кейӘн-аң, ілемнӘқ аңиңатҰн тҚсӘне аладҰ.

МҰсалүа: КешегӘ +ткен ҮадҰр тҚнӘне жайда б екӘ жолҰ бар.

ЕкӘншӘсӘ, рухтҰқ уаңҰтңа тіуелдӘ дене ңабҰүҰнан шҰүуҰ арңҰлҰ к+терӘлӘп, кешегӘ ҮадҰр тҚнӘн арүҰ кҚнгӘ айтпен ңоса бҚгӘнгӘдей к+ре алу. ЯйткенӘ, рух уаңҰтңа тіуелдӘ емес. Адами сезӘммҰсалүх дірежесӘне шҰңңан кезде, осҰ шаң кеқейӘп кетедӘ. Басңалар ҚшӘн +ткен шаң, келер шаң болҰп есептелетӘн уаңҰт, ол ҚшӘн осҰ шаң кҚйӘнде ңаладҰ. МӘне, осҰ тімсӘл бойҰнша кеше тҚндегӘ ҮадҰр тҚнӘне жету ҚшӘн рух міртебесӘне ендей +ткен шаңтҰ осҰ шаң тҚрӘнде к+ру болмаң. ОсҰ тереқ сҰрдҰқ негӘзӘ Акребиет-Ә ИліҒиенӘқю(АллаҒтҰқ адамүа +те жаңҰн екендӘгӘнӘқ)>ашҰлуҰ. МҰсалүа, кҚнр б&ла жаңҰн. ЯйткенӘ жарҰүҰ, жҰлуҰ, бейнесӘ ңолҰмҰздаүҰ айнада т&р. БӘраң, бӘз одан &заңпҰз. Егер бӘз онҰқ сіулелерӘ арңҰлҰ бӘзге жаңҰн екенӘн сезсек, айнамҰзүа шаүҰлҰсҰп т&рүан бейне к+рӘнӘсӘ арңҰлҰ онҰмен байланҰсҰп т&рүанҰмҰздҰ тҚсӘнсек, сол артоңҰманҰ танҰп бӘлсек, жарҰүҰ, жҰлуҰ, к+рӘнӘсӘ ңалай екенӘн тҚсӘнсек, онҰқ бӘзге жаңҰндҰүҰ сезӘледӘ. ОнҰ жаңҰннан танҰп байланҰс орнатамҰз. Егер бӘздӘқ одан &заңта екенӘмӘз ескерӘле отҰрҰп, жаңҰннан танҰп бӘлгӘмӘз келсе, &заң оатастҰр жіне аңҰлмен шарлауүа міжбҚр боламҰз. БӘрӘншӘ адам ңолҰндаүҰ айнасҰна ңарап-аң ңол жеткӘзетӘн нітижеге, үҰлҰми зақдҰлҰңтардҰ ескере отҰрҰп, ойша к+кке к+терӘлӘп, аспандаүҰ кҚндӘ елестетӘп, ж&рмҰс мен жҰлуҰн, сіулелерӘндегӘ жетӘ тҚстӘ ібден зерттегеннен кейӘн үана ңол жеткӘзе аламҰз.

МӘне, осҰ мҰсалдаүҰ секӘлдӘ ПайүамбарлҰң пен Пайүамбардан м&ра болүан іулиелӘк, аңрабиет сҰрҰнҰқ ашҰлуҰ арңҰлҰ боладҰ.

ЮулиелӘктӘқ басңа тҚрлерӘ ар Ғім ң&рбиетке негӘзделедӘ.ю(çүни, АдамнҰқ АллаҒңа жаңҰндауҰ)>Б&л жолда &заң жҚрӘп, к+птеген міртебелерге к+терӘлуге міжбҚр боладҰ.

ЮсӘресе, кейбӘреулерӘнӘқ &лттҰң тікаппарлҰңтарҰ ХазӘретӘ ОмардҰқ (р.а.) соңңҰсҰнан ңаттҰ жараланүандҰңтан, кек алудҰқ оқтайлҰ сітӘн кҚтӘп жҚрдӘ. ЯйткенӘ, олардҰқ б&рҰнүҰ дӘндерӘ жарамсҰз ңалҰп, маңтан т&тар б&рҰнүҰ ҚкӘметӘ мен билӘгӘ де ж жіне н едӘ. ЕндӘ олар ӘстӘқ байҰбҰна барса да, бармаса да Ислам билӘгӘнен кек алудҰ к+ксеп жҚрдӘ. СондҰңтан çхуди секӘлдӘ ңу ірӘ ізізӘл бӘр топ м&нафҰң ңоүамдлейҒисҰндай жаүдайдҰ пайдаланҰп кеттӘ деп айтҰладҰ. Демек, б&л оңиүалардҰқ алдҰн алу, бӘр-екӘ б&зүҰншҰнҰ ішкерелеумен емес, сол кездегӘ ңоүамдҰң +мӘр мен тҚрлӘ пӘкӘрлердӘ ж+н, жаратӘру арңҰлҰ үана болатҰн едӘ.

Жауап: ХазӘретӘ çңуб АлейҒиссаламнҰқ берген жауабҰмен жауап беремӘз.

{ СӘлтеме:

}

çүни, ХазӘретӘ çңубтан "МҰсҰрдан келген к+йлегӘнӘқ иӘсӘнп:

ЕкӘншӘ с&раүҰқҰздҰқ мазм&нҰ: ХдӘ. ЕгӘ Али (р.а) заманҰнда басталүан соүҰстардҰқ мінӘсӘ не? Сол соүҰсңа ңатҰсңандардҰ, сол жерде +лгендердӘ жіне +лтӘргендердӘ кӘм деймӘз?

Жауап: Жімел оңиүасҰ деп аталатҰн ХазӘретӘ Али (р.ашпаннҰХазӘретӘ Талха, ХазӘретӘ ЗубейӘр, ХазӘретӘ Айша СҰддиңанҰқ (р.а) арасҰнда болүан соүҰс ЮдӘлетӘ МаҒзаю(наүҰз ідӘлет)>мен ЮдӘлетӘ ИзафиÇнҰқю(салҰстҰрмалҰ ідӘлет)>тартҰсҰ. Б&л бҰлай.сулуллетӘ Али (р.а) ЮдӘлетӘ МаҒзанҰ негӘз етӘп, ШейҒейню(ЕкӘ шейх)>ХазӘретӘ Юбу Бакр (р.а) мен ХазӘретӘ Омар (р.а) заманҰндаүҰдай жалүаса берусҰн то ижтиҒад еткен. ҮарсҰластарҰ болса, ШейҒейн заманҰндаүҰ ИсламнҰқ сафтҰүҰ, ЮдӘлетӘ МаҒзаүа мҚмкӘндӘк беретӘн едӘ. БӘраң, уаңҰт +те келе, м&сҰлманшҰлҰңтарҰ ілсӘз, іртҚрлӘ халҰңтардҰқ Ислами ңоүамдҰң +мӘрге араласуҰай болдӘлетӘ МаҒзанҰ">&стану +те ңиҰнүа соңңандҰңтан «ЖамандҰңтҰқ жеқӘлӘн тақдау» деп аталатҰн салҰстҰрмалҰ ідӘлет негӘздерӘ бойҰнша ірекет еткен. ИжтиҒад тартҰсҰ саÇсатңа &ласҰп кеткендӘктен ңаңтҰүҰс шҰңтҰ. СонҰмен, тек ңана АллаҒ ҚшӘн жіне ИслаҰрҰм-ақ пайдасҰ ҚшӘн ижтиҒад етӘлгендӘктен жіне сол ижтиҒадтан ңаңтҰүҰс туҰндаүандҰңтан ілбетте, +лген де, +лтӘрген де ЖаннаттҰң. ЕкеуӘ де сауап аладҰ данҰқ (мҰз. Үанша дегенмен, ХазӘретӘ АлидӘқ ижтиҒадҰ д&рҰс, ңарсҰластарҰнӘкӘ ңате болса да, бірӘбӘр азапңа лайҰң емес. ЯйткенӘ, ижтиҒад ңҰлушҰ д&рҰс тапса, екӘ сауастауҰр. Таппаса +зӘндӘк бӘр үибадат саналатҰн ижтиҒад сауабҰ ретӘнде бӘр сауап аладҰ. ҮатесӘ ҚзӘрлӘ боладҰ. БӘздӘқ жаңта +те мішҒҚр, ірӘ с+зӘ ң&жат есебӘне жҚретӘн аапон ңҰл бӘр кӘсӘ кҚрдше бҰлай деген екен:

çүни, сахабалардҰқ ңаңтҰүҰсҰна ңатҰстҰ, "Анау +йттӘ, МҰнау бҚйттӘ" - деме. СебебӘ, +лтӘрген де, +лген делмаүанттҰң.

ЮдӘлетӘ МаҒза мен ЮдӘлетӘ ИзафиÇнҰқ тҚсӘндӘрмесӘ мҰнадай:

аÇттҰқ ишари маүҰнасҰ бойҰ аулапӘр бейкҚні жаннҰқ ң&ңҰ, бҚкӘл халҰң ҚшӘн де тапталмайдҰ. К+пшӘлӘктӘқ сілеметӘ ҚшӘн бӘр кӘсӘнӘ пида етуге болмайдҰ".>Жінаб-Ұ ХаңтҰқ мейӘрӘмӘ алдҰнда ХаңтҰқ атҰ хаң, бірӘнӘқ ң&ңҰ бӘрдссалатшкенесӘне, ҚлкенӘне ңарамайдҰ. КӘшкене Қлкен ҚшӘн тапталмайдҰ. БӘр жамаүаттҰқ амандҰүҰ ҚшӘн бӘр т&лүанҰқ ризашҰлҰүҰнсҰз +мӘрӘ мен ң&ңҰ пида етӘлмейдӘ. ПатриоттҰда ардммен жіне +з ризасҰмен болса, ол басңа міселе.

ЮдӘлетӘ ИзафиÇ болса к+пшӘлӘктӘқ амандҰүҰ ҚшӘн, аздҰ пида етедӘ. Жамаүат ҚшӘн жалүҰздҰқ ң&ңҰ наалату алҰнбайдҰ. ЮҒуіну-ш-шірю(ЖамандҰңтҰқ жеқӘлӘн тақдау)>деп +зӘндӘк бӘр салҰстҰрмалҰ ідӘлет жасауүа тҰрҰсадҰ. Алайда, ЮдӘлетӘ МаҒзанҰ &стану мҚмкӘн болүан жаүдайда, ЮҰрдҰ т ИзафиÇнҰ &стануүа болмайдҰ. станүан болса, з&лҰмдҰң боладҰ.

МӘне, Имам Али (р.а.) ЮдӘлетӘ МаҒзанҰ ШейҒейин заманҰндаүҰдай етӘп &стануүа боладҰ деп, ХалифаттҰ сол негӘздер бойҰнша басңарүан едӘ. рүан еарсҰ шҰүҰп, наразҰлҰң бӘлдӘрушӘ топ «Олай басңаруүа болмайдҰ, +те ңиҰнүа соүадҰ» деп ЮдӘлетӘ ИзафиÇ бойҰнша ижтиҒад ңҰлдҰ. Тарихта айтҰлатҰн +зге себептерк ет. згӘ себептер емес, сҰлтаулар.

Егер бҰлай десеқ: Имам АлидӘқ (р.а.) ідеттен тҰс ңабҰлеттӘлӘгӘ, керемет зеректӘгӘ жіне сол орҰнүа лайҰң и шікӘ&ра, Ислам халифалҰүҰ т&рүҰсҰнан алүанда алдҰқүҰлармен салҰстҰрүанда сітсӘздӘкке &шҰрауҰнҰқ сҰрҰ не?

Жауап: Ол АсҰлзат саÇсат пен билӘктен г+рӘ, одан да мақҰздҰ басңа уіелдеушрүа лайҰң едӘ. Егер саÇси табҰсңа жіне толҰң билӘкке ңол жеткӘзгенде «ЮулиелӘктӘқ патшасҰ» деген рухани міртебеге толҰң ңол жеткӘзе алмас едӘ. МаҰн болҰң жіне саÇси халифалҰңтан ілдеңайда жоүарҰ рухани салтанатңа ңол жеткӘзӘп, лҰ стазүа айналдҰ. ТӘптӘ рухани салтанатҰ ңиÇметке дейӘн жалүаса бермек.

андҰңт"СҰффин">оңиүасҰнда, ХазӘретӘ Имам Али (р.а) мен ХазӘретӘ МаүауиÇнҰқ (р.а.) жаңтастарҰ арасҰндаүҰ ңаңтҰүҰс - халифалҰң пен билӘктӘқ соүҰсҰ едӘ. çүни, ХазӘретӘ Имам Али (р.а.) дӘни ҚкӘмдер мен Ислами аңиңаге кел жіне аңҰреттӘ негӘзге ала отҰрҰп, билӘктӘқ кейбӘр зақдарҰ мен саÇсаттҰқ мейӘрӘмсӘз жаңтарҰн ілгӘ аңиңаттардҰқ жолҰнда пида етӘп отҰрдҰ. ХазӘра жӘбеүауиÇ (р.а.) мен онҰқ жаңтастарҰ болса, Ислам ілемӘнӘқ ңоүамдҰң тӘршӘлӘгӘн, саÇси билӘк арңҰлҰ мҰүҰмдау жолҰнда, негӘзгӘ аңиңаттардҰ тасаүан ж&ңсат берӘлген жолдардҰ &стандҰ. ЯздерӘн соүан міжбҚр санап ңателестӘ.

БӘрӘншӘсӘ: Язге &лмесе,Ұ ренжӘтӘп, шошҰттҰ жат ңҰлдҰ.

ЕкӘншӘсӘ: НісӘлшӘлдӘк пен &лтшҰлдҰң негӘздерӘ, ідӘлет пен хаңтҰ басшҰлҰңңа алмайтҰндҰңтан з&лҰмдҰң етедӘ. ЮдӘл бола алмайдҰ.

ремет нӘ, нісӘлшӘл ңазҰ +з &лтҰна б&ра тартадҰ. ЮдӘл бола алмайдҰ.

деген наңтҰ б&йрҰң бойҰнша дӘни бӘрлӘктӘқ орнҰна &лттҰң бӘрлӘк орнатҰлмайдҰ. Олай етсе, ідӘлет болмайдҰ. Турашлдем ежойҰладҰ.

МӘне, ХазӘретӘ ХусейӘннӘқ (р.а.) дӘни бӘрлӘктӘ негӘз т&тҰп, оларүа ңарсҰ кҚресуӘ д&рҰс едӘ. АңҰрҰ шійӘттӘк дірежеге к+терӘлдӘ.

Жауап: ХазӘретӘ ХусейӘннӘқ (р.а.) жаңҰн жолдастарҰнда болмаса да жамаүатҰнСаүад лүан басңа халҰңтарда &лттҰң, маңтанҰштарҰнҰқ соңңҰ алуҰна байланҰстҰ араб &лтҰна ңарсҰ +ш алу пӘкӘрӘнӘқ болуҰ, ХазӘретӘ Хусеин (р.а.) мен жаңңа сҚрҰнҰқ таза да, жарңҰн &станҰмдарҰна зиÇн келтӘрӘп, жеқӘлулерӘне себеп болүан.

Ал, жазмҰш т&рүҰсҰнан алүанда +мӘрӘнӘқ соқҰндаүҰ аÇнҰштҰ жаүдайдҰқ атңартӘ мҰнада: Хасан мен Хусейн жіне олардҰқ іулеттерӘ мен &рпаңтарҰ рухани билӘкке тақдалүан едӘ. ДҚниелӘк

билӘк пен рухани билӘктӘ бӘргеТӘптӘ, +те мҚшкӘл. СондҰңтан олардҰ дҚниеден жирендӘрдӘ. ДҚниеге жҚрекпен байланҰп ңалмасҰн деп, дҚниенӘқ к+рӘксӘз бетӘн к+рсеттӘ. ОлардҰқ ңолдарҰ уаңҰтша жіне соүан Ұ билӘктен ңаүҰлдҰ. БӘраң, т&раңтҰ жіне жарңҰраүан рухани билӘкке таүайҰндалдҰ. ҮарапайҰм уілилердӘқю(ікӘмдердӘқ)>орнҰна іулиелердӘқ дӘқгегӘне айналдҰ.

шӘншӘ с&раүҰқҰз: Сондай асҰлзаттардҰқ ейсӘқ?н кешкен аÇнҰштҰ ңатҰгездӘк ӘстердӘқ хикметӘ не?

Жауап: Яткенде айтңанҰмҰздай ХазӘретӘ ХусейӘннӘқ (р.а) ңарсҰластарҰ болүан ЮміуилердӘқ билӘгӘарҰндайӘрӘмсӘз ңатҰгездӘкке себеп болатҰн Қш негӘз бар едӘ.

БӘрӘншӘсӘ: МейӘрӘмсӘз саÇсаттҰқ бӘр ңаүидасҰ " кӘметтӘқ амандҰүҰ мен тіртӘптӘқ т&раңтҰлҰүҰ жолҰнда т&лүалар пида етӘледӘ."

ЕкӘнде міқОлардҰқ билӘгӘ нісӘлшӘлдӘк пен &лтшҰлдҰңңа сҚйенгендӘктен &лтшҰлдҰңтҰқ ңатҰгез бӘр принципӘ &лттҰқ амандҰүҰ жолҰнда барлҰң нірсе пида етӘледӘ.у.) дӘӘншӘсӘ: ЮміуилердӘқ Хашимилерге деген б&рҰннан келе жатңан баңталастҰң сезӘмӘ çзид сиÇңтҰ кей бӘреулер де болүандҰңтан, мейӘрӘмсӘз бӘр ңатҰгездӘк к+рсҒ (с.а Т+ртӘншӘ: бӘр себеп те ХазӘретӘ ХусейӘннӘқ жаңтастарҰнда едӘ. çүни, ЮміуилердӘқ араб &лтшҰлдҰүҰн негӘз т&тҰп +зге &лттарүа мімлҚктер (малайлар) деп ң&л назарҰмен ңарауларҰ жіне олардҰқ &лттҰң намҰсҰн таптауларҰ кесӘрӘнен, +згердҰқ ір +ш алу ҚшӘн жіне басңа да тҚсӘнӘксӘз ниеттермен ХазӘретӘ ХусейӘннӘқ (р.а.) жамаүатҰна ңосҰлүандҰңтан ЮміуилердӘқ &лтшҰлдҰң сезӘмӘне ңаттҰ тиген. Яте ңатӘгез жіне мейӘрӘмсӘз тҚрдегӘ ійгӘлӘ с&мдҰңңа аҒтҰқ болүан. АйтҰлүан т+рт себеп те сҰртңҰ себептер. Ал, жазмҰш т&рүҰсҰнан ңараүанда ХазӘретӘ Хусейн мен жаңҰндарҰ сол с&мдҰң оңиүанҰқ арңасҰнда ңол жеткӘзген аңҰреттӘк нітем пӘр мен рухани салтанат пен +рлеудӘқ ң&ндҰлҰүҰ сонша, сол с&мдҰңтҰқ кесӘрӘнен шеккен азаптарҰ жій үана арзан нірсе болҰп ңаладҰ. МҰсалҰ, бӘр сарбаолҰ жесаүат азап шегӘп шіҒид болса, басңа бӘреу, он жҰл талпҰнҰп барҰп к+терӘлетӘн міртебеге ңол жеткӘзедӘ. Егер сол сарбаз шіҒид болүаннан кейӘн одан с&рау мҚмкӘн болса, «аз нірсе берӘп к+п нірсе &ттҰм» дер едӘ.

Т+ртӘншӘ с&раүҰқҰздҰқ мазм&ленедӘҰрзаманда ХазӘретӘ Иса (а.с.) ТажалдҰ +лтӘргеннен кейӘн адамдардҰқ к+бӘ Хаң дӘнге кӘредӘ. Алайда: "Жер бетӘнде АллаҒ, АллаҒ деушӘлер болса ңиÇмет болмайдҰ" деп риуÇттарда айтҰлүан. Иманүа келушӘлер соншама к+бейетӘн болса, ңалай біркӘр-тҚей кіпӘр болҰп кетедӘ?

Жауап: Сахих хадисте риуаÇт етӘлген ХазӘретӘ Иса (а.с) келетӘнӘн жіне Ислам шариүатҰмен амал ететӘнӘн, ТажалдҰ +лтӘретӘнӘн иманҰ ілсӘз болүандар шҰндҰңңа жанастҰра алмайдҰ. ОнҰқ аңиңатҰ тҚсӘна едӘ,е, ешңандай шҰндҰңңа жанаспайтҰн жаүҰ ңалмайдҰ. Ол бҰлай: ЮлгӘ хадистӘқ жіне СуфиÇн мен МіҒди жайҰндаүҰ хадистердӘқ маүҰналарҰ мҰнадай. АңҰрза

мдӘ с&мдҰң бӘреу дӘнб&зарлардҰ басңара отҰрҰп, Ислам шариүатҰн б&зуүа тҰрҰсадҰ.

Оүан ңарсҰ ПайүамбарҰмҰздан (с.а.у.) тарайтҰн н&рлҰ шежӘренӘқ бӘр б&таүҰ іулиÇлар мен кімӘлдердӘқ басшҰсҰ болатҰн "М&хаммед МіҒди" лаҒ Қш&рлҰ бӘр т&лүа, СуфиÇннҰқ рухани т&лүасҰ ретӘндегӘ мунафҰңтҰң аүҰмдҰ талңандап жоÇдҰ.

ХазӘретӘ Иса алейҒиссала жетеген кезде барлҰң адамнҰқ онҰқ Иса екендӘгӘн бӘлуӘ шарт емес. ОнҰ, оүан жаңҰн кӘсӘлер мен тақдаулҰ жандар үана Иман н&рҰмен тани аладҰ. Юйтпесе, ашҰң тҚрде ж&рттҰқ бірӘ нша "БбӘлмейдӘ.

С&раң: РиуаÇттарда ТажалдҰқ жалүан бӘр ж&маүҰ боладҰ. ЯзӘне ергендердӘ соүан жӘбередӘ. Сондай-аң жалүан тозаүҰ боладҰ. ЯзӘне баүҰнбаүандардҰ со процеладҰ. ТӘптӘ, есегӘнӘқ бӘр ң&лаүҰн

ж&маң сиÇңтҰ, екӘншӘ ң&лаүҰн тозаң сиÇңтҰ етӘп жасаүан. ДенесӘнӘқ ҚлкендӘгӘ м&ншама, соншама деген суреттеулер бар.

Жауап: ТажалдҰқ сҰртңҰ бейнесӘ адам сиÇңтҰ, тікаппар менмендӘгӘ ПерүауҰндай. ҰлдҰң Ұ &мҰтңандҰңтан алдамшҰ, зорлҰңшҰл билӘгӘн Ү&дай етӘп к+рсетушӘ аңҰмаң шайтан, айлакер адам. БӘраң онҰқ рухани т&лүасҰ болҰп есептелетӘн орасан зор дӘнсӘздӘк аүҰмҰ +те Қлкен, Тажалүа ңатҰстҰ риуаÇттарда айтҰлүан нҰқ аÇ суреттеулер соүан ишара етедӘ. БӘр кездерӘ Жапон бас ңолбасшҰсҰнҰқ бӘр аÇүҰ ТҰнҰң м&хиттта, екӘншӘ аÇүҰ он кҚндӘк жердегӘ Порт-Артур ңаласҰнда т&рүан суретӘ шҰңңан едӘ. ЯзӘ кӘп-кӘшкене Ж табҰлолбасшҰсҰнҰқ солай бейнеленуӘ онҰқ іскерӘнӘқ рухани т&лүасҰн к+рсетуде едӘ.

Ал, ТажалдҰқ жалүан ж&маүҰ - мідениеттӘқ ніпсӘнӘ ңоздҰру арңҰлҰ +зӘне тартҰп кететӘн фантазиÇларҰ. ЕсегӘ поезд. çүни, к+лӘк. БӘр басайттҰқт жанатҰн ошаң бар, +зӘне баүҰнбаүандардҰ кейде отңа лаңтҰрадҰ. Ол есектӘқ бӘр ң&лаүҰ Çүни, екӘншӘ басҰ жаннат сиÇңтҰ ретке келтӘрӘлген. ЯзӘне баүҰнҰштҰлардҰ сол жаңңа отҰрүҰзадҰ. НегӘзӘнде ңҰзҰңң&мар да ңатӘгез мідениеттӘқ +те мақҰздҰ к+аббаниолүан поезд б&л дҚниенӘ үана ойлайтҰн ңҰзҰңң&марларүа жалүан ж&маң ікеледӘ. «МідениеттӘқ» ңолҰндаүҰ б&л нірсе бишара дӘндарлар мен м&сҰлмандарүа тозаңтаүҰ бҚйрекдей ңауӘп ікеледӘ. БостандҰңтан айҰрҰп, кедейшӘлӘкке тҚсӘредӘ.

СонҰмен, шҰнайҰ Христиан дӘнӘнӘқ шҰүуҰ мен ИсламиÇтңа айналуҰ арңҰлҰ ілемнӘқ басҰм б+лӘгӘне ну ӘлӘмаÇдҰ. БӘраң, ңиÇметтӘқ орнауҰна жаңҰн ңалүанда ңайтадан бӘр дӘнсӘздӘк аүҰмҰ бой к+рсетӘп, басҰмдҰң танҰтадҰ. «БасҰмдҰң к+пшӘлӘкте» ңаүидасҰ бойҰнша жер бетӘнде «АллаҒ, АллаҒ» дейтӘн адам ңалмайдҰ. çүни, дҚнибетӘнде мақҰздҰ ролһ атңаратҰн мҰңтҰ жамаүаттҰқ ңалмауҰ «АллаҒ, АллаҒ» дейтӘн ешкӘм ңалмайдҰ деген с+з. Юйтпесе, азшҰлҰңта ңалҰп жеқӘлӘске &шҰраүан м&сҰлмандар ңиÇметке деен дӘнла бередӘ. БӘраң, ңиÇмет орнар шаңта, онҰқ ҚрейлӘ с&мдҰүҰн к+рмеуӘ ҚшӘн АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘ ретӘнде, имандҰлардҰқ рухтарҰ басңалардан б&рҰнҰраң алҰнадҰ. ҮиÇмет кіпӘрлердӘқ басҰна орнайдҰ.

БесӘншӘ с&раүҰқҰздҰқ мазм&нҰ: ҮиÇметтӘқ ң&бҰлҰстарҰниман аи іруаңтар ісер ала ма?

Жауап: ДірежесӘне ңарай ісер аладҰ. ПерӘштелердӘқ АллаҒтҰқ ңаҒарҰнҰқ к+рӘнӘстерӘнен +здерӘнше ісерлетӘнӘ секӘ бӘрӘсер аладҰ. МҰсалүа, жҰлҰ жерде т&рүан кӘсӘнӘқ сҰрттаүҰ ңарлҰ боранда дӘрдектеп жҚргендердӘ к+ргенде, аңҰлҰ мен сезӘмдерӘнӘқ ісер алатҰнҰ секӘлдӘ. Сол сиÇңтҰ тҚйсӘк иелерӘ болүан баңи үдҰрдҰар үаламмен байланҰста болүандҰңтан үаламнҰқ &лҰ ң&бҰлҰстарҰнан дірежелерӘне ңарай ісер аладҰ. Азапңа тартҰлатҰндар ңайүҰ шегедӘ, баңҰтңа б+ленетӘндер тақданҰспен ңайран ңаладҰ. ТаттҰ дбӘр жаүҰнан алүанда сҚйӘншӘлейтӘн хабар алүандай ісер алатҰнҰ Ү&ранда ишара етӘлген. Ү&ран Хаким ңиÇметтӘқ үажайҰптарҰн ҚнемӘ ңорңҰнҰштҰ етӘп айтадҰ. "К+дар арер" дейдӘ. Ал онҰ адами денемен к+ретӘндер ңиÇметке жеткендер үана. Демек, ңабӘрде денелерӘ шӘрӘп кеткен іруаңтар да, Ү&раннҰқ сол ңорңҰтң мейӘ+з ҚлестерӘн аладҰ.

АлтҰншҰ с&раүҰқҰздҰқ мазм&нҰ:

Б&л аÇттҰқ аңҰретке, жіннатңа, жіҒаннамүа жіне сондаүҰларүа ңатҰсҰ бар ма, жоң па?

ЖаушӘлӘгӘл міселе, к+птеген зерттеушӘлердӘқ, ЮҒли КішфтӘқ, іулиелердӘқ талңҰлауларҰна себеп болүан. Б&л міселеде с+з солардӘкӘ. Сондай-аң, б&л аÇттҰқ ауңҰмҰ +те кеқ. Жіне к+птегадҰ" ңтебелерӘ бар. ЗерттеушӘлердӘқ к+пшӘлӘгӘ "Баңи ілемге ңатҰсҰ жоң" деген. БӘр б+лӘгӘ ңас-ңаүҰм сітте олар да +зӘндӘк бӘр жойҰлуүа &шҰрайдҰ. ОңиүанҰқ тез орҰн алатхани шндай, олар жойҰлҰп кетӘп ңайта оралүандарҰн сезбей ңаладҰ деген. Ал кейбӘр ісӘре пӘкӘрлӘ ЮҒли Кешф т&жҰрҰмдаүан мҚлдем жойҰлҰп кету аңиңатңа жатпайдҰ. ЯйткенӘ, АллаҒтҰқ пік болмҰсҰ міқтар аржіне т&раңтҰ. Юлбетте, ОнҰқ сипаттарҰ мен есӘмдерӘ де т&раңтҰ жіне міқгӘ. Юлбетте олардҰқ айналарҰ мен шаүҰлҰстарҰ, наңҰштарҰ к+рӘнетӘн жер болүан МіқгӘ ілемдегӘ міқгӘлӘк жаратҰлҰстар, баңи нірселер, с+зсӘз тде болҚлдем жойҰлҰп кетпейдӘ. ЮзӘрге Ү&ран ХакимнӘқ берекетӘ арңҰлҰ ойүа келген екӘ т&жҰрҰм ңҰсңаша жазҰладҰ.

БӘрӘншӘсӘ: Хаң Таүала ҮадҰр Мутлаң. Жоң пен бар - Ү&дӘретӘ мен ҮалауҰна салҰстҰрүанда екӘ орҰнҰқ бӘттӘ. Яте оқай тҚрде сол орҰнүа жӘбередӘ немесе ікеледӘ. Үаласа бӘр кҚнде, ңаласа бӘр мезетте орҰндарҰн алмастҰрадҰ. НегӘзӘнде мҚлдем жоң болу деген нірсе жоң. ЯйткенӘ, баршанҰ ңамтҰп т&рүан бӘр ӘлӘм бар. БӘр нірсенӘқ сол жаңңа кетӘп ңалаҰ. Олаай ИліҒи ӘлӘм шеқберӘнӘқ сҰртҰ жоң

ҮорҰтҰндҰ: Егер АлӘр серӘн болса, АллаҒтҰ тапса, онда б+тен нірсе ңалмайдҰ. Егер АллаҒтҰ таппаса жіне АллаҒ ҚшӘн ңаралмаса, онда бҚкӘл нірсе б+тен боладҰ.

ңҰлҰшҰн ңолдану керек, перденӘ жҰрту керек, с+йтӘп ОнҰ табу керек.

ОН АЛТұНШұ тӘ ңон

К+пшӘлӘктӘқ с&райтҰн да, к+кейӘнде де жҚретӘн бӘр с&раүҰна жауап.

[Б&л с&раңңа жауап беруге зауңҰ едӘ. ірӘ ңаламаймҰн. БҚкӘл нірсемдӘ АллаҒңа тапсҰрҰп, соүан үана тіуекел етуде едӘм, бӘраң менӘқ +зӘммен +зӘм жҚруӘме мҚмкӘндӘк бермей, бетӘмдӘ дҚниÇүа б&ра бергендӘктен +зӘм ҚшӘн емес, достарҰм мен ни-Ұ АӘмдӘ іҒли дҚниÇнҰқ кҚдӘгӘ мен ңҰсҰмҰнан ң&тңару ҚшӘн, жаүдайдҰқ анҰң-ңанҰүҰн достарҰма да, іҒли дҚниеге де, билӘкке де тҚсӘндӘру маңсатҰнда "Бес т&жҰрҰмлдҰна лҰ "БҚгӘнгӘ Саид" емес, "Б&рҰнүҰ СаидтӘқ" тӘлӘмен баÇндауүа міжбҚр болдҰм].

БӨРӨНШӨ Т ЖұРұМ: СаÇсаттан неге бас тарттҰқ? Неге жоламай кеттӘқ? - дейдӘ.

Жауап: ОсҰдаілімнӘаңтҰ жҰл б&рҰқүҰ Саид бӘршама саÇсатңа араластҰ. БілкӘм саÇсат арңҰлҰ дӘнге, үҰлҰмүа ңҰзмет етермӘн деп босңа шаршадҰ. Б&л жолдҰқ кҚміндӘ, ңиҰн жіне мен ҚшӘн боен кешшӘлӘк, керӘсӘнше еқ мақҰздҰ ңҰзметке кедергӘ келтӘрер ңауӘптӘ жол екенӘн к+рдӘ. К+бӘ +тӘрӘк, тӘптӘ шетелдӘктердӘқ ңолҰнда ойҰншҰң болҰп ңалүанҰн да байңа бӘреуҚмкӘн. Сондай-аң, саÇсатңа араласңан адам, не жаңтас боладҰ, не ңарсҰлас боладҰ. Жаңтас болатҰндай, мен ңҰзметкер де, депутат та емеспӘн. Олай болса, менӘқ саÇсатңа араласуҰм бос нірсе. Бостан-босңа деп с&ңа араласуҰмнҰқ ңажетӘ жоң.

Егер, ңарсҰлас жаңңа шҰңсам не пӘкӘрменю(идеологиÇ),>не кҚшпен араласуҰм керек. ПӘкӘрмен араласуүа маүан м&ңтаждҰң жоң. ЯйткенӘ, міселелердӘқ бірна іленӘктӘ. МенӘқ бӘлгенӘмдӘ ж&рттҰқ бірӘ бӘледӘ. Босңа ауҰз ауҰрту маүҰнасҰз.

Егер, кҚш ңолданҰп, бҚлӘк шҰүару арңҰлҰ ңарсҰлҰң к+рсетсем нітижесӘ кҚміндӘ маңМаңдисӘн мҰқдаүан кҚні арңалау ҰңтималдҰүҰ басҰм. БӘр адамнҰқ кесӘрӘнен к+п адам білеге ңаладҰ. Оннан бӘр Ұңтималүа бола кҚні арңалап, бейкҚні жандардҰ да кҚніүа батҰруүа ар-ожданҰм бармайдҰ деп б&рҰнүҰ Саид, темекӘ мен бӘрге газеҰн, +з, саÇсаттҰ да, саÇси-дҚниелӘк іқгӘмелердӘ де тірк еттӘ.

Содан берӘ, сегӘз жҰл +тсе де бӘрде-бӘр газет оңҰмауҰм, не тҰқдамауҰм б&нҰқ наңтҰ айүаүҰ. ОңҰүанҰмдҰ, не тҰқдаүанҰмдҰ к+рген бӘреу болса айтсҰн.

болмаң. ЕкӘншӘсӘ менӘқ ңолҰмнан келмейдӘ. МҰнадай аласапҰран заманда тиÇнаңтҰ ңҰзмет ете алмайсҰқ. СондҰңтан ол жаңтҰ ңоÇ т&рҰЯзӘнӘқмақҰздҰ, еқ ңажеттӘ, еқ сенӘмдӘ ңҰзмет - Иман жолҰндаүҰ ңҰзметтӘ тақдадҰм. ЯзӘм к+з жеткӘзген Иман аңиңаттарҰна жіне +з тіжӘрибемнен +ткен рухани дірӘлерге басңалардҰқ да ңолҰ жетуӘ ҚшӘн ол есӘктӘ ашҰң ңалдҰрдҰм. МҚмкӘн, АллаҒҰндардҰзметӘмдӘ ңабҰл етер. Б&рҰнүҰ кҚніларҰма +теу болар. Б&л ңҰзметке шайтан ражимнен басңаю(м&сҰлман болсҰн, кіпӘр болсҰн, сҰддҰң болсҰн, азүн он шсҰн)>ешкӘмнӘқ ңарсҰ шҰүуүа хаңҰсҰ жоң. ЯйткенӘ, имансҰздҰң басңа нірселерге &ңсамайдҰ. З&лҰмдҰңта, пасҰңтҰңта, Қлкен кҚніларда жиӘркенӘштӘ болса да, шайтани ліззат болуҰ мҚмкӘн. БӘраң, имансҰздҰңта ешңанқ сҚйӘззат жоң. ҮайүҰ ҚстӘне ңайүҰ, ңиналҰс ҚстӘне ңиналҰс, азап ҚстӘне азап.

Үартайүан шаүҰмда міқгӘ +мӘр ҚшӘн еқбектенудӘ, ңасиеттӘ имани н&рүа ңҰзмет етудӘ тастау, мен сиÇңтҰ елеусӘз, жалүҰзӘлӘктӘ, бдӘ. Ен кҚніларҰн жеқӘлдетер сауаптҰ Әс атңаруүа міжбҚр адамүа ңауӘптӘ саÇси ойҰндарүа араласу, ңаншалҰңтҰ аңҰлүа ңонҰмсҰз, хикметке ңайшҰ аңҰмаңтҰң екенӘн аңҰмаңтар да тҚсӘнер.

Ал, Ү&ран мен Иманүа ңҰзмет менӘқ жолҰмдҰ неге б+гейдӘ десеқ, мен дӘрӘ мей деймӘн: "Егер, саÇсатңа аралассам, алдануҰ оқай, ақңау ңарапайҰм халҰң алмастай ңҰмбат Иман мен Ү&ран аңиңаттарҰн - +зӘне жаңтас жинау ҚшӘн саÇси ҚгӘт емес пе?" деп ойлауҰ мҚмкӘн. ЮлгӘндей ңҰмбат елада арүа арзанңол ійнек деп ңарауҰ мҚмкӘн. Олай болса саÇсатңа араласу арңҰлҰ алмастай ң&ндҰ аңиңаттардҰқ ң&нҰн тҚсӘрӘп ңиÇнат жасаүан боламҰн.

Саүан "Саид кҚрди" дейдӘ. СенӘқ &лтшҰлдҰңлҰ бӘрбар шҰүар. Б&л да бӘзге жаңпайдҰ десеқдер. Оүан да айтарҰм мҰнау: Ей, мҰрзалар! Б&рҰнүҰ СаидтҰқ да, БҚгӘнгӘ СаидтҰқ да жазүандарҰ алдарҰқда.

СолардҰ куіүа тартамҰн. Мен

ңатақ б&йрҰүҰ бойҰнша, баÇүҰдан берӘ шариүатңа ҚйлеспейтӘн &лтшҰлдҰң пен нісӘлшӘлдӘкке ЕуропалҰң ауру, +лтӘргӘш у ретӘнде ңарадҰм.

Ал, Европа +здерӘнӘқ осҰ кеселӘн м&сҰмаүҰнардҰқ арасҰна жайҰп алауҰздҰң тудҰру арңҰлҰ б+лӘп-б+лӘп, ж&та салудҰ ойлап отҰр. ОсҰ бӘр ЕуропалҰң дерттӘ баÇүҰдан берӘ емдеуге тҰрҰсңанҰмдалмадҰрттерӘм де, менӘмен араласңан адамдар да бӘледӘ.

Олай болса, ей, мҰрзалар! Юр нірсенӘ сҰлтауратҰп маүан ңҰсҰм к+рсетуге апҰрмай не себеп бар?ійгӘлӘҰүҰста бӘр солдат ңателӘк жасаса, батҰстаүҰ бӘр солдаттҰ -"Сен де іскерсӘқ" деп ңинау, жазаүа тарту... Немесе, СтамбулдаүҰ бӘр саудагердӘқ бӘр ңҰлмҰсҰ ҚшӘн БаүдаттаүҰ бӘр дҚкеншӘнӘ "Сен де саудагерсӘқ" деп соттау сиÇңтҰ нірсе. Юр оңиүанҰ сҰт&рүантҰп маүан тиӘсу, ңандай зақүа саÇдҰ? Б&үан кӘмнӘқ арҰ барадҰ? Б&л ңай ҚкӘмнӘқ талабҰ?

ШӨНШӨ Т ЖұРұМ: МенӘқ жаүдайҰмдҰ, тҰнҰштҰүҰмдҰ ойлайтҰн жіне іртҚрлӘ ңиҰншҰлҰңтарүа сабҰр етӘп, Қндемей жҚргн, б&лтақ ңалатҰн достарҰм "ЯзӘқе жасалҰп жатңан ңҰсҰмдарүа, ңинауларүа ңалай шҰдап жҚрсӘқ? Сен б&рҰн ашушақ, намҰсңой едӘқ. БасҰқнан с+з асҰрмайтҰн едӘқ. Ондайүа т+зе алмайтҰн едӘқ" - дейдӘ.

Жауап: КӘшкентай екӘ оңиүа мен екӘ іқгӘмүҰста қдап жауабҰн алҰқдар.

БӘрӘншӘ іқгӘме: ЕкӘ жҰл б&рҰн бӘр бастҰң менӘ сҰртҰмнан, себепсӘзден себепсӘз мазаң ңҰлҰп, ңорлаушҰ с+здер айтҰптҰ. Мен кейӘн естӘдӘм. Б&рҰқүҰ СаидтҰң сезӘмдерӘм ңозҰп, бӘр саүаттай ашуландҰм. Содан кейжесӘнелаҒтҰқ мейӘрӘмӘ жҚрегӘме мҰнадай аңиңаттҰ жеткӘздӘ. АшуҰмдҰ да тарңаттҰ, ілгӘ адамүа да кешӘрӘм бергӘздӘ. Аңиңат мҰнау едӘ. ЯзӘме +зӘммӘнен дедӘм. Егер онҰқ ңорлау с+здерӘ мен айтңан кемшӘлӘктерӘ жеке басҰм мен ніпсӘме ңатҰстҰ болса, оүан АллаҒ разҰ болсҰн. НіпсӘмнӘқ айҰптарҰн айтҰп жатҰр. Егер шҰндҰңтҰ айтңан болса, ніпсӘмнӘқ тірбиесӘне итермелейдна б+ліппарланудан ң&тҰлуүа к+мектеседӘ. Егер +тӘрӘк айтңан болса, менӘ риÇдан жіне риÇнҰқ негӘзӘ болүан жалүан атаңтан ң&тңаруүа к+мектеседӘ. Ал, мен +з ніпсӘмменӘмнӘқ асңан жоңпҰн. ЯйткенӘ, тірбиелегем жоң. БӘреу менӘқ мойнҰмда немесе ңойнҰмда улҰ

Егер, тек менӘ с+гӘп, ңорлау, табалау ҚшӘн жасаса онҰқ да маүан ңатҰсҰ жоң. Мен айдауда жҚрген ңолҰм байлаулҰ т&тңҰн, үарӘппӘн. Язк ңҰлмзӘм ңорүап ңалу менӘқ мӘндетӘм емес. Б&л менӘ осҰнда баңҰлауда &стап отҰрүан ауҰлдҰ, аудандҰ, уалаÇттҰ басңарҰп отҰрүандардҰқ шаруасҰ. БӘр адамнҰқ ңолҰндаүҰ т&тңҰнҰн с+гӘп-ңорлау, онҰқ и&лҰмдҰтиӘстӘ, ол ңорүау керек. МіселенӘқ аңиңатҰ осҰлай болүан соқ жҚрегӘм жай таптҰ.

дедӘм. Ондай оңиүа болүан жоң деп есептедӘм, &мҰттҰм. БӘраң, +кӘнӘштӘ,тоүҰзҰ бӘлӘнедӘ, Ү&ран онҰ кешӘрмедӘ.

ЕкӘншӘ іқгӘме. БиҰл бӘр оңиүанҰқ орҰн алүанҰн естӘдӘм. Ол оңиүа болҰп кеткеннен кейӘн ңҰсңаша үана естмес!

е, маүан сол оңиүаүа тҰүҰз байланҰсҰм бардай ңарадҰ. ОнсҰз да ешкӘммен хабарласҰп жатңанҰм жоң хабарлассам да. БӘр досҰма Иман міселесӘне байланҰстҰ хаттардҰ +те сирек жазатҰнмҰн. ТӘптӘ, +з бауҰрҰма т+рт жҰлдаайтандң рет хат жаздҰм. ЯзӘмдӘ +зӘм ңарҰм-ңатҰнастан тҰÇтҰнмҰн. ЮҒли дҚние де маүан тҰйҰм салушҰ едӘ. АптасҰна бӘр рет ңана, бӘр екӘ танҰсҰммен жолҰүа алатҰн едӘм. АуҰлүа келген ңоқ (с.адҰқ бӘр-екеуӘ үана айҰна бӘр рет аңҰреттӘк міселелер жайлҰ бӘр-екӘ минут с+йлесе алатҰн. Ніпаңа ҚшӘн ж&мҰс Әстеуге +те ңолайсҰз. Елден жҰраң бӘр ауҰлда жападан жалүҰз, үарӘп халде бҚкӘл нірселерден тҰ:

. ТӘптӘ, т+рт жҰл б&рҰн ңирап ңалүан бӘр мешӘттӘ ж+ндеттӘм. Елде жҚргенде имамдҰң, уаүҰзшҰлҰң ң&жатҰм болүандҰңтан сол мешӘтте т+рт жҰлдан берӘ имамдҰң етсем дею(Алла ңабҰл етсӘн кету жҰлҰ ңасиеттӘ Рамазан айҰнда мешӘтке бара алмадҰм. Кейде намаздҰ жалүҰз оңҰдҰм. Жамаүатпен оңҰлүан намаздҰқ жиҰрма бес есе сауабҰ мен игӘлӘгӘнен ң&р ңалдҰм.

ЕкӘ жҰл б&рҰқүҰ ілгӘ бастҰңтҰқ маүан ңарсҰ жасаүан ірекеттерӘне шҰдаүанн, к+мм, басҰмнан +ткен осҰ екӘ оңиүаүа да діл солай шҰдамдҰлҰң танҰттҰм. ИншаАллаҒ, ірӘ ңарай да осҰлай жалүастҰрамҰн. БҰлай да ойлап ңоÇмҰн жіне деймӘн: "Егер іҒлӘ

дҚниÇнҰқ маүан жасап жатңан ңҰспаңтарҰ, ңинауларҰ айҰптҰ да кболмайніпсӘм ҚшӘн болса кештӘм. МҚмкӘн менӘқ ніпсӘм осҰлай тҚзелер. КҚніларҰнҰқ кешӘрӘлуӘне себеп болар".

ДҚние деген ңонаңҚйдӘқ ңҰзҰүҰн к+п к+рдӘм. Аздап жапасҰн шексем де шҚкӘр етемӘн. Егер, іҒлӘ дҚниÇ менӘ Иман мен Ү&ранүа ңҰзметшӘ болүандҰүҰмүа, баңҰспаңңа алҰп жатса, ңорүап шҰүу менӘқ шаруам емес. ОнҰ Юзиз Жаппарүа тапсҰрамҰн. Егер, баÇнсҰз жіне риÇүа себеп болатҰн жіне ҰңҰластҰ да б&затҰн жалүан атаңтҰ жоŞ жіне маүан деген к+птӘқ ңореттепн тҚсӘру маңсатҰнда жасалҰп жатса оларүа рахмет. ЯйткенӘ, к+птӘқ ңошеметӘне б+лену жіне халҰңтҰқ алдҰнда атаңтҰ болу мен сиÇңтҰ адамдарүа зиÇн деп бӘлемӘӘне, АӘмен араласңан адамдар менӘ жаңсҰ бӘледӘ. МенӘ ң&рметтегендерӘн ңаламаймҰн. ТӘптӘ, жек к+ремӘн. ТӘптӘ маүан шамадан тҰс ң&рмет к+рсеткенӘ ҚшӘн ңҰмбаттҰ бӘр досҰма елу рет ескерту жҰ адам шҰүармҰн. Егер ж&рттҰқ алдҰнда менӘ т+мен тҚсӘрӘп, мін бергӘзбеудегӘ маңсаттар, мен тіржӘміндӘк жасап жҚрген Иман мен Ү&ран аңиңаттарҰ ҚшӘн болса, оларҰ бос іурешӘлӘк. ЯйткенӘ, Ү&раннҰқ ж&лдҰздарҰна перде т&тҰлмайдҰ. К+зӘн ж&мүан адам, +да айта к+рмейдӘ. Басңаларүа ңарақүҰлҰң орната алмайдҰ.

ТЯРТӨНШӨ Т ЖұРұМ: БӘрнеше кҚміндӘ с&раңтҰқ жауабҰ.

БӘрӘншӘсӘ: ЮҒли дҚние бҰлай дейдӘ. Немен кҚн к+ресӘқ? Ж&мҰссҰз ңалай кҚнелтесӘқ? МемлекетӘмӘзде жалңаулар жіне басңанҰқ еқбегӘмен кҚнтӘн, бӘлердӘ ңаламаймҰз.

Жауап: Мен ҚнемдӘлӘк пен берекеттӘқ арңасҰнда +мӘр сҚремӘн. РаззаңҰмнаню(АллаҒтан)>басңа ешкӘмнӘқ бӘр нірсенӘ мӘндетсӘнуӘн ңаламаймҰнӘндерд ешкӘмнен ешнірсе алмауүа ңарар бергенмӘн. Иі, КҚнӘне жҚз тиҰн, тӘптӘ ңҰрҰң тиҰнмен кҚнелткен адам ешкӘмнен еш нірсе с&рамайдҰ. Б&л міселенӘ ңозүаүҰм келмейдӘ. МенменсӘп маңтанҰп т&рүандай болмас ҚшӘн, б&л туралҰ айМӘне, натпаймҰн. БӘраң, іҒли дҚние кҚдӘктӘ тҚрде с&рап т&рүандҰңтан мен де айтайҰн. КӘшкене кҚнӘмнен берӘ ешкӘмнен ешнірсе алмаую(ТӘптӘ зекет болса да),>айлҰң та алмаую(БӘр-екӘ жҰл Ислам акадкметтӘнда Әстеген кезӘмде достарҰмнҰқ ерӘксӘз к+ндӘруӘмен алуүа міжбҚр болдҰм. Ол аңшанҰ да рухани тҚрде халҰңңа ңайтардҰң),>дҚниÇуи кҚнк+рӘс ҚшӘн бӘреуге кӘрӘптар болмау + ңасиейүҰ ңаүидам. Яз елӘмдегӘлер мен басңа жерлердегӘ менӘ танитҰндар м&нҰ жаңсҰ бӘледӘ.

сҰрҰ бойҰнша АллаҒтҰқ маүан жасаүан жаңсҰлҰңтарҰн еске тҚсӘре отҰрҰп, рухани шҚкӘр ретӘнде бӘрнешеуӘн айтайҰн.

ОтҰз алтҰ нан шҰүатҰн бӘр киле бидай маүан алтҰ айүа жеттӘ. ЮлӘ де бар. Үаншаүа жететӘнӘн бӘлмеймӘн.ю(БӘр жҰлүа жеттӘ.)

ЕкӘншӘсӘ: БиҰлүҰ ңасиеттӘ Рамазанда маүан екӘ Қйден тамаң келдӘ. ЕкеуӘ дүамбар ауҰрттҰ. Ж&рттҰқ асҰн Әшуге маүан тиҰм салҰнүанҰн тҚсӘндӘм. Одан кейӘн Қш нан мен бӘр кило кҚрӘш РамазаннҰқ соқҰна дейӘн жеткенӘн, маүан ңарасҰп жҚрген берекелӘ отбасҰнҰқ иесӘ, ардаңтҰ йтӘн ңАбдуллаҒ Чавуш айттҰ. Куі болүан сол. ТӘптӘ, ілгӘ кҚрӘш Рамазаннан он бес кҚн кейӘн бӘтӘптӘ.

кҚн бойҰ не ӘстеймӘз. МҰна аң к+қӘл жанүа не айкӘлдӘ,. ОсҰлай, ойланҰп отҰрүанда бӘрден басҰм +зӘнен +зӘ б&рҰлүандай басҰмдҰ б&рдҰм. Үарасам, ңараүай аүашҰнҰқ ҚстӘқгӘ жаүҰнда, б&таңтардҰқ арасҰнда Қлкен бӘр нан т&р. «СҚлеймен,Әр кӘршӘ. Жінаб-Ұ Хаң бӘзге ризҰң бердӘ» дедӘм. ЮлгӘ нандҰ алҰп ңарасаң, ақ да ң&с та тимеген... ЖиҰрма-отҰз кҚннен берӘ б&л т+беге ешкӘм шҰңпаүан едӘ. Сол нан екеумӘзге екӘ кҚнге жеттӘ. ТаусҰлуүа таÇүандабасҰ мжҰлдан бергӘ адал досҰм М&стаңим СҚлеймен ңолҰнда нанҰ бар, т+меннен шҰүа келдӘ.

Т+ртӘншӘсӘ: МҰна ҚстӘмдегӘ шапандҰ жетӘ жҰл б&рҰн ескӘлей алүан едӘм. БеттӘ.

дҰқ ӘшӘнде киӘм, ӘшкиӘм, кебӘс, ш&лҰңңа т+рт жарҰм лира ж&мсадҰм. Берекет, Қнемдеу жіне АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘ маүан жеткӘлӘктӘ.

ЕкӘншӘ кҚдӘктӘ с&раң: ЮҒл-и дҚние бҰлай дейдӘ. БӘзд АңҰреиÇмҰзүа араласпайтҰнҰқа ңалай сенемӘз. СенӘ еркӘқе ңоÇ берсек бӘздӘқ дҚниÇмҰзүа араласатҰн шҰүарсҰқ. ҮулҰң жасамайтҰнҰқдҰ

ңайдан бӘлемӘз. ЯзӘқдӘ дҚниÇнҰ тірк еткен адам ретӘнде к+рсетӘп, ж&рттан дҚние алмайтҰндай к+рӘнгенӘқмен,мен тіҰн тҚрде ңулҰң жасап, бӘр нірселер алҰп жҚрмегенӘқдӘ ңайдан бӘлемӘз?

Жауап. ЖиҰрма жҰл б&рҰқүҰ іскери трибуналдаүҰ жіне демократиÇлҰң т+қкерӘстен б&рҰқүҰ к+пшӘлӘкке мілӘм хал-жаүдайҰм. Сондай-асҰз баери трибуналдаүҰ "ЕкӘ бейнет мектебӘнӘқ куілӘгӘ" аттҰ +зӘмдӘ ңорүау с+здерӘм ділел. ҮулҰң бҰлай т&рсҰн, кӘшкентай да болса айла жасаудҰ ара арңамен +мӘр сҚрдӘм. Егер, айлакерлӘгӘм болса, осҰ бес жҰлдҰқ ӘшӘнде бӘр рет болса да сендерге жалпаңтап, +тӘнӘш жасап барар едӘм. Айлакер адам +зӘн жаңсҰ к+рсеткӘсӘ келедӘ. Одан тартҰнбайдҰ. АйласҰн ау Жіми, алдауүа тҰрҰсадҰ. Ал, мен +зӘме ңарсҰ жасалҰп жатңан с&мдҰң шабуҰлдар мен сҰнаңтардҰқ алдҰнда бас иӘп, +зӘмдӘ ңорлатпадҰм. "Тіуеккелту іл-АллаҒ" деп іҒли дҚниеден сҰрт айналдҰм. Сондай-аң, аңҰреттӘқ бар екенӘн бӘлетӘн идӘқ шҚниенӘқ аңиңатҰн тҚсӘнген есӘ д&рҰс жан +кӘнбейдӘ. Үайта айналҰп, дҚниемен іуре болмайдҰ. Елу жастан асңан, жалүҰзӘлӘктӘ, елеусӘз жан дҚниÇнҰқ бӘр-екӘдеген ң бос іқгӘмесӘне, к+збоÇушҰлҰүҰна міқгӘ +мӘрӘн пида ете алмайдҰ. Пида етсе, айлакер емес, аңҰмаң, есуас болүанҰ. ОнҰмен іуре болатҰндай аңҰмаң, есуас адамнҰқ ңолҰнан не келедӘ. Ал, сҰрттай дҚниÇнҰ тірк етӘп, Әштей сонҰ тӘлеу деген кҚдуллаҒ елер болсаң,

сҰрҰ бойҰнша:

Мен ніпсӘмдӘ аңтамаймҰн. НіпсӘм іртҚрлӘ жамандҰңтҰ ңалайдҰ. БӘраң, мҰна фіни дҚниÇда, уаңҰтша ңонаң Қйде, ңартайүан шаңта, ңҰсңа үана қ жоүа, азүантай ліззат ҚшӘн міқгӘ де т&раңтҰ +мӘрӘ мен міқгӘлӘк баңҰтҰн тас-талңан ету аңҰлдҰнҰқ ӘсӘ емес. АңҰлҰ бар саналҰнҰқ пайдасҰна шешӘлмейтӘндӘктен ніпсӘм ңаласа да, ңаламаса да аңҰлүа мойҰнс&надҰ.

шӘншӘ кҚдӘктӘ с&раңан баң дҚние бҰлай дейдӘ. Сен бӘздӘ жаңсҰ к+ресӘқ бе? ЖаңтҰрасҰқ ба? Егер жаңтҰратҰн болсақ, неге бӘзбен араласпай, ренжӘп жҚрсӘқ. Егер, жаңтҰрмайтҰн болсақ, онда бӘзге ңарсҰсҰқ. Ал, бӘз ңарсҰластарҰмҰздҰ жаншҰп тастаймҰз.

Жауап: Мен сендер тҚӘсӘ емдҚниелерӘқдӘ жаңсҰ к+рген болсам дҚниÇдан тартҰнбас едӘм. СендердӘ де, дҚниÇларҰқдҰ да &натпаймҰн. БӘраң, араласпаймҰн. ЯйткенӘ, менӘқ маңсатҰм басңа. ЖҚрегӘм басңа

Иі, мен ңҰс ортасҰнда к+ктемдӘ ңалаймҰн, сонҰ тӘлеймӘн мҚмкӘн. БӘраң, онҰ жасай алмаймҰн. К+ктем орнатуүа ірекет ете алмаймҰнӘгӘн, ай-аң, ілемдегӘ жаүдайдҰқ тҚзелуӘн ңалаймҰн, д&үа етемӘн. ЮҒли дҚниÇнҰқ тура жолүа тҚсуӘн ңалаймҰн. БӘраң, м&нҰ жасай алмаймҰн. ЯйткенӘ ңолҰмнан келмейдӘ. Өс жҚзӘнде орҰндауүа ңират алмаймҰн. ЯйткенӘ, ол менӘқ мӘндетӘм де емес, кҚшӘм де жетпейдӘ.

Т+ртӘншӘ кҚдӘктӘ с&раң: ЮҒли дҚниÇ бҰлай дейдӘ. Неше тҚрлӘ біленӘ к+рдӘк. ЕшкӘмге сенӘмӘмӘз ңалмадҰ. ҮолҰқа мҚмкӘндӘк берӘлсе, бӘздӘқ ӘсӘмӘимасҰнлаүанҰқша араласҰп кетпейтӘнӘқе ңалай сене аламҰз.

Жауап: ОсҰүан дейӘн айтҰлүан нірселер, сендерге сенӘм туүҰзуҰ керек едӘ... Туүан мзаттҰе, шікӘрттерӘм мен туҰсңандарҰмнҰқ арасҰнда, менӘқ тӘлӘмдӘ алатҰндардҰқ ортасҰнда, буҰрңанүан оңиүалардҰқ ӘшӘнде жҚрӘп дҚниелерӘқе араласпаүанда, елден жҰраң Али мдан-жалүҰз, үарӘп, ілсӘз, бҚкӘл кҚшӘн аңҰретке арнаүан, ңарҰм-ңатҰнас, хабар-ошар жоң, Иман мен АңҰретке ңатҰстҰ нірселерде үана алҰстан аңҰреттӘк дос тапңанубиетӘ+зӘ де ж&ртңа, ж&рт та б&үан б+тенси ңарайтҰн бӘреу, ңауӘптен басңа, пайдасҰ жоң дҚниÇларҰқа араласса, аңҰмаңтҰқ аңҰмаүҰ болуҰ керек...

БЕСӨНШӨ Т ЖұРұМ: Бес кӘшкентай міселеге ңатҰстҰ.

БӘрӘншӘсӘҰ бар. дҚние маүан бҰлай дейдӘ. Сен бӘздӘқ мідени ідеттерӘмӘздӘ, +мӘр салтҰмҰздҰ неге орҰндамайсҰқ? Неге бӘз сиÇңтҰ киӘнбейсӘқ? Демек, бӘзге ңарсҰсҰқ.

МенӘқ де айтар Али с, мҰрзалар! ЯздерӘқнӘқ мідени +мӘр салттарҰқдҰ орҰнда деуге ңандай аңҰларҰқ бар? Сендер емес пе, менӘ мідени ң&ңҰмнан айҰрүандай, бес жҰл бойҰ хабаруге тиан, ңарҰм-ңатҰнастан тиҰп, бӘр ауҰлда ж+нсӘз &стап отҰрүан? Жер аударҰлүандардҰқ бірӘн ңалаларда достарҰмен, туҰстарҰмен бӘрге отҰрүҰзҰп, ң&жат бердӘқдер. МенӘ себепсӘзден мес, жӘз жалүҰз &стап, ешбӘр жерлесӘммен кездестӘрмей отҰрсҰқдарю(БӘр-екеуӘнен басңа). Демек, менӘ ңоүамнҰқ бӘр мҚшесӘ, бӘздӘқ бӘр азамат деп

санамайсҰқдар. МідениеттерӘқнӘқ ңаүидаларҰн орҰнда дӘн осҰай айтасҰқдар. Б&л дҚниенӘ маүан зҰндан еттӘқдер. ЗҰнданда жатңан адамүа м&ндай &сҰнҰс жасалмайдҰ. Сендер маүан б&л дҚниенӘқ есӘгӘн жаптҰқдар, мен де аңҰреттӘқ есӘгӘн ңаңтҰм. ИліҒи мейӘрӘм ол есӘктӘ аштҰ., бӘлеттӘқ есӘгӘнде т&рүан адамүа б&л дҚниенӘқ сапҰрҰлҰсҰп жатңан ңаүидаларҰ мен ідеттерӘн ңалай &сҰнасҰқдар. МенӘ еркӘме ңалдҰрҰп, елӘме ңайтарҰп, ң&ңҰүҰмдҰ берген кездерӘқде үана зақ-тіртӘптерӘқдӘ ңолдана аласҰз.

ЕкӘншӘ міселе: ЮҒли дҚ жолаулай дейдӘ. БӘзде, дӘни ҚкӘмдер мен Ислам аңиңаттарҰн тілӘм беретӘн ресми мекеме бар. СенӘқ дӘн жаŞүа ңандай +кӘлеттӘлӘгӘқ бар. Сен айдауда жҚрсӘқ. Онда б&л Әстерге араласуүа хаңҰқ жоң.

Ал, менӘқ айтарҰм, ій, аңҰреттӘк достарҰм! МенӘқ Ү&ранүа ңҰзметшӘлӘк жаүҰмнан терӘс айналҰп ңашпақдар. ЯйткенӘ, ИншаллаҒ, менен сендерге зиÇн келмейдӘ. Егер айталҰң, піле кла, м&емесе маүан з&лҰмдҰң жасалса, СӘздер менен ңашңаңтаумен ң&тҰла алмайсҰздар. Олай ету арңҰлҰ одан сайҰн пілекет пен таÇңңа лайҰң боласҰқдар. ОнҰқ ҚстӘне, соншалп т&рүайҰмдайтҰн не бар.

БесӘншӘ міселе: ДҚниÇ фіни. ЯмӘр ңҰсңа. АтңарҰлатҰн Әстер де к+п. МіқгӘлӘк баңҰтңа ңол жеткӘзу немесе айҰрҰлҰп ңалу міселесӘ , ілемрде шешӘледӘ. МҰна, дҚниÇ аттҰ ңонаңжай иесӘз, босңа емес. ОнҰқ аса Хаким, аса Үамңор басңарушҰсҰ бар. Сондай-аң, дҚниедегӘ игӘлӘк те, жамандҰң та ескерусӘз ңалмайдҰ.

ДҚние ҚшӘн аңҰретӘн &мҰтпасҰн,. аңҰретӘн б& дҚниенӘқ ңҰзҰүҰна пида ңҰлмасҰн, міқгӘ +мӘрӘн дҚниелӘк +мӘр ҚшӘн б&збасҰн, +мӘрӘн бос нірселермен заÇ ңҰлмасҰн жүҰн туӘн ңонаңпҰн деп бӘлӘп, ңонаңжай ИесӘнӘқ імӘрлерӘне к+ре ірекет етсӘн ңабҰр есӘгӘн абҰроймен ашҰп міқгӘлӘк баңҰт ілемӘне кӘрсӘн.

Он алтҰншҰ мектубтҰқ ңосҰмшасҰ

ЮҒли дҚниÇ ешңандай себепсӘз, мен сиÇңтҰ ілсӘз, үарӘп бӘр адамнан кҚдӘктенӘп, мҰқдаүан адамдҰң кҚшӘм бардай ҚрейленӘп, маүан к+птеген шектеулер ңойҰп отҰр. БарланҰқ шетӘндегӘ Бедреде д Юр үада да, бӘр-екӘ кҚн ңалуҰма р&ңсат бермедӘ. ЕстуӘмше, СаидтҰқ елу мҰқ сарбаздҰң кҚшӘ бар. СондҰңтан онҰ еркӘн жӘбере алмаймҰз дейдӘ екен. МенӘқ де айтарҰм, Юй, бейбаң, іҒли дҚниÇ! Бар кҚштерӘқмен дҚние ҚшӘн жанталасстудҰ &да дҚниелӘк ӘстӘ бӘлмейсӘқдер. АңҰмаңша ірекет етесӘқдер. Егер, жеке басҰмнан ңорңатҰн болсақдар, елу мҰқ іскер емес, бӘр үана сарбаз менен елу есе к+п ж&мҰс атңара аладҰ. çүни, есӘктӘқ алдҰнда т&рҰп, Сол си"ШҰңпайсҰқ">дей аладҰ. Егер, ңорңуҰқҰз менӘқ &станҰмҰмнан, Ү&ран аңиңаттарҰна делдалдҰүҰмнан жіне ИманнҰқ рухани кҚшӘнен болса, елу мҰқ іскер емес, ңателестӘқӘз. станҰмҰм бойҰнша елу милҚштӘ тң кҚшӘм бар. ХабарҰқҰз болсҰн! ЯйткенӘ, Ү&ран ХакимнӘқ ңуатҰмен сендерге дӘнсӘздерӘқмен ңоса, бҚкӘл Еуропаүа «Т&рҰсатҰн жерӘқдӘ айт» деп отҰрмҰн. ЯзӘмнӘқ жазҰп, таратҰп жҚрген Имани н&рлар арңҰлҰ олардҰқ «наңтҰ үҰлҰм", "ттанҰүа» деп жҚрген берӘк ңамалдарҰн тас-талңан еттӘм. ОлардҰқ еқ мҰңтҰ дӘнсӘз философтарҰн, хайуаннан да т+мен дірежеге тҚсӘрдӘм. ДӘнсӘздерӘқмен ңоса, бҚкӘл Еуропа жиналҰп келсе, АллаҒтҰқ таупҰүҰмен менӘ б&л &станҰмҰмнаңтан ж жолҰмнан ңайтара алмайдҰ. ИншаллаҒ жеқе алмайдҰ.

Демек, осҰлай мен сендердӘқ дҚниÇларҰқа араласҰп жатңам жоң, сендер де менӘқ аңҰретӘме араласпақҰздар. Аралассақдар да, тҚк шҰңпайдҰ.

Ү&дай жазүан таүдҰріне ілк кҚшке к+нбес,

АллаҒ жаңңан шам, Қрлегенмен с+нбес.

ЮҒли дҚниÇ, мен туралҰ ерекше ойлап, ңаттҰ ңорңатҰн сиÇңтҰ. Менде жоң, бӘраң бола ңалүан кҚннӘқ +зӘнде саÇси кемшӘлӘк болҰп саналмайтҰн жіне айҰптауүа себеп кӘ +зӘтҰн шейх болу, лидер болу, тектӘ т&ңҰмҰ болу, рубасҰ болу, жоүарҰ беделдӘ болу, халҰңтҰ соқҰнан ерту, жерлестермен кездесӘп т&ру, дҚниÇед (с.селермен ш&үҰлдану, тӘптӘ саÇсатңа араласу, тӘптӘ, оппозициÇда болу сиÇңтҰ менде жоң нірселердӘ ойлап Қрейленуде. ТӘптӘ, тҚрмеде отҰрүан немесе сҰртта жҚрген, +здерӘнӘқ ойҰнша ешңашан кешӘруге болмайтҰн адамдарүа да раңҰмшҰлҰң жатҰлҰүҰңарастҰрҰп жатса да, менӘ бҚкӘл нірселерден тҰйҰп отҰр.

ЮлсӘз жіне фіни бӘр адамнҰқ мҰнадай бӘр тамаша &мҰтҰлмас с+зӘ бар:

З&лҰмдҰңтҰқ зеқбӘрегӘ, оүҰ бар, ңамалҰ бар болса.

ЮдӘлеттӘқ денӘме пас жҚзӘ, ңайҰрҰлмас ңолҰ бар.

Мен де бҰлай деймӘн: ЮҒли дҚниÇнҰқ билӘгӘ мен кҚш-ңуатҰ бар болса, Ү&раннҰқ Н&р-берекетӘмен, ңҰзметшӘсӘ анҰң шатаспайтҰн ӘлӘмӘ, ҚнӘ +шпейтӘн с+зӘ бар. ЖақҰлмайтҰн жҚрегӘ, с+нбес н&рҰ бар.

К+птеген достарҰммен бӘрге менӘ ңадаүалап жҚрген бӘр бастҰң: «ЖеқӘлдӘк алу ҚшӘн неге +тӘнӘш жас "Тоңтқ, неге арҰз бермейсӘқ?» деп бӘрнеше рет с&радҰ.

Жауап: Бес-алтҰ себепке байланҰстҰ, арҰз бермеймӘн жіне бере алмаймҰн.

БӘрӘншӘсӘ: Мен іҒли дҚниÇнҰқ т&тңҰнҰ болатҰндай олардҰқ дҚниесӘне араласңанҰм жоӘн кел ОлардҰқ т&тңҰнҰ болатҰндай, оларүа +тӘнӘш жасайтҰндай ңала алмаймҰн. Мен ИліҒи таүдҰрдҰқ т&тңҰнҰмҰн. СонҰқ алдҰнда айҰптҰмҰн. Соүан +тӘнӘш жасаймҰн.

ЕкӘншӘсӘ: Б&л дҚниенӘқ тез +згеретӘн ңонаң Қй екенӘн наңтҰ сенӘп бӘлдТіжӘриндҰңтан, шҰнайҰ отан емес, барлҰң жер бӘрдей. Демек ол жерде, отанҰмда міқгӘ ңала алмаймҰн. Ол жерге жету ҚшӘн, жанталасу да бос нірсе, еш нірсеге жарамайдҰ. Демек барлҰң жер ңонаңҚй. Егер, ңонаң Қй ИесӘнӘқ мейӘрӘм Ардаңболса, ж&рттҰқ бірӘ дос. Юр жердӘқ пайдасҰ бар. Егер, ол МейӘрӘм жар болмаса, бҚкӘл жер де жҚрегӘқе тар боладҰ. БарлҰң нірсе жау боладҰ.

шӘншӘмен н&Ұз жазу, жҚгӘну ң&ңҰң шеқберӘнде жасаладҰ. АлтҰ жҰлдан берӘ маүан ңарсҰ жасалҰп жатңан Әс-ірекет ж+н-жосҰңсҰз тҚрде, зақүа ңайшҰ жасалуда. МенӘмен жер аударҰлүандар туралҰ

зақүа сійкес ңарҰм-ңатҰнас жасалүан ждайҰм үан бейне бӘр мідени ң&ңҰңтан, тӘптӘ дҚниелӘк ң&ңҰңтан ж&рдай адам ретӘнде ңарадҰ. М&ндай зақсҰз ірекет етушӘлерге зақатҰнан арҰз беру маүҰнасҰз.

Т+ртӘншӘсӘ: БарланҰқ бӘр б+лӘмшесӘ есебӘндегӘ БадҰ: МуҰлҰнҰқ ауасҰ +згешерек болүан соқ, бӘрнеше кҚн сол жаңта болҰп ңайтуҰм ҚшӘн, биҰл, осҰ жердӘқ бастҰүҰ менӘқ атҰмнан +тӘнӘш жасадҰ. Р&ңсат бермедӘ. Сол тай елеусӘз бӘр нірсеге р&ңсат бермей жҚргендерге ңалай +тӘнӘш жазуүа боладҰ. ЯтӘнӘш жасау, +зӘқдӘ +зӘқ т+мен тҚсӘрӘп ңорлау боладҰ.

БесӘншӘсӘ: ЮдӘлетсӘздӘктӘ д&рҰс деп бӘлетӘндерден ідӘлет с&рау, соларүа +тердӘ басау хаңсҰздҰң. ЮдӘлеттӘқ +зӘне ң&рметсӘздӘк боладҰ. Мен м&ндай хаңсҰздҰңтҰ жіне ідӘлдӘкке ңарсҰ ң&рметсӘздӘктӘ жасаүҰм келмейдӘ. Уіссалам...

АлтҰншҰ себеп: ЮҒли дҚниÇ маүан саÇсат ҚшӘн ңҰсҰм жасап жатңан жоң. ЯйткенӘ, ме осҰ аÇсаттан ңашатҰнҰмдҰ, оүан араласпайтҰнҰмдҰ олар да бӘледӘ. МенӘқ дӘнге берӘлгендӘгӘм ҚшӘн, бӘле т&ра немесе бӘлместӘкпен дӘнсӘздӘктӘқ атҰна менӘ азапңа салуда. Ендееген мрүа +тӘнӘш жасау, дӘн жолҰнда жҚргенӘме +кӘнӘп, дӘнсӘздӘк жолҰн ң&птау деген с+з. ОнҰқ ҚстӘне мен оларүа +тӘнӘш жасап, к+мек с&раүан сайҰн ЮдӘл, ИліҒи таүдҰр менӘ солардҰқ залҰм ңолҰмен азапңа саладҰ. Яңарай , олар менӘ дӘнге берӘлгендӘгӘм ҚшӘн ңҰспаңңа алуда. Ал, таүдҰр менӘ дӘндарлҰңта, ҰңҰласта кемшӘлӘгӘм болүанҰ ҚшӘн, анда-санда іҒли дҚниÇүа риÇ ңҰлүанҰм ҚшӘн ңҰсуда. Олай болса, ізӘрйлҰүҰн бейнеттен ң&тҰлу жоң. Егер іҒли дҚниÇүа +тӘнӘш жасасам таүдҰр: "Юй, риÇшҰл, мҰна +тӘнӘшӘқнӘқ жазасҰн тарт" дейдӘ. Егер +тӘнӘш жасамасам, іҒли дҚниÇ: "БӘздӘ мойҰндабаланҰекенсӘқ, ңҰспаңтан ң&тҰлмайсҰқ" дейдӘ.

де бар едӘ. ЮлгӘ ңҰзметкер оларүа мін бермейтӘн. КейӘн, сол адамдар ауҰлдаүҰ ңоүамдҰң +мӘрдӘ улайтҰн ідепсӘз ірекеттер жасаүан кезде, соларүан Қлкет к+рсетӘп, ңадӘрлей бастадҰ. ЖҚз ңҰлмҰс жасап, зҰнданда жатңан бӘр адамнҰқ, +зӘн ңарауҰлдап жҚрген сардармен де, сарбазбен де с+йлесе алатҰнҰ белгӘлӘ. Ал, менӘ ңарауҰлдап жҚрген &лттҰң ҚкӘметтӘқ екӘ мақҰздҰ адамҰ, бастҰң та&зүҰншеткер де бӘр жҰлдан берӘ б+лмемнӘқ алдҰнан ңанша рет +тсе де, менӘмен с+йлескен де жоң, хал-жаүдайҰмдҰ да с&раүан жоң. БастапңҰ кезде, менӘ жек к+ргендӘктерӘнен жоламай жҚр екен үой деп ойладҰм. КейӘн тҚсӘнӘктӘ болүалерӘн бос Қрейден екен. Мен олардҰ ж&тҰп ңоÇтҰндай ңашадҰ. МӘне, ҮҰзметкерлерӘ мен шенеунӘктерӘ осҰндай адамдардан т&ратҰн ҚкӘметтӘ ҚкӘмет деп, арңа сҚйеп, +тӘнӘш жасау аңҰлүа сҰймайдҰ. Босңа ңор болу.

Б& аÇүҰ Саид болүанда Антере сиÇңтҰ:

дер едӘ.

Б&рҰқүҰ Саид жоң. БҚгӘнгӘ Саид іҒӘмдердиÇмен с+йлесудӘ маүҰнасҰз деп бӘледӘ. ДҚниелерӘ бастарҰн жалмасҰн. Не Әстесе, сонҰ ӘстесӘн. Олармен лҰ Сотта соттасамҰз деп, Қндемей-аңм&үжиз.

Т&тңҰндаүҰ тоңсан офицердӘқ к+пшӘлӘгӘнен кезд беретӘн едӘм. БӘр рет орҰс офицерӘ келӘп тҰқдадҰ. ТҚрӘкше бӘлмегендӘктен саÇси дірӘс деп ойлап, бӘр рет тҰйҰм салдҰ. КейӘн, ңайта р&ңсат бердӘ. Сол кандӘгӘнҰқ бӘр б+лмесӘн мешӘт жасадҰң. Мен имам болдҰм. ЕшкӘм килӘккен жоң. АраласҰп, хабарласуүа тҰйҰм салүан жоң.

Ал, мҰна достарҰм +здерӘнше отандастарҰм жіне дӘндңайта м, олардҰқ иманҰн ң&тңаруүа тҰрҰсҰп жҚргенӘм. Б&л адамдар, ешңандай себепсӘз, менӘқ саÇсаттан да, дҚниеден де байланҰсҰмдҰ ҚзгенӘмдӘ бӘле т&ра, Қш жҰл емес, алтҰ жҰл бойҰ т&тңҰнда &стап ңинауда. ҮарҰм-ңатҰнастан тҰйҰп тастадҰ. Ү&жатҰм бар екеншара срамай, дірӘс беруге, тӘптӘ б+лмемде жеке дірӘс +ткӘзуге, хабарласуүа тҰйҰм салдҰ. ТӘптӘ, ң&жатҰм бола т&ра +зӘм ж+ндеп, имамдҰң еткен мешӘтӘме де барүҰзбай отҰр. ҮазӘр үан адӘ жамаүат сауабҰнан маң&рҰм ңалдҰру ҚшӘн Қш адамүа даю(т&раңтҰ жамаүат жіне аңҰреттӘк бауҰрларҰм)>имамдҰң етуӘмдӘ ңабҰлдамай отҰр. Сондай-аң, мен ңаламасам да,үантай маүан жаңсҰ десе, баңҰлаушҰ ңҰзметкер ңҰзүанҰштан булҰүадҰ. БеделӘқдӘ тҚсӘрем деп, бейбастаң шаралар ңолданадҰ. БастҰңтарүа жаүҰну ҚшӘн менӘқ мазамдҰ аладуллаҒте, осҰндай жаүдайдаүҰ бӘр адам АллаҒтан басңа кӘмге бас &радҰ, кӘмге жҚгӘнедӘ. ҮазҰнҰқ +зӘ айҰптаушҰ болса, ілбетте оүан шаүҰм айтҰлмайдҰ. Кел, сен айт. Б&л жаүдайүа не длуллаҒ Сен не десеқ о де, менӘқ айтарҰм б&л «достардҰқ» ӘшӘнде к+п м&напҰңтар бар. М&напҰң кіпӘрден де жаман. СондҰңтан б&лар кіпӘр орҰстҰқ ӘстемегенӘн Әстеп отҰр.

Юй, бейбаңтар! Мен сендерге не ӘстедсӘздӘке не Әстеп жҚрмӘн. ИмандарҰқдҰ ң&тңаруүа жіне міқгӘ баңҰтңа жетулерӘқе ңҰзмет етӘп жҚрмӘн. Демек, ңҰзметӘм таза АллаҒ ҚшӘн болмаүанҰ үой, керӘ ісер беруде. Сендер жауап ретӘнде мҚмкӘндӘк тапсақдар болдҰ, менӘ ренжӘтуге тҰрҰсасҰқда ДемекСендермен МаҒкеме-и Кубрада кездесемӘз.

деймӘн.

ОН ЖЕТӨНШӨ МЕКТУБ

Ү&рметтӘ аңҰреттӘк бауҰрҰм Хафиз Халид ЮпендӘ!

БауҰрҰм! БалақнҰқ ңайтҰс болүанҰн естӘп ңҰнжҰлдҰм.

Егер сен +з ңамҰқ ҚшӘн уайҰмдап т&рсақ, онда балақ осҰнда ңалса, уаңҰтша к+қӘлӘқ тҰнҰш болуҰ мҚмкӘн, бӘраң бала к+п ңиҰндҰң шегеӘ. Демер сарайүа кетсе, саүан мҰқ пайдасҰ тиедӘ. ЯйткенӘ патшанҰқ да мейӘрӘмӘн оÇтҰп, саүан шапаүатшҰ боладҰ. Патша онҰ сенӘмен кездестӘргӘсӘ келедӘ. Юлбетте, кездесу ҚшӘн онҰ зҰнданүа жӘбермейдӘ. Үайта сенӘ зҰнданнан шҰүарҰп, сасекӘлдалдҰрадҰ, балақмен кездестӘредӘ. М&нҰқ шартҰ, Патшаүа сенӘп, б&йрҰүҰн орҰндау..."

шапаүатшҰ боладҰ. Юлбетте, ілбетте ПайдасҰ тиӘп, тимеуӘ неүайбҰл ңоспаа нірсенӘ жоүалтҰп, кейӘнӘрек мҰқ пайдасҰ тиерӘ анҰң нірсеге ңол жеткӘзген жан, ірине ңаттҰ +кӘнӘп, ңайүҰүа салҰнбайдҰ.

шӘншӘ Т&жҰрҰм: АрамҰздан кеткен ол бала, бҚкӘл болмҰсҰмен Рахим А еттӘ.қ жаратңан пендесӘ, ң&лҰ жіне СонҰқ +нерӘ, ал ата-ана онҰқ аз уаңҰтңҰ жолдасҰ едӘ.... Ата-анасҰнҰқ ңарауҰна уаңҰтша берген-дӘ. Ата-анасҰнҰқ сол ңҰзметӘ ҚшӘн уаңҰтша бӘр аңҰ ретӘнде ліззатҰ мол, еиелер ен жанашҰрлҰң берӘлген-дӘ. ЕндӘ, мҰқнан тоүҰз жҚз тоңсан тоүҰз ҚлестӘқ иесӘ болүан Халиң-Ұ Рахим, рахҰмҰ мен хикметӘнӘқ талабҰ бойҰнша ол баланҰ сенӘқ ңолҰқнан алса, ңҰзметӘқдӘ тоңтатса, сҰрттай үана бӘр Қлескер бола т&ра, шҰнайҰ, мҰқ СПЕ

есӘнӘқ ҚстӘнен шаүҰмданүандай болҰп баланҰ жоңтау, зар еқӘреу имандҰ жанүа жараспас, расҰнда ол дӘнсӘздердӘқ ӘсӘ.

Т+ртӘншӘ Т&жҰрҰм: Егер дҚние міқгӘлӘк болҰп, адам да осҰнда міқгӘ т&рар болса, айрҰлҰсу міқгӘ болҰп еш к+Әп, бӘн болсаң, онда ңайүҰрҰп м&қаŞдҰқ жіне ҚмӘтсӘз +кӘнудӘқ бӘр мінӘ болар едӘ. БӘраң, дҚние бӘр мейманхана үой, ендеше +лген бала ңайда кеткен болса, сӘз де, бӘз де сонда барамҰесӘне м деген нірсе оүан үана тін емес, бірӘне ортаң бӘр жол. Б&л айрҰлҰсу да міқгӘлӘк емес, ӘлгерӘде, Бірзахта да, Жіннатта да кездесемӘз. اَلْ, &лҰл لِلّٰهِ деу керек. "ЯзӘ бердӘ, ЯзӘ алдҰ",

деп сабҰрмен шҚкӘр ету керек.

БесӘншӘ Т&жҰрҰм: ИліҒи рахҰмнҰқ еқ жаүҰмдҰ, еқ ісем, жанүа жайлҰ к+рӘнӘстерӘнӘқ бӘрӘ болүан мейӘрӘм - н&рлҰ бӘр Êликсир, +те к кӘшӘ ірӘ. ҺашҰңтҰңтан да +ткӘр. Хаң таүалаүа тез &ласуүа дінекер боладҰ. ДҚниеуи үашҰңтҰң, +те к+п ңиҰндҰңтар арңҰлҰ үана АллаҒңа деген үашҰңтҰңңа айналадҰ, Хаң ТаүаланҰ таба аладҰ. Ал меңңа ңа еш ңиҰндҰңсҰз, таза ірӘ ңҰсңа жолмен жҚректӘ Хаң Таүалаүа байлайдҰ. Юке де, шеше де перзентӘн бҚкӘл дҚниеден артҰң к+редӘ. Егер олар имандҰ, наүҰз мҚмин жандар болса, перзентӘнен айҰрҰлүан кезде, дҚниеден терӘс айналҰп, МҚн алу, аңиңидӘ табадҰ.

Демек дҚние піни, ендеше оүан жҚрекпен байланҰп, к+қӘл б+леуге т&рмайдҰ - дейдӘ. ПерзентӘ ңайда кеткен болса, сол жаңңа к+қӘлӘ ауадҰ, +те керемет рухани кҚй кешедӘ.

ҺапҰл - дӘнсӘздер болса, осҰ бес аңиңаттаүҰ сҚйӘнлмастамаңр&м ңалүандар. ОлардҰқ халӘ ңандай ңайүҰлҰ екендӘгӘн мҰна мҰсалмен салҰстҰрҰп к+рӘқӘз: Егде жастаүҰ бӘр ійел, +те жаңсҰ к+ретӘн жалүҰз баласҰ +лӘм аузҰнда жатңанда, б&л дҚние, ПайүгӘ ңалатҰндай, +лӘмдӘ жоң болу, міқгӘге айҰрҰлҰсу деп бӘлгендӘктен мамҰңтай ж&мсаң т+сегӘнӘқ орнҰна ңабӘрдӘқ суҰң топҰраүҰн ойлап, үапҰлдҰңтҰқ кесӘрӘнен Юрхам-урБ&нҰқ иннӘқ ЖіннатҰн, шексӘз раңҰмҰн ойламай, ңаншалҰңтҰ ҚмӘтсӘз ңайүҰ мен м&қүа бататҰнҰн ойлақҰз! БӘраң, екӘ жиҒаннҰқ баңҰтҰна ңол жеткӘзуге дінекер болүан Иман мен Ислам дӘнӘ, мҚминнӘқ к+қӘлӘне ҚмӘт отҰн жаүадҰ: "МҰна +лӘм аузҰнда жатңан бабаласҰХалиң-Ұ РахимӘ, онҰ мҰна піни дҚниеден шҰүарҰп, ЖіннатҰна ікетедӘ. Саүан ірӘ шапаүатшҰ, ірӘ міқгӘлӘк бӘрге болатҰн бала етедӘ.

Б&л айрҰлҰсу уаңҰтша, уайҰмдама:

деп сабҰр ет!" - дейдӘ.

ОН СЕГӨЗӨНШӨ МЕКТУБ

БӨРӨНШӨ МАҢұЗДұ МЮСЕЛЕ: "ФутухатҰ МеккенӘқ" авторҰ Мухиддин Араби (к.с.) жіне «КімӘл адам» деп атал м&нҰқтаңтҰ кӘтаптҰқ авторҰ Сеид Абдулкерим (к.с.) сҰндҰ ійгӘлӘ іулиелер, жер шарҰнҰқ жетӘ ңабатҰ жайлҰ жіне Үап тауҰнҰқ арүҰ жаүҰндаүҰ аппаң жер туралҰ жіне «Футухатта» Мешмешие деген үажайҰптанмен, ÇозүайдҰ, «к+рдӘк» дейдӘ. Б&лардҰқ айтңандарҰ рас па? Рас дейтӘндей жер бетӘнде м&ндай жерлер жоң ңой. Сондай-аң, географиÇ үҰлҰмҰ да олардҰқ с+.>ЮҒли жоңңа шҰүарадҰ. Егер +тӘрӘк болса, б&лар ңалай іулие болмаң? Аңиңатңа, шҰндҰңңа жанаспайтҰн нірсенӘ айтушҰлар ңалай іҒли аңиңат бола аладҰ?

Б&л аңиңаттҰ тҚсӘндӘретӘн мҰна бӘр мҰсали іқгӘменӘ тҰқда: БаÇүҰда іҒли ңалбю(аңиңаттардҰ жҚрекпен сезушӘ)>екӘ шопан болҰптҰ. БӘр кҚнӘ +здерӘ аүаш тостаңңа сҚттӘ сауҰп алҰп, ҚстӘне

сҰбҰзүҰларҰн к+лденеқ ңой отҰр.а кетӘптӘ. БӘреуӘ "&йңҰм келдӘ" дейдӘ де, &йҰңтап кетедӘ. ЕкӘншӘсӘ, жолдасҰн баңҰлап отҰрадҰ. Үараса, шҰбҰн сиÇңтҰ бӘр нірсе ілгӘнӘқ м&рнҰнан шҰүҰп, сҚт ң&йүан тостШӨНШӨ ҚстӘнен +тӘп, ҚстӘндегӘ сҰбҰзүҰнҰқ бӘр басҰнан кӘрӘп, екӘншӘ басҰнан шҰүҰп кетедӘ. БӘр жантаңтҰқ тҚбӘндегӘ тесӘкке кӘрӘп кетедӘ. БӘраздан кейӘн шҰүҰп, ңайтадан сҰбҰзүҰнҰқ ӘшӘнен +тӘп келӘп, &йңҰдаүҰ кӘсӘнӘқ м&рнҰна кӘрӘп кетедӘаттҰқ а оÇнҰп кетӘп, бҰлай дейдӘ: «ДостҰм, бӘр үажап тҚс к+рдӘм", оÇу досҰ да "АллаҒ ңайҰрҰн берсӘн, не к+рдӘқ» дейдӘ. «СҚттен теқӘз к+рдӘм, ҚстӘнде бӘр ңҰзҰң к+пӘр бар. К+пӘрдӘқ айналасҰ жабҰң, терезелерӘ бар. Мен сол к+пӘрдАллаҒтп барҰп, ңалҰқ емен орманҰн к+рдӘм, бірӘнӘқ басҰ сҚйрӘк екен. СолардҰқ астҰнда бӘр ҚқгӘрге тап болдҰм. ӨшӘ толҰ алтҰн, ңазҰна екен. Б&дҰ оңируҰ не?» дейдӘ.

ОÇу отҰрүан досҰ да бҰлай дедӘ: ТҚсӘқде к+рген сҚт теқӘзӘ мҰна аүаш тостаң. ЮлгӘ к+пӘрӘқ мҰна сҰбҰзүҰ. БастарҰ сҚйрӘк еменӘқ мҰна жантаң. қгӘрӘқ мҰна кӘшкене тесдҰ. Ке ендӘ кҚрек ікел саүан ңазҰнанҰ к+рсетейӘн дейдӘ. КҚрек ікелӘп ңазадҰ да, екеуӘн де дҚниеде діулеттӘ ететӘн алтҰн тауҰп аладҰ.

МӘне, &йҰңтаүан адамнҰқ к+ргендерӘ аңиңат, д&рҰс к+рген. БӘраң тҚсӘнде ойланҰп, аңиңаттҰ ажҰОүан ңлмаүандҰңтан тҚсӘндӘрӘп беруге де хаңҰ жоң. МатериалҰң ілем мен рухани ілемдӘ ажҰрата алмаүандҰңтан айтңандарҰ бӘршама ңате. ШҰнҰнда да сҚттен теқӘз к+рдӘберӘнеӘ. БӘраң, оÇу адам мҰсал ілемӘ мен материÇлҰң ілемдӘ ажҰрата алатҰндҰңтан жоруүа хаңҰ бар. К+ргенӘқ рас, бӘраң шҰн теқӘз емес, шҰндҰүҰнда мҰна тостаңтаүҰ сҚт сенӘқ к+зӘсоүатҰӘз болҰп к+рӘндӘ. СҰбҰзүҰ да к+пӘр болҰп к+рӘндӘ - дейдӘ... ТаүҰсҰн таүҰ.

Демек материÇлҰң ілем мен рухани ілемдӘ бӘр-бӘрӘнен ажҰрата бӘлу керек. АраластҰрҰп алса, ңателелүан оМҰсалҰ: СенӘқ тар бӘр б+лмеқ бар делӘк. БӘраң онҰқ т+рт жаүҰ да айнамен ңапталүан. Сен ӘшӘне кӘрген кезде, ол жер Қлкен алақ сиÇңтҰ болҰп к+рӘнедӘ. Егер, мен б+лмемдӘ Қлкен алақ сиÇңтҰ етӘп к+рӘп т&рмҰн десеқ, д&рҰс айтасҰқ. Ал, б+лмем ҚлңтанҰпақ сиÇңтҰ кеқ десеқ, ңателесесӘқ. ЯйткенӘ, мҰсали ілемдӘ шҰн ілеммен шатастҰрҰп аласҰқ.

СонҰмен жер шарҰнҰқ жетӘ ңабат екендӘгӘне ңатҰстҰ аттҰқ ЮҒли КішфтӘқ КӘтап пен СҚннеттӘқ таразҰсҰнан +ткӘзбей айтңан

суреттеулерӘ, тек ңана, географиÇ үҰлҰмҰ ңарастҰратҰн материÇлҰң жаүдайдан т&рмайдҰ. МҰсалҰ, олар «ЖердінӘсӘ ңабатҰ жҰндар мен ифриттердӘкӘ, кеқдӘгӘ мҰқдаүан жҰлдҰң» - дейдӘ. Ал, бӘр-екӘ жҰлда айналҰп шҰүуүа болатҰн Жер шарҰна ондай үажайҰп жерлер сҰймайдҰ. БӘраң, Жер шарҰн маүҰна ілемӘ мен мҰсал ілемӘндегӘ жіне берзах ілемӘ мен рухтар ілемӘндееген еаүайдҰқ дінӘ деп ойласаң, сол діннен +нӘп шҰңңан мисали аүаш, ілгӘ дінмен салҰстҰрүанда зіулӘм ңараүайдай боладҰ. СондҰңтан кейбӘр іҒли шуҒуд іулиелер, рухани самүау кезӘнде, мҰсал ілемӘнде н сілерҰнҰқ кейбӘр ңабаттарҰн +те Қлкен, мҰқдаүан жҰлдҰң жол жҚретӘндей етӘп к+редӘ. К+ргендерӘ шҰндҰң БӘраң мҰсал ілемӘнӘқ к+рӘнӘсӘ материÇлҰң ілемге &ңсайтҰндҰңтан екӘ ілеҚресӘнрӘктӘрӘп к+редӘ. Солай тҚсӘнедӘ. Яз-+здерӘне келгеннен кейӘн к+ргендерӘн сол ңалпҰнда жазүан кезде, +лшемсӘз боп шҰүадҰ. Басңалар онҰ шҰндҰңңа жанӘ екенҰ деп санайдҰ. Үалайша кӘшкене бӘр айнаүа Қлкен сарай мен баңшанҰқ сҰйҰп кетедӘ. Солай-да, материÇлҰң ілемнӘқ бӘр жҰлдҰң алақҰ, мисали болмҰстар мен маүҰналҰң ап:>Б&тардҰқ мҰқдаүан жҰлдҰң кеқӘстӘгӘн ңамтидҰ.

ЕКӨНШӨ МАҢұЗДұ МЮСЕЛЕ: С&раң. Вахдет-ул Вужуд міселесӘн, к+п кӘсӘлер еқ жоүарана т&еже деп ңарайдҰ. Ал, іулиелӘктӘқ еқ жоүарүҰ дірежесӘне шҰңңан жандар Т+рт Халифа бастаүан Сахабалар жіне Бес Юл-Аба бастаүан ЮҒли Бійт ИмамдарҰ жіне Т+рт мізҒаб имамдарҰ, муджтехидтер, табиүиндер вахдет-ул вужуд жолҰн &с санауан. Сонда олардан кейӘн шҰңңандар олардан да ӘлгерӘ кеткен бе? ОлардӘкӘнен де кемел жол тапңан ба?

ЖауабҰ: Жоң. МҚлдем олай емес. КҚндей жарңҰн ПайүамбарҰмҰзүа еқ жаңҰн ж&лдҰздар, еқ жаңҰн ӘӘ. СонларҰ болүан АсфиÇдан ешкӘм асҰп кете алмайдҰ. Еқ Қлкен жол солардӘкӘ. Ал, Вахдет-ул Вужуд &үҰмҰ, рухани ліззат алудҰқ бӘр жолҰ, рухани жаүдай, кемел бӘр міртебе емес. БӘрак+п жаҰмдҰ, зауҰңтҰ болүандҰңтан рухани самүау кезӘнде ол міртебеге к+терӘлгендердӘқ к+бӘ сол жаүдайдан шҰңңҰларҰ келмейдӘ. Сол жерде ңалҰп, еқ соқүҰ міртебе деп ойлайдҰ.

Ал, б&л жолдҰ &станушЮбу ХҚ, материÇдан жіне материÇлдҰң септӘгӘ тиер себептерден арҰлүан жан болса, транстҰң жаүдайдаүҰ к+ргендерӘ Вахдет-ул Вужудтан емес, Вахдетул Шахидтан туҰндаүан, үҰлҰми негӘзсӘз транстҰң халдегӘ Вахдет-ул Вужуд, он

БӘрӘншӘсӘ: Міселен бӘр патшанҰқ, ЮдӘл Сот атҰмен ж&мҰс ӘстейтӘн Зақ басңармасҰ, Сол есӘмдӘ жаңсҰлап танҰсӘр сҚрбередӘ. БӘр атҰ Халифа. ДӘн ӘстерӘ мен үҰлҰми шаруалар Сол есӘмнӘқ к+рӘнетӘн жерӘ. Бас ҮолбасшҰ деген таүҰ бӘр атҰ бар. Ол есӘмӘмен іскердӘ басңарадҰ. Юскер сол Еса.у.) к+рӘнетӘн жерӘ. Ал, бӘреу: "Ол Патша ЮдӘл Сот ңана, ЮдӘлет басңармасҰнан басңа басңармасҰ жоң" десе. Ол кезде міжбҚрлӘ тҚрде ЮдӘлет ңҰзметкерлерӘнӘқ ӘшӘнде шҰнайҰ емес, шарттҰ тҚрде сол ңҰзметтӘ де атңарҰп т&р деп ойлайк+рсетн ӘстерӘ басңармасҰндаүҰ үалҰмдардҰқ ңасиеттерӘн, ңҰзметтерӘн солар атңарүан болҰп к+рӘнетӘн ңиÇли тҚрдегӘ дӘн ӘстерӘ басңармасҰ

МӘне, Улухиет, БилӘгңҰдҰ. ман, РҰзҰңтандҰрушҰ, ЖарҰлңаушҰ, ЖаратушҰ, Өс атңарушҰ, Жомарт, МейӘрӘмдӘ сҰндҰ к+птеген киелӘ есӘмдердӘқ шҰнайҰ тҚрде бар болуҰн талап етедӘ. ШҰнайҰ есӘмдер де шҰнайҰ айналардҰқ болуҰн талап етедӘ.

БӘраң, Рахман, РизҰңтандҰрушҰ, ҮаҒарлҰ, МіжбҚрлеушӘ, ЖаратушҰ сҰндҰ есӘмдердӘқ к+рӘнӘстерӘ шҰнайҰ емес, шарттҰ тҚрде болҰп ңаладҰ. Ал расҰнда, ол е м&үжи де «Міужуд» есӘмӘ секӘлдӘ шҰнайҰ есӘмдер. БӘр нірсеге тіуелдӘ к+леқке емес..

ЕкӘншӘ тімсӘл: Міселен, мҰна б+лменӘқ т+рт ңабҰрүасҰнда т+рт ҚлкӘнӘ тҚа болса, онда ірбӘр айнанҰқ ӘшӘнде осҰ б+лменӘқ ңалүан Қш айнасҰмен ңоса алүандаүҰ бейнесӘ т&радҰ. БӘраң, ірбӘр

айнанҰқ к+лемӘ ңанша болса, сонша зат сҰÇдҰ, тҚсӘ ңанд істе са, солай етӘп к+рсетедӘ. ЮрбӘр айна +зӘнӘқ пӘшӘнӘне жіне тҚсӘне ңара, нірселердӘ +зӘнде ңамтидҰ, ӘшӘне аладҰ. ЯзӘндӘк бӘр мисали б+лмеге айналадҰ.

ЕндӘ, екӘ адам осҰ зде, ае кӘрсе, олардҰқ бӘреуӘ бӘр үана айнаүа ңарап: "БарлҰң нірсе осҰ айнанҰқ ӘшӘнде" дейдӘ. Язге айналар туралҰ жіне сол айналардҰқ ӘшӘндегӘ суреттер жайлҰүамбарен кезӘнде, естӘгендерӘн сол +зӘ к+рӘп т&рүан жалүҰз айнанҰқ бӘр б&рҰшҰндаүҰ к+леқке, шҰнайҰ бейнелерӘ кӘшӘрейген, +згерӘске &шҰраүан нірселер деп бӘледӘ. «Мен осҰлай к+рӘп т&рмҰн, демек б&л шҰндҰң» - дейдӘ. ЕкӘншӘ адам оүан: «Иі, сен солай кетӘн. &рсҰқ, к+ргенӘқ рас. БӘраң, аңиңат олай емес. Сен м&ңиÇт ңараүан айна секӘлдӘ басңа да айналар бар, олар сен к+ргендей кӘшкене үана, елестӘқ елестерӘ емес» дейдӘ.

МӘне, ИліҒи есӘмдердӘқ ірңайсҰсҰ б+лек-б+лек, бӘр-бӘретӘ жоталап етедӘ. Міселен, Рахман, РизҰңтандҰрушҰ деген есӘмдер шҰнайҰ болүандҰңтан, +здерӘне лайҰң, ризҰңңа жіне мейӘрӘмге м&ңтаж болмҰстардҰ талап етедӘ. Рахман есӘмӘ шҰнайҰ дӘмен А ризҰңңа м&ңтаж, шҰнайҰ рух иелерӘн талап етсе, Рахим де сондай, шҰнайҰ бӘр ЖаннаттҰ талап етедӘ. Егер, тек Міужуд жіне Уажиб-ул Ужуд, Уахид-Ә Ахад есӘмдерӘ шҰнайҰ деп ңаралҰп, ңалүан есӘмдер солардҰқ ӘшӘндегӘ к+леқке Ұң, ж&Ә ңаралса, ол есӘмдерге ідӘлетсӘздӘк жасаладҰ.

СонҰмен, осҰ сҰрүа байланҰстҰ: лҰ ДақүҰл дегенӘмӘз, ілбетте лҰ ЮулиелӘкке жеткен Сахабалар мен АсфиÇлардҰқ жіне ТабиүиннӘқ, ЮҒли Бійт Имамдар мен МужаттҰқ ИмамдардҰқ жолҰ. Олар Ү&раннҰқ бӘрӘншӘ дірежелӘ шікӘрттерӘ.

ШӨНШӨ МЮСЕЛЕ. Хикмет пен аңҰл шешӘмӘн таппаүан мақҰздҰ бӘр міселе

С&раң: ҺаламдаүҰ ңайран ңалдҰрарлҰңтай тоңтаусҰз ірекеттердӘқ сҰрҰ мен хикметӘ не? немӘ ңозүалҰс ҚстӘнде жақарҰп отҰрадҰ. Неге тоңтамайдҰ?

Жауап. Б&л хи н&рла тҚсӘндӘру ҚшӘн мҰқ бет жазу керек боладҰ. Олай болса, тереқ бойламай-аң ңҰсңаша тҚйӘнӘн екӘ бетке сҰйүҰзамҰз. Міселен, бӘр адам +зӘнӘқ табиүи мӘндетӘн немесе бӘр ңҰ. Б&үң ж&мҰс атңарүан кезде сол ж&мҰсңа ңҰзу кӘрӘссе, онҰ м&ңиÇт баңҰлап т&рүан адам, оүан б&л мӘндеттӘ атңартҰп жатңан екӘ нірсе бар екенӘн тҚсӘнедӘ.

БӘрӘншӘсӘ: Сол ж&мҰстҰқ нітижесӘнӘ бӘр жететӘн жемӘстер мен пайдалар. Б&л "Илле-и Һайе"ю(маңсаттҰң себептер)>деп аталадҰ.

БӘрӘншӘсӘ: ЖаратушҰ ХаңтҰқ ісем есӘмдерӘнӘқ шексӘз, шетсӘз к+рӘнӘстерӘ бар. ЖаратҰлҰстардҰқ іртҚрлӘ болуҰ - сол к+рӘнӘстердӘқ і мҰқдалӘгӘнен туҰндайдҰ. Ал, ол есӘмдер, ҚздӘксӘз к+рӘнудӘ ңалайдҰ. çүни, наңҰштарҰн к+рсеткӘсӘ келедӘ. çүни, наңҰштардҰқ айналарҰнда жамал к+рӘнӘстерӘн к+рудӘ, к+рсетудӘ ңалайдҰ. çүни, үалам кӘтабҰн жіне жаратҰлҰстардҰқ жазбаларҰн ір стейдӘсайҰн жақалаудҰ ңалайдҰ. çүни, ірдайҰм ңайтадан маүҰналҰ етӘп жазудҰ жіне ірбӘр жазбанҰ, ЯзӘнӘқ Пік ЗатҰ мен Мусемма-и АңдесӘне ңоса, бҚкӘл тҚйсӘгӘ бар оңушҰлардҰқ назарларҰна да к+рсетудӘ жін ңолҰнудҰ талап етедӘ.

затҰна жіне шексӘз байлҰүҰнҰқ шексӘз камалҰна сай, ОнҰқ киелӘ мейӘрӘмӘ мен пік махаббатҰ бар. Жіне сол киелӘ мейӘрӘм мен пік махаббаттан туҰндайтҰн пік ң&штадӘгӘн,бар. Сол пік ң&штарлҰңтан шҰүатҰн шексӘз киелӘ ңуанҰшҰ бар. Жіне сол киелӘ ңуанҰштан туҰндайтҰн айтуүа р&ңсат болса шексӘз киелӘ ліззатҰ бар. Жіне сол киелӘ ліззаттан туҰндайтҰн шексӘз мейӘрӘм р аудау мен Ү&дӘрет ӘстерӘ арңҰлҰ жаратҰлҰстардҰқ ңабӘлеттерӘ ірекетке к+шуӘ арңҰлҰ олардҰқ дамҰп жетӘлулерӘ мен ңуанҰштарҰнан жіне кемелдӘкке келуӘнен Зат-Ұ Рахман-Ұ Рахимге тиесӘлӘю(солай айту мҚмкӘн болса)>шексӘз киелӘ ңуанҰш пенм&үжизз киелӘ маңтанҰшҰ бар үой шексӘз, бӘр тҚрде ҚздӘксӘз ірекеттӘ талап етедӘ.

МӘне, б&л наңтҰ хикметтӘ, философиÇ мен пін, үҰлҰмҰ бӘлмегендӘктен, санасҰз табиүат пен оңҰр кездейсоңтҰң жансҰз себептердӘ осҰншалҰңтҰ ӘлӘммен, хикметпен к+регендӘлқ ңабӘ атңарҰлҰп жатңан Әспен шатастҰрҰп алүан. АдасушҰлҰңтҰқ ңарақүҰлҰүҰна тҚсӘп, аңиңат н&рҰн таба алмаүан.

ОН ТОҺұЗұНШұ МЕКТУБ

Б&л жинаңта ардаңтҰ ПайүамбарҰмҰз М&хаммедтӘқ (с.а.у.) Пайүамбар екенӘн ділелдейтӘн Қш жҚзден астам м&ү

БаÇндалҰп ңана ңоймай, +зӘ де сол м&үжизанҰқ бӘр кереметӘ десе боладҰ. ТақүажайҰп кереметӘ мҰнада:

БӘрӘншӘден: НаңҰл мен риуаÇт тҚрӘндегӘ жҚз параңтан астам шҰүарма болса да, ешңандай к Юлбет ңарамастан жатңа, ірӘ тауда, баңша ӘшӘнде Қш-т+рт кҚннӘқ ӘшӘнде кҚнде екӘ-Қш саүат ш&үҰлданҰп, барлҰүҰ он екӘ саүатта жазҰлҰп бӘтуӘ тақүажайҰп&р. Ал.

ЕкӘншӘсӘ: Б&л жазба к+лемӘ жаүҰнан Қлкен болса да к+шӘрӘлӘп жазҰлуҰ еш жалҰңтҰрмадҰ. ОңҰүанда да ңҰзҰңтҰүҰ арта тҚседӘ. Жалңау хатшҰларүа даю(к+шӘрушӘлерге)>кҚш-ңайрат пен Ұнта бергендӘгӘ сонша, б&ндай зерӘке +мӘрн, жалҰңтҰратҰн мезгӘлде осҰ т+қӘректе бӘр жҰл к+лемӘнде жетпӘске жуҰң н&сңасҰ ңолмен жазҰлҰп к+бейтӘлдӘ. Б&л ПайүамбарҰмҰздҰқ м&үжизасҰнҰқ кереметӘ екендӘгӘне шҚбімӘз ңалмадҰ.

шӘншӘсӘ: ттҰ сҚбесӘз, теуафуңтан бейхабар ірӘ бӘзге де теуафуң { Теуафуң* - сійкестӘк, ҚйлесӘмдӘлӘк.} к+рӘнбей т&рүанда, жазуүа жақа бастаүан бӘр к+шӘрушӘнӘқ жіне одан басңа сегӘз к+шӘрушӘнӘқ бӘр-бӘрӘнен хабарсҰз жазүан н&сңаларҰнда РасулуллаҒ (с.манҰ кс+зӘ барлҰң жерӘнде ал, "Ү&ран" с+зӘ бесӘншӘ б+лӘмӘнде бӘр-бӘрӘне сійкес келгенӘ сондай, мҰсңалдай ҰнсабҰ бар жан м&нҰ кездейсоң дей алмас. К+рген жандардҰқ бірӘ м&нда бӘр ң&пиÇ-сҰр жатңандҰүҰн, б&шӘн жаамбарҰмҰз М&хаммедтӘқ (с.а.у) м&үжизасҰнҰқ кереметӘ екендӘгӘн толҰң мойҰндадҰ.

КӘтаптӘқ бас жаүҰндаүҰ негӘздер +те мақҰздҰ. СонкӘсӘле, баÇндалүан хадистер барлҰң хадис имамдарҰ тарапҰнан "Сахих"ю(д&рҰс)>екендӘгӘ ң&пталүан жіне ПайүамбарлҰңтҰ наңтҰ ділелдейтӘн мақҰздҰ оңиүалар.

Б&л к&стап,қ ң&ндҰлҰүҰн тҚсӘндӘру ҚшӘн еқ кемӘ осҰ кӘтапшанҰқ к+лемӘндей таүҰ бӘр кӘтап жазуүа тура келедӘ. СондҰңтан ңҰзҰүушҰлар бӘр рет болса да оңҰп шҰңңанҰ ж+н деп бӘлемӘз.

ет бӘрмед (с.а.у.)

[М&хаммедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰ жайлҰ жазҰлүан Он тоүҰзҰншҰ С+з бен ОтҰүайҰп ншӘ С+зде, ОнҰқ (с.а.у.) ніби екендӘгӘ +те ңуаттҰ, наңтҰ ділелдермен к+рсетӘлдӘ. Ділелдеу жаүҰн сол жазбаларүа ңалдҰрҰп, м&нда тек ңосҰмша ретӘнджиза бҰнасҰ тереқ Он тоүҰз ишара" арңҰлҰ осҰ &лҰ аңиңаттҰқ кейбӘр &шңҰн, сіулелерӘн к+рсетемӘз.]

БӨРӨНШӨ ИШАРА: МҰна үаламнҰқ ИесӘ, ЮмӘршӘсӘ А де боаүала ілбетте бірӘн бӘлӘп ӘстейдӘ, ір нірсенӘ хикметпен жасайдҰ, барлҰң нірсенӘқ сҰрҰн, маңсатҰ мен пайдаларҰн к+здеп бҚкӘл ілемдӘ жан-жаңтҰ басңарҰп т&р. Иі жасаүан жаңсҰ бӘледӘ. Олай болса, ілбетте бӘлгенден Юбес+йлейдӘ. С+йлейтӘн болса, ілбетте саналҰ, с+здӘ тҚсӘнетӘн тҚйсӘгӘ бар жандармен с+йлеседӘ. ТҚйсӘгӘ барлармен с+йлесетӘн болса, ілбетте саналҰ жандарадҰ.

е санасҰ жетӘк адамзатпен с+йлеседӘ. Адамзатпен с+йлесетӘн болса, адамзаттҰқ ӘшӘнде де с+з &үатҰн кімӘл жандармен с+йлеседӘ. Егер кімӘл, мӘнез-ң&лңҰ к+ркем, тірбиесӘ жоүарҰ, халңҰна с+зӘ нге ке жандармен с+йлесетӘн болса, ілбетте достарҰ үана емес, д&шпандарҰнҰқ +зӘ мойҰндаүан жіне мӘнезӘ асңаң, тӘлӘ +ткӘр, ойҰ &шңҰр, адамзаттҰқ бестен бӘрӘн елтӘп, ж&мҰр жердӘқ жартҰсҰн рухани ҚкӘмӘне мойҰнс&ндҰрүан, ікелген н&рҰмен бӘр мерӘ ӘсжҚз елу жҰлдан берӘ

ілемге жарҰң берӘп, оүан иман келтӘргендер кҚнӘне бес рет уідесӘне берӘктӘгӘн к+рсететӘн, Оүан рахҰм мен баңҰт тӘе, тау&үа ететӘн адамзаттҰқ маңтанҰшҰ, ХазретӘ М&хаммедпен (с.а.у.) с+йлесер едӘ. С+йлестӘ. Пайүамбар жасар едӘ, жасадҰ. БҚкӘл адамзатңа сол арңҰлҰ жол к+рсетер едӘ ХҰмереттӘ.

ЕКӨНШӨ ИШАРА: ХазретӘ М&хаммед (с.а.у.) ҮасиеттӘ Ү&раннҰқ &лҰ б&йрҰң екенӘн к+рсетӘп, +зӘнӘқ ПайүамбарлҰүҰн жар салдҰ. Аңиңатңа жанҰ ң&мар зерттеушӘ кӘсӘлердӘқ айтуҰнша мҰқдаүан м&үжизалар к+рсеттӘ. ЖалпҰ тарихта Па+рдӘм.рлҰңтҰқ болүанҰ рас, олай болса, онҰқ м&үжизаларҰ хаң. Ү&раннҰқ к+птеген аÇттарҰнда айтҰлүанҰндай, +те ңҰрсҰң, бӘр беткей кіпӘрлердӘқ +зӘ онҰқ м&үжизаларҰн жоңңа шҰүара алмай тек +здерӘен шҰүп немесе +зӘне ергендерден айҰрҰлҰп ңалмауҰ ҚшӘню(Ү&дай саңтасҰн!)>М&хаммед (с.а.у.) сиңҰр к+рсеттӘ деген.

ХазретӘ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) ПайүамбарлҰң ділелдерӘ тек м&үжизаларҰмен үана ладҰ. мейдӘ. Мін берӘп ңараушҰларүа ОнҰқ барлҰң Әс-ірекеттерӘ мен с+здерӘ, мӘнез-ң&лңҰ мен жҚрӘс-т&рҰсҰ, к+қӘл кҚйӘ мен сҰрт к+рӘнӘсӘ тҚгел, онҰқ тура ірӘ рас айтҰп т&рүанҰн

Адамзат ілемӘне пайүамбарлар жӘберӘлгенӘ белгӘлӘ. ЖҚз мҰқдаүан кӘсӘ пайүамбарлҰң мӘндетӘн атңарҰп, М&үжизалар к+рсеткен +мӘрден +ткен. Юлбетте ХазретӘ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) па ӘшӘндрлҰүҰ барлҰүҰнан да жоүарҰ. ЯйткенӘ, Иса (а.с.) жіне М&са (а.с.) сҰндҰ Пайүамбар дегӘзген, пайүамбар екендӘгӘне негӘз болүан белгӘ-сипаттарҰ мен ҚмметтӘне деген ңарҰм-ңатҰнасҰ ХазретӘ М&хаӘле ал (с.а.у.) ілдеңайда кімӘл тҚрде, жан-жаңтҰ ңамтҰүан тҚрде болүан.

Олай болса, ілбетте, онҰқ пайүамбарлҰүҰ мен киелӘ сипаттарҰ басңа пайүамбарларүа ңараүанда ілдеңайда анҰң ірӘ +зӘ бірӘнее бҰлам.

ШӨНШӨ ИШАРА: ХазретӘ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) м&үжизаларҰ сан-алуан. ПайүамбарлҰүҰ жалпҰүа ортаң болүандҰңтан жаратҰлҰс атаулҰнҰқ ір тҚрӘнен м&үж &лтта к+рсеткен. ОнҰ бҰлай тҚсӘнген ж+н болар.

МҰсалҰ, атаңтҰ падишанҰқ бӘр елшӘсӘ ір тҚрлӘ сҰйлҰңтар алҰп, сан-алуан &лттҰқ +кӘлӘ +мӘр сҚрӘАллаҒ ан бӘр ңалаүа барса, ірбӘр &лт +з +кӘлдерӘн жӘберӘп, +з тӘлдерӘнде «Үош келдӘқӘз!» деп ңошеметтеп ңарсҰ аладҰ. Сол сиÇңтҰ Юзел мен Юбед С&лтанҰ Хаң ТаүаланҰқ еқ &лҰң ПайүамбарҰ ХазретӘ М&хаммед (с. келетжер шарҰнҰқ т&рүҰндарҰна елшӘ болҰп, ңуанҰштҰ хабар ікелдӘ. БҚкӘл жаратҰлҰстҰқ ИесӘ тарапҰнан ілемнӘқ мін-маүҰнасҰн ашатҰн ң&ндҰ да н&рлҰ аңиңаттар мен рухани кіде-сҰйлҰңтар ікелдӘ. Сол кезде тау-тас, су, аүаш,аңтарҰнат, адамдардан бастап, сонау Ай мен КҚн, ж&лдҰздарүа дейӘн ірбӘр жаратҰлҰс +з тӘлдерӘмен "Үош келдӘқӘз!", дегендей тҚрлӘ м&үжизаларүа б+лендӘ. ОнҰқ ПайүамбарлҰүҰн ңолдап, ңошаметтеп ңарсҰ алдҰ. ЕгеррдҰ бам&үжизалардҰ толҰңтай айта бастасаң, том-том кӘтап жазуүа тура келедӘ.

Зерек зерттеушӘлер мен аңиңатңа жанҰ ң&мар кӘсӘлер пайүамбарлҰүҰнҰқ ділелдерӘ жайлҰ мол тҚсӘндӘрме еқбектер ңалдҰрүан. БӘз тек ңанане нірша ишара тҚрӘнде наңтҰ жіне к+пшӘлӘк тарапҰнан ңабҰлданүан м&үжизаларүа тоңталамҰз.

БӘрӘншӘсӘ: "ИрҒасатрӘнде аталатҰн пайүамбарлҰң келмей т&рүанда жіне дҚниеге келген кезӘнде болүан тақүажайҰп оңиүалар.

{ СӘлтеме*: ЯкӘнӘшке орай ниет еткендей жаза алмадҰм. ЕрӘксӘзейҒисс жҚрекке ңалай келсе солай жазҰлдҰ. АйтңанҰмдай толҰң тіртӘппен жаза алмадҰм.}

ТЯРТӨНШӨ ИШАРА: ҺайҰптҰ бӘлушӘ АллаҒтҰқ бӘлдӘруӘмен ХазретӘ М&хаммед (с.а.у.) үайби Әстер +ткен замандардҰ жіне келешектӘ суБуватд берген. Ол жайлҰ хабар беретӘн хадистердӘ толҰң баÇндап тауҰса алмаспҰз.

Ү&раннҰқ м&үжизаларҰна байланҰстҰ жазҰлүан ЖиҰрма бесӘншӘ С+зден БаңҰралҰ бӘршама тҚсӘндӘрӘлӘп, ділелденген болатҰн. Яткен

заманүа, б&рҰнүҰ пайүамбарларүа ңатҰстҰ жіне ИліҒи аңиңаттар мен дҚниенӘқ мінӘсӘ, о дҚниедегӘ жаүдайларүа байланҰстҰ м&ндай үайҰптан келген хабарлардҰ ілгӘ ЖиҰрма бесӘншӘ С+зге телӘдегп, ізӘрге с+з ңозүамаймҰз. Тек +зӘнен кейӘн сахабаларҰ, &рпаүҰ, ҚмметӘ &шҰрасатҰн оңиүалардан азүана мҰсалдар келтӘрӘп, ишара етемӘз. Б&л таңҰрҰптҰ толҰң тҚсӘнӘктӘ болуҰ ҚшӘн кӘрӘспе ретӘнде "АлтҰ негӘз" баÇндаладҰ.

БӘрӘншӘ негӘз: Хазрелап, таммедтӘқ (с.а.у.) ірбӘр ӘсӘ, ірбӘр жҚрӘс-т&рҰсҰ пайүамбарлҰүҰна турашҰлдҰүҰна куілӘк ете аладҰ. БӘраң ірбӘр Әс-ңимҰлҰ жаппай тақүажайҰп болуҰ шарт емес. ЯйткенӘ, АллаҒ Таүала ОнҰ (с.а.у.) адам бала толүаӘпӘнде жӘберген адамзатңа т&рмҰс пен тӘршӘлӘк жаүдайҰн ҚйретсӘн, дҚниелӘк жіне аңҰреттӘк баңҰтңа ңол жеткӘзетӘн Әс-амалдардҰ к+рсетсӘн, а жіне ңа жол басшҰ, имам болсҰн жіне ірбӘрӘ ИліҒи ң&дӘреттӘқ м&үжизасҰ болҰп табҰлатҰн ңарапайҰм сиÇңтҰ к+рӘнген тақүажайҰп Раббани +нердӘқ, ИліҒи ң&бҰлҰстҰқ сҰрҰн ашсҰн деп жӘберген. Егер барлҰң Әс-ірекетӘ тақүажайҰп болҰп, мҚүҰн барекше болса, толҰң ңандҰ имам бола алмас едӘ. Өс-ірекетӘмен, мӘнез-ң&лңҰмен т&рмҰс пен тӘршӘлӘк ңамҰнда ҚлгӘ бола алмас едӘ. Ол тек ңасарҰсңан кіпӘрлерге ПалдҰ. ҮрлҰүҰн ділелдеу ҚшӘн жіне ңажет болүан жаүдайда үана кейде үажайҰп м&үжизалар к+рсететӘн. Юрине м&үжизалар дҚниедегӘ сҰнаң пен емтиханнҰқ талабҰна сай болҰна саАп-анҰң жіне ерӘксӘз мойҰндауүа міжбҚрлейтӘн тҚрде болмайтҰн. ЯйткенӘ, емтиханнҰқ сҰрҰ мен сҰнаңтҰқ талабҰ, аңҰлүа жол сӘлтеп, бӘраң адамнҰқ ераңталснде ңалуҰн керек етедӘ. Егер ашҰңтан ашҰң болатҰн болса, аңҰлдҰқ ңалау еркӘ болмас едӘ. Ол кезде Юбу ЖіҒил де Юбу БікӘр сиÇңтҰ мойҰндап, емтиханнҰқ сҰрҰ мен сҰнаңтҰқ млай ойжойҰлар едӘ. Б&л дегенӘқӘз к+мӘр мен алмас бӘр деқгейде ңалдҰ деген с+з.

ЕкӘншӘ негӘз: РасулуллаҒ (с.а.у.) Ғім кідӘмгр мірт болатҰн. Адам болүасҰн соүан сійкес ірекет ететӘн. Эім Пайүамбар едӘ. Ол т&рүҰдан Хаң ТаүаланҰқ елшӘсӘ едӘ. ОнҰқ (с.а.у.) ПайүамбарлҰүҰ уахиүаю(аÇн)>сҚйенедӘ. Уахи екӘ тҚрлӘ б ол ту

БӘрӘншӘсӘ: "Сарихи Уахи". РасулуллаҒ м&нда тек ңана жеткӘзушӘ, ңосарҰ жоң. Оүан Ү&ран жіне кейбӘр ң&дси хадистер жатадҰ.

ЕкӘншӘсӘ: " ЗҰмни Уахи". М&нҰқ РахимӘзӘ мен +зегӘ уахи мен илҒамүа сҚйенедӘ. БӘраң тҚсӘндӘрӘп баÇндау РасулуллаҒңа (с.а.у.) байланҰстҰ. Уахимен келген ңҰсңаша оңиүанҰ суреттеп, баÇндау ҚшӘн РасулуллаҒ (с.а.у.) таүҰ да илҒамүа немесе уахиге сҚйенелҰүҰндп парасаттҰлҰүҰмен жеткӘзедӘ. Яз с+зӘмен тҚсӘндӘру кезӘнде пайүамбарлҰң мӘндетӘ жаүҰмен иліҒи киелӘ, жоүарҰ ңуатпен ірӘ к+пшӘлӘктӘқ &үҰмҰна сай тҚсӘнӘктӘ болуҰ ҚшӘнта сегайҰм тӘлмен баÇндайдҰ.

МӘне, сондҰңтан ірбӘр хадистӘқ бҚкӘл жаүҰна наүҰз уахи ретӘнде ңарау шарт емес. Адам болүасҰн болуҰ мӘндеттӘ пӘкӘрӘ мен амалдарҰнан пайүамбарлҰңтҰқ &лҰ нҰшандарҰн ӘздеудӘқ ңаж керекң. КейбӘр хадистер жалпҰ маүҰнада уахи арңҰлҰ келген. ПайүамбарҰмҰз онҰ +з парасатҰмен к+пшӘлӘк ңауҰмүа тҚсӘнӘктӘ тӘлде жеткӘзе бӘлген. М&ндай ңҰсңа-н&сңа с+збен айтҰлүан немесе теқеумен жеткӘзӘіуӘт, ҚсӘнӘксӘздеу т&старҰн тіпсӘрлеу, тӘптӘ, жору ңажет боладҰ. ЯйткенӘ кейбӘр аңиңаттардҰ мҰсалдар арңҰлҰ жеткӘзу оқай боладҰ. МҰсалүа, бӘр кҚнӘ ПайүамбарҰмҰздҰқ ң&зҰрҰнда "гҚрс" еткен дауҰс естӘлдатңандда ПайүамбарҰмҰз: "Б&л дауҰс жетпӘс жҰлдан берӘ домалап келӘп, ендӘ үана ЖаҒаннамнҰқ тҚбӘне тҚскен бӘр тастҰқ дауҰсҰ" дедӘ. БӘр саүаттан кейӘн же АлейҒасңа келген атҰ шулҰ бӘр м&напҰң +лдӘ деген хабар келдӘ. ЖаҒаннамүа тҚсӘптӘ. ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у) шешен тҚрде тімсӘл-теқеумен жеткӘзген оңиүанҰқ осҰлайша жоруҰ тҚсӘнӘктӘ болдҰ.

БӘрӘншӘсӘ: "Сукути", Çүни, Қндемеу арңҰлҰ ңабҰлданүан. МҰсалүа, бӘр адам, жамаүаттҰқ к+зӘнше бӘр оңиүа туралҰ айтса, жамаүат онҰ жоңңа шҰүармай ҚндеӘтапңанҰ растап, маң&лдаүан

боладҰ. ЮсӘресе, хабарлап отҰрүан оңиүаүа жамаүаттҰқ да ңатҰсҰ болҰп, онҰқ ҚстӘне жамаүат шҰншҰл, жалүандҰ жек к+ретӘн жандар болса, ілбетте, ілгӘ кӘсӘнӘқ с+зӘне Қнс? ҮайдуҰ онҰқ с+зӘн растайтҰн кҚштӘ ділел болҰп есептеледӘ.

МаүҰнауи тіуітурдӘқ екӘншӘсӘ: БӘр оңиүанҰ бӘрнеше адамнҰқ ір тҚрлӘ жеткӘзуӘ. МҰсалҰ, "БӘр кӘлі таүам екӘ жҚз адамдҰ тодесе:>тҰ". БӘраң б&л оңиүанҰ хабар берушӘлер тҚрлӘ-тҚрлӘ с+збен жеткӘзсе де, барлҰүҰ да онҰқ шҰндҰүҰн растайдҰ. Б&л оңиүанҰқ болүанҰ маүҰнауи тҚрде расталүттҰқ шадҰ. ТҚрлӘ-тҚрлӘ айтҰлуҰнҰқ зиÇнҰ жоң. КейбӘр жаүдайда бӘр үана хабар тіуітур дірежесӘнде аңиңат болҰп есептеледӘ. Кейде бӘр үана хабар ңосалңҰ н Әспеер арңҰлҰ да наңтҰлҰң дірежесӘне шҰүадҰ.

МӘне, РасулуллаҒтан (с.а.у.) бӘзге жеткен м&үжизалар мен пайүамбарлҰң ділелдердӘқ к+пшӘлӘгӘ тіуітур, Çүни, сарихи, маүҰнауи немесе сукути жолалмастеткен. Рас кейбӘрӘ бӘр үана рауи арңҰлҰ, Çүни, бӘр үана адамнҰқ айтуҰмен жеткен. БӘраң, Хадис имамдарҰ тарапҰнан ңабҰлданүандҰңтан рас екендӘгӘ анҰң. Хадис имамдарҰ мен үалҰмдарҰ «Мухаңңиң", "Юл ХафҰз» деген атаңңа арлҰүҰҰп, еқ аз дегенде жҚз мҰқ хадистӘ жадҰнда саңтаүан. ОсҰндай мҰқдаүан мухаңңиң хадисшӘлер жіне таңуа, Çүни, елу жҰл бойҰ ң&птан намазҰнҰқ діретӘмен тақ намазҰн оңҰүан хадис үалҰмдарҰ жӘнӘн ххари, Муслим секӘлдӘ «Кутуб-Ұ Ситте-и ХадисиенӘ» жинаңтаүан хадис ӘлӘмӘнӘқ ү&ламаларҰ мойҰндаүан "уахид хадис", Çүни, рауиӘю(жеткӘзушӘ)>бӘреу болса да тіуітур дірежесӘнде деп есептеледӘ.

Хадис ӘлӘмӘнӘқ мухаңңиң мамандарҰ Расул ЮрбӘрҰқ (с.а.у.) керемет тҚсӘндӘру ідӘстерӘн, ОнҰқ (с.а.у.) с+з саптау ңабӘлетӘн тереқ зерттеп, ібден меқгергенӘ сонша жҚз хадистӘқ ӘшӘнен "міузу хадис" к+рсе, "Б&л хадис емеснде: "амбарҰмҰздҰқ с+зӘне &ңсамайдҰ" деп дереу танитҰн болүан. Олар с+здӘқ зергерӘ секӘлдӘ хадистӘқ ң&рҰлҰс-ң&рамҰн танҰп, басңа с+здермен шатастҰрмайтҰн. Тек Ибн Жіузи секӘлдӘ хадис мамандарҰ сҰн айтуда артҰң кетӘп, кейбӘр сахих хадисде бӘр"міузу хадис">деген. БӘраң «міузу хадис» деген с+з маүҰнасҰ д&рҰс емес дегенӘ емес, «Б&л с+з хадис емес» деген с+з.

С&раң: ХадистердӘқ ауҰз екӘ тарауҰ, анаүан анау айттҰ, ол анаүан айттҰ деп жалүастҰру ідӘсӘнӘқт пен сҰ бар ма?

Жауап: ПайдасҰ +те к+п. АуҰздан ауҰзүа жеткӘзӘлгенде с+здӘқ сенӘмдӘлӘгӘ артҰп, онҰ шҰншҰл хадис жинаңтаушҰлардҰқ ңостаүанҰн к+рсетедӘ жіне бӘрӘнен-бӘрӘне жа жаратрүан хадисшӘлердӘқ маң&лдайтҰнҰн бӘлдӘредӘ. зӘлмей жалүасҰн тауҰп келген хадис ірбӘр имам, ірбӘр ү&лама б&л хадистӘ растап, ҚкӘмӘнӘқ д&рҰарҰ. НӘн мойҰндап м+р басңандай боладҰ.

С&раң: НелӘктен м&үжизалар шариүаттҰқ ҚкӘмдерӘ секӘлдӘ тіуітур тҚрӘнде, к+птеген жолдармен тармаңталҰп жеткӘзӘлмеген?

Жауап: ЯйткенӘ шариүСҰффинҚкӘмдерӘне халҰңтҰқ к+пшӘлӘгӘ ірңашан м&ңтаж. Ол ҚкӘмдер фарз үайн секӘлдӘ ір кӘмге ңатҰстҰ. Ал ір адам ірбӘр м&үжизаүа м&ңтаж емес. БӘр рет естӘсе жетӘп жатҰр. Б&л фарз кифайе секӘлдӘйдӘ. "еше адам бӘлсе жетедӘ. МӘне, сондҰңтан кейде бӘр м&үжизанҰқ анҰң болүандҰүҰ шариүи ҚкӘмнен он есе наңтҰраң бола т&ра онҰқ жеткӘзушӘсӘ бӘр-екӘ адам үана, ал ҚкӘмнӘқ жеткӘзушӘлерӘ он-жиҰрма болуҰ мҚмкӘн.

Т+ртӘншӘз

з:>РасулуллаҒтҰқ (с.а.у.) келешектен хабар беретӘн м&үжизаларҰ жій, ңарапайҰм хабар, оңиүалар емес. Олар +мӘрде жиӘ ңайталанатҰн мақҰздҰ оңиүалар ПайүамбарҰмҰз олардҰ ңҰсңа да н&сңа баÇндаүан. Алайда олардҰқ бӘрнеше ңҰрларҰ бар. Юр кезӘ де СӘр ңҰрҰн баÇндаүан. КейӘн хадистӘ жеткӘзушӘ рауи ілгӘ сан-алуан ңҰрларҰн ңосҰп жӘбередӘ. СондаҰңтан ондай болуҰ мҚмкӘн емес болҰп к+рӘнедӘ. МҰсалүа, ХазретӘ МіҒдиге (Міди) ңатҰстҰ іртҚрлӘ сҚреттелген риуаÇттар бар. НегӘзӘнде, Жрир Тат+ртӘншӘ С+здӘқ бӘр тарауҰнда ділелденгенӘндей, РасулуллаҒ (с.а.у.) уахиге сҚйене отҰрҰп ір үасҰрда м&сҰлмандарүа рухани ңуат беру маңсатҰнда ірӘ ңорңҰнҰштҰ жаүдайларда ҚмӘтсӘздӘкке тҚспеу Алайд.Ғім Ислам ілемӘнӘқ н&рлҰ тӘзбегӘ болҰп табҰлатҰн Юли БейтӘне, Çүни, +зӘнӘқ &рпаүҰнҰқ айналасҰна имандҰ кӘсӘлердӘ шоүҰрландҰру ҚшӘн МіҒди туралҰ хабар берген. АңҰрзаманда келетӘуллаҒтиден басңа, тарихта Юли Бейттен тараүан белгӘлӘ бӘр маүҰнада МіҒди, тӘптӘ, МіҒдилер болүан. Юли Бейттен шҰүатҰн Аббаси халифаларҰнҰқ ӘшӘненимдегӘіҒдидӘқ к+птеген сипаттарҰна ие +зӘндӘк МіҒдилер болүан.

МӘне, &лҰ МіҒдиден б&рҰн келген МіҒди тірӘздӘ халифалар мен Ү&тҰбтардҰқ сипаттарҰ &лҰ МіҒдидӘқ ңасиет, сипаттарҰмен шатасҰкейӘн ендӘктен ір тҚрлӘ риуаÇттар пайда болүан.

БӘраң кейбӘр мақҰзӘ адамүалардҰ АллаҒ хикметке сай ңорңҰнҰштҰ тҚрде емес бӘраң бӘлдӘретӘн, Ол (с.а.у.) да хабар беретӘн. СонҰмен ңатар жаңсҰ оңиүалардҰқ кейбӘрӘн жасҰрҰн, кейбӘрӘн ашҰң бӘлдӘрген, онҰ да ҚмметӘне жеткӘзген. СосҰн ол хабарлардҰ таңуалҰүҰ жоүарҰ ңажеттдегӘ +те ідӘл, адал жіне

деген хадисӘне нҰсана болудан сескенетӘн, сондай-аң,

аÇтҰндаүҰ ңатақ ескертуге &шҰраудан ңаттҰ ңорңатҰн Сахабалар кейӘнгӘ &рпаңңа наңҰл еткен.

МӘне, хадис ӘлӘмӘмен ш&үҰлданушҰ кімӘл жандар бӘзге олардҰқ риуаÇттарҰн ңаз-ңалпҰнда жеткӘзӘбӘрлесен.

МҰсалүа, бӘр ң&рма аүашҰнҰқ дінегӘн алайҰң. Дін топҰраңңа егӘлгеннен кейӘн, +сӘп-+нӘп ол Қлкен жемӘс аүашҰна айналадҰ. УаңҰт +те келе б&таңтарҰ тарам-тарам болҰп жайңала +седӘ. Немесе тйбӘр м&сҰнҰқ бӘр ж&мҰртңасҰн алайҰң. Ж&мҰртңаүа жҰлу берӘлӘп, одан тауҰстҰқ бӘр балапанҰ шҰңтҰ. ЕндӘ т&ла бойҰ ң&дӘретпен сінделген, ісем де кімӘл бӘр тауҰс ң&сҰ пайда болдҰ. ЮрӘ барүан сайҰн к+рӘктенӘп, ң&лпҰра тҚ, тӘптЮлгӘ дінектӘқ немесе ж&мҰртңанҰқ +зӘне тін заттҰң сипаттарҰ, кҚй-жаүдайларҰ +зӘндӘк ерекшелӘктерге ие боладҰ. БӘраң одан шҰңңан аүаш пен ң&с, дінек пен ж&мҰртңанҰқ ңарапайҰм сипаттарҰмен салҰстҰрүанда ілдеңайда асңаң ірӘ ң&ндҰ да ерекше уаңҰтӘп, ілгӘ дінек пен ж&мҰртңанҰқ сипаттарҰ аүаш пен ң&стҰқ сипаттарҰмен аралас айтҰлүан кезде тҰқдарманнҰқ назарҰ дінекке емес аүашңа, ж&мҰртңаүа емес ң&сңа ауҰп, солай баүалап мін берӘлуӘ ңажет. Сонда үана сипаттама орҰндҰ болҰп аңҰлүа ңонадҰ.

тңа деген Ұнтам, &мтҰлҰсҰм болүанда ақдуүа, баңҰлауүа ңажеттӘлӘк тумай-аң, зеқбӘректен оң атҰлүандай анҰң естӘлер едӘ.

ЕКӨНШӨ Т ЖұРұМ: БҚгӘнгӘ Саид саÇсатӘптер ге осҰнша тартҰнадҰ?

Жауап: Милиардтаүан жҰлдарүа &ласатҰн міқгӘ +мӘрге дайҰндалҰп, сол +мӘрде жеқӘске жету жолҰн кҚміндӘ, ңажетсӘз, арзан бӘр-екб+лӘгӘҰң б&л дҚниелӘк нірселерге араласу жолҰнда пида ңҰлмау ҚшӘн. Сондай-аң еқ мақҰздҰ, еқ ңажеттӘ, еқ таза, еқ шҰнайҰ ңҰзмет Иман мен Ү&ран жолҰндаүҰ ңҰзмет болүандҰңтан саÇсаттан ңашудамҰн. Мен ңаолҰнанм, ендӘ неше жҰл +мӘр сҚретӘнӘмдӘ бӘлмеймӘн. Олай болса, мен ҚшӘн еқ мақҰздҰ шаруа міқгӘ +мӘрге дайҰндалу. МіқгӘ +мӘрде жеқӘске жету жжердӘқүҰ еқ бӘрӘншӘ дінекер жіне міқгӘлӘк баңҰттҰқ кӘлтӘ - Иман. Сол жолда еқбек ету керек. БӘраң, шариүат бойҰнша, адамдарүа ӘлӘм ҚйретӘп пайдам тиетӘндей ңҰзмет атңаруүа мӘндеттӘмӘн. Сол мӘндетӘмдӘ атату Уі келедӘ. Ал ондай ңҰзмет Ç Иманүа, Ç ңоүамдҰң +мӘрге жіне дҚниелӘк т&рмҰсңа ңатҰстҰ

Юйтпесе, «бӘр грамм дінектен мҰқ батпан ң&рма алдҰм» немесе «мҰна ж&мҰртңа ң&стардҰқ еқ ідемӘсӘ» десе, аңҰлүа симай, сену ңиҰн болар едӘ.

МӘне, сол сиÇңтҰ Расул келсеҰқ (с.а.у.) адами болмҰсҰ онҰқ +мӘрбаÇнҰ ілгӘ дінекке немесе ж&мҰртңаүа &ңсайдҰ. Ал, атңарүан ПайүамбарлҰң &лҰ мӘндетӘ жаүҰ мен жарңҰраүан н&рлҰ жан-дҚниесӘ, рухани болмҰсҰ болса, ЖаннаттаүҰ Туба аүашҰ мен баңҰт ң&сҰ тірӘздӘ ірдаүҰ мкемелденӘп, ң&лпҰра тҚсуде. Сол ҚшӘн базарда бӘр арабпен айтҰсңан КӘсӘнӘ (с.а.у.) ойлаүан кезде, дереу, Ол - ПҰраңңа мӘнӘп, ЖібӘрейӘл (а.с.) перӘштенӘ артта ңалдҰрҰп, ҮабҰ КіусейӘнге самүап &шңан н&рлҰ КӘсӘлҰ м&үу.) деп, ңиÇлдҰ шарҰңтатҰп, назардҰ асңаңтату ңажет. Юйтпесе, ң&рметсӘздӘк жасаүан боладҰ Çки менмен ніпсӘ кҚмінмен ңарайдҰ.

БЕСӨНШӨ ИШАРА: ҺайҰп туралҰ оңиүалар жайлҰ хадистердӘқ бӘрнеше мҰсалҰ.

Сахих риуаÇттардҰқ тіуітуржҚйелееде бӘзге жеткенӘ бойҰнша, РасулуллаҒ (с.а.у.), мӘнбердӘқ ҚстӘнде, бӘр топ сахабаларҰна бҰлай деген екен:

çүни, "мҰнау менӘқ &лҰм Хасан, +зӘ сейӘт (мҰрза). АллаҒ осҰ арңҰлҰ екӘ Қлкен топтҰ татуластҰрадҰ". Иі, ңҰрҰң жҰлдан кейӘн ИсламнҰқ екӘ ңалҰқ іскерӘ бетпе-бет келген кезде ХазретӘ Хасан (руи тіуазретӘ Муауиеменю(радиаллаҒу анҒу)>бӘтӘмгершӘлӘк жасап, Қлкен атасҰнҰқ үайҰптан айтңан м&үжизасҰн растадҰ.

ЕкӘншӘсӘ: ТаүҰ бӘр сахих риуаÇтта ХазретӘ Алиүа бҰлай деген екен:

Сондай-аң, Жіміл, СҰффин, Хауаридж оңиүаларҰнан алдҰн ала хабар берген. Жіне ХазретӘ Али (р.а.) ХазретӘ ЗҚбейӘрмен ң&шаңтасҰп бӘрӘн-Ұң нірҚйген кезде: "Б&л саүан соүҰс ашадҰ, бӘраң онҰкӘ д&рҰс емес" дедӘ. Эім Юзуаж-Ұ ТахиратҰнаю(пік ж&байларҰ)>айттҰ: "АраларҰқҰздан бӘреу Қлкен бҚлӘк шҰүарадҰ жіне айналасҰндаүҰлар ңҰапсҰрҰ &шҰрайдҰ".

МӘне, осҰ сахих, наңтҰ хадистер отҰз жҰлдан кейӘн ХазретӘ АлидӘқ (р.а.), ХазретӘ Айша мен ЗҚбейӘр жіне Талхамен арасҰнда болүан "Жіміл" оңиүасҰ жіне Муауиемен "йнмен де", ал Хауариджге ңарсҰ Харіурада жіне НеҒриуанда шайңасуҰ ілгӘ үайҰптан берӘлген хабардҰқ Әс жҚзӘнде расталуҰ едӘ. Эім ХазретӘ Алиүа: «МҰнау, сенӘқ саңалҰқдҰ басҰқнҰқ ңанҰмен аүҰ ос кӘсӘ» - деп бӘреудӘ к+рсеттӘ. ХазретӘ Али ол адамдҰ танидҰ екен, ол ЮбдӘррахман ибн МҚлжем ул-Харижи едӘ.

Эім ХарижилердӘқ ӘшӘнде ЗҚсседие йтӘндебӘр кӘсӘнӘ суреттеп, онҰқ ерекше белгӘсӘн айтҰп, хабар бердӘ. КейӘн сол адам +лтӘрӘлген харижилердӘқ ӘшӘнен табҰлдҰ. ХазретӘ Али м&нҰ +зӘнӘқ д&рҰстҰүҰна ділел ңҰлдҰ, осҰлайша НібиүаймҰзүжизасҰн жариÇ ңҰлдҰ.

ОсҰ жерде мҰнадай мақҰзддҰ. Язс&раң туадҰ: " ХазретӘ Али халифа болуүа ібден лайҰң едӘ ірӘ РасулуллаҒңа (с.а.у.) жаңҰн туҰсңандҰүҰ жіне тақңаларлҰң батҰрлҰүҰ мен бӘлӘмӘ де бола тм ҺазалӘктен бӘрӘншӘ халифа болҰп таүайҰндалмадҰ жіне нелӘктен халифалҰүҰ кезӘнде &рҰс-керӘс к+п болдҰ?".

ЖауабҰ: ЮлӘ-Бейттен Қлкен бӘр іулие бҰлай деген екен: "Расулулла тҚрде.у.) ХазретӘ АлидӘқ (р.а.) халифа болуҰн ңаттҰ ңалаүан екен, бӘраң Оүан (с.а.у.) үайҰптан хабар келӘп АллаҒтҰқ ңалауҰ басңа екендӘгӘ бӘлдӘрӘлӘптӘ. Ол (с.а.у.) +зӘнӘқ ңалауҰн тастап, АллаҒтҰқ ңалауҰна к+нӘптӘ" - дейдӘ. М&нҰқ ИліҒи хикметтдаңа ң бӘреуӘ бҰлай болса керек:

АрдаңтҰ ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) дҚниеден +ткен соқ сахабалар ауҰзбӘршӘлӘкке, ҰнтҰмаңңа м&ңтаж кҚн туадҰ. Егер ХазретӘ Али билӘк басҰна +тсе, ХазретӘ АлидӘқ халифалҰүҰ кезӘнде орҰн алүан

оңиүалар кӘ. Т+рендей, ХазретӘ АлидӘқ ңорңу дегендӘ бӘлмейтӘн теқдессӘз батҰрлҰүҰ мен аса таңуалҰүҰ, тҰм ңанаүатшҰлдҰүҰ мен ңарапайҰмдҰлҰүҰ к+пшӘлӘктӘқ жіне кейбӘр ңауҰмдардҰқ ңҰзүанҰоңиүаүмӘн оÇтҰп, +зара баңталастҰң тудҰрҰп, ҰдҰрап б+лӘнуӘне себеп болуҰ ібден мҚмкӘн едӘ.

СонҰмен ңатар ХазретӘ АлидӘқ халифалҰүҰнҰқ кейӘнге ңалуҰнҰқ таүҰ бӘр хикметӘ мҰнау болса керек: ТҚрлӘ ңауҰмданасҰ бӘр-бӘрӘмен араласуҰнан пайда болүан жіне ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) айтңандай кейӘннен пайда болүан жетпӘс Қш к+зңарас сан-алуан ңауҰмдардҰқ арасҰнда бҚлӘк туүҰзҰп, ңандҰ оңиүалар басталүалҰ т&рүанда ХазретӘана жеҰндҰ керемет батҰр, ержҚрек ірӘ парасаттҰ, кез келген соңңҰүа шҰдай алатҰн, хашими руҰнан М&хаммед ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) туҰсңанҰ жіне Юл-Ә Бейт, Çүни, іулетӘнен бӘр ерекше т&лүа, ңуаттҰ Ұ. СолаңтҰ бӘр кҚш ңажет едӘ. Иі, ол т+теп бередӘ... РасулуллаҒтҰқ ХазӘретӘ Алиге (с.а.у.) хабар бергенӘндей "Мен Ү&раннҰқ тҚсуӘ ҚшӘн соүҰстҰм, ал сен болсақ онҰқ д&рҰс тҚсӘнӘлуӘ Қп кеткүҰсасҰқ!" дегенӘ растайдҰ.

Сондай-аң, егер ХазретӘ Али болмаүанда дҚниенӘқ сін-салтанатҰ Юмеуилер мемлекетӘн ібден жолдан тайдҰрҰп адастҰруҰ мҚмкӘн едӘ. БӘраң ңарсҰ алдҰнда ХазретӘ Али (р.а.) мен Юли Бейт &рпаңтарҰ т&рүмметӘнан, олармен санасуүа тура келдӘ. М&сҰлмандардҰқ алдҰнда абҰройҰн саңтап ңалуҰ ҚшӘн ңаласа да, ңаламаса да Юмеуи патшаларҰнҰқ бірӘ дерлӘк +здген матемесе де ңолдау к+рсетӘп, ңол астҰндаүҰларҰ мен жаңтастарҰ бар ҰнтасҰмен Ислам аңиңаттарҰн, Иман негӘздерӘн, Ү&ран ҚкӘмдерӘн орҰндауүа, онҰ саңтауүа ірӘ жайҰлуҰна ат салҰстҰ. ЖҚз мҰқдаүан аңиңатшҰл имамдар, кімӘл хадисшӘлер с+йлеа іулиелер мен асфиÇлар жетӘлдӘрдӘ. Егер ңарсҰ алдарҰнда Юли БейттӘқ +те таңуа іулиелерӘ, дӘндар-абҰздарҰ мен кімӘл жандарҰ болмаүанда, Аббасилер меүжиза илердӘқ соқүҰ кезеқӘ сиÇңтҰ іу бастан-аң адасҰп, жолдан таŞларҰ ібден мҚмкӘн едӘ.

С&раң: "НелӘктен Ислам халифатҰ НібидӘқ Юли БейтӘнде, Çүни, &рпаүй +згеалүаспадҰ? Юйтсе де еқ лайҰүҰ да, д&рҰсҰ да солар едӘ үой"

ЖауабҰ: ДҚниенӘқ салтанатҰ алдамшҰ. Юли Бейт болса Ү&раннҰқ ҚкӘмдерӘ мен ИсламнҰқ аңиңаттарҰн саңтап ңалуүа мӘндеттӘ едӘ. ХалифалҰңңлел ботанатңа, билӘкке +ткендер Ніби сиÇңтҰ бейкҚні

болуҰ керек немесе Хулефа-и Рашидин немесе Омар ибн Абдулазизи Юмеуи немесе МіҒди-и Аббаси сиÇңтҰ жҚрегӘ ірдайҰм АллаҒ деп рге ңан үажайҰп таңуа болуҰ керек. ЯйткенӘ, МҰсҰрда Юли Бейт атҰнан ң&рҰлүан Фатимие халифатҰ, Африкада МуаҒҒидин ҚкӘметӘ жіне Иранда Сафіуилер мемлекетӘ болүанҰ мілӘм. Олар сітсӘздӘкке &шҰрап дҚнне ійгсалатанатҰ Юли Бейтке ңол емес екендӘгӘн к+рсеттӘ. БастҰ мӘндетӘ болүан Исламүа ңҰзмет ңҰлу жіне дӘндӘ жаŞ таратудҰ оларүа &мҰттҰрадҰ. Ал билӘктен бас тартңан кезде, Исламүа,екен.

үа +те берекелӘ де жарңҰн тҚрде адал ңҰзмет еткен.

МӘне ңарақҰз! ХазретӘ ХасаннҰқ &рпаүҰнан тараүан ңутубтар ісӘресе АңтабҰ Юрбаа, Çүни, т+рт имам, атап айтңандалген тАүзам Шейх Абдулңадир Гейлани жіне ХазретӘ ХусейӘннӘқ &рпаүҰнан тараүан Имамдар, онҰқ ӘшӘнде айрҰңша Зейнелабидин мен Жаүфар СадҰң. ОлардҰқ ірңа&үалармаүҰнауи міҒди секӘлдӘ заманҰнҰқ рухани з&лҰмдҰүҰ пен ңоŞ ңарақүҰлҰүҰн жойҰп, айналасҰна ИманнҰқ аңиңаттарҰ мен Ү&раннҰқ н&рларҰн шаштҰ. ЮрңаӘптӘ б&лҰ аталарҰнҰқ ӘзбасарҰ екендӘгӘн Әс жҚзӘнде к+рсете бӘлдӘ.

С&раң: МҚбарак Ислам дӘнӘнӘқ басҰна тҚскен сонау баңҰт үасҰрҰндаүҰ зобалақ ңандҰ бҚлӘктердӘқ хикметӘ не? ОңиүанҰқ мейӘрӘмдӘ жаүҰн к+рсетсеқӘз. Олар ңҰрүкенӘ жшҰрауүа лайҰң емес едӘ үой?

дауҰлдҰқ саÇсҰнда Ислам кеқ байтаң ілемнӘқ тҚпне ікепкӘрӘне жайҰлҰп, т&ңҰм шашҰлдҰ. Олар бҚршӘк жарҰп жер жіҒаннҰқ жартҰсҰн гҚл баңшаүа айналдҰрдҰ. БӘраң, +кӘнӘшке орай сол гҚл-шешектердӘқ арасҰнда дӘн б&зар топтар - тӘкендер де шҰңпай ңалүан жоң. Бейне бӘр ң&дӘрет, сол үасҰрдҰ +зӘнӘқ айбли дҚнолҰмен шайңап, ңаттҰ теқселттӘ де, ңажҰрлҰ да ңайраттҰ жандардҰ шабҰттандҰрҰп ірекетке келтӘрдӘ. Сол ірекеттен пайда болүан ортадан шҰңңан кҚш-ңуат тҚстӘген мҚджтіхид имамдар мен ү&ламалардҰ, хадис жинаушҰлар мен мҚбірак ңарилардҰ, асфиÇ-іулиелердӘ дҚниеге келтӘрдӘ. С+йтӘп, олар Ислам ілемӘнӘқ ір тарапҰна ңонҰс тептӘ. ШҰүҰстан БатҰсңа дейӘнгӘ аймаңтҰ ИсламнҰқ н&р толңҰнҰ тербеп, Ү&раннҰқ аоңиүалзҰнасҰнан сусҰндап пайдалану ҚшӘн халҰңтҰқ к+зӘн аштҰ. ЕндӘ таңҰрҰбҰмҰзүа оралайҰң.

Сахих риуаÇт бойҰнша бӘрде ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) сахабаларҰна: "Сендер д&шпандарҰқдҰ жаппай жеқесӘқдер! МеккенӘ, ХайбердӘ, ШамдҰ, ИрактҰ, Бейтул МаңдистӘ алҰп, ңолдарҰқа ңаратасҰқдар. Сол заманнҰқ еқ Қлкен мемлекеттерӘ Иран мен уҰнда тшаларҰнҰқ ңазҰналарҰн +зара б+лӘсетӘн боласҰқдар!" деп хабар берген. «ОсҰлай ойлаймҰн Çки болжаймҰн» демей, к+рӘп т&рүандай кесӘп айтңан. АйтңанҰ діл келдӘ.ттӘ деа, ол с+здӘ айтңан кезӘнде, +здерӘ пана Әздеп к+шуге міжбҚр болатҰн. Дос жарандарҰ Сахабалар аз, Мідина аумаүҰ мен бҚкӘл жіҒан оүан жау едӘ.

деп, Юбу БікӘр мен ОмардҰқ +зӘнен кейӘн халифа болатҰнҰн, сонҰмен ңатар Олар ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) ңалаүанҰндай жіне

АллаҒ риза болатҰндай +те тамаша ңҰзмдилердтӘнӘн, Юбу БікӘрдӘқ ңҰсңа, ОмардҰқ &заң халифа болатҰнҰн жіне +те к+п жеқӘстерге жететӘнӘн хабарлаүан. Эім:

деген, "ШҰүҰстан БатҰсңа дейӘнгӘ жерлер менӘқ ҚмметӘмнӘқ меншӘгӘнде боладҰ. Еш бӘр ҚмметӘн жҚйа жердӘ иеленбеген". ХабарҰ діл келдӘ.

Сахих риуаÇтта айтҰлүандай, БідӘр соүҰсҰнан б&рҰн:

деп, АллаҒңа серӘк ңосушҰ Ү&райҰш тайпасҰнҰқ басшҰларҰнҰқ ңай жерде жер жастанатҰнҰн к+рсетӘп бергей-пӘкӘн +з ңолҰммен бей ибн ХалефтӘ +лтӘремӘн">деген, діл солай болдҰ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, бӘр айлҰң ңашҰңтҰңтаүҰ Шам т+қӘрегӘнде, "Мута" мӘндежердегӘ ійгӘлӘ соүҰста шайңасҰп жҚрген сахабаларҰн к+рӘп т&рүандай:

деп, болҰп жатңан оңиүалардҰ достарҰна хабарлаүан. ЕкӘ-Қш аптадан кейӘн çүла ибн МҚнеббих деген сахаба алүҰ шептен келдӘ. Ол ілӘ аузҰн ашпаҰң ИесҚхбир СадҰң, Çүни, РасулуллаҒ (с.а.у.) соүҰстҰқ жайҰн +зӘ баÇндап бердӘ. çүла ант етӘп: «СӘз айтңандай болдҰ» дедӘ.

Эім, сахих риуаÇтта

деп ХазретӘ ХасаннҰқ алтҰ ай халифа болатҰнҰн жіне сенӘмдӘ т+рт шадиÇрлдӘрӘлфа Рашидин)>халифа болатҰн кезеқдерӘн жіне олардан кейӘн халифалҰң жойҰлҰп, м&рагерлӘк басталҰп, патшалҰң орнап, кейӘн сол м&рагерлӘк билӘктӘқ ідӘдейӘн айтҰнҰнан жіне ҚмметӘнӘқ б&зҰлатҰндҰүҰнан хабар берген. Хабар бергенӘндей болдҰ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай,

деп, ХазретӘ ОсманнҰқ халифа болатҰндҰүҰн жіне халифалҰң орҰндҰ босатуҰ талап етӘлетӘндҰ ҚшӘнҮ&ран оңҰп отҰрүан кезӘнде бӘреудӘқ ңолҰнан шійӘт болатҰнҰнан хабар берген. Хабар бергенӘндей болдҰ.

деп, онҰқ керемет баТіухидпен ҚмметтӘ басңаратҰндҰүҰн жіне к+п соңңҰүа &шҰрайтҰнҰн, адамдардҰқ к+бӘсӘ сонҰқ салдарҰнан ңайүҰлҰ жаүдайларүа тап болатҰндҰүҰн хабар бетердӘ Хабар бергенӘндей болдҰ. АбдуллаҒ ибн ЗҚбейӘр Юмеуилер заманҰнда, Меккеде халифалҰң жариÇлап, батҰрлҰңпен соүҰс жҚргӘздӘ. АңҰрҰнда залҰм Хаджаж к+п іскерӘмен шабуҰл жасап, ңиÇн-кескӘ шайңастан кейӘн, атаңтҰ ңаҒарман шейӘт болдҰ.

Ал,

деп, Юм. ҮҰзҰден кейӘн Аббаси мемлекетӘ ң&рҰлҰп, &заң уаңҰт жалүасатҰндҰүҰнан хабар берген. ХабарҰ д&рҰс шҰңтҰ.

деп, болашаңта &лҰ ңолбасшҰ болатҰнҰн, к+п жеқӘстерге жететӘнӘн, к+п &лттар мен ңауҰмдар одан паҰүҰна ретӘндӘгӘн, Çүни ИсламдҰ ңабҰлдайтҰндҰүҰн жіне к+п кӘсӘлердӘқ зиÇн шегетӘнӘн, Çүни мемлекеттерӘ сонҰқ ңолҰмен ң&лайтҰндҰүҰн хабарладҰ. Хаб аңҰрүтҰлүандай діл шҰңтҰ. ХазретӘ Саүад Ислам іскерӘн шебер басңардҰ. Иран мемлекетӘн талңандадҰ. К+п ңауҰмдардҰқ Исламүа кӘрӘп, тура жолүа тҚсуӘне себеп болдҰ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүанҰндай, иманүа келген Хабеш (êфиопиÇ) патшасҰ Неджаши, хикеттӘ. жетӘншӘ жҰлҰнда ңайтҰс боладҰ. Сол кҚнӘ онҰқ +лгенӘ жайлҰ сахабаларүа +зӘ хабар берген екен. ТӘптӘ, жаназа намазҰн да оңҰптҰ. БӘр аптадан соқ НеджашидӘқ діл сол кҚнӘ дҚниеден +ткендӘгӘ жайлҰ хабар келдӘ.

Эім, сахих риуаÇтттарданлүанҰндай, тақдаулҰ достарҰмен бӘрге Ухуд ілде Хира тауҰнҰқ басҰна шҰңңанда тау дӘрӘлдеп, шайңаладҰ.

деп, ХазретӘ Омар мен ОсманнҰқ жіне Юл% АлтейӘт болатҰндҰүҰн хабарладҰ. АйтңанҰндай болдҰ.

Араб М&хаммед (с.а.у.) аңҰлдҰ бӘр адам едӘ деп, аңиңаттҰқ осҰнау кҚн к+семӘне к+зӘн ж&мүан бейшара, бейбаң! лкен м&үжизаларҰнедӘм. бес тҚрӘнӘқ бӘр үана тҚрӘ болүан үайҰптаүҰ оңиүалар жайлҰ он бес, білкӘм жҚз б+лӘмӘнен бӘр б+лӘмӘн естӘдӘқ. МаүҰнасҰ тіуітур дірежесӘнде +те сенӘмдӘ бӘр үана б+лӘмӘн тҰқдадҰқ. ОсоүамдҰмдегӘ

АЛТұНШұ ИШАРА: Сахих риуаÇтта айтҰлүанҰндай, ХазретӘ Фатимаүа (р.а.)

Çүни "Юли БейтӘмнӘқ ӘшӘнен бірӘнен б&рҰн сен маүан ңауҰшасҰқ" деген. АлтҰ айдан кейӘн Фатима (р.а.) ңайтҰсзӘ бол хабар бергенӘндей болдҰ.

Эім, бӘрде Юніс ибн МілӘктӘқ анасҰ мму ХарамнҰқ ҚйӘнде &йңҰдан оÇндҰ да, кҚлӘмсӘреп бҰлай дедӘ:

Умму Харам: "Д&үа ңҰлҰқҰз, мен де солармен бӘрге болайҰн" деп +тӘндӘ. Оүан: «БӘрге боласҰқ!» - дедӘ. ҮҰрҰң, ңорҰн кейӘн кҚйеуӘ Убаде ибн Самитке ерӘп КипрдӘқ алҰнуҰна ңатҰстҰ. Сол жерде ңайтҰс болҰп, мазарҰ зиÇрат орнҰна айналдҰ. Хабар бергенӘндей болдҰ.

деген. çүни, "СакҰф ңауҰмҰнан бӘреу +зӘн пайүамбармҰн деп жариÇлайдҰ жіне бӘреуӘ ңанӘшер залҰм боладҰ". ОсҰлайша +зӘн пайүамбармҰн деп жариÇлаүан мішҒҚр М&хтардҰ жіне жҚз , шҰндам +лтӘрген залҰм ХаджаждҰ айтңан екен.

деп СтамбулдҰ м&сҰлмандар жеқӘп алатҰнҰн, ХазретӘ С&лтан Мехмед ФатихтӘқ жоүарҰ міртебеге ие болатҰнҰн хабар берген. Діл хабар олҰндаӘндей болдҰ.

деп Юбу Ханифа секӘлдӘ Ираннан шҰүатҰн теқдессӘз кімӘл үалҰмдар мен іулиелерге ишара ңҰлҰаүҰ м&рлаүан.

Эім:

деп, Имам ШафидӘ меқзеп, келетӘнӘнен хабар берген екен.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай:

деп, ҚмметӘнӘқ жетпӘс Қш топңа б+лӘнетӘнӘн, тура да кімӘл жолдаүҰлардҰқ ЮҒли сҚннет уіл жамаүат тобҰ дамзат хабар бердӘ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, Имам Алиүа (р.а.): "ХазретӘ Иса (а.с.) сиÇңтҰ сен ҚшӘн адамдардҰқ екӘ тобҰ зиÇнүа &шҰрайдҰ. БӘреулерӘ шектен тҰс махабба ңол ждҰ, бӘреулерӘ шектен тҰс д&шпандҰң етедӘ. ХристиандардҰқ ХазретӘ Исаүа деген махаббатҰ шариүаттҰқ шегӘнен асҰп, АллаҒ саңтасҰн, «АллаҒтҰқрген. Ұ» деп ал, ÇҒудилердӘқ д&шпандҰүҰ шектен шҰүҰп, пайүамбарлҰүҰн, кемелдӘгӘн жоңңа шҰүардҰ емес пе, саүан деген сҚйӘспеншӘлӘгӘнен адамдардҰқ бӘр б+лӘгӘ шариүділелдшегӘнен шҰүадҰ. М&ндай махаббат зиÇндҰ!"

деп бӘр топ кӘсӘлердӘқ

д&шпандҰңтарҰ шектен шҰүатҰнҰн, олар Хариджилер мен ЮмеуилердӘқ ХазӘресӘ:>Иеүа ңарсҰ "Насибе" деп аталатҰн топ екенӘн хабар берген.

Егер бӘреу с&раса: Юли БейттӘ сҚŞдӘ Ү&ран б&йҰрадҰ. ХазретӘ Пайүамбар АлейҒиссалату Уіссалам да онҰ к+п айтңан. ОсҰ махаббат, Шииттер ҚшӘн білкӘм бӘр к Демек, ҚзӘр болар. ЯйткенӘ махаббат ңҰлүандар бӘр шама мас боладҰ. СезӘмге берӘлгӘш келедӘ. Неге Шииттерге, ісӘресе Рафизилерге осҰ махаббаттан пайда ) к+рмлде, Ніби мегзеген ілгӘндей шамадан тҰс махаббатңа т&тҰлдҰ ма?

ЖауабҰ: Махаббат екӘ тҚрлӘ боладҰ.

БӘреуӘ: ЮрӘптӘк маүҰнамен РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам ҚшӘн, Хаң Т &лҰ МҰқ атҰнан, ХазретӘ Али мен ХасандҰ, ХусейндӘ жіне Юли БейттӘю(&рпаүҰн)>сҚŞ. Б&л махаббат РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссаламүа деген махаббаттҰ арттҰрҰп, адамй-аң, Ғи махаббатңа себеп боладҰ. М&ндай махаббат ңанша артса да зиÇнҰ жоң, шектен шҰңпайдҰ, +згелердӘқ ңҰзүанҰшҰ мен д&шпандҰүҰн оÇтпайдҰ.

ЕкӘншӘсӘ: ЕсӘмдӘк маүҰнамен Яз ҚшӘн сҚŞ. ХазретӘ М&хам+йтӘп:лейҒиссалату УіссаламдҰ ойламай, ХазретӘ АлидӘқ ңаҒармандҰүҰн, кемелдӘгӘн жіне ХазретӘ Хасан мен ХусейӘннӘқ жоүарҰ ңасиеттӘлӘгӘн, ерекшелӘктерӘн еске алҰп, жаңсҰ к+редӘ. ТӘптӘ, АллаҒтҰ бӘлмесе де, ПайүамбардҰ танҰмаса да бірӘбӘр оларқ бӘлдсҰ к+редӘ. М&ндай сҚйӘспеншӘлӘк РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссаламнҰқ жіне Хаң ТаүаланҰқ махаббатҰна ңатҰсҰ жоң. Шамадан тҰс артҰң кетуӘ арңҰлҰ басңалардҰ ренжӘтӘп, д&шке ңҰл ңҰладҰ. МӘне, НібидӘқ (с.а.у) айтңанҰндай, ХазретӘ Алиүа деген шамадан тҰс махаббат, ХазретӘ Юбу БікӘр СҰддҰң пен ХазретӘ Омардан сҰрт айналдҰрҰп, олардҰ кемсӘтуге себеп болдҰ, зиÇнүа &шҰраттҰ.

"Үашан ю(Хулеге ПарсҰ жіне Р&м ңҰздарҰ ңҰзмет ңҰладҰ, сол кезде араларҰқда біле мен бҚлӘк, алауҰздҰң пайда боладҰ. Язара соүҰс басталадҰ. ЖамандарҰқ бастарҰқа шҰүҰп, ңайҰрлҰларҰқ мен игӘ жаңсҰларҰқа тиӘсетӘн боладҰ" деп хабар бердӘ. ОтҰз жҰлдан . ҮураосҰ айтҰлүандар ортаүа шҰңтҰ.

АлидӘқ ңолҰмен "Хайс. ОлаамалҰ алҰнатҰнҰн хабарладҰ. РасҰнда, ертесӘне НібидӘқ бӘр м&үжизасҰ ретӘнде "Хайбер" ңамалҰнҰқ ңаңпасҰн ХазретӘ Али ж&лҰп алҰп, ңалңан ңҰлҰп пайдаландҰ да, жеқӘске жездер Қоқ ңаңпанҰ лаңтҰрҰп жӘбердӘ. СегӘз ңуаттҰ адам, ілгӘ есӘктӘ жерден к+тере алмаүан деседӘ. Басңа риуаÇтта ңҰрҰң адам к+тере алмаптҰ.

СеҒл ибн Амр ілӘ иманүа келмей т&рҰп т&тңҰнүа тҚстӘ. ХазретӘ Омар, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссаламүа айттҰ: "Р&ңсат етӘқӘз, м&нҰқ тӘстерӘн ңаүҰп тастайҰн. ЯйткенӘ, ол тӘлӘнӘқ +ткӘрлӘгӘмен Ү&ратҚсӘнд кіпӘрлерӘн бӘзге айдап салатҰн". РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам:

дедӘ. ШҰнҰменен-аң, РасулуллаҒ Аллату Уалату Уіссалам дҚниеден ңош айтҰсҰп к+з ж&мүан сітӘнде Сахабалар арасҰнда ңайүҰлҰ сабҰрсҰздҰң бас к+рсеткен кезде, ХазретӘ Юбу БікӘр СҰддҰң ңалайша Мідинада асңан &стамдҰлҰң танҰтҰп, халҰңңа басу айтҰп, мақҰздҰ бӘр насихатпен сахабаларде, еқ штандҰрҰп ж&батңан болса, СеҒл де сол сітте ңасиеттӘ Меккеде діл Юбу БікӘр СҰддҰң сиÇңтҰ сахабаларүа басу айтҰп, ңапалҰ к+қӘлдерӘн ж&батҰптҰ. ЯзӘнӘқ мілӘм шешендӘгӘмен Юбу БікӘр СҰддҰңтҰқ насихатҰнҰқ маүҰнасҰнда уаүҰз айтңан екен. ТӘптӘ, еуҰнда,Ұз-ң&тпанҰқ с+здерӘ бӘр-бӘрӘне +те &ңсас екен.

Эім, СҚракаүа:

"КисранҰқ екӘ бӘлезӘгӘн таүасҰқ!" дептӘ. ХазретӘ ОгӘ сол уаңҰтҰнда Кисра +лтӘрӘлдӘ. БайлҰңтарҰ мен ерекше безендӘрӘлген бӘлезӘктерӘ келдӘ. ХазретӘ Омар бӘлезӘктердӘ СҚракаүа таңтҰ.

деп, НібидӘқ (с.а.у) хабарҰн есӘне алдҰ.

Эім:

"ПарсҰнҰқ КисрасҰ кеткеннен кейӘн, ңайтҰп Кисра &лҰ кедҰ!" деген, діл солай болдҰ.

Эім, КисранҰқ елшӘсӘне: " Діл ңазӘр, КисранҰқ &лҰ Ширвие Первиз, КисранҰ +лтӘрдӘ" дедӘ. ЮлгӘ елшӘ с&растҰрдҰ, айтҰле, ңабңҰтта діл солай болҰптҰ, ол да ИсламдҰ ңабҰлдадҰ. КейбӘр хадистерде, ол елшӘнӘқ есӘмӘ "Фируз" екен.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, Хатиб ибн БелтанҰқ жасҰрҰн тҚрде Ү&райҰшңа жӘберген хатҰн бӘлӘп ңойҰп, хабар бердӘ. ХазӘретӘ Али мен МилмайдҰ аттандҰрҰп т&рҰп: «Пілен жерде бӘр адамда бӘр хат бар. АлҰп келӘқдер!» дедӘ. Олар айтҰлүан жерден діл сол хаттҰ алҰп келдӘ. ХатибтҰ шаңҰрдҰ. НелӘктен бҰлай ӘстедӘқ?" дедӘ. Ол да ҚзӘрӘн айттҰ, ҚзӘрӘн ңабҰл еттӘ.

Ұна т&ахих риуаÇтта айтҰлүандай, Утбе ибн Юбу ЛіҒіб жайҰнда:

деп УтбенӘқ жан тҚршӘгерлӘк +лӘмӘн хабарладҰ. Содан к+п &замай Иемен жаӘгӘненра жатңанда онҰ бӘр арҰстан жеп ңоÇдҰ. Пайүамбар АлейҒиссалату УіссаламнҰқ терӘс батасҰ ңабҰл болҰп, хабарҰ шҰндҰңңа айналдҰ.

да мҰна БатҒанҰқ тастарҰ оүан хабарлап бӘлӘп ңоÇдҰ". РасҰнда бӘршама уаңҰттан кейӘн РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам оларүа бӘр ірпӘн де ңалдҰрмай с+здерӘн ңайтберӘктердӘ. Сол уаңҰтта Аттаб пен Харис шіҒідат келтӘрӘп, м&сҰлман болдҰ.

МӘне ей, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссаламдҰ танҰмайтҰн опасҰз блӘп ңа, дӘнсӘз адам! НазарҰқ сал! Ү&райҰштҰқ ңҰрсҰң екӘ к+семӘ, бӘр үана үайҰптан айтңан хабарҰн естӘп, иманүа келдӘ. СенӘқ ар-&жданҰқ ңайда? ОсҰ үайҰптан айтңан хабарҰ сиÇңтҰ кеқ тараүан мҰқдаүан м&үжизаларҰн естӘп отҰрҰп, сонтҰрлҰңтолҰң сенгӘқ келмейдӘ! ЖарайдҰ таңҰрҰбҰмҰздан ауҰтңҰмай-аң ңоÇйҰң.

Эім, сахих риуаÇт бойҰнша, БідӘрдегӘ соүҰста ХазретӘ Аббас м&сҰлман болмай т&рүанда сахабалардҰқ ңолҰна тңатҰста тҚседӘ. Одан азаттҰүҰ ҚшӘн ң&н с&раүан кезде: «Т+лейтӘн аңшам жоң» дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам: «ЮйелӘқ ммҚ Фадл екеуӘқ м&нша аңшанҰ пілен жерге жасҰрдҰқдар үой!» дедӘ. ХазретӘ Аббас тақңала мойҰндап, «ЕкеумӘзден +зге ешкӘм бӘлмд ибн ң&пиÇ сҰр едӘ» деп, сол жерде иман келтӘрӘп м&сҰлман болдҰ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, Лебид-Ә çҒуди деген зиÇнкес сиңҰршҰ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам&лдар сҰн деп адам айтңҰсҰз ісерлӘ бӘр сиңҰр жасадҰ. БӘр тараңңа шаштарҰн орап, дуалап, сиңҰр жасаүан соқ, бӘр ң&дҰңңа тастай салдҰ. РасулуллаҒӘ жалүиссалату Уіссалам, ХазретӘ Али мен сахабаларүа айттҰ: "БарҰқдар! пілен жердегӘ ң&дҰңта осҰндай сиңҰрланүан заттар бар. ТауҰп, алҰп келӘқдер!" БардҰ да діл сол айтҰлүандардҰлаҒтҰ келдӘ. ЮрбӘр тал шашҰ тарңатҰлүан сайҰн, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам ауҰруҰнан айҰүҰп жеқӘлдей бердӘ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай,ң, жаүҚрейре жіне ХҚзейфе сҰндҰ Қлкен т&лүалар ңатҰсҰп отҰрүан бӘр жиҰнда, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам:

дедӘ, Çүни, «осҰ отҰрүандардан бӘреуӘқ дӘннен безӘп, аңҰрҰ жаман боладҰ» Юбу ХҚрейрей да бҰ: Сол жиҰнда болүан бӘр адаммен екеумӘз үана ңалүан кезде мен ңаттҰ ңорҰңтҰм. КейӘн ілгӘ адам, Иемаме соүҰсҰнда МҚсейлименӘқ жаүҰна шҰүҰп кеттӘ де, сатңҰн ретӘнде +лтӘрӘлдӘ. НібидӘқ (с.а.у.) хабарҰ аңиңатңа айналдҰ.

ЭіүҰн тҚих риуаÇтта айтҰлүандай, УмейӘр мен Сафуан м&сҰлман болмай т&рүанда, к+п аңшаүа жалданҰп, ХазретӘ ПайүамбардҰ (с.а.у.) +лтӘруге бел буадҰ. УмейӘрарайдҰамбардҰ (с.а.у.) +лтӘруге дайҰндалҰп Мідинаүа келедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам УмейӘрдӘ к+рдӘ де жанҰна шаңҰрдҰ. Оүан: «Сафуанмен келӘскендерӘқ осҰ ма?» деп ңолҰн УмейӘрдӘқ кеудесӘне ңойдҰ. мейӘр "иі" дедӘ дҰш кӘтлман болдҰ.

ОсҰ сиÇңтҰ басңа да к+птеген оңиүалардҰқ болатҰнҰн алдҰн ала хабарлап отҰрүан. Б&лар хадис жайлҰ ійгӘлӘ алтҰ кӘтапта ділелдерӘмен бӘрге баÇндалүан. Б&л еқбекте баÇндалүан оңиүалардҰқ басҰм к+пшӘлӘгӘ, мнан бр дірежесӘнде сенӘмдӘ де анҰң. Б&хари мен МҚсӘлӘмнӘқ кӘтаптарҰ, Ү&раннан кейӘнгӘ еқ сенӘмдӘ кӘтап екенӘ зерттеушӘ үалҰмдар тарапҰнан ңабҰлданүан. Ал +зге сахихи Тирмизи, Несаии, Юбу ДсҚресӘМҚснед ХакӘм, МҚснедӘ Ахмед ибн Ханбел жіне Делаил БейҒаки сиÇңтҰ кӘтаптарда атҰ ж+ндерӘмен баÇндалүан болатҰн.

Ей, дӘнсӘз аңҰмаң! «Араби М&хаммед (с.а.у.) аңҰлдҰ адам едӘ» деп +те шҰңпа. ЯйткенӘ, осҰ үайҰптаүҰ оңиүалминин Ұнда М&хаммед (с.а.у) тура хабарлап, діл айтңан болса, м&нҰқ екӘ-аң жолҰ бар, басңа жолҰ жоң. ç ол КӘсӘнӘқ (с.а.у.) назарҰ +ткӘр, аңҰлҰ кімӘл. СондҰңтан +ткен шаң пен болашаңтҰ жіне бҚкӘл дҚниенӘ тҚгел к+редӘ, бӘледӘ. ДілӘрек айтңанда ілардҰқ жан-жаүҰн, шҰүҰсҰ пен батҰсҰн ңамтитҰн к+зӘ, +ткен шаң пен болашаңтҰ бӘлетӘн дариÇ аңҰлҰ бар. Юрине б&ндай жаүдай жай адамда болмайдҰ. Егер болса, ілемнӘқ жаратушҰсҰ берген

ЭіжайҰп сҰйлҰң, керемет ңасиет. Б&л, +з алдҰна тақүажайҰп бӘр м&үжиза. ç болмаса б&л мҚбірак Т&лүа (с.а.у.), сондай лҰң ХікӘмнӘқ ңҰзметкерӘ, шікӘртӘ, барлсҰл ңасе ОнҰқ назарҰнда жіне басңаруҰнда. БарлҰң ілем, барлҰң уаңҰт ОнҰқ імӘрӘмен ңозүаладҰ... лҰ діптерӘ Ліухи Махфузда барлҰң нірсе жазулҰ. Үалаүан уаңҰтабаңңшікӘртӘне бӘлдӘредӘ, к+рсетедӘ. Демек, М&хаммеди Араби ҺалейҒиссалату Уіссілім +зӘнӘқ &лҰ &стазҰ "Мілики иіумеддиннен", Çүни, дӘн кҚнӘнӘқ ИесӘнен дірӘс аладҰ, басңаларүа дірӘс бередӘ...

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, Хазрек+п оңидтӘ, ДҚумет-ул ДженделдӘқ кейдӘр деген басшҰсҰмен соүҰсуүа жӘберӘп жатңан кезде:

дейдӘ, Çүни, ол онҰ ңодасҰлдӘ кӘ жҚрген жерӘнен &стап, ңарсҰлҰңсҰз т&тңҰндайтҰнҰн хабарладҰ. ХазретӘ Халид діл солай т&тңҰндап алҰп келдӘ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, Ү&оптасңтайпасҰнҰқ Хашими іулетӘн жамандап, жазүан Үаүбаүа ӘлӘнген ңаүаз жайҰнда, "ң&рттар жазулҰ ңаүаздарҰқдҰ жеп ңойдҰ, тек АллаҒтҰқ есӘмдерӘне тиӘспедӘ!" деп хабарла ңажетйӘню(Каспи)>ңаүазүа ңараса, діл солай болҰп шҰңтҰ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, «Бейт-ул МаңдистӘ жеқӘп алу кезӘнде оба ауруҰ шҰүадҰ...» деп Әз, ңаала хабар бердӘ. ХазретӘ ОмардҰқ заманҰнда Бейт-ул Маңдис жеқӘп алҰндҰ. Оба ауруҰнҰқ кҚштӘлӘгӘ соншалҰң, Қш кҚнде жетпӘс мҰқ адам +лдӘ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, ол кезде ілтеме) нбаүан Басра мен Баүдад ңалаларҰнҰқ пайда болатҰнҰн, Баүдатңа дҚниенӘқ бар байлҰүҰ жиҰлатҰндҰүҰн ірӘ сол кезде ТҚрӘктер мен Хазар теқӘзӘнӘқ т+қӘрегӘндегӘ халҰңтар Арабтармен соүҰсатҰндҰүҰн, кейӘн олардҰқ Ислам дӘ пайдабҰлдап, арабтардҰқ ӘшӘнде жҚрӘп арабтарүа ҚстемдӘк ететӘнӘн хабар берген.

деген екен, Çүни, «Б&дан кейӘн ол тоңтаан емес, керӘсӘнше мен оларүа шабуҰл жасаймҰн!» Діл хабар бергенӘндей шҰңтҰ.

Эім, сахих риуаÇтта айтҰлүандай, ңайтҰс болуҰнан бӘр-екӘ ай

б&рҰн: деп, дҚниеден +тереқ н айттҰ.

"+зӘнен б&рҰн ЗейӘдтӘқ бӘр мҚшесӘ шейӘт боладҰ". БӘр шама уаңҰттан кейӘн, НихавендӘдегӘ соеушӘ ебӘр ңолҰ шабҰлдҰ. Демек еқ алдҰмен ңолҰ шейӘт болҰп, белгӘлӘ бӘр маүҰнада жіннатңа кеттӘ.

МӘне, барлҰң айтҰлүан үайҰптаүҰ оңиүалар, он б+лӘмнен т&ратҰн тҚрлӘ м&үжизаларҰнҰқ бӘр үана тҚрӘ. Ол тҚрӘнӘқ де оннаар маүб+лӘгӘн тҚгел айтпадҰң. ОсҰ б+лӘммен ңоса Ү&раннҰқ м&үжизаларҰ жайлҰ жиҰрма бесӘншӘ С+зде ауңҰмдҰ тҚрде үайҰптан берген хабардҰқ, т+рт тҚрӘн ңҰсңаша баÇндаүанбҰз. МӘне м&ндаүҰ тҚрӘмен бӘрге, Ү&ран атӘмен үайҰптан хабар берӘлген сол т+рт Қлкен тҚрӘн ңоса ңарастҰр. Б&лар ПайүамбарлҰңтҰқ ңаншалҰң сенӘмдӘ, шҚбісӘз, к+ркем де ңуаттҰ, кҚштӘ ділелӘ екенӘне к+зӘқ к+ргендей сен! Ар-&жлім от ж&рдай болҰп, аңҰлҰ б&зҰлмаүан бӘреу, ілбетте бҰлай деп иман етер едӘ: Ол кӘсӘ, Çүни, М&хаммед АлейҒиссалату Уіссілім, Халиң-Ұ КҚлли Шей, Һаллам-ул ҺуŞб болүан, Çүни, барлҰң нірсеге ң&дӘретӘ жететӘн, үайҰптҰ толҰң бӘлушӘ АллаҒтҰқ елшӘсӘ ірӘ Оске сабар алҰп т&радҰ.

ЖЕТӨНШӨ ИШАРА: ЕндӘ ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у) м&үжизаларҰнҰқ таүамнҰқ берекетӘ жайҰндаүҰ б+лӘмӘнен сенӘмдӘ жіне маүҰнасҰ тіуітур бӘрнеше мҰсалдарҰн ишара етемӘз. ЮуелӘ бкелмейӘспе баÇндалүанҰ ж+н.

ҮазӘр баÇндалатҰн береке туралҰ м&үжизалардҰқ мҰсалдарҰ, ірңайсҰсҰ іртҚрлӘ жолдармен, тӘптӘ кейбӘрӘ он алтҰ жолмен, шҚбісӘз ділелдермен расталүан. К+пшӘлӘгӘ жамаүаттҰқ к+з алдҰнда болүан. ОлардҰ бӘзге соле кереаттҰқ ӘшӘндегӘ сенӘмдӘ де шҰншҰл жандар жеткӘзген. МҰсалҰ: "Т+рт уҰс Саү деп аталатҰн таүамнан жетпӘс адам жедӘ ірӘ тойдҰ" деп айтҰладҰ. ЮлгӘ жетпӘс адам б&л с+здӘ естӘп, ңарсҰ шҰңпадҰ. Демек ойҰқ ей растап отҰр. Алайда сонау шҰндҰң пен аңиңат үасҰрҰнда, Хаңңа үана табҰнатҰн зерек, м&ңиÇт, турашҰл сахабалар, кӘшкене жалүан нірсе к+рсе болдҰ дереу ңарсҰ шҰүатҰн. Ал ендӘ бӘз баÇнддӘ нҰүотҰрүан оңиүалардҰ к+пшӘлӘк риуаÇт еткен, +згелерӘ Қндемей ңостаүан. Демек, ірбӘр оңиүа маүҰнасҰнда тіуітур секӘлдӘ сенӘмдӘ. Эім сахабалар, Үолса, іне аÇттарҰнҰқ саңталуҰнан кейӘн РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ амалдарҰ

СондҰңтан, «Сонау заманнан берӘ ңанша уаңҰт +тс>деуге&л хадистерге еш нірсе араласпай, таза жеткенӘн ңайдан бӘлемӘз?» деген ой келмеуӘ керек.

Берекет жайлҰ сенӘмдӘ м&үжизалардҰқ бӘрӘншӘ мҰсалҰ: ЮуелӘ Б&хари мен МҚсӘлӘм, ділелӘмен сенӘмдӘ алтҰ кӘтап бӘр ауҰздан маң&лдаүан Ұ бӘр Әр хабар: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ХазретӘ Зейнеппен Қйлену тойҰнда ХазретӘ ЮністӘқ анасҰ мму СҚлейм, бӘр-екӘ уҰс ң&рманҰ майүа ңуҰрҰп бӘр ҰдҰсңа салдҰ да ХазретӘ Юніс арңҰлҰ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүаде айрдӘ. ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) Юніске: "ПілендӘ, пілендӘ шаңҰр. Эім,

шӘншӘ мҰсал: ХазретӘ Омар ибн Хаттаб пен Юбу ХҚрейре жіне Сілімі ибн Юкуа жіне Юбу Юмрат-іл Юнсари сҰндҰ Үайтарден келген бӘр хабар: БӘр соүҰста іскер аш ңаладҰ. Олар РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа жҚгӘндӘ. ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.): «ДорбаларҰқда ңалүан ризҰңтарҰқдҰ тҚгел жинақдар!» дедӘ. ЮрңайсҰсҰ б жасҰр уҰс ң&рма ікелдӘ. Еқ к+п ікелгенӘ т+рт уҰс болар. БірӘн бӘр таңҰр кӘлемге салдҰ. Сілімі айтадҰ: «БарлҰүҰн шамалаүанҰмда, жатңан ешкӘдей үана едӘ".>РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім берекет ҚшӘн д д&үа лдҰ да: "ЮркӘм ҰдҰсҰн ікелсӘн» дедӘ. БарлҰүҰ ҰдҰстарҰн алҰп келдӘ. Бос ҰдҰс ңалмадҰ, барлҰүҰ толтҰрҰлдҰ. Сонда да артҰлҰп жаттҰ. Сахабалардан бӘреуӘ: «ЮлгӘ берекеттӘқ барҰсҰнан байңаүанҰм, егер дҚние жҚзӘнӘқ т&рүҰндарҰ ң&зҰр, оларүа да жетер едӘ» деген екен.

БесӘншӘ мҰсал: ДілелдӘ кӘтаптар сенӘмдӘ тҚрде бҰлай баÇндайдҰ: ХарӘнедӘЖабир-ул Юнсари ант ӘшӘп айтадҰ: Мідина мақҰндаүҰ ійгӘлӘ Хендек соүҰсҰнда, т+рт уҰс арпа &нҰнан пӘсӘрӘлген нанмен, бӘр серкенӘқ етӘнен мҰқ адам жеп, сонда да біз баÇүҰ ңалпҰнда ңан тӘкеазретӘ Жабир айтадҰ: "Сол кҚнӘ тамаң менӘқ ҚйӘмде пӘсӘрӘлген едӘ. МҰқ адам тамаңтанҰп кеткен соқ, ңазанҰмҰз толҰп т&рдҰ, ңамҰрҰмҰздан ілӘ де нан жасалҰп КейӘн ЯйткенӘ ілгӘ ңамҰр мен ңазанүа РасулуллаҒ (с.а.у) мҚбірік аузҰнҰқ суҰн тамҰзҰп, береке ҚшӘн д&үа еткен болатҰн".

МӘнеки, осҰ берекенӘқ м&үжизасҰн, мҰқ кӘсӘнӘқ к+з алдҰнда міқгӘдҰқ да сол жерде болүанҰн к+рсете отҰрҰп, ХазретӘ Жабир ант ӘшӘп айтҰп отҰр. Демек б&л оңиүа, мҰқ адам риуаÇт еткендей сенӘмдӘ десе боладҰ.

АлтҰншҰ мҰсал: ШҚбісӘз ңуаттҰ хабар бойҰР&м пабидӘқ ңҰзметкерӘ ХазретӘ ЮністӘқ немере аүасҰ ійгӘлӘ Юбу Талха айтадҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ЮністӘқ ңолтҰүҰнҰқ астҰна ңҰстҰрҰп ікелген азүантай арпа нансҰ іулетпӘс-сексен адамүа тойүанша жегӘздӘ. "МҰна азүантай нандҰ турақҰздар!" деп б&йҰрдҰ жіне береке ҚшӘн д&үа ңҰлдҰ. ОтҰрүан мекен тар болүандҰңтесӘ же-оннан келӘп жедӘ, бірӘ де тойдҰ.

ЖетӘншӘ мҰсал: ШҚбісӘз наңтҰ хабар бойҰнша, Шифай Шериф жіне МҚсӘлӘм сиÇңтҰ ділелдӘ кӘтаптар баÇндайдҰ: ХазретӘ Жабир-ул Юнсари айтадҰ: БӘр кӘсӘ, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімнан отбасбӘр кӘ таүам с&радҰ. Оүан РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, жартҰ ңап арпа бердӘ. заң уаңҰт ілгӘ адамнҰқ отбасҰ жіне ңонаңтарҰ да сол арпадан жедӘ. Үараса, таусҰлатҰн тҚрӘ жоң. ШамасҰн байңау ҚшӘн +лшеп к+рдӘ. Содан кБӘрде берекесӘ де кеттӘ,

азаÇ бастадҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа келӘп болүан жайдҰ баÇндаүанда, жауап ретӘнде бҰлай дедӘ:

çүни: "Егер +лшемегендерӘқде сендерге +мӘр бойҰна жетер едӘ".

СегӘзӘншӘ мҰсал: Тирмизи, Несаий, БейҒаки жіне Шифай Шериф сҰндҰ ділеҰнҰқ утаптар баÇндайдҰ: ХазретӘ Семуре тебн-и ЖҚндуб айтадҰ: БӘреулер РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа бӘр кесек ет берӘп жӘберӘптӘ. ТақертеқншҰлҰң ке дейӘн ілгӘ еттӘ адамдар топ-тобҰмен келӘп жеп жаттҰ.

МӘне, кӘрӘспеде баÇндалүан сҰрүа байланҰстҰ, б&л береке оңиүасҰ тек ңана СемуренӘқ айтуҰмеатҰна емес, ол сол тамаңтҰ жеген жамаүаттҰқ уікӘлӘ сиÇңтҰ, солардҰқ атҰнан айттҰ, олар да растап отҰр.

ТоүҰзҰншҰ мҰсал: Шифа-й Шериф кӘтабҰнҰқ иесӘ жіҰ пайүӘлӘ ибн Юбу Шейбе жіне Таберани сҰндҰ сенӘмдӘ де тура мухаңңиктердӘқ риуаÇтҰнда, ХазретӘ Юбу ХҚрейре айтадҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім маүан бҰлай деп б&йҰрдҰ: "ҮасиеттӘ мешӘттӘқ ауласҰн мекен еткен жҚзден астам к+шпендӘ дірн, ЯзӘдӘ шаңҰр!". Мен олардҰ Әздеп, жинап алҰп келдӘм. БірӘмӘзге бӘр табаң таүам &сҰндҰ. БӘз, ңалаүанҰмҰзша жедӘк. Ол табаң ңойҰлүан уаңҰтта ңандай болса, сол ңалпҰнда ңалдҰ. Тек таүамда саусаңтардҰқ ӘздерӘ үана к+рӘнӘп жаттҰ.

МӘнеки, ХазретӘ , ал ерейре, ауладаүҰ барлҰң кімӘл жандардҰқ ңолдауҰна сҚйенӘп, олардҰқ атҰнан хабар бердӘ. Демек, ауладаүҰ т&рүҰндардҰқ барлҰүҰ риуаÇт еткендей сеетӘн. СонҰмен ңатар, б&л хабар хаң жіне тура болмаса, ілгӘ сенӘмдӘ де кімӘл кӘсӘлердӘқ Қндемей ңалҰп, ңарсҰ шҰңпауҰ істе мҚмкӘн бе?

ОнҰншҰ мҰсал: ШҚбісӘз наңтҰ хабар бойҰнша, ХазретӘ Имам Али айтадҰ: удҰқ тРасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Абдулмутталибтен тараүан іулеттӘ жинадҰ. Олар ңҰрҰң адам едӘ. ОлардҰқ кейбӘреуӘ бӘр ботанҰқ етӘн жеп, т+рт нҰқ меҚт ӘшӘп ңоÇ алатҰн. БӘраң, оларүа бӘр уҰстай тамаң дайҰндалдҰ. БарлҰүҰ жеп тойдҰ. Тамаң бастапңҰ м+лшерӘндей ңалдҰ. Сонан соқ, аүаштан жасалүан шарамен Қш-т+рт адамүа жетерлӘктей үана сҚт ікелдӘ. БірӘ де ӘштӘ, тойдҰ. СҚт сол кҚйӘнде ңалдҰ. . Сондб&л берекет ХазретӘ АлидӘқ батҰрлҰүҰ мен адалдҰүҰндай анҰң м&үжиза болатҰн.

Он бӘрӘншӘ мҰсал: ШҚбісӘз хабар бойҰнша, ХазретӘ Али мен Фатима-т-уз ЗіҒранҰқ Қйлену тойҰнда, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Биліл Хабешиге бҰлай дтер меҰрдҰ: "Т+рт-бес уҰс &ннан нан пӘсӘрӘлсӘн жіне бӘр тайлаң сойҰлсҰн." ХазретӘ Биліл айтадҰ: Мен таүамдҰ айтуҰ бойҰнша дайҰндап ікелдӘм. РасулуллаҒ (с.а.у.) мҚбірік ңолдарҰн тамаңтҰқ ҚстӘне ңойҰп д&үа еттӘ. Сахабалар топ-тобҰмен келӘп, жеп жаттҰерӘште тамаңтҰқ сарңҰтҰна таүҰ да береке ҚшӘн д&үа ңҰлдҰ, барлҰң некелӘ ійелдерӘнӘқ ірңайсҰсҰна бӘр бӘр кеседен сҰбаүа жӘбердӘ. Оларүа: "ЯздерӘ жесӘн жіне келген ңонаңтарҰна жегӘзсӘн" деп б&йҰрдҰ. Юрине, осҰндай ңасту УісбӘр тойда, осҰндай бӘр берекенӘқ болуҰ зақдҰ едӘ. Солай болдҰ да.

Он екӘншӘ мҰсал: ХазретӘ Имам Жафар СадҰң, ікесӘ Имам Мухаммед-ул БакҰрдан, ол да ікесӘ Имам Алиден риуаÇт етуде: БӘр кҚнӘ Фатима-т-уз ЗіҒра ж&байҰ ХааңтҰқ Али екеуӘне жетерлӘктей тамаң пӘсӘрдӘ. СосҰн АлидӘ жӘберӘп РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ бӘрге тамаң жеуге шаңҰрттҰ. Ол кӘсӘ келген соқ ілгӘ тамаңтан ірбӘр ійелӘне бӘр кеседен жӘберткӘздӘ. СосҰн +зӘне, Алиге, Фатимаүа жіне балаларҰна бӘт&мшал кеседен б+лӘп бердӘ. Сонда, осҰ оңиүа туралҰ ХазретӘ Фатима бҰлай дейдӘ: "ҮазандҰ тҚсӘрӘп ңойүаннан кейӘн де толҰп т&рдҰ. АллаҒтҰқ ңалауҰмен, іҰңтап маңтан бӘраз уаңҰт жедӘк." АпҰрҰм-ай осҰнау анҰң риуаÇттар жолҰмен жеткен осҰ берекенӘқ м&үжизасҰна к+збен к+ргендей болҰп неге сенбейсӘқ? Юрине, б&үан ңарсҰ шайтаннҰқ +зӘ де сҰлтау таппас.

Он ҚшӘншӘ мҰсал: Юбу ДіуӘт жіне Ахмед ибн ХақӘл ИсИмам БейҒаки сиÇңтҰ турашҰл имамдар, ДҚкейн-ул-Ахмеси ибн Саид-ил МҚзениден жіне алтҰ аүайҰнҰмен бӘрге ПайүамбардҰқ с&хбатҰна б+ленген сахабалардҰқ бӘрӘ Н&үман ибн Муккарин-ил Ахмес-ил МҚзениден жіне ЖеҰншҰл , сондай-аң, ХазретӘ Омар ибн Хаттабтан риуаÇт етуде: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, ХазретӘ Омарүа: "Ахмеси тайпасҰнан келген т+рт жҚз аттҰнҰқ жолҰна азҰң-тҚлӘк бер!" дедӘ. ХазретӘ Омар: "Уа, РасулуллаҒ! ҮолдаүҰ бар азҰңтҰқ шамасҰ ш+ккер мен дай-аң" дептӘ. Пайүамбар (с.а.у): "Бер!" деп імӘр етедӘ. Ол да, жартҰ жҚк ң&рмадан, т+рт жҚз аттҰүа жетерлӘктей азҰң бердӘ. БерӘлӘп болүан соқ да ешкӘм тимегендей сол кҚйӘнде ңалдҰ дейдӘ.

МӘне осҰ берекенӘқ м&үжизасҰ, т+рт зиÇн каммен, ісӘресе, ХазретӘ Омармен байланҰстҰ болса шҚбісӘз болүанҰ. ЯйткенӘ риуаÇттардҰқ артҰнда солар т&р. Б&лардҰқ ҚндемеуӘ, растаүанҰ. ЕкӘ-Қш хабар екен, жалүҰз адамт пен н екен деп +те шҰңпа! Б&ндай оңиүалардҰ бӘр адам риуаÇт етсе де маүҰнауи тіуітур болҰп есептеледӘ.

Он т+ртӘншӘ мҰсал: ЮуелӘ Б&хари жіне МҚсӘлӘм секӘлдӘ сахих кӘтаптардҰÇушҰлҰӘзген хабарҰнда бҰлай дейдӘ: ХазретӘ ЖабирдӘқ ікесӘ ңайтҰс болүанда, артҰнда к+п ңарҰзҰ ңалүан екен. ҮарҰз иелерӘ де ÇҒудилер. Жабир ікесӘнен ңалүан дҚние мҚлӘктӘ соларүа берейӘн деп едӘ, ңабҰлдамадҰ. Ал, баңшасҰнан тҚсе +теп, бӘрнеше жҰлда ңарҰзҰн +теуге жетпес едӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім: «БаңшақдаүҰ жемӘстердӘ жинастҰр!» дедӘ. АйтңанҰн екӘ етпей орҰндадҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім жиналүан жемӘстердӘқ ортасҰна барҰам кел ңҰлдҰ. Жабир, ікесӘнӘқ барлҰң ңарҰздарҰн бергеннен кейӘн де баңшадан бӘр жҰлда тҚсетӘн +нӘм м+лшерӘнде жемӘс ңалҰптҰ. БӘр риуаÇтта, ңарҰз иелерӘне берӘлген м+лшердей ңалдҰ дейдӘ. ҮарҰз иелерӘ ÇҒудилер осҰ оңиүаүа тақ ңалүайналадсонша, абдҰрап естерӘнен тана жаздадҰ.

МӘне, осҰ айдай анҰң береке м&үжизасҰ, ХазретӘ Жабир сҰндҰ бӘрнеше риуаÇт етушӘлердӘқ айтңандарҰ үана емес, білкӘм ел арасҰна кеқ таралүандҰңтан осҰ оңиүаүа ңатҰстҰ, к+птеген адамда к+птетҰнан риуаÇт етӘлӘп отҰр.

Он бесӘншӘ мҰсал: ЮуелӘ Тирмизи мен Имам БейҒаки сҰндҰ мухаңңиңтер, ХазретӘ Юбу ХҚрейре айтңан сахих хабарларҰмен ңоса бҰлай деп риуаÇттаудсабаүҰ ХҚрейре бҰлай дейдӘ: БӘр соүҰстаю(+зге бӘр риуаÇтта Тебук соүҰсҰнда)>іскер аш ңалҰптҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім:

"БӘр нірсе ңалдҰ ма?"Ұқ імӘ Мен: "Дорбада бӘраз ң&рма бар" дедӘм.ю(БӘр риуаÇтта он бес тҚйӘр). "АлҰп кел!" дедӘ. АпарҰп едӘм, мҚбірак ңолҰн салҰп, бӘр уҰсҰн алдҰ да бӘр ҰдҰсңа салҰп, ббетӘндс&рап д&үа ңҰлдҰ. СосҰн он-оннан іскердӘ шаңҰрдҰ, барлҰүҰна жегӘздӘ. КейӘн

дедӘ. Мен дорбанҰ ашҰп ӘшӘне ңолҰмдҰ салдҰм. АлүашңҰ алҰп келгендегӘдей м+лшерде ңолҰма ӘлӘндӘ. Пайү салҰпмҰздҰқ (с.а.у.) к+зӘ тӘрӘсӘнде, содан кейӘн де Юбу БікӘр мен Омар жіне ОсманнҰқ діуӘрӘнде де ілгӘ ң&рмадан жеп жҚрдӘм.ю(Басңа бӘр риуаÇтта бҰлай

юайтҰладҰ: Ол ң&рмалардҰқ бӘршамасҰн, АллаҒ жолҰнда сарп еттӘм., ңабҰ ХазретӘ Османүа ңастандҰң жасалҰп шійӘт болүанда, ілгӘ ң&рма ңабҰмен бӘрге &рланҰп кеттӘ).

МӘнеки, ЮлемнӘқ М&үалӘмӘ, адамзаттҰқ маңтанҰшҰ, АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ңасиеттӘ медресесӘ жіне дірӘсханасҰ болүан СуффанҰқ табандҰ, мҰңтҰ шікӘ келдӘӘ мҚридӘ, жадҰнҰқ мҰңтҰлҰүҰ ҚшӘн НібидӘқ батасҰна б+ленген ХазретӘ Юбу ХҚрейре айтңан, Тебук соүҰсҰнда к+пшӘлӘктӘқ к+з алдҰнда болүан осҰ береке туралҰ м&үжизасҰ маүҰнауи т&рүҰдан к+пшӘлӘктӘқ с+зӘндей сенӘмдӘ, ңуаттҰ болса керк+рсет Он алтҰншҰ мҰсал: ЮуелӘ Б&хари секӘлдӘ сахих кӘтаптар жеткӘзген шҚбісӘз риуаÇттарда бҰлай делӘнген: БӘрде ХазретӘ Юбу ХҚрейренӘқ ңарнҰ ашадҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ соқҰнан ерӘп, мҚбірак ҚйӘне барадҰ. Үараса бӘр тостаңатадҰ.бӘреуден сҰй ретӘнде келген екен. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім: «Суффада т&ратҰндардҰ шаңҰр!» дейдӘ. Юбу Хурейре: «Мен ӘшӘмнен: Б&л сҚттӘқ барлҰүҰн +зӘм Әше салар едӘм. Мен тарменйда м&ңтажбҰн» дедӘм. БӘраң Ніби б&йҰрүасҰн олардҰ шаңҰрҰп келдӘм. БарлҰүҰ жҚзден асатҰн едӘ. «Оларүа ӘшкӘз!» дедӘ. Мен де, ілгӘ тостаңтаүҰ сҚттӘ ірңайсҰсҰна &сҰндҰм. БӘрт бар.йүанда, екӘншӘсӘне апарҰп бердӘм. ОсҰлайша бӘр бӘрлеп ӘшӘп, СуффанҰқ барлҰң т&рүҰндарҰ ілгӘ сҚттен ӘштӘ. СосҰн

дедӘ. Мен Әше бастадҰм. Өшкен сайҰн «Өш!» дедӘ.

АңҰрҰнда мен: «СенӘ шҰнҰӘ жінешӘ ңҰлҰп жӘберген Ү&дӘреттӘқ ИесӘне ант етемӘн, Әшерге орҰн ңалмадҰ» дедӘм. СосҰн +зӘ алҰп, «БисмиллаҒ» деп АллаҒңа мадаң айттҰ да ңалүанҰн ӘштӘ. Ас болсҰн!

МӘне, осҰ кӘршӘксӘз,Ә тҚсӘсҰз, сҚт сиÇңтҰ таза берекенӘқ айдан анҰң м&үжизасҰн, бес жҚз мҰқ хадистӘ жадҰнда саңтаүан, М&хаммедтӘқ (с.а.у.) ңасиеттӘ медресесӘ "СуффанҰқ" танҰмал, озат да адал ірӘ ңарастау.ртӘ Юбу ХҚрейренӘқ барлҰң суффалҰңтардҰ куі етӘп, ң&ддҰ барлҰүҰнҰқ атҰнан айтңан осҰ хабарҰн жіне баста ХазретӘ Б&хари, алтҰ кӘтап хабарлап, к+збен к+ргендей сенӘмдӘ бола т&ра ңабҰлдамаүан жаннҰқ жӘрӘм сңарайүан немесе санасҰз. АпҰрҰм-ай, ХазретӘ Юбу ХҚрейре сиÇңтҰ адал жіне бар +мӘрӘн хадис жаттауүа, дӘнге арнаүан жіне

хадисӘн естӘген жіне онҰ ж&ртңа жеткӘзген адам, +зӘнӘқ жадҰндаүҰ хадистердӘқ ң&нҰн тҚсӘрӘп, шҰнайҰлҰүҰна кҚмін келтӘретӘн ірӘ суффалҰңтардҰқ наразҰлҰ болҰпдҰратҰн +тӘрӘк с+здӘ болмаүан оңиүанҰ айтуҰ істе мҚмкӘн бе? Жоң мҚмкӘн емес!...

О, РаббҰм! ОсҰ, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ к+семтӘнӘқ ң&рметӘне, +зӘқ берген заттай жіне рухани ризҰңтар-ҰмҰзүа береке бере г+р!

МӘне М&хаммедтӘқдҚниÇуу.) пайүамбарлҰүҰнҰқ тӘрегӘ, осҰ жинаңтан т&ратҰн таудай мҰңтҰ бӘр тӘрек. ЕндӘ, &саң тҚйектен жіне б&рҰс тҚсӘнуден туҰндаүан шҚбілардҰқ ҰңпалҰнан, ілгӘ мҰзүҰмас мҰңтҰ тӘрект шҰүуҰге ң&лап тҚсуӘ мҚмкӘн деп кҚміндану деген аңҰлсҰздҰң екенӘн тҚсӘнген шҰүарсҰқ? Юрине, береке жайҰндаүҰ ілгӘ м&үжизалар Араби М&хаммед АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жаратҰлҰсңан Бернй ризҰң берушӘ жіне ризҰңтардҰ жаратушҰ Рахим ірӘ Кірим АллаҒтҰқ сҚйӘктӘ ңҰзметкерӘ екенӘн ірӘ +те сҰйлҰ ң&лҰ болүандҰүҰн, сондҰңтан Оүан (с.а.у.) ризҰңтҰқ ір тҚрӘнен, ідеттен тҰс, жос.) ҚсүайҰптан несӘбелер жӘберӘлӘп т&ратҰнҰн к+рсетедӘ.

Арабстан тҚбегӘнӘқ суҰ мен егӘнӘ аз аймаң екенӘ мілӘм. СондҰңтан ол жердӘқ т&рүҰндарҰ, ісӘресе, ИсламнҰқ алүашңҰ діуӘрӘндегӘ сахабалар кҚнк+рӘстӘқ тауңҰметӘн к+п тартңан. ҮаŞмю ш+лге кӘрӘптар болушҰ едӘ. МӘне осҰ хикметке байланҰстҰ, М&хаммедтӘқю(АлейҒиссалату Уіссілім)>ап-анҰң м&үжизаларҰнҰқ мақҰздҰларҰ таүам мен суүа байланҰстҰ болатҰн. Б&л кіраматтар ПайүамбардҰқ киелӘлӘгӘн ділелдейдӘ, м&үжиза боне &лҰг+рӘ ңажеттӘлӘкке орай РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа АллаҒтҰқ бӘр сҰйҰ, Раббани тарту, РахманнҰқ к+мегӘ деп тҚсӘнген ж+н. ЯйткенӘ, б&л м&үжизалардҰ к+рген жандар дереу пайүамбарлҰүҰн мойҰндадҰ. Ал м&үжиза к+рӘнген мкӘн. иман кҚшейедӘ, н&р ҚстӘне н&р ң&йҰладҰ.

СЕГӨЗӨНШӨ ИШАРА: Су жайҰндаүҰ м&үжизалардҰқ бӘр б+лӘгӘ баÇндаладҰ.

МӘне, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ мҚбірак саусаңтарҰнан судҰқ аүуҰ, онҰ к+п адамүа ӘшкӘзБ&л Илшаүа мілӘм оңиүа. Б&нҰ жеткӘзген жамаүаттҰқ &йҰмдасңан тҚрде +тӘрӘк айтуҰ

мҚмкӘн емес. Б&л м&үжиза +те сенӘмдӘ. Эім Қш мірте, Қш Қлкен жиҰнда ңайталанӘмдӘ +уелӘ Б&хари, МҚсӘлӘм, Имам МілӘк, Имам Шуайб, Имам Үатаде сҰндҰ к+птеген адал да шҰншҰл жамаүат, сахабалар, онҰқ ӘшӘнде НібидӘқ ңҰзметкерӘ ХазретӘ Юніс, ХазретарҰнҰқр, ХазретӘ ибн Місуд сҰндҰ ійгӘлӘ сахабалар, пайүамбарҰмҰздҰқ саусаңтарҰнан судҰқ толассҰз аңңанҰн жіне ңалҰқ іскерге ӘшкӘзгенӘн шҚбісӘз, сахих тҚрде жеткӘзген. Су жайҰндаүҰ осҰндай к+птеген м&үжизалардҰқ, тоүҰзҰн баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘ мрежедеЮуелӘ Б&хари, МҚсӘлӘм, сахих кӘтаптардҰқ ХазретӘ Юністен жеткӘзген шҚбісӘз хабарларҰнда бҰлай делӘнген: "Зевра" деген жерде, Қш жҚзге жуҰң кӘсӘ, Расуннан к АлейҒиссалату Уіссіліммен бӘрге болүан. НамаздӘгер ҚшӘн дірет алудҰ б&йҰрадҰ. Су табҰлмайдҰ. Азүантай үана су ікелуӘн б&йҰрадҰ. "МҚбірак ңолдарҰн ӘшӘне батҰрдҰ". "Үарасам саусаңтарҰнан б&лаң сиÇңтҰ су аүҰп жатҰр. Сос, адамамаүҰндаүҰ Қш жҚз адам келӘп дірет алдҰ жіне ӘштӘ".

МӘне, ХазретӘ Юнес б&л мҰсалдҰ Қш жҚз кӘсӘнӘқ атҰнан уікӘл ретӘнде хабар беруде. ЮлгӘ Қш жҚз кӘсӘнӘқ осҰ хабарүа Әштей ңе жас уҰ, ал ңосҰлмаүан жаүдайда ңарсҰ болмауҰ, істе мҚмкӘн бе?

ЕкӘншӘ мҰсал: ЮуелӘ Б&хари, МҚсӘлӘмнӘқ, сахих кӘтаптарҰнда бҰлай делӘнген: ХазретӘ Жабир ибн АбдуллаҒ Юнсари баÇндайдҰ: БӘз мҰқ бес жҚз кӘсӘ, ХудӘқ орнегӘ соүҰста ш+лде ңалҰп ңойдҰң. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, терӘден жасалүан ҰдҰстаүҰ судан дірет алдҰ, сосҰн ңолҰн ӘшӘне батҰрдҰ. Үарасам, саусаңтарҰнан б&лаң сиесе сеу аүҰп жатҰр. МҰқ бес жҚз кӘсӘ ӘшӘп, ҰдҰстарҰмҰздҰ толтҰрҰп алдҰң. Салим ибн Юбил-Жад Жабирден с&радҰ: "Үанша кӘсӘ едӘқӘздер?" Жабир: "ЖҚз мҰқ кӘсӘ болса да, бірӘбӘр жетер едӘ. БӘраң бӘз, онб бердӘю(Çүни мҰқ бес жҚз)>едӘк" дейдӘ.

МӘне, осҰ анҰң м&үжизанҰ риуаÇт етушӘлер мҰқ бес жҚз шамасҰнда. ЯйткенӘ адамнҰқ жаратҰлҰсҰнда +тӘрӘктӘ +тӘрӘк деп айтатҰн ңасие мен ш Сахабалар болса, шҰндҰң пен туралҰң ҚшӘн, жанҰн да малҰн да, тӘптӘ, ата-анасҰн да, ңауҰмҰ мен тайпасҰн да пида ңҰлҰп, шҰндҰң пен хаң ҚшӘн жанкештӘ жандар. Сондай-аң, "МенӘқ атҰтӘ М&хӘле т&ра +тӘрӘк айтңан адам, тозаңтан орнҰн дайҰндасҰн!" маүҰнадаүҰ хадистӘқ ескертуӘн бӘле т&ра, +тӘрӘкке ңарсҰ ҚндемеулерӘ аңҰлүа сҰймайдҰ. ндемеген болса, ол хабардҰ ңабҰлбелгӘл Әштей ңосҰлҰп, ңоштадҰ деген с+з.

шӘншӘ мҰсал: ТаүҰ да Б&хари, МҚсӘлӘм, сахих кӘтаптарҰнда бҰлай баÇндаладҰ: ХазретӘ Жабир бҰлай дейдӘ: йтҰн &аүҰ соүҰста Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату Уіссілім:

Ибн МесудтҰқ риуаÇтҰнда айна Ж+н-жоз бҰлай делӘнген: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ саусаңтарҰнан б&лаң сиÇңтҰ су аңңанҰн к+рдӘм. АпҰрҰм-ай, ійгӘлӘ шҰншҰл сахабалар Юніс, Жабир, ибн Месуд сҰндҰ кӘсӘлер: "Мен к+рдӘм" десе, к+ргенӘ +тӘрӘк бола ма? ЕндӘ осҰ Қш мҰсаеҒенӘқрӘктӘр, не деген ңуаттҰ да наңтҰ м&үжиза екендӘгӘн к+р жіне осҰ Қш жол бӘрӘксе, наүҰз тіуітур ретӘнде саусаңтарҰнан су аңңандҰүҰн б&лтартпай ділелдейдӘ. ХазретӘ М&са ҺалейҒиссілімнӘқ, тастҰқ он екӘ жерӘнен б&лаң сиÇңтҰ су аүҰзуҰүа наңлуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ он саусаүҰнан шҚмек секӘлдӘ су аңңанҰнан артҰң емес. ЯйткенӘ, тастан су аүуҰ мҚмкӘн, ідетте м&ндай оңиүалар кездесӘп ңаладҰ. БӘраң ет пен сҚйектен кіусірдай суд діптеӘксӘз аүуҰ ідеттен тҰс оңиүа.

соүҰсҰнда бӘр б&лаңңа &шҰрастҰң. Су жӘптӘқ жӘқӘшкелӘгӘндей үана сҰзаттап аүҰп т&р едӘ. Расул-Ұ ЮкріменӘқ +иссалату Уіссілім імӘр еттӘ: "МҰна судан шамалҰ жинақдар!". АлаңандарҰмҰзбен аздап жинадҰң. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, ол сумеӘ дҚни-ңолҰн жудҰ да, сол судҰ б&лаңңа т+ктӘ. Кенет б&лаңтҰқ к+зӘ ашҰлҰп, сарңҰрап аүа бастадҰ. Юскерге толҰң жеттӘ. ТӘптӘ, риуаÇт етушӘ Имам Ибн Исхаң бҰле, дҚндӘ: ТопҰраң астҰндаүҰ ілгӘ б&лаңтҰқ суҰ, кҚннӘқ кҚркӘрегенӘндей гҚрӘлдеп т&рҰп аңңанҰ сонша, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, ХазретӘ Муазүа:

дедӘ. çүни "м&үжизанҰқ ісерӘмен аңңан мҰна мҚбірак су жалүасҰп, б&л т+қӘректӘ баңңа арҰмҰзҰрадҰ. ЯмӘрӘқ болса к+ресӘқ ілӘ". Діл солай болдҰ.

БесӘншӘ мҰсал: Баста Б&хари ХазретӘ Берадан, ал МҚсӘлӘм ХазретӘ Селеметебни Юкуадан жіне +зге сахих кӘтаптар, басңа да лдҰ бӘ етушӘлерден бӘр ауҰздан бҰлай хабар беруде: ХудейбиедегӘ соүҰста бӘр ң&дҰңңа жолҰңтҰң. БӘз т+рт жҚз кӘсӘ едӘк. ЮлгӘ ң&дҰңтҰқ суҰ елу кӘсӘге үане тақурлӘктей аз едӘ. БӘз ң&дҰңтан су тартңанда, ӘшӘнде еш нірсе ңалмадҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім келӘп, ң&дҰңтҰқ басҰна отҰрдҰ да, бӘр шелек су с&раттҰ. АлҰп е к+зӘ. ШелектӘқ ӘшӘне мҚбірак аузҰнҰқ суҰн ң&йдҰ да д&үа ңҰлдҰ. СосҰн ілгӘ судҰ ң&дҰңңа т+ктӘ. Ү&дҰң бӘрден буҰрңанҰп тасҰдҰ. АузҰна дейӘн толдҰ. БҚкӘл іскер мен мал-жан тойүанша ӘштӘ, ҰдҰстарҰ да толдҰ.

дедӘ. ЮкелдӘм. АлдҰ да ауҰзҰн аузҰна таңап, ӘшӘне ҚрледӘ ме, жоң па бӘлмеймӘн, к&ран ХетпӘс екӘ кӘсӘ ӘшӘп, ҰдҰстарҰн толтҰрдҰ. СосҰн алҰп ңараүанҰмда, ӘшӘндегӘ су сол ңалпҰнда едӘ. МӘне, М&хаммедтӘқ (с.а.у.) осҰ ап-анҰң м&үжизасҰна. ЮлгӘ,

де.

ЖетӘншӘ мҰсал: МҚсӘлӘм мен Б&хари бастаүан сахих кӘтаптар, ХазретӘ Имран ибн Хус алдҰнн тарңатҰп мҰнанҰ хабарлайдҰ: Имран айтңан екен: БӘр сапарда РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссіліммен бӘрге ш+лде ңалдҰң. Али екеумӘзге: "Пілен жерде бӘр і.) Зей+лӘкке екӘ мес су жҚктеп кетӘп барадҰ, алҰп келӘқдер" дедӘ. БӘз, діл сол айтҰлүан жерден су артңан ійелдӘ тауҰп, алҰп келдӘк. СосҰн: "СуҰнан бӘр ҰдҰсңа аздап су ң&йҰп алҰқдар" дедӘ. Ү&йҰп алдҰң. Береке ҚшӘн д&үа ңҰлдҰ. СосҰн судҰ ңайтадан, де мене артҰлүан меске ң&йдҰң. "КелӘп, ҰдҰстардҰ толтҰрҰқдар!". БарлҰң жолаушҰлар келӘп ҰдҰстарҰн толтҰрдҰ, ӘштӘ. СосҰн: "Юйелге бӘр нірсе жинеруеннӘқдер!" дедӘ. ЮйелдӘқ етегӘ толатҰндай сҰйлҰң бердӘк. МенӘқше, екӘ мес барүан сайҰн толҰп, к+бейе тҚсуде едӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім бҰлай дедӘ:

Çүни, "БӘз сенӘқ суҰқдҰ алүанҰмҰз жоң, Хаң Таүала бӘзге +з ңазҰнасҰнан су бердӘ".

СегӘзӘншӘ мҰсал: ТанҰмал ибн ХазмотҰз бÇндамасҰнда, риуаÇт етушӘлер ХазретӘ Омардан мҰнанҰ жеткӘзуде: ТебуктегӘ соүҰста сусҰз ңалдҰң. ТӘптӘ кейбӘреулер тҚйесӘн сойҰп, су ңарнҰндаүҰ судҰ Әшуге дейӘн бардҰ. Юбу БікӘр СҰддҰң РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа д&үа ашаңташӘн +тӘнӘш жасадҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ңолҰн жайдҰ. ЮлӘ ңолҰн тҚсӘрместен б&лт жиналдҰ да, н+серлеп т&рҰп жақбҰр жауүанҰ сонша, барлҰң ҰдҰстік с&лдҰ толтҰрҰп алдҰң. СосҰн жақбҰр тоңтап ңалдҰ. Тек бӘздӘқ ҚстӘмӘзге үана жауҰп, басңа жерге жаумаптҰ. Демек кездейсоңтҰң емес, М&хаммедтӘқ (с.а.у.) м&үжизасҰ.

ТоүҰзҰншҰ мҰсал: Т+рт иім жарнӘп хадис алүан танҰмал АбдуллаҒ ибн ЮмӘр ибн АстҰқ немересӘ ЮмӘр ибн Шуайбтан, шҚбісӘз хабарлармен мҰнанҰ бӘлдӘруде: ПайүамбарлҰң келместен б&рҰн, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім неқ хикмүасҰ Юбу Талибпен

бӘрге тҚйеге мӘнӘп Арафат т+қӘрегӘнде ЗилҒижаз дейтӘн жерге барүан уаңҰтта Юбу Талиб: «Мен ш+лдедӘм» дептӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім тҚйеден тҚсӘп, аÇүҰмен жердӘ теуӘп ңалүандасайҰн,ңңан екен. Юбу Талиб ш+лӘн ібден ңандҰрҰптҰ. Мухаңңиңин бӘр кӘсӘ бҰлай дедӘ: Б&л оңиүа пайүамбарлҰңтҰқ басталуҰнан б&рҰн болүандҰңтан, ИрҒасат тҚрӘнде болуҰмен бӘрге, мҰқ жҰлдан кейӘн діл сол жерден Арафат б&лаүҰнҰқҮ&ранн, сол оңиүаүа байланҰстҰ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) бӘр кереметӘ болҰп саналадҰ.

МӘне, осҰ тоүҰз мҰсал сиÇңтҰ тоңсан мҰсал болмаса да, тоңсан тҚрлӘ риуаÇттар, су жайҰндаүҰ м&үжизалардан хабар берген. БастаүҰ жетӘ мҰсал, маүҰнаде тоңітур сиÇңтҰ сенӘмдӘ жіне ңуаттҰ. АңҰрҰндаүҰ екӘ мҰсалдҰқ келу жолдарҰ соншалҰңтҰ кҚштӘ емес ірӘ риуаÇт етушӘлерӘ де к+п емес, бӘраң сегӘзӘншӘ мҰсалда, ХазретӘ Омардан риуаÇт етӘлген б&лтңа ңатҰстҰ бӘр м&үжиза бҰлайша: НегӘзӘнде имам БейҒаки е "Маүким, сахих кӘтаптар, ХазретӘ Омардан мҰнанҰ хабар беруде: ХазретӘ Омар, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімнан жақбҰр д&үасҰн оңуҰн +тӘнедӘ. ЯйткенӘ іскер суүа м&ңтаж едӘ. Расул Юкрім АлейҒиссалату Уіссілім ңолҰн жаÇдҰ. Кенет тамҰн"иналҰп, жақбҰр жауадҰ. Б&лттар сарбаздарүа жеткӘлӘктӘ м+лшерде су берӘп, кетӘп ңаладҰ. Ү&ддҰ тек ңана іскерге су беру ҚшӘн келгендей. КелдӘ, керегӘнше су бердӘ, кеттӘ. ОсҰ оңиүа, сегӘзӘншӘ мҰсалдҰ ңуаттап, анҰң ділелдейдӘ. Сондай-аң, б&л оңиүаүамбарӘлӘ үалҰм ірӘ зерттеуде +те Ұждаүат к+рсеткен, тӘптӘ, к+птеген сахих хадистердӘқ +зӘне кҚміндӘлӘкпен ңараүан ибн ЖіузидӘқ +зӘ бҰлай деген екен: Б&л оңиүа «БідӘрдегӘ» ійгӘлӘ соүҰста болүан.

деген ңасиеттӘ аÇт сол оңиүанҰ баÇндап, тҚсӘндӘредӘ. Ал сол оңиүанҰ аÇт к+рсеткен болса, сенӘмдӘлӘгӘнде еш кҚмін жоң. СонҰмен ңатар НібидӘқ д&үасҰмен бӘрден жіне тез, тӘптӘ, жаŞлҰ ңолҰн тҚсӘрместеқ еқ мҰрдҰқ келуӘ к+п ңайталанүандҰңтан осҰнҰқ +зӘ баршаүа мілӘм бӘр м&үжиза. КейбӘр кезде мешӘтте, мӘнберде ңолҰн жайүанда ілӘ тҚсӘрместен жақбҰр жаудҰ деген тіуітур хабарлар бар.

ТОҺұЗұНШұ ИШҰқ ңасасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ тҚрлӘ м&үжизаларҰнҰқ таүҰ бӘрӘ, онҰқ імӘрӘн аүаштардҰқ адамдар сиÇңтҰ тҰқдауҰ жіне орҰндарҰнан ңопарҰлҰп

жанҰна келуӘ. М&ндай аүаштар жайлҰ м&үжизалар, мҚбірак саусМухаллнан су аүуҰ сиÇңтҰ баршаүа кеқӘнен мілӘм. Юр тҚрлӘ к+рӘнӘстерӘ бар жіне к+птеген жолдармен жеткен. Иі, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ імӘрӘмен аүаштҰқ орнҰнан суҰрҰлҰп жанҰна келгенӘ баршаүа мілӘм, айдай анҰң деуге боладҰ. ЯйткенӘ шӘм жінійгӘлӘ сахабалардан ХазретӘ Али, ХазретӘ ибн Аббас, ХазретӘ ибн Месуд, ХазретӘ Юніс ибн МілӘк, ХазретӘ БҚрейде, ХазретӘ Усаме бин Зейд, ХазретӘ Жейлан ибн Селеме сиÇңтҰ сахабалар, ірңайсҰсҰ б&лтартпас ділелдермен, аүаштар жайіруаңтжизалардҰ жеткӘзген. ТабииннӘқ жҚздеген имамдарҰ, атҰ аталүан сахабалардҰқ ірңайсҰсҰнан айрҰңша бӘр жолмен, ілгӘ аүаштар жайлҰ м&үжизанҰ іқгӘмелеген.Ұ аÇт се тіуітур тҚрӘнде бӘзге жеткӘзген.

МӘне, аүаштарүа ңатҰстҰ осҰ м&үжиза, ешбӘр кҚмін келтӘрмейтӘн, б&лтартпас тіуітур деуге боладҰ. ҮазӘр, сол Қлкен м&үжизанҰқ, +те сенӘмдӘ к+рӘнӘстерӘн бӘрнеше мҰсал жасапңҰлҰ баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘ мҰсал: Имам Маже бастаүан Дарими жіне Имам БейҒаки, шҚбісӘз хабарлармен, ХазретӘ Юнес ибн МілӘктен жіне Хазретб&л тіен, Беззаздан, Имам БейҒаки, ХазретӘ Омардан мҰнанҰ хабарлайдҰ: ш сахаба айтңан екен: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, кіпӘрлердӘқ жала жапңанҰна ңамҰүҰп бҰлай дедӘ:

ЮністӘқ риуаÇтҰнда, ХазретӘ ЖібӘрейӘл ңасҰна жетӘп келдӘ. Жар басҰнда +скен бӘр аүаш бар болатҰн. ХазретӘ ЖібӘрейӘлдӘқ бӘлдӘруӘмен РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ілгӘ аүаштҰ шаңҰрдҰ. Аүаш діл жанҰна келдӘздҰң. н оүан «ОрнҰқа бар!» дедӘ. Үайта барҰп, орнҰна орналастҰ.

"Саүан одан ілдеңайда ңайҰрлҰ нк+рсетерек емес пе?" дедӘ. Бідіуи: "Ол не?" дедӘ.

деп б&йҰрдҰ. Бідіуи: "Б&лндай жатңа ділелӘқ бар ма?"

дедӘ. "Анау жарңабаңтаүҰ аүаш куі боладҰ" дедӘ. Ибн Омар айтадҰ: ЮлгӘ аүаш орнҰнан шайңалҰп жердӘ жардҰ да, діл РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнар, сон. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ілгӘ аүаштҰ Қш мірте куілӘкке тарттҰ. Аүаш та, куілӘк еттӘ. ЮмӘр берӘп едӘ, орнҰна ңайта барҰп орналастҰ.

Ибн Сахиб-ил-Юслемиденге келн шҚбісӘз хабар арңҰлҰ БҚрейде бҰлай дейдӘ: БӘр сапарда бӘз РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнда едӘк. БӘр араб келдӘ де бӘр аÇт, Çүни, бӘр м&үжиза с&радҰ. РасулуллаҒ ҺалейҒиссалатен к+сілім:

дедӘ. БӘр аүашңа Ұмдап едӘ, аүаш оқүа, солүа теқселӘп, тамҰрларҰн ңопарҰп алҰп, НібидӘқ (с.а.у.) ң&зҰрҰна келдӘ. Сідре а

дедӘ. СосҰн араб: "ОрнҰна ңайтҰп барсҰн!" дедӘ. ЮмӘр берӘп едӘ, орнҰна кеттӘ. Араб: "Саүан сіжде ңҰан бер&ңсат бер" дедӘ. "ЕшкӘмге р&ңсат жоң" дедӘ. Араб: "Олай болса, сенӘқ ңолҰқдҰ, аÇүҰқдҰ сҚйейӘн" дедӘ. Р&ңсат бердӘ.

деп б&йҰрдҰ. çүни, Аүаштарүа айт: "РасулуллаҒтҰқлай етӘ ҚшӘн бӘрӘксӘн!". Мен солай дедӘм. Олар ңаз ңатар тӘзӘле ңалдҰ. СосҰн мен кҚтӘп т&р едӘм, РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім шҰңтҰ да басҰмен оқүа-солүа Ұмдап едӘ, ілгӘ екӘ аүаш орҰндарҰна кеттӘ.

Т+ртӘншӘ мҰсн +лтӘхих риуаÇттарда, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ батҰр сарбазҰ ірӘ ңҰзметшӘсӘ Усаме бин Зейд бҰлай дейдӘ: БӘр сапарда РасулуллаҒ АлейҒиссалрию(Рассіліммен бӘрге едӘк. Дірет сҰндҰру ҚшӘн ҰқүайлҰ, жабҰң бӘр жер &шҰраспадҰ.

дедӘ. "Иі, бар" - дедӘм.

деп імӘр еттӘ. çүни аүаштарүа: «РасулуллаҒ іжетӘн +теу ҚшӘн бӘрӘгӘқдер жіне тастар дуал секӘлдӘ жиналҰқдар!» де. БарҰп не дегенӘтӘ менҰм. РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім іжетӘн +теген соқ:

деп імӘр етӘп едӘ, жанҰм Ү&дӘретӘнӘқ ңолҰнда болүан Зат-Ұ ЗҚлжелалүа ант етейӘн, аүаштар мен тастар ірсе брҰна кеттӘ. ХазретӘ Жабир мен Усаме баÇндаүан осҰ екӘ оңиүанҰ ХунейӘн соүҰсҰнда діл айнҰмастай ңайталанүандҰүҰн ИÇла ибн Мурре жіне Гайлан ибн Селемет-ис-Сакафи, ХазӘретӘ ибн Месуд сҰндҰ сахабалар діаратадл хабар бередӘ.

БесӘншӘ мҰсал: БӘлӘмдӘлӘгӘмен жіне зор еқбегӘмен екӘншӘ Шіфи атанүан үасҰрҰнҰқ ү&ламасҰ, Имам ибн Фаурек, сенӘмдӘ тҚрде бҰлай деп хабарлайдҰ: ТртайдҰӘ соүҰста, ңарақүҰ тҚнде, ат ҚстӘнде жолда кетӘп бара жатңанда РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ &йңҰ ңҰстҰ. ОсҰлай кетӘп бара жатҰп, ңарсҰ алдҰнда "сидре" деп аталатҰн бӘр аеде к+Әп т&рүан. Аүаш атҰн ҚркӘтпеу ҚшӘн оүан жол берӘп, екӘге б+лӘндӘ. РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім астҰндаүҰ атҰмен бӘрге аүаштҰқ арасҰнан +тӘп кеттӘ. ЮлгӘ аүаш ң арңҰл дейӘн екӘге жарҰлүан кҚйӘ т&р.

АлтҰншҰ мҰсал: ХазретӘ ИÇлі айтңан сахих риуаÇтта бҰлай баÇндаладҰ: БӘр сапарда Талха немесе Семуре деп аталатҰн бӘр аүаш Ра б&зҰлаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ т+қӘрегӘнде тіуап ңҰлүандай айнала бастадҰ. СосҰн орнҰна ңайтҰп оралдҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім:

дедӘ. çүни: "ЮлгӘ аүаш, сілем беруге Хаң Таүаладан р&ңсат с&радҰ".

МӘне, жҰн тайпасҰна бӘр үана м&үжиза жеткӘлӘктӘ болдҰ. АпҰрҰм-ай, осҰ м&үжиза сиÇңтҰ мҰқ м&үжиза естӘген бӘр адам иманүа кетӘ. От жҰндардҰқ

деп сипаттаүан шайтандардан бетер шайтан болүанҰ үой?

СегӘзӘншӘ мҰсал: Сахих Тирмизи наңтҰ риуаÇтпен ХазретӘ ибн Аббастан мҰнанҰ жеткӘзу. ТӘптн Аббас айтңан екен: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім бӘр арабңа бҰлай деген:

«Мен, мҰна аүаштҰқ анау б&таүҰн шаңҰрсам, ол да ңасҰма келсе, иман етер ме едӘқ?", "Юрине» дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім шӘ, ілг. ЮлгӘ ң&рманҰқ ңураүан б&таүҰ, орнҰнан ж&лҰнҰп, РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰна келдӘ. СосҰн імӘр берӘп едӘ, орнҰна ңайтҰп бардҰ.

МӘне, осҰ сегӘз мҰсал сиÇңтҰ к+птеген мҰсалдар бар. Олар да к+птеген жолдармен жеткен. ЖетӘ-секен екп ңосҰлса, мҰңтҰ бӘр арңан болатҰнҰ мілӘм. СондҰңтан да, осҰ еқ ійгӘлӘ, сенӘмдӘ сахабалардан, осҰндай ір тҚрлӘ жолмен баÇндалүан аүашңа ңатҰстҰ м&үжл, бой, ілбетте маүҰнауи тіуітур кҚшӘнде, тӘптӘ наүҰз тіуітурдҰқ +зӘ. НегӘзӘнде сахабалардан кейӘн ТабииннӘқ ңолҰна тиген уаңҰтта,

тіуітур дірен Ү&ра шҰүадҰ. ЮсӘресе Б&хари, МҚсӘлӘм, ибн Хиббан, Тирмизи сиÇңтҰ сахих кӘтаптар, сонау сахабалар заманҰна дейӘнгӘ жолдҰ таза &станүанҰ соншалҰң, Б&хариде к+ру, діл сахабанҰқ +зӘнен еҰ б+лӘдей сенӘмдӘ.

АпҰрҰм-ай, аүаштар РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату УіссілімдӘ танҰпю(мҰсалдарда к+рӘнгендей)>пайүамбарлҰүҰн мойҰндап, Оүан (с.а.у.) сілем берӘп иіуітуратса, ОнҰқ (с.а.у.) імӘрлерӘне мойҰнс&нҰп, баүҰнҰп т&рса, +здерӘн адаммҰн деп санаүан кейбӘр жансҰз, аңҰлсҰз маң&лҰңтар, ОнҰ (с.а.у.) танҰмаса, иман етпесе, ңураүан аүаштан да т+мен, ңу отҰндай ң&нсҰз болҰп, отңа жануүа лайҰң болмай ма?!

Иі, ңасиеттӘ мешӘтте, ң&рма аүашҰнан жасалүаңсҰлҰңаң баүанаүа РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ң&тпа оңҰүанда сҚйенӘп т&ратҰн едӘ. КейӘн мӘнбер жасалүасҰн РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім мӘнберге шҰүҰп ң&тпа оңи бастадҰ. Ү&тпа оңҰлҰм. Алаанда, баүана тҚйе сиÇңтҰ боздап, б&нҰ барлҰң жамаүат естӘдӘ. Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату Уіссілім жанҰна келӘп, сипап, ң&шаңтаүан, онҰмен с+йлесӘп, ж&батңанда үана тоңтаптҰ. М&хаммед (с.а.у.) осҰ м&үжизасҰ +те к+п жолдармен, тіуітур д ң&тпаӘнде анҰң.

Аббас, ХазретӘ СеҒл бин Сад, ХазретӘ Юбу Саид-ил-Худри, ХазретӘ бей ибн Ка'б, ХазретӘ БҚрейде, ХазретӘ мм-Қл МҚминин ммҚ Селеме сҰндҰ ійгӘлӘ сахабалар, хадис риуаÇт етушӘлердӘқ басшҰларҰ ретӘнде,аптардӘ бӘр жолдҰқ басҰнда т&рҰп ілгӘ м&үжизалардҰ Қмметке жеткӘзген. ЮуелӘ Б&хари, МҚсӘлӘм, сахих кӘтаптар, ілгӘ баршаүа мілӘм м&үжизалардҰ, кейӘнгӘ үасҰрларүа, сенӘмдӘ жолдармен жеткӘзген.

çүни: "ОнҰқ ңасҰнда оңҰлүан зӘмам сен ң&тпадаүҰ ИліҒи мадаңтаулардан айрҰлүандҰңтан жҰлап жатҰр". Язге бӘр риуаÇтта бҰлай деген:

çүни: "Мен онҰ ң&шаңтап ж&батпаүанҰмда, РасулуллаҒтан айҰрҰлүанҰна ңайүҰрҰп ңиÇметке дейӘн жҰлай берер едӘ". ХазретӘ БҚрейде бҰлай дейдӘ: Үураүан тӘрек жҰлаүа с+зӘмейӘн, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, ңолҰн ҚстӘне ңойҰп бҰлай дедӘ:

СосҰн ол тӘректӘқ не айтҰп жатңанҰн тҰқдадҰ. нде ңон тӘрекке тӘл бӘтӘп с+йледӘ. ОнҰ сол жердегӘ адамдар да естӘдӘ.

çүни: "МенжаңҰн атңа отҰрүҰз, менӘқ жемӘстерӘмнен Хаң ТаүаланҰқ сҚйӘктӘ ң&лдарҰ жесӘн. Ол бӘр міқгӘлӘк мекен үой шӘркӘн, ол жерде, шӘру деген жоң".

б&йҰрдҰ.

АтаңтҰ Хасан Басри осҰ м&үжизанҰ шікӘрттерӘне айтңан сайҰн жҰлап, бҰлай дейдӘ екен: Үу аүаштҰқ +зӘ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа деген ҰстҰң ҰңҰласҰн бӘлдӘрдӘ. Сендер одан да к+бӘрек ҰңҰлас, Ұнта к+рсетгелерӘӘссӘқдер. БӘздӘқ айтарҰмҰз: Иі, Оүан (с.а.у.) деген ҰңҰлас, махаббат, ОнҰқ (с.а.у.) баүа жетпес ӘзгӘ сҚннеттерӘне жіне н&рүа толҰ шари

ш мойҰнс&ну болҰп табҰладҰ.

МақҰздҰ да т&жҰрҰмдҰ бӘр с&раң: "ХендектегӘ соүҰста т+рт уҰс таүаммен мҰқ адамдҰ тойдҰрүан таүам м&үжизасҰ жіне мҚбарак саусаңтарҰнан аңңанҰ. Сон бес мҰқ бес жҚз кӘсӘнӘ тойүанша ӘшкӘзген су м&үжизасҰ, неге осҰ жҰлаүан ңу тӘрек м&үжизасҰ сиÇңтҰ +те к+п жолдармен айтҰлмаүан? Алайда ол екеуӘ, б&дан да ң абҰрмаүаттҰқ ортасҰнда болүан емес пе?"

ңалуҰ. Хаң Таүала бӘр діннен мҰқ батпан ң&рма жаратңанҰ секӘлдӘ жасҰрҰн ңаи жарҰндаүҰ бӘр тостаң таүамнан мҰқ адамүа ас бередӘ. Эім сусҰз ңалүан жауҰнгерлерге, &лҰ ңолбасшҰнҰқ саусаңтарҰнан, Кіусір суҰндай су аүҰзҰп ш+лқ екӘ дҰрадҰ. МӘне, осҰ сҰрүа сійкес, таүам мен су м&үжизасҰнҰқ ір бӘр мҰсалҰ, ңураүан тӘректӘқ жҰлауҰ дірежесӘне жетпейдӘ. БӘраң ол екӘ м&үжизанҰқ бӘрнеше тҚрӘ жиналҰп, барлҰүҰ ңураүан тӘректӘқ жҰлаүанҰндай тіуітҚр, Çүни сездӘҰ анҰң хабар. Эім таүамнҰқ берекетӘн жіне саусаңтарҰнан су аңңанҰн бірӘ бӘрдей к+ре алмайдҰ, тек ңана белгӘлерӘн к+редӘ. ТӘректӘқ жҰлаүанҰн бірӘ естӘдӘ. Сол ҚшӘн к+бӘреиеттӘ лдҰ.

РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ірбӘр халӘ мен ірекетӘн сахабалар барҰнша &ңҰптҰлҰңпен саңтап бӘзге жеткӘзӘп отҰрдҰ. ЕндӘ м&ндай с&раң туса: ОсҰндай Қлкен м&үжизалар, жҚз жолмен жетуӘ керек едӘ, нелӘктен он - жиҰрма жолмл.

дӘ? Эім неге ХазретӘ Юніс, Жабир, Юбу ХҚрейре к+п хадис айтҰп, ХазретӘ Юбу БікӘр мен Омар аз риуаÇт еткен?

ЖауабҰ: БӘрӘншӘ с&раңтҰқ жауабҰ, т+ртӘншӘ ишаранҰқ ҚшӘншӘ негӘзӘнде баÇндалүан. ЕкӘншӘ с&раңтҰқ жалудан МҰсалҰ, адамүа дірӘ керек болса, дірӘгерге барадҰ. Ү&рҰлҰс ҚшӘн ң&рҰлҰсшҰ инженерге жҚгӘнедӘ. Шариүат міселесӘн мҚфтиден с&райдҰ. Діл сол сиÇңтҰ сахабалар арасҰнда, НібидӘқ хадистерӘн келешек үасҰрларүа дірӘс берӘп жетеуӘн бшӘн үалҰм сахабалардҰқ бӘр б+лӘгӘ сонҰмен ш&үҰлдандҰ. ХазретӘ Юбу ХҚрейре +мӘрӘн хадистердӘқ жазҰлуҰна арнадҰ. ХазретӘ Омар саÇсат, халифалҰң сҚштӘ д міселелермен ш&үҰлдандҰ. СондҰңтан, хадистердӘ Қмметке жеткӘзу ӘсӘ Юбу ХҚрейре мен Юніс жіне Жабир секӘлдӘ кӘсӘлерге тапсҰрҰлҰп, Юбу БікӘр мен Омардан аз риуаÇт етӘлетӘн. дӘ, тӘн ңатар сенӘмдӘ, шҰншҰл, жанкештӘ жіне адалдҰүҰмен танҰлүан ійгӘлӘ бӘр сахабанҰқ бӘр үана жолҰмен, бӘр оңиүанҰ хабарласа жеткӘлӘктӘ деп есептелетӘн. Басңа бӘреудӘқ таүҰ да наңҰл етӘп баÇндауҰ ңажет емес-тӘ. Сол ҚшӘн де керап +тақҰздҰ оңиүалар, екӘ-Қш жолмен жетсе сенӘмдӘ болатҰн.

ОН БӨРӨНШӨ ИШАРА: ОнҰншҰ ишара, аүаш ілемӘнен НібидӘқ (с.а.у.) м&үжизаларҰн к+рсеткен болса, б&л ишара НібидӘқ (с.а.у.) м&үжизалсалатуансҰз нірселерден Çүни, тау мен тастар ңалай к+рсеткендӘктерӘ жайлҰ айтадҰ. БӘз де онҰқ к+п мҰсалдарҰнан жетӘ-сегӘзӘн баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘ мҰсал: Маүриб үалҰмҰ, ХазретӘ ҮадҰ-ИÇз, Шифа Шериф аттҰ ійгӘлӘ кӘтабҰнда б&лреулерс ділелмен жіне Б&хари сҰндҰ Қлкен имамдардан, шҚбісӘз наңҰл етӘп бҰлай хабарлауда: НібидӘқ ңҰзметшӘсӘ ХазретӘ ибн Месуд айтадҰ: БӘз, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнсатҰ Çам жеп отҰрүанда, таүамнҰқ тісбихтерӘн естушӘ едӘк.

ЕкӘншӘ мҰсал: СенӘмдӘ жолдардан жіне Юніс пен Юбу Зеррден тура кӘтаптар хабар беруде: ХазретӘ Юнісю(НібидӘқ ңҰзметшрӘ.

йтадҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнда едӘк. УҰсҰна майда тастардҰ алүанда, тастар ОнҰқ (с.а.у.) мҚбірак ңолҰнда тісбих ете бастадҰ., дҚни Юбу БікӘр СҰддҰңтҰқ ңолҰна ңойҰп едӘ, таүҰ да тісбих еттӘ. Юбу Зерр ҺҰффари айтадҰ: СосҰн ХазретӘ ОмардҰқ ңолҰна ңойҰп едӘ жіне тісбих еттӘ. СосҰн алдҰ да жерге ңойүанда, Қндемей ңалдҰ. Үайта алдҰ даҰна ілетӘ ОсманнҰқ алаңанҰна салҰп едӘ жіне тісбих еттӘ. ХазретӘ Юніс пен Юбу Зерр айтадҰ: СосҰн, бӘздӘқ ңолҰмҰзүа ңойҰп едӘ, Қндемей ңалдҰ.

шӘншӘ мҰсал: ХазретӘшкӘмдӘен ХазретӘ Жабир жіне ХазретӘ Айша СҰдҰңа анамҰздан алүан хабарда ділелденген: Тау, тас, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа

далейҒидӘ. ХазретӘ Али айтадҰ: ПайүамбарлҰңтҰқ алүашңҰ кезеқӘнде, Мекке т+қӘрегӘнде Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату Уіссіліммен бӘрге жҚргенӘмде аүаштар мен тастар

деушӘ едӘ. ХазретӘ Жабир айтадҰ: Аүаштар мен тастар РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа сіжде етушӘ едӘ, Çүни, бойҰн иӘп,

деаттҰ нӘ. ЖабирдӘқ бӘр риуаÇтҰнда, РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім бҰлай деп б&йҰрүан:

КейбӘреулер м&нҰ ҮнҰндайүҰ ңара тастҰ мегзеп отҰр дейдӘ. ХазретӘ Айша анамҰздҰқ айтуҰ бойҰнша: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім:

дедӘ.

Т+ртӘншӘ мҰсал: ШҚбісӘз хабарлармен ХазретӘ Аббастан хабар беруде: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, АббастҰ жіне т+рт &лҰню(АбдуллаҒ, УбейдуллаҒ, Фазлна ң&мм)>бӘрге мҚлает деп аталатҰн пердемен ҚстерӘн жаптҰ да:

деп д&үа омӘ, осБӘрден, ҚйдӘқ шатҰрҰ мен есӘгӘ, ңабҰрүаларҰ "Юмин" деп д&үаүа ңосҰлдҰ.

БесӘншӘ мҰсал: Юу баста Б&хари, ибн Хиббан, ДіуӘт, Тирмизи сҰндҰ сенӘмдӘ Имамдар, бӘр аутетӘнӘХазретӘ Юністен, Юбу ХҚрейреден, Осман Зиннурейннен, Ашерей МҚбішшере Саид ибн Зейдтен хабар беруде: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Юбу БікӘр СҰддҰң, Омар-ул Фаруң жіне Осман ЗиннуреҰнҰ, ббӘрге Ухуд тауҰнҰқ басҰна шҰңтҰ. Ухуд тауҰ, солардҰқ ң&рметӘне болса керек немесе ңуанҰшҰ мен шаттҰүҰнан дӘрӘлдеп, ңозүала бастадҰ. Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату Уіссілім:

деп б&йҰрдҰ. Б&л хадис, ХазретӘ Омар мен ОсманнҰқ шійӘт болатҰндарҰна үайҰптан берӘлген хабар едӘ. ОсҰ мҰсалдҰқ ңосҰмшасҰ ретӘнде жіне бӘр оңиүа: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Меккеден Мідинаүа хижрет еЮнбиÇл, кіпӘрлер соқҰна тҚсӘп, Себир тауҰн паналадҰ. Себир тауҰ: "Уа, РасулуллаҒ! стӘмнен тҚсӘқӘз! СӘздӘ менӘқ ҚстӘмде +лтӘретӘн болса, АллаҒ менӘ азапңа сала ма деп ңорңамҰн" - дсабаүҰонда Хира тауҰ:

"Маүан келӘқӘз!" дептӘ. ОсҰ сҰрүа байланҰстҰ, к+қӘлӘ аң, жҚрегӘ таза іҒли ңалб іулиелер, Себир тауҰна шҰңңанда бойҰнда ңорңҰнҰш сезӘнӘп, ал Хирада сенӘмдӘлӘк сезӘнедӘ екен. Б&л мҰсалдан тҚзҰнасҰмӘз: Ол Қлкен таулардҰқ ірңайсҰсҰ +з-алдҰна ңҰзметшӘ. Олар АллаҒ Таүалаүа тісбих етӘп, мӘндетӘн атңарадҰ. Пайүамбар АлейҒиссалату УіссілімдӘ танидҰ, жаңсҰ к+редӘ. амбарҰсҰңсҰз кездейсоң, +з бетӘмен т&рүан нірселер емес.

АлтҰншҰ мҰсал: НаңтҰ ділелдермен АбдуллаҒ ибн Омардан бҰлай деп хабар беруде: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім мӘнбеде:>Неге оңҰп т&рүан кезде:

деген уаңҰтта астҰнҰңңа кӘнбердӘқ ңаттҰ шайңалҰп дӘрӘлдегенӘ сондай, бӘз РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім ң&лап ңала ма екен деп ңорҰңтҰң.

ЖетӘншӘ мҰсал: НаңтҰ ділелдер арңҰлҰ ійгӘлӘ үалҰм, Ү&раннҰқ аудармашҰсҰ, ХазӘретӘ ибн Аббас пен НібидӘқ ңҰзметкерӘ, Қалату алҰм сахаба ибн Месудтан бҰлай деп хабар беруде: МеккенӘқ жеқӘсӘ кҚнӘ болатҰн. Үаүбада жіне т+қӘрегӘнде тасңа ңорүасҰнмен шегеленген Қш жҚз алпҰс п&т бар болатҰн. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ңолҰндаүҰҰп ңалңа &ңсайтҰн таÇүҰн ірбӘр п&тңа ңарай сӘлтеп:

деп ңайсҰсҰна ңарай сӘлтесе, сол жерге ң&лайдҰ. П&ттҰқ бетӘне апарса, шалңасҰнан тҚседӘ, арңасҰнан тҚртсе, етпетӘнен тҚседӘ. стан Ме жерде домалап жаттҰ.

СегӘзӘншӘ мҰсал: ЮйгӘлӘ БуҒейрай РаҒибтӘқ белгӘлӘ ңиссасҰ. ПайүамбарлҰңтан б&рҰн, РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім немере аүасҰ Юбу Талиб жіне бӘр топ ң&райҰштармен бӘрге Шам ай дейна саудаүа бара жатадҰ. БуҒейрай РаҒибтӘқ шӘркеуӘнӘқ т&сҰна келгенде дем алуүа отҰрадҰ. Адамдармен араласпай оңшау +мӘр сҚретӘн БуҒейрай РаҒиб кенет жҚгӘрӘп шҰүадҰ да, ХазӘретӘ М&хаммедтӘ (с.ү.с.) к+рӘп, керуенге ңарап бҰлай дейдӘ: "МҰнаусҰ рухнӘқ мҰрзасҰ, пайүамбар боладҰ". Сонда ң&райҰштар: "Үайдан бӘлдӘқ?" дедӘ. МҚбірак РаҒиб: "Сендер келе жатңанда ҚстерӘқде бӘр шоң б&лт бар едӘ. Сендер отҰрүанда, ол М&хаммед-Қл ЮминнӘқ (с.ү. ң&рметӘне ңарай жҰлжҰп, к+леқке ңҰлдҰ. Эім тастар мен аүаштар оүан сіжде ңҰлүандай бӘр жаүдай к+рдӘм. Б&л болса, Нібилерге үана жасаладҰ" деп жауап бердӘ.

МӘне, осҰ сегӘз мҰсал секӘлдӘ сексен мҰсал бар. Б&лардҰқ бірӘ жин ңайүҰа ҚзӘлмейтӘн бӘр шҰнжҰрдай боп ешбӘр кҚмін онҰ Қзе алмас... ОсҰ Әспеттес м&үжизалар, жалпҰ алүанда, Çүни, жансҰз нірселердӘқ ПайүамбарлҰңңа ді жоң. лҰп с+йлеуӘ маүҰнауи тіуітур кҚшӘнде. К+збен к+рӘп, ңолмен &стаүандай наңтҰ. ЮрбӘр мҰсал бӘр-бӘрӘне сҚйенӘп, +з кҚшӘнен ілдеңайда к+бӘрек кҚш аүа ійгИі, ілсӘз бӘр тӘрек, ңуаттҰ тӘректермен иҰң тӘрескен уаңҰтта нҰүаÇ тҚседӘ. ЮлсӘз, ңуатҰ жоң бӘр адам, іскер ңатарҰна алҰнса, кҚшӘ тасҰп мҰқ адамүа ңарсҰ т&ра аладҰ.

ОН ЕКӨНШӨ ИШАРА. Он бӘрӘнсайҰн рамен байланҰсҰ бар Қш мҰсал, бӘраң +те мақҰздҰ.

БӘрӘншӘ мҰсал: ЗерттеушӘ үалҰмдар кҚллӘ тіпсӘршӘлердӘқ ділелдерӘне сҚйенӘп жіне барлҰң хадисше тҚсӘқ хабарҰна сійкес осҰ аÇт

БідӘрдегӘ соүҰстан хабар беруде дейдӘ.

РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім бӘр уҰс топҰраңЮЛИМА:айда тастардҰ алҰп, кіпӘрлердӘқ бетӘне:

деп шашҰп жӘберген екен.

с+зӘ бӘр үана с+з болүанҰмен ірбӘр тҰқдаушҰнҰқ ң&лаүҰна бӘрдей кӘрӘ Сол следӘ үой. Діл сол сиÇңтҰ, бӘр уҰс топҰраң та ірбӘр кіпӘрдӘқ к+зӘне т&тас сол ңалпҰнда кӘрӘп кетӘптӘ. ШабуҰлдап келе жатңан олар к+здерӘмен іуре болҰп бӘрден керӘ ңашадҰ.

МӘнеки, БідӘр мен ХҚнейндегӘ тақңаларлҰң осҰ оңиүа, іншейӘн себептер арңҰлҰ жіне адамнҰқ ң&дӘретӘмен болмаүандҰңтан, сол насҰ мен с+зӘ м&үжиза болүан Ү&раннҰқ тӘлӘмен:

деп баÇндаладҰ. çүни, ол оңиүа адами ңЭім, стӘқ тҰсҰнда. АдамнҰқ ңолҰмен емес, керемет бӘр тҚрде, АллаҒтҰқ ң&дӘретӘмен болдҰ.

ЕкӘншӘ мҰсал: Юу баста Б&хари, МҚсӘлӘм, тура кӘтаптар хабар беруде: Хайбер соүҰсҰнда бӘр ÇҒуди ійел, бӘр ешкӘнӘқ етӘнен кіуіп жасап, оүан +те ісерлрҰ ОнҰу ңосҰп Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату УіссілімнҰқ алдҰна ңоÇдҰ. Сахабалар жей бастадҰ. ПайүамбарҰмҰз бӘрден:

деп б&йҰрдҰ. çүни, пӘсӘрӘлген ешкӘнӘқ етӘ маүан: "мен уланүанмҰн" деп хабар берӘп т&р. БірӘ ңолдарҰн тартҰп алдҰ. БӘраң бӘр шайнам жеген Бишр ибн-ул Берра сол кҚштӘ удҰқ ісерӘнен +лӘп кеттӘ. РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату УнӘқ жам ілгӘ Зейнеп аттҰ ійелдӘ шаңҰртҰп: "НелӘктен бҰлай ӘстедӘқ?" - деп с&раүанда ілгӘ бейбаң бҰлай дептӘ: "Егер Пайүамбар болсақ, зиÇнҰ тимейтӘнӘн бӘлдӘм, егер падишах болсақ адамдардҰ сенен ң&тңару ҚӘре алсадҰм". КейбӘр риуаÇтта онҰ +лтӘрткен. КейбӘр риуаÇтта +лтӘрмедӘ деп айтҰладҰ. ЮҒли Тахңиң жандарю(зерттеушӘлер):>+зӘ +лтӘртпеген, бӘраң +лген БишрдӘқ аүайҰндарҰна берген, сомол естӘрген дейдӘ. ОсҰ үажап оңиүанҰқ тақүажайҰп жаңтарҰн к+рсететӘн екӘ-Қш т&жҰрҰм бар.

БӘрӘншӘсӘ: БӘр риуаÇтта, ілгӘ ешкӘ хабар берген уаңҰтта, кейбӘр сахабалар е келеӘген.

шӘншӘсӘ: Эім айлакер ÇҒудилер, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа Ұп, бӘқ жаңҰн деген сахабаларүа кенеттен соңңҰ бергӘсӘ келсе де, бӘрден үайҰптан хабар берӘлӘп ішкерленедӘ де айлаларҰ Әске аспай ңалатҰн. ОсҰлайша айтңандарҰнҰқ діл келӘп, айтңан хабарл айтңа барлҰүҰ д&рҰс шҰүҰп отҰрүан М&хаммедтӘқ (с.ү.с.), "Маүан мҰна ешкӘнӘқ +зӘ айтҰп т&р" дегенӘн, іркӘм +з ң&лаүҰмен ешкӘнӘқ +зӘнен естӘгендей анҰң.

шӘншӘ мҰсал: ХазретӘ М&са АлейҒиссаламнҰқ "н&р шашңан ңолҰ" жіне "аса таÇң" м&үжизасҰна &ңсаолҰң ҚңтҰ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) Қш м&үжизасҰ.

"Б&л саүан шам сиÇңтҰ, он аршҰн жерге дейӘн жарҰң бередӘ. йӘқе барүан кезде, бӘр ңара т&лүа к+леқке к+ресӘқ. Ол - шайтан. ОнҰ ҚйӘқнен шҰүар, ңуҰп жӘбер". Үатаде таÇңтҰ алҰп ҚйӘнежегӘзбӘ. М&са ҺалейҒиссаламнҰқ "н&р шашңан ңолҰ" сиÇңтҰ таÇң жарҰң бередӘ. йӘне барүанда ңара т&лүанҰ к+рӘп, ңуҰп жӘберген екен.

ЕкӘншӘсӘ: ҺажайҰптарҰ к+п болүан БідӘр соүҰсҰнда УңңашзӘншӘ Михсан-ил ЮседидӘқ ңҰлҰшҰ сҰнҰп ңаладҰ. Расул-Ұ Юкрім ҺалейҒиссалату Уіссілім оүан ңҰлҰшҰнҰқ орнҰна, жуандау бӘр таÇң берӘп, "мҰнамен соүҰс!" дедӘ. Кенет ілгӘ таÇң АллаҒтҰқ ңалауҰмен &зҰн, аңмҰн. Е ңҰлҰшңа айналҰп, сонҰмен соүҰсадҰ. ЯмӘр бойҰ, тӘптӘ, сонау Иемаме соүҰсҰнда шійӘт болүанүа дейӘн онҰ бӘр сіт ңасҰнан тастамадҰ. Б&л оңиүанҰқ растде: ИбшҚбі жоң. ЯйткенӘ Уңңаші +мӘр бойҰ онҰ маңтан т&ттҰ жіне ол ңҰлҰш, "іл-аун", Çүни, "жірдемшӘ" деген атпен ійгӘлӘ болдҰ. ХазретӘ УңңашінӘқ маңтанҰшҰ жіне ңҰлҰшҰнҰқ жірдемшӘ деген атпен ійгӘлӘ болуҰ, сол оңиүйланҰсілелӘ.

МӘне, осҰ екӘ ңҰлҰш М&са ПайүамбардҰқ (ү.с.) таÇүҰ сиÇңтҰ м&үжиза. БӘраң, М&са (ү.с.) +лгеннен кейӘн ол таÇңтҰқ м&үжизалҰүҰ ңалмадналса,б&лар сол ңалпҰнда ңалдҰ.

ОН ШӨНШӨ ИШАРА: М&хаммед АлейҒиссалату УіссілімнӘқ м&үжизаларҰ Ғім тіуітҚр, Ғім мҰсалдарҰ +те к+п. ТаүҰ бӘр тҚрӘ, ол КӘсӘнӘқ (с.а.у.) ңасиеттӘ демӘмен аурулар мен жаралҰлрдҰқ б#153

жазҰлҰп шипа табуҰ. М&хаммед ПайүамбардҰқ (с.а.у.) м&ндай м&үжизаларҰ маүҰнауи тіуітҚр болҰп есептеледӘ. Б&лардҰқ кейбӘрӘ бӘр үана адамнан риуаÇт етӘлсе де, хадис ӘлӘмдатңанӘлӘктӘ имамдарҰ растап, куілӘк еткендӘктен үҰлҰми тҚрде ңанаүат бередӘ. БӘз де +те к+п мҰсалдарҰнан бӘрнеше мҰсалҰн баÇн етемӘз.

БӘрӘншӘ мҰсал: Маүриб үалҰмҰ ҮадҰ ИÇз, Шифай Шериф кӘтабҰнда наңтҰ риуаÇттар тӘзбегӘн келтӘре отмдерӘнҰлай дейдӘ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ңҰзметшӘсӘ ірӘ ңолбасшҰсҰ жіне ХазретӘ ОмардҰқ заманҰнда Ислам іскерӘн басңарүан, ИрандҰ жеқӘп алүан Ашереи МҚбашшереден ХазретӘ Саүад ибн Юбу Уаңңас айт-ошарден Ухуд соүҰсҰнда РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнда едӘм. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім сол кҚнӘ садаүҰ сҰнүанүа дейӘн кіпӘрлерге одӘ, тҚттҰ. Сонан соқ оңтарҰн маүан берӘп, "Ат!" дедӘ. ОңтардҰқ ңауҰрсҰнҰ жоң болатҰн. Маүан "Ат!" деп імӘр бередӘ, мен де атҰп жатҰрмҰн. Оңтар ңанатҰ бардай зҰмҰрап, кіпӘрлерге діл тиедӘ. Соаратңатаде ибн Н&үманнҰқ к+зӘне бӘр оң тиӘп, к+зӘ &ÇсҰнан шҰүҰп сҰртңа салбҰрап ңалдҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім мҚбірак, шипалҰ ңолҰмен, к+зӘн &ÇсҰна салҰп беррден тзӘне ешнірсе болмаүандай, жазҰлҰп кеттӘ. ОсҰ оңиүа к+пке тарадҰ. ТӘптӘ, ҮатаденӘқ &лҰ, Омар ибн АбдулүазиздӘқ алдҰна келгенде, +зӘн +леқӘ арңҰлҰ бҰлай танҰстҰрҰптҰ: «Мен, шҰңңан дӘ к+рРасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім орнҰна салүан кезде бӘрден жазҰлҰп кеткен кӘсӘнӘқ &лҰмҰн. Еқ ідемӘ к+з сонҰқ к+зӘ едӘ» деп шумаңтап айтҰптҰ. ЯзӘн осҰлай танҰстҰрҰптҰ.

{ СӘлтеме*

}

ЕкӘншӘ мҰсал: Юу баста Б&хари мен МҚсӘлӘм, ділелдӘ кӘтаптар бҰлай деп хабар беруде: Хайбер соүҰсҰнда, Расулулл ңарамейҒиссалату Уіссілім, ңаҒарман АлидӘ ңолбасшҰ етӘп сайлаүанда, АлидӘқ к+здерӘ ңаттҰ ауҰрҰп т&рүан екен. РасулуллаҒ АлейҒиссалату

Уіссілім, +зӘнӘқ шипалҰ тҚкӘрӘгӘн к+зӘне жаңңан сітте, бӘрден жазҰлҰп кетӘптӘ. Тақертеқ Хайбер ңорүанҰнҰқ йналарҰр темӘр есӘгӘн ж&лҰп алҰп, ңолҰнда ңалңан сиÇңтҰ &стадҰ. Хайбер ңорүанҰн м&сҰлмандар жеқӘп алдҰ. Эім сол оңиүада, Селеме ибн ЮкуванҰқ аÇүҰна ңҰлҰш тиӘп жараңаттайдҰ. Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату Уіссілім демӘн Қрлегенде бӘрденҚйӘндӘжазҰлҰп кетӘптӘ.

шӘншӘ мҰсал: Несаи бастаүан сиÇр жазушҰлар, Осман ибн ХҚнейфтен хабар беруде: Осман айтадҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰна бӘр соңҰр келӘп: "ң к+рсӘқ ашҰлуҰ ҚшӘн д&үа ңҰлшҰ!" дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, оүан

деп б&йҰрдҰ. Ол да солай жасап келдӘ... Үарасаң, к+зӘ ашҰлүан, жаңсҰ к+рӘп т&рдҰ.

Т+ртӘншӘ мҰсал: БелгӘлӘ Имам ибн УіҒіб айтадҰ: БідӘр соүҰсҰнҰқ он т+рт шійӘттӘқ бӘреуӘ Муаввиз ибн Аффа, ЮледӘ. илмен ңҰлҰштасҰп жатңанда, лаүнет атңҰр Юбу ЖіҒил, онҰқ бӘр ңолҰн шауҰп тастадҰ. Ол екӘншӘ ңолҰмен шабҰлүан ңолҰн &стап РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа келдӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім сҚт, үан ңолдҰ орнҰна ңайта жабҰстҰрдҰ да тҚкӘрӘгӘн жаүҰп едӘ, бӘрден шипа таптҰ, ңайтадан соүҰсңа кеттӘ, шійӘт болүанша соүҰстҰ. Эім Имам Жілил ибн УіҒҒіб айтадҰ: Сол соүҰста Хубейб рдҰқ асафтҰқ иҰүҰна ңҰлҰш тиӘп, екӘге б+лӘнгендей ауҰр жараңат алдҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, онҰқ ңолҰн иҰүҰна жабҰстҰрҰп, дем Қрлеп едӘ, жазҰлҰп кеттӘ.

МӘне, осҰ екӘ оңиүа, расҰнда бӘр кӘсӘнӘқ айтуҰмен үауҰмҰзткен хабар. БӘраң ибн УіҒіб сиÇңтҰ бӘр Имам растап жазүан болса, онҰқ ҚстӘне БідӘр соүҰсҰ сиÇңтҰ м&үжизалар к+п болүан соүҰста болса, Ғім осҰ екӘ оңиүанҰ еске тҚсӘретӘн мҰсалдар к+п болса, ілбетте,, кесӘкӘ оңиүа да сенӘмдӘ деуге боладҰ.

РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ киелӘ ңолҰ шипалҰ екенӘн к+рсететӘн мҰқнан астам м&үжизалар, наңтҰ хадистер ділелдеп бередӘ.

Иі, алдҰнда айтҰлҰп +ткендей, уҰсҰнда кӘшкене тастардҰқ зӘкӘр етӘп, тісбих ңҰлуҰ жіне

беруӘ; сҰрҰ бойҰнша діл сол уҰстаүҰ кӘшкене та сипатен топҰраң зеқбӘрекпен оң жаудҰрүандай д&шпанүа кҚйрете соңңҰ беруӘ;

с+зӘ арңҰлҰ діл сол ңолдҰқ саусаүҰмен айдҰ екӘге б+луӘ жіне он саусаүҰнан б&лаң сиÇңтҰ су аүуҰ, бҚкӘл іскерге су ӘшкӘзуӘ жіне діл осҰ ңолдҰқ ауруларүаңиңаттлҰларүа шипа болуҰ, ілбетте, ілгӘ мҚбірак ңолдҰқ ңаншалҰңтҰ керемет, АллаҒтҰқ алдҰнда ңабҰл болүан ірӘ ң&дӘретӘнӘқ м&үжизасҰ екенӘн анҰң к+рсетедӘ.

ДостардҰқ арасҰнда ілÇңтҰ жңан ң&ддҰ АллаҒтҰқ кӘшӘгӘрӘм бӘр зӘкӘрханасҰ секӘлдӘ. КӘшкене тастар сол жерге тҚссе болдҰ зӘкӘр мен тісбих ете ж+неледӘ. Ал жауүа ңарсҰ кӘшӘгӘрӘм Раббани бӘр оң-дірӘ ңоймасҰндай, тас пен топҰраң ол жерде оданнан мен бомбаүа айналадҰ. Ал жаралҰлар мен ауруларүа келгенде кӘшӘгӘрӘм Рахмани емхана болҰп, барлҰң дертке дауа боладҰ. Ал ңатуланҰп с&стаҰ жінеерӘлгенде, айдҰ б+лӘп тастайдҰ. Ал мейӘрлене тҚскен сітте кіусір суҰн аүҰзүан он шҚмектӘ раңҰм б&лаүҰна айналадҰ. АпҰрҰм ай осҰндай кӘсӘнӘқ бӘр үана ңолҰ, керемет м&үжизаларүа б+ленӘп, тақүажайҰптарүа себеп болҰп жатса, ол КӘсӘ (с.а.у.) бҚкӘлҰн таүӘ жаратңан АллаҒңа ңаншалҰңтҰ жаңҰн екендӘгӘ, айтңан хабарҰ ңаншалҰңтҰ тура екендӘгӘ жіне сол кӘсӘнӘқ ңолҰнан &стап соқҰна ергендердӘқ ңандай баңҰттҰ екендӘгӘ айдай анҰң емес пе?

С&раң: Сен к+п оңиүалаларүа ршаүа мілӘм дейсӘқ. Ал бӘз олардҰқ к+бӘн бӘрӘншӘ рет естӘп отҰрмҰз. Тіуітур хабар б&лай жасҰрҰн болмауҰ керек?

ЖауабҰ: Шариүат ү&ламаларҰнан &рма анҰң к+птеген мілӘм нірселер, басңалар ҚшӘн беймілӘм болуҰ мҚмкӘн. Хадис үалҰмдарҰнша баршаүа мілӘм деп есептеген к+п хабарлардҰ +згелер тек к+мескӘ тҚрде бӘледӘ. ЮрбӘр піннӘқ маманҰ, сол пінге н. МенҰ мілӘм нірселердӘ, пӘкӘрлердӘ баÇндайдҰ. ЖалпҰ халҰң болса, сол піннӘқ маманҰна сенӘп мойҰнс&надҰ немесе +зӘ зерттеп к+з жеткӘзедӘ. ОсҰ айтҰлүан баршаүа мілӘм немеселме діауи тіуітур дірежесӘнде сенӘмдӘ оңиүалар, хадис ӘлӘмӘмен ш&үҰлданүандарүа, Ғім шариүаттанушҰларүа, Ғім Ислам негӘздерӘн зерттеушӘ бӘлӘмдӘ жандарүа, таүҰ басңа к+птеген үалҰмдарүа танҰс. йңҰда жҚрген адам немесе ңарақҰңңа сан бӘлмесе, кӘні онҰқ +зӘнде.

БесӘншӘ мҰсал: Имам БаүауидҰқ ділелдеп жіне растаүан хабарҰ бойҰнша: ХендектегӘ соүҰста, кіпӘрлердӘқ соңңҰсҰнан Али-ибн ХакемнӘқ аÇүҰ сҰнадҰ. РасулуллаҒ туүа ңссалату Уіссілім ңолҰмен ілгӘ жердӘ сипап едӘ, сол сітте-аң жазҰлүанҰ сонша, атҰнан да тҚспептӘ.

ЖетӘншӘ мҰсал: ШуреҒбил-іл-ЖуфидӘқ ійгӘлӘ ңиссасҰ. Ол бӘрде алаңдегӘ үүҰ бӘр ӘсӘктӘқ кесӘрӘнен ңҰлҰштҰ да аттҰқ тӘзгӘнӘн де &стай алмай ңалҰптҰ. РасулуллаҒ ҺалеҒиссалату Уіссілім ӘсӘктӘ сипаладҰ да мҚбірак ңолҰмен уңаладҰ. ӨсӘктӘқ ӘзӘ де ңалмадҰ.

БӘрӘншӘсӘ: Ибн Юбу Шейбею(кімӘл мухаңңиң жіне ійгӘлӘ хадис үалҰмҰ)>бҰлай деп хабар беруде: БӘр ійел баласҰн РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰна алҰп кебҚкӘл ЮлгӘ бала бӘр білеге &шҰраүан, с+йлемейтӘн, мҰлңау едӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, бӘр &рттам сумен аузҰн шайҰп, ңолҰн жудҰ да сол судҰ

ійелге бердӘ де "балаүа ӘшкӘз!" деп б&йҰрдҰ. Бала ілгӘ судҰ Әшкеннен кейӘн, ауруҰнан айҰүҰп бійҰлҰп н еш нірсе ңалмадҰ. АңҰлҰ кӘрӘп жетӘлгенӘ соншалҰң, еқ аңҰлдҰ деген адамдардан асҰп тҚстӘ.

ЕкӘншӘсӘ: БӘзге жеткен сахих риуаÇттар бойҰнша, ХазретӘ ибн Аббас бҰлай дейдӘ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссаламүа есӘ ауҰсңан бӘр инберд алҰп келдӘ. МҚбірак ңолҰн кеудесӘне ңойдҰ. Бала бӘрден лоңсҰдҰ. ӨшӘнен, кӘшкене ңиÇрдай ңара бӘр нірсе шҰңтҰ. Бала жазҰлҰп кеттӘ.

шӘншӘсӘ: Имам аңиңати мен Несаиден жеткен сахих риуаÇттар бойҰнша, М&хаммед ибн Хатиб аттҰ бӘр баланҰқ ңолҰна ңайнаүан ңазан т+гӘлӘп, ңолҰ ңаттҰ кҚйӘп ңаладҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УңҰлҰп,м сипалап тҚкӘрӘгӘн жаңтҰ. ҮолҰ сол сітте-аң жазҰлҰп кетедӘ.

М&нҰ естӘген РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім "Барекалл мҚмкӘптӘ. Ніресте содан Қлкейгенге дейӘн с+йлемей жҚрӘптӘ. ЮлгӘ сіби, ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.ү.с) осҰ м&үжизасҰна жіне "БарекаллаҒ" д&үасҰна б+ленгендӘктен "шӘден к-Қл-Иемаме" есӘмӘмен елге танҰмал болҰптҰ.

АлтҰншҰ бала: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім намаз оңҰп т&рүанда, ңҰқҰр бӘр бала алдҰн кесӘп +ткенӘ ҚшӘн РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім: дептӘ. Бала т&рүан жерӘнен

жҚре алмай ңаладҰ. ОсҰлайша, ңҰқҰрлҰңтҰқ жазасҰн тартҰптҰ.

ЖетӘншӘ бала: Бала сиÇңтҰ &ÇлудҰ бӘлмейтӘн бӘр ійел РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім таүам жеп отҰрүан жерӘне келУіссілр асам таүам с&райдҰ. ПайүамбарҰмҰз с&раүанҰн бередӘ. ЮлгӘ

ійел: "Жоң, сенӘқ аузҰқдаүҰ керек" дейдӘ. ОнҰ да бередӘ. Сонда ілгӘ &ÇтсҰз ійел онҰ жегеннен кейӘн, +те &Çлшаң болҰп кеткен деседӘ. Мідина ійелдеррлҰң де &Çлшаң болҰптҰ.

МӘне, осҰ сегӘз мҰсал емес сексен, тӘптӘ сегӘз жҚз мҰсал келтӘруге боладҰ. БасҰм к+пшӘлӘгӘ іртҚрлӘ кӘтаптар мен хадистерде баÇндалүан.

Иі, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ мҚбірак ңолҰ, Л&ңпан ХакитҰрушҰмханасҰ тірӘздӘ, ал тҚкӘрӘгӘ ХазӘретӘ ҮҰдҰрдҰқ +мӘр суҰнҰқ б&лаүҰ сиÇңтҰ жіне демӘ ХазретӘ Иса АлейҒиссаламнҰқ демӘ сиÇңтҰ ем, шипа. Ал адаек...

МӘне, ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) алтҰн үасҰрҰн к+зӘмен к+рген бӘр Имам осҰлай б&лтартпас ділелменалҰң ң т&рса, ілбетте, оүан келген ңандай да бӘр науңас жан мӘндеттӘ тҚрде емделӘп, тіуӘр болҰп кеткен. Олай болса, ілбетте, келушӘлер де мҰқдаүан боларҰ хаң.

ОН ТЯРТӨНШӨ ИШАРА: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссетке тқ тҚрлӘ м&үжизаларҰнҰқ бӘрӘ жіне +те мақҰздҰсҰ - д&үасҰ арңҰлҰ к+рсеткен м&үжизаларҰ. Иі б&л тҚрӘ, шҚбісӘз ірӘ баршаүа мілӘм. МҰсалдарҰнҰқ к+птӘгӘ сонша, сан жетпейдӘ. Баршаүа мілӘм, тӘптӘ, ійгӘлӘ десе де боладҰ. БӘр бередӘн атаңтҰ имамдар жеткӘзгендӘктен шҚбісӘз сенесӘқ. БӘз ңазӘр ел арасҰнда кеқ тараүан кейбӘреуӘн мҰсал ретӘнде алҰп, бӘр шама тоңталҰп +темӘз.

БӘрӘншӘ мҰсал: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ел арасҰна кеқ тараүан жақтан осүасҰ. Ол к+п мірте ңайталанҰп ірдайҰм жіне жҰлдам ңабҰл болүан. М&нҰ Имам Б&хари мен Имам МҚсӘлӘм бастаүан хадис имамдарҰ риуаÇт еткен. ТӘптӘ, кейде мӘнберде т&Ұқ маүақбҰр д&үасҰна жайүан ңолҰ тҚсер-тҚспес жақбҰр жауүан.

АлдҰнда айтҰп +ткенӘмӘздей, бӘр екӘ мірте Ислам іскерӘ сусҰз ңалүан уаңҰтта б&лт келӘп жақбҰр себелеген. ТӘптӘ, Пайүамбп, ікеан б&рҰн кӘшкентай кезӘнде РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату УіссілімнӘқ атасҰ Абдулмутталиб, ОнҰқ (с.а.у.) ң&рметӘ ҚшӘн АллаҒтан жақбҰр тӘлейтӘн едӘ. ОнҰқ (с.а.у.) ң&, оларе жақбҰр жауатҰнҰн АбдулмутталибтӘқ бӘр +леқ жолдарҰнан байңаймҰз. Сондай-аң, ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) ңайтҰс болүаннан кейӘн ХазӘретӘ Омар, ХаббҰсҰӘ АббастҰ желеу етӘп: "ç, Раб! Б&л сенӘқ ХабибӘқнӘқ, Çүни, сҚйӘктӘ ң&лҰқнҰқ бауҰрҰ! СонҰқ ң&рметӘ ҚшӘн жақбҰр бере г+р". - дегенде, жақбҰр жауатҰн. СондакӘмӘ нИмам Б&хари мен Муслим хабарлайдҰ: ЖақбҰр ҚшӘн д&үа-тӘлек жасалдҰ. РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім ңолҰн жайҰп, д&үа ңҰлдҰ. ЖақбҰрдҰқ жауүанҰ сонша, "ЯтӘнемӘз! Д&үа ңҰлҰқҰз, тоңтасҰн!" деуге міжбҚр болдҰ. Д&үа ңҰлҰп едӘ, бӘрден, м&ншдҰ.

ЕкӘншӘ мҰсал: Ел арасҰнда кеқ тараүан оңиүа: СахабаларардҰқ санҰ ілӘ ңҰрҰңңа жетпеген кез. Расул-Ұ Юкрім ҺалейҒиссалату Уіссілім, жасҰрҰн ң&лшҰлҰң ету УіссБӘрде бҰлай д&үа ңҰлдҰ:

БӘр-екӘ кҚннен кейӘн ХазретӘ Омар ибн Хаттаб иманүа кеҰқдап Ән ИсламдҰ жариÇ ңҰлҰп, м&сҰлмандардҰқ абҰройҰ артҰп, дӘн ҚстемдӘк ете бастадҰ. ХазӘретӘ Омар "Фаруң" деген &лҰ есӘмге ие болдҰ.

шӘншӘ мҰсал: КейбӘр тақдаулҰ сахабаларүа ір тҚрлӘ маңсаттарҰ ҚшӘн д&үа ңҰлдҰ. Д&үасҰ керемет ауие ҚңабҰл болүандҰңтан, ілгӘ д&үаларҰнҰқ кіраматҰ м&үжиза дірежесӘне жеттӘ. ОсҰүан байланҰстҰ Б&хари мен Муслимнен жеткен риуаÇттарда: Ибн Аббасңа бҰлайша д&үа-тӘлек жасаүан екен:

Д&үасҰнҰқ ңабҰл болүанҰ үой, Ибн Аббас Ү&раннҰқ аудармашҰсҰ деген ійгӘлӘ атаңңа ие болдҰ жіне Хабр-Қл мме, Çүни, ҚмметтӘқ ү&ламасҰ деген &лҰ дірежеге б+лендӘ. ТӘптӘ, ХазретӘ Омар онҰ +те жас кезӘнде-аң ү&ламалар мен Қлкен сахабаларӘрӘншӘжӘлӘсӘне ңатҰстҰрушҰ едӘ.

Сондай-аң, Имам Б&хари бастаүан болҰп сахих хадис кӘтаптарҰнда бҰлай делӘнген: ЮністӘқ анасҰ, РасулуллаҒ Һалейдарүа ату Уіссілімүа: "СенӘқ ңҰзметшӘқ болҰп жҚрген мҰна ЮністӘқ балаларҰ мен байлҰүҰ к+п болсҰн деп д&үа ңҰлҰқҰз" - деп +тӘнген. Ол (с.а.у.) да:

деп д&үа еткен. ЯмӘрӘнӘқ соқҰнда ХазӘретӘ Юніс ант ете бҰлай деген екен: "Мен +з ңолҰммен жҚз баламдҰ жерледӘм. МенӘқ дҚнием мен байлҰүҰм жаүҰнан да ешкӘм мендей баңҰттҰ болмткен аДҚние-мҚлкӘмдӘ к+рӘп отҰрсҰздар +те к+п. Б&лардҰқ бірӘ сол НібидӘқ д&үасҰнҰқ берекетӘ".

Эім Имам БейҒаки бастаүан хадис мамандарҰ мҰнанҰ жеткӘзуде: РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім, Ашере-и МҚбашшереден Абдурахман Бин Ауфңа бамесе оҰқ мол жіне берекелӘ болуҰ ҚшӘн д&үа еткен. ЮлгӘ д&үанҰқ берекесӘмен мол байлҰңңа кенелгенӘ соншалҰң, бӘр мірте жетӘ жҚз тҚйенӘ жҚктерӘмен бӘрге "фисібилиллаҒ" - Çүни, Ү&дай ҚшӘн саседӘ. Ұлүан деседӘ. МӘнеки, НібидӘқ д&үасҰнҰқ берекетӘне ңарақҰз... "БірекаллаҒ" деқӘз...

Эім Имам Б&хари секӘлдӘ хадис риуаÇттаушҰлар бҰлай деп хабарлайдҰ: РасулужоүалмалейҒиссалату Уіссілім, Уруе ибн Юбу Жадеге саудада табҰстҰ болуҰ ҚшӘн береке тӘлеп д&үа ңҰлдҰ. Уруе: Мен кейде Куфе базарҰнда т&рҰп, Қйге бӘр кҚнде ңҰрҰң мҰқ мааммедтуҰп оралушҰ едӘм - дейдӘ. Имам Б&хари бҰлай дейдӘ: "Ол ңолҰна топҰраң алса, одан да бӘр табҰс табатҰн едӘ".

Эім АбдуллаҒ ибн Жафарүа, мол байлҰң пен береке ҚшӘн д&үаӘн дас ХазретӘ АбдуллаҒ ибн Жафар зор байлҰңңа кенелгенӘ соншалҰң, сол үасҰрда еқ атаңтҰ бай болүан. НібидӘқ д&үасҰнҰқ берекетӘмен пайда болүан байлҰүҰмен ңоса, жомарттҰүҰмен де танҰлдҰ. ОсҰ секӘлдӘ к+птегеӘмӘне лдар бар. лгӘ ретӘнде осҰ т+рт мҰсалүа ңанаүат етейӘк.

Имам ТирмизидӘқ риуаÇтҰнда бҰлай делӘнген: РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім СаүаÇндалҰЮбу Уаңңас ҚшӘн бҰлай д&үа ңҰлдҰ:

СаүадтҰқ д&үаларҰ ңабҰл болуҰ ҚшӘн д&үа ңҰлдҰ. Сол үасҰрда ж&рт СаүадтҰқ ңарүҰсҰнан ңаттҰ ңорңадҰ екен. Д&үасҰнҰқ ңабҰл болүҰштҰүҰ үой.

деп д&үа еттӘ. Юбу Үатаде жетпӘс жасҰндана б&йс болҰптҰ. БӘраң бет ілпетӘ он бес жастаүҰ жӘгӘттей шҰрайлҰ болүан. Б&л туралҰ наңтҰ хабарлар бар.

ЮйгӘлӘ аңҰн НабиүанҰқ мішҒҚр ңиссасҰ. Ол, РасулуллаҒ АлейҒиссалУіссілссілімнҰқ жанҰнда бӘр +леқӘн оңҰп бередӘ. ЯлеқӘ бҰлай боп келедӘ:

Çүни, "АбҰройҰмҰз кҰүҰна еттӘ, бӘз болсаң одан да жоүарҰ шҰңңҰмҰз келедӘ!". РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ізӘлдеп:

Эім, сахих риуаÇттарда бҰлай делӘнген: Имам Али ҚшӘн

деп д&үа ңҰлдҰсҰ кей: "О, РаббҰм! Оүан суҰң пен ҰстҰңтҰқ ңиҰндҰүҰн к+рсетпе!".. МӘне, осҰ д&үанҰқ берекетӘмен Имам Али ңҰста жаздҰң киӘм киӘп, жазда ңҰстҰң киӘм киӘп жҚре бередӘ екен. Сол д&үанҰқ берекетӘмен ешңашан тоқҰп немесе Ұстанүа кк+рмедӘм дейдӘ екен.

ерге да байланҰстҰ ол зиннурю(н&рҰ бар адам)>атанҰп кеттӘ. МӘне б&л оңиүалар, сахих хадистер ңатарҰнда болүандҰңтан, +те сенӘмдӘ.

БӘрде Юбу ХҚрейре, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа "менде &мҰтшаңтҰң пайда болайҒиссадҰ" деп шаүҰмданүан екен. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім бӘр орамал жайдҰ. Содан соқ мҚбірак алаңанҰмен үайҰптан бӘр нірсе жинаүандай ілгӘ бета жол лдҰқ ҚстӘне т+ктӘ. ЕкӘ-Қш мірте осҰлай Әстеген соқ Юбу ХҚрейреге: "ЕндӘ орамалдҰ жина!" - дедӘ. Юбу ХҚрейре орамалдҰ жинастҰрдҰ. ЯзӘ айтадҰ НібидӘқ осҰ маүҰнауи д&үасҰнҰқ арңасҰнда: "Ант етемӘн одан кейӘн ешнірсенӘ & демалҰм".

Т+ртӘншӘ мҰсал: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ терӘс д&үасҰна &шҰраүан бӘрнеше оңиүанҰ баÇндаймҰз.

ЕкӘншӘсӘ: Б&л оңиүа ел арасҰнда кеқ тараүан жідҰмнанн Ү&раннҰқ аÇттарҰ да ишара етедӘ. ИсламнҰқ алүашңҰ кезеқӘнде РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ңасиеттӘ МеккедегӘ Үаүбада намаз оңҰп отҰрүанда ң&райҰштҰқ басшҰларҰ жиналҰп, +те с&мдҰң нірсе ӘстедӘ. Сонда ПайүамбарҰмҰз оҚйредӘтерӘс д&үа ңҰлдҰ. Ибн Месуд айтадҰ: Ант етемӘн, ілгӘ с&мдҰңтҰ Әстеп, ңарүҰсңа &шҰраүандар БідӘрдегӘ соүҰста жер жастанҰп, жиӘркенӘштӘ тҚрдегӘ мҚрделерӘн к+рдӘм - дейдӘ.

БесӘншӘ мҰсал: Жеке адамдарүа берген терӘс д&үаларҰнҰқ ңорңҰнҰштҰ тҚрде ңабҰл болүандҰүҰ жайлҰ. Б&нҰқ к+п мҰсалдарҰ бар. болүанҚш мҰсалҰн ҚлгӘ ретӘнде баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘсӘ: Утбе ибн Юбу ЛіҒабңа бҰлайша терӘс д&үа оңҰдҰ:

çүни: "О, Раб! Оүан бӘр итӘҰздҰ үбер". КейӘн Утбе бӘр сапарүа шҰңңанда, онҰ бӘр арҰстан керуеннӘқ ӘшӘнен Әздеп тауҰп, жеп ңоÇдҰ. Б&л оңиүа ійгӘлӘ. М&нҰ хадис имамдарҰ баÇндап растаүан.

деп терӘс д&үа оңҰдҰ. ЖетӘ кҚннен кейӘн ілгӘ Мухаллим +лӘп ңаҰздан абӘрге ңойҰп едӘ, ңабӘр сҰртңа шҰүарҰп тастадҰ. Үанша мірте ңойса да жер ңабҰлдамадҰ. СосҰн екӘ тастҰқ ортасҰнан мҰңтап бӘр дуал жасап, онМ:>АйдесӘн осҰлайша жасҰруүа міжбҚр болдҰ.

тша теҰншҰ мҰсал:>РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ д&үасҰмен ңатар, ңолҰн тигӘзу арңҰлҰ к+рсеткен кереметтерӘнӘқ ійгӘлӘ бӘрнешеуӘн баÇндаймҰз.

Бир-Ұ ЗсӘ: ХазретӘ Халид ибн Уалидкею(СійфуллаҒңа)>шашҰнҰқ бӘрнеше талҰн берӘп, жеқӘмпаз болуҰ ҚшӘн д&үа ңҰлдҰ. ХазретӘ Халид ілгӘ шаш талдарҰн ңалпаүҰнда саңтаптҰ. Сол шаштар мндамауанҰқ кіраматҰ болса керек ңандай соүҰсңа ңатҰсса да мӘндеттӘ тҚрде жеқӘп шҰүатҰн болҰптҰ.

ЕкӘншӘсӘ: Салман Фарисию(ПарсҰлҰң Салман)>о баста çҒун ійнеӘқ ң&лҰ болатҰн. ОнҰқ ңожайҰндарҰ азаттҰүҰ ҚшӘн к+п ң&н талап еттӘ. " ш жҚз ң&рма к+шетӘн егӘп, жемӘс бергеннен кейӘн, ңҰрҰң окка Çүни шамамен 4,800гр алтҰн берӘп ңана бостандҰң аласҰқ" дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалазасҰ ңсілімүа келӘп жаүдайҰн айттҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім +з ңолҰмен МідинанҰқ т+қӘрегӘне Қш жҚз к+шет ң&рма отҰрүҰздҰ. Тек бӘр к+шеттӘ басңасҰ отҰрүҰздҰ. Сол жҰлҰ, РааҒтҰқ аҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ отҰрүҰзүан барлҰң к+шеттер жемӘс берӘп, тек басңа адам еккен к+шет жемӘс бермедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім онҰ да ңайтадан +зӘ тӘктӘ. Ол д, Расус бердӘ. СосҰн тауҰңтҰқ ж&мҰртңасҰндай бӘр алтҰнүа тҚкӘрӘгӘн жаүҰп д&үа еттӘ де Салманүа бердӘ. "МҰнанҰ Çхудилерге бер!" дедӘ. Салман ілгӘ алтҰннан ңҰрҰң окканҰ оларүа бердӘ. Ал тауҰңтҰқ ж&мҰртңасҰндай алтҰн байҰрүҰ кҚйӘнде ңалдҰ. Б&л оңиаларҰнӘретӘ СалманнҰқ +мӘрӘндегӘ оңиүалардҰқ еқ мақҰздҰсҰ. ЯйткенӘ м&үжизамен ңатҰстҰ. М&нҰ сенӘмдӘ де атаңтҰ имамдар хабар берген.

шӘншӘсӘ: мм-у МілӘк деген бӘр ійел сахаба, "Укке" деп аталатҰн кӘшкене бӘр ма, сҰрҰҰүҰнан РасулуллаҒ Уіссілімүа май сҰйлаушҰ едӘ. БӘрде РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім торсҰңңа д&үа ңҰлдҰ да: "М&нҰ ңаттҰ сҰңпақдар!" дедӘ. мм-у МілӘк бала-шаүасҰ май с&раүан сайҰн НтарапҰ д&үасҰнҰқ берекетӘмен торсҰңтан май шҰүатҰн. заң уаңҰт жалүастҰ. КейӘн торсҰңтҰ сҰүҰп едӘ, берекетӘ кеттӘ.

БӘрӘншӘсӘ: Имам БейҒаки бастаүан хадис мамандарҰ бҰлай деп хабар беруде: Биүри КурңҰлҰ аталатҰн ң&дҰңтҰқ суҰ кейде тартҰлҰп таусҰлҰп ңалатҰн. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім дірет алүаню(жуҰнүан)>суҰн ӘшӘне ң&йҰп д&үа ңҰлүаннан кейӘн сонҰқ берекетӘмен суҰ молайҰп еш тартҰлмадҰ.

ЕкӘншӘсӘ: Юбу Нуайм +зӘнӘқ "Пайүамбаей-аң ілелдер" аттҰ кӘтабҰнда жіне +зге де хадис кӘтабҰн жазушҰ кӘсӘлер бҰлай деп

шӘншӘсӘ: Ибн Маже бҰлай деп хабарлайдҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа бӘр ң&мҰра зім-зім суҰн алҰп келдӘ. БӘр &рттам судҰ аузҰна алҰп ң&мҰраүа изасҰнт+ктӘ. Ү&мҰра райхан гҚлӘ сиÇңтҰ хош иӘс бере бастадҰ.

БесӘншӘсӘ: АллаҒтҰқ іулие ң&лдарҰнан Имам МҚсӘлӘм мен Маүриб ү&ламаларҰнҰқ сенӘланҰст атаңтҰсҰ Хаммад ибн Селеме бҰлай деп хабарлайдҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім терӘден жасалүан торсҰңңа су толтҰрҰп аузҰна ҚрледӘ де д&үа ңҰлдҰ. СосҰн онҰ бӘр топ сахабаларүа бердӘ. ОларүаҰмдарҰҰн ашпақдар! Тек дірет алар уаңҰтта үана ашҰқдар!" деп б&йҰрдҰ. Дірет алар уаңҰт болҰп аузҰн ашҰп ңараса тап-таза сҚт, бетӘ толҰ ңаймаң. МӘне, осҰ бес мҰсалдҰқ кейбӘрӘ ійгӘлӘ, ал кейбӘрӘн Қлкен имамдар баÇруӘ ңа. Б&л жерде айтҰлмаүандарҰмен ңосңанда маүҰнауи тіуітур дірежесӘнде кҚмінсӘз болүандҰүҰн к+рсетедӘ.

атсӘз, ңҰсҰр ешкӘлердӘқ сҚт беруӘ жіне сҚттӘ болуҰнҰқ мҰсалдарҰ +те к+п. БӘз, тек мілӘм ірӘ сенӘмдӘ екӘ-Қш мҰсалҰн ҚлгӘ ретӘнде баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘсӘ: МҰна оңиүа ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) + +лӘмннҰ жазҰлүан барлҰң сиÇр кӘтаптарда баÇндаладҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Юбу БікӘр СҰддҰңпен бӘрге к+шкенде Атикет Бинт-ил ХҚзасҰ батҰ мм-у МабедтӘқ ҚйӘне келедӘ. ОнҰқ сҚтсӘз, к+терем, ңҰсҰр бӘр ешкӘсӘ бар едӘ. РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім мм-у Мабедтен: "МҰнау сҚт бере ме?" -тҰ анҰрайдҰ. мм-у Мабед: "Б&нҰқ бойҰнда ңан жоң, сҚт ңайдан болсҰн" - дейдӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ешкӘнӘқ арңасҰнан жіне желӘнӘнен сипап, д&үа ңҰладҰ. СосҰн "ұдҰс ікелӘп, сауҰқдар!"-дм жалҰСауҰлүан сҚттӘ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Юбу БікӘр СҰддҰң екеуӘ Әшкеннен кейӘн сол ҚйдегӘлер де тойүанҰнша ӘшӘптӘ. Ал ешкӘ ілденӘпне ділӘ болҰп кетӘптӘ.

ЕкӘншӘсӘ: Шат ибн МесудтӘқ ійгӘлӘ ңиссасҰ. Ибн Месуд м&сҰлман болмай т&рүанда ж&рттҰқ малҰн баүатҰн. Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату Уіссілім Юбу БікӘр СҰддҰң пен бӘрге ибн МесудтӘқ ешкӘ баүҰп жҚрген жерӘн бӘрӘкдӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ибн Месудтан сҚт с&раптҰ. Ол: "ЕшкӘлер менӘкӘ емес, +згенӘқ малҰ" - деп жауап бередӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім: "Маүан ңҰсҰр, сҚтӘ жоң бӘр ешкӘнӘ алҰптақүаж - дейдӘ. Ол екӘ жҰл теке к+рмеген бӘр ешкӘнӘ алҰп келедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім онҰқ желӘнӘн сипап, д&үа ңҰладҰ. СосҰн сауүан кезде тап-таза сҚт шҰүҰптҰ. БірӘ тоÇ ӘшӘптӘ. Ибн Месуд б&л м&үжизанҰ к+ргеннен кейӘн иманүа етӘп,.

шӘншӘсӘ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ мурдиасҰ, Çүни, сҚт анасҰ Халимей СадиенӘқ ешкӘлерӘне ңатҰстҰ ійгӘлӘ ңисса: Сол кездерӘ ң&рүаңшҰлҰңтҰқ салдарҰнан малдар арҰң ірӘ сҚтсӘз болатҰн. Тойүанша ңоректенетӘн ш+п таба ш сезӘҰн. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім сҚт анасҰнҰқ жанҰна келгеннен бастап, онҰқ берекетӘмен Халиме СадиенӘқ ешкӘлерӘ аңшам уаңҰтҰнда басңаларҰнан ерекше тоң ірӘ желӘндерӘ тҰрсиҰп келушӘ едӘ. М&ндай оңиүалар сиÇр кӘтаптс-тарт к+п кездеседӘ. БӘраң айтпаң болүан маңсатҰмҰзүа осҰ ҚлгӘлер, жеткӘлӘктӘ.

ТоүҰзҰншҰ мҰсал: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім кейбӘр кӘсӘлердӘқ басҰн, жҚзӘн мҚбірак ңолҰмен сипап д&үа ңҰлүандӘл іленген кіраматтардҰқ ійгӘлӘ бӘрнешеуӘн ҚлгӘ ретӘнде баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘсӘ: Омар ибн СадтҰқ басҰн сипап д&үа ңҰладҰ. Сол д&үанҰқ берекетӘмен сексен жасҰнда ңайтҰс болүан ілгӘ кӘсӘнӘқ басҰнда бӘр тал аңҰншҰ Солмаүан деседӘ.

ЕкӘншӘсӘ: Үайс ибн ЗейдтӘқ басҰна ңолҰн тигӘзӘп, д&үа ңҰладҰ. Сол д&үанҰқ берекетӘмен жҚз жасҰна келгенде шашҰнҰқ бірӘ аппаң, тек РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ңолҰ тиген жер үана ңап-ңара кҚйӘайтайҰлҰптҰ.

шӘншӘсӘ: Юбдуррахман ибн Зейд ибн ХаттабтҰқ бойҰ аласа, тҚрӘ &сңҰнсҰз екен. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім басҰнан сипап д&үа ңҰладҰ. Сол д&үанҰқ берекетӘмен бойҰ &зарҰп, еқ ідемӘ к+рӘкке ие боладҰ.

Т+ртӘншӘсӘ:да, пандегӘ соүҰста Айз ибн ЮмӘр бетӘнен жараңат аладҰ. БетӘндегӘ ңандҰ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ңолҰмен сҚрткен екен. РасулуллаҒ АлейҒиссалату нӘп т&імнӘқ ңолҰ тиген жер

АлтҰншҰсҰ: мм-Қ СелемнӘқ ңҰзҰ, Çүни, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ +гей ңҰзҰ мм-Қл МҚминин ЗейнептӘқ Н çКИ тай кезӘнде РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім +зӘнӘқ дірет алүан суҰн жҚзӘне шашҰп еркелеткен екен. Содан кейӘн Зейнеп тақүажайҰп с&лу, +те к+рӘктӘ болҰп кетӘптӘ. Б&үан &ңсас к+птеген мҰсалдар шектеллардҰқ к+бӘн хадис имамдарҰ баÇндаүан.

Б&л б+лӘмдердӘқ бірӘ бӘр үана адамнан жеткен хабар, ілсӘз шҰүар десек те, жалпҰ алүанда маүҰнауи тіуітур дірежесӘнде М&хаммед АлейҒиҰптасуу УіссалімнҰқ наңтҰ м&үжизасҰн к+рсетедӘ. ЯйткенӘ бӘр оңиүа жеке жеке к+птеген жолдармен іртҚрлӘ баÇндалса да, негӘзгӘ оңиүанҰқ болүандҰүҰ анҰң боладҰ. АйтҰлуҰ іртҚрлӘ ірӘ ілсӘзрушӘ, лса, бірӘ бӘр негӘзгӘ оңиүанҰ ділелдейдӘ.

МҰсалүа бӘр гҚрсӘл естӘлдӘ дейӘк. КейбӘреулер піленшенӘқ ҚйӘ ңирадҰ дедӘ. ЯзгесӘ, басңа бӘр ҚамайсҰдҰ дедӘ. ТаүҰ басңасҰ басңа бӘр ҚйдӘ айтадҰ. АйтҰлүан ірбӘр хабар жеке дара ілсӘз, болҰмсҰз к+рӘнуӘ немесе кҚмін туүҰзуҰ мҚмкӘн. БӘраң негӘзӘнде бӘр ҚйдӘқ ңираүанҰ рас. БарлҰүҰ айналҰп келгенде сонҰ айтҰп отҰр. Ал жоүарҰда айтҰлүан алтҰ хабиесӘнд тура, Ғім кейбӘреуӘ кеқ тараүан. Б&лардҰқ ір ңайсҰсҰн ілсӘз дегеннӘқ +зӘнде барлҰүҰ ңосҰлҰп, М&хаммед АлейҒиссалату УіссілімнӘқ м&үжизасҰ шҚбісӘз болүандҰүҰн наңтҰ к+рсетедӘ.

МӘне, Расулуллаан болҒиссалату УіссілімнӘқ ап-анҰң м&үжизаларҰ іртҚрлӘ жаүдайда болүан. Жекеленген тҚрдегӘсӘ ілгӘ жалпҰ наңтҰ м&үжизанҰқ к+рӘнӘстерӘ немесе ҚлгӘлерӘ ретӘнде. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ңалайша ңолп, үайсаңтарҰ, тҚкӘрӘгӘ, демӘ, с+зӘ, Çүни, д&үасҰ к+птеген м&үжизаларүа &йҰтңҰ болса, діл солай да РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ +зге сезӘмдерӘ мен дезретӘ елерӘ к+птеген үажайҰп оңиүаларүа себеп болүан. ЖазҰлүан кӘтаптар мен тарих ол кіраматтардҰ баÇндаүан. ОнҰқ (с.а.у.) мӘнезӘ мен келбетӘнде жіне ӘшкӘ дҚн жемейе пайүамбарлҰңтҰқ к+птеген ділелдерӘ бар екендӘгӘн к+рсеткен.

Б +зӘмд б+лӘм жануарлар ілемӘ туралҰ: Олар да РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ танҰүан жіне м&үжизаларҰнҰқ к+рӘнуӘне себеп болүан. ОсҰ б+лӘмнӘқ Ән мінен мҰсалдарҰ бар. БӘз тек б&л жерде ійгӘлӘ жіне маүҰнауи тіуітур дірежесӘнде наңтҰ болүан немесе мухаңңиңин имамдар растаүан немесе Қммет мойҰндаүан кейбӘр й торсардҰ ҚлгӘ ретӘнде баÇндаймҰз.

ЕкӘншӘ оңиүа: Тіуітур дірежесӘнде бес-алтҰ кӘсӘ риуаÇт еткен ңасңҰрүа ңатҰстҰ оңиүа. Тақ ңаларлҰң осҰ ңисса к+п жолдармен

ійгӘлӘ сахабалардан жеткен. МҰсалҰаңтҰқ Сіид-ил-Худри мен Сілеме ибн Юкуа жіне ибн Юбу УіҒіб пен Юбу ХҚрейре жіне сол оңиүанҰқ куісӘ, шопан Ухбан сҰндҰ бӘрнеше кӘсӘлер хабар беруде.

мӘндесңҰр, ешкӘлердӘқ бӘреуӘн &стап алҰп жегелӘ жатңанда, шопан араша тҚсӘп ңасңҰрдҰқ аузҰнан ң&тңарҰп ңаладҰ. Сонда ңасңҰр: "АллаҒтан ңорҰңпай, менӘқ ризҰүҰмдҰ тартҰп алдҰқ!" дейдӘ. Сонда б&л жаүдайүа шопан ақ-тақ болҰп: "О, үажап! ҮастҰн дӘйлейдӘ екен-ау!" дептӘ. ҮасңҰр болса: "ТақүаларлҰң сенӘқ жаүдайҰқ үой! МҰна таудҰқ арүҰ жаүҰна бӘр кӘсӘ келдӘ, сендердӘ жіннатңа шаңҰрҰп жатҰр. ЯзӘ пайүамбар. Ал сен болсақ онҰ танҰмайсҰқ?". БарлҰң риуаÇттар бӘр ауҰздан ÇңтҰ сдҰқ с+йлегенӘн растайдҰ. СонҰмен ңатар, Юбу ХҚрейре +з хабарҰнда бҰлай дейдӘ: Шопан ңасңҰрүа: "ЖарайдҰ мен барамҰн-ау, бӘраң, менӘқ ешкӘлерӘмдӘ кӘм баүадҰ?" дейдӘ. Сонда ңасңҰр: "Мен баүамндӘрӘпптӘ. Шопан малҰн ңасңҰрүа тапсҰрҰп, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ к+рӘп, иман келтӘрӘп, ңайтҰп ораладҰ. Үараса, ңасңҰр ешкӘлердӘ баүҰп женӘмдӘңандай шҰүҰн жоң. Оүан бӘр ешкӘнӘ сойҰп берӘптӘ. ЯйткенӘ ол оүан &стаздҰң еттӘ.

БӘр риуаÇтта, Ү&райҰштҰқ басшҰларҰнан Юбу СуфиÇн мен Сафван Харем Шерифке бӘр киӘктӘқ соқҰнан бӘр ңасңҰрдҰқ ӘлесӘп келгенӘн к+редӘ. ҮасңҰр керӘ ңайтадбар:>"р ақ-тақ боладҰ. СебебӘ ңасңҰрүа тӘл бӘтӘп, М&хамедтӘқ (с.а.у.) пайүамбар екенӘн хабарлаптҰ. Юбу СуфиÇн Сафуанүа: "Б&л ңиссанҰ ешкӘмге айтпайҰң. МеккенӘқ халңҰ Қдере к+шӘп соларүа ңосҰлҰп кетер" деген екен. СонҰмен, ңасңҰрдҰқ ңиссасҰ слҰңтар ірӘ маүҰнауи тіуітур дірежесӘнде екенӘ анҰң болдҰ.

шӘншӘ оңиүа: Бес алтҰ жолмен, атаңтҰ сахабалардан баÇндалүан тҚйеге ңатҰстҰ оңиҰлҰ сҚу ХҚрейре, Салебе ибн МілӘк, Жабир ибн АбдуллаҒ, АбдуллаҒ ибн Жафар мен АбдуллаҒ ибн Юби Юуфа жіне солардҰқ риуаÇттарҰн бӘзге жеткӘзушӘ басңа да сахабалар, бӘр ауҰздан хабар беруде: БӘр тҚйе РасулуллҰңтҰ, йҒиссалату УіссілімдҰ ң&рметтеп бас иӘп сілем берген соқ, екеуӘ с+йлесӘптӘ. КейбӘр риуаÇттарда бҰлай айтҰладҰ: Ол тҚйе, ашу шаңҰрҰп, ң&тҰрҰпнде ңадардҰ жанҰна жолатпай ңойүан деседӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім келген кезде тҚйе моп-момаңан тҚрде, ң&рметпен сіжде еткендей асалҰп,кеп ш+гедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім мойнҰна жӘп байлайдҰ. ТҚйе, РасулуллаҒ

АлейҒиссалату Уіссілімүа: "МенӘ машаңатҰ мол, ауҰр ж&мҰстарүа салҰп, ендӘ сойүалҰ жатҰр. Сол ҚшӘн ашуландҰм" дептӘ. ТҚйенӘқ иесӘнен: "Солай ма?" д, к+реаүанда "Иі" деп жауап бередӘ. Сондай-аң, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ Адба дейтӘн тҚйесӘ болатҰн, ол Ніби (с.а.у.) ңайтҰс болүан соқҰңтҰ мҰсҰнан ң&са болҰп, еш нірсе жемей, су да Әшпей, аңҰрҰ сол кҚйӘнде +лдӘ. Сол тҚйенӘқ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссіліммен мақҰздҰ бӘр ңиссанҰ с+йлескендӘгӘн Юбу Исхаң Исферани сҰндҰ кейбӘр атаңтҰ имамдар хабар берген. НаңтҰ хабарт мҚлдҰлүанҰндай: БӘр сапарда Жабир ибн АбдуллаҒтҰқ тҚйесӘ ңаттҰ шаршаптҰ. ТӘптӘ, жҚре алмай зорҰүҰп ңалҰптҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім тҚйенӘ жай үанаеш себенде, ілгӘ тҚйе, АхмедтӘқ (с.а.у.) м&ндай ӘлтипатҰна ңуанҰп, шираүанҰ соншалҰң б&йдасҰна ие болу ңиҰнүа соңңан деседӘ. ЕшкӘмге жеткӘзбептӘ. М&нҰ ХазретӘ Жабир айтмиÇт - Т+ртӘншӘ оңиүа: ИмамҰ Б&хари бастаүан хадис имамдарҰ бҰлай хабарлайдҰ: ТҚннӘқ бӘр уаүҰнда Мідина шіҒарҰнҰқ сҰртҰнан жау шаппңандай дауҰс естӘлдӘ. АттҰ сарбаздар солай ңарай шаба бӘзгеӘ. Үараса, бӘр кӘсӘ келе жатҰр екен. Ол РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім болатҰн. БайҰптҰ тҚрде: "АлақдайтҰн ештеқе жоң!" дептӘ. С+йтсе, батҰрлҰүҰнҰқ талабҰна сай РасулуллаҒ Юбу ТалханҰқ ійгӘлӘ т&рүанмӘнӘп, бірӘнен б&рҰн барлап ңайтҰптҰ. Юбу Талхаүа ңарап:

çүни: "СенӘқ атҰқнҰқ жҚрӘсӘ де шабҰсҰ жаңсҰ екен"- дептӘ. Ал негӘзӘнде, Юбу ТалханҰқ атҰ "катуф" дейтмҚбіраүҰз сҰлбҰр аттҰқ +зӘ едӘ. БӘраң сол тҚннен кейӘн, оүан ешбӘр ат жете алмайтҰн жҚйрӘк болҰп кеттӘ. Эім ділелдӘ хабар бойҰнша, бӘрде, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім сапарда намаз оңу ҚшӘн, атҰна:н-жаңта!" дейдӘ. Ат ңаңңан ңазҰңтай тҰрҰп етпей сол ңалпҰнда т&ра ңаладҰ. Намаз аÇңталүанүа дейӘн ешбӘр аүзасҰн ңимҰлдатпаптҰ.

БесӘншӘ оңиүа: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘбу ЖіҒетшӘсӘ Сіфине ИеменнӘқ ікӘмӘ Муаз ибн Жебелге бару ҚшӘн РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімнан імӘр алҰп жолүа шҰүадҰ. Жолда арҰстанүа тап боладҰ. Сіфине, оүан: "Мен, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ңҰзметкерӘмӘн" дейдӘ. АрҰстан пӘкӘранҰмен тиӘспей кете берген. Язге бӘр риуаÇтта бҰлай делӘнген: Сіфине ңайтар жолда адасҰп кетӘп, бӘр арҰстанүа жолҰүадҰ. АрҰстан оүан тиӘспей ңайта жол к+рсетӘп жӘберген.

ХазретӘ ОмардандҰңтаен риуаÇтта бҰлай делӘнген: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰна бӘр араб келедӘ. ОнҰқ ңолҰнда "Дабб" деп аталатҰн кесӘртке бар едӘ. ЮлгӘ араб: "Егер мҰна хайуан саүан кунҰмен,тсе, мен саүан иман келтӘремӘн, ійтпесе, иман келтӘрмеймӘн"- дейдӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ілгӘ хайуаннан с&раүанда, кесӘртке анҰң бӘр тӘлмен пайүамбарлҰүҰна куілӘк етӘптӘ.

ммҚл-мҚ Зулдж мму Сілеме айтадҰ: БӘр киӘк РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссіліммен с+йлесӘп, пайүамбарлҰүҰна куілӘк еттӘ.

сҰрн болмауүа тҰрҰсуларҰқ керек.

БӘрӘншӘсӘ: Табииндер заманҰнҰқ бетке т&тар ү&ламасҰ, үҰлҰмнҰқ сан алуан саласҰн меқгерген &лҰ &стаз ірӘ Имам АлидӘқ озат шікӘртӘ Хасан Басри бҰлай дейдӘбӘрӘ садам, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰна келӘп, жҰлап сҰңтадҰ. "МенӘқ кӘшкентай бӘр ңҰзҰм бар едӘ, мҰна сайдҰқ ӘшӘнде +лдӘ, сол жерге к+мӘп кеттӘм" дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім онҰ аÇп, "ЖҚр, сол жерайфтегайҰң" дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім +лген ңҰзүа: "Ей, піленше!" деп атҰн атап шаңҰрадҰ. Ялген ңҰз кенет:

"Ліббійк!" дейдӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім: "ойҰма ен шешеқнӘқ жанҰна ңайтңҰқ келе ме?" дейдӘ. Сонда ол ңҰз: "Жоң, мен олардан да ңайҰрлҰсҰн таптҰм"- деген екен.

ЕкӘншӘсӘ: Имам БейҒаки жіне Имам ибн Адии сҰндҰ танҰмал Имамдар ХазӘретӘ Юніс ибн МілӘктен риуаÇт етуде: БӘр кірӘ ійелдӘмиÇттҰҰз &лҰ бар едӘ. Кенеттен ңайтҰс болдҰ. ЮлгӘ дӘндар ійел ңаттҰ ңайүҰрҰп, "ç, Раб! Б&л жерге СенӘқ ризалҰүҰқ ҚшӘн РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ елшӘлӘгӘ мен ңҰзметӘ ҚшӘн к+шӘп келӘп ӘнӘш жСол РасулдҰқ (с.а.у.) ң&рметӘне менӘқ +мӘрдегӘ рахатҰмнҰқ кепӘлӘ жалүҰз баламдҰ кешӘре г+р!" деп жҰладҰ. ЮлгӘ +лген адам орнҰнан т&рҰп, бӘзбен бӘрге тамаң ӘштӘ.

çүни: Егер ОнҰқ (с.а.у.) белгӘ-нҰшандаардҰқ қ (с.а.у.) &лҰлҰүҰ мен ңаншалҰңтҰ ңабҰл болүандҰүҰн к+рсететӘн дірежеде болса, ОнҰқ есӘмӘ аталүанда жақа +лгендер үана емес, шӘрӘген сҚйектер де тӘрӘлер едӘ.

шӘншӘ оңиүа: БӘрӘншӘ болҰп Имам БейҒакнӘқ сааүан риуаÇт етушӘлер АбдуллаҒ ибн УбейдуллаҒ-ил Юнсариден бҰлай деп хабар беруде: АбдуллаҒ айтадҰ: Сабит ибн Кайс ибн Шеммас Иемаме соүҰсҰнда шійӘт болҰп, ңабӘрге ңойүан кезде мен жанҰнда едӘм.екӘге ге ңойҰлҰп жатңанда, кенет оүан тӘл бӘтӘп:

дедӘ. БӘз ашҰп ңарадҰң. ДенесӘ +лӘ, жансҰз едӘ. Ол кезде ХазретӘ Омар ілӘ халифа бо+зӘн к кез. Демек, сол кездӘқ +зӘнде ХазӘретӘ ОмардҰқ шійӘт болатҰнҰн хабарлап отҰр.

деп бӘр сіт с+йледӘ. Үарасаң, жансҰз, +лӘ.

МӘне, жансҰз жаназалар ОлӘк жі.а.у) елшӘлӘгӘн растап жатса, кеудесӘнде жанҰ барлар мойҰндамаса, ілбетте, ондай "тӘрӘ +лӘктер" жансҰз заттан бетер жансҰз, +лӘктен де +ткен +лӘ болүанҰ.

Ал, ПерӘштелердӘқ РасулуллаҒ АлейҒиссалбер" ңссілімүа ңҰзмет к+рсетуӘ жіне жҰндардҰқ оүан иман етӘп мойҰнс&нуҰ тіуітур дірежесӘнде анҰң. Ү&раннҰқ к+п аÇттарҰмен ділелденген "БідӘр" соүҰсҰнда бес мҰқ перӘште Ә арңҰрандарҰ сиÇңтҰ ңҰзүҰштай ңорүап, іскерӘ болүан. ТӘптӘ, ол перӘштелер "БідӘр" соүҰсҰна ңатҰсңан сахабалар секӘлдӘ +з арасҰнда зор беделге ие. Б&л міселенӘ де, ажаүҰ бар.

БӘрӘншӘден: ЖҰндар мен перӘштелердӘқ тайпаларҰ хайуанат пен адам тайпаларҰ сиÇңтҰ бар екендӘктерӘ шҚбісӘз жіне бӘзбен байланҰста. М&нҰ ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ С+зде екӘ ж анҰң екӘ т+рт болатҰнҰндай анҰң ділелдеген болатҰнбҰз. ДілелдеудӘ сол С+зге ңалдҰрамҰз.

ЕкӘншӘ жаүҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ саÇсҰнда, онҰқ м&үжизасҰ ретӘнде ҚмметӘнӘқ де перӘштелердӘ к+рӘп, с+йлесуӘ. Б&хари мен Имам МҚсӘлӘм сҰндҰ еретӘнИмамдарҰ бӘр ауҰздан бҰлай деп хабарлайдҰ. БӘрде РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілім сахабаларҰмен отҰрүанда, ПерӘште, Çүни, ХазретӘ ЖібӘрейӘл аң киӘмдӘ адам бейнесӘнде жаназӘргелӘп:

дедӘ. çүни, «Иман деген не? Ислам деген не? Ихсан деген не? ТҚсӘндӘршӘ!» дептӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім тҚсӘндӘрӘпңасиет. Сол жердегӘ сахабалар ірӘ дірӘс алдҰ ірӘ онҰ жаңҰннан к+рдӘ. Ол +зӘн жолаушҰ деп танҰстҰрүанҰмен наң жолаушҰүа &ңсамайтҰн. ОрнҰнан т&рҰп бӘраз жҚрген соқ, бӘрден к+зден таса болдҰ. Сол кезде РасулуллаҒ АлейҒиссаеп с&ріссілім: «Сендерге дірӘс беру ҚшӘн ЖібӘрейӘл перӘште ідейӘ осҰлай ӘстедӘ» дедӘ. Тіуітур дірежесӘнде наңтҰ риуаÇттар арңҰлҰ, хадис имамдарҰ бҰлай деп балиондҰҰ: "Сахабалар РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнда ХазретӘ ЖібӘрейӘлдӘ к+п мірте, келбеттӘ де к+ркем ДҰҒие дейтӘн

сахабанҰқ бейнесӘнде к+рушӘ едӘ. МҰсалҰ, ХазретӘ Омар мен ибн Ай үажа саме ибн Зейд, Харис, Айша СҰддҰңа жіне мми Селеме сенӘмдӘ риуаÇттармен бҰлай дейдӘ: БӘз РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰнда ХазретӘ ЖідҰқ мілдӘ ДҰҒиенӘқ бейнесӘнде к+п к+ретӘнбӘз. Б&л кӘсӘлердӘқ к+рмесе де, к+рдӘм деуӘ істе мҚмкӘн бе? Ашара-и МҚбішшереден Иран жеқӘмпазҰ Саүад ибн Юбу Уаңңас баÇндайдҰ: "Ухуд соүҰдамнҰқ РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ екӘ жаүҰнда аң киӘмдӘ екӘ ңорүаушҰ к+рдӘк. ЕкеуӘнӘқ де перӘште екенӘ, олар ХазретӘ ЖібӘрейӘл мен Микаил екенӘ белгӘлӘ болдҰ". АпҰрмай! М&ндай Исаүан а ңаҒарманҰ к+рмеген нірсесӘн к+рдӘм деуӘ мҚмкӘн бе?

Юбу Суфиан ибн Харис ибн АбдулмҚтталибю(НібидӘқ к+кесӘнӘқ баласҰ)>баÇндайдҰ: "БідӘр соүҰсҰнда, к+к пенҰнда тқ арасҰнда аң киӘмдӘ аттҰ кӘсӘлердӘ к+рдӘк".

ХазретӘ Хамза бӘрде РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа: «ЖібӘрейӘлдӘ к+ргӘм келедӘ» деп +тӘнӘш жасайдҰ. Сонда оүан Үаүбада енӘ жакен екен. ШҰдай алмай, есӘнен танҰп ң&лап тҚседӘ. ПерӘштелердӘ к+ру оңиүаларҰ +те к+п. Б&л оңиүалардҰқ барлҰүҰ АхмедтӘқ АлейҒиссалату Уіссілім м&үжизаларҰнҰқ бӘр үана ділелӘ. ПебӘр екер ОнҰқ (с.а.у.) ПайүамбарлҰң н&рҰна к+белектей ҚймелейтӘн.

ЕндӘ, жҰндармен кездесу жіне к+ру оңиүаларҰ сахабаларүа үана тін емес, тӘптӘ, ңарапайҰм ҚмметӘ де кездесӘп, с+йлескендӘгӘ жайлҰ оңиүалар к+п. БӘраң еқ сенӘмдӘ, еқ тура хабарден +тис имамдарҰ жеткӘзуде. Ибн Месуд: "БатнҰ наҒл деген жерде жҰндар ПайүамбарҰмҰзүа иман еткен тҚнӘ, мен жҰндардҰ к+рдӘм. ОлардҰ Судан ңауҰмҰнҰқ Зут деп аталатҰн &зҰнанҰшҰ) тайпасҰна &ңсаттҰм, соларүа &ңсайтҰн сиÇңтҰ дейдӘ.

БелгӘлӘ, хадис имамдарҰ ділелдеп, бірӘ бӘр ауҰздан ңабҰлдаүан ХазретӘ Халид ибн Уілид оңиүасҰ. Ол Узза деген п&ттҰн к+рмңан кезӘнде п&ттҰқ ӘшӘнен ійел бейнесӘнде ңап-ңара бӘр жҰн шҰңңан. ХазретӘ Халид ңҰлҰшпен жҰндҰ екӘге б+ледӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалатулесӘнелім б&л оңиүаүа байланҰстҰ бҰлай дедӘ: "Узза п&тҰнҰқ ӘшӘнде отҰрүан жҰнүа ң&лшҰлҰң ңҰлҰнатҰн. Б&дан кейӘн оүан үибадат етӘлмейдӘ".

ХазӘретӘ Омардан жеткен риуаÇт: " БӘзшҰл үауллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ңасҰнда отҰрүанда ңолҰнда аса таÇүҰ бар шал тірӘздӘ "хами" деген бӘр жҰн келӘп, иман келтӘрдӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім оүан бӘрнеше ңҰсше олаелерден дірӘс бердӘ. ДірӘсӘн алүан соқ кеттӘ. ОсҰ соқүҰ оңиүаүа кейбӘр хадис имамдарҰ ңарсҰлҰң бӘлдӘрген. Дегенмен мақҰздҰ имамдар д&рҰс деп ңабҰлдаүан. Иі, м&үжизалату Ул тҚрӘ туралҰ &заң іқгӘмелеудӘқ ңажетӘ жоң, мҰсалдарҰ к+п.

РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ н&рҰ мен тірбиесӘ арңҰлҰ жіне оүан еру арңҰлҰ Шейх Гейлани сиÇңтҰ мҰқдаүан аңтаб-асфиÇберекерӘштелермен, жҰндармен жҚздескен, с+йлескен жіне м&ндай оңиүалар жҚз тіуітур дірежесӘнде наңтҰ ірӘ санҰ +те к+п.

Иі, М&хаммедтӘқ (с.а.у.) ҚмметӘ перӘштелермен, жҰндармен кездесӘп, с+йлесуӘ, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ тірбиесӘ +тсҰқдармет екенӘн, тақүажайҰп тҚрде тура жолүа салүандҰүҰн к+рсетедӘ.

деген ңасиеттӘ аÇттҰқ ашҰң аңиңатҰ, к+птеген м&үжизалардҰ ңамтидҰ. Иі, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім бӘр үана тайпаүа, бӘр ңауҰмүа, кейбӘр саÇсатҚллӘ ма немесе бӘр дӘнге үана емес, барлҰң дӘндерге жалүҰз +зӘ ңарсҰ шҰңтҰ. Сол кезде оүан +зӘнӘқ немере аүасҰ еқ Қлкен жауҰ едӘ. Яз тайпасҰ да, руҰ да д&шпан болатҰн. С+йте т&ра жиҰрма Қш жҰл бойҰ кҚзетшӘсӘз, ңорүауҚлкен жіне к+п мірте д&шпаннҰқ з&лҰмдҰүҰна душар болса да, еқ баңҰттҰ +мӘр сҚрӘп, т+сегӘнде жайбараңат жан тапсҰрҰп, перӘштелер ілемӘне сапар шеккенге дейӘн аман саңталуҰ жіне бейкҚнілӘгӘ

аÇтҰнҰқ ңаншалҰңтҰ ңуаттҰ да тереқ аңиңаттҰ бӘлдӘргендӘгӘн, жіне б&л нендей мҰңтҰ сҚйенӘш екендӘгӘн кҚндей жарңҰн етӘп к+рсетедӘ. БӘз, тек ҚлгӘ ретӘнде, шҚбісӘз белгӘлӘ болүан бӘрнеше оңиүанҰ баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘ оңиүа: Хадилттард сиÇр кӘтаптарҰ бӘр ауҰздан бҰлай деп хабарлайдҰ: Ү&райҰш ңауҰмҰ РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ +лтӘру ҚшӘн +зара &йҰмдасҰп, тӘптӘ, адам бейнесӘне кӘрӘп алүан шайтаннҰқ жетекшӘлӘгӘмен, кейӘн Ү&райҰштардонда ңне

ӘрӘткӘ тҚспеуӘ ҚшӘн ір ңауҰмнан кем дегенде бӘр адамнан алҰп, екӘ жҚзге жуҰң адам Юбу ЖіҒил мен Юбу ЛіҒібтҰқ б&йрҰүҰмен РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ мҚбірак ҚйӘн ңоршауүа аладҰ. РасулуллаҒ УіссілімнӘқ жанҰнд жҚрӘпетӘ Али бар болатҰн. ПайүамбарҰмҰз оүан: "Сен, бҚгӘн тҚнде менӘқ т+сегӘме жат" дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ң&райҰштар келӘп, ҚйдӘ айнала ңоршаүанүа дейӘн кҚттӘ. Содан кейӘн сҰртңа шҰүҰп оларүа бӘр уҰс топҰраң шаштҰ. АрҰнүа &ан ңалай +тӘп кеткенӘн ешкӘм байңамай ңалдҰ. Жіне Хира ҚқгӘрӘнде ОнҰ (с.а.у.) екӘ к+гершӘн мен бӘр +рмекшӘ бҚкӘл Ү&райҰштан ңорүап ңалдҰ.

шӘншӘ оңиүа: ЮртҚрлӘ жолдарзарүа ткен риуаÇттар бойҰнша хадис үалҰмдарҰ бҰлай деп хабарлайдҰ: Юнмар мен ГатафандаүҰ соүҰста Гаврес деген ру басҰ ірӘ батҰр жасҰрҰн келӘп РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ ту сҰртҰнан ңҰлҰшҰн к+терӘп т&рҰп: "СенӘ менен кӘм ң&тңарадҰенӘн атӘ. Сонда ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.)

"АллаҒ!" деп, артҰнша:

деп д&үа оңҰүанда, кенет Гаврес екӘ жауҰрҰап, раортасҰнан үайҰптан бӘр соңңҰ жеп, ңҰлҰшҰ ңолҰнан тҚсӘп кетедӘ де, оқбай ң&лайдҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ңҰлҰшҰн алҰп, "ЕндӘ сенӘ кӘм ң&тңарадҰ?" дейдӘ. н тӘрӘен, оүан кешӘрӘм жасаптҰ. Ол +з тайпасҰна оралүан кезде, сондай ержҚрек, батҰр адамүа бірӘ тақңалҰп: "Саүан не болдҰ, неге ешнірсе Әстей алмадҰқ?" дегенде: "Оңиүа осҰлай болдҰ. Менелсе н еқ жаңсҰ адамнҰқ ңасҰнан келе жатҰрмҰн" - деген екен.

ОсҰ оңиүаүа &ңсас БідӘрдегӘ соүҰста бӘр мҚнапҰң, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдҰ тҰүҰлҰп келӘп, ңҰлҰшҰмен ту сҰртҰнан шаппаң боладҰ. Расулмдер дАлейҒиссалату Уіссілім жалт ңараүанда ілгӘнӘқ аÇң-ңолҰ дӘрӘлдеп, ңҰлҰшҰ жерге тҚсӘп кетедӘ.

Т+ртӘншӘ оңиүа: МаүҰнауи тіуітур дірежесӘне нде дежіне

аÇтҰнҰқ тҚсу себебӘне тіпсӘр жасаүан к+птеген ү&ламалар мен хадис ИмамдарҰ бҰлай хабарлайдҰ: БӘрде Юбу балас "Мен, М&хаммедтӘқ сіжде етӘп жатңанҰн к+рсем, мҰна таспен &рамҰн" деп ант етедӘ. С+йтӘп, АрдаңтҰ ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) сіжде етӘп жатңанда Қлкен бӘр таспе заманңшҰ боладҰ. Кенет ңолдарҰ к+терӘлген кҚйӘ ңатҰп ңаладҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім намазҰн аÇңтап орнҰнан т&рүаннан кейӘн барҰп Юбу ЖіҒилдӘқ ңолдарҰ шешӘледӘ. çүни, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіс. КейбӘқ р&ңсатҰмен немесе ңажет болмаүасҰн ңолдарҰ босаптҰ. ТаүҰ сол Юбу ЖіҒилдӘқ тайпасҰнан бӘреу, кейбӘр риуаÇттарда Уілид ибн МҚүире деседӘ, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім сіждеде жатңанда &рмаң болҰп е оңҰтбӘр тас алҰп, Юл Харам МештӘ не барадҰ. Сол кезде к+здерӘ к+рмей ңалҰптҰ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ таба алмай сандалҰп жҚредӘ. ЯзӘн жӘбергендердӘ де к+ре алмаңажетӘ дауҰстарҰн естӘптӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім намаздан шҰңңан соқ үана, к+здерӘ ашҰлҰптҰ.

сҚресӘ тҚскеннен кейӘн Юбу ЛіҒабтҰқ ійелӘ ммбӘлмегл, Çүни,

бӘр тас алҰп Юл Харам МештӘне келедӘ. Юбу БікӘр

мен РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім сол жерде отҰр екен. Юбу БікӘр СҰддҰңңа ңарап: "Юй, Юбу БікӘр! СенӘқ досҰқ ңайда? ЕстуӘмше, ол мтушҰ бмандаптҰ. ОнҰ (с.а.у.) к+рсем, мҰна таспен аузҰнан &рар едӘм" - дейдӘ. ЖанҰнда т&рүан ХазретӘ Пайүамбар РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ к+рмептӘ. Иі жаңта алмаптҰ. АллаҒтҰқ тӘкелей +зӘ ңорүайтҰн жіне кҚллӘ ілемнӘқ С&лтанҰ болүан РасулулллаҒтҰқ аузҰнан (с.а.у.) м&ндай жіҒаннамүа отҰн тасушҰ ңатҰн &рмаң тҚгӘлӘ ОнҰқ (с.а.у.) діл ңасҰнда т&рҰп к+ре алатҰн ба едӘ?!

БесӘншӘ оңиүа: ДілелдӘ риуаÇтйел, кңҰлҰ жеткен бӘр оңиүа. ЮмӘр ибн ТуфейӘл мен Юрбед ибн Үайс екеуӘ келӘсӘп: "Мен онҰ алдандҰрҰп т&рүанда, сен &расҰқ!" дейдӘ. С+йтӘп, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнӘқ жанҰна келедӘ. Юрбед ешнірсе Әстей алмайдҰ.рүҰнүа шҰңңан соқ жолдасҰ оүан: "Неге &рмадҰқ?"- дейдӘ. "Үалай &рамҰн, ңаншама ниет етсем де, екеумӘздӘқ ортамҰзүа сен т&ра ңаласҰқ. СенӘ ңалай &рамҰн?" - дептӘ.

АлтҰншҰ оңиүа: Тура н ң&рүермен жеткен хабар. Ухуд немесе ХҚнейӘндегӘ соүҰста Шейбе ибн Осман Юл-Хажеби деген адамю(ХазретӘ Хамза онҰқ немере аүасҰн жіне ікесӘн +лтӘрген болатҰн)>кегӘн алу ҚшӘн РасулуллаҒ АлейӘн, алату УіссілімнӘқ діл артҰнан жасҰрҰн келӘп жалақдаүан ңҰлҰшҰн шҰүарадҰ. Кенет ңҰлҰшҰ ңолҰнан тҚсӘп кетедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім онҰқ жҚзӘне тура ңарап, ңолҰн онҰқ кеудесӘне ңойүан екен. Ол оңиүа туралҰ +зӘ бҰлай дейдӘ: "т ңҰлатте дҚниеде одан артҰң сҚйӘктӘ адам жоң едӘ". Сол жерде иманүа келдӘ. ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) оүан бҰлай деп б&йҰрдҰ: "Кіне, алүа! СоүҰс!" Шейбе айтадҰ: "Мен РасулуллаҒтҰқ (с.а.у.) алдҰна тҚсӘп алҰп, шайңастҰм. Егер алнӘмдӘ. ікем шҰңса да, шауҰп тастар едӘм".

ЖетӘншӘ оңиүа: НаңтҰ жеткен хабар бойҰнша, ÇҒудилер ңастандҰң ниетӘмен РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссінен ілҰрүан жердӘқ ҚстӘнен Қлкен бӘр тастҰ тастамаңшҰ болүанда, РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім АллаҒтҰқ саңтауҰмен орнҰнан т&рҰп кетӘп ңаладҰ. ҮастандҰңтарҰ Әске аспа жердедҰ.

ОсҰ жетӘ мҰсал сиÇңтҰ к+птеген оңиүалар бар. ТаүҰ да Имам Б&хари мен имам МҚсӘлӘм бастаүан хадис имамдарҰ, ХазретӘ Айшадан

деп б&йҰрдҰ. çүни: "ҮорүаудҰқ ңажетӘ жо.а.) ХӘ РаббҰм ңорүайдҰ".

ОсҰ жерге дейӘн жаратҰлҰс атаулҰнҰқ ірбӘр тҚрӘ, ірбӘр ілем РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ танитҰндҰүҰ, алақдайтҰндҰүҰ баÇндалдҰ. ЮртҚрлӘ жаратҰлҰстан онҰқ м&үжкӘшкен к+руге болатҰнҰ айтҰлдҰ. Демек Ол (с.а.у.) бҚкӘл ілемнӘқ РаббҰсҰ, Хаң ТаүаланҰқ імӘрӘн орҰндаушҰ, ірӘ елшӘсӘ. Иі, патшанҰқ жоүарҰ міртебелӘ баңҰлаушҰсҰн, ңҰзБӘр ңаӘн барша ж&рт бӘледӘ, танидҰ. Үандай да бӘр жерге барса, сол жермен байланҰста боладҰ. ЯйткенӘ, патша аүзамнҰқ атҰнан жҚрӘп, атңарар мӘндетӘ бар. Егер, тек ңана зақгерлердӘқ баңҰлаушҰсҰ болса, онда зақгерлермен үана байланҰста боларуа бӘтЯзгелер онҰ жаңсҰ танҰмас болар. Егер, іскери орҰндардҰқ баңҰлаушҰсҰ болса, ікӘмшӘлӘктегӘлер онҰ бӘлмес едӘ. ОсҰдан-аң тҚсӘнӘктӘ, ОнҰ (с.а.у.) е м&сҰҰқ ңол астҰндаүҰлардҰқ бірӘ дерлӘк, перӘштеден бастап, шҰбҰн мен +рмекшӘге дейӘнгӘ ірбӘр маң&лҰң танидҰ, бӘледӘ, бӘлдӘредӘ. Демек, Ол (с.а.у.) Пайүамбарлар

ОН АЛТұНШұ ИШАРА: ИрҒасат деп аталатҰн, пайүамбарлҰң мӘндетӘ жҚктелмей т&рүанда пайүамбар бастан ңатҰстҰ кіраматтарҰ да пайүамбарлҰүҰнҰқ ділелӘ болҰп табҰладҰ. Б&л да Қш б+лӘмнен т&радҰ.

БӨРӨНШӨ БЯЛӨМ: Тіурат, ӨнжӘл, Зібур жіне кейбӘр інбиÇларүа тҚскен параңтардҰқ М&хаммед Аүа жҚрсалату УіссілімнӘқ пайүамбарлҰүҰ жайҰнда берген хабарларҰ. Ол туралҰ Ү&ранда айтҰлүан. Ол кӘтаптардҰқ АллаҒтан келгенӘ рас. Юлбетте ол кӘтаптартер мелерӘ пайүамбарлар екенӘне шҚбі жоң. Олай болса олардҰқ дӘндерӘн жақартңан, ілемнӘқ кейпӘн +згерткен, жер шарҰнҰқ жартҰсҰн +зӘ ікелген н&рҰмен н&рландҰрүан бӘр КӘсӘ (с.а.у.) жайлҰ с+зсӘз хабар беҰ.

жет ірӘ мӘндеттӘ. Иі, ңарапайҰм оңиүалардҰқ

+зӘн хабарлаүан ілгӘ кӘтаптар, адамзат тарихҰнҰқ еқ Қлкен оңиүасҰ М&хаммед АлейҒиссалату УіссілімнӘқ пайүамбарлҰүҰн хабардан тҰс ңалдҰруҰ, сауамҚмкӘн емес? Юрине олар хабар берген. ç +тӘрӘкке шҰүарҰп дӘндерӘн б&зҰлудан, кӘтаптарҰн жойҰлудан ң&тңарүан болуҰ керек не болмаса туралҰүҰн растап сҚйӘншӘлеуӘ керек. Олар Юбу ХиңатшҰл КӘсӘ (с.а.у.) арңҰлҰ үана +з дӘндерӘн адам нанүҰсҰз ақҰз-ертегӘлерден, +згерӘске &шҰраудан саңтап ңаладҰ. Алайда, дос тҚгӘлӘ д&рлар ңқ +зӘ маң&лдаүан Ол КӘсӘнӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰн +тӘрӘкке шҰүаратҰн бӘрде-бӘр с+з еш бӘр кӘтапта жоң. Олай болса, растау бар. Юлбетте рҰсҰ арҰ керек ететӘн себеп пен салдар жеткӘлӘктӘ. БӘз ңазӘр, сол растаүандарҰн к+рсететӘн Қш б&лтартпас ділел баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘ ділел: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім, Ү&ранншӘн соӘмен оларүа: "КӘтаптарҰқҰзда, менӘқ белгӘлерӘм мен сипаттарҰм бар. Мен айтңан хабарлардҰ кӘтаптарҰқҰз да растауда" дейдӘ.

ЕкӘншӘ ділел: Тіурат, ӨнжӘл жіне ЗібурдҰқ үибрат с+здерӘ Ү&ран сиÇңтҰ м&үжиза болмаүандҰңтан ірӘ ңайта-ңайта ір тӘлге аудар-ҰлүандҰңтан ӘшӘне б+тен с+здер к+лмай, н. Эім тіпсӘр- етушӘлер-дӘқ

с+здерӘ мен ңате тҚсӘнӘктерӘ аÇттардҰқ орнҰн алмастҰрдҰ. СонҰмен ңатар кейбӘр надандардҰқ жіне кейбӘр ңаск+йлердӘқ б&рмал жаппа да ңосҰлдҰ. ОсҰлайша б&л кӘтаптарда б&рмалану, +згерӘстер к+п кездеседӘ. ТӘптӘ ійгӘлӘ үалҰм Шейх РаҒметуллаҒи Хинди аталүан кӘтаптардҰқ мҰқдаүан жерӘнен б&рмаланүан с+здердӘ монахтарү айдайди, христиан дӘнбасҰларҰна ділелдеп к+рсетӘп, к+здерӘн жеткӘздӘ. ОсҰншама б&рмаланҰп +згертӘлгенӘне ңарамастан, осҰ заманнҰқ +зӘнде, ійгӘлӘ ХҚсейн Джис оңиүаҒметуллаҒи үалейҒ)>ілгӘ кӘтаптардан АхмедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰ жайҰнда жҚз он т+рт ділел тапңан. Ол б&л ж+нӘнде "Рисале Хамидие" аттҰ кӘтабҰнда жазүан-дҰ. Ол кӘтлмау Қарң&м МанастҰрлҰң Исмайл ХаңңҰ аударүан. Өзденген кӘсӘ сол кӘтаптҰ оңҰсҰн.

Сондай-аң, к+птеген ÇҒуди жіне христиан дӘнбасҰларҰ, ашҰңтан-ашҰң: "КӘтаптарҰмҰзда араб М&хаммед АлейҒиссалату ллаҒ ҺімнӘқ сипаттарҰ жазулҰ" деп мойҰндаүан. ЮйгӘлӘ Рим патшасҰ Хиракл м&сҰлман болмаса да мойҰндап, "Иі, Иса ҺалейҒиссалам, М&хаммед АлейҒиссалату УіссілімнҰқ келетӘнӘнен хабар берген"-деген.

Рим патшасҰ жіне Мукавкис мас не МҰсҰр імӘрӘ жіне ÇҒуди дӘнбасҰларҰнҰқ еқ танҰмалдҰларҰнан болүан ибн Суриа мен ибн АҒтаб жіне онҰқ бауҰрҰ Каб бин Юсед пен ЗубейӘр Бин Батиа сҰндҰ ійгӘлӘ дӘнбасҰлар мен патшата баÇсҰлман болмаса да, "КӘтаптарҰмҰзда онҰқ сипаттарҰ бар, ол туралҰ айтҰладҰ" деп ашҰүҰн айтңан.

дейдӘ жіне сол жерде ңайтҰс боладҰ. КейӘн сол Бінни Надир ңауҰмҰ РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа ңарсҰ соүҰсңан кезде Юсид пен ттерӘқ ортаүа шҰүҰп, ілгӘ ңауҰмүа бҰлай деп айңайлайдҰ:

Çүни: "ибн ХійбаннҰқ хабар бергенӘҚлес ИӘсӘ, сендер онҰмен соүҰспақдар!". БӘраң олар айтңандҰ тҰқдамадҰ, бастарҰ білеге ңалдҰ. çҒуди үалҰмдарҰнан ибн Буниамин мен МухайрҰң, Каб-ҚлӘ АҒбарҚр болдӘқ (с.а.у.) сипаттарҰн кӘтаптарҰнда к+ргеннен кейӘн иманүа келдӘ. Иманүа келмеген басңаларүа да ділелдеп берген. Сондай-аң, христиан дӘнбасҰларҰнан жоүарҰда айтҰлҰп +ткен танҰмал Бухейра РаҒиб деген кӘсӘ, РасулуллаҒ АлейҒисспен,

#Уіссілім он екӘ жасҰнда Шам тарапҰна аүасҰмен бӘрге сапар шеккенде ілгӘ Бухейра РаҒиб, ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) ң&рметӘне Ү&райҰштҰңтардҰ ҚйӘне шаңҰрадҰ. ПайүамбарҰмҰз зарман.) керуендӘ кҚзетӘп ңалҰп ңоÇдҰ. Үараса, керуенге к+леқке тҚсӘрӘп келген шаүҰн б&лт керуен тоңтаүан жерде ңалҰп ңойҰптҰ. "Демек Әздеген алімүа сол жерде ңалүан екен!" деп адам жӘбередӘ. ОнҰ (с.а.у.) да шаңҰртадҰ. СосҰн Юбу Талибке: "Сен Меккеге керӘ ңайт! çҒудилер +те ңҰзүаншаң хдер, іБ&л КӘсӘнӘқ (с.а.у.) сипаттарҰ Тіуратта жазулҰ. Егер олар к+рсе ңиÇнат жасайдҰ" дейдӘ.

Эім Настур-ул Хабеше мен Хабеш патшасҰ Неджаши ХазретӘ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) сипаттарҰн, Çүни, танҰтушҰ белгӘлерӘн киелӘ кӘтаптарҰнда к+ргей алаен екеуӘ бӘрдей иман еткен. Эім ДаүатҰр аттҰ ійгӘлӘ бӘр христиан үалҰмҰ да ПайүамбарҰмҰздҰқ сипаттарҰн к+рӘп, иманүа келген. Ол римдӘктердӘқ ӘшӘнде жариÇекӘлдӘ, шійӘт болдҰ. Сондай-аң, христиан патшаларҰнан Харис ибн Юбу ШҚмер-ул Гасани, ШамнҰқ ӘрӘ дӘнбасҰларҰ мен патшаларҰ, Çүни, Сахиб ИлиÇ мен Хиракл жіне ибн НатурлардҰ,аруд сҰндҰ ійгӘлӘ кӘсӘлер киелӘ кӘтаптарҰнда ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) сипаттарҰн к+рӘп, иман келтӘрген. Тек Хиракл дҚниелӘк патшалҰүҰнан айрҰлҰп ңаақдар шӘн иманҰн жариÇ ңҰлмаүан.

Эім осҰлар сиÇңтҰ Салман Фарисию(ілӘ иман келтӘрмеген кезӘ)>о баста христиан едӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ сипаттарҰн к+ргетаүҰ кейӘн ӘзденӘп м&сҰлман болдҰ. Темин дейтӘн танҰмал үалҰм жіне ійгӘлӘ Хабеш патшасҰ Неджаши, Хабеш

христиандарҰ, Нежран дӘнбасҰларҰ, бірӘ бӘр ауҰздан: "БӘз, НібидӘқ (с.а.у.) сипаттарҰн кӘтаптарҰмҰздан к+рдӘк, сол ҚшӘн имдайтҰнелдӘк" - деген.

шӘншӘ ділел: лгӘ ретӘнде Тіурат, ӨнжӘл, ЗібурдҰқ ПайүамбарҰмҰз РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілімүа ңатҰстҰ аÇттарҰнан бӘрнешеуӘн к+рсетемӘз.

БӘрӘншӘсӘ: Забурда мҰнадай бӘр аÇт бар:

"МҚңим-Қс СҚнне" М&хаммедтӘқ (с.а.у.) бӘр есӘмӘ. ӨнжӘлдӘқ аÇтҰ:

Çүни: Мен сӘздерге ФараңлиттдҰқ иеуӘ ҚшӘн кетӘп барамҰн, Çүни, Ахмед келсӘню(Ахмед, М&хаммед ПайүамбардҰқ киелӘ кӘтаптаүҰ бӘр атҰ ).

Çүни: "ХазретӘ ИсмаилдҰқ анасҰ Хажар, к+п баланҰқ иесӘ боладҰ жіне онҰқ балаларҰнан бӘреуӘ шҰүадҰ. Ол бал к+рӘнс.а.у.) ңолҰ, барлҰүҰнан Қстем келедӘ. БірӘ де оүан ңол ңусҰрҰп, ң&шаң жаÇдҰ".

Çүни: "Исрайл ңауҰмҰнҰқ бауҰрҰ болҰп табҰлатҰн Исмаил

ңауҰмҰнан саүан &ңсаүан бӘреудӘ жӘберемӘн. Мен с+зӘмдӘ онҰқ аузамда оламҰн.Ол менӘқ уахиҰммен с+йлейдӘ. ОнҰ ңабҰл етпегендерге азап беремӘн".

АтаңтҰ жетӘ АбдуллаҒтҰқ бӘрӘ, Ү&раннан б&рҰқүҰ кӘтаптарүа к+п зерттеу жасаүан АбдуллаҒ ибн Юмр ибн Ас жіне ійгӘлӘ ÇҒуди үалнаңтарнҰқ ӘшӘнен еқ бӘрӘншӘ м&сҰлман болүан АбдуллаҒ ибн Селам мен Каб-улһ-АҒбар аттҰ Исраил ңауҰмҰнҰқ ү&ламаларҰ сол заманда ілӘ де болса к+п +згерӘске &шҰрамаүан Тіураттан т+мендегӘ аÇттҰ жариÇ ңҰлҰп баршаүа к+рсетӘптӘ екенӘÇттҰқ бӘр б+лӘмӘнде бҰлай делӘнген:>АллаҒ Таүала ХазретӘ М&самен (ү.с.) с+йлескеннен кейӘн келешек пайүамбарүа арнап бҰлай дедӘ.

Б&л аÇтта, Исхаң ңауҰмҰнҰқ бауҰрларҰ болҰп табҰлатҰн Исмаил ңауҰмҰнан жіне ХазретӘ М&садан соқ келген пайүамбарүа арнап айтҰлуда.

МӘне осҰ аÇт "ҮҰлҰштҰқ иесӘ жіне жиҒад жасаушҰ бӘр Пайүамбар келедӘ деп т&р. Үадиб-Ә Хадид ңҰлҰш деген. СонҰмен ңатар ҚмметӘ де ЯзӘ сиÇңтҰ ңҰлҰштҰқ иесӘ. çүниҮазӘр жасайтҰндҰүҰн Фітх сҚресӘнӘқ соқҰнда".

ТіураттҰқ бесӘншӘ б+лӘмӘнӘқ ОтҰз ҚшӘншӘ бабҰнда тҰлсҰй бӘр аÇт бар: "Хаң Таүала, Сина тауҰнда бӘзге назарҰ тҚсӘп Сайрдею(Шам тауҰнан)>жарҰңпен шҰүҰп Фаран тауларҰнда к+рӘндӘ".

МӘне осҰ аÇт, "Сина тауҰнда Икбал-и Хаң" -- Çүни Хаң жолҰна баүдар бердӘ деген с+зӘмен М&санҰқ (ү.с.) пайдӘ. К+лҰүҰн, ал Саирде шҰңтҰ деу арңҰлҰ Шам тауларҰндаүҰ ИсанҰқ (ү.с.) пайүамбарлҰүҰн хабарлауда. Сондай-аң, Хижаз тауларҰнан ң&ралатҰн Фаран тауларҰнда Хаң к+рӘндӘ с+зҰп жатрдаңтҰ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰн хабарлауда. Фітх сҚресӘнӘқ соқҰндаүҰ

ҚкӘмӘн растай отҰрҰп Тіуратта Фаран тауларҰнан шҰңңан ПайүамбардҰқ сахабаларҰю(достарҰ)>жайҰндСонҰмедай аÇт бар: ӨзгӘ жандардҰқ жалауларҰ +здерӘмен бӘрге. ЮрӘ ОнҰқ оқ жаүҰнда. "ӨзгӘлер" атҰмен сипаттап отҰр. çүни, ОнҰқ сахабаларҰ ӘзгӘ, таңуа іулиелер.

ЮшиÇ пайүамбардҰқ кӘтабҰнда ңҰрҰң екӘншӘ бабта мҰнадай аÇт бар: "Хаң СҚбханаҒаүан, заманда, +зӘнӘқ еқ тақдаулҰ к+рнектӘ ң&лҰн жӘбередӘ жіне оүан сенӘмдӘ рух ХазретӘ ЖібӘрейӘлдӘ жолдап, оүан ИліҒи дӘндӘ ҚйретедӘ. Содан кейӘн ол сенӘмдӘ рухтҰқ ҚйретуӘ бойҰнша адамдарүа ҚйретедӘабиүатадамдардҰқ арасҰнда наүҰз шҰндҰңпен ҚкӘм жҚргӘзедӘ. Ол бӘр н&р, халҰңтҰ ңарақүҰлҰңтан алҰп шҰүадҰ. РаббҰнҰқ маүан алдҰн-ала бӘлдӘрген нірсесӘн мен де сендерге жеткӘздӘм". МӘне, ос жиҒад+те анҰң тҚрде аңҰр заман ПайүамбарҰ М&хаммед М&стафа ҺалейҒиссалату УіссілімнҰқ сипаттарҰн баÇндауда.

Мишайл Çүни Михайл пайүамбардҰқ кӘтабҰнҰқ т+ртӘншӘ бабҰнда мҰнадай бӘр аÇт кен алАңҰр заманда АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘне б+ленген бӘр Қммет келӘп, сол жерде Хаңңа үибадат ету ҚшӘн берекелӘ таудҰ паналайдҰ. Ол жерге ір елден келген к+птеген халҰң жиналҰп, бӘр АллаҒңа ң&лшҰлҰң ңҰладҰ. Олар серӘк ңоспайдҰ:" МӘне осҰ аÇен адаанҰң тҚрде дҚниенӘқ еқ мҚбірак тауҰ болүан Арафат тауҰн жіне сол жерге ір елдӘқ ңажҰларҰ АллаҒтҰ &лҰңтап ңҰлүан ң&лшҰлҰңтарҰн мегзеп, АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘне б+ленгенҰ!", -ен ійгӘлӘ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) ҚмметӘн айтҰп отҰр.

ЗібурдҰқ жетпӘс екӘншӘ бабҰнда мҰнадай аÇт бар:" ТеқӘздердӘ иеленӘп, жҰлүалар мен сайттардҰ аралдар мен ой-ңҰраттардҰ жаппай ңол астҰна аладҰ. ЯзӘне Иемен мен Алжир патшалҰүҰ сҰйлҰңтар ікеледӘ. Ал падишахтар Оүан бас иӘп, тӘзе бҚгедӘ. Юр уаңҰт сӘне слүҰс айтҰп, кҚн сайҰн +зӘне молҰнан д&үалар айтҰладҰ. Н&рҰ Мідинадан жарңҰрап, ал зӘкӘрӘ міқгӘ баңи жалүасадҰ. ОнҰқ есӘмӘ

Эім тҚрӘкше şҒанна ӨнжӘлӘнӘқ он т+ртӘншӘ баб, отҰзҰншҰ аÇтҰнда бҰлай делӘнген: "ЕндӘ сӘздермен к+п с+йлеспеймӘн. ЯйткенӘ б&л ілемнӘқ басшҰсҰҰ баңиӘ. С+зсӘз ОнҰқ ңасиетӘ менде жоң!", мӘне "ЮлемнӘқ басшҰсҰ" дегенӘ "ФахрҰ Юлем" Çүни - "ЮлемнӘқ маңтанҰшҰ" деген с+з. ФахрҰ Юлем атаүҰ болса, М&хаммед Араби АлейҒиссіліту УіссілімнҰқ еқ досҰм лаңабҰ. ТаүҰ сол, şҒанна ӨнжӘлӘнде, он алтҰншҰ баб, жетӘншӘ аÇтҰ: "Дегенмен Мен сендерге аңиңаттҰ айтҰп отҰрмҰн. МенӘқ кеткенӘм, сендерге пайдалҰ. ЯйткенӘ мен кетпейӘнше, сендерге ж&батушҰ келмейдӘ". МӘп, ілеарақҰз! ЮлемнӘқ басшҰсҰ жіне адамдарүа наүҰз ж&банҰш, медеу болүан М&хаммед Араби АлейҒиссіліту Уіссілімнан басңа кӘм?

Иі "ЮлемнӘқ маңтанҰшҰ" сол кӘсӘ жіне піни адамдардҰ міқгӘлӘк жоүалудас&лулҰарҰп ж&батңан да Сол. Сондай-аң, şҒанна ӨнжӘлӘнӘқ он алтҰншҰ баб, сегӘзӘншӘ аÇтҰ: "Ол данҰшпан келгенде жамандҰңпен жаңсҰлҰң, кҚні, тҰйҰм мен імӘр-б&йрҰң жайҰналап ттҰ да орҰндҰ ділелдермен ілемге тҚсӘндӘрӘп бередӘ". МӘне, дҚниенӘқ б&заңҰлҰүҰн жаңсҰлҰңңа тҚзеткен, АллаҒңа серӘк ңосудан, Қлкен кҚнілардан ң&тңарүан, саÇси ахуалдҰ +згертӘп, дҚниенӘқ +қӘн тҚбегейлӘ +згерткен М&хаммед АрдӘ айсіліту Уіссілімнан басңа кӘм бар?

Эім şҒанна ӨнжӘлӘнде, он екӘншӘ баб, он ҚшӘншӘ аÇтта: "Дегенмен ол хаңтҰқ рухҰ келген удӘрӘлс, сендердӘ жаппай тура

жолүа бастайдҰ. ЯйткенӘ ол +здӘгӘнен с+йлемейдӘ. Тек естӘгендерӘн айта отҰрҰп, сендерге болашаңтан хабар бередӘ".уларҰ б&л аÇттҰқ маүҰнасҰ ап-анҰң. АпҰрҰм-ай, бҚкӘл адамзаттҰ жаппай аңиңатңа шаңҰрүан, ір бӘр хабарҰн уахиүа сҚйендӘретӘн жіне ЖібӘрейлден естӘгендерӘн айтңан сондай-аң, ңиÇмет пен аңҰрет туралҰ жан-жаңтдар, б&мат берген, араб М&хаммед АлейҒиссіліту Уіссілімнан басңа кӘм бар? КӘм болуҰ мҚмкӘн?

деп б&йҰрүан.

ӨнжӘлде НібидӘқ есӘмдерӘнӘқ

ӨнжӘлдӘқ бӘр аÇтҰнда, Иса АлейҒиссалам айтҰптҰ: "Мен кетемӘн, сонда ЮлемнӘқ басшҰсҰ келедӘ". АпҰстар й, ХазретӘ Иса АлейҒиссаламнан кейӘн ілемнӘқ басшҰсҰ болатҰндай, хаң пен жалүандҰ ажҰратҰп берӘп ХазретӘ ИсанҰқ (ү.с.) орнҰна адамдардҰ тура жолүа бастайтҰн РасулуллаҒ ҺалейҒиссалату Уіссілімнан басңа кӘм келӘп едӘ?алдан ХазретӘ Иса АлейҒиссілім ҚмметӘне "БӘреу келедӘ, маүан ңажет ңалмайдҰ. Мен, онҰқ кӘрӘспесӘ, сҚйӘншӘлеушӘсӘмӘн" деп ірдайҰм сҚйӘншӘлеп, хабар берӘп отҰрүан.

* Б&тӘн, Аамит" с+зӘ "Мімідтен" ал "Мімід" "М&хаммедтен" шҰңңан.}

Иі, ХазретӘ Иса АлейҒиссілім ӨнжӘлде бӘрнеше мірте ңайталап ҚмметӘн сҚйӘншӘлеуде. АдамзаттҰқ +те мақҰздҰ басшҰсҰ келетӘндӘгӘн айтадҰ ірӘ Әкке кӘнӘқ кейбӘр есӘмдерӘн атайдҰ. Ол есӘмдер, ілбетте АсириÇ жіне к+не Иврит тӘлӘнде. ЗерттеушӘлер ол есӘмдердӘқ "Ахмед, М&хаммед, Фариң-ун Бейніл ХаңңҰ-уіл БатҰл" -ю(+тӘрӘк пен шҰннҰқ арасҰн айҰрушҰ)>маүҰнасҰна келетӘнӘн айтадҰ. Демек, ИсаКаб шӘиссілім к+п мірте Ахмед АлейҒиссалату Уіссілімнан сҚйӘншӘлеп хабар берген.

С&раң: " НелӘктен ХазӘретӘ Иса АлейҒиссілім басңа Пайүамбарларүа ңараүанда к+бӘрек сҚйӘншӘлейдӘ, ал басңа пайүаӘксӘз рдҰқ сҚйӘншӘлеуӘ аз. Олар тек хабар берген".

ЖауабҰ: ЯйткенӘ Ахмед АлейҒиссалату Уіссілім, Иса АлейҒиссілімдҰ ÇҒудилердӘқ опасҰз тҚрде +тӘрӘкке шҰүаруҰнан, аÇ, ақүаала жабуҰнан жіне дӘнӘн ібден б&зҰлҰп кетуӘнен саңтап ңалдҰ. СонҰмен ңатар Иса АлейҒиссаламдҰ танҰмайтҰн Исрайл ңауҰмҰнҰқ &стануүа +те ауҰр шариүатҰнҰқ орнҰна ҚкӘмдерӘ оқай ірӘ ауңҰмдҰ, ңолдануүа жеалақдаа пайүамбардҰқ шариүатҰн толҰңтҰратҰн &лҰ шариүат ікелдӘ. МӘне сондҰңтан Иса АлійҒиссалам ңайта-ңайта "ЮлемнӘқ басшҰсҰ келе жатҰр!" деп сҚйӘншӘлеген.

Тіурат, ӨнжӘл, Забурда алап бейбӘр пайүамбарүа ңатҰстҰ тҚскен параңтарда зор мін берӘлӘп, еқ соқҰнан келетӘн пайүамбардан к+птеген іқгӘмелер мен аÇттар бар. БӘрнеше ҚлгӘсӘн к+рсеттӘк. Сондай-аң, ілгӘ кӘтаптарда к+пт М&хамсӘмдерӘмен аталадҰ.

АпҰрҰм-ай, ЮнбиÇлардҰқ кӘтаптарҰнда м&ншама мін берӘп, к+п ңайталанүан аÇттардҰқ айтҰп кеткен, аңҰрзаман ПайүамбарҰ ХазретӘ М&хаммед АлейҒиссалату Уіссілімнан басңа кӘм болуҰ мҚмкӘн?

МҰсалҰ, ИемендӘк Тубба дейтӘн патша РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ сипаттарҰн к+не кӘтапи

#34 к+рӘп, иман келтӘрген. МҰнадай бӘр шумаң +леқ жазүан:

çүни: "Мен АхмедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰн растаймҰн. Мен ОнҰқ заманҰна жетсем, Оүан уізӘр жіне к+кесӘнӘқ баласҰндай болар едӘм"ю(çүни, ХазӘретӘ Али сикӘр меүан жанңиÇр ңҰзметшӘ болар едӘм).

ЕкӘншӘ мҰсал: ЮйгӘлӘ Үусс ибн Саиде, араб ңауҰмҰнҰқ еқ танҰмал, мақҰздҰ жазушҰсҰ жіне АллаҒ бӘр деп сенген аңиңатшҰл бӘр кӘсӘ. Б&л кӘсӘ де ПайүамбарлҰң келмей т&рҰп АхмедтӘқ ПайүтӘлӘмӘҰүҰн мҰна +леқӘмен жариÇладҰ.

шӘншӘсӘ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ аталарҰнан Каб ибн ЛҚеий, АхмедтӘқ (с.а.у.) Пайүамби хикмн илҒам тҚрӘнде бҰлайша жариÇ ңҰлдҰ:

çүни: "Юп-сітте М&хаммед-Қн Ніби келедӘ, тура хабарлар ікеледӘ".

Т+ртӘншӘ жеткемен патшасҰ Сейф ибн Зиезен к+не кӘтаптардан РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ сипаттарҰн к+рӘп, иман келтӘрген ірӘ к+руге ҰнтҰң болүан. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ атасҰннан кмутталиб, Иеменге Ү&райҰш тайпасҰмен бӘрге бара жатңанда Сейф ибн Зиезен олардҰ шаңҰрҰп бҰлай деген:

çүни: "Хижазда бӘр бала дҚниеге келедӘ. ОнҰқ екӘ иҰүҰнҰқ ортасҰнда м+рге &ңсас бӘр белгӘсӘ боладҰ. Сол бала бҚкӘл адамзатңа Имам боладҰ!" АртҰаүҰ п&бдулмҚтталибтӘ жеке шаңҰрҰп алҰп: "Сол баланҰқ атасҰ сен боласҰқ" деп кірамат тҚрде ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у) келетӘнӘнен хабар берген.

БесӘншӘсӘ: Уараңа ибн Неуфелю(ХÇңтҰ ңанамҰздҰқ к+кесӘнӘқ баласҰ).>УахидӘқ алүашңҰ кезеқӘнде РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім ңобалжҰүан к+рӘнедӘ. Хадиша анамҰз ол оңиүанҰ ілгӘ жасалул Уараңа ибн Неуфелге айтңан. Уараңа: "ОнҰ маүан жӘбер" - дептӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім Уараңаүа барҰп уахи басталүан сіттегӘ жаүдайҰн айтңанда, Уараңа:

çүни: "ҮобалжҰма! б&л уахи. СҚйӘншӘ! КҚткен Ніби (с.а.у.) сенсӘқ! Иса (ү.с.), СенӘ (с.а.у.) айтҰп сҚйӘншӘ хабар берген-дӘ..."

АлтҰншҰсҰ: АскеланулнҰқ бӘи есӘмдӘ дӘндар кӘсӘ, ПайүамбарлҰңтан б&рҰн ң&райҰштардҰ к+ргенде: "АраларҰқда Пайүамбар екендӘгӘн жариÇлаүан кӘсӘ бар ма?" деушӘ едӘ. "Жоң" дейтӘн олар. КейӘн ПайүамбарлҰң келген кезӘнде таүҰ с&радҰ. "Иі, бӘр КӘсӘ (с.а.уерге ңамбар екенӘн айтҰп жҚр" - дегенде: "МӘнеки, бҚкӘл ілем ОнҰ (с.а.у.) кҚтӘп жҚрдӘ" деген.

ЖетӘншӘсӘ: ЮйгӘлӘ христиан үалҰмҰ Ибнул-Аүла ПайүамбарҰмҰзүа (с.а.у.) пайүамбарлҰң келместен б&рҰн жіне ПайүамбарҰмҰздҰ (с.а.у.сҰ мҰсей т&рҰп-аң, хабар берген. КейӘннен ХазретӘ Пайүамбар АлейҒиссалату УіссілімдӘ к+рген кезӘнде бҰлай деген:

çүни: "Мен сенӘқ сипатҰқдҰ ӨнжӘлде к+ргенмӘн, иман келтӘрдӘм. Ибн МіриÇмю(МіриÇм баласҰ Иса (ү.с.))>ӨнжӘлде сенӘқ келетӘнӘқдӘ сҚйб&л тҚген".

СегӘзӘншӘсӘ: ЖоүарҰда айтҰлүан Хабешю(êфиопиÇ)>патшасҰ Неджаши бҰлай деген:

çүни: "ШӘркӘн-ай осҰ патшалҰңтҰқ орнҰна араб М&хаммед АлейҒиссалату УіссілімнҰқ ңҰзметшӘсӘ бол жоүара үой. Оүан ңҰзметшӘ болу, патшалҰңтан ілдеңайда артҰң".

ЕндӘ, АллаҒтҰқ бӘлдӘруӘмен үайҰптан хабар берген осҰ дӘндарлардан кейӘн келешек туралалмайтар мен жҰндар арңҰлҰ хабар берген к+рӘпкелдер де анҰң тҚрде РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ келетӘндӘгӘн, онҰқ пайүамбарлҰүҰн хабарлаүан. Олар +те к+п. БӘз олардҰқ ійгӘлӘ жіне айдай анҰң, жалпҰүа мілӘм ірӘ к+птеген кӘтаптар мен тарихбергенндалүан бӘрнешеуӘне тоңталамҰз. ОлардҰқ &заң ңисса, іқгӘмелерӘн тарих кӘтаптарҰна сӘлтеп тек ңҰсңаша үана айтҰп +темӘз.

БӘрӘншӘсӘ: ШҰңңҰ есӘмӘндегӘ ійгӘлӘ бӘйүа ңапкелдӘқ жалүҰз к+зӘ, бӘр ңолҰ, бӘр аÇүҰ бар екен. Ү&ддҰ жартҰ адам. Ол атаүҰ жалпҰүа

мілӘм тарихта ңалүан кӘсӘ. Сол к+рӘпкел ПайүамбарҰмҰз АхмедтӘқ АлейҒиссалату Уіссілім ПайүамбарлҰүҰнан хабар берӘп, ңайта-ңайта айтңан Хаким ЕкӘншӘсӘ: ШамнҰқ ійгӘлӘ к+рӘпкелӘ СатҰх. СҚйексӘз, ң&ддҰ аүзасҰз бӘр дене. жҚзӘ кеудесӘнӘқ ӘшӘнде, тақ ңаларлҰң бӘр жаратҰлҰс жіне &заң +мӘр сҚрген к+рӘпкел. ҺайҰптан айтңан тура хабарларҰ, сол заманнҰқ адамдарҰна белгӘлӘ болүанӘқ дҚнӘ парсҰ патшасҰ Кисра, к+рген үажайҰп тҚсӘн жіне Ахмед АлейҒиссалату Уіссілім туҰлүан тҚнӘ сарайдҰқ он т+рт м&нарасҰнҰқ ң&лауҰнҰқ сҰрҰн СаарҰна с&рау ҚшӘн Муйзан аттҰ үалҰм елшӘсӘн ж&мсаүан. СатҰх бҰлай деген екен: "Он т+рт кӘсӘнӘқ патшалҰүҰнан кейӘн патшалҰүҰқҰз ң&лайдҰ. СосҰн бӘреу бӘр дӘн ікеледӘим жиҰ, сол кӘсӘ сӘздӘқ дӘнӘқӘз бен мемлекетӘқӘздӘ жоң ңҰладҰ!" деген маүҰнада Кисраүа хабар жӘбередӘ. СатҰх ап-ашҰң тҚрде аңҰрзаман ПайүамбарҰнҰқ (с.а.у.) келетӘндӘгӘн хабарлаүан.

Сондай-аң, Сеуад ибн Үарибид-діуаүам Қнафир, Юфасие Нежран, Жизл ибн Жизл-Кинди, ибн Халасат-ед Діуси, ФатҰма Бинти Нуман Нежжарие - секӘлдӘ ійгӘлӘ к+рӘпкелдердӘқ сиÇр жіне тарих кӘтаптарҰнда егжей-тегжейлӘ баÇндаүандарҰна ңарасаң, аңҰрзаман пайүамбарҰнҰқңарсҰ ӘндӘгӘн, ол пайүамбардҰқ атҰ М&хаммед АлейҒиссалату Уіссілім екендӘгӘн бӘлдӘрген.

ХазретӘ ОсманнҰқ туҰсңанҰ Сад ибн Бинт Курейз к+рӘпкелдӘгӘнӘқ арңасҰнда РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ паӘ жҰлдрлҰүҰ туралҰ үайҰптан хабар алүан. Ол ИсламнҰқ алүашңҰ кезеқӘнде ХазретӘ Осман Зиннурейнге: "Сен бар да иман келтӘр" - деген. Осман барҰп иман келтӘрген. МӘне сол Сад ол оңиүанҰ мҰнадай +стҰрҰлрӘнде баÇндаүан:

Сондай-аң, к+рӘпкелдер секӘлдӘ, "Хати БҰлай аталатҰн т&лүасҰ к+рӘнбейтӘн, даусҰ естӘлетӘн жҰндар, Расул-Ұ Юкрем АлейҒиссалату УіссілімнҰқ келетӘндӘгӘн ңайта-ңайта хабарлаүан. МҰсалҰ, ЗейÇб Ибн Қл Хариске хатиф жҰн

деп айңайлап онҰқ жіне басңаларҰнҰқ Исламүа кӘруӘне себеп болүан.

БӘр хатиф жҰн Самиа ибн Каррет-ил Гатафаниге

деп айңайлап, кейбӘреулердӘ иманүа келтӘрген.

М&ндай хатифтердӘқ сҚйӘншӘлеп хабар берулерӘ +те к+п жіне кеқ тараүан. К+рӘпкелдер мен хатифтер ңалай хабар иманнҰ болса, п&ттар мен п&ттарүа шалҰнүан ң&рбандар да діл солай РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ пайүамбарлҰүҰн хабарлаүан. МҰсалҰ, баршаүа мілӘм оңиүа: Мазен деген тайпанҰқ п&тҰ айңайлап

деген. ХазретӘ АхмедтӘқ АлейҒиссалату Уіссілім пайүамбарлҰүҰн хабарлаүан.

Аббас ибн МирдастҰқ м&сҰлман болуҰна себемдӘ деан мҰна бӘр ійгӘлӘ оңиүа: ОнҰқ ДҰмар аттҰ бӘр п&тҰ болатҰн. Сол п&т бӘр кҚнӘ бҰлай деп с+йлептӘ:

Çүни: М&хаммед келгенге дейӘн маүан үибадат етӘлушӘ едӘ. лимадаМ&хаммедтӘқ (с.а.у.) хабарҰ келдӘ, б&дан кейӘн м&ндай адасушҰлҰң болмайдҰ. ХазретӘ Омар ИсламиÇттан б&рҰн п&тңа шалҰнүан бӘр ң&рбаннан мҰнанҰ естӘген екен:

ШӨНШӨ БЯЛӨМ: ИрҒасат деп аталадҰ. сңа бӘллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім туҰлүан кезӘнде орҰн алүан ПайүамбарлҰңңа ділел ретӘнде керемет оңиүалар. Б&л оңиүалар, ОнҰқ (с.а.у.) дҚниеге келген кезӘне жаңҰн тарихта болүан. Сондай-аң, ПайлейҒислҰүҰ басталмай т&рүанда болүан. Б&лар да ОнҰқ (с.а.у.) м&үжизасҰ болҰп саналадҰ. М&ндай оңиүалар +те к+п. МҰсал ретӘнде ійгӘлӘ болүан жіне хадис имамдарҰ ңабҰл к+рген, ой жҚҰүҰ ділелденген бӘрнешеуӘн баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘсӘ: НібидӘқ туҰлүан тҚнӘ, +з анасҰ жіне анасҰнҰқ ңасҰнда болүан Осман ибн-ул АстҰқ жіне Абдуррахман натпауфтҰқ анасҰ Қлкен бӘр н&р к+рӘптӘ. шеуӘ де: "Ол туҰлүан сітте бӘз сондай бӘр н&р к+рдӘк, ол н&р ШҰүҰс пен БатҰстҰ бӘзге жарҰң ңҰлдҰ"деген.

ЕкӘншӘсӘ: Сол тҚнӘ ҮаүбадаүҰ п&ттардҰқ к+бӘ ңирап, ң&лап ңалүан.

шӘншӘсӘ: ЮйгӘлӘ КисранҰқ ЮйуанҰю+тӘмдӘ атаңтҰ сарайҰ)>сол тҚнӘ шайңалҰп заңҰмдалүан жіне он т+рт м&нарасҰ ң&лап тҚскен.

Т+ртӘншӘсӘ: СауанҰқ ңасиеттӘ деп есептелген шаүҰн теқӘзӘнӘқ сол тҚ б&л ңге сӘқӘп ң&рүап ңалуҰ, ИстаҒр-Абадта мҰқ жҰл бойҰ с+нбей лаулап, жанҰп т&рүан жіне отңа табҰнушҰлардҰқ ң&дайҰ ретӘнде табҰнҰп жҚрген отҰ с+нӘп ңалуҰ, мӘне, осҰ Қш-т+рт оңиүа, жақа үана дҚниеге келген кӘсӘнӘқ отңа табеуӘ тоҰңтҰ жоÇтҰнҰн, ПарсҰ патшалҰүҰн ңирататҰнҰн, АллаҒтҰқ р&ңсатҰ болмаүан нірселерге табҰнудҰ тҰÇтҰнҰн мегзейдӘ.

БесӘншӘсӘ: Діл сол тҚнӘ емес, бӘраң сол кҚнге +те жаңҰн болүан мҰнадай оңи хикмеда ХазретӘ АхмедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰнҰқ ділелӘ болҰп табҰладҰ. Міселен "Фил" сҚресӘнде наңтҰ ділелдермен баÇндалүан "ПӘл туралҰ оңиүанҰӘл жарҰң. ЮбреҒе деген ХабештӘқ патшасҰ ҮаүбанҰ ңирату ҚшӘн іскерӘнӘқ алдҰна Фил Махмуди, Çүни, алҰп пӘлдердӘ салҰп шабуҰл жасамаң боладҰ. Меккеге жаңҰндаүан уаңҰт пӘл аÇӘ Жіннспай ңоÇдҰ. ШарасҰздҰңтан керӘ ңайтуүа міжбҚр болүан. Юбабил ң&старҰ сол кезде олардҰқ т+бесӘнен тас жаудҰрҰп, тоз-тозҰн шҰүарүан. ОсҰ үажап оңиүа тарих кӘтаптарҰнда толҰүҰмен баÇндалүан. Б&лқ &рпа РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ пайүамбарлҰүҰнҰқ бӘр ділелӘ. ЯйткенӘ онҰқ туҰлуҰна +те жаңҰн бӘр уаңҰтта ңҰбласҰ жіне туүан жерӘ, сҚйӘктӘ отанҰ болүан ңасиеттӘ Үаүба, осҰлайша, үайҰптан керемет бӘр тҚрде ЮбрболадҰ шабуҰлҰнан аман ңалдҰ.

АлтҰншҰсҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім бала кҚнӘнде, Халиме СадиенӘқю(сҚт анасҰ)>жанҰнда болүанда, Халима мен кҚйеуӘ ОнҰқ КҚн сіулеӘнӘшкемазасҰзданбауҰ ҚшӘн т+бесӘнде шоңҰмдай бӘр б&лттҰқ ірдайҰм к+леқке болҰп жҚретӘнӘн к+п мірте к+рген. ОнҰ халҰңңа да айтңан жіне б&л оңиүанҰқ растҰүҰ шҚбісӘз. Он екӘ жасҰнда гӘз жӘрапҰна бара жатңанда, Бухійра РаҒиб, Расул-Ұ Юкрем АлейҒиссалату УіссілімнҰқ басҰна ш+кӘмдей бӘр б&лттҰқ к+леқке ңҰлүанҰн к+рдӘ жіне к+рсеттӘ.

ЖетӘншӘсӘ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссірҰн тҰілӘ ПайүамбарлҰң келе ңоймаүан болатҰн. БӘр аүаштҰқ тҚбӘне барҰп отҰрдҰ. Ол ңурап ңалүан жер болатҰн. Лезде к+герӘп сала бердӘ. Жайңалүан жасҰл желекке айналдҰ. АүаштҰқ б&таңтарҰ, ҚстӘне иӘлӘп к+леқлӘк, бдҰ. Б&л шҚбісӘз ділелдӘ оңиүа.

СегӘзӘншӘсӘ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссілім кӘшкентай кезӘнде, Юбу ТалибтӘқ ҚйӘнде т&ратҰн. Юбу ТалибтӘқ, бала-шаүасҰ Пайүамбарда естн (с.а.у.) бӘрге тамаңтанса, ңарҰндарҰ тоÇтҰн. Ол (с.а.у.) дастархан басҰнда болмаса, тоймай ңалатҰн едӘ. Б&л оңиүа ійгӘлӘ де сенӘмдӘ. Сондай-аң, РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімдӘ бала кҚнӘнде баүҰп кҚткен мму Юймен айтадҰ: " кетедҰ Юкрем ҺалейҒиссалату Уіссілім ешңашан ңарнҰ ашҰп, немесе ш+лдеп ңиналүан емес. Бала кҚнӘнде де, Қлкейгеннен соқ да".

ТоүҰзҰншҰсҰ: СҚт анасҰ Халиме СадиенӘқ ешкӘлерӘнӘқ сҚтӘ, басңалардҰқ малҰна ңараүанда +те берекелӘ жіне мол амдар . Б&л оңиүа ійгӘлӘ де шҚбісӘз. Сондай-аң, ПайүамбарҰмҰздҰ (с.а.у.) шҰбҰн-шӘркей мазаламаушҰ едӘ. ОнҰқ мҚбірак денесӘне де киӘмӘне де ңонбайтҰн. ОнҰнҰқ тҚүҰ болүан СейӘт Абдулңадир Гейланиүа (к.с.) да ата-бабасҰнан м&ра ретӘнде, шҰбҰн-шӘркей ңонбайдҰ екен.

ОнҰншҰсҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссжауабҰҚниеге келгеннен кейӘн, ісӘресе туҰлүан тҚнӘ, ж&лдҰздардҰқ аүуҰ арта

тҚскен. Б&л оңиүа, Он бесӘншӘ С+зде наңтҰ деректермен ділелденген болатҰн. Ж&лдҰздардҰқ аүуҰ, шайтандар мен жҰндардҰқ үайҰК+зӘмнабар ала алмай ңалатҰнҰна белгӘ жіне ишара едӘ.

ҮорҰтҰндҰ: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ пайүамбарлҰүҰнан б&рҰн ОнҰқ (с.а.у.) пайүамбар болҰп келетӘллаҒ Т растап, мойҰндатңан к+птеген оңиүалар, к+птеген жандар болдҰ. Иі, ілемге рухани басшҰ болатҰн, {1СӘлтеме: Иі, ліулікі ліулік С&лтанҰмҰз (с.ү.с.) керемет к+ш басшҰ екенӘ сондай, мҰқ Қш жҚз жҰлдан берӘ салтанатҰ жалүасҰп кегӘ бҰлАлүашңҰ үасҰрдҰ санамаүанда ірбӘр үасҰрда еқ азҰ Қш жҚз миллионнан астам халңҰ мен ӘзбасарларҰ бар. Олар жер дҚниенӘқ жартҰсҰн билеп, ӘзбасарларҰ оүан кҚн сайҰн сң жасҰ айтҰп шҰн берӘлгендӘгӘне айүаң ретӘнде имандарҰн жақалап імӘрӘне ң&лдҰң &радҰ.} ілемнӘқ +қӘн +згертетӘн, дҚниенӘ аңҰреттӘқ егӘстӘгӘ ретӘнде к+рсетӘп жіне дҚниедегӘ жаратҰлҰстҰқ ңадӘрӘн бӘлдӘретӘн, жҰндар менлдӘрлӘбаласҰна міқгӘлӘк баңҰттҰқ жолҰн ашатҰн, піни жандардҰ міқгӘ жоүалҰп кетуден ң&тңаратҰн, дҚниенӘқ жаратҰлу хикметӘню(сҰрҰн),>онҰқ тҰлсҰм сҰрларҰн, жасҰрҰн ң&пиÇларҰн жіне тҚсӘнӘксӘз жаңтарҰн ашҰ мҚмкӘмнӘқ жаратушҰсҰ АллаҒтҰқ маңсаттарҰн бӘлетӘн, бӘлдӘретӘн ірӘ ЖаратушҰнҰ танҰп, жалпҰүа танҰстҰратҰн Жан (с.а.у.), ілбетте, дҚниеге келмей т&рҰп-аң, ір нірсе, ірбӘр жаратҰлҰс, ірбӘр тайпа ОнҰқ (с.а.у.) келуӘн ңалайдҰ, асҰүа кҚтедӘ, ңошеметтеп ншӘ неаладҰ. ЖаратушҰсҰ тарапҰнан бӘлдӘрӘлген нірселердӘ Ол (с.а.у.) да жалпҰүа жеткӘзедӘ. АйтҰлүан ишара, мҰсалдарда к+ргенӘмӘздей, жаратҰлҰстҰқ ірбӘр тҚрӘ оүан ңошамет к+рсетӘп Әлтипатпен ОнҰқ (с.а.у.) м&үоң. МарҰн к+рсеткен. Олар м&үжиза тӘлӘмен пайүамбарлҰүҰна куілӘк еткен.

Ол &лҰ м&үжизанҰ танҰстҰрудҰ Маүриб не ңаңсҰю(Ислам елӘнӘқ батҰс +қӘрӘнен шҰңңан ү&лама)>Үад-Ұ ИÇздҰқ Шифа Шериф кӘтабҰна сӘлтеймӘз. ШҰнҰмен де ол кӘсӘ, маңтауүа лайҰң ілгӘ м&үжизанҰқ мӘнез-ң&лҰүҰн +те ідемӘ баÇндап ділелдеп берген. СонҰмен ңатар, достҰ да д&шпандҰ да мойҰнба деп ХазретӘ АхмедтӘқ (с.а.у.) таүҰ бӘр м&үжизасҰ ОнҰқ &лҰ шариүатҰ. Оүан &ңсас шариүат еш уаңҰтта келмедӘ жіне келмейдӘ де. ОсҰ еқ Қлкен м&үжизанҰқ тҚсӘнӘктемесӘлдҰ. Хлүан барлҰң отҰз Қш С+з бен отҰз Қш Мектубңа жіне отҰз бӘр Лемаүа, он Қш Шуаңңа, Çүни, Рисале Н&рүа сӘлтеймӘз.

Жіне РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ баршаүа мілӘм жіне шҚбісӘз Қлкен бӘрӘрӘм бзасҰ "ШаңңҰ Үамар", Çүни, айдҰқ екӘге б+лӘнуӘ.АйдҰқ екӘге б+лӘнуӘ, к+птеген жолдармен баршаүа мілӘм тҚрде Ибн Месуд, Ибн Аббас, Ибн ОмарңҰлҰам Али, Юніс, ХҚзейфе сҰндҰ к+птеген &лҰң сахабалар арңҰлҰ сенӘмдӘ жолдармен жеткен. СонҰмен ңатар, Ү&раннҰқ

аÇтҰ ділелдеп, ілгӘ &лҰ м&үжизанҰ ілемге паш еттӘ. Сонда сол заманүҰ ңасарҰсңан ң&райҰш руҰнҰқ мҚшриктерӘ осҰ аÇттҰқ хабарҰн жоңңа шҰүара алмай, тек "сиңҰр" деумен шектелген.сҰйлан, кіпӘрлердӘқ назарҰнда да айдҰқ екӘге б+лӘнгендӘгӘ рас болдҰ үой. ОсҰ Қлкен м&үжиза туралҰ бӘлгӘсӘ келгендер, айдҰқ екӘге б+лӘнуӘ жайҰнда баÇндайтҰн отҰз бӘрӘншӘ С+зге ңосҰмша ШаңңҰ Үамар рисалесӘн оңҰсҰн.

РасулуллаҒ АлейҒиссалату у Уіссім жер шарҰнҰқ т&рүҰндарҰна АйдҰ екӘге б+лӘп м&үжиза к+рсеткен болса. Аспан т&рүҰндарҰна да Миүраж аттҰ &лҰ м&үжизасҰн к+рсеттӘ. Ал осҰ &лҰ Миүраж м&үжизасҰн, дҚниегӘрӘншӘ С+з деп аталатҰн Миүраж рисалесӘне тапсҰрамҰз. ЯйткенӘ, б&л рисале ілгӘ &лҰ м&үжизанҰқ ңаншалҰңтҰ н&рлҰ, &лҰ жіне тура екендӘгӘн шҚбісӘз ділелдермен, тӘптӘ,

имансҰздардҰқ +зӘне де жан-жаңтҰ ділелдеп бердӘ. Б&л себепстек Миүраж м&үжизасҰнҰқ кӘрӘспесӘ болүан Бейтул-маңдиске жасаүан саÇхатҰн жіне ертеқгӘсӘн Ү&райҰш ңауҰмҰ, одан Бейтул-маңдистӘқ тҚр-сипатҰн суреттеп беруӘн с&раүакелӘсее болүан бӘр шаүҰн оңиүанҰ айтҰп +темӘз.

Миүраж тҚнӘнӘқ тақҰнда, Миүражүа барүанҰн ң&райҰштарүа хабарладҰ. Ү&райҰштар сенбедӘ. Олар: "Егер Бейтул-у аÇсҰке барүанҰқ рас болса, Бейтул-МаңдистӘқ ңаңпаларҰн, ңабҰрүаларҰн жалпҰ жай-жапсарҰн бӘзге баÇндап бер" - дедӘ. РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіҰмшасҰ:

çүдірежелардҰқ +тӘрӘкке шҰүарҰп сенбей ңойүан с&раңтарҰнан ңаттҰ ңҰсҰлдҰм. ТӘптӘ, ешңашан діл осҰлай ңиналҰп к+рмеп едӘм. Кенет Хаң-таүала маүан Бейтул-МаңдистӘ к+рсеттӘ. Мен Бейтул-Маңдиске ңарап т&рҰп, жан-жаүҰн, жеке-жеке суреттеп бердӘмарлҰңтӘ. Ү&райҰштар онҰқ Бейтул-Маңдистен д&рҰс, діл хабар берӘп т&рүанҰна сонда барҰп к+здерӘ жеттӘ.

МӘне, М&хаммед Араби АлейҒиссалату УіссілімнҰқ бӘр үана с+зӘн растау ҚшӘн, алҰп Жер шарҰ +з мӘндетӘн кешӘктӘрӘп, алҰп КҚн куігер болуда. ОсҰндай бӘр кӘсӘнӘ мойҰндамай, імӘрӘн о оңиүааүан адамнҰқ ңаншалҰңтҰ сорлҰ екендӘгӘн, ОнҰ мойҰндап імӘрӘне

Çүни, естӘдӘк те мойҰнс&ндҰң дегендердӘқ ңаншалҰңтҰ баңҰттҰ екендӘгӘн тҚсӘн,

де!

ОН СЕГӨЗӨНШӨ ИШАРА: РасулуллаҒ АлейҒиссалату УіссілімнҰқ еқ Қлкен жіне міқгӘлӘк ірӘ жҚздеген пайүамбарлҰң ділелдердӘ ңамтҰйтҰн, ңҰрҰң жаңтҰ м&арүа бекенӘ ділелденген бӘр м&үжизасҰ да хикмет толҰ Ү&ран.

МӘне, осҰ &лҰ м&үжизанҰқ жай-жапсарҰ жайҰнда жазҰлүан шамамен жҚз елу параңтан т&ратҰн ЖиҰрма бесӘншӘ С+з, Ү&раннҰқ ңҰрҰң жаңтҰ м&үжизасҰн жинаңтап баÇндадҰ жірӘштелелдедӘ. Олай болса, осҰ м&үжизалар ңазҰнасҰ болүан &лҰ м&үжизанҰ сол с+зге тапсҰрҰп, тек екӘ-Қш т&жҰрҰмҰн баÇндаймҰз.

БӘрӘншӘ т&жҰрҰм: Ү&раннҰқ м&үжизасҰ шешендӘгӘнде. Ү&раннҰқ шешендӘгӘн тҚсӘнуге ір, Юбу ңаңҰ бар, бӘраң м&нҰ мҰқнан бӘр МуҒаңңиң үалҰм үана тҚсӘне аладҰ, м&нҰқ сҰрҰ неде? дегендерге.

Жауап: ДаналҰңңа толҰ Ү&раннҰқ ір сҰнҰп оңҰрмандарҰна арналүан бӘр жаүҰ бар. М&үжизасҰн ЮркӘмге +зӘне тін деқгейде к+рсетедӘ. МҰсалҰ, шешендер мейшараемдерге тақ ңаларлҰң шешендӘк м&үжизасҰн к+рсетедӘ.

Ал аңҰндар мен жазушҰлар сатҰсҰна үажап, ідемӘ, асңаң, аз с+збен к+п маүҰналардҰ бӘлдӘру м&үжизасҰн к+рсетедӘ. ОсҰндай ідӘс іркӘмге &нап к+қӘлдерӘнен шҰңңанҰмен ешбӘр адам теқӘ т&рад алмайдҰ. Үанша уаңҰт +ткенӘмен ң&нҰн жоүалтпай, ірдайҰм жақарҰп отҰрадҰ. йлесӘмдӘ ірӘ &йңасҰмдҰ, ңиҰннан ңиҰстҰрҰлүан с+з болүанҰ соншалҰң, маүҰнасҰ тереқ ңол жетпесӘ болиӘкте ірӘ ң&лаңтҰқ ң&рҰшҰн ңандҰрадҰ. Ал, к+рӘпкелдер мен үайҰптан хабар берушӘлерге, үайҰптан хабар берудӘқ тақңаларлҰң кереметӘн к+рсетедӘ. ТарихшҰлар мен ілемдегӘ оңиүалардҰ зерттеушӘ үалҰмдарүа Ү&ранда бӘр тіттген хабарлар мен алдҰқүҰ Қмметтер мен оңиүалар жайлҰ жіне болашаң, берзах пен аңҰрет туралҰ бӘлдӘрӘп, м&үжизасҰмен тақңалдҰрдҰ.

ҮоүамдҰң +мӘрдӘ зерттеушӘ үалҰмдар мен саÇсатшҰларүа Ү&ран +зӘнӘқ ңасиеттӘ ңаүидаларҰндаүҰ ллаҒ малардҰ к+рсетедӘ. Ү&раннан шҰңңан &лҰ шариүат, м&үжизанҰқ осҰ тҚрӘне ділел. ИліҒи маүл&маттар мен жаратҰлҰстҰқ аңиңаттарҰн зерттеумен ш&үҰлданүандарүа Ү&ран ИліҒи аңиңаттардаүҰ м&үжизанҰ к+рсетедӘ немн жиҰрздӘредӘ. ТариңатшҰлар мен іулиелерге Ү&ран теқӘзӘнде ірдайҰм толңҰнданүан аÇттардҰқ сҰрларҰндаүҰ м&үжизалардҰ

бӘлдӘредӘ. ТаүҰ сол сиÇңтҰ... ҮҰрҰң сатҰда ірбӘр сатҰүа ңарай +зӘндӘк жол ашҰп, м&үжизасҰн к+рсетедӘ. ТӘптӘ тек ңана ң&лаңпен )>осҰ , маүҰнасҰн бӘр шама тҚсӘнген ңарапайҰм халҰң Ү&раннҰқ оңҰлуҰнан-аң +зге кӘтаптарүа &ңсамайтҰндҰүҰн растайдҰ. ЮлгӘ ңарапайҰм тҰқдарман: "ç, б&л Ү&ран, мен тҰқдаүан барлҰң кӘтаптардан т+мен. БӘраң м&нҰ д&шпан да айталер кӘдҰ, Олай болуҰ мҚмкӘн емес.

Ендеше, бӘз тҰқдаүан барлҰң кӘтаптардан жоүарҰ. Онда, онҰқ м&үжиза болүанҰ" дейдӘ. МӘне, осҰ ңарапайҰм тҰқдарман тҚсӘнген кереметтӘ оүан к+мек болуҰ ҚшӘн бӘршама тҚсӘндӘремӘз. М&үжен. АлтолҰ Ү&ран КірӘм дҚниеге тҚскен уаңҰтта бҚкӘл ілемдӘ дҚр сӘлкӘндӘрӘп ңҰзу айтҰсңа шаңҰрдҰ. М&нҰ естӘгендер арасҰнда екӘ кҚштӘ сезӘм оÇндҰ:

БӘрӘншӘсӘ: ДостарҰнҰқ бойҰнда елӘктеу сезӘмӘ, Çүни, сҚйӘктӘ Ү&раннҰқ Қла айтҰ сай, соүан &ңсау ниетӘ жіне сол сиÇңтҰ с+з с+йлеу ойҰ.

ЕкӘншӘсӘ: Д&шпандарҰ болса, онҰ сҰнап-мӘнеу, бісекелесу Çүни Ү&ранүа ңарсҰ шҰүҰп сол сиÇңтҰ с+з саптау арңҰлҰ кереметтӘгӘн жоŞ ойҰ.

МӘне, дҚниеде осҰ екӘ кҚштӘ сезӘммен миллиондеп б&йрабша кӘтаптар жазҰлдҰ. ЕндӘ барлҰң осҰ кӘтаптардҰқ еқ к+ркемӘ, еқ ідемӘ жазҰлүандарҰ Ү&ранмен ңатар ңойҰлҰп оңҰлса, кӘм тҰқдаса да "с+зсӘз Ү&ран б&лардҰқ ешбӘрӘне &ңсамайдҰ" дейдӘ. Демек Ү&ран, барлҰң кӘтаптардҰқ дірежесӘнде емеаңтҰ зй болса, Ү&ран Ç барлҰүҰнан т+мен болүанҰ. Б&л ірине жҚз есе ңисҰнсҰз болумен бӘрге, ешкӘм, тӘптӘ, шайтан да б&лай дей алмайдҰ.

{ СӘлтеме*: ЖиҰрма алтҰншҰ МектубтҰқ мақҰздҰ бӘрӘншӘ б+лӘҰқ ҚздҰ с+йлемнӘқ сӘлтемесӘ жіне тҚсӘнӘктемесӘ.}

жерлерӘнде шауҰс ңрҰп, ауҰстҰрҰп алуүа себеп боларлҰңтай бӘр-бӘрӘне &ңсаүан аÇттарҰнҰқ, с+йлемдерӘнӘқ &ңсастҰүҰна ңарамастан асңан жеқӘлдӘкпен барҰнша оқай, жеқӘл тҚрде саңталуҰ м&үжиза емей не?

Айңай-шудан тӘптӘ аз үана с+здӘқ +зӘнен алилейзданатҰн ауруларүа жіне +лӘм аузҰнда жатңан науңастарүа Ү&раннҰқ іуенӘ мен даусҰ, зім-зім суҰндай тіттӘ, жаүҰмдҰ естӘлуӘ, м&үжизасҰнҰқ таүҰ бӘр тҚрӘ, м&нҰ олар жаңсҰ бӘледӘ.

СонҰмен, іртҚрлӘ деқгейдегӘ адамдаЗебаниҰрҰң жаүҰмен Ү&ран Хаким +зӘнӘқ м&үжизасҰн к+рсетедӘ Çки сездӘредӘ. ЕшкӘмдӘ де ң&р ңалдҰрмайдҰ. ТӘптӘ тек ңана к+зӘ бар

{СӘлтеме**: Тек ңана к+зӘ бар, ң&ллел бо сезӘп бӘлмейтӘндер сатҰсҰна ңараүан м&үжиза жаүҰ, б&л жерде +те аз, ңҰсңа жіне жеткӘлӘксӘз ңалдҰ. БӘраң б&л м&үжиза жаүҰ ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ, ОтҰзҰншҰ Мектубтарда (кӘшӘ сӘлон бес+те ісем, н&рлҰ, к+рнектӘ жіне ашҰң к+рсетӘлген. ТӘптӘ к+р адамнҰқ +зӘ де к+ре аладҰ. Сол м&үжиза жаүҰн к+рсететӘн бӘр Ү&ран жаздҰрдҰң. ИншааллаҒ бастҰрҰлҰп шҰүадҰ. ЮркӘм ілгӘндей ідемӘ жаңтарҰн к+ре алатҰн боладзӘ үанКӘшӘ сӘлтеме: ОтҰзҰншҰ Мектуб +те ідемӘ жоспарланҰп, ниет етӘлген болатҰн. БӘраң орнҰна, Ишарат-ул Ижаз кӘтабҰ шҰңтҰ да, ол жарҰңңа шҰңпадҰ.}

{ СӘлтеме1: АллаҒтҰ мадаңтап, мӘніжат етушӘлерге, Ү&раннҰқ ішекейлӘ, &йңасҰмдҰ с+зделиелер шешендӘк шебер ідӘсӘ жіне назардҰ +зӘне аударатҰн к+семдӘгӘнӘқ ерекшелӘктерӘ к+п. СонҰмен берге болуҰмен бӘрге, асңаң шҰнайлҰүҰн, АллаҒтҰқ барлҰүҰн жіне бӘрлӘгӘн еСалебелҰп, ң&зҰрдан айҰрмайдҰ. Алайда ілгӘндей шешендӘк ерекшелӘк пен шебер с+з жҚйелӘлӘк пен &йңастҰң с+здӘқ шҰнайлҰүҰн азайтҰп жӘбередӘ. ЮдемӘ &йңастҰңңа к+п мін дан хаендӘктен ң&зҰрдҰ б&задҰ, к+қӘлдӘ алақдатадҰ. ТӘптӘ мӘніжаттҰқ еқ ідемӘсӘ, еқ &лҰ с+здермен тӘзбектелген, ірӘ МҰсҰр елӘнӘқ жоңшҰлҰң пен ңуақшҰлҰңтан аман ңалуҰна себеп болүан Имам ШіфидӘқ ійгӘлӘ мӘніжатҰн йсҰсҰ ушҰ едӘм, ңарасам &йңасҰмдҰ, +леқ сиÇңтҰ болүанҰ ҚшӘн, мӘніжаттҰқ асңаң шҰнайҰлҰлҰүҰна заңҰм келген. СегӘз тоүҰз жҰл бойҰ жиӘ оңҰүан д&үам едӘ. ШҰнайҰ жалбарҰнүан сезӘмдӘ, ондаүҰ &йңас, +леқ с+зге жарастҰра алмади

#24йӘн Ү&раннҰқ ерекше, +зӘндӘк, айрҰңша &йңастҰүҰнда, жҚйелӘлӘгӘ мен ерекшелӘгӘнде таүҰ бӘр м&үжиза к+ргендӘктен Ү&раннҰқ шҰн жалбарҰнүан сезӘмдӘ де, ң&зҰрдҰ да саңтап, б&збайтҰнҰн ДемекӘм. МӘне мӘніжат оңҰп жалбарҰнушҰлар мен мадаңтаушҰлар, осҰндай м&үжизанҰ аңҰлмен тҚсӘнбесе де жҚрегӘмен сезедӘ.

СӘлтеме2: ТҚсӘндӘрмесӘ м&үжиза болүан Ү&раннҰқ маүҰнауи м&үжизасҰнҰқ бӘр сҰрҰ м&нда жМаүҰнаай: Ү&ран, АллаҒтҰқ &лҰ есӘмдерӘне б+ленген Расул-Ұ Юкрім АлейҒиссалату УісілімнҰқ ңуаттҰ иманҰн, онҰқ +те н&рлҰ дірежесӘн к+рсетедӘ. СонҰмен ңатар, аңҰрет ілемӘ мен Алл шіҒідауңҰмдҰ басңаруҰндаүҰ ілемдердӘқ &лҰ аңиңаттарҰн ңасиеттӘ бӘр карта сиÇңтҰ суреттеп баÇндайдҰ. Яте Қлкен, жан-жаңтҰ жіне еқ жоүарүҰ хаң дӘнӘнӘқ &лҰ міртебесӘн +мкӘмнӘқ&штастҰрҰп тҚсӘндӘредӘ, дірӘс бередӘ. СонҰмен ңатар ілемнӘқ ЖаратушҰсҰн барлҰң жаратҰлҰстҰқ Рабб (иесӘ) ретӘнде, онҰқ соқсҰз ң&дӘретӘн, айбҰнтҰ тҚрн, с+зӘн тҚсӘндӘредӘ. Юлбетте Ү&раннҰқ м&ндай тҚсӘндӘруӘне, м&ндай баÇндамасҰна

СӘлтеме3: Ү&ран-Ұ ХакимнӘқ барлҰң параңтарҰнҰқ соқҰнда аÇт аÇңталҰп отҰрадҰ. СоқҰ ідемӘ бӘр &йңастҰңпен бӘтедӘ. алҰң. сҰрҰ мҰнада: Еқ Қлкен аÇт болүан МҚдайене аÇтҰ (Баңара - 281) Ү&раннҰқ параңтарҰ ҚшӘн, ал Кіусір мен ұңҰлас сҚресӘ жолдарҰ ҚшӘн +зӘндӘк +лшем ретӘнде ңабҰлданүандҰңтан, Ү&ран-Ұ ХакимнӘқ осҰнау ісем ерекшелрет ңан кереметтӘк белгӘсӘ тақ ңалдҰрадҰ.

СӘлтеме4: Б&л маңамнҰқ осҰ б+лӘмӘнде +те мақҰздҰ, айбҰндҰ жіне &лҰ, сондай-аң, Рисале-и Н&рдҰқ жетӘстӘгӘ т&рүҰсҰнан +те ісем, сҚйкӘмдӘ, ірӘ Ұнне мҚшҰратҰн үажайҰп кереметтӘқ аз үана жіне шаүҰн, ңҰсңаша ҚлгӘлерӘне, жай үана белгӘлерӘне асҰүҰстҰң деген біленӘқ кесӘрӘнен ңанаүат ңҰлҰндҰ. Алайда ілгӘ &лҰ аңиңат пен тіуафуңтҰқ (сійкестӘк)Ұй-ӘлтлтҰ тҚрӘн жіне Рисале-и Н&рдҰқ жалүаса беретӘн бӘр кереметӘн, Сондай-аң, Ү&раннҰқ к+зге де к+рӘнетӘн белгӘлӘ маүҰнадаүҰ м&үжиза сіулелерӘн жіне үайҰптан хабар беретӘн белгӘлер Ү&ранараларҰн ңамтидҰ. КейӘннен, Ү&рандаүҰ АллаҒ с+здерӘнӘқ бӘр-бӘрӘмен сійкес келуӘнен шҰңңан м&үжизасҰнҰқ бӘр сіулесӘн к+рсететӘн Ү&ран жаздҰрҰлдҰ. СонҰмен ңатар Румузат-Ұ Семание аҰқнан гӘз кӘшкене рисале жазҰлдҰ. Ол, Ү&ран ірӘптерӘнӘқ бӘр-бӘрӘмен сійкес келуӘнен шҰңңан ісем байланҰс пен үайҰптан бӘлдӘрӘлген ишараларҰн баÇндайдҰ. Жіне де Рисале-и Н&рдҰқ бӘр-бӘрӘмен сійкес келу сҰрҰн ңуаттап,+кке жҰ баүалаүан, маңтаүан Керамет-Ә Гаусие жіне Қш Керамет-Ә Алевие жіне Ү&раннҰқ ишараларҰ аттҰ бес кӘтап жазҰлдҰ. Демек, М&хаммед ПайүамбардҰқ м&үжизаларҰнҰқ жазҰлуҰндада ілгӘ Қлкен аңиңат жинаңҰ тҚрде байңаладҰ. БӘраң +кЯз зат орай автор бӘр жаүҰн, бӘр &шңҰнҰн к+рӘп ңана к+рсеткен, ар жаүҰна ҚқӘлӘп ңарамай, асҰүҰс жҚрӘп +ткен.}

ЕкӘншӘ нҚкте: ХазретӘ М&са ҺалейҒиссаламнҰқн жоң Ұнда еқ +тӘмдӘ нірсе сиңҰр болүан, м&үжизалардҰқ басҰм тҚрӘ сол салада болатҰн. Ал, ХазретӘ Иса АлейҒиссаламнҰқ заманҰнда дірӘгерлӘк ӘлӘмӘ алда болүандҰңтан м&үжизаларҰнҰқ к+пшӘлӘей. КӘ тҚрден келген. Ал, РасулуллаҒ АлейҒисаллату УіссалімнҰқ заманҰнда араб тҚбегӘнде т+рт нірсе жоүарҰ баүаланҰп аса ңадӘрлӘ едӘ.

БӘрӘншӘсӘ: ШешендӘк, астарлап с+йлеу, ойҰн анҰң жеткӘзу.

ЕкӘншӘсӘ: +леқ шҰүару,к+ркем с+з с+йлеу +неӘқ иес шӘншӘсӘ: К+рӘпкелдӘк пен үайҰптан хабар беру.

Т+ртӘншӘсӘ: Яткен шаңтаүҰ тарихтҰ бӘлу жіне дҚние танҰм, жаратҰлҰстҰ бӘлу.

ҺайҰптан хабар берушӘ к+рӘпкелдер мен сиңҰршҰлардҰқ ҚнӘн +шӘрдӘ. ОлардҰқ үайҰптан алатҰн хабарларҰн +здерӘн &мҰттҰрдҰ. ЖҰн-перӘлерӘн ңуҰп к+рӘпкелдӘктӘ тастай тҰйдҰілім дмен ңатар +ткендӘ бӘлетӘн тарихшҰлар жіне жаратҰлҰс танушҰлардҰқ жақҰлҰсҰн тауҰп, б&рҰс пӘкӘрден ң&тңарҰп, +ткен шаңтаүҰ оңиүалардҰқ аңиңатҰн жіне ілемнӘқ н&рлҰ ң&бҰлҰстарҰн оларүа дерӘненердӘ.

МӘне, осҰ т+рт топ Ү&ранүа барҰнша тақдана, ң&рметпен ңарап онҰқ алдҰна тӘзе бҚгӘп шікӘрт болдҰ. ЕшкӘм, ешңашан бӘр сҚренӘқ +зӘне ңарсҰ келӘп айтҰсңа шҰүа алмадҰ.

С&раң: ЕшкӘм ңарсҰ шҰңпаүанҰн жіне ңарсҰласу к+рсен емес екенӘн ңалай бӘлемӘз?

ЖауабҰ: Егер ңарсҰласу мҚмкӘн болүанда, ңайткенде де тҰрҰсҰп баүар едӘ. ЯйткенӘ ңарсҰласуүа +те м&ңтаж едӘ. СебебӘ дӘндерӘ мен мал-мҚлкӘне, жандарҰ мен бала-шаүалма барңауӘп т+нӘп т&р едӘ. ҮарсҰ келӘп айтҰсса ң&тҰлар едӘ. Егер айтҰс-тартҰс мҚмкӘн болса едӘ, айтҰс-тартҰсңа шҰүатҰн едӘ. АйтҰс-тартҰс болс. МӘне жаңтастарҰ болүан кіпӘрлер, м&напҰңтар к+п, тӘптӘ +те к+п болүандҰңтан, оларда ңолдап шҰүар едӘ. С+йтӘп м&нҰсҰн ілемге жар салар едӘ. КіпӘрлердӘқ Ислам дӘнӘн жамандап айтңан с+здерӘ жасҰрҰн ңаланҰқ д едӘ? Егер ңарсҰ т&рарлҰң бӘр с+з тапңанда ңайткенде де тарих кӘтаптарҰна енӘп ж&ртңа жариÇ ңҰлҰп, бадҰрайтҰп жазар едӘ. Тарих кӘтаптарҰна ңарақҰздар, ешңайсҰсҰнда МҚсейлеме КеззабтҰқ бӘрнеше жазбаӘ:>Рас+зге айтҰсңан адам жоң. Ал Ү&ран Хаким, жиҰрма Қш жҰл бойҰ тҰнбастан намҰстарҰна тиӘп, сезӘмдерӘн ңоздҰрҰп, олардҰ бҰлай деп айтҰсңа шаңҰрҰп келдӘ: "М&хаммед-ул Юмин сиÇңтҰ оңу-жазу бӘлмейтӘн бӘреулерӘқ осҰ Ү&ранүа теқ келетӘн кӘтап жазсҰн да е ңайтсӘн к+рейӘк. ЖарайдҰ, б&нҰ жасай алмайдҰ екенсӘқдер, ол кӘсӘлерӘқ оңҰмаүан болмасҰн к+п оңҰүан үалҰм жазушҰ болсҰн. ЖарайдҰ, б&л да ңолдарСол сікелмейдӘ екен, онда бӘр үана кӘсӘ емес, бҚкӘл үалҰмдарҰқ, с+зге шешен кӘсӘлер жиналҰп, бӘр-бӘрӘне к+мектесӘп тӘптӘ табҰнҰп жҚрген ТіқӘрлерӘқ келӘп демеушӘдӘктерн. ЖарайдҰ, б&лардан тҚк шҰңпайдҰ екен. Ертеде жазҰлүан с+зге бай кӘтаптардҰ да пайдаланҰп, тӘптӘ ендӘ келетӘндердӘ де к+мекке шаңҰрҰп Ү&ранүа теқ кеарлҰң тап жазҰқдар. Юрине б&нҰ да жасай алмайсҰқдар. Ү&раннҰқ толҰң н&сңасҰндай болмай-аң ңойсҰн, тек он сҚреге теқ келер кӘтапша жазҰқдаршҰ. ЖарайдҰ, мадаңесӘне теқ

келер, &ңсас бӘр нірсе жасай алмайдҰ екенсӘқдер, онда хикаÇлардан, негӘзӘ жоң ақҰз-ңиссалардан ң&растҰрҰқдаршҰ. ТӘптӘ тек ңана &йңасҰж+нелдешендӘгӘне &ңсаса жетер. ЖарайдҰ, б&нҰ да жасай алмайдҰ екенсӘқдер, онда бӘр үана сҚресӘнӘқ &ңсасҰн ікелӘқдершӘ. Маң&л, сҚре &зҰн болмай-аң ңойсҰн, ңҰсңа сҚреден болса жетедӘ.тек +зболмаүан жаүдайда, дӘнӘқ, жанҰқ, мал-мҚлӘк, бала-шаүақ дҚниеде де, аңҰретте де оқбайсҰқдар!"

МӘне, сегӘз мірте ауҰздарҰна ң&м ң&йҰп Ү&ран ХакарҰүҰ рма Қш жҰл емес, тӘптӘ мҰқ т+рт жҚз жҰлдан берӘ бҚкӘл адамдар мен жҰндарүа осҰнау &ран тастап кҚнӘ бҚгӘнге дейӘн с+зӘн ілӘ жалүастҰрҰп келедӘ. НелӘктен, іуелгӘ заманда кіпӘрлер мал-жанҰн, бала-шаүасҰн ңатерге тӘгӘп, еқ ңиҰн да мҚеуилеролдҰ, Çүни соүҰсудҰ тақдап, тҰм оқай, ірӘ ңҰсңа жолдҰ, Çүни с+збен айтҰсу жолҰн тірк еттӘ? Демек айтҰсу мҚмкӘн емес-тӘ...

ИÇ, аңҰл иесӘ, ісӘАдамзарабиÇ тҚбегӘндегӘ сол кездӘқ халңҰ, онҰқ ӘшӘнде Ү&райҰштар сиÇңтҰ аңҰлдҰ адамдар, +з араларҰнан бӘр шешен аңҰндҰ шҰүарҰп, Ү&раннҰқ бӘр үана сҚресӘне теқ келер жазу жазҰп Ү&раннҰқ ңаҒарҰнан ң&тҰлҰп, ңҰсңа жату Уіай жолдҰ тақдамай, мал-жанҰн, бала-шаүасҰн ңатерге тӘгӘп, еқ ңиҰн жолдҰ тақдадҰ, нелӘктен деп ойлайсҰз?

СонҰмен, ійгӘлӘ ЖахҰздҰқ айтңанҰндай: "ЮрӘппетаудайасу Çүни с+збен айтҰсу ңолдарҰнан келмедӘ. ЯйткенӘ мҚмкӘн емес едӘ. СосҰн ңҰлҰшпен соүҰсуүа міжбҚр болдҰ..."

Егер м&ндай с&раң туса: КейбӘр аңиңатшҰл ү&ламалар: "Ү&раннҰқ бӘр сҚресӘне емес, бӘр үана аÇтҰна, тйӘрӘм,Әр үана жолҰна, тӘптӘ бӘр үана с+зӘне ңарсҰ келе алмайдҰ жіне келмеген" дейдӘ. Б&л с+здер асҰра сӘлтеп айтҰлүан сиÇңтҰ, аңҰлүа сҰймайдҰ. ЯйткенӘ адам баласҰнҰқ с+здерӘнде Б&л ШҰқ с+здерӘне &ңсас к+птеген с+здер бар. Б&л с+здӘқ сҰрҰ неде?

ЖауабҰ: Ү&раннҰқ м&үжизалҰүҰ туралҰ екӘ к+зңарас, екӘ пӘкӘр ңалҰптасңан. БасҰм к+пшӘлӘк мойҰндаүан к+зңарас мҰнау: Ү&рандаүҰ шешендӘктӘқ м+ңатесӘгӘ мен ідемӘлӘгӘ, онҰқ маүҰналарҰнҰқ тереқдӘгӘ сондай адам баласҰнҰқ ңолҰнан келмейдӘ. ТҰм жоүарҰ.

ЕкӘншӘ к+зңарас. Ү&раннҰқ бӘр сҚресӘне ңарсҰ келӘп, айтҰсуүа адам баласҰнҰқ ң&дӘретӘ жетедӘ. БӘраң Хаң Таүала, АхмедтӘқ (с.а.у.) м&үжиату УіҰлҰп оүан тиҰм салүан. МҰсалҰүа бӘр адам +з аÇүҰмен жҚрӘп-т&ра аладҰ, бӘраң ПайүамбарҰмҰз: "Сен т&ра алмайсҰқ"

дегенде, ол т&ра алмай ңаладҰ. Б&л м&үжиза. ОсҰ екӘншӘ з бӘз.астҰ Сарфе мізхабҰ деп атайдҰ. çүни, Хаң Таүала Ү&раннҰқ бӘр сҚресӘне ңарсҰ келуге жҰн мен адамзатңа тҰйҰм салүан. Егер тҰйҰм салмаүанда, жб+лмег адам баласҰ бӘр сҚресӘне ңарсҰ келген болар едӘ. МӘне осҰ мізҒаб бойҰнша, "БӘр с+зӘне де ңарсҰ келе алмайдҰ" деген үалҰмдардҰқ с+здерӘ аңиңат. ЯйткенӘ, расҰнда Хаң Таүа ңоÇдҰүжиза ретӘнде оларүа тҰйҰм салүан, сондҰңтан ңарсҰ келӘп, ауҰздарҰн аша алмайдҰ. АуҰздарҰн ашса да АллаҒ р&ңсат етпесе с+йлей алмайдҰ.

шӘншӘ т&жҰрҰм: БаÇндауҰ м&үжиза болүан Ү&ран КірӘмнӘқ не екендӘ жайлҰ тҚсӘндӘрменӘқ тҚйӘнӘн б тҚрткдерӘ Хаң Таүала жҚрегӘме арабша ой-толүау тҚрӘнде сҰйлаүан едӘ. ҮазӘр діл сол толүаудҰ арабша жазамҰз, соқҰнан маүҰнасҰн баÇндаймҰз;

Иі, м&үжизалҰ Ү&ран, +мӘр сҚрген үасҰрларҰ б+лек, тісӘл-жолдарҰ іртҚрлӘ інбиÇлардҰқ, іулиелердӘқ, бӘр АллаҒңа иман еткен жандардҰқ кӘтаптарҰнҰқ сҰрлҰ маүҰнаон сҚрлҰүҰмен ңамтидҰ. çүни барлҰң ілгӘ іулиелер мен аңҰл иелерӘ, Ү&ран-Ұ ХакимнӘқ тҚйӘндеп айтңан ҚкӘмдерӘн, негӘздерӘн ңоштаүанҰн кӘтаптарҰнан табуүа боладҰ. Демек олңҰлҰ оран аттҰ ИліҒи аүаштҰқ тамҰрларҰ ҚкӘмӘнде. Ү&ран Хаким уахиге сҚйенедӘ, +зӘ де уахи. ЯйткенӘ, Ү&рандҰ жӘберген ЗатҰ ЗҚлджелалю(АллаҒ)>АхмедтӘқ (п, еқ ) м&үжизаларҰ арңҰлҰ Ү&раннҰқ уахи екендӘгӘн к+рсеттӘ, ділелдедӘ.

Сондай-аң, Ү&ран с+зсӘз иман н&рҰнҰқ ңайнар к+зӘ. Юлбетте иман н&рҰнҰқ ңарама-ңарсҰсҰ ңарақүҰлҰң пен тҚк шеқб+п С+здерде б&нҰ наңтҰ тҚрде ділелдегенбӘз. Сондай-аң, Ү&ран шҚбісӘз аңиңаттардҰқ жинаүҰ. ӨшӘне ойдан шҰүарҰлүан с+здер мен жазулар істе ене алмайдҰ. ҺайҰп ілемӘне ңатҰстҰ жіне осҰ ілем жайҰ айнал аңиңаттҰқ діл +зӘ екендӘгӘн жіне ӘшӘнде ешбӘр ңайшҰлҰң жоң екендӘгӘн ікелген аңиңатҰ, Ислам ілемӘ, &лҰ шариүатҰ жіне к+рсеткен кемелдӘктерӘ куі.

Ү&ран, анҰң жіне кҚмінсӘз ткӘге бкӘ дҚниенӘқ баңҰтҰна б+леп, адамзаттҰ тура жолүа бастайдҰ. КӘмнӘқ кҚмінӘ болса, бӘр рет Ү&рандҰ оңҰсҰн, не дейтӘнӘн ден ңойҰп тҰқдасҰн. Ү&раннҰқ берген жемӘстерӘ тамаша жіне +мӘршеқ. Олай буабҰ: Ү&ран аүашҰнҰқ тамҰрҰ да, аңиңатҰ да тӘрӘ. ЯйткенӘ тӘрӘ жемӘс аүаштҰқ тӘрӘ екенӘн к+рсетедӘ.

МӘне, назарҰқ сал! Юр үасҰрүа ңаншама асфиÇ, іулиелер, кімӘл жандар, н&рлҰ жемӘстер сҰйлаүан.

Сондай-аң, АдамнзӘм оңжҰннҰқ да перӘштелердӘқ де &натңанҰ жіне к+қӘлӘ ауҰп ңабҰлдаүанҰ Ү&ран екенӘн к+птеген оңиүалардан байңауүа боладҰ. ЯйткенӘ оңҰлүан уаңҰтта, уҰнан ар ҰнтасҰмен к+белек сиÇңтҰ мақҰна Қймелей ңаладҰ. Ү&ран уахи болумен бӘрге, аңҰлүа ңонҰмдҰ ділелдермен ңуатталҰп ділелденӘп отҰрадҰ. Иі, кімӘл данҰшпандардҰйда к+рлес болуҰ б&үан ділел. К+сем с+з шеберлерӘ, ү&ламалар жіне баста Ибн Сина, Ибн РҚшд сиÇңтҰ философиÇнҰқ даналарҰ бӘр ауҰздан Ү&раннҰқ негӘздерӘн барлҰң ідӘстерас ңҰзайүаңтарҰмен ділелдеген.

Ү&ранҰқ назарҰ ауңҰмдҰ да кеқ. Ол бҚкӘл ілемдӘ бӘр кӘтаптҰқ параңтарҰ сиÇңтҰ к+рӘп, ңамтиңатҰнлемнӘқ сан-алуан ңабаттарҰнан тҚрлӘ оңиүалардан хабар бередӘ. Саүат &стасҰ +зӘ жасаүан саүатҰн айналдҰрҰп, ашҰп, к+рсетӘп, баÇн еткенӘ сиÇңтҰ, Ү&ран да ілемдӘ

ңолҰна алҰп діл солай баÇн етедӘ. МӘне осҰндай ңасиеттӘ Ү&ран

деп, АллаҒтҰқ бӘрлӘгӘн паш етуде.

ОН ТОҺұЗұНШұ Н КТЕЛӨ ИШАРА: АлдҰқүҰ ишараларда РасулуллаҒ АлейҒиссалату Уіссалам Хаң ТаүаланҰқ елшӘсӘ екендӘгӘ +те анҰң жіне шрүан Ә тҚрде ділелдендӘ. МӘне, пайүамбарлҰүҰ мҰқдаүан анҰң ділелдермен наңтҰ болүан М&хаммед Араби ҺалейҒиссалату Уіссалам АллаҒтҰқ УахданиетӘнӘқю(бӘрлӘгӘнӘқ)>сондай-аң, МіқгӘ БаңҰттҰқ еқ жарңҰн айүаүҰ наңтҰ ділелӘ. БӘз б&л ишарада солк жайҰн ділелдӘ жіне тура с+йлеушӘ айүаңтҰ ңҰсңаша бӘр тҚйӘнмен танҰтамҰз.

Иі, РасулуллаҒ ділелдеушӘ. МаңсатҰ, АллаҒтҰқ бар екенӘн ділелдеп танҰстҰру. Олай болса, діл ӘшӘ тӘнӘ танҰп жіне ңалай ділелдейтӘнӘн бӘлу керек. БӘз +те ңҰсңа н&сңа сол ділелдеушӘ кӘсӘнӘ жан-жаңтҰ ңарастҰрҰп, д&рҰстҰүҰн баÇндаймҰз.

БӘрӘрайҰш гӘз: БолмҰсҰмен, тӘлӘмен, Әс-ірекетӘмен жіне с+зӘмен ілемнӘқ ИесӘ АллаҒңа ділел болүан б&л айүаң ілемнӘқ аңиңаттарҰ арңҰлҰ да +зӘнӘқ адалдҰүҰ расталүан. ЯйткенӘ болмҰс

шӘншӘ негӘз: Эім, ілгӘ айңҰн м&үжизалардҰқ иесӘ, УахданиеттӘқ делдалҰ жіне МіқгӘлӘк БаңҰ. Ол дйӘншӘлеген кӘсӘнӘқ бойҰнда +те жайсақ мӘнез, пайүамбарлҰң мӘндетке адалдҰң, жоүарҰ ңасиет, ікелген шариүатҰ мен дӘнӘнде керемет ң&ндҰлҰңтар бар екенӘн еқ ңас жауҰ да жоңңа шҰүара алмай отҰр. Ян бойҰнда жінепайүамүан мӘндетӘ мен дӘнӘнде еқ жоүарҰ, аса к+ркем мӘнез, еқ жаңсҰ, кімӘл ідеттер мен еқ ң&ндҰ сипаттар болүанҰ рас.

Юлбетте, Ол кӘсӘ жаратҰлҰсҰдҰ. ЖемелдӘк пен к+ркем мӘнездӘқ ҚлгӘсӘ, +негесӘ мен &стазҰ. Олай болса, атңарүан адал мӘндетӘ, дӘнӘндегӘ кемелдӘк онҰқ растҰүҰна жіне шҰндҰүҰна ңай жаүҰнан болпандҰңлтартпас, ділел.

Т+ртӘншӘ негӘз: Ол, кемелдӘктӘқ кенӘ, к+ркем мӘнездӘқ &стазҰ, Уахданиет пен БаңҰттҰқ делдалҰ +здӘгӘнен айтҰп жатңан жоң, оүан айтңҰзҰп т&р. Иі, ілемнӘқ ЖӘрестӘҰсҰ айтңҰзҰп т&р. Ол Юзіли стазҰнан дірӘс алҰп, сонан соқ дірӘс бередӘ. ЯйткенӘ, жоүарҰда аталүан ишараларда бӘраз баÇндалүан мҰқдаүан пайүамбарлҰң ділелдер жіне ілемнӘқ ЖаратушҰсҰ бҚкӘл м&үжизалардҰ СонҰқ ңолҰнда жаратуҰ Ол, ОнҰқю(АллаҒқ атуҰтҰнан с+йлеп, ОнҰқ с+здерӘн жеткӘзӘп жатңандҰүҰн к+рсетедӘ. ЮрӘ, Оүан тҚскен Ү&раннҰқ, ӘшкӘ-сҰртңҰ ңҰрҰңңа жуҰң ңҰр-сҰрларҰ, м&үжизалҰүҰ ОнҰқ Хаң ТаүаланҰқ елшӘсӘ, хабарҰн жеткӘзушӘ екендӘгӘн к+рсетедӘ.тан неҰңҰластҰлҰүҰ, таңуалҰүҰ, салмаңтҰлҰүҰ, сенӘмдӘлӘгӘ жіне бҚкӘл Әс-ірекеттерӘ мен ахуалҰ ОнҰқ +з атҰнан, +з пӘкӘрӘмен айтҰп жатпаүандҰүҰн, с+зсӘз тҚрде ЖаратушҰсҰ атҰнан с+йлеп жатңанҰн к+рсетедӘ. Эім ОнҰ тҰқдаүан бҚкӘл аңиңат жмезет үҰлар, к+збен к+ру, зерттеу нітижесӘнде с+йлеп жатңан ОнҰқ +зӘ емес, ілемнӘқ ЖаратушҰсҰ ОнҰ с+йлетӘп жатңанҰн растап, илмелÇңиню(анҰң)>иман келтӘрген. Сол арңҰлҰ дірӘс берӘлӘп жатҰр. Олай болса, ОнҰқ адалдҰүҰ мен растҰүҰ осҰ т+рт негӘздӘқ бекоүҰзҰнн нҰүаÇ тҚседӘ.

БесӘншӘ негӘз: Эім, Ол МіқгӘ С+здӘқю(Ү&раннҰқ)>аудармашҰсҰ іруаңтардҰ к+рӘп, перӘштелермен с&хбаттасадҰ, жҰндар мен адамдарүа жол к+рсетедӘ. Адамдар мен жҰндар ілн жінена емес, рухтар ілемӘ, перӘштелер ілемӘ де дірӘс аладҰ. ОнҰқ сол ілемдермен байланҰсҰ бар, ол жаңтан хабар ікеледӘ, к+рсеткен м&үжизаларҰ мен +ткен +м т+рт ҰнҰ айүаңтайдҰ. Олай болса, к+рӘпкелдер мен басңа да үайҰптан хабар беретӘндер, кейде хабарүа араласҰп кететӘн жҰндар да, іруаңтар да, перӘуап:>Е де онҰқ хабарҰна, тӘптӘ ЖібӘрейӘлден басңа Қлкен перӘштелер де араласа алмайдҰ. ТӘптӘ, кейде &заң уаңҰт бойҰ ОнҰқ досҰ болүан ХазӘретӘ ЖібӘрейӘлдӘ де араластҰрмайдҰ.

АлтҰншҰ негӘз: Эім, Ол - перӘштелердӘқ, жҰндар мен адамзаттҰқ мҰрзасҰ. МӘ. Тікем аүашҰнҰқ еқ н&рлҰ, кімӘл жемӘсӘ, ИліҒи мейӘрӘмнӘқ ҚлгӘсӘ жіне Раббани махаббаттҰқ к+рӘнӘсӘ, УахданиеттӘқ еқ н&рлҰ ділелӘ, аңиңаттҰқ еқ жарңҰн сіулесӘ, ілем

тҰлсҰмҰнҰқ кӘлтӘ, жарату сҰрҰн ашҰп берушӘ, ілем хикметӘнӘқ маүҰнасҰн к+рүан уа жіне АллаҒтҰқ салтанатҰнҰқ делдалҰ, Раббани ідемӘ +нердӘ сипаттаушҰ жіне ңабӘлеттӘлӘгӘ жаүҰнан адами кемелдӘктӘқ еқ &лҰң ҚлгӘсӘ.

Ол кӘсӘнӘқ осҰндай сипаттарҰ мен рухани т&лүасҰна ңарап, ол бҚкӘл ілемнӘқ негӘзгӘ маңдҰңтанүни, б&л ілемнӘқ ЖаратушҰсҰ соүан бола ілемдӘ жаратңандҰүҰн, Егер ОнҰ жаратпаүанда ілемдӘ де жаратпас едӘ деуге боладҰ.

Иі, жҰндар мтҰқдапмдарүа жеткӘзген Ү&ран аңиңаттарҰ мен Иман н&рларҰ жіне +з болмҰсҰндаүҰ жаңсҰ да кімӘл мӘнез, б&л айтҰлүандарүа наңтҰ ділел.

СегӘзӘншӘ негӘз: ОсҰ айтҰлүан сипаттардҰқ барлҰүҰн бойҰна сӘқӘрген жіне ңай жаүҰнан алүанда да мҰзүҰңандайгӘздерге арңа сҚйеген М&хаммед АрабидӘқ (с.а.у.) б&л дҚниеде т&рҰп үайҰп ілемӘнӘқ атҰнан жҰндар мен адамдарүа арнап айтңан с+здерӘ ір тарапңа, барлҰң адамзат пен жҰндарүа, бҚкӘл үасҰрларүа естӘлӘп т&р. Иі, естӘп т&рмҰз!

ТÇсатҰншҰ негӘз: Сондай зор ңуаттҰ дауҰспен с+йлеп жатңандҰүҰ соншалҰң, бҚкӘл үасҰр онҰ тҰқдап, жақүҰрүан даусҰн ірбӘр адам естуде.

ОнҰншҰ негӘз: Ол кӘсӘнӘқ жҚрӘс-т&рҰсҰнан да байң болүаай +зӘ к+рӘп барҰп хабар беруде. ЯйткенӘ, еқ ңауӘптӘ уаңҰттарда ңобалжҰмай, шҚбісӘз, алақсҰз саспай с+йлейдӘ. ЖалүҰз +зӘ ілемге атой салдҰ.

Он екӘншӘ негӘз: Эім, Ол +те байсалдҰ тҚрде шаңҰрҰп, жаңсҰ +неге боларлҰңтай тірбиелеп, ереже зақдарҰн үасҰарҰн жатпарҰнда, шартараптҰқ тастарҰнда наңҰштап заманнҰқ беттерӘнде +шпес оŞ ңалдҰрдҰ.

Он ҚшӘншӘ негӘз. Эім, ікелген ҚкӘмдерӘнӘқ рас екенӘне сенӘмдӘ тҚрде айтҰп шаңҰрүанҰ сондай дҚние жҚзӘ жиналҰп онҰ айтңанҰнан бас тартңҰзҰп, +кӘндл "МеумадҰ. БҚкӘл +мӘр тарихҰ мен ӘзгӘ ңасиеттерӘ б&үан куі.

Он бесӘншӘ негӘз. Эім +зӘ ікелген дӘнге бірӘнен артҰң мойҰнс&нуҰ жіне ЖаратушҰсҰна деген бірӘнен де басҰм ң&лшҰлҰүҰ мен х. С+йтірселерден ңашуүа келгенде бірӘнен артҰң таңуалҰлҰүҰ; ОнҰқ МіқгӘлӘктӘқ С&лтанҰ АллаҒтҰқ ЖаршҰсҰ, ЕлшӘсӘ екендӘгӘн анҰң к+рсетедӘ.

Ол - МаүбудҰ БилхаңтҰқ еқ адал ң&лҰ жіне Келам-Ұ ЮзілидӘқ аудармашҰсҰ.

ОсҰ дҰ.

негӘздӘқ нітижесӘ мен тҚйӘнӘ:>АйтҰлүан сипаттарүа ие б&л Адам а.с. бҚкӘл ңуатҰмен, бҚкӘл +мӘрӘнде ңайталап, ірдайҰм:

дедӘ, УрметӘнеттӘ жариÇ ңҰлдҰ.

АллаҒтҰқ сҰйҰ жіне Раббани жірдемӘнӘқ белгӘсӘ

маүҰнасҰна сай болу ҚмӘтӘмен айтарҰм: ОсҰ кӘтап жазҰлҰп жатңанда АллаҒ ТаүаланҰқ ңалай жірдем еткенӘн жіне ОнҰқ рахҰмҰ ңалай к+рӘнгенӘн н б&л йҰн. Сонда б&л кӘтаптҰ оңҰүандар одан сайҰн мін берӘп ңарайтҰн боладҰ.

НегӘзӘнде, осҰ кӘтапшанҰ жазу ойҰмда да жоң едӘ. СебебӘ, ОтҰз бӘрӘншн бетӘ Он тоүҰзҰншҰ С+здерде ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) елшӘлӘгӘ туралҰ баÇндалүан болатҰн. Кенет осҰ кӘтапшанҰ жазуүа міжбҚрлейтӘн бӘр ой келдӘ. Алайда денсаулҰүҰм айтамен елй емес ірӘ ауҰр ңҰспңтардҰқ салдарҰнан ес ңалмадҰ деуге боладҰ. ЮрӘ ідетӘм бойҰнша бӘр нірсе жазарда наңҰл жолҰмен "ңала, ңила" -ю(айтҰптҰ, дептӘ)>дегендӘ &тартпашҰ едӘм. Эім ңолҰмда хадис немесе сиÇр кӘтабҰ жоң болатҰн. Сонда да тіуекел деп бастадҰм. ЖазҰлуҰ сіттӘ болүанҰ сондай Б&рнүҰ СаидтҰқ есте саңтау ңабӘлетӘтуда, деңайда ңуаттҰ жадҰмнҰқ кҚшӘн сезӘндӘм. Бас-аÇүҰ екӘ-Қш саүаттҰқ ӘшӘнде отҰз-ңҰрҰң бет жазҰлҰп жаттҰ. БӘр саүатта он бес бет жазҰлдҰ. БасҰм к+пшӘлӘгӘ Б&хари, Мй, тек Бейхаңи, Тирмизи, Шифай Шіриф, Юбу Нуайм, Табери сиÇңтҰ кӘтаптардан наңҰл етӘлдӘ. Алайда м&ндай риуаÇтта ңате жӘберӘлсею(хадис болүандҰңтан)>кҚні жазҰлуҰ мҚҰң берСондҰңтан жҚрегӘм толңҰп, ңорҰңңанҰм да рас. БӘраң, кейӘн АллаҒтҰқ +зӘ жірдем етӘп т&рүанҰ байңалдҰ. Эім ңажеттӘлӘк бар. ИншааллаҒ сахих тҚрде жазҰлдҰ деп ойлайӘ ніжӘгер кейбӘр хадистердӘқ с+здерӘнде немесе риуаÇт ңҰлушҰ адамнҰқ есӘмӘ ңате жазҰлүан болса ж+ндеп, кешӘрӘммен ңарауҰн бауҰрларҰмнан +тӘнемӘн.

Иі, рас. Б&л жазбашӘсӘ:>азҰмҰз айтҰп жатңанда, бӘз шимай ңаүазүа жазҰп отҰрушҰ едӘк. Үарап отҰрҰп жазатҰн ңолҰнда ешңандай да кӘтабҰ жоң болатҰн. БӘрден, +те жҰлд, діл де айтҰп отҰрадҰ. БӘз де жазҰп ҚлгӘруге тҰрҰсатҰнбҰз. ЕкӘ-Қш саүатта отҰз ңҰрҰң, кейде одан да к+п параң жазҰлатҰн.

кереметӘ екенӘне бӘздӘқ де еш кҚмінӘмӘз ңалмадҰ.

ЮрдайҰмүҰ ңҰзметшӘсӘ: АбдуллаҒ Чавуш.

ҮҰзметшӘсӘ ірӘ алүаш хатшҰсҰ: СҚлеймен Сами.

Алүаш хатшҰсҰ ірӘ аңҰрет бауҰрҰ: ХафҰз Халид.

Алүаш хатшҰсҰ ірӘ таза бетке к+шӘ татулхатшҰ: ХафҰз Тіуфиң.

АхмедтӘқ (с.а.у.) м&үжизаларҰ б+лӘмӘнӘқ бӘрӘншӘ ңосҰмшасҰ

Он т+рт тамшҰдан т&ратҰн он т+ртӘншӘ ЛеманҰқ бӘрӘншӘ тамшҰсҰ.

БӘзге РаббҰмҰздҰ танҰстҰратҰн Қш Қлкен танҰстҰрзбасарр.

БӘрӘншӘсӘ: АлҰп кӘтап тірӘздӘ мҰна үалам. ОнҰқ ңалай куілӘк ететӘндӘгӘн. Он Қш Лема Н&р шҰүармаларҰнҰқ Он ҚшӘншӘ сабаүҰнда тҰқдадҰң.

шӘншӘсӘ: ҮасиеттӘ Ү&ран КірӘм.

ЕндӘгӘ кезекте, АллаҒтҰқ аÇттарҰн тӘлмен жеткӘзушӘ &лҰ куігер, соқүҰ пайүамбар М&хаммедтӘ (с.а.у.) танҰп, тҰқдауҰмҰз керек. ОнҰқ рлар м&т&лүасҰна назар аударайҰң. Оүан жер жҚзӘ - мешӘт. Мекке - михраб. Мідина - минбер. Б&лтартпас ділел болҰп саналатҰн ПайүамбарҰмҰз (с.а.у.) барлҰң имандҰларүа имам. АдамзаттҰқ барлес жҰлхабаршҰ. ПайүамбарлардҰқ к+семӘ. ЮулиелердӘқ с&лтанҰ. ЮнбиÇлар мен іулиелерден ң&ралүан зӘкӘр алңасҰнҰқ серзакирӘ Çүни жетекшӘсӘ. Ол бейне бӘр н&рлҰ н жазҰБарлҰң інбиÇ онҰқ +мӘршеқ тамҰрларҰ. БҚкӘл іулиелер онҰқ тамҰлжҰүан жемӘстерӘ. М&үжизаларҰна сҚйенген барлҰң пайүамбарлар жіне керемет іулиелер, ол к+терген міселелердӘқ барлҰүҰн ңолдбасшҰ стауда.

ОнҰқ оқ жіне сол жаүҰндаүҰларҰ, Çүни алдҰқүҰ пайүамбарлар мен кейӘнгӘ іулиелер сап тҚзеген н&рлҰ зӘкӘршӘлер онҰқ с+зӘн ңайталап, бӘр ауҰздан "д&рҰс, наүҰз шҰндҰңтҰ

Ин" деуде. ОсҰндай сансҰз ңолдау к+рген міселеге, ңандай кҚдӘк ңарсҰ келе аладҰ.

ЕкӘншӘ тамшҰ: ЮлгӘ тіухидтӘқ н&рани ділелӘ екӘ жаңтҰ ңолдау тауҰп отҰр. Тіурат пен ӨнжӘл секӘлдӘ ңасиеттӘ кӘтаптардаүҰ діреме*: АтаңтҰ үалҰм Хусейн-Ә Джисри "Рисале-и Хамидие" аттҰ кӘтабҰнда сол семауи кӘтаптардҰқ ӘшӘнен жҚз он т+рт ишара - белгӘ тапңандҰүҰн жаза маүҰнгерӘске &шҰраүаннҰқ +зӘнде м&нша ишара болса ілбетте одан б&рҰн к+птеген белгӘ хабарлар болүан.} ол туралҰ жҚздеген ділелдер бар.

ПайүамбарҰмҰзүа пайүамбарлҰң берӘлмей т&рүанда к+рӘнӘс тапңантҰлүанүан оңиүалар, үайҰптан хабар берушӘ жҰндардҰқ сҚйӘншӘлерӘ, шҰншҰл к+рӘпкелдер мен сіуегейлердӘқ бӘрдей куілӘктерӘ, сондай-аң, ШаңңҰ Үамарю(АйдҰқ екӘге б+лӘнуӘ)>сиÇңтҰ мҰқдаүан м&үжизалардҰқ ділелдеуӘ, жіне шариүаттҰқ туралҰүҰе, ійеіселенӘ толҰң растайдҰ. Сондай-аң, мӘнез-ң&лңҰнҰқ кемелдӘгӘ, табиүатҰнҰқ ісемдӘгӘ, аса сенӘмдӘлӘгӘ, ңуаттҰ иманҰ, берӘк сенӘмӘ, м&нҰ ділелдейтӘн аса таңуалҰүҰ, к+п ң&лшҰлҰң етуӘ, маңсатҰна адалдҰүҰ, +з ӘсӘне аҒ АлеӘгӘ, ҰңҰласҰ, ОнҰқ хаң пайүамбар екендӘгӘн кҚн н&рҰндай етӘп анҰң к+рсетуде.

Т+ртӘншӘ тамшҰ: Зер сал! Ол, аңиңат н&рҰн шашуда. Егер мҰЖер шамге онҰқ н&рлҰ да аңиңаттҰ ҚйрететӘн назарҰмен ңарамасақ, бҚкӘл ілемдӘ жҰлап-сҰңтау орнҰ деп тҚсӘнесӘқ. ЖаратҰлҰстҰ бӘр-бӘрӘне бейтанҰс, тӘптӘ жау деп бӘлесӘқ. АлҰп денелердӘ жаназа, салайлерӘн де ңоштасу мен к+з жазҰп ңалудан зар еқӘреген жетӘмдер тҚрӘнде к+ресӘқ. Солай к+рӘнедӘ. ТаүҰ да зер сал! ЕндӘ, ПайүамбарҰмҰз жеткӘзген н&рдҰқ сіулесӘмен ілгӘ жҰлап-сҰңтау орнҰ ңуанҰш пен шаттҰңңа толҰ зӘкӘрх+рсеткайналдҰ. БейтанҰс, бӘр-бӘрӘне

жау жаратҰлҰс, бӘр-бӘрӘнӘқ досҰ, бауҰрҰ болҰп шҰңтҰ. ЖансҰз, меқӘреу, +лӘ денелер жаүҰмдҰ, +зӘне лайҰң ңҰзмет атңарушҰ екен. ЖҰлап-сҰңтап, шаүҰм айтңан жетӘмдер тісбих айтҰп зӘкӘр салушҰ ңндайдҰнемесе +з мӘндетӘн адал атңарҰп, демалҰсңа шҰңңандар екен.

БесӘншӘ тамшҰ: Сол н&рдҰқ саÇсҰнда ілемдегӘ ңозүалҰстар, +згерӘстер мен ң&бҰлҰстар мінсӘз, маүҰнасҰз, кездейсоңтҰңтҰқ тілкегӘ болудан ң&тҰлҰп, Ре менӘ хатңа, &лҰ аÇттардҰқ параңтарҰна, ИліҒи есӘмдердӘқ айнасҰна айналдҰ. БҚкӘл ілем АллаҒтҰқ даналҰң кӘтабҰ дейтӘн жоүарҰ міртебеге к+терӘлд &мҰт АдамдҰ хайуаннан бетер т+менгӘ дірежеге тҚсӘретӘн сансҰз ңажеттӘлӘктерӘ мен ілсӘздӘгӘ, паңҰрлҰүҰ мен бейшаралҰүҰ жіне уайҰм мен ңайүҰүа салҰп, бҚкӘл хайуаннан сорлҰ ңҰлатҰн аңҰл-ой, пайүамбарҰмҰз ікелген ілгӘ н&рмен н&рланүан кебесӘнедамдҰ бҚкӘл хайуаннан, тӘптӘ жаратҰлҰстан Қстем ңҰлҰп, еқ жоүарүҰ дірежеге шҰүаратҰн ң&ралүа айналадҰ. Сол н&рлҰ аңҰлҰмен жіне ілсӘздӘгӘ, паңҰрлҰүҰ арңҰлҰ, жіне жалбарҰнҰп жасаүан д&үасҰнҰқлден бҰнда ерке с&лтанүа жіне жер бетӘнӘқ наздҰ халифасҰна айналадҰ. Демек ол н&р болмаса, бҚкӘл ілем де, адамзат та, тӘптӘ болмҰс атаулҰ тҚкке т&рүҰсҰз болҰп, мінӘн жоүалтар едӘ. Юлбетте, м&ндай тақүажайҰп ілемге осҰндай үажап ҰзметтсӘ керек. Юйтпесе, бҚкӘл ілем де жер де үарҰш та болмас едӘ.

ЖетӘншӘ тамшҰ: Назар аудар! Сонау алҰп тҚбекте +мӘр сҚрген жабайҰ, ідет ү&рҰптарҰна +те берӘк, санҰ к+п, +здерӘ ңҰрсҰң ңауҰмдарүа тез арада жаман ідеттҰсал:>н жабайҰ мӘнездерӘн ңойүҰзҰп, олардҰқ бойҰна жаңсҰ мӘнез-ң&лҰң сӘқдӘрдӘ. ОлардҰ бҚкӘл ілемге м&үалӘм, мідени ңоүамдарүа &стаз ңҰлдҰ. Б&л сҰрттай, жай ҚстемдӘк емес-тӘ. ОлардҰқ аңҰлҰ мен рухҰна, жҚрегӘ мен ніпсӘқ келдейӘн баурап алдҰ. Ол кҚллӘ жҚректердӘқ сҚйӘктӘсӘ, аңҰл атаулҰнҰқ &стазҰ, барлҰң ніпсӘлердӘқ тірбиешӘсӘ, бҚкӘл рухтардҰқ с&лтанҰ атандҰ.

СегӘзӘншӘ тамшҰ: СанҰ аз ңауҰмүа міртебесӘ жоүарҰ бӘр паНаңтҰ мекӘ секӘлдӘ жай бӘр ідеттӘ +те к+п кҚш ж&мсап ңана ңойдҰра аладҰ. Ал, б&л кӘсӘ ідет ү&рҰптарҰна берӘк, ңҰрсҰң ірӘ к+п ңауҰмдарүа к+птеген ідет-ү&рҰптарҰн бҰлай ңараүанда азүана кҚшпен, аз уаңҰт ӘшӘбӘр үайүҰздҰ. Ол ідет ү&рҰптардҰқ орнҰна асҰл ңасиет, биÇзҰ мӘнез, ідемӘ ідеп ҚйреттӘ. ОсҰндай к+птеген керемет Әс тҰндҰрдҰ. Сол баңҰт үасҰрҰс с+йлей ПайүамбарҰмҰзүа сенбей жҚрген бейбаңтарүа араб тҚбегӘн к+здерӘне ш&ңҰп т&рҰп айтарҰмҰз: ЖҚздеген философтардҰ жинап сол жаңңа барсҰншҰ. ЖҚз жҰл еқбек етсӘн. Ол кӘсӘнӘқ сол кезеқдегӘ бӘр жҰлда а. Ү&рдн еқбегӘнӘқ жҚзден бӘрӘн атңара алар ма екен?

ТоүҰзҰншҰ тамшҰ: БеделӘ орташа ңарапайҰм адам, кӘшкентай, бӘраң кӘсӘнӘ &Çтңа ңалдҰратҰн жалүан міселенӘ ңарсҰластарҰнҰқ алдҰнда ңорҰңпай, айласҰн сездӘрмейДегенмжҰмай айта алмайдҰ. Ал, мҰна кӘсӘге ңара! ОнҰқ мойнҰна +те мақҰздҰ мӘндет, кҚрделӘ жауапкершӘлӘк жҚктелген. БеделӘ +те жоүарҰ. Саңтануүа аса м&ңтаж, ірӘ ңауӘптӘ жаүдайда, ңалҰқ топңа, +те азулҰ жаудҰқ сҰн б&а, +те мақҰздҰ міселелердӘ, емӘн-еркӘн, ңорҰңпай, еш алақдамай бҚкпесӘз, абҰржҰмай, шҰнайҰ тҚрде, ҰңҰласпен, кейде ңарсҰластарҰнҰқ намҰсҰна тиетӘндей +ткӘр, жандарҰна батҰра айтңибн ИедерӘ +тӘрӘк болуҰ мҚмкӘн бе? Үандай да бӘр айла-ңулҰңтҰқ араласуҰ істе мҚмкӘн бе? Жоң.

Иі, аңиңат алдамайдҰ. АңиңатшҰл алданбайдҰ. ОнҰқ аңиңатшҰқ ӘшӘҰ айладан ада. АңиңатшҰлдҰқ к+зӘне ңиÇл, елестер аңиңат болҰп к+рӘнуӘ істе мҚмкӘн емес. Жоң алдай алмайдҰ.

ОнҰншҰ тамшҰ: Неткен тартҰмдҰ, аса мақҰздҰ, +те ңҰзаңиңаттақүажайҰп аңиңатңа толҰ міселелердӘ к+терӘп ірӘ

Ү&ран сҚрею(ЖарҰтҰқда! Б&л аÇттар жарңҰн болашаңтан хабар беруде. АңҰреттегӘ болашаңтҰқ жанҰнда мҰна дҚниеуи болашаң бӘр тамшҰүа да татҰмайдҰ. Эім наүҰз баңҰт жайлҰ хабар беруде, дҚниенӘқ бар баңҰтҰ ол баңҰттлардҰқҰнда тҚк емес, ол бейне бӘр міқгӘ с+нбес кҚндӘ жарң етӘп с+нӘп ңалатҰн найзаүаймен салҰстҰр үандай.

Он бӘрӘншӘ тамшҰ: СапҰрҰлҰсңан мҰна ң&бҰлҰстардҰқ сҰртҰнда осҰндай үажайҰп ілем бӘздӘ кҚтӘп т&рүанҰ хаң. М&ндандҰүҰнйҰп ілемнен хабар беру ҚшӘн осҰндай керемет, аса м&үжизалҰ бӘр кӘсӘ керек. Ол кӘсӘнӘқ жҚрӘс-т&рҰсҰнан байңайтҰнҰмҰз, м&нҰқ бірӘн +зӘ к+рген жіне к+рӘп отҰр, к+ргендерӘн айтҰп т&р. Эім, "бӘзедӘ. БметтерӘмен азҰңтандҰрушҰ жіне аспан ілемӘ мен жер жҚзӘнӘқ ЖаратушҰ ИесӘ бӘзден не с&райдҰ, не талап етедӘ?" ОсҰнҰқ бірӘн бӘзге наңтҰлап жеткӘзуде. Ділн ңалуай к+птеген ңажеттӘ де ңҰзҰүарлҰң мақҰздҰ аңиңаттар жайҰнда хабарлаүан осҰ кӘсӘге бірӘн тастап ден ңойҰп тҰқдаудҰқ орнҰна, тӘптӘ солай ңарай жҚгӘрудӘқҰң айта, селңос ңарап мін бермейтӘн мҰна адамзатңа не болүан? Адам танҰмас болүанҰ ма? МҰна аңиңаттардҰ к+рмейтӘндей, естӘмейтӘндей, тҚсӘне алмайтҰндай міқгҚрт боп ңалүанҰ ма?

дҰ ИліншӘ тамшҰ: МҰна ілемдӘ Жаратңан АллаҒтҰқ жалүҰз екендӘгӘ ңаншалҰңтҰ анҰң болса, соншалҰңтҰ б&л КӘсӘ де АллаҒтҰқ бар жіне бӘр екенӘн хаң тӘлмен жеткӘзушӘ наңтҰ ділел болҰп саналадҰ. Ол сонҰмен ңатар тҰн естӘрӘлу мен міқгӘ баңҰттҰқ айңҰн жіне &лҰ ділелӘ. Ол кӘсӘ міқгӘ баңҰттҰқ орнауҰна бӘрден бӘр себеп жіне оүан ңол жеткӘзуге &йҰтңҰ. СонҰмен ңатар, д&үасҰмен ілгӘ міқгӘ баңҰттҰқ орнауҰна, жаратҰлттҰқ дебеп. Үайта тӘрӘлу жайҰнда айтҰлүан мҰна сҰрдҰ осҰ арада ңайталаүан орҰндҰ болар едӘ.

Назар сал! ОнҰқ намазҰ мен д&үасҰ сондай &лҰң, ОҰ ңайрбӘрге бҚкӘл АрабиÇ, тӘптӘ Жер шарҰ намаз оңҰп, д&үа етедӘ. Сондай-аң, онҰмен бӘрге д&үа ететӘн жамаүаттҰқ ҚлкендӘгӘ сонша Адам (а.с.) заманҰнанҰмалӘ ңарайүҰ бҚкӘл адамзат, онҰқ ӘшӘнде де еқ кімӘлдерӘ онҰқ д&үасҰна ңосҰлҰп, "імин" деп ңол жаŞда. Эім онҰқ д&үасҰнҰқ ңабҰл болүанҰн тӘлейттӘ. ТаӘқ к+птӘгӘ сонша, Жер шарҰндаүҰ жаратҰлҰстҰқ барлҰүҰ жіне аспан ілемӘндегӘ барша болмҰс атаулҰ "О, Раб! ТӘлеуӘн бере г+р! БӘз де сонҰ тӘлеймӘз" деп онҰқ д&үасҰна ңосҰла жалбарҰс екенЭім паңҰр, м&қлҰ халде, сҚйкӘмдӘ тҚрде +з ңалау тӘлектерӘн кӘшӘпейӘлдӘкпен +тӘнуде. М&нҰ естӘген бҚкӘл жаратҰлҰс атаулҰ к+здерӘне жас алҰп, онҰқ д&үасҰна ңосҰлҰп ңол жаŞда. Ол д&үҰлҰстааүҰнасҰна ҚқӘлӘп к+рдӘқ бе?. Ол д&үа адамзаттҰ тӘптӘ бҚкӘл ілемдӘ, барлҰң жаратҰлҰс атаулҰнҰ ңадӘрӘ тҚсӘп тҚкке аспай ңалудан, ҚнӘ +шӘп жоң болудан, ңадӘр-ңасиеттен ж&рдай болҰп еқ т+менгӘ дірежеге ң&Ә.

дан ң&тңару ҚшӘн жасалүан д&үа. Ол баршанҰқ ңадӘр ңасиетӘн арттҰрҰп, міқгӘ жасауүа, бастан &лҰ мӘндет жҚктелгендердӘқ ңатарҰна ңосҰп, олардҰ еқ биӘк дірежеге шҰүаруҰн +тӘнуде. Оизалардет с&рап жалбарҰнүан тіттӘ ҚнӘне аспан, жер, үарҰштаүҰ жаратҰлҰс атаулҰ шабҰттана &йҰп, д&үасҰна ңосҰлҰп, "Амин, АллаҒумма амин" дейдӘ. жетпӘм ол ңажеттӘлӘктерӘн Самиү, КірӘм, Үадирдан, Басир, Рахим, Алим бӘреуден с&райдҰ. Ал, Ол к+зге к+рӘнбейтӘн &саң нірсенӘқ ңажеттӘлӘктерӘн к+рӘп, естӘп, ңабӘ ҚшӘнп ңамңорлҰң жасайдҰ. Хал тӘлӘмен с&раса да бередӘ. Аса ідӘлдӘкпен, к+регендӘкпен, мейӘрӘмдӘлӘкпен мӘндеттӘ тҚрде жауап бередӘ. Демек +тӘнӘштӘ орҰндау Самиү, Басир, КірӘм, Рахим АллаҒңа тін.

Он ҚшӘншӘ тамшҰ: пен алт баласҰнҰқ тақдаулҰ т&лүаларҰн соқҰна ертӘп, үарҰшңа шҰүҰп, ҺарҰш Аүзамүа бет б&рҰп, ңол жайүан д&үа ңҰлушҰ, адамзаттҰқ абҰройлҰсҰ, ешңашан ешбӘр

теқдесӘ жӘбермаүан жаратҰлҰс атаулҰнҰқ маңтанҰшҰ болүан осҰ асҰлзат не ңалайдҰ? ЕндӘ СонҰ тҰқдайҰң! МіқгӘ баңҰт с&райдҰ. МіқгӘлӘк ңалайдҰ. Баңиүа ңауҰшудҰ ңалайдҰ. Ж&маң керек дейдӘ. Сол ж&маңтҰ барлҰң жаратҰлҰс, атаулҰүа сіулесӘ тҚсӘп, ҚкӘмӘс іуре т&рүан АллаҒтҰқ киелӘ к+ркем есӘмдерӘмен бӘрге с&райдҰ. Рахмет, Инает, ДаналҰң, ЮдӘлет секӘлдӘ ж&маңтҰ талап ететӘн себептер болмаүаннҰқ +зӘнде ПайүамбарҰмҰздҰқ &ндаүҰна д&үасҰ ілгӘ +тӘнӘштӘқ орҰндалуҰна жеткӘлӘктӘ себеп. Иі, АллаҒ Таүалаүа ж&маңтҰ жарату к+ктемдӘ жарату сиÇңтҰ оқай. ОнҰқ пайүамбарлҰүҰ мҰна ем суменалақҰнҰқ ашҰлуҰна себеп болүанҰндай, онҰқ ң&лшҰлҰүҰ да аңҰрет ілемӘнӘқ ашҰлуҰна себеп болүан.

Даналар мен зерттеушӘлерге

дегӘзген мҰна п ңалҰремет жҚйе, мейӘрӘмдӘлӘк толҰ тамаша +нер жіне теқдесӘ жоң РубубиеттӘқ с&лулҰүҰ з&лҰмдҰң пен жҚйесӘздӘкпен, жаүҰмсҰздҰңпен, мейӘрӘмсӘздӘкпен істе Қйлеспндай: Ондай келеқсӘз жайттардҰ ңабҰл к+рмейдӘ. Еқ ңарапайҰм, онша мақҰзҰ жоң тӘлектер мен дауҰстарүа аса мін бере ңарап, талап-тӘлектердӘ орҰндап, ал +те мақҰздҰ, аса ңажет талап-тӘлектерҚрегӘ ӘмеуӘ, оларүа мін бермеуӘ мҚмкӘн бе? Юсте мҚмкӘн емес. Жоң, жоң мҚлдем олай емес. М&ндай ісемдӘк, ондай жаүҰмсҰздҰңңа жол бермейдӘ. ЖаүҰмсҰз болмайдҰ.

Ей, достҰм! ЮзӘрге жетер, керӘ ңшбӘр кң. Юйтпесе б&л жерде жҚз жҰл ңалсаң та ол кӘсӘнӘқ тҰндҰрүан үажайҰп ӘстерӘ мен тақ ңаларлҰң ңҰзметтерӘнӘқ жҚзден бӘрӘн толҰүҰмен ңамтҰп, тамашасҰна тоÇ алмаспҰз. ЕндӘ ір үасҰрүа жеке-жеке назар салайҰң.ӘндӘрусҰрдҰқ, сол бӘр баңҰт кҚнӘнӘқ шуаүҰмен ңандай ісем гҚлдер ашңанҰн к+рейӘк. Юбу Ханифа, Шафи, БаÇзид Бистами, Шах Гейлани, Шах Наңшибенд, Имаар, Ү&ли, Имам Раббани секӘлдӘ миллиондаүан рухани да н&рлҰ жемӘстер берген. К+ргендерӘмӘздӘ жеке-жеке тҚсӘндӘрудӘ басңа уаңҰтңа ңалдҰра т&рҰп, сол бӘр тақүажайҰп баңҰт сҰйлаушҰүа, онҰқ м&үжизс.а.у.а ишара ететӘн салауат айтайҰң!

"ШуаатҰ марифетун Ніби" аттҰ тҚрӘкше шҰүармада жіне Он з зертншҰ хат пен осҰ Он тоүҰзҰншҰ С+зде М&хаммедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰ жайлҰ жазҰлүан.

Ол жерде Ү&ран ХакимнӘқ м&үжиза екендӘгӘ де ңҰсңаша баÇндалүан-дҰ. "Лемаат" аттҰ таүҰ бӘр тҚрӘкше шҰүармамдае де бЖиҰрма бесӘншӘ С+зде Ү&раннҰқ ңҰрҰң жаүҰнан м&үжиза екендӘгӘ ңҰсңаша баÇндалдҰ. М&нда ңҰрҰң тҚрлӘ м&үжизаларүа ишара жасалдҰ. Тек м&ндаүҰ +леқ тҚрӘндегӘ к+ркем с+здӘ "Ишаратул ижаз" аттҰ арабша тіпсӘрӘмде ңҰрҰң бет етӘп жҰмсҰздедӘм. Үажет деп бӘлгендер, сол Қш кӘтаптҰ оңҰсҰн.

Он т+ртӘншӘ тамшҰ. М&үжизалар ңазҰнасҰ жіне Қлкен м&үжиза болүан Ү&ран Хаким М&хаммедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰ арңҰлҰ АллаҒтҰқ ждҰңтаендӘгӘн наңтҰ жіне б&лтартпас тҚрде ділелдейдӘ. Басңа ділелге ңажет жоң. БӘз ңазӘр Ү&ран КірӘмнӘқ базбӘреулер тарапҰнан сҰнүа &шҰраүан бӘр-екӘ т келедру ідӘсӘнӘқ м&үжизалҰ

сіулесӘне ишара жасаймҰз. МӘне, РаббҰмҰздҰ танҰстҰрушҰ Ү&ран Хаким, Юлем аттҰ мҰна &лҰ кӘтаптҰқ ежелден бергӘ ажерде сҰ, Жер мен К+ктӘқ параңтарҰнда жасҰрҰн жатңан ИліҒи есӘмдердӘқ ңазҰнасҰн ашҰп беретӘн кӘлт жіне к+зге к+рӘнӘп т&рүан мҰна ілемнӘқ сҰртҰндаүҰ үайҰптар ілемӘнен келетӘн Рахмани Әлтипаттар мен ежеқ туҰнергӘ айтҰлҰп келе жатңан асҰл с+здердӘқ ңазҰнасҰ. ИсламнҰқ рухани ілемӘнӘқ кҚнӘ, ӘргетасҰ, аңҰреттӘк ілемнӘқ картасҰ, АллаҒтҰқ сипаттарҰ мен ӘстерӘнӘқ маүҰнасҰн тҚсӘндӘрушӘ, тіпсӘрлеп, анҰңтап берушӘ, с+йлеушӘ ділел, н&р шашңан аудармашҰе +те заттҰқ тірбиешӘсӘ, даналҰңтҰқ ңайнарҰ, баңҰт жолҰн к+рсетушӘ &стаз...

Эім, даналҰң кӘтабҰ, шариүат кӘтабҰ, д&үа мен ң&лшҰлҰң кӘтабҰ. Б&йрҰңтар мен шаңҰру кӘтабҰ. ӨлӘм мен зӘкӘр кӘтабҰ. Адан үанақ барлҰң рухани ңажеттӘлӘктерӘн ңамтамасҰз ететӘн кӘтап. Юр тҚрлӘ тариңаттаүҰ іулиелер мен сҰддҰңтардҰқ, асфиÇлар мен аңиңатңа ңол жеткӘзгендердӘқ ірңайсҰсҰна +з болсҰа лайҰң н&сңаушҰ тауҰп беретӘн "КиелӘ кӘтапхана".

Ү&раннҰқ болмҰсңа ңатҰстҰ кейбӘр міселелердӘ ашҰң баÇндамай, ңҰсңаша айтуҰ, бӘлӘмге жетелеудӘқ м&үжизалҰ сіулесӘ. СҰнт" депҰлтау ӘздейтӘн хаң жолдан тайүандар мен дӘнсӘздердӘқ ойлаүанҰндай ол кемшӘлӘк емес.

Иі, аÇтта:

дейдӘ. "КҚн айналадҰ" с+зӘ арңҰлҰ ңҰс пен жаздҰқ, тҚн мен кҚннӘқ алмасуҰндаүҰ керемет басңару жҚйесӘн еске тҚсӘрӘп ЖаратушҰнҰқ &лҰңтҰÇндайдсӘндӘредӘ. М&ндаүҰ "айналу" с+зӘ ңалай болүанда да баÇндалуҰ ңажет, к+з алдҰмҰздаүҰ жҚйенӘқ тіртӘбӘне н&ңсан келтӘрмейдӘ.

ТаүҰ да

дейдӘ. МкӘзу Қ "сирадж" с+зӘ арңҰлҰ мҰна ілемдӘ сарай сиÇңтҰ суреттейдӘ. ӨшӘндегӘ заттар болса, адамдар мен басңа да тӘршӘлӘк иелерӘне арналүан ісем б&йҰмдар. КҚн баүҰнҰштҰ шҰраүдан секӘлдн т+медӘгӘн еске тҚсӘру арңҰлҰ ЖаратушҰнҰқ рахметӘ мен жарҰлңауҰн ақүартадҰ.

Ал ендӘ тӘлӘ мен жаүҰна сҚйенген философиÇ не дейдӘ? Ол: "КҚн лаулап тп енгеалҰп от. ЯзӘнен б+лӘнӘп шҰңңан планетелардҰ айналасҰнда &стап, айналдҰрҰп т&радҰ. лкендӘгӘ м&ндай, жаратҰлҰсҰ м&ндай"... дейдӘ. Адам рухҰна ңаттҰ Қрей мен ңорңҰнҰш &ÇлатҰп, тақдандҰрүаннан басңа еш нннен кермейдӘ. РухтҰқ кемелдӘк ӘлӘмӘн алуҰна кедергӘ боладҰ. Ү&ран секӘлдӘ баÇндамайдҰ. Б&дан сҰртҰ с&лу, ӘшӘ бос, жҰлтҰраүан философиÇнҰқ ң&нҰ ңанша екенӘн тҚсӘн. ПілсіпінӘқ сҰртңҰ суретӘне алданҰп, Ү&раннҰқ м&үжизалҰ баÇнҰна ң&рметсӘздӘ>дедӘ.а.

Ескерту: Арабша Рисалей-Н&рда Он т+ртӘншӘ тамшҰнҰқ алтҰ б+лӘмӘ, онҰқ ӘшӘнде т+ртӘншӘ б+лӘмӘнӘқ алтҰ т&жҰрҰмҰ Ү&ран ХакимнӘқ ңҰрҰң тҚрлӘ м&үжизаларҰнҰқ он бесӘн баÇндайдҰ. Сол жерде толҰң айтҰлүандҰңтан ңазӘр ңҰсңаша зерттелдҰ. Үаласақ сонҰ оңҰ. МҚүжизалар ңазҰнасҰн табасҰқ.

ШАҮҮ-ұ ҮАМАР

АхмедтӘқ (с.а.у.) м&үжизасҰнҰқ айңҰн ділел: "Аузан АйдҰқ екӘге б+лӘнуӘн, Ұлақ салүҰш пілсапашҰлар жіне олардҰқ б&зҰң ойларҰна ерген ессӘз ермелер халҰңтҰқ кҚмінӘн туүҰзу ҚшӘн бҰлай дейдӘ: "Егер айдҰқ елейҒис+лӘнгенӘ рас болса, онда бҚкӘл ілемге мілӘм болар едӘ. БарлҰң адамзат тарихҰ м&нҰ ілемге жар салҰп хабарламай ма?"

ЖауабҰ: АйдҰқ екӘге б+лӘнуӘ ПайүамбардҰқ с+зӘӘнілӘ ел болу ҚшӘн, онҰқ айтңан с+здерӘн естӘген жіне сонҰ жоңңа шҰүарүҰсҰ келген ң&зҰрҰндаүҰ бӘр топ адамүа арналүан тҚнде, &йңҰ уаңҰтҰнда, кенеттен к+рсетӘлгендӘктен жіне кҚн шҰүатҰн мезгӘл ір жерде ір тҚрлӘ болүандҰңтан, ірӘ т& садаңн б&лт сиÇңтҰ к+руге кедергӘ іртҚрлӘ себептердӘқ болуҰмен бӘрге, ол заманда мідениет +ркен жаймаүандҰңтан +зӘндӘк тҚрде ңалдҰ. Жіне аспандҰ >ОрташушӘлер +те аз болүандҰңтан ілемнӘқ барлҰң +қӘрӘне к+рӘнуӘ, барлҰң тарихта ңалуҰ ілбетте шарт емес-тӘ. АйдҰқ б+лӘнуӘне байланҰстҰ туҰндаүан осҰ кҚмін б&лтҰн сейӘлдеген к+п т&жҰрҰмнҰқ ңазӘр бесеуӘн тҰқда!

ЕКӨНШӨ Т ЖұРұМ: Саүд Тафтазани сиÇңтҰ &лҰ ү&ламалардҰқ к+пшӘлӘда ңайай деген: АйдҰқ екӘге б+лӘнуӘ, саусаңтарҰнан су аүҰп, ол судҰ бҚкӘл іскерге ӘшкӘзуӘ сиÇңтҰ немесе мешӘтте ң&тпа оңҰүанда сҚйенген ңу тӘректӘқ Ахмедтен (с.а.у.) айрҰлүанҰнда дҰбҰс шҰүарҰп боздауҰ, м&нҰ бҚкӘл мешӘт жамаайналдқ естуӘ. секӘлдӘ тіуітҚр. çүни, тӘзбектелӘп келӘп, бҚкӘл жамаүат бӘр-бӘрӘне баÇндап, жалүасҰп жататҰн хабар. ОлардҰқ &йҰмдасҰп +тӘрӘк айтуҰ мҚмкӘн емес. ҮалҰқ жамаүат бӘр-бӘрӘне жеткӘзӘп отҰрүан. "ГүанҰмд" секӘлдӘ Қлкен ң&йрҰңтҰ ж&лдҰздҰқ мҰқ жҰл б&рҰн +ткенӘ сиÇңтҰ баршаүа мілӘм. БӘз к+рмеген СерендиптӘқю(Цейлон аралҰ)>бар екенӘндей, айдай анҰң міселе", - деген екен.

МӘне, осҰндай айдай анҰң, наңтҰ міселеге шек келтӘрӘп кҚмінда дааңҰмаңтҰң. Тек Әс жҚзӘнде болуҰ мҚмкӘн екендӘгӘ жеткӘлӘктӘ. Ал, айдҰқ екӘге б+лӘнуӘ бӘр таудҰқ вулкан ісерӘнен жарҰлүанҰ сиÇңтҰ мҚмкӘн ң&бҰлҰс.

нша НіТ ЖұРұМ: М&үжиза деген ПайүамбардҰқ с+зӘн ділелдеу ҚшӘн, дӘнсӘздердӘқ саүҰн сҰндҰру ҚшӘн к+рсетӘледӘ, бӘраң мойҰндауүа міжбҚрлемейдӘ. Олай болса пайүамбарлҰңтҰ жіне онҰқ айтңан с+здерӘн естӘгендер ҚшӘн жінндҰңта жететӘндей дірежеде м&үжиза к+рсетӘлуӘ ңажет. Язге тараптарүа к+рсету немесе міжбҚр ңҰлатҰндай дірежеде ап-айңҰн к+рсету Хаким ЗҚлджалалдҰқ хикметӘне ңайшҰ ірӘ емтиханнҰқ сҰрҰна кереүар. ЯйткенӘн айдаханнҰқ сҰрҰ "аңҰлүа жол к+рсетӘп ерӘктӘ ңолҰнан алмаудҰ" талап етедӘ. Егер, пілсапашҰлардҰқ ойлаүанҰндай айдҰқ

б+лӘнуӘн ЖаратушҰ ХакӘм бӘр-екӘ саүат бойҰ бҚкӘл ілемге к+рсетӘп адамзат тарихҰнда ңалса, онда аспаннҰқ +зге ң&бҰлҰстарҰ сиÇңтӘк. Аламбарүа үана ңатҰстҰ болмай ірӘ с+зӘне ділел болмас едӘ. Немесе ерӘксӘз тҚрде пайүамбарлҰңтҰ мойҰндататҰн, аңҰлүа ерӘк бермей, ңабҰлдауүа міжбҚрлейтӘн ап-анҰң м&үжиза болар едӘ. Ол кезде ЮбужіҒил сиÇңтҰ рухҰ к+мӘрдей ңара адам, рухҰ а мойҰнй ЮбубікӘр сиÇңтҰ адамдармен теқ дірежеде ңалҰп, емтихан сҰрҰ заÇ болар едӘ. МӘне, осҰ сҰр ҚшӘн кенет Ғім тҚн Ғім &йңҰ уаңҰтҰ, ірӘ кҚннӘқ іртҚрлӘ уаңҰтта туҰлуҰ, т&ман мен б&лт секӘлдӘ +зге де кедергӘлер перде болҰп бҚкрӘнӘқ мге к+рсетӘлмедӘ немесе тарихта ңалмадҰ.

ТЯРТӨНШӨ Т ЖұРұМ: ОсҰ оңиүа беймезгӘл уаңҰтта барша ж&рт &йңҰ ң&шаүҰнда жатңанда, +те тез, жҰлдам к+рсетӘлгендӘктен ілемнӘқ ір тарапҰна ілбетте к+рӘне бермейдӘзге ңаӘр жандарүа к+рӘнсе де к+зӘне сенбейдӘ. Сенсе де бӘр кӘсӘнӘқ айтуҰмен үана осҰндай мақҰздҰ бӘр оңиүа тарихта міқгӘ саңталмайдҰ.

КейбӘр кӘтаптарда "Ай екӘен мірӘнгеннен кейӘн жерге тҚсӘптӘ" деген ңақңу с+здӘ зерттеушӘ ү&ламалар ңабҰлдамаүан. "ОсҰ ап-анҰң м&үжизанҰқ ң&нҰн жоŞ ҚшӘн, білкӘм бӘр м&нафҰң ңосҰп жазүан",- деген.

Сондай-аң, ол уаңҰтта надандҰңтҰқ т&манҰ ңаптаүан АнглиÇда, ИспсҰ ңас кҚн бататҰн мезгӘл болса, Америкада тал тҚс, ҮҰтайда, ЖапониÇда тақертеқгӘлӘк уаңҰт болатҰн. Язге жерлерде де кедергӘ болар себептерге байланҰстҰ ілбетте к+рӘнбейдӘ. ЕндӘ мҰна аңҰлсҰз Расул-ңа ңара, ол: "АнглиÇ, ҮҰтай, ЖапониÇ, Америка сиÇңтҰ елдердӘқ тарихтарҰ б&л жайлҰ с+з ңозүамаүан. Олай болса б&л оңиүа болмаүан" дейдӘ. М&ндай Еуропа жаүҰмпаздарҰнҰқ ойҰ жиӘркенӘштӘ-аң.

БЕСӨНШӨ Т ЖұРұаңҰрдҰҰқ б+лӘнуӘ +зӘ-+зӘнен, кейбӘр себептерге байланҰстҰ болүан кездейсоң, табиүи ң&бҰлҰс емес, ірӘ табиүи зақдҰлҰңтарүа баүҰнатҰн ңарапайҰм нірсе емес. уӘштер мен АйдҰқ ЖаратушҰ ХакимӘ, елшӘсӘнӘқ пайүамбарлҰүҰн растап, айтңан с+здерӘн н&рландҰру ҚшӘн, тақ ңаларлҰң осҰ оңиүанҰ жараттҰ. Тірбие, &сҰнҰс, емтихан жіне Пайүамбар жӘберуӘнӘқ талабҰна орай РубубиетӘнӘӘк ЕуретӘне сай лайҰң жандарүа ділел ңажет болүандҰңтан к+рсетӘлдӘ. ОсҰ хикмет сҰрҰна лайҰң емес ірӘ ділел с&рамаүан, ПайүамбарлҰңтҰ ілӘ естӘмеген елдӘ мекеннӘ.

А233

тарапҰндаүҰ адамдарүа к+рсетпеу ҚшӘн т&ман, б&лт жіне КҚннӘқ ір жерде іртҚрлӘ уаңҰтта шҰүуҰна байланҰстҰ кей жерлерде м&нҰ к+руге мҚмкӘндӘк болмадҰ. КейбӘр елде АйдҰқ ілӘ туа ңоймауҰ, кейбӘрӘнде КҚннӘқ шҰүуҰ, ендӘ бӘрӘнде таидҰ. Ю, бӘреулерӘнде КҚннӘқ ендӘ батуҰ б&л оңиүанҰ к+руге кедергӘ болҰп, осҰндай себептерге байланҰстҰ к+рсетӘлмедӘ. Егер олардҰқ барлҰүҰна к+рсетӘлгенде, онда АхмедтӘқ (с.а.у.) с&рауҰна байланҰстҰ болҰп, ПайүамбардҰқ м&үжизасҰ саналадҰ нӘн ңайүамбарлҰүҰ ап-анҰң болҰп ж&рттҰқ бірӘ де ңабҰлдауүа міжбҚр болар едӘ. АңҰлдҰқ еркӘ ңалмас едӘ. Ал, Иман дегенӘмӘз аңҰлдҰқ еркӘмен боладҰ. С+йтӘп емтиханнҰқ сҰрҰ заÇ болар едӘ. Егер, тек аспан ң&бҰлҰсҰ ретӘнде к+рсетӘлгенде, онда АхмедтӘҰ, сау.у.) пайүамбарлҰүҰмен байланҰсҰ болмай, +зӘнӘқ ерекшелӘгӘн жоÇр едӘ.

СонҰмен, АйдҰқ екӘге б+лӘнуӘнӘқ мҚмкӘн екендӘгӘне кҚмін ңалмадҰ, наңтҰ ділелдендӘ. ЕндӘ м&нҰ ділелдейтӘн к+птеген айүаңтардан алтауҰна. { СӘлтеме*: çүни, алтҰ р, наңт ауҰздан ң&пталүан болүандҰүҰна ңатҰстҰ алтҰ ділел бар. Б&л ауңҰмдҰ тҚсӘндӘрмеге лайҰң болүанҰмен +кӘнӘшке орай ңҰсңа жазҰлдҰ.} ишара ңҰламҰз.

ҮорҰтҰндҰ. Б&л жерге дейӘн анҰңтау, аң-ңарасҰн айҰру жіне ңарсҰ т&рушҰлардҰқ ҚнӘн +шӘру маңсатҰнда едӘ. Иі, анҰңтаудҰқ нітижесӘ осҰлай болдҰ. Б&дан кейӘн айтҰлатҰндар аңиңат атҰнан, Иман есебӘнен боладҰ. ИÇ, зерттеу солай деҰн жиндӘ аңиңат бҰлай дейдӘ: ПайүамбарлҰң аспанҰнҰқ н&рлҰ айҰ, ПайүамбарлардҰқ еқ соқүҰсҰ М&хаммедтӘ (с.а.у.) АллаҒтҰқ сҚйӘктӘсӘ деген дірежеге жеткӘзген ң&лшҰлҰүҰндаүҰ іулиелӘктӘқ кіраматҰ жіҰ рухт

м&үжизасҰ болүан миүраж арңҰлҰ Çүни АллаҒ Таүала жердегӘ пендесӘн аспандҰ аралату арңҰлҰ аспан т&рүҰндарҰна, биӘк ілемдерге ОнҰқ мақҰздҰлҰүҰ мен сҚйӘктӘ ң&л екендӘгӘн к+рсеттӘ жіне іулиелӘгӘн ділелдӘ. Сол сиÇңтҰ жергриже клҰ, аспанүа асулҰ т&рүан АйдҰ бӘр жер т&рүҰнҰнҰқ ишара ңҰлуҰмен екӘге б+лӘп жер т&рүҰндарҰна ілгӘ Т&лүанҰқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰн ділелдейтӘн бӘр м&үжиза к+рсеттӘ. Ол м&үжиза арңҰлҰ, ÇүнмелдӘглүан айдан жасалүан екӘ н&рлҰ ңанатю(ПайүамбарлҰң пен іулиелӘк секӘлдӘ)>Ахмед (с.а.у.) кемелдӘктӘқ еқ биӘк к+гӘне самүадҰ. Сонау ҮабҰ ңаусеинге дейӘн жеттӘ, аспан мен жердӘжизалаҰндарҰнҰқ маңтанҰшҰ атандҰ.

"АхмедтӘқ м&үжизаларҰ" (с.а.у.) аттҰ рисалесӘнӘқ ңосҰмшасҰнҰқ бӘр б+лӘгӘ

[М&хаммедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰнҰқ ділелдерӘ жайҰнда с+зллаҒңайтҰн Миүраж рисалесӘнӘқ ҚшӘншӘ негӘзӘнӘқ соқҰндаүҰ Қш мақҰздҰ да ңиҰн міселенӘқ бӘрӘншӘсӘне ңатҰстҰ с&раңңа ңҰсңаша мазм&ндҰ жауап]

С&раң: лҰ миүраж нелӘктен М&хаммед Араби Һ ашңанссалату Уіссаламүа үана тін.

Жауап: Б&л бӘрӘншӘ с&раүҰқҰзүа ОтҰз Қш С+зден т&ратҰн "С+здер" жинаүҰнда толҰң жауап берӘлген. Б&л жерде тек ңана М&хаммедтӘқ (с.а.у.) кемелдӘгӘне, пайүамбаОн екӘілелдерӘне жіне &лҰ миүражүа еқ лайҰңтҰ сол кӘсӘ екендӘгӘне ишара тҚрӘнде ңҰсңаша мазм&ндап беремӘз.

БӘрӘншӘден: К+птеген +згерӘстерге &шҰраүан Тіурат, ӨнжӘл, Зібур секӘлдӘ киелӘ кӘтаптардҰқ ӘшӘнен жан, гӘ н&сңаларҰнҰқ +зӘнен Хусейн Джисри ХазӘретӘ М&хаммедтӘқ (с.а.у.) пайүамбарлҰүҰна ңатҰстҰ жҚз он т+рт сҚйӘншӘлеушӘ ишара тауҰп, "Рисале Хамидие" аттҰ кӘтабҰнда к+рсеткен.

ЕкӘншӘден: ШҰңңешӘрӘмСатих секӘлдӘ атаңтҰ к+рӘпкелдер пайүамбарҰмҰзүа пайүамбарлҰң келуӘнен бӘраз б&рҰн онҰқ аңҰрзаман пайүамбарҰ болатҰндҰүҰн айтҰп кеткендӘгӘ тарихта белгӘлӘ.

шӘншӘден: ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.) туҰлүан тҚнӘ Үаүбадне ділттардҰқ ңирап ңалуҰ, парсҰ патшасҰ КисранҰқ атаңтҰ "Юйуан" сарайҰнҰқ ңаң айҰрҰлуҰ секӘлдӘ Ирхасат делӘнген тақүажайҰп оңиүалар тарихтан белгӘлӘ.

БесӘншӘден: АсҰл ңасиеттерге ие екенӘне достарҰ, тӘптӘ д&шпандарҰ да ңанҰң. МӘнез-ң&лңҰнҰқ кереметтӘгӘне барлҰң Әс-ірекеттерӘ куі. МӘнезӘ салҰайсақдҰүҰмен ңоса, +зӘне жҚктелген мӘндет пен дӘн жаŞ ӘсӘн +те жоүарүҰ дірежеде адал атңарүан. Ислам дӘнӘндегӘ жаңсҰ мӘнез-ң&лҰң, шариүатҰндаүҰ еқ жаңсҰ ахлаң онҰқ +те жоүарҰ міртебелӘ екенӘн ділелдейтӘнҰқ бӘр берӘп ңараүан ҰнсаптҰ жан тҚсӘнер.

АлтҰншҰдан: ОнҰншҰ С+здӘқ екӘншӘ ишарасҰнда аталүандай, үибадат етӘп сҰйҰнуүа +те лайҰң АллаҒ, +зӘн к+рсеткӘсӘ келуӘ ОнҰқ хикметӘнӘқ талабҰ. ЖоүарҰ дірежедегӘ М&хаммедтӘқ (с.а.ӘндетӘнӘндегӘ &лҰ ң&лшҰлҰң болса, сол талаптҰ жарңҰн тҚрде к+рсетедӘ. Сондай-аң, бҚкӘл ілемдӘ жаратушҰ АллаҒ +зӘнӘқ шексӘз кемелдӘлӘгӘн, есӘм, ңҰзмтарҰнҰқ ісемдӘгӘн бӘр себеп арңҰлҰ, хикметӘнӘқ жіне аңиңаттҰқ талабҰ ретӘнде к+рсеткӘсӘ келген, ал, онҰ еқ жаңсҰ тҚрде к+рсетушӘ, еқ жаңсҰ тҚсӘндӘрушӘ М&хаммед (с.а.у.) екендӘгӘ айдан анҰң. Жіне бҚкӘл ілемдӘ жаратушҰ АллаҒ +зӘнӘқ шексӘз с&луҰп жӘбаүҰ кемел +нерӘне назар аударудҰ ңалайдҰ, к+рсеткӘсӘ келедӘ. Ал онҰ еқ жарңҰн тҚрде жар салҰп к+рсетӘп, тҚсӘндӘрушӘ таүҰ да сол ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.). Жіне, бҚкӘл ілемнӘқ Р ңҰлҰп +зӘнӘқ жалүҰз екендӘгӘн жаратҰлҰс атаулҰүа жар салүҰсҰ келген. Ал, Тіухид міртебелерӘн еқ жоүарүҰ дірежеде жар салҰп жеткӘзушӘ де ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.). Сондай-аң, бҚкМЕКТУБмнӘқ ИесӘ +зӘнӘқ сансҰз +нерӘндегӘ ісемдӘктерӘнӘқ ишарасҰмен, шексӘз к+ркемдӘгӘ мен с&лулҰүҰндаүҰ ісемдӘктердӘ +зӘндӘк айналар арңҰлҰ хикметпен к+ргӘсӘ келедӘ ірӘ к+рсетудӘ ңалайдҰлҰ болқ ідемӘ тҚрде анҰң-ңанҰң к+рсеткен, ірӘ сол с&лулҰңтҰ сҚйӘп, басңанҰқ да сҚŞӘне жол ашңан таүҰ да ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.). Жіне, мҰна ілем сарайемес, есӘ +те керемет м&үжизалармен, жіне аса ң&ндҰлҰңтармен к+мкерӘлген жасҰрҰн ңазҰналарҰн ортаүа шҰүарҰп, олардҰ к+рсетӘп, сол арңҰлҰ кемелдӘгӘн танҰстҰрҰп, бӘлдӘргӘсӘ келген. Ал онҰ +те к+ркем тіне оқ+рсетӘп, сипаттаушҰ, тҚсӘндӘрӘп жеткӘзушӘ таүҰ да ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.). Сондай-аң, мҰна жаратҰлҰс атаулҰнҰқ ИесӘ, бҚкӘл ілемдӘ ір тҚрлӘ үажайҰп нірселермен безендӘрӘп, ілгӘ заттарүа ңарап үибрат алҰп Жінену ҚшӘн саналҰ маң&лҰңтардҰ жаратңан, ЮлгӘ тамашалаушҰлар мен ойланушҰларүа сол заттар мен нірселердӘқ маүҰналарҰ мен ңадӘр-ңасиетӘн бӘлдӘргӘсӘ келген. Ал, адамдар мен

жҰндарүа, білкӘм рух иелерӘ меенӘқ мштелерге де Ү&ран Хаким арңҰлҰ мін-жайҰн тҚсӘндӘрӘп, жетекшӘлӘк етӘп, +те ісерлӘ тҚрде тҚсӘндӘрген таүҰ да ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.). Жіне, бҚкӘл ілемнӘқ імӘршӘсӘ, ілемдегӘ ң&бҰлҰстардҰқ маңсатҰ мен нітижелерӘндегӘ жасҰашңанҰлсҰмдҰ жіне жаратҰлҰстардҰқ ңайдан келӘп, ңайда баратҰндҰүҰ секӘлдӘ келелӘ Қш с&раңтҰқ наңтҰ жауабҰн бӘр елшӘ арңҰлҰ саналҰ пенделерге тҚсӘндӘргӘсӘ келген, ал м&нҰ +те анҰң тҚрде, жоүарүҰ дірежеде Ү&ран аңиңаттарҰ арңҰлҰ ілгӘ тҰлсҰмнҰқ сҰрҰна: Юбу, ңиҰн с&раңтарүа толҰң жауап берген таүҰ да ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.). Сондай-аң, мҰна ілемнӘқ Сани ЗҚлджілалҰ кҚллӘ тамаша +нерӘмен +зӘн саналҰ пенделерге танҰстҰрҰп, ңҰмбат нҰүметтер арңҰлҰ +зӘн сҚйсӘндӘрӘп, сол арңҰлҰ оларүа ИліҒи т. СосҰӘлектерӘн бӘр елшӘ арңҰлҰ бӘлдӘргӘсӘ келген, ал, +те кімӘл тҚрде Ү&ран арңҰлҰ ИліҒи талап тӘлектердӘ баÇндап жеткӘзген ХазӘретӘ М&хамм+мӘр са.у.). Жіне, ілемдердӘқ РаббҰсҰ, ілемнӘқ жемӘсӘ болүан адамүа бҚкӘл ілемге татитҰн ңабӘлет бергендӘктен жіне ауңҰмдҰ ң&лшҰлҰңңа дайҰндаүандҰңтан жіне адам баласҰнҰқ сезӘмдерӘ жан-жаңтҰ, ірӘ дҚниеге ң&штар, жҚзӘ материÇүа б&рҰлҰп ңаам арңңтан, бӘр жетекшӘ арңҰлҰ олардҰқ бетӘн к+п тіқӘршӘлдӘктен Уахдеткею(БӘр АллаҒңа)>табҰнуүа, +ткӘншӘ нірселерден міқгӘ, баңиүа б&рүҰсҰ келген, ал б&л т&рүҰда к+ркем тӘлмерда Қшн арңҰлҰ, еқ жаңсҰ жетекшӘлӘк еткен, пайүамбарлҰң ңҰзметӘн кімӘл тҚрде адал атңарүан ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.).

ЖетӘншӘден: К+рӘнӘп т&рүандай-аң, мҰна жаратҰлҰста ке бҰлайісемдӘк, шексӘз с&лулҰң байңаладҰ. М&ндай ісемдӘктер мен безендӘру болса олардҰқ жаратушҰсҰ б&л ісемдӘктӘ ңалайтҰнҰ, безендӘрудӘ арнайҰ жасаүанҰ белгӘлӘ. бн Омандай ңалау мен безендӘргӘсӘ келу б&лардҰқ ЖаратушҰсҰ +з +нерӘне деген сҚйӘспеншӘлӘкпен, киелӘ махаббаттҰқ ИесӘ бар екендӘгӘн наңтҰ к+рсетедӘ. Ол

жаратҰлҰстардҰқ ӘшӘндегӘ еқ жаң&дӘретиеттерге ие, жаратушҰнҰқ +те нізӘк +нер туҰндҰларҰн +з бойҰнан к+рсете бӘлген, жіне олардҰ танҰп басңаларүа да танҰстҰрушҰ, ірӘ +зӘн жаңсҰ к+ргӘзген, ИліҒи +нерге "МашаллаҒ" деп тарух иеҰ М&хаммед (с.а.у.) екенӘ хаң. СондҰңтан Ол ЖаратушҰнҰқ +нерӘн жаңсҰ к+рушӘ ірӘ назарҰнда еқ сҚйӘктӘсӘ де сол. МӘне, +нер туҰндҰларҰн жарңҰратҰп т&рүан жаңсҰрҰқүҰ мен ісемдӘктерге жіне жаратҰлҰстардҰ н&рландҰрҰп т&рүан нізӘк кемелдӘлӘкке "СубханаллаҒ", "МашаллаҒ", "АллаҒу Акбар" деп аспан ілемӘн жақүҰрҰңтарүа жіне Ү&раннҰқ іуенӘмен үаламдҰ абҰр-дабҰр ңҰлүан &нату мен баүалау арңҰлҰ,) мен гӘрту мен тҚсӘндӘру арңҰлҰ, зӘкӘр етӘп тіухидтӘ жар салу арңҰлҰ ң&рлҰң пен теқӘздӘ шаттандҰрҰп, шайңалтҰп жӘберген таүҰ сол ХазӘретӘ М&хаммед (с.а.у.).

МӘне, ол осҰндай жан. Ол

сҰрҰмен ҚмметӘнӘқ жасаүан жаңсҰлҰңтарҰнҰқ діл сондайҰ. ОнҰқ амал діптерӘне жазҰлҰп барлҰң ҚмметӘнӘқ салауатҰ ОнҰқ рухани кемелдӘгӘне Қлес ңосуда жіне ПайүамбарлҰң мӘндеттерӘнӘқ нітижелерӘ мен рухани аңҰларҰна ңоса ИліҒи махаббам&үжизексӘз н&рҰна б+ленген бӘр кӘсӘ. Юлбетте Ол миүраж сатҰсҰмен ж&маңңа, Сидрет-ул Мунтехаүа, үарҰшңа, Үаб-Ұ Үаусейнге дейӘн жетуӘ хаң, шҰндҰжҚз адсӘз ИліҒи даналҰңтҰқ діл +зӘ.

{СӘлтеме: 1927 жҰлҰ Еуропада Ислам ілемӘне тӘкелей ңатҰсҰ бар атаңтҰ саÇсатшҰлар мен ілеуметтӘк +мӘрдӘ зерттеушӘ зақгерлердӘқ міслихатҰнда атаңтҰ еуропалҰң философтар, М&хрҰп, жӘқ (с.а.у.) шариүатҰна байланҰстҰ жазҰлүан мҰна арабша маңаланҰ +з тӘлдерӘнде айтңанҰ к+пшӘлӘкке танҰмал Ислами газетте жариÇландҰ. Арабша газетте жариÇланүан арабша жазбанҰ ңаз ңалпҰнда берӘп, астҰна аудармасҰн жазҰп отҰрмҰз. "Н&леп, дүҰнҰқ" соқҰнда жазҰлүан ңҰрҰң Қш батҰстҰң философтҰқ баÇндамасҰ жіне осҰ екӘ ңаҒарман философтҰқ баÇндамасҰмен ңоса ңҰрҰң бес сенӘмдӘ куігер болдҰ.

ЖоүарҰ міртебелӘ кӘсӘнӘ д&шпандарҰ да мойҰндайдҰ.}

Арабша басҰлҰмүа шҰңңан баÇндамадан ҚзӘндӘ

Иі, БатҰстҰқ үалҰм, философтарҰ ашҰң мойҰндап, мҰнаӘтуӘмешӘмге келген: "Ислам зақдарҰ еқ жоүарүҰ дірежеде ілемнӘқ, ңоүамнҰқ тҚзелуӘне толҰң жеткӘлӘктӘ". 1927 жҰлҰ ң&ңҰңшҰлар бас ңосңан "жалпҰ ң&ңҰң" міжӘлӘсӘнде философтардҰқ т+раүасҰ, профессор ШÊбол бҰлай Ұн ңарекен: "БҚкӘл адамзат баласҰ М&хаммедтӘ (с.а.у.) маңтан т&тадҰ. ЯйткенӘ ол кӘсӘ оңу жазу бӘлмесе де он Қш үасҰр б&рҰн орнатңан шариүатҰнҰқ ң&тушҰүатарҰн бӘз - ЕуропалҰңтар екӘ мҰқ жҰлдан кейӘн тҚсӘнӘп, сол зақнҰқ аңиңаттарҰна ңол жеткӘзе алсаң, ңандай баңҰт!

Ал, "н&р б&лаүҰнҰқ" соқҰна ңосҰмша ретӘнде жазҰлүандармен ңоса есептегенде ңҰрҰң бесӘншӘ болүатанбаүард Шоу бҰлай деген екен: "М&хаммед (с.а.у.) дӘнӘнӘқ соншалҰңтҰ жоүарҰ міртебеге к+терӘлуӘнӘқ себебӘ, +те үажап жіне берӘк ірӘ т&раңтҰ +мӘр сҚру жҚйесӘн орнатуҰнда. МенӘқ тҚсӘнгенӘм, ол дӘн жалүҰз ірӘ теқдесӘ жоң ерекше дӘн. Сан тҚрлӘ жекҮураүалердӘқ ір ңилҰ жаүдайларҰ бойҰнша сӘқдӘрӘп отҰрадҰ. Эім М&хаммедтӘқ (с.а.у.) дӘнӘ ір тҚрлӘ халҰңтардҰ +зӘне тартҰп кете аладҰ. Егер адамзатңа ң&тңарушҰ керек болса, М&хаммед (с.а.у.) бҚкӘл адамзаттҰқ ң&тңарушҰсҰ лҰ барушҰлҰң атаүҰ соүан үана лайҰң, солай болуҰ керек. Мен м&нҰ к+рӘп т&рмҰн жіне сенемӘн". ТаүҰ да бҰлай дейдӘ. "Егер М&хаммед (с.а.у.) секӘлдӘ бӘр кӘсӘ, Çүни жан дҚниесӘ мен Әс-ірекеттерӘ бӘрдей бӘр адам мҰна жақа ілемге саÇсатболҰп, ҚкӘмӘн жҚргӘзсе, ілемнӘқ барлҰң тҚйӘткӘлдерӘн шешӘп, астан-кестен ілемдӘ баңҰтңа б+леп, баңҰттҰ +мӘрдӘқ орнауҰна себепшӘ болатҰндҰүҰна толҰң сенемӘн. Иі, мҰна жақа ілемнӘқ саламаттҰ да баңҰттҰнеки ңе ңаншалҰңтҰ м&ңтаж екендӘгӘ баршаүа мілӘм.

АÇт-ул кубра рисалесӘнӘқ пайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.)

Содан соқ, ілгӘ дҚниенӘ кезген саÇхатшҰ +з аңҰлҰна: "МҰна ілемдегӘ болмҰс арңҰлҰ жаратушҰ ИемдӘ Әздеп жҚргенӘм рас, олай болса бірӘнен б&рҰн болмҰстҰқ еқ жарңҰн т&лүасҰ жӘншӘлешпандарҰнҰқ +зӘ мойҰндаүан еқ кімӘл, еқ Қлкен сардарҰ, еқ беделдӘ ікӘмӘ, еқ шешенӘ, аңҰлҰ жаүҰнан еқ асңаүҰ, он т+рт үасҰрдҰ кемелдӘгӘмен, Ү&ранҰменен н&рландҰрүан М&хаммед Араби АлейҒиссалату Уіссілің-дірӘÇрат етӘп, ӘздегенӘмдӘ содан с&рау ҚшӘн онҰқ +мӘр сҚрген БаңҰт үасҰрҰна бӘрге кетуӘмӘз керек" деп сол үасҰрүа бардҰ. Үараса, ол үасҰр, шҰнҰмен-аң сол Т&лүанҰқ (с.а.у.) арңасҰнда адамзаттҰқ еқ баңҰттҰ үасуфуфю(лүан екен. ЯйткенӘ, еқ сауатсҰз к+шпендӘ бӘр ңауҰмдҰ ікелген н&рҰ саÇсҰнда тез арада ілемге &стаз жіне ікӘм ңҰлдҰ. СаÇхатшҰ +зӘ-+зӘне бҰлай дедӘ: "БӘз еқ іуелӘ осҰ ерекше адамнҰқ ңадсулуллн с+зӘнӘқ рас екенӘн жіне хабарларҰнҰқ д&рҰстҰүҰн бӘлуӘмӘз керек. СосҰн барҰп одан ЖаратушҰмҰздҰ с&рауҰмҰз керек" деп ӘзденӘске бастадҰ. зӘмнӘқрде куі болүан шексӘз ділелдерӘнӘқ ӘшӘнен тек ңана "тоүҰз жинаүҰна" ңҰсңаша ишара етӘледӘ.

БӘрӘншӘсӘ: Б&л Т&лүада (с.а.у.) тӘптӘ д&шпандарҰнҰқ +зӘ мойҰндаүан бҚкӘл жаңсҰ мӘнез бен ңӘрлӘк,ердӘқ болуҰ,

аÇттарҰнҰқ бӘлдӘргенӘндей: БӘр саусаүҰнҰқ ишарасҰмен айдҰқ де ңолб+лӘнуӘ, д&шпан іскерӘне лаңтҰрүан бӘр уҰс топҰраң бҚкӘл іскердӘқ к+здерӘне кӘрӘп, ңаша ж+нелулерӘ, сусҰз ңалүан іскерӘне бес саусаүҰнан аң сҰйлаусірдай судҰ ңанүанша ӘшкӘзуӘ секӘлдӘ, анҰң риуаÇттар мен

бӘр б+лӘгӘ наңтҰ хабарлар арңҰлҰ жеткен жҚздеген м&үжизалар СонҰқ ңолҰ арңҰлҰ к+рсетӘледӘ. Б&н МіҒдизалардҰқ Қш жҚзден астам бӘр б+лӘгӘ М&үжизат Ахмедие (с.а.у.)ю(ПайүамбарҰмҰздҰқ м&үжизаларҰ)>деп аталатҰн үажайҰп ірӘ керемет Он тоүҰзҰншҰ Мектубта наңтҰ ділелдерӘмен ілгӘ үбаÇндалүандҰңтан, олардҰ соүан ңалдҰрҰп бҰлай дедӘ: М&ншалҰңтҰ жаңсҰ мӘнез бен кемелдӘк, анҰң м&үжизаларҰ болүан Т&лүа (с.а.у.) ілбетте еқ д&рҰс с+здӘ адам. ТірбиесӘздердӘқ ӘсӘ болүан алдау-арбау мен жалүан нірселерге бойеқшӘлӘуҰ істе мҚмкӘн емес.

шӘншӘсӘ: Ол (с.а.у.) керемет бӘр шариүат пен дӘн Ислам, ірӘ ң&лшҰлҰң пен д&үа, шаңҰру мбаÇндандҰлҰңтҰ алҰп келгендӘгӘ соншалҰң оларүа теқ келерӘ жоң жіне болмайдҰ да. ЮрӘ олардан артҰүҰ, кімӘлӘ табҰлмаүан, табҰлмайдҰ. ЯйткенӘ, оңу-жазу бӘлмейтӘн бӘреу ікелген шариүат он т+рт үасҰрдлесӘмд адамзаттҰқ бестен бӘр б+лӘгӘн ңамтҰп, ідӘлдӘкпен, аңиңатпен жіне аса м&ңиÇт к+птеген зақдарҰмен басңаруҰ жай нірсеге &ңсамайдҰ. ОңҰп жаза алмайтҰн адамнҰқ ӘстерӘ мен с+здерӘнен т&ратҰн Ислам дӘнӘ, ір үасҰілдеңа жҚз миллион адамнҰқ жол к+рсетушӘсӘ, аңиңаттҰқ ңайнар б&лаүҰ, аңҰлдардҰқ м&үалӘмӘ, &стазҰ жіне жҚректердӘқ н&рландҰрушҰсҰ, ніпсӘлердӘқ тірбиешӘсӘ ж+нге салушҰҰқ міқтардҰқ кемелденуӘнӘқ себебӘ, даму к+зӘ болу т&рүҰсҰнан теқдесӘ бола алмайдҰ. Бола алмаүан да.

ЮрӘ, дӘнӘндегӘ бҚкӘл ң&лшҰлҰңтҰқ барлҰң тҚрлерӘнде еқ алдҰқүҰ ңатарда болуҰ, бірӘнен артҰң таңуалҰүҰ жіне АллаҒтан ңорңуҰ, толассҰз кҚрес аүаланасапҰран ӘшӘнде ң&лшҰлҰңтҰқ еқ кӘшкентай

жаңтарҰна дейӘн ңатақ саңтауҰ, ешкӘмдӘ ңайталамайю(ешкӘмге елӘктемей)>+те кімӘл тҚрде басҰ мен соқҰн Әрмен тӘре отҰрҰп жасауҰнда ілбетте теқдесӘ к+рӘнбеген. К+рӘнбейдӘ де.

ЮрӘ мҰқдаүан д&үа мен мӘніжаттарҰнан тек ңана Жіушін-Қл-Кібир арңҰлҰ,ю(ПайүамбарҰмҰзүа уахи бол к+рсе Қлкен мӘніжаттҰқ атҰ)>РаббҰсҰн танҰп бӘлу арңҰлҰ сипаттаүанҰ соншалҰң, ол уаңҰттан берӘ келӘп кеткен АллаҒтҰ танҰп-танҰстҰрушҰ ү&ламалар, іулиелер +зара, пӘкӘр алмаса отҰрҰп, барлҰүҰ ОнҰқ АллаҒтҰ тану міртеедӘ. М де, сипаттау дірежесӘне де жете алмауҰ, дҚниеде жалбарҰнҰп д&үа жасауда оүан теқ келер жаннҰқ жоңтҰүҰн к+рсетедӘ. Рисалей МҚніжатҰнҰқ басҰнда, Жіушін-Қл КібирдӘқ тоңсан тоүҰз ңиссасҰнҰқ ңҰсңаша бӘр маүҰнасҰ баÇндалүан жерӘне ңараүан адам "МӘемӘз. а да теқӘ жоң" дейдӘ.

ЮрӘ, пайүамбарлҰң ңҰзметӘнде жіне адамдардҰ хаңңа шаңҰруда табандҰлҰң, &стамдҰлҰң жіне батҰлдҰң к+рсеткенӘ сонша ӘрӘ мемлекеттер ммӘндетдер, тӘптӘ ңауҰмҰ мен халңҰ тӘптӘ к+кесӘнӘқ +зӘ оүан ңаттҰ ңарсҰ болүаннҰқ +зӘнде зіредей де шҚбі, Қрей, ңорңҰнҰш сезбеуӘ ірӘ жалүҰз +зӘ бҚкӘл дҚниеге &ран салуҰ жіне ИсламиеттӘқ мерейӘн Қстем ңҰлуҰ, хабар ікелӘп, шкӘрӘсеа да теқдесӘ болмаүанҰн жіне бола алмайтҰнҰн ділелдейдӘ.

ЮрӘ иманда сондай жоүарҰ бӘр ңуат пен үажайҰп шҚбісӘздӘк жіне тақүажайҰп жетӘлу мен жер-жаҒандҰ жарҰңтандҰрар бӘр жоүарҰ сенӘмӘ бар. Сол кездегӘ бҚкӘл ҚсшарларкӘрлер мен сенӘмдер, даналардҰқ хикметтерӘ мен дӘнбасҰлардҰқ ӘлӘмдерӘ, оүан ңарсҰ т&рүан кезде онҰқ к+қӘлӘнде ешңандай кҚмін, Қрей, ешңандай ілетӘне болмаүан. Рухани т&рүҰда иман міртебесӘнде жоүарҰлаүан сахабалар мен бҚкӘл іулиелер ірңашан ОнҰқ иман міртебесӘнен н&р алуҰ жіне онҰ еіне адрҰ дірежеде к+руӘ, иманҰнҰқ да теқдесӘ жоңтҰүҰн анҰң к+рсетедӘ. МӘне, осҰндай теқдессӘз шариүат пен теқдесӘ жоң Исламиет жіне үажайҰп бӘр ң&лшҰлҰң пен ерекше д&үа, ілемге арнаүан шаңҰру, тажіне ТҰп иман иесӘ еш ңашан алдамайтҰндҰүҰн тҚсӘнедӘ. АңҰлҰ да сонҰ растадҰ.

Т+ртӘншӘсӘ: ПайүамбарлардҰқю(АлейҒимуссаллам)>бӘрауҰздан АллаҒтҰқ бар екенӘне, онҰқ уахданиетӘне +те ңуаттҰ бӘр мӘнезболүанҰ секӘлдӘ, ОнҰқ (с.а.у.) д&рҰстҰүҰна жіне пайүамбарлҰүҰна +те сенӘмдӘ куілӘк те боладҰ. ЯйткенӘ, ПайүамбарлардҰқ д&рҰстҰүҰна

жіне Пайүамбар болуларҰна ңаншалҰңтҰ ңасиеттер мен м&үжизалар жіне себептер бейбиедМ&хаммедте солардҰқ еқ (с.а.у.) жоүарүҰсҰ болүанҰ тарихи шҰндҰң. Демек, олар +з с+здерӘмен Таурат, ӨнжӘл, Зібур жіне кейбӘр пайүамбарларүа тҚскен параңтарҰнда ОнҰқ (с.а.у.) келетӘндн мҰса хабар берӘп, сҚйӘншӘлеген.

ҮасиеттӘ кӘтаптардҰқ сол сҚйӘншӘлӘ ишарасҰнан жиҰрмадан астам б+лӘмӘ жіне +те к+рнекӘ бӘр б+лӘмӘ Он тоүҰзҰншҰ Мектубта жаңсҰ баӘне ңап, ділелденген. ЯздерӘне тін тӘлдерӘмен, Çүни пайүамбарлҰңтарҰмен жіне м&үжизаларҰмен, +з жолдарҰнда жіне мӘндеттерӘнде еқ озҰң, еқ кімӘл Демекн осҰ КӘсӘнӘ растап міселесӘн ң&птап, Әс-ірекеттерӘмен б&л КӘсӘнӘқ шҰншҰлдҰүҰна куілӘк етуде деп тҚсӘндӘ.

АлтҰншҰсҰ: Б&л Т&лүа (с.а.у.) оңу-жазу бӘлмесе де, ікелген аңиңатҰ мен жоүарҰ ӘлӘмӘ, АллаҒтҰ танҰту сабаүҰ ңалаулӘмӘ болҰп табҰладҰ. Сол тірбие мен ӘлӘм арңҰлҰ ӘлӘмде еқ жоүарҰ дірежеге жеткен миллиондаүан ӘзденушӘ асфиÇлар мен іулиелер, асңан даналар ол кӘсӘнӘқ кҚресӘнӘқ негӘзгӘ міселелдҰрауүан УіхданиеттӘ б&лтартпас ділелдермен бӘр ауҰздан ділелдеп, растап, маң&лдадҰ. СонҰмен ңатар, осҰ лҰ М&үалӘмнӘқ, лҰ стаздҰқ адалдҰүҰна жіне с+здерӘнӘқ аңиңатбӘр үаӘгӘне бӘр ауҰздан куілӘк етедӘ. Б&л пайүамбарлҰүҰна айдай анҰң ділел. МҰсалҰ, Рисалей Н&р жҚзден астам кӘтапшасҰмен ОнҰқ Пайүамбар екендӘгӘнӘқ бӘр үана ділелӘ.

ЖетӘншӘсӘ: Пайүамбарлардан кңҰрсҰңдам баласҰнҰқ арасҰнда бӘлӘмдӘлӘгӘмен, зейӘндӘлӘгӘмен жіне кемелдӘгӘмен атҰ шҰңңан еқ ң&рметтӘ, наүҰз дӘндар, +ткӘр к+здӘ лҰ топ - ПайүамбарҰмҰздҰқ туҰстарҰ мен достарҰ, Çүни сахабалар. Олар асңан ң&штарлҰңірсе к245

байсалдҰлҰңпен осҰ КӘсӘнӘқ бҚкӘл жасҰрҰн жіне ашҰң т&рмҰс-тӘршӘлӘгӘн, ой-пӘкӘрӘн, жаүдайларҰн +те мін берӘп ңадаүалауҰ, талңҰлауҰ жіне зеген.

нітижесӘнде бӘр ауҰздан б&л КӘсӘнӘқ дҚниеде еқ шҰншҰл, бірӘнен жоүарҰ аңиңатшҰл екенӘн маң&лдауҰ мен ңуаттҰ имандарҰ кҚндӘз КҚндӘ ділелдегенӘндей айңҰн ділел деп тҚсӘндӘ.

СегӘзӘншӘсӘ: МҰна Һалам +зӘн жаратҰпузҰқа арҰп, тіртӘпке салҰп, суреттеп, +лшеп, &йҰмдастҰрҰп сарай сиÇңтҰ, кӘтап сиÇңтҰ, к+рме сиÇңтҰ жаратңан ИесӘне, стасҰна, ЖазушҰсҰ мен СуретшӘсӘне б&лтартпас ділел, болуда. Сол сиÇңтҰ, ЮлемнӘқ жаратҰлҰсҰндаүҰ АллаҒтҰқ маңсаттарҰн бӘлеүҰ надӘлдӘретӘн жіне ң&бҰлҰстардаүҰ Раббани хикметтердӘ жіне белгӘлӘ бӘр мӘндет атңарҰп отҰрүан ңозүалҰстардҰқ нітижелерӘн тҚсӘндӘретӘн, мазм&ндарҰндаүҰ болмҰстҰқ кемелдӘгӘн паш ететӘн ж ЖіннагӘ &лҰ кӘтаптҰқ маүҰналарҰн баÇндайтҰн бӘр делдалдҰ, аңиңаттҰ анҰңтап берер бӘр &стаздҰ, адал м&үалӘмдӘ ңалайдҰ, ңажет етедӘ жіне мӘндеттӘ тҚрер шаруҰн талап етедӘ. ЕндӘ б&л мӘндеттердӘ бірӘнен де артҰң орҰндаүан осҰ КӘсӘ екенӘн ЖаратушҰнҰқ еқ жоүарҰ, еқ адал ңҰзметкерӘ сол екенӘне кҚмін жоң екенӘн бӘлдӘл ПайүрдҰ.

Эім, аңҰлҰна бҰлай дедӘ: СонҰмен осҰ тоүҰз аңиңат б&л КӘсӘнӘқ (с.а.у.) Хаң жіне адалдҰүҰна куілӘк етедӘ. Олай болса, б&л КӘсӘ, адам баласҰнҰқ бетке т&тар, маңтанҰшҰ. Оүан берӘлген "Фахр Юлем" (ілемнӘқ маңтҰмдану жіне "ШерефӘ Бени-Адем"ю(АдамзаттҰқ абҰройҰ)>атаүҰ +те орҰндҰ. ОнҰқ ңолҰндаүҰ Рахмани б&йрҰң ҮасиеттӘ Ү&раннҰқ рухани мақҰздҰлҰүҰ сондай, Жер шарҰнҰқ жартҰсҰн жайлауҰ жіне жеке т&лүасҰнҰқ кемелдӘгӘ менӘптӘ, Ұ ңасиеттерӘ; мҰна ілемдегӘ еқ ңадӘрлӘ т&лүа осҰ кӘсӘ екенӘн айүаңтайдҰ. ЖаратушҰмҰз жайҰнда еқ мақҰздҰ с+з - СонӘкӘ.

Кел, назар аудар! Б&л үажайҰп т&лүанҰқ айдай анҰң, жҚздеген пен маларҰнҰқ ңуатҰна жіне дӘнӘндегӘ мҰқдаүан &лҰ негӘз аңиңаттарүа сҚйенӘп жеткӘзген бҚкӘл міселелерӘнӘқ негӘзӘ мен бҚкӘл +мӘрӘнӘқ маңсатҰ, Уажиб-ул-УжудтҰқ болмҰсҰна жіне бӘрлӘгӘне жіне сипатҰна жіне есӘмдерӘне діолар блҰп куілӘк ету, ОнҰқ бар екенӘн ділелдеу, жариÇлау, тҚсӘндӘру.

Демек, б&л ілемнӘқ рухани КҚнӘ жіне ЖаратушҰмҰздҰқ еқ жарңҰн ділелӘ ХабибуллаҒ - ОсҰ КӘсӘ. ОнҰқ куілӘБ&л жеаттап, растап, ңабҰлдайтҰқ жіне алданбайтҰн, алдамайтҰн Қш Қлкен айүаң бар.

БӘрӘншӘ айүаң: "Егер үайҰп пердесӘ ашҰлса сенӘмӘм кҚшеймейдӘ" деген Имам Юлию(РадиаллаҒу анх)>жп ідӘлрде т&рҰп үарҰш пен ИсрафилдӘқ зор т&лүасҰн тамашалаүан Һаус Аүзамю(Үуддуси сиррух)>сиÇңтҰ жанарҰ +ткӘр, үайҰптҰ к+ретӘн парасаттҰ мҰқдаүан хаң жолизалартаушҰлар мен Қлкен іулиелерден т&ратҰн Юл-Ә М&хаммедю(ПайүамбарҰмҰздҰқ &рпаүҰ)>деген атпен ілемге ійгӘлӘ н&рлҰ жамаүат. БарлҰүҰ бӘрлесӘп растап отҰр.

ЕкӘншӘсӘ: К+шпелӘ бӘр ңауҰм, ңарақүҰлҰң Ұ кемеаүан кезеқде +мӘр сҚрӘп, ҮоүамдҰң +мӘрден жіне саÇси аүҰмдардан бейхабар кӘтапсҰз, надандҰңтҰқ ңоŞ ңарақүҰлҰүҰнда жҚрӘп, +те аз уаңҰттҰң ӘшӘнде мідени болҰп, ірӘ еқ сауаттҰ, ңоүамдҰң жіне саÇси +мӘр жаүҰнан еқ озҰқ ӘстӘармен, ҚкӘметтерге &стаз ірӘ жол к+рсетушӘ,

шӘншӘсӘ: Юр үасҰр сайҰн мҰқдаүан мҚшесӘ болүан жіне ірңайсҰсҰ ір тҚрлӘ салада тереқ бӘлӘм жиүан ү&ламалардан ң&ралүандаүанн жамаүат. ОлардҰқ бӘрӘн-бӘрӘ ңолдап, үҰлҰми тҚрде растауҰ.

Демек, б&л КӘсӘнӘқ (с.а.у.) Уахданиеткею(АллаҒтҰқ бӘрлӘгӘне)>куілӘгӘ жеке жай нірсе емес, +зӘмен шектелмейдӘ. Ол - баршаүа ортаң, кҚллӘ, шайңалмайтҰн ірӘ бҚкӘл шайтан атаулҰҰнадайсе ешбӘр т&рүҰдан ңарсҰ шҰүа алмайтҰн бӘр куілӘк-айүаң.

БаңҰт үасҰрҰнда аңҰлҰмен бӘрге саÇхат жасаүан ілгӘ дҚние ңонаүҰ жіне +мӘрге сапар шеккен саÇхатшҰ осҰндай шешӘмгӘ келдӘ. ОнҰқ ілгӘ н&рлҰ медреседен алүан дірӘсӘне ңҰсңа бӘр енӘн кретӘнде бӘрӘншӘ б+лӘмнӘқ он алтҰншҰ міртебесӘнде бҰлай делӘнген едӘ:

ЖИұРМАСұНШұ

[Тақ намазҰ мен аңшам намазҰнан кейӘн ңайта-ңайта оңҰлуҰ +те сауаптҰ, жіне наңтҰ хабарлар бойҰнша ӘшӘнде Исм-Ә Аүзам Çүни АллаҒу ТаүаланҰқ еқ &лҰ есӘмӘ бар үатҰнҰухид с+йлемӘ, он бӘр кілимадан (с+зден) т&радҰ. ЮрбӘр кілимасҰ сҚйӘншӘ хабар жеткӘзӘп, ңуантадҰ. Эім РубубиеттӘқ тіухид міртебесӘ, Ғім Исм-Ә Аүзам т&рүҰсҰнан УахдеттӘқ &лҰлҰүҰ мен УахданиеттӘқ кемелдӘ жіне . ОсҰ тереқ жіне &лҰ аңиңаттҰқ тҚсӘнӘктемесӘ басңа "С+здерде" баÇндалүандҰңтан, бӘр кезде берӘлген уідеге орай ізӘрше м&нҰқ мазм&нҰн ңҰсңаша "ЕкӘ б+лӘм" жіне бӘр "КӘрӘспе" арңҰлҰ баÇндаймҰз.]

КӨРӨӘсӘне ЖаратҰлҰстҰқ бастҰ маңсатҰ жіне болмҰс атаулҰнҰқ &лҰ нітижесӘ "Иман-Ұ БиллаҒ" Çүни АллаҒңа иман. АдамгершӘлӘктӘқ еқ жоүарүҰ міртебесӘ, соқүҰ сатҰсҰ - "Иман-Ұ БиллаҒ" ӘшӘндегӘ "МаүрифатуллаҒ" Çүни Алдеген тану. ЖҰндар мен адам баласҰнҰқ наүҰз баңҰтҰ мен еқ т&щҰмдҰ нҰүметӘ сол МаүрифатуллаҒ ӘшӘндегӘ "МухаббатуллаҒ" Çүни АллаҒңа деген махаббат. Адам рухҰнҰқ шҰнайҰ шаттн ң&тңн жҚрегӘнӘқ ңуанҰшҰ сол МухабатулаҒтан туҰндайтҰн рухани ліззатта.

Иі, шҰнайҰ шаттҰң пен зор ңуанҰш, наүҰз баңҰт, кӘршӘксӘз ліззат, МаүрифітуллаҒта пен Мухаббітулла&ңсат ларсҰз болмайдҰ. Жанаб-Ұ ХаңтҰ танҰүан жіне махаббат танҰтңан адам Әс жҚзӘнде, Ç

болмаса рухани тҚрде мол баңҰтңа, нҰүметке, сҰрүа, н&рүа б+ленедӘ. ОнҰ наңтҰ танҰма, жер Қймеген адамнҰқ жанҰ да, тінӘ де азапңа тҚсӘп, шексӘз Қрей мен ңайүҰүа душар боладҰ.

Иі, мҰна алай-дҚлей дҚниеде тӘршӘлӘктӘқ ңамҰн жеп, сеқдей соңтҰүҰсңан адамдардҰқ арасҰнда жемӘсӘ жоң +мӘр кешкен, иеслӘгӘ бмңоршҰсҰз, ілсӘз бӘр адам пенде дҚниенӘ билеген с&лтан болса да, ң&нҰ ңанша? МӘне, м&ндай аласапҰран тӘршӘлӘкте, м&қлҰ да фіни ңу дҚниеде, адам баласҰ +зӘнӘқ ИесӘн танҰмаса, ЖаратушҰсҰн таппаса, неткен бейшара сергелдеқ кҚй кешет+мӘрдесӘнӘктӘ. Ал, иесӘн тауҰп, онҰ танҰса, СонҰқ мейӘрӘмдӘлӘгӘне сенӘп, ң&дӘретӘне арңа сҚйейдӘ. Ол кезде мҰна ҚрейлӘ дҚние саÇбаңңа жіне сауда-саттҰң орнҰна айналадҰ.

БӘрӘнша,

м

МҰна тіухид с+йлемӘнӘқ ірбӘр кілимасҰнда ңуанҰштҰ хабар бар. ЮрбӘр хабарҰнда шипа, ірбӘр шипасҰнда рухани ліззат бар.

олардан ңорңҰп Қрейленбе... ЯйткенӘ, бҚкӘл ілемнӘқ с&лтанҰ бӘреу. БарлҰң нірсенӘқ кӘлтӘ де, тӘзгӘнӘ де СонҰқ ңолҰнда. БірӘ СонҰқ імӘрӘмен боладҰ. ОнҰ тапсақ, бҚкӘл арманҰқ о МӘнеҰп, ір нірсеге ңарҰздар болудан ң&тҰлҰп, Қрейден арҰласҰқ".

МемлекеттӘқ С&лтанҰ бӘреу боладҰ. БилӘк ҚстемдӘгӘнде серӘгӘ болмайдҰ. БӘраң, билӘк басңармасҰндаүҰ ңҰзметшӘлерӘ онҰқ серӘктерӘ болҰп саналадҰ. ҮабҰлдау кезӘнде с&лтаннҰқ" арңҰҰна іркӘмдӘ кӘргӘзбейдӘ. "ЯтӘнӘшӘқ болса, бӘзге айт" деп, кедергӘ боладҰ.

БӘраң, соқҰ мен бастауҰ жоң, міқгӘлӘктӘқ с&лтанҰ - АллаҒу ТаүаланҰқ билӘгӘнде серӘк жоң. Сол сиÇңтҰ РубубиетӘнде де жірдемшӘлерге, серӘкте шабҰлңтаж емес. ОнҰқ імӘрӘ мен басңаруҰнсҰз, ң&дӘрет-кҚшӘнен тҰс, ешкӘм де ешнірсеге араласа алмайдҰ, ешнірсе Әстей алмайдҰ. ЮркӘм оүан +з +тӘнӘшӘгер адлей айта аладҰ. СерӘгӘ, к+мекшӘсӘ болмаүандҰңтан, +тӘнӘш иесӘне "болмайдҰ, ңабҰлдауүа кӘре алмайсҰқ деп, ешкӘм кедергӘ жасай алмайдҰ.

МӘне, б&л кілима адамзаттҰқ рухҰна мҰнандай сҚйӘншӘ хабар жеткӘзедӘ. НаүҰз иманүа ңолҰ жеткенасаүанҰқ рухҰ, ңандай жаүдайда болсҰн кедергӘсӘз, емӘн-еркӘн, іртҚрлӘ +тӘнӘшӘн, м&қ-м&ңтажҰн ірңашан, кез келген жерде міқгӘлӘк иесӘ, мейӘрӘмдӘлӘк ңазҰнасҰнҰқ МілӘкӘ, баңҰт к+мбелерӘнаҒ ҺалӘ Жімил-Ә ЗҚлджіліл, Үадир-Ұ ЗҚлкімалүа айта аладҰ. ОнҰқ мейӘрӘмӘне б+ленӘп, ң&дӘретӘне арңа сҚйеп, к+қӘлӘ жадҰрап ңуанҰшңа кенеледӘ.

Жіне бҰлай дейдӘ: ұнтҰүҰп жіне ңайүҰсҰн ж&тҰп жҚргенӘқмен, тҚзету ңолҰқнан келмейтӘн мҰна дҚние, Үадд&рҰстахимнӘқ мҚлкӘ. МҚлӘктӘ иесӘне тісӘлӘм ет, соүан тапсҰр... жапасҰн шегудӘқ орнҰна рахатҰн к+р. Ол Хаким, Ғім Рахим. Яз мҚлкӘн емӘн-еркӘн билеп, ңалаүанҰн Әсеке б. Юлденеден ңорҰңңан сітӘқде ИбраҒим ХаңңҰ сиÇңтҰ: "Ү&дайдҰқ жазүанҰн к+ремӘздаүҰ. ҮайүҰнҰқ да бар жаңсҰлҰң жаүҰ деп, &заңтан ңара, араласпа".

МӘне, б&л кілима бҰлайша сҚйӘншӘ хабар бер ЕкӘ ей, адам! ұрҰсҰм таусҰлдҰ, нҰүмет бӘттӘ деп уайҰмдама! ЯйткенӘ, мейӘрӘмдӘлӘк ңазҰнасҰ сарңҰлмайдҰ. Ліззат аÇңталдҰ деп ңайүҰрма. СебебӘ, олар соқсҰз мейӘрӘмдӘлӘк ңазҰнасҰнан келӘп жатҰр. АүашҰ міқгӘ болса, жорҰндатаусҰлса да оңасҰ жоң, ңайтадан жемӘс саладҰ емес пе? НҰүметтердегӘ ліззаттан мҰқ есе тіттӘ ИлаҒи мейӘрӘмдӘлӘктӘқ ӘлтипатҰн шҚкӘр ете ойлау арңҰт+ртеу ліззаттҰ жҚз есе арттҰруүа боладҰ.

Ей, адам! ЯмӘрдӘқ ауҰр жҚгӘн мойнҰқа артҰп іуре болма. ЯмӘрдӘқ ңиҰншҰлҰңтарҰн ойсӘ:>АрҚқӘлме. Тек дҚниеуи, тҚкке т&рүҰсҰз пайдаларҰна ңарап, +мӘрге келгенӘқе +кӘнбе. СенӘқ кемеге &ңсас болмҰсҰқнҰқ т&рмҰс тӘршӘлӘгӘ Хаий-Ұ ҮаŞмнҰқ ңолҰнда.

ШҰүҰндарҰн +зӘ бет-а ңажеттӘлӘктерӘн ңамтамасҰз етедӘ. ЯмӘрдӘқ шексӘз маңсаттарҰ мен нітижелерӘ Соүан тиесӘлӘ. Сен болсақ, ол кемеде штурвалда т&рүан жауҰнгер сиÇңтҰ, ділел ӘқдӘ адал атңар, аңҰсҰн ал, к+қӘлӘқдӘ жійла. Ол "+мӘр" кемесӘнӘқ ңаншалҰңтҰ ңҰмбат, мол табҰс к+зӘ екенӘн ірӘ кеменӘқ иесӘ ңаншалҰңтҰ КірӘм, Рахим екенӘн ойла, ңуан, шҚкӘршӘлӘиенӘқ БӘлӘп ңой! МӘндетӘқдӘ адал атңарсақ, ілгӘ кемеден тҚскен кҚллӘ пайда мен нітиже, бӘр жаүҰнан сенӘқ амал діптерӘқе жазҰладҰ. СенӘ баңи +мӘрмен ңамтамасҰз етӘп, міқгӘ жасатадҰ.

"Сендерге сҚйӘншӘ! ЯлӘм - жоң болу емес, жойҰлу емес, тҰм жаүҰмсҰз нірсе емес, +шу емес, с+ну емес, келмеске кету емес, кездейсоң емес, босңа жоүалу емес... Ол, Файл-Ұ Хаким-Ұ РахимнӘқ жоүарҰсңа шҰүаруҰ, ңонҰс аудару, міқгӘ баңҰт ілемӘне, наүҰз отанүа, атамекенге оралу, жаңҰн ірӘ сҚйӘктӘ жандардҰқ жҚзде тоңсан тоүҰзҰ жиналүан Берзах ілемӘне апара:>ЮҒликӘ".

СЕГӨЗӨНШӨ КЮЛИМА:

Çүни, бҚкӘл ілемдегӘ ерӘксӘз к+з тартатҰн с&лулҰңтар мен ісемдӘктерден де асңан с&лу, ісем жіне барлҰң игӘлӘктердӘқ иесӘ жіне барлҰң сҚйӘктӘластаудқ ңасҰнда ң&нсҰз ңалатҰн, ОнҰқ с&лулҰүҰнҰқ бӘр үана к+леқкесӘ ілемге жетӘп артҰлатҰн Маүбуд-Ұ ЛімÇзіл, Махбуб-Ұ ЛіÇзіл міқгӘ тӘрӘ. ОнҰқ бастауҰ мен соқҰ жоң. АÇңталу, заңр үажа деген кемшӘлӘктерден ада, н&ңсандҰң атаулҰдан пік.

МӘне, б&л кілима жҰн атаулҰүа, адамзатңа жіне барлҰң саналҰларүа жіне бҚкӘл үашҰң атаулҰүа мҰнадай хабар жеткӘзедӘ:

АйналардҰқ +згеруӘ с&лудҰқ ісем к+рӘнӘстесебеп рҰнүҰдан да жақартҰп, к+ркейте тҚседӘ. ОнҰқ бар екенӘ аңиңат, ендеше бірӘ де боладҰ.

ТОҺұЗұНШұ КЮЛИМА:

Çүни, бҚкӘл жаңсҰлҰң СонҰқүни, +да. Жасаүан бҚкӘл жаңсҰлҰңтарҰқ, СонҰқ діптерӘне жазҰладҰ. Атңарүан ірбӘр игӘ ӘстерӘқ тӘркелӘп отҰрадҰ. МӘне, б&л кілима жҰндар мен адамзаттҰ +зӘне ңаратҰп, ңуанҰштҰ хабарҰн бҰлай жеткӘзедӘ:

Ей, бейшаралар! ҮабӘрге ңарай к+шкен кезде, "ңртҚрлӘтеген-ай! Мал-жанҰмҰз таланҰп, еқбегӘмӘз еш болдҰ. МҰна жарҰң, кеқ дҚниеден кетӘп ңарақүҰ, тар ңабӘрге кӘрдӘк-ау" деп, жҰлап-сҰңтап ңайүҰрмақдар. ЯйткенӘ, сендердӘқ бҚкӘл нірселерӘқ самед Һа, атңарүан ӘстерӘқ жазулҰ, жасаүан ңҰзметтерӘқ тӘркеулӘ. ЕқбектерӘқнӘқ аңҰсҰн беретӘн жіне жаңсҰлҰң атаулҰ ңолҰнда, ңандай игӘлӘк болсҰн ңолҰнан келетӘн Зат-Ұ ЗҚлджімал, сендердӘ +зӘне тартҰп, жер астҰна уаңҰтша ңоÇдҰ дар. Санн ң&зҰрҰна алдҰрадҰ. Неткен баңҰттҰ жан едӘқдер. ЯйткенӘ, сендер ңҰзметтерӘқ мен мӘндеттерӘқдӘ атңарҰп болдҰқдар. ҮиҰн кҚндер артта ңалдҰ, ендӘ рахатңа батуүа, мейӘрӘмге б+ленуге бара жатҰрсҰқдар. ҮҰзмет, машаңат дегендермен +лн бӘттӘ. ЕндӘ сол еқбек аңҰларҰқдҰ алуүа барасҰқдар.

Иі, +ткен к+ктемнӘқ амал діптерӘнӘқ параңтарҰ мен атңарүан ңҰзметтерӘнӘқ сандҰңшасҰ тірӘздес дін, т&шӘн седҰ саңтап отҰрүан... келесӘ к+ктемде +те керемет, тӘптӘ б&рҰнүҰсҰнан жҚз есе берекелӘ тҚрде ңайта +сӘрӘп отҰрүан Үадир-Ұ ЗҚлджіліл, ілбетте сендердӘқ +мӘрдегӘ нітижелерӘқдӘ саңтап, ңҰзмеүанҰ ке ңарай мол сҰйлҰң бередӘ.

ОНұНШұ КЮЛИМА:

Ол - Уахид ірӘ Юхад, Çүни барлҰң нірсеге ң&дӘретӘ жетедӘ. Оүан ауҰр тиер нірсегӘлӘ +К+ктемдӘ жарату - гҚлдӘ жаратумен бӘрдей. ЖіннаттҰ жарату, к+ктемдӘ жарату сиÇңтҰ оп-оқай. КҚн сайҰн, жҰл сайҰн, үасҰр сайҰн жақадан жаратҰлүан шексӘз, басҰ. айҰп нірселер ОнҰқ аса ң&дӘреттӘ екенӘне сансҰз тӘлдермен куігерлӘк етедӘ. МӘне, б&л кілима, сҚйӘншӘсӘн бҰлай хабарлайдҰ:

Ей, адам! Атңарүан ңҰзметӘқ, жасаүан ң&лшҰлҰүҰқ босңа кеткен жоң. СҰйлҰң берӘлетӘн жер жіне ба "БасңрайҰ сен ҚшӘн ізӘрленӘп ңойҰлүан. СенӘқ мҰна фіни дҚниеқнӘқ орнҰна міқгӘ Жіннат берӘледӘ.

ЯзӘқ ң&лшҰлҰң етӘп, тануүа тҰрҰсңан Халиң-Ұ ЗҚлжілілдҰқ уідесӘне сенӘм арт. ОнҰқ уідеден таŞҰ істе мҚмкӘн емес. Ү&дӘретӘ шексӘз, еекетӘмемшӘлӘгӘ жоң. Өстеген ӘсӘнде ешбӘр ілсӘздӘк сезӘлмейдӘ. АулақдаүҰ шаүҰн баңшанҰ жаратңанҰ сиÇңтҰ, ЖіннаттҰ да саүан арнап жарата аладҰ жіне жаратңан ірӘ уіде берген. Уіде берген болса,. Сондте уідесӘн орҰндайдҰ.

Сондай-аң, жҰл сайҰн жер бетӘндегӘ жануарлар мен +сӘмдӘктердӘқ Қш жҚз мҰқнан астам тҚрӘн +те жҚйелӘ тҚрде, к+з Әлеспес жҰлдамдҰңпен оп-оқай, тҰм нізӘк тҚрде &йҰңтатҰп, содан соқ оненӘ стҰрүанҰн к+зӘмӘзбен к+рӘп отҰрмҰз. Юлбетте м&ндай Үадир-Ұ ЗҚлжілілдҰқ +з уідесӘн орҰндауүа шамасҰ жетедӘ.

Сондай-аң, ілгӘ Үадир-Ұ Мутлаң, жҰл сайҰн хашир мен ЖіннаттҰқ ҚлгӘлерӘн сан алуан тҚрде к+рсетӘптижеле Эім, к+ктен келген бҚкӘл імӘрлерӘмен міқгӘ баңҰтңа б+лейтӘнӘне уіде берӘп, ЖіннаттҰ сҰйүа тартатҰнҰн сҚйӘншӘлеуде. Эім, онҰқ атңарүан барлҰң ж&мҰстарҰ мен ӘстерӘ +те д&рҰс ірӘ аңиңат, сенӘмдӘ ірӘ мақҰздҰ. Эс Ардаатңан жаратҰлҰсҰна ңарап, олардаүҰ кемелдӘктерден ЯзӘнӘқ де шексӘз кемелӘн, ешбӘр н&ңсандҰүҰ жоң екенӘн бӘлуге боладҰ. Ал, берӘлген уіденӘ орҰ, адам, +тӘрӘк алдау - +те жаүҰмсҰз ірӘ нашар сипат ірӘ Қлкен кемшӘлӘк. Юлбетте ілгӘ Үадир-Ұ ЗҚлжіліл, Хаким-Ұ ЗҚлкімал, Рахим-Ұ ЗҚлжімал берген уідесӘн б&лжҰтпай орҰндап, міқгӘ баңҰт есӘгӘн айңара ашадҰ. Уа, иӘ жінелтӘргендер, сендердӘ Адам аталарҰқнҰқ отанҰ - атамекен Жіннатңа кӘргӘзедӘ.

ОН БӨРӨНШӨ КЮЛИМА:

Çүни, адам баласҰ мҰна сҰнаң алақҰ болүан дҚниеге саҰқ тӘлсауүа жіне ңҰзмет етуге жӘберӘлген. Олар саудасҰн жасап, ңҰзметӘн бӘтӘрӘп, мӘндетӘн аÇңтаүан соқ, +здерӘн жӘберген Халиң-Ұ ЗҚлджілілӘне ңайта ораладҰ. С+йтӘп, Міулі-и КірӘмдерӘне ңауҰшадҰ. çүни, мҰна фіниден к+шӘп, міқгӘ ілем - Алл б&л ең&зҰрҰна шҰүу абҰройҰна б+ленедӘ. çүни, себептердӘқ аласапҰран кедергӘлерӘнен, ңарақүҰ перделерӘнен ң&тҰлҰп, міқгӘлӘк салтанат сарайларҰнда Рабб-Ұ РахимдерӘне пердесӘзлуӘ ілргӘсӘз ңауҰшатҰн боладҰ. Ол жаңта іркӘм тӘкелей +зӘнӘқ ХалиңҰ мен МаүбудҰ, РаббҰ мен СійӘдӘ жіне МілӘкӘ кӘм екенӘн бӘлетӘн жіне табатҰн боладҰ. МӘне, б&л кілинсҰз. лҰң сҚйӘншӘлерден артҰң мҰна сҚйӘншӘнӘ бҰлай деп жеткӘзедӘ:

Ей, адам! Үайда бара жатңанҰқдҰ бӘлесӘқ бе? Үайда апара жатҰр, ойландҰқ ба? "ОтҰз екӘншӘ с+здӘқ" соқҰнда баÇндалүанҰй.

БӘр саүаттҰң +мӘрӘ дҚниенӘқ мҰқ жҰлдҰң шат-шадҰман +мӘрӘнен артҰң Жіннатңа, ал бӘр саүат АллаҒтҰқ жімалҰн, Çүни, ісемдӘгӘн тамашалау, ЖіннаттҰқ мҰқ жҰлдҰң рахат +мӘрӘн &мҰттҰрҰп жӘбӘрӘне ілемге барасҰқ. ОсҰндай бӘр Жімил-Ә ЗҚлджілілдҰқ мейӘрӘмге толҰ аÇулҰ ң&зҰрҰна барасҰқ.

ЯлӘп-+шӘп ң&мартңан, үашҰң болҰп кҚйӘп жанүан фіни, уаңҰтша нірселердегӘ с&лулҰңтауллаҒ дай-аң, айналамҰздаүҰ тамаша ісемдӘктер, АллаҒтҰқ жімалҰнҰқ к+рӘнӘсӘ, Çүни, ОнҰқ ісем есӘмдерӘнӘқ шуаүҰнҰқ &шңҰндарҰ. Жіннат - +зӘнӘқ бҚкӘл с&лулҰүҰмен бӘрге ОнҰқ раңҰмдҰлҰүҰнҰқ арҰлңа сіулесӘ. Жіне барлҰң ң&штарлҰң, махаббат, с&лулҰң пен к+рӘк, ОнҰқ махаббатҰнҰқ &шңҰндарҰ. МӘне осҰндай бӘр Маүбуд-Ұ ЛімÇзілдӘқ, Махбуб-Ұ ЛіÇзілдӘқ ң&зҰрҰна бара жатҰрсҰқ. ОнҰқастауҰ бӘтпейтӘн ңонаңасҰна, Жіннатңа шаңҰрулҰсҰқ. Олай болса, ңабӘрге кӘрерде жҰламсҰрап емес, кҚлӘмсӘреп кӘр!

Ей, адам! "ЖойҰлуүа, ң&рҰп кетуге, ңарақүҰүайнҰна Әп, к+рӘнбей ңалуүа, шӘрӘп, ҰдҰрап кетуге, себептерге жем болуүа кетӘп барамҰн" деп ңайүҰрма! Сен ң&рҰп кетуге емес, міқгӘлӘкке бара жатҰрсҰқ. ЖойҰлуүа емес міқгӘ жасауүа, ңарақүҰүа емес н&р ілемӘне, Сахип ірӘ МілӘкӘ-Ә ХаңиңидӘқ ң&зҰк+ркеметӘп барасҰқ. С&лтан-Ұ ЮзелидӘқ орталҰүҰна ораласҰқ. К+рӘнгенге жем болуүа емес, дара бӘреудӘқ алдҰна жіне тҰнҰүуүа барасҰқ.

Демек, б&л ңоштасу емес, ңауҰшу, айҰрҰлҰсу емес, кездесу.

ЕкӘншӘ б+лӘм

МӘне, осҰндай Уахид-Ә Ахадңа сенбеген жан сансҰз ң&дайларүа сенетӘн боладҰ немесе аңҰмаң скептиктер сиÇңтҰ +зӘнӘқ де, үаламнҰқ да болмҰсӘ жар ңа шҰүаратҰн боладҰ.

бойлҰ, осҰлай бҚкӘл нірсенӘқ бастауҰна назар аударҰлса ӘлӘмнӘқ тҚсӘнӘктемесӘ... соқҰна назар аударҰлүан сайҰн ЖаратушҰнҰқ жоспарҰ мен баÇнҰ... сҰртҰна зер салҰнса, Яз ңалауҰн орҰндайтҰн,

БасңарушҰнҰқ аса +нерл алдҰр жарасҰмдҰ к+йлегӘ, ал ӘшӘне ҚқӘлген сайҰн Ү&дӘреттӘқ +те жҚйелӘ тҚрде Әс атңарушҰ ң&рҰлүҰсҰ екенӘне куі боламҰз.

СіттӘ бӘр кҚнӘ тереқм дейднҰс ҚстӘнде МаликиеттӘқ &лҰ міртебесӘ мен ТіуҒид аүзамнҰқ &лҰлҰүҰн к+рсететӘн ділелдер мҰна ілсӘз паңҰрдҰқ ойҰна араб тӘлӘнде илҒам боп келдӘ. Сол тереқ толүанҰстҰқ ң&рметӘне аран анҰңтӘн сол ңалпҰнда ңалҰп, соқҰнан маүҰнасҰ баÇндалмаң.

Сондай-аң, үалам да діл сол ң&дӘрет ңаламҰмен жазҰлүан кеқ к+лемдегӘ үажайҰп таүдҰр дастанҰ. БҚкӘл адамдардҰқ бӘр-банаүа &ңсамайтҰн бет жҚздерӘндегӘ уахдет тақбасҰ мен иҰң тӘресӘп, ңол &стасҰп, бас ңосҰп т&рүан бҚкӘл жаратҰлҰс атаулҰнҰқ ҚстӘндегӘ УаҒданиеттӘқ м+рӘне УарҰна Ахадтан басңа бӘреудӘқ ңатҰсҰ болуҰ мҚмкӘн бе?

мазм&н. СонҰй: Малик-ул Мулкю(АллаҒ)>алҰп ілемдӘ, ісӘресе жер бетӘн үажайҰп тҚрде жаратңан. БӘр-бӘрӘ ӘшӘнде сансҰз шеқберлер, ірбӘр шеқбердӘқ ір ңайсҰсҰ егӘс алңабҰ, кезеқ-кезеқӘмен, мезгӘл-мезгӘл үасҰр сайҰн егедӘ, орадҰ, +нӘм аладҰ. МҚлкӘне тоңтаусҰз жршӘлӘкстетедӘ, басңарадҰ. Еқ Қлкен шеқбер болүан зіррелерю(атомдар)>ілемӘн егӘстӘк алңабҰ етӘп, ірдайҰм үаламнҰқ к+лемӘндей +кӘмдердӘ ң&дӘретӘмен, хикметӘмен сол алтерӘ іегедӘ, орадҰ, жинайдҰ. ШіҒадатю(материÇлҰң)>ілемӘнен үайҰп ілемӘне, ң&дӘрет шеқберӘнен ӘлӘм шеқберӘне ж+нелтедӘ. Сонан соқ орташа бӘр шеқбер болүан жер бетӘнда болсондай бӘр егӘстӘк алңабҰ етӘп, мезгӘл сайҰн ілемдердӘ, тҚрлердӘ сонҰқ ӘшӘне егедӘ, орадҰ, жинайдҰ. Рухани +нӘмдерӘн де үаиби, аңҰреттӘк мисали жіне маүнауӘлӘп ждерӘне ж+нелтедӘ. Одан да кӘшкене бӘр шеқбер болүан бӘр баңшанҰ +з ң&дӘретӘмен жҚз рет, мҰқ рет толтҰрҰп, хикметпен босатадҰ. Одан да кӘшкене бӘр шеқбер болүан тӘршӘ ҚшӘн сӘнен, міселен: бӘр аүаштан, бӘр адамнан, онҰқ +зӘнен жҚз есе к+п +нӘм аладҰ. Демек, Ол Малик-ул Мулк Қлкен-кӘшӘ, жалңҰ-жалпҰ, барлҰң нірселершемсӘзңайсҰсҰн моделһ жасап, жҚз тҚрлӘ жақа +рнектер мен безендӘрӘлген +нерлӘ киӘмдердӘ кигӘзедӘ, есӘмдерӘнӘқ к+рӘнӘстерӘ мен ң&дӘретӘнӘқ м&үжизаларҰн к+рсетедӘ. Яз мҚлкӘнӘқ ірңайсҰсҰн параң тҚрӘнде жаратңан, ір параңңа жҚз тҚрлӘ ХазрелҰ хаттар жазҰп, хикметтерӘнӘқ ділелдерӘн паш етедӘ, саналҰларүа оңҰтңҰзадҰ.

МҰна алҰп ілемдӘ мҚлӘк тҚрӘнде жасаумен ңатар адамдҰ да іртҚрлӘ ң&рал-жабдҰңк+бӘне ңамтамасҰз етӘп, сезӘмдер берген. ЮсӘресе, ніпсӘ, ңалау, ңажетсӘну, тібет, тойҰмсҰздҰң жіне маңсат-талап берӘп, ауңҰмҰ кеқ иелӘгӘндегӘ барлҰң нірсеге м&ңтаж ң&л тҚрӘнде жаратңан. Яте ауңҰмдҰ АлейҒар ілемӘнен бастап, с+йтӘп бӘр шҰбҰнүа дейӘнгӘ бҚкӘл нірсенӘ егӘс алңабҰ етӘп, кӘшкентай үана адамдҰ сол алҰп иелӘгӘне баңҰлаушҰ, тексерушӘ, баүбан, саудагер, делдал жіне +зӘне ң&л, ң&рметшарҰ даң, сҚйӘктӘ тҰқдарман ңҰлүан Маликул Мулк АллаҒтан басңа бӘреу осҰ иелӘктӘ басңарҰп, ілгӘ ңҰзметшӘ ң&лүа ңожайҰн бола ала ма? Солай болуҰ мҚмкӘн бе?

с+йлемӘ. МаүҰнасҰ бҰлай: ЖаратушҰ ХаңтҰқ алҰп ілемдегӘ +нерӘнӘқ маүҰналҰлҰүҰ сонша, сол +нер бӘр кӘтап тҚрӘнде ортаүа шҰүҰп, үаламдҰ алҰп бӘр

#261сҰнан тҚрӘне келтӘргендӘктен, адамбаласҰнҰқ аңҰлҰ шҰнайҰ хикмет кӘтапханасҰн содан алдҰ жіне соүан ңарап жаздҰ. Жіне сол хикмет кӘтабҰнҰқ аңиңатпен асҰнҰқҰс дірежесӘнӘқ жоүарҰлҰүҰ жіне аңиңаттан медет алҰп т&рүандҰүҰ сонша лҰ КӘтаб-Ұ МубиннӘқ бӘр н&сңасҰ болүан Ү&ран ХакӘм тҚрӘнде жариÇ етӘлдӘ. Сондай-аң, үаламдаүҰ +нерӘ Қрде клӘгӘнӘқ кемелдӘгӘнен кӘтап бейнесӘне ендӘ. АдамдаүҰ реқдерӘ мен хикмет +рнектерӘ де с+йлеу тҚрӘнде шешек аштҰ. çүни, ол +нер туҰндҰсҰнталау ҰналҰлҰүҰ, ерекшелӘгӘ, к+ркемдӘгӘ сондай, сол тӘрӘ машинадаүҰ жабдҰңтар фонограф секӘлдӘ тӘлге келдӘ, с+йлеттӘрдӘ. Жіне осҰ тамаша жаүдайда т&рүан оүан Раббани реқ берӘлгендӘгӘ соншл м&үжериÇлҰң денеден т&ратҰн жансҰз бастан рухани, үаиби, жанҰ бар тӘрӘ баÇндау, с+йлеу гҚлӘ ашҰлдҰ. Жіне сол адамнҰқ басҰндаүҰ с+йлеу жіне баÇндау ңабӘлетӘне жоүарҰ дірежедегӘ жабдҰңтар мен мҚмкӘнжерӘмд берӘлгенӘ сонша Юзіли С&лтанмен с+йлеушӘ бола алатҰндай дірежеге шарҰңтаттҰ, дамҰттҰ. çүни, адамнҰқ болмҰсҰндаүҰ Раббани боÇу АллаҒтҰқ оүан тӘл ңатуҰ деген гҚлдӘ аштҰ. БҚкӘл жаратҰлҰстардаүҰ кӘтап дірежесӘне келген +нерге ж. К+қӘам бойҰндаүҰ с+йлесу маңамҰна жеткен реқктерге Уахид Ахад, АллаҒтан басңа бӘреудӘқ араласуҰ мҚмкӘн бе? Юсте мҚмкӘн емес.

с+йлемӘ: маүҰнасҰ бҰлай: ИліҒи Ү&дӘрет, алҰп ілемде РубубиетӘнӘқ айбҰнҰн к+рсетуде. Ал, Раббани мейӘрӘм шаүҰн ілем тҚрӘндегӘ адамда нҰүметтердӘ жҚйеге келтӘруде. çүни, ЖаратушҰнҰқ деп детӘ -КибриÇ жіне лҰлҰң т&рүҰсҰнан, үаламдҰ айбҰндҰ бӘр сарай секӘлдӘ жаратуда. КҚндӘ алҰп Êлектр лампасҰ, АйдҰ шам, ж&лдҰздардҰ шҰраңтардай жайнатҰп ңойүан, ÊлектрлендӘрген. Жер бет ңазӘртархан, егӘс алңабҰ, баңша кӘлем етӘп ңойүан. ТаулардҰқ да ірңайсҰсҰн ңойма, жеке-жеке тӘреу ңамал жасаүан, таүҰсҰн таүҰ.....

БҚкӘл нірселердӘ кеқ к+лемде сол Қлкен сарайдҰқ ңажеттӘ жабдҰңтарҰ тҚрӘне келтӘрӘп, РубубиетӘнӘқ айбҰнҰн салтанатуану кде к+рсеткенӘ секӘлдӘ, Жамал т&рүҰсҰнан алүанда МейӘрӘмӘн де, еқ кӘшкене тӘршӘлӘк иесӘне дейӘнгӘ ір бӘр рух иесӘне нҰүметтӘқ неше тҚрӘн берӘпүҰз боарңҰлҰ жҚйеге келтӘредӘ. БасҰнан аÇүҰна дейӘн нҰүметтерге сіндеп, мейӘрӘмӘмен, жомарттҰүҰмен безендӘредӘ. Сол &лҰлҰң айбҰнҰна ңарсҰ мейӘрӘмнӘқ жамалҰн, Қлкен тӘлдерге ңарсҰ

кӘшкене тӘлн заттортаүа ңоÇдҰ. çүни, КҚн мен ҺарҰш секӘлдӘ алҰп денелер айбҰндҰлҰң тӘлӘмен Иа, Жалил! Иа, Кібир! Иа, Азим! деген уаңҰтта шҰбҰн-шӘркейлер мен балҰңтар секӘлдӘ &саң жіндӘктер мейӘрӘм тӘлӘмен Иа, Жам жамаү, Рахим! Иа, Кірим! деп, сол бӘр &лҰ іуенге нізӘк іуездерӘн ңосадҰ, тіттӘ кҚйге айналдҰрадҰ. Ол Жімил, Жілил АллаҒтан басңа бӘреудӘқ осҰ бӘр алҰп жіне шаүҰн ілемдердӘ жарату т&рүҰсҰнан +з бетӘнше араласа алуҰ мҚмкӘн бе? аңҰрудмҚмкӘн емес.

&шҰндай үана жалҰнүа мҰқ батпақ жалүҰ ж&тңҰзҰп жӘберуге кӘмнӘқ шамасҰ келедӘ... таүҰсҰн таүҰ... РубубиеттӘқ айбҰндҰлҰүҰ т&рүҰсҰнан алүанда БҚкӘл нірсе, ір бӘр Êлемент, ір бӘр аспÇтҰп оесӘ Уахид-Ұ ЗулжілалдҰ к+рсетедӘ.

СонҰмен, Жілалю( лҰлҰң)>жіне Хашметю(айбҰндҰлҰң)>т&рүҰсҰнан Уахидиет к+рӘнетӘнӘ сиÇңтҰ, Жамал мен Рахметю(мейӘрӘмдӘлӘк)>т&рүҰсҰнан да нҰүмет пен ихсаню(жушҰ бау)>Ахадиет-Ә ИліҒиенӘ жариÇ етедӘ. ЯйткенӘ, тӘршӘлӘк иелерӘнде ісӘресе адамда, бҚкӘл осҰ +нерлердӘқ ӘшӘнен сан тҚрлӘ нҰүметтердӘ тҚсӘнетӘнштарлҰл алатҰн, ңажет ететӘн жабдҰңтар мен ң&ралдар бар. АллаҒтҰқ бҚкӘл ілемде к+рӘнӘп т&рүан барлҰң есӘмдерӘнӘқ ш&үҰласҰна б+ленуде. БҰлайша айтңанда, лупанҰқ орталҰң нҚктесӘ ӘспеттӘ. йүҰзҰп болмҰс айнасҰ арңҰлҰ бҚкӘл Юсма-и ХуснанҰ бӘрден к+рсетӘп, Сол арңҰлҰ АллаҒтҰқ АхадиетӘн жариÇ етедӘ.

ҮҰсңаша мазм&нҰ бҰлай. Сани-Ұ Зулжалал мҰна ілемдӘ т&тастай алүанда Қлкен тақбасҰн, ал жеке-жеке б+лшектерӘнӘқ ірңайсҰсҰна да уак+птегақбасҰн ңойүан. ЮлемнӘқ кӘшӘрейтӘлген н&сңасҰ - адамнҰқ денесӘне жіне бетӘне Уахданиет тақбасҰн басңанҰндай, ірбӘр аүзасҰнда да Уахдет м+рӘ бар. Иі, Үаддан беулджелал барлҰң нірсеге, жалпҰүа да, жалңҰүа да, ж&лдҰздарүа да, атомдарүа да Уахдет м+рӘн басңан. Олар соүан ділел боладҰ.

ОсҰ бӘр &лҰ аңиңат, ЖиҰрма екӘншӘ С+зде, ОтҰз екӘншӘ С+зде жіне ОтҰз ҚшӘншӘ МектубтҰқ ОтҰз Қш терезесӘндң ңой.анҰң жіне кесӘмдӘ тҚрде ділелденгендӘктен, с+здӘ соларүа ңалдҰрҰп осҰ жерден тоңтатамҰз.

МҰна үаламүа ңарасаң, бау-баңша секӘлдӘ. Т+бесӘ биӘктегӘ ж&лдҰздармен к+мкерӘлген, жер бетӘ ісем жаратҰлҰстармен безендӘрӘлген.

Ұ тҰнҰбаңтҰқ аспанҰнда м&нтаздай тӘзӘлген н&рлҰ ж&лдҰздар мен жердегӘ хикметтӘ, зинеттӘ жаратҰлҰстардҰқ ір ңайсҰсҰ +здерӘне тін тӘлдерӘмен: "БӘз, БӘр Үадир-Ұ ЗулджалалдҰқ ң&дӘретӘнӘқ м&үжизаларҰмҰз.да да ЖаратушҰнҰқ, Үадир ШебердӘқ жалүҰз екендӘгӘне куілӘк етемӘз" дейдӘ.

СонҰмен үалам баүҰндаүҰ ж&лдҰздар мен жаратҰлҰстар жіне жер шарҰ баңшасҰндаүҰ +сӘмдӘктер мен хайуанаттар жіне аүаштар мен +сӘмдӘктердӘқ басҰндаүҰ гҚлдер мен жемӘстер. ШексӘз дірежедегӘ жоүарүҰ дауҰспен жар салҰпАл, м&олуда.

БӘздӘқ ЖаратушҰмҰз ірӘ МусаувиримӘзю(БейнелеушӘмӘз)>жіне бӘздӘ сҰйүа тартңан Үадир-Ә Зулджалал, Хаким-Ә Бимисал, Кірим-Ә ПҚрнауал бҚкӘл нірсеге ң&дӘретӘ жетедӘ. Еш нҚбин">үан ауҰр келмейдӘ. Еш нірсе ОнҰқ ң&дӘрет аÇсҰнан тҰс ңалмайдҰ. ОнҰқ Ү&дӘретӘне зіррелер мен ж&лдҰздар бӘрдей. ЖалпҰ да, жалңҰ да бӘрдей, оқай. ЖалңҰ нірсе жалпҰдай мақҰздҰ. ОнҰқ Ү&дӘретӘне еқ Қлкен нірсе еқ кӘшкене нірседей жеқӘл келедӘ. КӘшке тҚрдесе Қлкен нірседей +нерлӘ, тӘптӘ +нер жаүҰнан кӘшкене нірсе Қлкеннен де кҚрделӘ. БҚкӘл +ткен шаңтаүҰ жҚзеге асҰрҰлүан Ү&дӘрет үажайҰптарҰ, Үадир-Ұ Мутли ілем(ШексӘз Ү&дӘреттӘ АллаҒ)>болашаңта болуҰ мҚмкӘн бҚкӘл үажайҰптарүа ң&дӘретӘ жететӘнӘне куілӘк етедӘ. КешегӘ

кҚндӘ жаратңан ертеқгӘ кҚндӘ де жарататҰнҰ секӘлдӘ, +ткен шаңтҰ жасаүан Зат-Ұ Үадир, болашаңтҰ да ж ңозүаҰ. ДҚниенӘ жаратңан Хаким Шебер аңҰреттӘ де жаратадҰ. Маүбуд-Ұ Билхаң тек ңана сол Үадир-Ә Зулджалал. Махмуд-Ұ БилҰтлаң та жалүҰз Сол. Соүан үана ң&лшҰлҰң етӘледӘ. Маңтау мен мадаң та, шҚкӘр де соүан тиесӘн, Алспан мен ЖердӘ жаратңан Хаким Шебер, аспан мен жердӘқ еқ мақҰздҰ нітижесӘ, үаламнҰқ еқ тамаша жемӘсӘ болүан адамдҰ бостан-босңа тастауҰ, себептер мен кездейсоңтҰңңа тапсҰрҰп хикметӘн ібестӘкеледӘналдҰруҰ мҚмкӘн бе? МҚмкӘн емес. Хаким, Алим бӘреудӘқ бӘр аүашңа +те мін берӘп, кҚтӘп-баптап, аса хикметпен ретке келтӘре т&ра, сол аүаштҰқ нітижесӘ, пайдасҰ болүан жемӘстерӘне ңарамауҰ, елемеуӘ мҚмкӘн бе? С&үанаң ңолд+зӘ жеерӘп, босңа шашуҰ заÇ кетӘруӘ мҚмкӘн бе? Юлбетте, ңарамауҰ, елемеуӘ мҚмкӘн емес.

Аүашңа жемӘстерӘ ҚшӘн мін берӘледӘ. МӘне, б&л үаламдаүҰ тҚйсӘк иесӘ жіне еқ кемел жемӘсӘ, нітижесӘ, маңсатҰ - адам. ҺаламнҰқ Хаким шеберӘ НемесйсӘктӘ жемӘстердӘқ жемӘсӘ болүан шҚкӘр мен ң&лшҰлҰңтҰ, алүҰс пен махаббаттҰ басңаларүа берӘп, анҰң к+рӘнӘп т&рүан хикметӘн еш ңҰлуҰ немесе шексӘз ң&дӘретӘн дірменсӘздӘкаҒид-ҰалдҰруҰ немесе шексӘз ӘлӘмӘн надандҰңңа айналдҰруҰ мҚмкӘн бе? ЖҚз мҰқ рет мҚмкӘн емес.

МҰна үалам сарайҰнҰқ жасалуҰндаүҰ Раббани маңсаттардҰқ себебӘ болүан тҚйсӘк иелерӘнӘқ жіне тҚйсӘк иелеаңтҰқюҚлкенӘ болүан адамзаттҰқ, +зӘ б+ленген нҰүметтерге жауап ретӘнде жасаүан шҚкӘрлерӘ мен ң&лшҰлҰңтарҰ, сол сарайдҰқ Шебер ИесӘнен басңаүа кетуӘ мҚмкӘн бе? НегӘзгӘ маңсат болүан шҚкӘр мен ң&лшҰ маүлқ басңаларүа жасалуҰна Сол Сани-Ұ ЗулджалалдҰқ мҚмкӘндӘк беруӘ мҚмкӘн бе?

СансҰз нҰүметтермен тҚйсӘк иелерӘн +зӘне үашҰң етӘп, сансҰз м&үжизалҰ +нерлермен +зӘн соларүа танҰстҰрсҰн да, олардҰқ шҚкӘрӘ мен ң&лшҰлҰңтарҰнҰмен жтарҰ мен махаббаттарҰн, танҰмдарҰ мен ңарҰздарлҰңтарҰн себептер мен табиүатңа ңалдҰрҰп, +зӘнӘқ мін бермеуӘ, шексӘз хикметӘн жоңңа шҰүаруҰ Рубубиет билӘгӘн еш ңҰлуҰ зипала бе? ЖҚз мҰқ рет мҚмкӘн емес!

К+ктемдӘ жарата алмаүан жіне бҚкӘл жемӘстердӘ жасай алмаүан, барлҰүҰнҰқ тақбаларҰ бӘрдей болүан жер бетӘндегӘ бҚкӘл алмалардҰнан "Юа алмаүан бӘреудӘқ, олардҰқ кӘшкене н&сңасҰ болүан бӘр

тҚйӘр алманҰ жаратҰп, сол алманҰ бӘреуге нҰүмет ңҰлҰп жегӘзуӘ, алүҰсҰн алуҰ, шҚкӘр еткӘзуге келгенде Махмуд-Ұ Биитлаңңа ортаң болуҰ мҚмкӘн бе? Еш мҚмкӘн емес! ЯйткенӘ бӘр алсҰнда,Әм жаратңан болса, дҚниедегӘ бҚкӘл алмалардҰ да жаратңан Сол. ЯйткенӘ, бірӘнӘқ тақбаларҰ бӘр. АлмалардҰ кӘм жаратңан болса, бҚкӘл дҚниедегӘ ризҰң к+зӘ болүан даңҰлдар мен жемӘстердӘ де жаратңан Сол. Демек, еқ кӘшкене бӘр тӘршӘлӘк иесӘнхадис кӘшкене нҰүметтӘ бҚкӘл үаламнҰқ ЖаратушҰсҰ, Реззаң-Ұ ЗулджелалдҰқ +зӘ тӘкелей берӘп т&р. Ендеше, алүҰс пен хамд тӘкелей соүан тиесӘлӘ. СондҰңтан үаламдаүҰ аңиңаттар тоңтаусҰз тҚрде хаң тӘлӘмен

дейдӘ.

СонҰмен, осҰ тіуҒид міртебесӘнӘқ &лҰ айүаүҰна бҰлайша ишара етуслим,Басңа бӘр С+зде тҚсӘндӘрӘлӘп ділелденгенӘндей жер бетӘнде жаратҰлҰстардҰқ шатҰрларҰ тӘгулӘ, +те айбҰндҰ іскерӘн к+рӘп т&рмҰз. Хаий-Ұ ҮаиŞмнҰқ сансҰз іскерӘнӘқ ңатарҰнан ір к+ктем сайҰн жақадан ңару-жараүҰн асҰнҰҰ. Ал Ұптан келетӘн жақа іскердӘқ майданүа шҰңңанҰн к+ремӘз. Б&л іскерлерге де зер салсаң, +сӘмдӘктер сҰнҰбҰнҰқ екӘ жҚз мҰқнан, хайуанаттардҰқ жҚз мҰқнан астам тҚрлӘ ңауналарҰн к+рудемӘз. Юр &лттҰқ, ір тайпанҰқ киӘмӘ б+лек, азҰүҰ б+лек, тілӘмӘ б+лек, іскерден босатҰлу мерзӘмӘ б+лек, ңару-жараүҰ б+лек, іскери мерзӘмдерӘ б+лек болуҰна ңараүан. бӘр лҰ ңолбасшҰ шексӘз ң&дӘретӘмен, хикметӘмен, шексӘз ӘлӘмӘмен басңарҰп, сарңҰлмас мейӘрӘмӘмен, таусҰлмас ңазҰнасҰмен еш ңайсҰсҰн &мҰтпай, жақҰаптҰ мшатастҰрмай, кешӘктӘрмей Қш жҚз мҰқнан астам &лттар мен тайпалардҰқ барлҰүҰн жарҰлңап, кемел &ңҰптҰлҰңпен, толҰң +лшеммен, +з уаңҰтҰнда азҰңтарҰн жеке-жеке жеткӘзӘп, б+лек-б+лек тілӘм жасатҰп, жеке-жеке мӘндеттен босатҰп жатңанҰн к+зӘ бар жанек. К к+редӘ, жҚрегӘ бар жан айнелÇңин куі боладҰ.

аÇтҰн оңҰтңҰзуда.

хикмет пен тіртӘп шеқберӘнде шексӘз мейӘрӘм арңҰлҰ атңарҰлуда. Бастан аÇң хикметтермен, пайдалармен, нітижелермен, маңсаттармен нҰ стда.

Демек, БӘр Үадир-Ұ Зулджалал, Хаким-Ә Зулкемал жаратҰлҰс тайпаларҰна жіне ірбӘр тайпадаүҰ майда б+лшектер мен сол тайпалардан ң&рҰлүан ілемдерге +з ң&дӘретӘмен тоңтаусҰз тҚрде +мӘр берӘп, Әс атңартуда. Сонан соқ, +з хикметӘмен мауларҰнен босатҰп, +лтӘредӘ, үайҰп ілемӘне ж+нелтедӘ. Ү&дӘрет шеқберӘнен алҰп, ӘлӘм шеқберӘне жӘбередӘ. СонҰмен, мҰна үаламдҰ т&тастай айналдҰруүа ң&дӘретӘ жетпейтӘн, бҚкӘл уаңҰттарүа ҚкӘмӘ жҚрмейтӘн жіне барлҰң ілемдердӘ бӘр ү БӘр үлүа ң&сатҰп +лтӘрӘп, тӘрӘлтуге ң&дӘретӘ жетпейтӘн, к+ктемдерге бӘр үана гҚл секӘлдӘ тӘршӘлӘк берӘп, жер бетӘне таүҰп, кейӘн +лӘм арңҰлҰ ол жерден ҚзӘп ала алмайтҰн бӘреу, +лӘм мерңат ерудӘқ ИесӘ бола алуҰ мҚмкӘн бе?

Юлбетте, еқ кӘшкене бӘр тӘршӘлӘк иесӘнӘқ +лӘмӘ де, +мӘрӘ секӘлдӘ +мӘрдӘқ бҚкӘл аңиңаттарҰ мен +лӘмнӘқ бҚкӘл тҚрлерӘн ңолҰнда &стаушҰ Зат-Ұ ЗулджалалдҰқ зақҰ арңҰлҰ, р&ңсатҰ арңҰлҰ, імӘрӘ, ңуатҰ, ӘлӘмегенделҰ үана болатҰнҰ хаң.

т&ра т&ру, жомаүан кету деген нірселер тін емес. Б&л аңиңатңа наңтҰ ділел - мҰна үаламнҰқ уаңҰтша екендӘгӘ жіне жойҰлҰп кететӘндӘгӘ. çүни, БҚкӘл жаратҰлҰстар +здерӘнӘқ болмҰстарҰ арңҰлҰ, тӘрӘ екендӘктерӘ арңҰлҰ МіқгӘ ТӘрӘ болмҰстҰқ бар жіне ТӘрӘ екен кезӘнл ОнҰқ болуҰ ешбӘр нірсеге тіуелдӘ емес екенӘне ділел болҰп, куілӘк етуде.

{СӘлтеме*: ЯлтӘру мен тӘрӘлту міселесӘнде ХазӘретӘ Ибрахим Алейхисс СаÇсақ Німрудңа ңарсҰ, кҚннӘқ шҰүуҰ мен батуҰнан с+з ңозүауҰ - жеке тҚрдегӘ +лтӘру мен тӘрӘлтуден жалпҰ +лтӘру мен тӘрӘлтуге ауҰсу. Тереқ аңиңаттарүа +ту. Еқ жарңҰн, кеқ ауңҰмдҰ ділелдӘ к+рсету. Юйтпесе, кейбӘр тіпсӘршӘлер айтеткӘзс к+зге анҰң байңалмайтҰн ділелдердӘ ңойҰп, анҰң к+рӘнӘп т&рүан ділелдӘ айту емес.}

Сол сиÇңтҰ +лулерӘ, жойҰлуларҰ арңҰлҰ да ОнҰқ МіқгӘ тӘрӘ т&раңтҰ екенӘне ділел болҰп, куілӘк етедӘ. ЯйткенӘ, жаратанҰқ мр жойҰлҰп кеткеннен кейӘн артҰнда ңалүан +здерӘ сиÇңтҰлардҰқ тӘрӘ т&руҰ, т&раңтҰ бӘр +мӘр иесӘ бар екенӘн, тоңтаусҰз тҚрде тӘрӘлӘк к+рӘнӘстерӘн жақартуда екенӘн к+рсетедӘ. МҰсалүа, КҚнге ңарсҰ аүҰп жатңан +зеннӘқ бетӘндегӘ к+пӘршӘк жҰлтҰ+здердедӘ. КейӘнгӘлер де діл солай бӘрӘнен соқ бӘрӘ жҰлтҰрап сонан соқ с+нӘп ңалүандай болҰп кете барадҰ. Б&л жҰлтҰрау мен с+ну биӘктегӘ т&раңтҰ бӘр кҚннӘқ т&раңтҰлҰүҰна ділел боладҰ. Сол сиÇңтҰ мҰна ңозүалҰп жҚрген жаратҰлҰстардаүҰк+зңармен +лӘмнӘқ алмасҰп т&руларҰ Хаий-Ұ БаңидҰқ міқгӘ де т&раңтҰ екендӘгӘне куілӘк етедӘ.

ИÇ, бҚкӘл жаратҰлҰс атаулҰ - айна. БӘраң, ңарақүҰлҰңтҰқ н&рүа айна болатҰнҰ секӘлдӘ. ҮарақүҰлҰң ңаншалҰңтҰ ңоŞ болса соншалҰңтҰ анҰң к+рсетедӘ. АбдулиÇңтҰ к+п жаүдайда ңарама-ңайшҰлҰң т&рүҰсҰнан айна болуда. Міселен, жаратҰлҰстар ілсӘздӘктерӘ арңҰлҰ ЖаратушҰ ШебердӘқ ң&дӘретӘне айна болуда. Паң

"ç, ИліҒана! РаббҰмҰз СенсӘқ! ЯйткенӘ, бӘз ң&лмҰз! ЯзӘмӘздӘ тірбиелеуге шамамҰз жетпейдӘ. Демек, бӘздӘ тірбиелеушӘ СенсӘқ!

СенсӘқ Халиңю(ЖаратушҰ)>ЯйткенӘ, бӘз жаратҰлҰспҰз, жасалудамҰз. Різзаң СенсӘқ! Яйн. "Ме бӘз ризҰңңа м&ңтажбҰз. ҮолҰмҰз жетпейдӘ. Демек бӘздӘ жасаүан жіне ризҰүҰмҰздҰ берген СенсӘқ! СенсӘқ Маликю(Ие) ЯйткенӘ, бӘз мімлҚкпӘзю(ң&лмҰз)>БӘзден бамен Хареу бӘздӘ басңаруда. Демек, ИемӘз СенсӘқ! Сен ҺазизсӘқ! Һиззет пен &лҰлҰң ИесӘсӘқ! ЯзӘмӘздӘқ бишара халӘмӘзге ңарасаң, ҚстӘмӘзде үиззаттҰқ к+рӘнӘстерӘ бар. Демек, СенӘқ ҺиззатҰқнҰқ агӘлӘккҰмҰз. СенсӘқ Һани-Ұ Мутлаңю(ШексӘз бай)>ЯйткенӘ, бӘз паңҰрмҰз. ПаңҰрлҰүҰмҰздҰқ ңолҰ жетпейтӘн байлҰң берӘлуде. Демек, Һани СенсӘқ, берушӘ СенсӘқ! Сен Хаии Баңисманда қгӘ тӘрӘ)!>ЯйткенӘ, бӘз +лудемӘз. ЯлуӘмӘз бен тӘрӘлуӘмӘзде т&раңтҰ +мӘр берушӘнӘқ сіулелерӘн к+рудемӘз. Сен БаңисҰқ! ЯйткенӘ, бӘз жойҰлҰн жоңтӘп жатҰрмҰз. СенӘқ т&раңтҰлҰүҰқ мен міқгӘ екенӘқдӘ к+рудемӘз. Жауап берушӘ, ЖарҰлңаушҰ СенсӘқ! ЯйткенӘ, бӘз бҚкӘл жаратҰлҰстар с+йлеу арңҰлҰ жіне хал бес-азбен ірдайҰм зар илеп с&раудамҰз. ЯзӘқнен үана тӘлеп, жалбарҰнудамҰз. ТӘлектерӘмӘз орҰндалҰп маңсатҰмҰзүа жетудемӘз. Демек, бӘзге жауап берушӘ СенсӘқ!"

БҚкӘл жаратҰлетӘнӘнт&тастай да, жеке-жеке алүанда да ірңайсҰсҰ Уійс-іл Үарани секӘлдӘ рухани мӘніжат жасаушҰ айналар. ЮлсӘздӘктерӘмен, паңҰрлҰңтарҰмен, кемшӘлӘктерӘмен, АллаҒтҰқ ң&дӘреҚсетӘн кемелдӘгӘн жариÇ етуде.

онҰмен байланҰсу арңҰлҰ бҚкӘл нірселерге шаүҰлҰсуда. çүни, еш нірсе Одан жасҰрҰ достаҰ мҚмкӘн емес. АшҰң жерде КҚнге ңарсҰ т&рүан жер бетӘндегӘ нірселердӘқ КҚндӘ к+рмеулерӘ мҚмкӘн емес болүанҰндай, Алим-Ә ЗулджалалдҰқ ӘлӘм н&рҰнан бӘр нірсенӘқ жасҰрҰн ңалуҰ, ілгӘ мҰсалдан б&л мсе ңисҰнсҰз. СандҰраң. ЯйткенӘ, ң&зҰр бар. çүни, бҚкӘл нірсе ОнҰқ баңҰлау шеқберӘнде. Ол бірӘн к+рӘп, бірӘн ңамтҰп т&р. МҰна жансҰз КҚн, мҰна ілсӘз адам, мҰна рентген сіулелерӘ секӘлдӘ н&рлҰ нірселер, +здерӘ кейӘннен пайда болүан, кемшӘлӘгӘ моңтҰқ мларҰндаүҰ ңасиет кейӘннен берӘлген болса да, олардҰқ н&рларҰ ңарсҰ алдҰндаүҰ бҚкӘл нірселердӘ к+рӘп, ӘшӘне ене алатҰн болса, ілбетте Уіжибю(МӘндеттӘсӘз ді бар болүан)>Мухит, Затию(+н бойҰндаүҰ +здӘгӘнен бар болүан)>болүан Юзіли ӘлӘмнӘқ н&рҰнан еш нірсе жасҰрҰна алмайдҰ. Одан тҰс ңала алмайдҰ. ҺалÇңтҰ осҰ аңиңатңа ишара ететӘн сан жетпес нҰшандар, белгӘлер бар. АйталҰң: БҚкӘл жаратҰлҰстарда к+рӘнӘп т&рүан бҚкӘл хикметтер сол ӘлӘмге ишара етедӘ. ЯйткенӘ, хикметтӘ тҚрде Әс атңару ӘлӘм арңҰнат таадҰ.

Сондай-аң, бҚкӘл к+мектер, к+ркемдӘктер сол ӨлӘмге ишара етедӘ. К+мектесӘп, демеп, отҰрүан кҚш, ілбетте бӘледӘ жіне бӘлӘп жасайдланҰқ дай-аң, ірңайсҰсҰ жеке-жеке +лшеммен жҚйелӘ тҚрде жасалҰп жатңан жаратҰлҰстар жіне ірңайсҰсҰ +зӘндӘк тіртӘпке, жҚйеге баүҰнҰп т&рүан барлҰң к+рӘнӘстер, таүҰ да сол Мухит ӘлӘмге ишара етедӘ. ЯйткенӘ, жҚйелӘ тҚрде Әс атңаризаүа арңҰлҰ боладҰ. Ялшем бойҰнша +нерлӘ етӘп жасаушҰ ілбетте тереқ ӘлӘмге сҚйенӘп жасайдҰ. Сондай-аң, бҚкӘл жаратҰлҰстарда к+рӘнӘп т&рүан &ңҰптҰ пӘшӘндер, хикмет пен пайдаларүа сай сілімнен бейнелер, жазмҰштҰқ ңаүидаларҰмен жіне таүдҰрдҰқ сҰзүҰшҰмен жҚйеге келтӘрӘлген жемӘстӘ жаүдайлар мен к+рӘнӘстер, Мухит ӘлӘмдӘ к+рсетедӘ.

Иі, заттардҰқ ірңайсҰсҰна жеке-жеке жҚйелӘ бейнелер беру, ір нірсенӘқ тӘраҒ Алене пайдалҰ жіне болмҰсҰна лайҰң келетӘн ерекше бӘр пӘшӘн беру - Мухит ӘлӘм арңҰлҰ боладҰ. Басңаша бола алмайдҰ. Сондай-аң, бҚкӘл тӘршӘлӘк иелерӘнӘқ ір ңайсҰсҰна лайҰң тҚрде, ҚйдҰңтҰ Ә уаңҰтта, ойламаүан жерден ризҰңтарҰн беру - Мухит ӘлӘм арңҰлҰ боладҰ. ЯйткенӘ, ризҰңтҰ жӘберушӘ - ризҰңңа м&ңтаж болүандардҰ бӘледӘ, танидҰ, уаңҰтҰн бӘледӘ, ңажетӘн тҚсӘнедӘ. Содан кейӘн ризҰүҰн лайҰң тҚрде бередӘ.

рмен кӘ к+рсетедӘ. ЯйткенӘ, ешңандай тайпанҰқ, жеке т&лүалардҰқ ажал уаңҰтҰ сҰрт к+зге к+рӘнбейдӘ. БӘраң ол тайпалардҰқ +мӘрӘ шектеулӘ, +летӘн уаңҰттарҰ белгӘлӘ. Олардан б&рҰн ол нірсенӘқ мӘндетӘн ірӘ ңарай жалүастҰратҰн, нлмайдҰӘн, жемӘсӘн т&ңҰмҰн саңтап ңалуҰ жақа +мӘрге алмастҰруҰ да Мухит ӘлӘмнӘқ бар екенӘн к+рсетедӘ.

Жіне де бҚкӘл жаратҰлҰстардҰ ңамтҰп т&рүан, ірбӘр жараүан еда +зӘне лайҰң тҚрде берӘлӘп т&рүан мейӘрӘмнӘқ ӘлтипаттарҰ, +те ауңҰмдҰ мейӘрӘм арңҰлҰ Мухит ӘлӘмнӘқ бар екенӘн к+рсетедӘ. Міселен, жануарлардҰқ т+лдерӘн сҚтпен тойдҰрүан, жер бетӘнесӘншӘсӘмдӘктердӘ жақбҰр суҰмен ңандҰрүан бӘреу, ілбетте, сол т+лдердӘ танидҰ, м&ңтаждҰүҰн бӘледӘ, ш+лдеген +сӘмдӘктердӘ к+редӘ. Оларүа жақбҰр керек екенӘн тҚсӘнӘп, сонан соқ жақбҰр жӘбередӘ.... ТаүҰсҰн таүҰ... БҚкӘ 90. еттӘ мейӘрӘмдердӘқ, к+мектердӘқ сансҰз к+рӘнӘстерӘ Мухит ӘлӘмнӘқ бар екенӘн к+рсетедӘ.

Жіне де ірбӘр жаратҰлҰстҰқ +нерлӘ де к+ркем тҚрде безендӘрӘлуӘ Мухит ӘлӘмнӘқ бар екенӘн к+рсетедӘ. ЯйткенӘ, мҰқдаүан ҰңтималдардҰқ ӘшӘнен еқ жҚйӘннен , к+ркемӘн, +нерлӘ, хикметке сай тҚрӘн тақдап алу +те тереқ Мухит ӘлӘммен боладҰ. БҚкӘл нірселердегӘ осҰндай тақдаулар Мухит ӘлӘмге ділел бомен іуЖіне де заттардҰ жаратудаүҰ, ортаүа шҰүарудаүҰ н&ңсансҰз кемелдӘк пен оқай тҚрде жасау Кемел ӘлӘмдӘ к+рсетедӘ. ЯйткенӘ, бӘр нірсенӘ +те оқай да ҰқүайлҰ тҚрде жасау ӘлӘмнерту, ежесӘне, ңолдан келе алуүа байланҰстҰ. ҮаншалҰңтҰ жаңсҰ бӘлсе, соншалҰңтҰ оқай боладҰ. МӘне, осҰ сҰрларүа байланҰстҰ ір ңайсҰсҰ бӘр бӘр +ейӘлдӘүжизасҰ болүан жаратҰлҰстарүа ңарасаң, бірӘ де тақңаларлҰң дірежеде +те оқай, +те жеқӘл, еш ңиҰндҰңсҰз, еш шатастҰрмай аз уаңҰт ӘшӘнде жасалса да, асңан шеберлӘкпен +те оқай тҚрде жтҰп хаа. Демек, шексӘз бӘр ӘлӘм бар +те оқай жасалҰп жатҰр. Жіне осҰ аталүандар секӘлдӘ сансҰз мҰсалдардҰ атауүа боладҰ. Олай болса, Ол бҚкӘл нірсенӘ к+редӘ, бҚкӘл жаүдайҰн б айтҰл содан кейӘн үана жасайдҰ. СонҰмен б&л үаламнҰқ ИесӘнӘқ осҰндай ӘлӘмӘ бар. Юлбетте адамдардҰ жіне адамдардҰқ амалдарҰн к+редӘ жіне адамдардҰқ нендей нірсеге лайҰң екенӘн рӘншӘ , олармен хикметӘ мен мейӘрӘмӘнӘқ талабҰна сай мімӘле жасайдҰ.

Ей, адам! АңҰлүа кел! Абай бол! СенӘ бӘлетӘн, сенӘ баңҰлап т&рүан БӘреу бар екенӘн тҚсӘн! ЕсӘқдӘ жи!

тӘнде р бӘреу бҰлай десе: Тек ңана ӘлӘм жеткӘлӘксӘз. Үалау Ираде де ңажет. Үалау Ираде болмаса ӘлӘм жеткӘлӘксӘз боладҰ.

сҰк. ЯйтҰнша імӘр етсе болдҰ орҰндаладҰ. МҰсалҰ, +те +нерлӘ бӘр Шебер ңолҰн Әске тигӘзер тигӘзбес мішине секӘлдӘ ж&мҰсңа кӘрӘсӘп кетсе, сол оқай да жҰлдам, шебер атңарҰлҰп жатңан ӘстӘ сипаттау ҚшӘн "Б&л Әс менӘ ердӘқ оүан баүҰнҰштҰлҰүҰ сондай, імӘр берӘп ңолҰн тигӘзӘп ңалса болдҰ, Әстер атңарҰла бередӘ, +нер туҰндҰларҰ шҰүа бередӘ" деуге боладҰ.

Сол секӘлдӘ Үадир-Ә ЗулджелуӘ, бӘң&дӘретӘнӘқ алдҰнда, бҚкӘл жаратҰлҰстардҰқ шексӘз дірежеде баүҰнҰштҰ болҰп, мойҰнс&натҰндҰүҰна, ол Ү&дӘреттӘқ еқ жоүарүҰ дірежеде оқай Әс атңаратҰнҰна ишара ететӘн

б&йрҰүҰ бар. ОсҰ аңиңаттҰқ сан жетпес сҰрларҰнан бесеуӘн үана "Бес т&жҰрҰммен" жеткӘземӘз.

ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ С+здегӘ Хашир міселесӘнде, екӘншӘ негӘзде «Н&рлҰлҰң сҰрҰ", "М+лдӘрлӘк сҰрҰ", "Үарама-ңайшҰлҰң сҰрҰ", "Тепе-теқдӘди (с.", "ТіртӘп сҰрҰ", "БаүҰнҰштҰлҰң сҰрҰ» секӘлдӘ алтҰ тімсӘл арңҰлҰ ділелденӘп к+рсетӘлген.

ИліҒи Ү&дӘретке салүанда ж&лдҰздардҰ жарату зіррелердӘ жарату секӘлдӘ оқай. СансҰз т&лүалаӘршӘлӘрату - бӘр үана т&лүанҰ жаратңандай жеқӘл. ЮлгӘ екӘ С+зде осҰ алтҰ сҰрдҰ толҰң ділелдегендӘктен б&л жерде ңҰсңа ңайҰрдҰң.

ЕкӘншӘсӘ: ИліҒи Ү&дндегӘ салүанда бҚкӘл нірседе тепе-теқдӘк бар екендӘгӘне мҰнадай наңтҰ ділелдер бар. Жануарлар мен +сӘмдӘктер дҚниесӘн жаратуда шексӘз молшҰлҰң бола т&ра, теқдессӘз &ңҰптҰлҰң, үажап +нер бар екенӘн к+ремӘз. Жіне де +т дегенелӘ тҚрде бӘр-бӘрӘне сапҰрҰлҰп жатса да, тақ ңаларлҰң дірежедегӘ айҰрмашҰлҰңтар бар. Жіне де осҰншама молшҰлҰң, +те арзанүа тҚсуде. Солай бола т&ра, +нер жаүҰнан аса ң&ндҰлҰң, ісемдӘк бар. ОсҰншн нір ерлӘ, к+птеген жабдҰңтарүа жіне &заң уаңҰтңа ңажеттӘлӘк туҰндауҰна ңарамастан +те жҰлдам жіне оқай жасалуда. БҰлайша айтңанда, ілгӘ +нерлӘ жаратҰлҰстар м&үжизалҰ тҚрде бӘрден жоңтан бар болуда.

МӘне, ір мезгӘл сайҰн жер бететпеге к+з алдҰмҰзда болҰп жатңан Ү&дӘрет амалдарҰ - б&л ӘстердӘқ ңайнар к+зӘ болүан Ү&дӘретке салүанда еқ Қлкен нірсе еқ кӘшкентай нірсе сиÇңтҰ оқай екенӘн анҰң ділелдейдӘ. Жіне осҰншама т&лүалардҰқ жатӘлгенҰ бӘр үана т&лүанҰқ жаратҰлуҰндай +те жеқӘл жаратҰлҰп басңарҰлуда екенӘн к+ремӘз.

ОсҰ аңиңаттҰқ хикмет сҰрҰ мҰна Қш негӘзден шҰүадҰ:

БӘрӘншӘсӘ: Имдад-Ұ Уахидиет - УахидиеттӘқ медетӘ

ЕкӘншӘсӘ: şсҚр-Ұ Уахдет - УахдеттӘқ жеқӘлду, ащҰ шӘншӘсӘ: Тежелли-и Ахадиет - АхадиеттӘқ к+рӘнӘсӘ

БӘрӘншӘ негӘз болүан УахидиеттӘқ медетӘ: Çүни, барлҰң нірсе жіне бҚкӘл болмҰстар бӘр үана АллаҒтҰқ мҚлкӘ болса, ол кезде бірӘ бӘр кейбӘожайҰннҰқ мҚлкӘ болүандҰңтан бӘр нірсеге бҚкӘл

Жіне сол Уахидиет сҰрҰ арңҰлҰ бҚкӘл нірселердӘ, бӘр үана нірсе сиÇңтҰ жаратадҰ, басңарадҰ, игередӘ. МӘне, осҰ УахидиеттӘк медеттӘ онда бойҰнша үаламда +те арзанүа тҚсӘп жатңан шексӘз +нер мен ң&ндҰлҰң, +те жоүарүҰ сапа бар.

ЕкӘншӘ негӘз болүан Уахдет жеқӘлдӘгӘ: çүни, бӘрлӘк ңаүидасуүа тҰнша бӘр орталҰңтан, бӘр ңолдан, бӘр зақмен болүан Әстер +те оқай боладҰ. Юр тҚрлӘ орталҰңтарүа, ір тҚрлӘ зақдарүа, ір тҚрлӘ ңолдарүа шашҰраса ңиҰндҰң пайда боладҰ. Міселе тамшр іскери ңосҰннҰқ жабдҰңтарҰ бӘр орталҰңтан, бӘр зақмен, бӘр ңолбасҰнҰқ б&йрҰүҰмен жасалса, олардҰ басңару бӘр үана іскердӘ жабдҰңтаүандай оқай боладҰ.рдҰ жогер олардҰқ ңажеттӘлӘктерӘ ір тҚрлӘ фабрикаларда, ір тҚрлӘ орталҰңтарда жасалса, барлҰң іскердӘқ жабдҰүҰна ңажет болүан бҚкӘл іскери фабрикалар бӘр үана сарбаздҰ жабдҰңтау ҚшӘн ж&мсаладҰ. Демек, егер хаф, еке тапсҰрҰлса, бҚкӘл іскердӘқ ңосҰнҰн жабдҰңтау - бӘр үана сарбаздҰ жабдҰңтау секӘлдӘ оқай боладҰ. Ал, Уахдет болмаса, бӘр сарбаздҰ жабдҰңтау - бҚкмен тҰери ңосҰндардҰ

жабдҰңтау секӘлдӘ ңиҰндҰң тудҰрадҰ. Сол секӘлдӘ, бӘр аүаштҰқ жемӘстерӘне тӘршӘлӘк ңоректерӘ бӘр орталҰңтан, бӘр зақдҰлҰңпен бӘр тамҰрдан берӘлетӘн болса - мҰқдаүан жемӘстер бӘр үана жемӘстей адҰ.

{ай пӘсӘп жетӘледӘ. Егер ірбӘр жемӘс жеке-жеке орталҰңтарүа баүҰндҰрҰлса - бӘр жемӘстӘ ңоректендӘру барлҰң жемӘстердӘ тҚгел ңоректендӘру секӘлдӘ аса ңиҰндҰң тудҰдай-аңЯйткенӘ, бҚкӘл жемӘс аүаштарҰна ңажет болүан азҰңтар ір бӘр жемӘске де ңажет.

жерӘне айналадҰ. МӘне,

үаламнҰқ ШебетанҰтҰсҰнҰқ н&р болүан бҚкӘл сипатҰ мен н&рани болүан бҚкӘл есӘмдерӘ арңҰлҰ Ахадиет байланҰсҰнҰқ сҰрҰ бойҰнша Ол ешбӘр мекенге тіуелдӘ болмаса да, барлҰң жердӘ ңамтидҰ, баңҰлайдҰ жіне барлҰң Ән: С+ к+рӘнӘс табадҰ. БайланҰсҰнда б+лшектену болмайдҰ. БӘр мезетте бҚкӘл жерде, ңиҰндҰңсҰз, кедергӘсӘз, бҚкӘл ӘстӘ атңарадҰ.

МӘне, осҰ Уахидиз, ілсетӘнӘқ, Уахдет жеқӘлдӘгӘнӘқ жіне Ахадиет к+рӘнӘсӘнӘқ сҰрҰ бойҰнша бҚкӘл жаратҰлҰстар бӘр үана дене сиÇңтҰ оқай ірӘ жеқӘл жасаладҰ. Юр бӘр жаратҰлҰс бойҰндаүҰ +нерӘнӘқ к+ркемдӘгӘ ж+нӘнен бҚкӘл жаратҰлҰстардҰқ дҰна тҰнде ң&ндҰ бола аладҰ. ЖаратҰлҰстар ңисапсҰз мол бола т&ра, ір ңайсҰсҰнда шексӘз +нердӘқ болуҰ осҰ аңиңаттҰ к+рсетедӘ. Егер ол жаратҰлҰстҰ тӘкелей бӘр үана ста а арңҰҰ демесек, онда ірбӘр жаратҰлҰстҰқ жасалуҰ, бҚкӘл жаратҰлҰстардҰ жаратңандай ңиҰнүа соүадҰ. Жіне бҚкӘл жаратҰлҰстар бӘр үана болмҰстҰқ ң&нҰндай-аң болҰп ңаладҰ. М&ндай жаүүжазалешбӘр нірсе болмҰсңа ие бола алмайдҰ, бола ңалүан кҚннӘқ +зӘнде тҚкке т&рүҰсҰз, ң&нсҰз боладҰ.

МӘне, осҰ сҰрүа байланҰстҰ философтардҰқ еқ сораңҰларҰ болүан скептиктер хаң жолдан шҰүҰп кеткеннен кейӘн, кҚпӘр мен адасу жолҰна ңараүрамҰн.рк жолҰнҰқ хаң жолдан, таухид жолҰнан жҚз мҰқ есе мҚшкӘл, шексӘз дірежеде аңҰлүа сҰйҰмсҰз екенӘн к+рген. СондҰңтан да +з аңҰлдарҰнан +здерӘ безӘп, бҚкӘл нірселерд болүамҰсҰн жоңңа шҰүаруүа міжбҚр болдҰ.

Т+ртӘншӘсӘ: ҺаламдаүҰ к+рӘнӘп т&рүан ӘстердӘ басңарҰп т&рүан Зат-Ұ ҮадирдӘқ ң&дӘретӘне салүанда ЖіннаттҰқ жаратҰлуҰ - бӘр к+ктемнӘқ жар кҚшӘ ндай оқай, ал к+ктемнӘқ жаратҰлуҰ - бӘр гҚлдӘқ жаратҰлуҰндай жеқӘл. Ал, бӘр гҚлдӘқ бойҰндаүҰ ісемдӘгӘ мен нізӘктӘгӘ к+ктемдей үажап, ідемӘ, баүа жетпес ң&ндҰ. Б&л аңиңаттҰқ сҰрҰ Қш нірсе:

ЕкӘншӘсӘ: ЕшбӘр жаратҰлҰсңа &ңсамайтҰн болүан соқ, онҰқ болмҰсҰ шектеуге алҰнбайтҰндҰүҰ

, +шпеӘсӘ:>Мекенге тіуелдӘ болмауҰ мен б+лшектенбеуӘ.

МӘне, Уажибул УжудтҰқ Уажиб ірӘ ЗатҰна тін ң&дӘретӘне, кейӘннен пайда болүан, затҰна тін емес, ңарарсҰз, ілсӘз, таптҰлҰстардҰқ болмҰстарҰн жарату ілбетте +те оқай, жеқӘл боладҰ. БҚкӘл рухтардҰ

лҰ Хашир алақҰнда тӘрӘлтӘп есепке тарту бӘр к+ктемдӘ, тӘптӘ бӘр баңшанҰ, тӘптӘ бӘр аүаштҰ ңайта тӘрӘлтӘп, гҚл ашңҰзүандай, жемӘс бергӘзгендей +те оқай.

Екр.

Олен басшҰлҰүҰ бӘр к+ктемдей, тӘптӘ бӘр аүаштай оқай. лҰ Хаширю(Үайта тӘрӘлу)>мен аңҰрет ілемӘн, Жаннат пен ЖіҒаннамдҰ жарату - кҚздӘ кҚнӘ +лген аүаштардҰқ к+ктемде ңайта жанданҰп тӘрӘлуӘ секӘлдӘ оқай.

шӘншӘ сҰр: Адем-Ә ТсӘ:>ЖаÇүни МекенӘнӘқ болмауҰ мен б+лшектенбеуӘнӘқ, оқай жаратуҰна себеп болуҰнҰқ сҰрҰ мҰнада: Үадир АллаҒ мекенге тіуелдӘ емес. Юлбетте, Ол бҚкӘқ арңҰе ң&дӘретӘ-мен

бар. Б+лшектену мен б+лӘну болмаүасҰн ірине бҚкӘл нірселерге бҚкӘл есӘмдерӘмен ңарайдҰ. Жіне бҚкӘл жерде бар болүандҰңтан бҚкӘл нірсеге ңарай алатҰн болүан соқ, бҚкӘл жаратҰлҰстар БҰлайлер, себептер ОнҰқ ӘстерӘне еш кедергӘ болмайдҰ, б+гет жасамайдҰ, тӘптӘ ңажет те емес. Үажет деп ңиÇлдаүаннҰқ +зӘнде, олар Êлектр тоүҰнҰқ сҰмдарҰ, аүаштҰқ б&таңтарҰ, адамнҰ міселрларҰ сиÇңтҰ, оқай орҰндалуүа, тӘршӘлӘктӘқ жалүасуҰна, ірекеттӘқ жҰлдамдҰүҰна себеп боладҰ. ТосңауҰл болу, шектеу, кедергӘ болу немесе Әске араласу бҰлай т&рсҰн, тек ңана жеқӘлдетуге, ж адасуатуүа, &ластҰруүа себеп боладҰ. Демек, Үадир-Ұ ЗулджалалдҰқ басңару ң&дӘретӘне барлҰң нірсе мойҰнс&натҰндҰңтан себептердӘқ дінекерлӘгӘне ңажеттӘлӘк жоң. Бо, осҰ үан кҚннӘқ +зӘнде, жеқӘлдетуге үана себеп боладҰ.

ҮорҰтҰндҰ: Ү&дӘреттӘ ЖаратушҰ бҚкӘл ӘсӘн ңиҰндҰңсҰз, к+п ш&үҰлданбастан, жҰлдам, оқай жасайдҰ. БҚкӘл нірсенӘ сол нірсенӘқ +зӘне лайҰңекӘлдӘде жаратадҰ. КӘшкентай нірсенӘ Қлкен нірсе секӘлдӘ оқай, +нерлӘ етӘп жаратадҰ. БҚкӘл нірселердӘ, аспан мен жердӘ кӘм жаратңан болса, аспан мен жердегӘ &саң нірселердӘ де, тӘршӘлӘ, еқ шрӘнӘқ барлҰүҰн жаратңан да Сол. Одан басңа ешкӘм емес. ЯйткенӘ, ілгӘ кӘшкентай нірселер Қлкен нірселердӘқ жемӘстерӘ, діндерӘ, кӘшкентай ҚлгӘлерӘ. Сондай-аң сол кӘшкентай нірселердӘ кӘм жаратңан болса, олардҰ ңоршап т&рүан ніиб болдӘ, аспан мен жердӘ де жаратңан Сол. ЯйткенӘ, байңап т&рүанҰмҰздай жалңҰ нірселер, жалпҰ нірселермен салҰстҰрүанда солардҰқ діндерӘ, кӘшкентай ҚлгӘлерӘ ӘспеттӘ. Олай болса, жалңҰ нӘқ аулрдӘ ЖаратушҰ БӘреудӘқ ңолҰнда жалпҰ нірселердӘқ де, аспаннҰқ да, жердӘқ де ÊлементтерӘ бар.

ОсҰлайша, Хикмет ңаүидаларҰ, ӘлӘмнӘқ +лшемдерӘ арңҰлҰ +те ауңҰмдҰ Қлкен нірселердӘқ +зегӘн, маүҰнасҰн, ҚлгӘлерӘн кӘшкентай нірселерге орнаасҰндаадҰ. Иі, үажайҰп +нерлӘлӘк, тамаша жаратҰлу жаүҰнан кӘшкентай нірселер Қлкен нірселерден керӘ ңалмайдҰ. ГҚлдер ж&лдҰздардан т+мен емес. Діндер аүаштардан ңалҰспаодан кіндегӘ аүаштҰқ таүдҰр +рнегӘндей болүан рухани аүаш - Ү&дӘрет тоңҰмасҰндай болүан баудаүҰ алҰп аүаштан да үажайҰп. АдамнҰқ жаратҰлуҰ - ілемнӘқ жаратҰлуҰнан да үажап. МҰсалүа, бӘр үана гауҒардҰқр оларе Êсир атомдарҰмен ҮасиеттӘ Ү&ран жазҰлса,

аспандаүҰ ж&лдҰздармен жазҰлүан лкен Ү&раннан ң&ндҰраң болуҰ мҚмкӘн. Сол сиÇңтҰ, м&үжизалҰң +нерӘ жаү.

ЖлҰп нірселерден асҰп кететӘн +те кӘшкентай нірселер бар.

БесӘншӘсӘ: ЖоүарҰдаүҰ баÇндауларҰмҰзда жаратҰлҰстардҰқ жаратҰлуҰндаүҰ оқайлҰңтҰдретӘнамҰңтҰ, ӘстердӘқ атңарҰлуҰн, жасалуҰнҰқ сҰрларҰ мен хикметтерӘн бӘраз к+рсеттӘк.

МӘне, нірселердӘқ осҰлайша жҰлдам, оқай жаратҰлуҰ, Ә ісӘролдаүҰлардҰ мҰнадай бӘр тоңтамүа келтӘредӘ. ЖаратҰлҰстардҰ жаратушҰ ЗаттҰқ (АллаҒ) ң&дӘретӘне Жаннаттар к+ктемдердей, к+ктемдер баңшалардай, баңшалар гҚлдердеиңҰрла

сҰрҰ бойҰнша, адамзаттҰқ ңайта тӘрӘлӘп Махшар алақҰна жиҰлуҰ - бӘр үана нірсенӘқ +лтӘта, сумен тӘрӘлуӘндей оқай.

деп ашҰң бӘлдӘруӘ бойҰнша бҚкӘл адамдардҰ Хаширде ңайта тӘрӘлту - уаңҰтша тҰнҰүу ҚшӘн тарңаүан іскери ңосадатңаӘр кернейдӘқ даусҰмен жинап алудай оқай.

МӘне, осҰ шексӘз жҰлдамдҰң пен оқай жаратҰлу - ЖаратушҰ Ү&дӘреттӘқ кемелдӘлӘгӘне жіне бҚкӘл нірсе Оүан оқай екенӘне наңтҰ ділел, анҰң сани ібола т&ра, адасушҰ дӘнсӘздердӘқ назарҰнда +зӘнен +зӘ пайда болуда деген шатасушҰлҰңңа себеп болүан. çүни, кейбӘр ңарапайҰм нірсенӘқ болмҰсңа келуӘ +те оқай болҰп жатңанҰн к+рӘп,й діреҰқ жасалуҰн, +зӘнен-+зӘ пайда болуда деп ойлайдҰ. çүни, бӘреу жасап жатңан жоң, +зӘнен +зӘ пайда болуда деп шатасадҰ. МӘне, аңҰмаңтҰңтҰқ осҰншама шектен шҰүуҰна ңарашҰ. ШексӘз бӘр Ү&дӘретіҒли хлелӘн ОнҰқ жоң екенӘне ңалай ділел ңҰлуда. ҮисҰнсҰздҰңтҰқ сансҰз есӘгӘн ашуда. Ондай жаүдайда, ілемнӘқ стасҰна лайҰң болүан ШексӘз Ү&дӘрет пен Мухит ӨлӘм секӘлдӘ кімӘл сипаттарулаң!

Әр жаратҰлҰстҰқ ірбӘр зірресӘне беру керек боладҰ. Сонда үана +з-+зӘнен пайда болуҰ мҚмкӘн.

Ү&дӘрет шеқберӘне барасҰқдар. ДҚниеден аңҰретке +тесӘқдер. Бас &рар жерӘқ СонҰқ дірге+зӘменйенӘшӘқӘз СонҰқ мейӘрӘмӘ ... таүҰсҰн таүҰ

Б&л с+здӘқ осҰ айтҰлүандар сиÇңтҰ к+птеген аңиңаттарҰ бар. Ол аңиңаттардҰқ ӘшӘнде міқгӘлӘк баңҰт пен Жаннатңа ңайтатҰндарҰқдҰ бӘлдӘретӘн аңиңаттда рухншҰ С+здӘқ Он екӘ наңтҰ айүаүҰ мен ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ С+здӘқ к+птеген наңтҰ ділелдерӘн ңамтҰүан алтҰ негӘзӘ арңҰлҰ тҚбегейлӘ ділелденгендӘктенл кҚрдіселеде басңа іқгӘмеге ңажет ңалдҰрмайдҰ.

Б&л екӘ с+з, батңан кҚннӘқ ертесӘ кҚнӘ ңайта шҰүатҰнҰндай наңтҰ ділелдеген болатҰн. МҰна дҚниенӘқ рухани кҚнӘ болҰп табҰлатҰн тӘршҰңҰласе, дҚниенӘқ ңирауҰ арңҰлҰ батңаннан кейӘн, ХаширдӘқ ңайта атар тақҰнда міқгӘлӘк бӘр бейнеде, ңайтадан тӘрӘлӘп шҰүадҰ. Жіне жҰндар мен адамдардҰқ бӘр б+лӘгӘ міқгӘлӘк баңҰтңа жетӘп, бӘр б+лӘгӘ міқгӘлӘк баңҰтсҰздҰңңа душар болт шҰүаонҰмен, ОнҰншҰ жіне ЖиҰрма тоүҰзҰншҰ С+здер б&л аңиңаттҰ кімӘл ділелдеген. Ендеше с+здӘ соларүа тапсҰрҰп, тек мҰнанҰ айтамҰз. ЖоүарҰдаерӘне ндауларда наңтҰ ділелденгенӘндей ШексӘз, Мухит ӘлӘм, ШексӘз КҚллию(БарлҰүҰн ңамтитҰн)>Ираде, абсолŞттӘ Ү&дӘрет иесӘ болүан үаламнҰқ Хаким стасҰ, адамдардҰқ Рахим ЖаратушҰсҰ бҚкӘл сіміуию(аспани)>кӘтапту Ү&дн +зӘнӘқ б&йрҰңтарҰ арңҰлҰ Жіннат пен міқгӘлӘк баңҰттҰ адамзаттҰқ имандҰларҰна уіде еткен. Уіде еткен болса, онҰ орҰндайтҰнҰ кҚмінсӘз. ЯйткенӘ, ОнҰқ уідесӘнен таŞҰ мҚмкӘн емес. ЯйткенӘ, уідесӘн орҰндамау +те жаман кемшӘлӘк. АлжолдҰ л ЖаратушҰ - кемшӘлӘк атаулҰдан пік, таза. УідесӘн орҰндамау, не ӘлӘмсӘздӘгӘнен Çки ілсӘздӘгӘнен боладҰ. Ал, осҰндай шексӘз ң&дӘреттӘ жіне бҚкӘл нірсенӘ бӘлушӘ Алимге ӘлӘмсӘздӘкру, ң&лсӘздӘктӘқ еш ңатҰсҰ болмаүандҰңтан уідесӘнен таŞҰ мҚмкӘн емес. ЮлемнӘқ маңтанҰшҰ АрдаңтҰ ПайүамбарҰмҰз АлейҒиссалату Уіссаламнан бастап бҚкӘл інбиÇлар М&ндайлиелер, ісфиÇлар мен таңуа имандҰлар ірдайҰм сол Рахим-Ұ КірӘмнен +зӘ уіде еткен міқгӘлӘк баңҰттҰ ҚмӘт етӘп с&рауда, жалбарҰнҰп тӘлеуде. АллаҒтҰқ бҚкӘл к+ркем есӘмдерӘмен ңоса с&рауда. ЯйткенӘ, мейӘрӘмӘ, ідӘлетӘ, х одан жіне Рахман, Рахим, Адил, Хаким есӘмдерӘнен бастап Рубубиет билӘгӘ мен Рабб, АллаҒ есӘмдерӘ сиÇңтҰ к+птеген к+ркем есӘмдерӘ аңҰрет пен міқгӘлӘк баңҰт шӘншап етӘп, ңажет ңҰладҰ, шҰндҰңңа айналатҰнҰна

куілӘк етӘп, ділел боладҰ. ОнҰншҰ С+зде ділелденгенӘндей, бҚкӘл жаратҰлҰстар бҚкӘл аңиңаттарҰ арңҰлҰ аңҰретке ишара етедӘ. Жіне де лҰ б&йрҰүҰ болүан Ү&ран Хаким, мҰқдаүан ахметӘаÇнатҰ арңҰлҰ, наңтҰ ділелдерӘ арңҰлҰ сол аңиңаттҰ тҚсӘндӘредӘ, к+рсетедӘ. Жіне де адамзаттҰқ маңтанҰшҰ болүан ХабибуллаҒ (с.а.у.) мҰқдаүан анҰң м&үжизаларҰна сҚйене отҰрҰп, +мӘр бойҰ, бар кҚшӘмен сол аңиңасҰң боҰ сабаң берген, ділелдеген, жар салүан, +з к+зӘмен к+рген жіне к+рсеткен едӘ.

ЖиҰрмасҰншҰ мектубтҰқ

С&раң: Сен к+п жерлерде "БӘр үана екенджараттҰ дер болсаң, +те оқай боладҰ. К+пң&дайшҰлҰң пен ширк ңиҰндҰң туүҰзадҰ. БӘр ң&дайшҰлҰң жолҰ оқай, ширк жолҰ ңисҰнүа келмес ңиҰндҰң туүҰзадҰ" дейсӘқ. Ал, сен айтңан ңиҰндҰңтар мен ңисҰнсҰздҰңташҰ, ңаетю(БӘр үана Ү&дай жараттҰ)>деген кезде де болҰп жатҰр. МҰсалүа: "Егер атомдар ңҰзметшӘ болмаса, онда ірбӘр атомда Ç бӘр мухит ӘлӘм, Ç шексӘз ң&дӘрет, Ç болмаса сансҰз рухани ң&рҰліқгӘлӘ баспалар болуҰ керек. Ал, б&л жҚз діреже ңисҰнсҰз" дейсӘқ. Алайда ол атомдар ИліҒи ңҰзметшӘлер болүаннҰқ +зӘнде де, +з мӘндеттерӘн жҚйелӘ тҚрде атңара алуҰ ҚшӘн бірӘбӘр сондай жаүдайларҰ болуҰ керек емес пе? ОсҰнҰқ шешӘмӘн айтсӘ)>боауап:>К+птеген С+здерде тҚсӘндӘрӘп ділелдегенбӘз. БҚкӘл жаратҰлҰстардҰ БӘр үана ста жаратар болса, бӘр үана жаратҰлҰс сиÇңтҰ оқай ірӘ жеқӘл боладҰ. Егер к+птегенӘп кеттер мен табиүат жараттҰ десек, бӘр үана шҰбҰннҰқ жаратҰлуҰ аспан ілемӘнӘқ жаратҰлуҰндай, бӘр гҚлдӘқ жасалуҰ бҚкӘл к+ктемдердӘқ жаратҰлуҰндай, бӘр тҚйӘр жемӘстӘқ жасалуҰ бӘр баңшанңтҰқ Әтңандай ңиҰн да ауҰр боладҰ. Б&л міселе басңа С+здерде тҚсӘндӘрӘлӘп, ділелденгендӘктен с+здӘ соларүа тапсҰрҰп, б&л жерде Қш ишара арңҰлҰ осҰ аңиңаармаүҰтҰстҰ ніпсӘнӘ тҰнҰштандҰратҰндай Қш тімсӘл беремӘз.

ЕкӘншӘ тімсӘл: ЕкӘ аүайҰндҰ болҰптҰ. БӘреуӘ батҰр +з кҚшӘне сенедӘ. ЕкӘншӘсӘ халҰңшҰл, патриот екен. СоүҰс кезӘнде +з кҚшӘне сенген адам мемлекетпен байланҰс ң&рмайдҰ, +з бетӘнше Әс атңарүҰсҰ келедӘ, +з ңуат кҚшӘнӘқаүҰ ХарҰн арңалап жҚруге міжбҚр боладҰ. ЖабдҰңтарҰн, ңару жараңтарҰн +з кҚшӘне ңарай алҰп жҚруден басңа шарасҰ жоң. Сол жеке жіне азүантай кҚшӘнӘқ шамасҰндсӘмӘ рпан іскерӘнӘқ онбасҰсҰмен үана шайңаса аладҰ. Басңа нірсе ңолҰнан келмейдӘ. ЕкӘншӘсӘ болса, +з кҚшӘне арңа сҚйемейдӘ жіне +зӘн ілсӘз, кҚшсӘзбӘн длаҒ)>жедӘ. Патшамен байланҰс орнатҰп, іскер ңатарҰна тӘркелдӘ. Сол байланҰс арңҰлҰ Қлкен бӘр ңолдҰқ кҚшӘне арңа сҚйейдӘ. Сол арңа сҚйеу арңҰлҰ патшанҰқ ңамңорлҰүҰ мен бҚкӘл іскердӘқ рухани кҚшӘне ортаң боадҰ. БухҰ к+терӘлӘп, &рҰсңа кӘрӘстӘ. С+йтӘп, д&шпаннҰқ жеқӘлген ңолҰнҰқ ӘшӘндегӘ маршалдҰ тауҰп алҰп, +з

патшасҰнҰқ атҰнан: "СенӘ т&тңҰнүа аламҰн" деп, т&тңҰндап алҰп келдӘ. Ал, б&л жаүдайдҰқ сҰрҰ мҰнада: іуелгӘ +з бетӘнше жлус Исадам, +зӘнӘқ ңуат к+здерӘ мен жабдҰңтарҰн +зӘ алҰп жҚруге міжбҚр болүандҰңтан аз үана Әс атңара аладҰ. МҰна ңҰзметшӘ болса, +зӘнӘқ ңуат к+зӘн +зӘ алҰп жҚруге міжбҚр емес. Ол ңҰзметтӘ іскери ңосҰн мен патша атңарадҰ. МіселеӘ бастефон, телеграф сҰмҰн телефон аппаратҰна жалүау арңҰлҰ +зӘн орталҰңпен байланҰстҰрҰп ңоŞ сиÇңтҰ. Б&л адам да +зӘн сондай орталҰңтҰқ кҚшӘне ба ҚстӘн.

АхадтҰқ ӘстерӘ к+рӘнетӘн орҰн боладҰ. Сол Юзіли КҚннӘқ сіулесӘне б+лену арңҰлҰ ОнҰқ ӘлӘм негӘздерӘне жіне хикмет пен ң&дӘрет ңаүидаларҰ мен зақдҰлҰңтарҰна байланадҰ. Соаүзалае ИліҒи кҚш-ңуат арңҰлҰ бҚкӘл нірсенӘ к+ретӘн к+зӘ, жан-жаңңа ңарай алатҰн жҚзӘ, ір Әсте +тӘмдӘ с+зӘ болатҰн АллаҒтҰқ есӘмдерӘ к+рӘнетӘн боладҰ.

ЕгерӘсӘ онйланҰс ҚзӘлсе, ол зат бҚкӘл нірселерден де ажҰрайдҰ, +з денесӘндей үана болҰп кӘшӘрейедӘ. Б&л кезде, іуелгӘ жаүдайда атңарүан ӘстерӘн атңара алуҰ ҚшӘн наүҰз ң&дайлҰң ң&дӘретке ие болуҰк+рӘнӘ.

Нітиже: Ү&ран да, имандҰлар да сансҰз жаратҰлҰстардҰ бӘр үана ЖаратушҰю(Але ң&нҰараттҰ дейдӘ. БҚкӘл ӘстердӘ тӘкелей сонҰмен байланҰстҰрадҰ. Оқай болуүа мӘндеттӘ жолүа тҚседӘ. Басңаларүа да сол жолдҰ к+рсетедӘ. Ал, ширк ңосушҰлар мен адасушҰлар бӘр үана

БҚкӘл нірсенӘқ бӘр жерден шҰүуҰ - бӘр нірсенӘқ сансҰз к+п нірселерден шҰүуҰнан жеқӘл, оқай. МҰсалүа, бӘр сардар, мҰқ сарбадӘ жінасшҰлҰүҰн бӘр үана сарбаз секӘлдӘ оқай атңарадҰ. БӘр сарбаздҰ басңару мҰқ сардарүа жҚктелсе, мҰқ сарбаз басңарүандай ңиҰнүа тҚседӘ. БҰлҰүҰп кетуге сеңҰттҰқладҰ.

МӘне, мҰна &лҰ аÇт осҰ аңиңаттҰ ширк ңосушҰлардҰқ басҰна тоңпаң етӘп, талңандауда.

ЖИұРМА БӨРӨНШӨ

БӘр аÇтта, бес мірте, ңайта-ңайта, ңартайүан ата-анаүа жанашҰрлҰңпрде жааудҰ б&йҰрүан. ДҚниедегӘ анҰң бӘр аңиңат, ата-ананҰқ балаларҰна деген мейӘрбандҰүҰ. ОлардҰқ сол мейӘрӘмӘне жауап ретӘнде балаларҰнҰқ оларүа ң&рмет к+рсетуӘ еқ жоүарна бардҰлҰң болҰп саналадҰ. ЯйткенӘ олар, +з +мӘрлерӘн балаларҰнҰқ ңамҰ ҚшӘн сарп етедӘ. Ендеше, адамгершӘлӘгӘ жоүалмаүан жіне жҰртңҰшңа айналмаүан ірбӘр перзент, сол пік жанкештӘлерге ң&рмет к+рсетӘп, шҰн жҚректен ңҰзмеҰ іске, ризалҰңтарҰн алҰп, к+қӘлдерӘн шаттҰңңа б+леуӘ тиӘс. ЮкенӘқ аүа-ӘнӘлерӘ мен апа-ңарҰндастарҰ - іке есебӘнде, ананҰқ апа-сӘқӘлерӘ мен аүа-ӘейдӘ. - ана есебӘнде боладҰ. МӘне, сол аÇулҰ ңарттардҰ ауҰрсҰнҰп, оларүа +лӘм тӘлеу, ңандай арсҰздҰң екенӘн бӘл, есӘқдӘ жи! Яз +мӘрӘн сенӘқ жолҰқда пида еткен жанкештӘнӘқ +мӘрден +туӘн тм.

ңаншалҰңтҰ жиӘркенӘштӘ з&лҰмдҰң, &ÇтсҰздҰң екендӘгӘн тҚсӘн...

Ей, кҚнк+рӘс ңамҰмен жҚрген пенде! РасҰнда сенӘқ ҚйӘқдегӘ берекеттӘқ тӘрегӘ, мейрӘмнӘқ б&лаүҰ жіне білтанҰтң тосңауҰл, ҚйӘқдегӘ сол сен ауҰрсҰнүан ңарт, немесе заүиб туҰсңанҰқ екенӘн бӘл! "КҚн к+рӘсӘм нашар, асҰрай алмаймҰн..." деушӘ болма. ЯйткенӘ, солардҰқ арңасңаттҰ елген берекет болмаса, сенӘқ кҚнк+рӘсӘқ онан бетер нашарлап кетер едӘ. Б&л шҰндҰң. С+зӘме сен. Б&нҰқ к+птеген наңтҰ ділелдерӘн бӘлемӘн, сенӘ де сендӘре аламҰн. БӘраң к+п с+йлемеу ҚшӘн ңҰсңа ңайҰүан Те ОсҰ с+зӘме тоңта. Ант етемӘн, б&л наүҰз аңиңат. ТӘптӘ ніпсӘм мен шійтанҰм да б&үан ңарсҰ тіслӘм болүан. НіпсӘмнӘқ ңҰрсҰңтҰүҰн сҰндҰрҰп, шійтанҰмнҰқ ҚнӘн +шӘрген б&лтңа ңат саүан ңанаүат беруӘ керек. Һалам куі Аса Рахман, Рахим жіне Латиф, Кірим Халиң-Ұ ЗҚлжілал-Ә Уіликрам, сібилердӘ дҚниеге жӘберген кезде, олардҰқ артҰнан ризҰңтарҰн да үажайҰп тҚрде жӘбередӘ. АналарҰнҰқ б&лаңтай омҰрауларҰнан ауҰздарнҰнан т аүҰзүанҰ ӘспеттӘ, балаүа &ңсап ңалүан жіне сібилерден де артҰң мейӘрӘмге лайҰң, жанашҰрлҰңңа м&ңтаж ңарттардҰқ ризҰңтарҰн да, берекет тҚрӘнде Ұ.

дӘ. ОлардҰқ кҚнк+рӘстерӘн, ашк+з жіне сарақ адамдарүа жҚктемейдӘ.

аÇттарҰ жеткӘзӘп т&рйне бӘиңаттҰ, бҚкӘл тӘршӘлӘк иелерӘнӘқ барлҰң тҚрлерӘ хал тӘлӘмен жар салҰп, осҰ бӘр &лҰ аңиңаттҰ айтуда. Тек ңарттар үана емес, тӘптӘ адамдарүа жолдас етӘп берӘлген, жіне ризҰңтарҰ адамдардҰқ ризҰңтарҰмен ңоса жӘберӘлетӘн мҰсҰң сиÇңтҰша ондр жануарлардҰқ ризҰңтарҰ да, берекет тҚрӘнде келедӘ. М&нҰ ңуаттай тҚсетӘн жіне +зӘм куі болүан бӘр мҰсал: МенӘқ жаңҰн достарҰм бӘледӘ, екӘ-Қш жҰл б&рҰн кҚнӘне жартҰ нандҰң несӘбем болатҰн. Б&л нан к+бӘне ахаммедтетӘн. (Ол ауҰлдҰқ нандарҰ кӘшкентай болатҰн). КейӘнӘрек осҰ азүантай ніпаңамдҰ т+рт мҰсҰңпен б+лӘстӘм. Діл сол м+лшердегӘ ризҰүҰм маүан да, оларүа да жеттӘ. ТӘптӘ, артҰлҰп ңдҰңңан-дҰ. МӘне, б&л жаүдай, сан рет ңайталануҰ арңҰлҰ менӘқ к+зӘмдӘ мҰнаүан анҰң жеткӘздӘ: Мен мҰсҰңтардҰқ берекетӘнен пайдалануда екенмӘн. Олар маүан жҚк емес едӘ. Олар маүан емес, мен оларүа ңарҰздар екем.

Әлмірлпенде! МӘнеки, жҰртңҰштау бӘр хайуаннҰқ +зӘ адамдардҰқ ҚйӘне ңонаң боп келген кезде, берекетке себеп боладҰ екен. Ендеше жаратҰлҰстардҰқ еқ ңадӘрлӘсӘ болүан адам, жіне адамдардҰқ еқ сҰйлҰсҰ болүан ілсӘз, науңас ңарттар, жіне мейӘрӘмердӘқ Ұзметке еқ лайҰң, ірӘ оүан ң&ңҰ да бар жаңҰн туҰсңандар, олардҰқ ӘшӘндегӘ еқ абзал, еқ сҰйлҰ ата-ана ңартайүан кезӘнде +з баласҰнҰқ ҚйӘнде болса, ңаншалҰңтҰ берекеттӘқ себебӘ, мейӘрӘмнӘқ дінекерӘ болатҰндҰүҰ анҰң.

Çүни: "БелӘ бҚкӘрейген ңарттарҰқҰз болмаса, т+белерӘқе білелер сел ң&сап т+гӘлер едӘ" деген хадистӘқ сҰрҰ бойҰнша ңарттардҰқ ңаншалҰңтҰ дірежеде білекеттӘ тоңтататҰн себеп екендӘгӘн салҰстҰра бер.

ЕатасҰ е! АңҰлүа кел! Егер сен +лмесеқ, ңартаÇсҰқ...

аÇтҰнҰқ сҰрҰ бойҰнша, сен ата-анақа ң&рмет етпесеқ, сенӘқ балаларҰқ да Ұз білңҰзмет етпейтӘн боладҰ. Егер аңҰретӘқдӘ жаңсҰ к+рсеқ, мӘне саүан жаңсҰ болүандҰүҰн ңаласақ, ңҰмбат ңазҰн, зор байлҰңңа кенелудӘ армандасақ, ата-анақа ңҰзмет ет, ризашҰлҰңтарҰн ал. Егер дҚниенӘ жаңсҰ к+ретӘн болсақ, таүҰ олардҰ ңуант. ОжаратҰа солардҰқ арңасҰнда +мӘрӘқ рахатпен, ризҰүҰқ берекелӘ +тсӘн. Юйтпесе, олардҰ жек к+рӘп, жаңтҰрмай, +лӘмдерӘн тӘлеу жіне олардҰқ тез м&қайҰп ңалатҰн к+қӘлдерӘн тҚсӘру арңҰлҰ

сҰрҰна &рҰнасҰқ. Егер РахманнҰқ мейӘрӘмӘн ңаласақ, сол РахманнҰқ саүан берген жіне сенӘқ ҚйӘқдегӘ аманаттарҰна мейӘрӘммен ңара.

АңҰрет бауҰрларҰмнҰқ ӘшӘнде М&стафа ШауҰш аттҰ бӘр досҰм бар едӘ. ДӘни т&рүҰдан да,>ХристлӘк т&рүҰдан да аса табҰстҰ екенӘн к+ретӘнмӘн. БӘраң, онҰқ сҰрҰн бӘле алмай жҚрдӘм. КейӘн тҚсӘндӘм, ол табҰстҰқ себебӘ, ілгӘ кӘсӘ ңартберушӘ мен анасҰнҰқ ңадӘрӘн жаңсҰ тҚсӘнген жіне соүан толҰң ҚйлесӘмдӘ тҚрде ата-анасҰна ңҰзмет еткен екен. СолардҰқ арңасҰнда рахаттҰ да, мейӘрӘмдӘ де тапңан к+рӘнедоңу бааллаҒ аңҰретӘн де тҚзеген болу керек. БаңҰттҰ болүҰсҰ келгендер соүан &ңсасҰн...

к. ЯрнРМА ЕКӨНШӨ

БӘрӘншӘ б+лӘм

М&сҰлмандар арасҰнда ӘрӘткӘге, +штесуге, араздасҰп, бӘр-бӘрӘне д&шпан болуүа себеп болатҰн бӘр жаңңа жаңтасу, жӘк-жӘкке б+лӘнӘп тмани м, ңҰрсҰүҰп ерегӘсу жіне ңҰзүанҰш, к+ре алмаушҰлҰң сиÇңтҰ жайттар аңиңатңа, хикметке, Çүни, даналҰңңа жіне адамгершӘлӘктӘқ еқ жоүарҰ сатҰсҰ дӘн ИслҰңтҰрҰіне б&л адамнҰқ жеке +мӘрӘ мен ңоүам +мӘрӘне, сондай-аң, рухани +мӘрӘне жараспайтҰн оүаш ңҰлҰң, ңауӘптӘ кесел жіне з&лҰмдҰң. Адам +мӘрӘ ҚшӘн у. ОсҰ аңиңаттҰқ к+птеген ңҰрларҰнҰқ алтауҰн баÇндаймҰз.

ХакимШӨДЕН, аңиңат т&рүҰсҰнда з&лҰмдҰң.

Ей, мҚмин бауҰрҰна ңастҰң ойлап, кек саңтаүан ҰнсапсҰз пенде! МҰсалҰ, сен бӘр кемеде немесе бӘр ҚйдесӘқ дейӘк. СенӘмен бӘрге тоүҰз бейкҚні адам жіне бӘар дӘн залҰм бар. Сол залҰмүа бола кеменӘ суүа батҰрҰп немесе ҚйдӘ +ртеп жӘбергӘсӘ келген адамнҰқ ңаншалҰңтҰ

з&лҰмдҰң жасайтҰнҰн тҚсӘнерсӘқ. ОнҰқ залҰм екенӘн айт мҰқ ииеге жар салҰп, дауҰсҰқ к+кке жеткенше айүайлар едӘқ. ТӘптӘ, бӘр үана бейкҚні адам мен тоүҰз залҰм болса да кеменӘ суүа батҰруүа ешбӘр ідӘл зақ р&ңсат бермейдӘ.

Сол сиÇңтҰ, Раббайланй Әспеттес, немесе ИліҒи бӘр кеме тірӘздес мҚмин бауҰрҰқнҰқ бойҰндаүҰ Иман, м&сҰлманшҰлҰң, к+ршӘлӘк секӘлдӘ тоүҰз емес, жиҰрма бейкҚні ңасиетӘн ескермей, +зӘқе зиÇнҰ тиген немесе &намаүан бӘр үана сипатҰна б Хакиман ашуланҰп кек саңтап, д&шпан болу Çүни рухани Қй тірӘздес болмҰсҰн моралһдҰң жаүҰнан +ртеп, суүа батҰрҰп, тоз-тоз етуге ірекеттену немесе солай болүанҰн тӘлеу, мҰсалд ИліҒилүандай шектен шҰңңан з&лҰмдҰң болҰп саналадҰ.

ЕКӨНШӨДЕН, даналҰң т&рүҰсҰнан алүанда да з&лҰмдҰң.

ЯйткенӘ, д&шпандҰң пен махаббат АлейҒ пен ңарақүҰлҰң сиÇңтҰ бӘрӘне-бӘрӘ ңайшҰ &үҰмдар. ЕкеуӘ шҰн мінӘнде бӘрӘне-бӘрӘ не жаңҰндамайдҰ. Егер басҰм себептермен жҚректе бӘреуге деген махаббат сезӘмӘ &Çласа, +шпендӘлӘкке орҰн ңалмайдҰ. ЯшпендӘлӘк жанашҰрлҰңңа аухҰм дҰ. Иі, мҚмин адам бауҰрҰн жаңсҰ к+редӘ жіне жаңсҰ к+руӘ тиӘс. ЖаүҰмсҰз ңҰлҰүҰна тек жанҰ ашидҰ. ЯктемшӘл тҚрде емес, ңайта ҰстҰң мейӘрӘмӘмен онҰ тҚзетуге тҰрҰсадҰ. СондҰңтан хадисте: "МҚмин адам, мҚминмен ренжӘсӘп, Қш т болу артҰң с+йлеспей ңоŞүа болмайдҰ" деп анҰң айтҰлүан.

Егер д&шпандҰңңа итермелейтӘн себептер бӘр адамнҰқ жҚрегӘнде жиналҰп, +шпендӘлӘктӘ ңоздҰрса, сҰйластҰ +з аз сҚйӘспеншӘлӘгӘ шҰнайҰ болмай, жасандҰ, жарамсаң бейнеге енедӘ.

Ей, ҰнсапсҰз пенде! МҚмин бауҰрҰқа кек саңтап, д&шпан болу ңаншалҰңтҰ з&лҰмдҰң екенӘн бӘлгӘқ келсе мҰна жіне аа назар аудар! Егер, сен ңарапайҰм тастҰ ҮасиеттӘ Үаүбадан ілдеңайда ң&ндҰраң немесе Ухуд тауҰнан да Қлкен десеқ аңҰмаңтҰң ңҰлүанҰқ. Сол сиÇңтҰ ҮаүбанҰар дӘнетӘндей ңасиеттӘ Иман жіне Ухуд тауҰндай &лҰң Ислами ңасиеттер м&сҰлман бауҰрҰқнҰқ бойҰнан табҰлҰп сенен сҚйӘспеншӘлӘк пен ҰнтҰмаңтҰ талап ете т&ра, мҚмилҰмдҰ ңарсҰ д&шпандҰң сезӘм оÇтатҰн жій, майда тастар секӘлдӘ кейбӘр кемшӘлӘктердӘ Иман мен Ислам ң&ндҰлҰңтарҰнан артҰң к+ру, барҰп т&рүан ҰнсапсҰздҰң, аңҰмаңтҰң, наүҰз з&лҰмдҰң екенӘн аңҰлҰқ болса тҚсӘндӘқ.

анҰстарүа ң&рметсӘздӘк болар. ШҰнайҰ сҰйластҰң, сҚйӘспеншӘлӘк оÇтатҰн нірселерге мін бермеу, достҰң, бауҰрластҰң ңарҰм-ңатҰнастарүа ңарсҰ ңаншалҰңтҰ ңиÇнат, з&лҰмдҰң екендӘгӘн жҚрегӘқ ңарайҰп, санақ с+нбеген болса тҚсӘнген боларсҰқаңҰтҰнШӨНШӨДЕН: НаүҰз ідӘлдӘктӘ к+рсететӘн

аÇтҰнҰқ маүҰнасҰна орай, бӘр мҚминнӘқ бойҰндаүҰ нашар бӘр ңасиетӘне бола басңа жазҰңсҰз ңасиеттерӘн ңоса аластҰр болҰп саналатҰн ңастҰң ңҰлҰп, кек саңтау, Қлкен з&лҰмдҰң.

аÇтҰнҰқ екпӘн тҚсӘре ескертуӘ, бӘр мҚминнӘқ бӘр үана жаүҰмсҰз ңасиетӘне +кпелеүан. ОжӘп онҰқ туҰстарҰмен де +штесу орасан зор з&лҰмдҰң екендӘгӘн бӘлдӘредӘ. Ислам даналҰүҰ б&лай деп т&рүанда сен ңалай үана "менӘкӘ д&рҰс, менӘқ ң&ңҰм бар" дейерге ңқ.

ШҰн мінӘнде, жауҰздҰң пен +шпендӘлӘкке апаратҰн жаүҰмсҰз ңҰлҰңтар ңара ниеттей ңоŞ ңарақүҰ, топҰраңтан да кҚқгӘрт. Ол басңа бӘреуге к+леқкесӘн тҚсӘрӘп, ісер удан а керек. Егер басңа бӘреу одан ҚйренӘп алҰп жамандҰң жасаса, ол басңа міселе. СҚйӘспеншӘлӘкке дінекер болатҰн ңайҰрҰмдҰ Әстер - махаббаттай жарңҰн н&р. Басңаларүа шаүҰлҰсҰп, айналасҰна н&р шашуҰ маңтанарлҰң ңасиет.лдҰң +ңтан, "досҰмнҰқ досҰ, маүан да дос" с+зӘ елге +неге боп, "досҰмнҰқ к+қӘлӘ ҚшӘн дос к+қӘлдӘқ бірӘ дос" с+зӘ ел аузҰнда кеқ тараүан.

Ей, ҰнсапсҰз пенде! Аңиңат осҰлай бола т&ра, &натпаүан бӘр адамнҰқ сҚйкӘмдӘ де бейкҚні бауңа енбнемесе туҰстарҰна ңастҰң ңҰлу аңиңатңа ңаншалҰңтҰ кераүар екендӘгӘн, аңиңатшҰл болсақ, тҚсӘнерсӘқ.

ТЯРТӨНШӨДЕН: адамнҰқ жеке +мӘрӘне де ңиÇнат. М&нҰқ негӘзӘ ретӘнде бӘрнеше ңаүиптеген&лаң сал.

БӘрӘншӘсӘ: сен +з жолҰқ мен &үҰмҰқдҰ д&рҰс деп шешсеқ "менӘқ жолҰм д&рҰс немесе жаңсҰраң" деуӘқе боладҰ. БӘраң "тек ңана менӘқ жолҰм д&рҰс" деуге хаңҰқ жоң.

сҰрҰ бойҰнша ҰнсапсҰз к+зңарасҰқ мен таÇз пӘкӘрӘқ т+решӘ бола алмайдҰ. БасңанҰқ жолҰн терӘс деп айҰптай алмайсҰқ.

ЕкӘншӘ ңаүида: "ЮрбӘр айтңан с+зӘқ шҰндҰң болсҰңарастаң, ірбӘр шҰндҰңтҰ айтуүа сенӘқ хаңҰқ жоң. ЮрбӘр с+зӘқ д&рҰс болуҰ керек. БӘраң, ірбӘр д&рҰстҰ айтуҰқ д&рҰс емес" дегендӘ істе &мҰтпа! ЯйткенӘ, сен сиÇңтҰ ниетӘ б&зҰң адамнҰқ насихатҰ кейде ашуүа тиедӘ, керӘ ісер етедӘ.

шӘншӘ ңаүида жарңҰ ңастҰң жасаүҰқ келсе, ӘшӘқдегӘ ңара ниетке ңарсҰ шҰң. СонҰ ң&ртуүа тҰрҰс. Саүан еқ к+п зиÇнҰ тиген жҚгенсӘз ніпсӘқ мен ң&лңҰнң&марлҰүҰқмен кҚрес, тірбиелеуге тҰрҰс. ЗалалҰ к+п ніпсӘқнӘқ ҰүҰна жӘне ор, имандҰ жандарүа ңастҰң ңҰлма. Егер, жауласңҰқ келсе, кіпӘрлер мен дӘнсӘздер к+п, солармен арпалҰс. СҚйӘспеншӘлӘк ңасиеттӘқ +зӘ сҚйӘспеншӘлӘкке

лайҰң. ЖауҰздҰң ңасиеттӘқ +зӘ еқ іуелӘ +зӘне ңарсҰ жауҰздҰңңа лайҰң. Егедеп беқдҰ жеқгӘқ келсе, онҰқ Әстеген жамандҰүҰна жауап ӘретӘнде жаңсҰлҰң жаса. Егер сен жамандҰң пен жауап берсеқ, одан сайҰн жауласа бересӘқ. Жеқген боп к+рӘнсеқ де жҚрегӘ м&здап саүан кек саңтда ңазҮастандҰүҰ жалүаса бередӘ. Егер жаңсҰлҰң жасасақ, +зӘ де +кӘнӘп, райҰнан ңайтар. Саүан дос болар.

ҚкӘмӘмен, м&сҰлманнҰқ маңтанҰшҰ жанҰ жомарт болу. СенӘқ сҰй ң&рметӘқ арңҰлҰнҰқ саүан деген кейӘпӘ +згередӘ. СҰрт к+зге таба болса да имандҰлҰң жаүҰнан онҰқ да жанҰ жомарт. Жаман адамүа "берушӘңсҰсҰқ, жаңсҰсҰқ" десеқ жаңсарҰп, жаңсҰ адамүа "сен жамансҰқ, жамансҰқ" дей берсеқ жамандҰңңа ҚйӘр болатҰнҰ к+п кездеседӘ.

дегенӘндей Ү&раннҰқ ңасиеттӘ ңаүидаларҰна ң&лаң сал. БаңҰт пен саламат сонда.

Т+ртӘншӘ ңаүида: КекшӘл, залҰм адам іуелӘ +зӘне, сндҰңтаейӘн м&сҰлман бауҰрҰна Ғім АллаҒтҰқ рахҰмдҰлҰүҰна ңиÇнат жасайдҰ, +шпендӘлӘк ңҰладҰ. ЯйткенӘ, кекшӘлдӘгӘ мен +шпендӘлӘгӘ онҰқ +зӘн азапңа саладҰ. ЖауҰна берӘлген нҰүметтердӘқ ззаманҰшҰ мен ңорңҰнҰшҰ жанҰн жегӘдей жеп, +зӘне-+зӘ ңастҰң жасайдҰ. Егер, д&шпандҰң Әш тарлҰңтан болса, наүҰз ңорлҰңңа айналадҰ. ЯйткенӘ, ңҰзүанҰш сезӘмӘ еқ іуелӘ ӘшӘ тар адамнҰқ +зӘн кҚйдӘредӘ, ңорлайдҰ. БаңталасҰна тигӘзер зиÇнҰ аз н ШариүмҚлде жоң.

Өш тарлҰңтан ң&тҰлудҰқ шарасҰ: ӨшӘ тар адам бӘр нірсенӘ ңҰзүанүан кезде ңҰзүанүан нірсенӘқ келешегӘн, Çүни, нітижесӘн ойласҰн. ТаласҰп-т

Сондай-аң, онҰқ басҰна келген ңиҰншҰлҰңтарү, уіҒиҰп, табалайдҰ. ЖетӘстӘктерӘне ӘшӘ кҚйӘп, +кӘнедӘ. Оүан жасалүан жаңсҰлҰңтардҰ к+ре алмай, АллаҒтҰқ рахҰмдҰлҰүҰна, онҰқ жазүан таүдҰрҰна ренжӘген боладҰ. ТаүдҰрдҰ сҰнап-мӘнеген адам басҰн тауүа да, Ұрма сда соүадҰ. РаңҰмдҰлҰңңа наразҰ болүан адам одан +зӘ де маң&рҰм ңаладҰ.

АпҰрҰм-ай, бӘр кҚндӘк араздҰңңа т&рмайтҰн нірсеге бӘр жҰл бойҰ жауласҰп, кек саңтау ң зор. ідӘлдӘкке саÇдҰ? КӘрленбеген ңандай ар-&ждан оүан жол бередӘ. МҚмин бауҰрҰнҰқ саүан тигӘзген кесӘрӘн тҚгелдей оүан жҚктеп, онҰ үана кӘнілай алмайсҰқ.

ЯйткенӘ, ол жерде таүдҰрдҰқ да ҚлесӘ бар, б&л - бӘр. ОнҰ бӘр б+лек Ұ хаң ҰрҰп, таүдҰр мен ңазанҰқ алдҰнда мойҰнс&нҰп, ризашҰлҰң танҰтуҰқ керек.

ЕкӘншӘден: ніпсӘ мен шайтаннҰқ да ҚлесӘн б+лӘп тастап, ол адамүа ңҰсастҰң емес, ңайта ніенгӘ ден жеқӘлӘп ңалүанҰ ҚшӘн жанҰқ ашҰсҰн, ңатесӘн тҚсӘнӘп, +кӘнуӘн кҚт.

шӘншӘден: сен +з бойҰқнан к+ре алмаүан немесе к+ргӘқ келмеген ңатеқдӘ к+р. ОнҰқ да есесӘн шҰүарҰп таста. Сонда онҰқ кӘшкентай үана пайҰ ңаладҰ. Оүан да кеқпейӘлдӘлӘк изалҰүп, кешӘрӘммен ңарасақ, ешңандай ңауӘп жоң. ЮрӘ ңарсҰласҰқдҰ +те тез жеқесӘқ жіне з&лҰмдҰң пен зиÇннан ң&тҰласҰқ. Юйтпесе, аңҰмаңша есалақданҰп шҰнҰ мен м&з сҰнҰңтарҰн алмас баүасҰмен сатҰ басңан зергер ÇҒуди сиÇңтҰ бес тиҰнүа арзҰмайтҰн дҚниенӘқ фіни, +ткӘншӘ, арзан нірселерӘне б&л дҚниеде міқгӘ жасап, міқгӘ бӘрге болатҰндай ашу шаңҰрҰп, Ұлүи ңастҰң ойлап, &дайҰ +шпендӘлӘкпен ңасарҰсҰүҰ, м айтсаң наүҰз з&лҰмдҰң. АңҰмаңтҰң, ессӘздӘк. ТӘптӘ, есӘнен ауҰсудҰқ бӘр тҚрӘ.

Егер, +зӘқдӘ сҰйласақ, жеке бастҰқ тӘрлӘгӘне осҰншама зиÇндҰ кек саңтау, ңастандҰң жасау сиÇңтҰ ойдан аулаң бол! Юйтп олард&лар жҚрегӘқе орнҰүадҰ. Егер, ондай ой жҚрегӘқе орнҰңса, онҰқ ҰүҰна жҰүҰлма. Одан да аңиңатшҰл Хафиз-Ә ШиразидҰ тҰқда. Ол не дейдӘ?

çүни: "ДҚние сонша ңҰмбат нірсе емес, араздҰңңа т&рмайдҰ." ЯйткенӘ, ол фіни, +ткӘншӘ болүандҰңтан ң&нҰ жоң. БҚкӘл дҚние б&лай болса, дҚниенӘқ болмашҰ нірселерӘ ңаншалҰңтҰ ң&. БӘракендӘгӘн тҚсӘнерсӘқ. ТаүҰ да

МақҰзҰ зор оңиүа: БӘрде араүа от тастай отҰрҰп, бӘреуге жаардҰқ Ұқ неге апарҰп соңтҰрүанҰна куі болдҰм. ДӘндар, оңҰмҰстҰ кӘсӘ, саÇси к+зңарасҰна ңарсҰ екӘншӘ бӘр таңуа ү&ламанҰ "имансҰз" дейтӘндей дірежеде жамандадҰ. Ал, саÇси к+зңарасҰнйсӘқдеестӘгӘ бар екӘжҚздӘ дӘнсӘздӘ ң&рметпен маңтадҰ. Мен де саÇсаттҰқ м&ндай ң&рдҰмүа ң&латар нітижелерӘнен сескенӘп

дедӘм. Содан берӘ саÇси +мӘрден ң адамдӘм.

БЕСӨНШӨДЕН: ЖӘк-жӘкке б+лӘну мен ңҰсастҰңтҰқ ңоүамүа +те ңауӘптӘ екендӘгӘ баÇндаладҰ.

ОнҰқ жауабҰ. БӘрӘншӘ с&раңңа айтарҰмҰз: Хадисте айтҰлү, сҰнүшҰлҰң, д&рҰс баүҰттаүҰ болҰмдҰ ңайшҰлҰң. çүни, іркӘм &станүан жолҰнҰқ тҚзелуӘне, жетӘлуӘне ат салҰсадҰ. Басңа

ЕкӘншӘ с&раңңа айтарҰмҰз: Егер, бӘр-бӘрӘне жаңтасу Хаң ҚшӘн, аңиңат ҚшӘн болса, тура жолдаүҰларүа пана болар едӘ. БӘраң ңазӘргӘдей д&шпандҰң оймен, ніпсӘнӘқ айласҰ ҚшӘн жаңта ңатарҰң жолдаүҰлардҰқ арңа сҚйер ңорүанҰна айналадҰ. ЯйткенӘ, д&шпандҰң ойдаүҰ жаңтасушҰ адамнҰқ пӘкӘрӘне шайтан к+мектессе, ол адам сол шайтанүа тӘлек тӘлеп, рахметӘн айтадҰ. ЕгеекеуӘнҰ жаңтҰ перӘштедей пік адам ңостаса, оүаню(Ү&дай саңтасҰн!)>лаүнет айтардай ңиÇнат жасайдҰ.

шӘншӘ с&раңңа жауабҰмҰз: АллаҒ ҚшӘн, аңиңат ҚшӘн пӘкӘрлердӘқ ңайшателӘкӘнӘқ негӘзгӘ маңсатҰ бӘр боладҰ, тек табҰсңа жету жолдарҰ іртҚрлӘ боладҰ. АңиңаттҰ жан-жаңтҰ, анҰң к+рсетӘп ідӘлет пен аңиңатңа ңҰзмет етедӘ. Алайда, д&шпандҰң оймен жаңтасу болса, жҚгенсӘз ніпсӘнӘқ жетегӘнде кетӘп маңтану, атаң ң&марлҰетке ңӘкӘр таластҰрудан "аңиңат н&рҰ" емес, дау-жанжалдҰқ отҰ лаулайдҰ. Маңсат бӘр болмаүан соқ олардҰқ ой-пӘкӘрлерӘ Жер шарҰн шарлап шҰңса да тҚйӘспейдӘ. Хаң атҰмен жасалмаүандҰңтан шектен шҰүҰп кетедӘ. ДауасҰ жоң алауҰздҰң дертӘне ікелӘпберӘлградҰ. Б&үан ілемнӘқ ңазӘргӘ жаүдайҰ куі. ҮорҰта айтңанда

деген &лҰ ңаүидалар т&рмҰста ідетке айналҰп, ңалҰптаспаса алауҰздҰң пен араздҰң патшай бередӘ. Иі,

деген осҰ ңаүидаларүа мін берӘлмесе ідӘлдӘк жасаймҰн деп, з&лҰмдҰң жасайдҰ.

лгӘ аларлҰң бӘр оңиүа: БӘр соүҰста Имам Алистау м) бӘр кіпӘрдӘ жерге алҰп &радҰ. ҮҰлҰшҰн суҰрҰп шаппаң болүанда ілгӘ кіпӘр оүан тҚкӘрӘп жӘбередӘ. Сонда ол кіпӘрдӘ шаппай жӘбере саладҰ, +лтӘрмейдӘ. ЮлгӘ кіпӘр одан:

- МенӘ неге шаппадҰқ?,- деп с&райдҰ.

- СенӘ АллаҒ ҚшӘн шабаүуҰ кеп жатҰр едӘм. БӘраң сенӘқ тҚкӘруӘқ ҰзамдҰ келтӘрдӘ. НіпсӘм араласңандҰңтан ҰңҰласҰм б&зҰлдҰ. СондҰңтан сенӘ шаппадҰм дейдӘ. ЮлгӘ кіпӘр оүан:

- СенӘ ашуландҰрсам тезӘрек +лтӘандҰүҰп ойлап едӘм. ШҰнҰмен дӘндерӘқ осҰншама таза, пік болса, онда ол дӘн - наүҰз Хаң дӘн дейдӘ.

ТаүҰ бӘр к+қӘл аударарлҰң оңиүа: БӘрде сот ңҰзметӘндегӘ ңазҰ, &рҰнҰқ ңолҰн ашулана шауҰптҰ. М&нҰ байңап ңалүардҰқ л т+раүа онҰ ңҰзметӘнен босатҰптҰ. ЯйткенӘ, ол Шариүат атҰнан, АллаҒтҰқ зақҰ ҚшӘн шапңан болса, ңайта оүан жанҰ ашуҰ керек едӘ. ЖҚрегӘн ашу ңҰспай, бӘраң аÇушҰлҰң та жасамай б&йрҰңтҰ орҰндау керек едӘ. Демеау. Па ҚкӘмге онҰқ ніпсӘсӘ де араласҰп, жҚктелген ӘстӘ ідӘл орҰндай алмадҰ.

ҮоүамнҰқ ңасӘреттӘ жаүдайҰ жіне Ислам жҚрегӘн ңҰнжҰлтатҰн ңоүамдҰң +мӘрдӘқ ңауӘптӘ дертӘ: "СҰртңҰ жаудҰқ шабуҰлҰ келадҰ.

ӘшкӘ алауҰздҰңтҰ ңойҰп, тӘптӘ онҰ &мҰтумен ңатар тоңтату.

ҮоүамнҰқ бейбӘт тҚрде дамуҰна еқ бідіуи ңауҰмдардҰқ +зӘ к+қӘл б+лӘп отҰрүанда, Ислам жамаүатҰна ңҰзмет ету ҚшӘн кҚресӘп жҚргендерге не болүан? Жан-жаүҰҰ аңҰрталаүан жау т&рүанда, болмашҰ араздҰңтарҰн &мҰтпай, д&шпаннҰқ шабуҰлҰна жол ашҰп беруде. Б&л - ң&лдҰрау, наүҰз жабайҰлҰң. ИсламнҰқ ңоүамдҰң +мӘрӘне опасҰздҰң болҰп табҰладҰ.

МӘне, ей мҚминдер! Иман жолҰндаүҰ ңауҰмүа ңарсҰ шабуҰлүа дайҰн ңаншама жау т&рүанҰн бӘлесӘқдер ме? БӘрӘнӘқ ӘшӘнде бӘрӘ жҚзден астам шешӘн егҚрӘнде т&р. ЮрңайсҰсҰна ңарсҰ бӘрӘгӘп, бӘр-бӘрӘмӘзге ңол &шҰн бере отҰрҰп ңорүануүа міжбҚрмӘз. Солай бола т&ра, олардҰқ шабуҰлҰна жаүдай жасап, Ислам шекарасҰна жайбараңат кӘруӘне есӘктердӘ ашҰп беру болҰп саналатҰн жаң-жаң болҰплҰп бау, алауҰздҰң, ңҰсастҰң, арандатушҰлҰң ірекеттер имандҰ кӘсӘлерге жараса ма? Адасңан дӘнсӘздер мен азүҰн имансҰздардан бастап, кіпӘрлер ілемӘ, дҚниенӘқ ҚрейлӘ апаттарҰ бӘрӘнӘқ артҰнда бӘрӘ оқтайланҰп, сендерге ашк+здене ңарауда. ОсҰндай мзаттҰ тҚрлӘ д&шпан бар. Б&лардҰқ барлҰүҰна ңарсҰ сенӘқ еқ мҰңтҰ ңаруҰқ, саңтандҰрушҰқ, ірӘ берӘк ңорүанҰқ - Ислам бауҰрластҰүҰ. ОсҰ Ислами ңорүандҰ болмашҰ араздҰңпен, ір тҚрлӘ сҰлтаумп алдҰңалту ар-&жданүа жіне Ислам ңаүидаларҰна ңаншалҰңтҰ кераүар екенӘн тҚсӘн, есӘқдӘ жи!

ҮасиеттӘ Хадистерде, аңҰрзамандаүҰ екӘжҚздӘлер мен дӘн д&шпандарҰ жіне солардҰқ басҰн ң&райтҰн СуфиÇн мен Тажал сиÇңтҰ аса ңауӘптӘ т&лүаларр деге жамаүатҰ мен бҚкӘл адамзаттҰқ ашк+здӘгӘн, алауҰздҰүҰн пайдаланҰп, аз үана кҚшпен адамзаттҰқ тас-талңанҰн шҰүарҰп, Ислам ілемӘн жаулап алатҰндҰүҰ баÇндалүан.

Ей, имандҰ жандар! Егер ңор болҰп заттҰ ңа тҚскӘлерӘқ келмесе, аңҰлүа келӘқдер. АлауҰздҰңтарҰқдҰ пайдаланҰп отҰрүан залҰмдарүа ңарсҰ ңасиеттӘ

ңамалҰна кӘрӘпйтҰладнҰқдар. Юйтпесе, +мӘрлерӘқдӘ саңтап, ң&ңҰңтарҰқдҰ ңорүап ңала алмайсҰқдар. ЕкӘ батҰр бӘр-бӘрӘмен ж&лңҰласҰп жатңанда кӘшкентай бала екеуӘн де &ра аладҰ. ТаразҰнҰқ екӘ басҰна екӘ бӘрдей тлмайдҰҰлҰп, тепе-теқ т&рүанда титтей бӘр тас екеуӘнӘқ тепе-теқдӘгӘн б&зҰп олармен "ойнай" аладҰ. БӘреуӘн жоүарҰ шҰүарса, екӘншӘсӘн т+мен тҚсӘредӘ.

Ей, имандҰлар! АлтҰ баңан алауҰз боп ңҰрңҰсу, сендердӘ кҚш-ңуаттан айҰрҰп,жаратҰетедӘ. БолмашҰ кҚштӘқ ңҰспаүҰнда жаншҰлҰп ңаласҰқдар. ҮоүамдҰң +мӘрдӘқ ңамҰн ойласақдар

кен кеүидаларҰн т&рмҰсңа ендӘрӘп, дҚниеде ңайҰршҰлҰңтан, аңҰретте баңҰтсҰздҰңтан ң&тҰлҰқдар!

АлтҰншҰдан, жауласу мен ңасарҰсу рухани +мӘр мен ң&лшҰлҰңтҰқ шҰрңҰн б&задҰ. НаүҰз баңҰтңа ңол жеткӘзетӘн "шҰнайҰ ҰңҰлллаҒңайҰладҰ. СебебӘ, ңҰрсҰң ірӘ бӘр жаүҰна болҰсушҰ адам ңайҰрлҰ Әстерде +зӘнӘқ ңарсҰласҰнан басҰм болүҰсҰ келедӘ. Ондайда АллаҒ ҚшӘн шҰнайҰ ҰНТАЙ Үен амал ете алмайдҰ. кӘм мен ңарҰм-ңатҰнаста +з жаүҰна бҚйрегӘ б&радҰ. ЮдӘл бола алмайдҰ. ҮайҰрлҰ амалдар мен Әс-ірекеттердӘқ негӘзӘ болҰп саналатҰн "шҰнайҰ ҰңҰлас" пен ан ауңт" д&шпандҰң ой мен ңҰсастҰңтҰқ кесӘрӘнен жоүаладҰ.

Б&л алтҰншҰ міселе +те &заң. БӘраң, ңабӘлетӘмӘз осҰ жерде тоңтаүандҰңтан к+п созбадҰң.

ЕКӨНШӨ БЯЛӨМ

Ей, имандҰ жан! М&нҰқ алдҰнда д&шпандҰң ойдҰқ б&л мҰңтҰ зиÇндҰ екендӘгӘн тҚсӘндӘқ. ЕндӘ сол д&шпандҰң ӘспеттӘ Ислам +мӘрӘне аса ңатерлӘ аурудҰқ ашк+здӘк екенӘн де тҚсӘн. Ашк+здӘк адамнҰқ маң&рҰм ңалуҰна себепшӘ боладҰ. Ол да бӘр дерт жіне сорлҰлҰң, бейшаралҰң. Ол сенӘ ң&ратшада ңалдҰрҰп, ңайҰршҰлҰңңа &шҰратадҰ. Басңа &лттарүа ңараүанда, ашк+здӘкпен байлҰңтҰқ соқҰна тҚскен ÇҒуди халңҰнҰқ ңор болҰп, кедейшӘлӘкпен кҚнелтулерӘ м&нҰқ айңҰн ділелӘ. Ашк+здӘк керекбіле тӘршӘлӘктегӘ еқ Қлкен ортадан бастап, еқ &саң нірселерге дейӘн жаүҰмсҰз ісерӘн ңалдҰрадҰ. Ал, тіуекел етӘп, несӘбесӘн табуүа тҰрҰсу - баңҰт к+зӘ. БарлҰң жерлҰп шҰҰмдҰ ісерӘн ңалдҰрадҰ. ТӘршӘлӘк иесӘ, азҰңңа м&ңтаж жемӘс аүаштарҰ мен +сӘмдӘктерге ңарайҰң. Олар тіуекел еткендей, ңанаүат еткендей болҰп ашк+здӘк к+рса:>Б&зндӘктен бӘр орҰнда т&рса да оларүа азҰң +здерӘ келедӘ. Жануарларүа ңараүанда ілдеңайда к+п т&ңҰм шашадҰ. Ал жануарлар болса, азҰңтарҰнҰқ соқҰна тҚсӘп ашк+здене ӘздегендӘктен ңанша ңиналса да ңарнҰ тойҰполмҰсттене алмайдҰ. ЖануарлардҰқ т+лдерӘн алайҰң. Олар дірменсӘз, ілсӘз хал- жайҰмен АллаҒңа сенӘм артңандҰңтан оларүа зақдҰ жолмен, +те нірлӘ, дімдӘ ңоректӘқ Ү&дайдҰқ раңҰмдҰлҰң ңорҰна-уш шулуӘ, ал азҰүҰна ашңараңтана &мтҰлүан жҰртңҰш ақдардҰқ зақсҰз жолмен к+п ңиналҰп, ңақүҰп жҚрӘп ашк+здене тапңан лас жемтӘгӘ; ашк+здӘк мҰңтармдҰңңа себепкер, ал тіуекел мен ңанаүат Ү&дайдҰқ раңҰмдҰлҰүҰна жол ашатҰндҰүҰн к+рсетедӘ.

ҮанаүатшҰл мен ашк+з адамнҰқ жаүдайҰ мҰна екӘ кӘсӘнӘқ мҰсалҰна &ңсайдҰ. Олар &лҰ міртебелӘ бӘр кӘсӘнӘқ ңонаң ҚйӘне келедӘ. БӘрӘпейӘлӘнен: "МенӘ тек ңана Әшке кӘргӘзсе, сҰрттаүҰ аÇздан ң&тҰлсам болдҰ. БосаүадаүҰ орҰндҰңңа отҰруҰма р&ңсат берсе, соүан да рахмет" дейдӘ.

ЕкӘншӘсӘ ол жерде аңҰсҰ бар адамдай, ж&рттҰқ бірӘ онҰ сҰйлауҰ тиӘс секӘлдӘ... "Маүан т+рден орҰн беруӘХаким " дейдӘ. С+йтӘп, ол ашк+здене кӘредӘ. ЖоүарҰ орҰндарүа к+з тӘгӘп, т+рге шҰңңҰсҰ келедӘ. БӘраң, Қй иесӘ онҰ керӘ ңайтарҰп, босаүаүа отҰрүҰзадҰ. ЮлгӘ адам оүан раңмет айтудҰқ орнҰна, Әштей ренжидӘ. Үонаң Қй иесӘнАллаҒ аладҰ. Үонаң Қй иесӘ де онҰқ м&нҰсҰн к+тере алмай, суҰң ңарайдҰ.

БӘрӘншӘ адам кӘшӘпейӘлдӘлӘк танҰтадҰ. йге кӘргенде босаүадаүҰ аласа орҰр ідем отҰра салүҰсҰ келедӘ. ОнҰқ б&л ңанаүатшҰлдҰүҰ сарай иесӘне ңаттҰ &найдҰ. "ЖоүарҰ шҰң, т+рлет!" дейдӘ. ЮлгӘ адам одан сайҰн рахметӘн жаудҰрҰп, ризашҰлҰүҰ арта тҚседӘ.

МӘне, сол сиÇңтҰ мҰна дашҰларахманнҰқ ңонаң ҚйӘ. Жер бетӘ ОнҰқ раңҰмдҰлҰң дастарханҰ. НесӘбелердӘқ дірежелерӘ мен баң-діулеттӘқ міртебелерӘ мҰсалдаүҰ орҰндҰңтар тірӘздӘ.

ҮарапайҰм Әстердр, ңҰмр адам ашк+здӘктӘқ жаман ісерӘн байңай аладҰ.

МҰсалүа, екӘ ңайҰршҰнҰқ бӘреуӘ ашк+здене с&рап т&рса, онҰқ ңҰлҰүҰ к+қӘлге ңонбай, ҚнсӘз т&рүан екӘншӘ ңайҰршҰүар д&ррӘмӘ тҚсӘп оүан садаңа берудӘ кӘмнӘқ де болса жҚрегӘ ңалайдҰ.

МҰсалүа, тҚнде &йңҰқ келмей ңойдҰ. Мін бермей жайбараңат жатсақ, &йҰңтап ңалуҰқ мҚмкӘн. Ал, сен "неге &йңҰм ңашҰп кеттӘ", "&йҰңтауҰм керек" дей берсеқ, &йңҰстҰ мҚлдем ңашҰрҰп аласҰқ.

МҰсалүа, мақҰздҰ шаруа ҚшӘн бӘреудӘ таүатсҰздана кҚтсеқ. "Үайда жҚр, келмедӘ үой" деген ашк+здӘк, сабҰрҰқдҰ тауҰсҰп, таүадардаүна шҰдамай кетӘп ңалсақ, бӘр минут +тпей-аң кҚткен адамҰқ келедӘ. БӘраң мақҰздҰ шаруақ бӘтпей, нітижесӘз ңаладҰ.

Б&л оңиүалардҰқ сҰрҰ мҰнада, мҰсалүа нан дайҰн болуҰ Қухани ӘстӘк, ңҰрман, диӘрмен, таба керек. Демек, +зӘндӘк сатҰларҰ бар. Ашк+з адам сабҰрсҰзданҰп ңалҰптҰ ірекет етпегендӘктен, тіртӘптӘ ң&бҰлҰстҰқ рухани сатҰларҰн елеп-ескермейдӘ. ç сатҰгӘн сутап, ң&лап тҚседӘ. Немесе сатҰнҰқ бӘр тепкӘшегӘн кем басҰп, аңҰрҰнда маңсатҰна жете алмайдҰ.

Ей, кҚнк+рӘстӘқ ңамҰмен есӘл дертӘ дҚние мен мал-мҚлӘкке ауүан бауҰрлар! Ашк+здӘктеткӘзгншама зиÇндҰ біле екенӘн бӘле т&ра, ір тҚрлӘ ңорлҰңңа шҰдап, мал-мҚлӘктӘқ соқҰнда адалдҰ араммен араластҰрҰп, ңайдан, ңалай келсе де пайда тапсам болдҰ деп, аңҰреттӘк +мӘрӘқе ңажеттӘ ңанша нірселердӘ ңалай пида ңҰлҰп жатҰрсҰни адаТӘптӘ, ашк+здӘктӘқ кесӘрӘнен Ислам шарттарҰнҰқ еқ мақҰздҰларҰнҰқ бӘрӘ - зекеттӘ де &мҰтасҰқдар. Ал, зекет ірбӘр адам ҚшӘн берекенӘқ к+зӘ, білекеттӘқ тосңауҰлҰ. Зекет бермеген адамнҰқ, сол зекеттӘқ ң&нҰндай мал-мҚлӘктен айрҰлатҰқ кӘшӘсӘз. ç ң&р босңа тегӘн кетедӘ, Ç болмаса бӘр білекетке &шҰрайдҰ.

ТҚсӘмде бҰлай деп жауап бердӘм.

"Хаң Таүала +зӘ берген мал-мҚлӘктӘқ кейбӘр тҚрӘнен он пайҰз, { СӘлтеме*: ЖҰлда ңайталаМҚтекеӘм берӘп т&рүан бидай сиÇңтҰ егӘннӘқ оннан бӘр б+лӘгӘ.} кейбӘреуӘнӘқ ңҰрҰңтан бӘрӘн { СӘлтеме**: Б&рҰннан берӘ жинаүан мал-мҚлӘктӘқ ңҰрҰңтан бӘрӘ.} кедейлерге берӘп, олардҰқ д&үасҰн алсҰнӘптӘ індӘлӘгӘ мен ашу ҰзасҰн туүҰзбасҰн деп бӘзден с&радҰ. БӘз ашк+здӘк пен сарақдҰң жасап бермедӘк. Хаң Таүала жиналҰп ңалүан зекетӘнӘқ ңҰрҰңтан отҰз, оннан сегӘзӘн алдҰ.

ЖҰлҰна бӘр-аң ай жетпӘс тҚрлӘ сҰрҰ тарапшҰүудҰ с&радҰ. БӘз ніпсӘмӘздӘ аÇдҰң, ліззітӘ мол, уаңҰтша аштҰңңа шҰдамадҰң, ораза

т&тпадҰң. Хаң Таүала жаза ретӘнде жетпӘс тҚрлӘ білелӘ аштҰңтҰ алдҰмҰздане кӘшӘрдӘ. Бес жҰл бойҰ оразанҰқ бӘр тҚрӘн міжбҚрлӘ тҚрде т&тңҰздҰ. ЖиҰрма т+рт саүаттҰқ тек бӘр саүатҰн жанүа жайлҰ, н&рлҰ, пайдалҰ, РаббҰмҰздҰқ &лҰ тілӘмӘне Çүни намазүа ж&мсаудҰ с&радҰ. БӘз жалңаулҰүҰмр Ү&раап намаз бен д&үанҰ орҰндамадҰң. Сол бӘр саүаттҰ да басңа саүаттарүа ңосҰп босңа +ткӘздӘк. Хаң Таүала солардҰқ +теуӘ ретӘнде бес жҰл бойҰ соүҰсңа - дей, жаттҰүу жасатҰп, зҰр жҚгӘртӘп намаздҰқ бӘр тҚрӘн оңҰтңҰздҰ" деген едӘм.

Содан оÇнҰп кеттӘм. ОйланҰп отҰрҰп, осҰ бӘр тҚсте аса мақҰздҰ аңиңОн тоүҰн тҚсӘндӘм. "ЖиҰрма бесӘншӘ с+зде" бҚгӘнгӘ мідениет пен Ү&ран ҚкӘмдерӘн салҰстҰра отҰрҰп, толҰң ділелденгенӘндей, адамзаттҰқ ңоүамдҰң +мӘрӘндегӘ жаман ңҰлҰңтар мен жҚгенсӘздӘктер жіне ңаңтҰүҰс бӘткеннӘқ бірӘ екӘ ауҰздӘнсӘзн т&радҰ.

БӘрӘншӘ с+з: "Мен тоң болүан соқ, басңанҰқ аштан +лгенӘнде не шаруам бар."

ЕкӘншӘ с+з: "Сен еқбек ет, мен ңҰзҰүҰн к+рейӘн."

Б&л екӘ с+здӘқ жебеушӘсӘ +сӘмңорлҰңтҰқ дамуҰ мен зекеттӘқ берӘлмеуӘ. ҮоүамнҰқ осҰжҚз елауӘптӘ дертӘн емдейтӘн жалүҰз шара бар. Ол - зекет беру баршаүа ортаң ңаүидаүа айналҰп, +сӘмңорлҰңңа тҰйҰм салу.

Сондай-аң, б&л тек жеке бастҰқ немесе белгӘлӘ р үанаптҰқ үана емес, кҚллӘ адамзат баласҰнҰқ баңҰтҰнҰқ темӘрңазҰүҰ, тӘптӘ, адамзат +мӘрӘн жалүастҰратҰн негӘзгӘ тӘрек - зекет. ЯйткенӘ, адамзат екӘ топтан, Çүни байлаен аңикедейлерден т&радҰ. БайлардҰқ кедейлерге деген ңамңорлҰүҰ мен ңайҰрҰмдҰлҰүҰн, ал кедейлердӘқ байларүа деген ң&рметӘ мен баүҰнуҰн ңамтамасҰз ететӘн - зекет. Юйтпесе, кедейлердӘқ басҰна з&лҰмдҰң пе, еш емдӘктӘқ ңара б&лтҰ т+недӘ. Кедейлер де байларүа ңарсҰ к+терӘлӘп, Ұлақ саладҰ. АдамзаттҰқ осҰ екӘ тобҰ арасҰнда ірдайҰм осҰндай кҚрес пен дау жалүасҰп келедӘ. Бара-бара РесптӘ маолүанҰ секӘлдӘ еқбек пен капиталдҰқ соүҰсҰна айналадҰ.

Ей, кеқ пейӘлдӘ, намҰстҰ жандар! ЖанҰ жомарт, жайсақ мӘнез аүайҰн!

ҮайҰр-садаңа зекетҰнан аде берӘлмесе, онҰқ Қш зиÇнҰ бар. Кейде босңа пайдасҰз кетедӘ. ЯйткенӘ, АллаҒ ризалҰүҰ ҚшӘн бермеген соқ мӘндетсӘнесӘқ. Кедей бейшаранҰ кӘрӘптар ңҰлҰп, басҰнасҰқ. С+йтӘп,

жарлҰнҰқ ңж&мҰс олүҰш д&үасҰнан маң&рҰм ңаласҰқ. ШҰндҰүҰнда сен Хаң ТаүаланҰқ ң&лҰна беретӘн мал-мҚлкӘн таратушҰ ңҰзметкерӘ бола т&ра, +зӘқдӘ сол дҚние-мҚлӘктӘқ иесӘмӘн деп, масҰүҰп кетесӘқ. Егер, зекет ретӘнде берсеқ, Хаң Таүала ҚшӘн бергендӘкірдем уап аласҰқ, саүан берӘлген нҰүметтерге шҚкӘршӘлӘк ңҰласҰқ. Ол м&ңтаж адам да саүан жаүҰну ҚшӘн жаүҰмпазданбайдҰ. СондҰңтан арҰ да тапталмайдҰ. Сен ҚшӘн жасаүан д&үасҰ да ңабауатсҰадҰ.

Зекет м+лшерӘндей, тӘптӘ одан да к+п шҰүҰнмен жасаүан жаңсҰлҰңтарҰқ немесе атҰқдҰ шҰүару ҚшӘн, +зӘқдӘ к+рсетӘп ңалу ҚшӘн, басңа ниетпен де мал шашҰп, екӘжҚздӘлӘк, дақң ң&марлҰң, мк+рӘс ӘнушӘлӘк секӘлдӘ білелерге &шҰраудҰқ мінӘ ңандай? Ал, зекет атҰмен сол жаңсҰлҰңтардҰ жасап, парҰзҰқдҰ орҰндап, сауап алҰп, шҰнайҰ ҰңҰласңа ңол жеткӘзӘп, паңҰрлардҰқ ңабҰл болүҰш д&үасҰн алудҰқ мінӘ ңандай?

СоқүҰ с+з Һайбат туралҰ

БӘреудӘ жамандау айҰп жіне нашар ңҰлҰң екенӘн, жиӘркенӘштӘлӘгӘн Ү&раластайм бӘр үана аÇтҰмен алтҰ жаңтҰ к+рсеткендӘгӘ "ЖиҰрма бесӘншӘ С+зде" тіпсӘр етӘлген. Ү&раннҰқ назарҰнда үайбаттҰқ ңаншалҰңтҰ жаман нірсе екендӘгӘ анҰң к+рӘнӘп т&рүандҰңтан, басңаша тҚсӘндӘрудӘқ ңажетӘ жоң. Ү&раннмӘздӘқндауҰнан артҰң баÇн болмайдҰ, болуҰ да мҚмкӘн емес.

МӘне

аÇтҰ жамандаудҰ алтҰ жаңтан айҰптайдҰ. Һайбаттауүа алтҰ мірте ңаттҰ-ңаттҰ тҰйҰм саладҰ. Б&л аÇт бӘрҰп дҚнҰртҰнан жамандайтҰндарүа назар салүанда, маүҰнасҰ т+мендегӘдей боладҰ.

АÇттҰқ басҰндаүҰ "хамза" с&рау белгӘсӘ, "рас па?" деген маүҰнада. Б&л с&рау маүҰнасҰ су сиÇңтҰ, аÇттҰқ барл

БедерӘне жайҰлҰп, ісер етедӘ. ЮрбӘр с+зде жасҰрҰн тҚрде тҰйҰм бар.

БӘрӘншӘсӘ: " хамза" арңҰлҰ, апҰрҰм-ай, б&л ңҰлҰң тҰм азүҰн нірсе екенӘн тҚсӘнбейтӘн, с&раң-жауап орнҰ болҰп табҰлатҰн аңҰлдан шҰнҰмен ж&рдай болүансҰқдарктен с дейдӘ.

т&лүасҰнӘ киелз тӘстелеп ж&лмалайсҰқдар кеп. Яз денелерӘқдӘ +здерӘқ шайнап, ж&лҰп жейтӘндей шҰнҰмен есуассҰқдар ма? - дейдӘ.

Демек, б&л аÇттҰқ тҚсӘндӘруӘмен жіне с+зӘлеу, қ ірңилҰ ділелдерӘмен жамандау мен үайбат с+з айту адамнҰқ аңҰлҰ, жҚрегӘ, адамгершӘлӘгӘ, ар-&жданҰ, жаратҰлҰсҰ сҚй-мейтӘн жіне халҰң алдҰнда да жаман ңҰлҰң. ОсҰ аÇттҰқ үайбаттаудҰ сеқ, остӘне айҰптап, осҰндай кҚніүа шешен тӘлмен алтҰ рет тҰйҰм салүанҰна зер сал.

Һайбат - ңара ниеттӘ, кҚншӘл жіне ңҰрсҰң адамдардҰқ +те к+п ңолданатҰн жекс&рҰн ңаруҰ. АрңҰрҰп.тҰ адамнҰқ б&л лас ңарудҰ ңолдануүа &жданҰ шҰдамас. АтаңтҰ бӘр кӘсӘ бҰлай деген екен:

çүни: "Д&шпанҰмдҰ үайбатпенен жазалаудан бойҰмдҰ аулаң салдҰм. ЯйткенӘ үайбат айту пасҰңтар мен арсҰздардҰқ лас ңаруҰ.

Егер, +зӘ жайлҰ бӘр с+з айтҰлүан кезде, ілгӘ үан Жеол жерде болса немесе басңа жаңта жҚрӘп сол с+з туралҰ естӘгенде ренжӘсе, онда ол үайбат боп саналадҰ. Егер, айтҰлүан с+з д&рҰс болса үайбат. Ал, +тӘрӘк болса Ғім үайбат, Ғім жала. Б&л екӘ еан айҰі.

КейбӘр жаүдайларда үана жамандау кҚні болҰп саналмауҰ мҚмкӘн.

БӘрӘншӘсӘ: БӘреудӘқ біле-жаласҰнан арашалап, аңҰсҰн алҰп беру ҚшӘн к+мек с&рау маңсатҰмен, ңҰзмет орнҰнд * * *амүа шаүҰм тҚрӘнде айту.

ЕкӘншӘсӘ: БӘр кӘсӘ екӘншӘ бӘреумен ортаң ж&мҰс ӘстегӘсӘ келедӘ. Сенен аңҰл-кеқес с&райдҰ. Сен ӘзгӘ ниетпен, тек сол міселе ҚшӘн жіне сенен аңҰлҰма ңаандҰңтан, "онҰмен ортаң болма, зиÇнүа &шҰрайсҰқ" дей аласҰқ.

Т+ртӘншӘсӘ: Жамандалүан кӘсӘ егер бетӘмен кеткен наүҰз пасҰң болса, Çүни опасҰз ңҰлҰңтарҰна &Ә, кем керӘсӘнше, жасаүан з&лҰмдҰңтарҰна маңтанҰп, Әстеген ӘсӘне рахаттанҰп, ашҰңтан ашҰң жасай берсе.

МӘне, осҰндай жаүдайларда үана арам ойсҰз, аңиңат ҚшӘн, тҚзету маңсатҰмен айтндӘктӘладҰ. Юйтпесе, оттҰқ отҰндҰ ж&та беретӘндӘгӘ сиÇңтҰ, үайбат та салих амалдардҰқ сауабҰн жалмап тҚк ңалдҰрмайдҰ.

Егер бӘреу +зӘ үайбат айтса немесе +з еркӘемӘнӘққдаүан болса

деп д&үа оңҰсҰн. КейӘн, сол жамандалүан адамдҰ к+ргенде, "менӘ кешӘр" деп, үафу +тӘнсӘн...

ЖИұРМА ШӨНШӨ МЕКТЮҒлӘ дاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪

Ү&рметтӘ, жӘгерлӘ, &стамдҰ,к", "стшҰл, ҰңҰластҰ, тҚсӘнӘгӘ мол бауҰрҰм!

БӘз секӘлдӘ шҰнайҰ, аңҰреттӘк бауҰрлардҰқ достҰүҰ мен с&хбаттарҰна уаңҰттҰқ айҰрмашҰлҰүҰ мен ара ңашҰңтҰңтҰқ шалүайлҰүҰ кедер себепа алмайдҰ. БӘреуӘ шҰүҰста, бӘреуӘ батҰста, бӘреуӘ +ткен шаңта, екӘншӘсӘ болашаңта, бӘреуӘ дҚниеде, екӘншӘсӘ аңҰретте болса да, олар бӘрге жҚргендей болҰп саналадҰ жіне бӘр-бӘрӘмен с&хбаттаса аладҰ. ЮсӘресе, бӘрр стамаңсат ҚшӘн бӘр ж&мҰстҰ атңарҰп жҚргендер, бӘр т&лүа болҰп есептеледӘ. СендердӘ кҚнде ңасҰмда жҚр деп ойлап, сауаптарҰмнҰқ бӘр б+лӘгӘн, Қштен бӘрӘню(АллаҒ ңабҰл етсӘн)>сендерге беремӘн. Саүан Абдулміжид, Абдуррахмандармен ңатар д&үҰп

#41Ән. ИншаллаҒ ірңашан +з ҚлесӘқдӘ аларсҰқ...

СенӘқ кейбӘр дҚниелӘк ңиҰндҰңтарҰқ, сенӘқ орнҰқа менӘ де бӘраз уайҰмдаттҰ. Дегенмен, дҚние піни, т&раңтҰ емес, сондай-аң, пілекеттерӘқде де +зӘндӘк бӘр ңайҰр бар. СоендӘгӘн, сенӘқ орнҰқа к+қӘлӘме "Б&л да +тер, кетер" деген ой келдӘ.

дегендӘ ойладҰм,

аÇтҰн оңҰдҰм.

ИншаллаҒ сен де сондай сҚйӘктӘлердӘқ ңатарҰндасҰқ. "С+здерет болайҰлуҰна кедергӘлердӘқ к+бейуӘ сенӘ алақдатпасҰн. ИншаллаҒ, АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘ жарҰлңаүан шаңта осҰ н&рлҰ діндердӘқ +зӘ, +те берекелӘ тҚрде к+ола оү гҚлдер ашатҰн боладҰ.

БӘрнеше с&раң ңойҰп отҰрсҰқ: Ү&рметтӘ бауҰрҰм, жазҰлүан С+здер мен ХаттардҰқ басҰм к+пшӘлӘгӘ ҰңтиÇрсҰз, аÇң астҰнан, ңас-ңаүҰм сітте к+қӘлге келушӘ едӘ, тамаша шҰүатҰн. Егер +з еркӘммен Б&рҰнүҰ Саид ң&сап, үҰӘс-іреабӘлеттерӘм арңҰлҰ ойланҰп жауап беретӘн болсам, солүҰн тҚсер, жеткӘлӘксӘз боп ңалар. БӘраздан берӘ к+қӘл шабҰтҰ т&раңтаүан, жад ңамшҰсҰ сҰнҰңа болҰйдамҰн. Дегенмен, жауапсҰз ңалдҰрмау ҚшӘн ңҰсңа-ңҰсңа үана жауап жазамҰн.

БӘрӘншӘ с&раүҰқ: МҚминнӘқ мҚминге арнаүан еқ жаңсҰ д&үасҰ ңалай болуҰ керек?

секӘлдӘ ауңҰмдҰ д&үалармен д&үа ету, болатҰпен жіне шҰн к+қӘлмен д&үа ету, намаздан кейӘн, ісӘресе тақ намазҰнан соқ, ңасиеттӘ жерлерде, ісӘресе мешӘттерде, Ж&ма кҚнӘ, ісӘресе ижаба саүатҰнда, ңасиеттӘ Қш айда, ісӘресе сол айлардаүҰ мішҒҚр тҚндерде, рамазанда, ісӘреелен, Әр ТҚнӘнде д&үа жасаса ңабҰл болу ҰңтималҰ жоүарҰ. АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘнен сонҰ ҚмӘт етемӘз. Сол ңабҰл болүҰш д&үанҰқ

ісерӘ не б& дҚниеде сезӘледӘ немесе д&үа етӘлген жаннҰқ аңҰретӘне жіне міқгӘлӘк +мӘрӘне ісерлӘ болҰп,ттау, боладҰ. Демек, к+зделген маңсат орҰндалмаса, д&үа ңабҰл болмадҰ деуге болмайдҰ, ңайта одан да жаңсҰ тҚрде ңабҰл болдҰ деу керек.

ЕкӘншӘ С&раүҰқ: Сахаба-и Кирам ХазӘреттерӘне "РадиаллаҒу АнҒ" деп ап к+руҰ, басңаларүа да осҰлай деуге бола ма?

Жауап: Иі, айтуүа боладҰ. ЯйткенӘ, ПайүамбарҰмҰз Расул ЮкрамнҰқ (с.а.у.) бӘр нҰшанҰ болүан "АлейҒиссілату Уіссілам" с+йлемӘ секӘлдӘ "РадитҰрүан АнҒ" тӘркесӘ, Сахабаүа үана тиӘстӘ нҰшан емес; ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) м&рагерлерӘ деген атңа лайҰң Қлкен іулиелер мен ризалҰң міртебесӘне жеткен ійгӘлӘ Т+рт Имам мен Шейх Гейлайда тмам Раббани, Имам Һазали сҰндҰ адамдарүа айтҰлуҰ керек. Дегенмен үалҰмдар арасҰндаүҰ ідет бойҰнша Сахабаүа "РадиаллаҒу АнҒ", Табиүин мен Тібі-и Табиүинге "РахимаҒуллаҒ", олардан кейӘнгӘл +лӘп ҺафараҒуллаҒ", жіне ЮулиÇүа "ҮуддусҰ СирруҒу" дейдӘ.

шӘншӘ С&раүҰқ: Діреже жаүҰнан лкен мужтаҒид имамдар жоүарҰ ма? Юлде хаң тариңаттардҰқ пӘрлерӘ, ң&тҰбтарҰҰ. ТікҰ ма?

олмайдҰ. БӘраң, Т+рт Имам мен Сахабалар жіне МеҒдиден кейӘнгӘ еқ абзал жандар деуге боладҰ.

Жауап: ЖаратушҰ Хаң, Хаким есӘмӘнӘқ талабҰ бойҰнша жаратҰлҰстардҰқ болмҰсҰна сатҰнҰқ баспалдаңтарҰ сиÇңтҰ тіртӘп ңойүан. СабҰрсҰз адам байҰппен, абайлап ірекет етпегенӘ ҚшӘн баспалдаңенде, аттап кетӘп, ң&лап тҚседӘ немесе жетпей ңалҰп, маңсат еткен биӘктӘкке шҰүа алмайдҰ. СондҰңтан ашк+здӘк маң&рҰм ңалуүа себеп боладҰ. Ал сабҰр, ңиҰн жаүдайлардҰ шешушӘ кӘлт.

ЕкӘншӘсӘ: ҮиҰндҰңтарүа мойҰмай, сабҰрлҰлҰң танҰту. Б&л, тіуекел менес, рам болу

аÇттарҰнҰқ ң&рметӘне б+лендӘредӘ. Ал сабҰрсҰздҰң - АллаҒтҰқ атҰна аң екеайтуүа алҰп келедӘ жіне одан АллаҒтҰқ ӘстерӘн мӘнеу, мейӘрӘмӘн жазүҰру мен хикметӘн сҰнау келӘп шҰүадҰ. Иі, ңиҰншҰлҰңтҰқ соңңҰларҰнан ілсӘз, кҚшсӘз адам шаүҰмдану тҚрӘнде жҰлайдҰ. БӘраң АллаҒңа шаүҰмҰқдҰ айтҰп жн б+лену керек, АллаҒтҰқ атҰна шаүҰм айтпау керек. ХазретӘ çңуб АлейҒиссіламнҰқ

дегенӘндей болу керек.

çүни, ңиҰншҰлҰңтҰ АллаҒңа шаүҰм ету керек, ійтпесе АллаҒ%< Сегмдарүа шаүҰм еткендей болҰп; "Ойбай!" салҰп, "МҰна нірсе басҰма келетӘндей, соншалҰң мен не жаздҰм!" деумен ілсӘз адамдардҰқ аÇнҰшҰн оÇту зиÇн, маүҰнасҰ да жоң.

шӘншӘсӘ: ҺибадаттаүҰ сабҰр. Б&л сабҰр адамдҰ сҚйӘктӘлер дірежесӘне дейӘн ш. "АллҰ. Еқ жоүарүҰ орҰн болүан кімӘл ң&лшҰлҰң дірежесӘне к+тередӘ.

БесӘншӘ С&раүҰқ: КімелеттӘк жас, он бес жас деп саналадҰ. ХазӘретӘ ПайүамбарҰмҰз АлейҒиссалату Уіссілам, ПайүамбарлҰңтан б&рҰн ңалай үибадат етушӘ едӘ?

АлтҰншҰ С&раүҰқ: КемелдӘк жасҰ деп саналатҰн ңҰрҰң жасҰнда ПайүамбарлҰңтҰқ келуӘ мен +мӘрӘнӘқ алпҰс Қш жас болуҰндаүҰ хикмет не?

Жауап: ХикметтерӘ к+п. БӘреуӘ уүа бо ПайүамбарлҰң, +те ауҰр жіне Қлкен жауапкершӘлӘк. АңҰлдҰқ толҰсуҰ мен ңабӘлеттердӘқ ашҰлуҰ жіне кемелӘне келуӘ арңҰлҰ үана сол ауҰр жауапкершӘлӘктӘ к+тере алуүа боладҰ. Ал ондай кемелдену кезеқӘ - ңҰрҰң жас. Ал ніпен баруестӘктердӘқ ңозҰп т&рүан уаңҰтҰ мен тін ңҰзуҰнҰқ жалҰндҰ шаүҰ жіне дҚниеуи ңҰзҰүушҰлҰңтардҰқ буҰрңанүан кезӘ болүан жастҰң шаң пен жӘгӘттӘк кезеқ тек ңана АллаҒ жолҰндаүҰ, аңҰрет жолҰндаүҰ киелӘ жҚк болүан пайүамбарлҰң мӘндетке ҚйлесгӘзедӘ ҮҰрҰң жасңа дейӘн ңанша жерден салмаңтҰ жіне таза адам болса да, дақңң&марлардҰқ ойҰна "білкӘм дҚниелӘк атаң-дақң ҚшӘн тҰрҰсуда" деген кҚдӘк келедӘ. ОлардҰқ жазүҰруҰнан оқай ң&тҰла алмайдҰ. Ал, бӘраң ңҰрҰңтан кейӘнгӘ бӘ тасби ңабӘр жаңңа ңарай ң&лдилай бастайдҰ. ЕндӘ оүан дҚниеден г+рӘ, аңҰреттӘқ шетӘ к+рӘне бастайдҰ. ЮрекеттерӘ мен аңҰреттӘк амалдарҰна ңатҰсен де ай жазүҰрулардан тез ң&тҰладҰ жіне табҰсңа ңол жеткӘзедӘ. Адамдар да жаман ойлаудан арҰлҰп, пиүҰлдарҰ тҚзеледӘ.

Ал ендӘ, +мӘрӘнӘқ алпҰс Қш жас болуҰна келсек, м&нҰқ к+птеген хикметтерӘнӘқ бӘреуӘ мҰнадай: Шариүат бойҰнша іҒли имӘ санүсул Юкрам АлейҒиссілату УіссіламдҰ шексӘз дірежеде сҚŞге жіне ң&рмет етуге, еш ңандай нірсесӘнен тӘксӘнбеуге жіне ір бӘр халӘн жаңсҰ к+руге мӘндеттӘ. АллаҒ +зӘнӘқ ХаблдҰ к+крамҰн алпҰс жастан кейӘнгӘ машаңаттҰ, бейнеттӘ ңарттҰң кезеқге ңалдҰрмаүан. ЯзӘ имам болүан ҚмметӘнӘқ басҰм к+пшӘлӘгӘнӘқ жас шамасҰ болүан алп СондҰжасҰнда еқ жоүарүҰ ілемге к+терӘп, +з жанҰна алдҰ. БарлҰң жаүҰнан имам екендӘгӘн к+рсеттӘ...

ЖетӘншӘ с&раүҰқ:

МҰна с+з хадис пе? М&ратҰ не?

Жауап: Хадис деп естӘдӘм. ОндаүҰ маңсатҰ мҰнау: «Еқ хайҰрлҰ жас» - ңарт кӘсӘдей +лӘмдӘ ойлап, аңҰретӘне ңам жасап жастҰң шрет айжелӘгӘне т&тңҰн болҰп бейңамдҰңңа тҚспеген жан. ҮарттардҰқ еқ жаманҰ - жастарүа елӘктеп, немң&райдҰлҰңңа, іуестӘкке салҰнҰп, бала сиÇңтҰ ніпсӘнӘқ айтңанҰнан шҰүа алмаүан адам.

Сен менӘқ бас жаүҰма "ХикметтӘ с+з" деп ӘлӘп ген. Д таңтанҰ к+рген шҰүарсҰқ. Ол жазбанҰқ тура маүҰнасҰ т+мендегӘдей. Мен онҰ ірдайҰм оңҰп, дірӘс аламҰн.

"Дос Әздесеқ, АллаҒ бар". Иі, АллаҒ дос болса, барлҰүҰ дос.

"Жолдас тапңтаншалсе, Ү&ран бар". Ү&рандаүҰ пайүамбарлармен, перӘштелермен ойша жҚздесӘп, бастан кешкендерӘн тамашалап, достҰң ң&руүа боладҰ.

"БайлҰң тӘлесеқ, ңанаүат ет." Үанаүат еткен жан ҚнемшӘл боладҰ. немшӘл адам береке шҰүатҰ.

"Жау Әздесеқ, ніпсӘ бар" Иі, ніпсӘсӘн жаңсҰ к+рген адам басҰна біле тӘлеп аладҰ. Азап шегедӘ. Яз ніпсӘсӘн &натпаүан адамнҰқ к+қӘлӘ жай, мейӘрӘмге б+ленедӘ.

"Насихат с&расақ, +лӘм жнен ба ЯлӘмдӘ ойлаүан адам дҚниеге деген махаббаттан ң&тҰладҰ. АңҰретӘне ҰңҰласпен ңам жасайтҰн боладҰ.

ЖетӘншӘ Міселеге СегӘзӘншӘсӘн мен ңосайҰн:

Ол бҰлай: БӘр-екӘ кҚн б&рҰн бӘр ңари, şсуф Ислам нен бӘр б+лӘмдӘ

ге дейӘн оңҰдҰ.

БӘрден, ойламаүан жерден к+қӘлге бӘр маүҰна келдӘ. Ү&ранүа жіне иманүа ңатҰстҰ ірбӘр нірсе мақҰздҰ. СҰрттаАл, &ссӘз болҰп к+рӘнгенӘмен мақҰзҰ зор. Иі, міқгӘ баңҰтңа жетуге к+мек беретӘн кез келген нірсе елеусӘз болҰп саналмайдҰ. Ендеше, "МҰна бӘр кӘшкене т&жҰрҰм, осҰншама тҚсӘндӘрулер мен назрам Аларуүа т&рмайдҰ" деуге болмайдҰ. ОсҰндай міселелерде еқ бӘрӘншӘ шікӘрт болүан, тҰқдаушҰ жіне Ү&ран тереқ маүҰналарҰнан ңадӘрӘн тҚсӘнген ИбраҒим Хулуси, осҰ міселенӘ естӘгӘсӘ келедӘ екен. Олай болса тҰқда:

Еқ ідемӘ ңиссанҰқ тамаша бӘр к+рӘнақүҰлдиссалардҰқ еқ ідемӘсӘ şсуф АлейҒиссіламнҰқ ңайтҰс болатҰнҰн бӘлдӘретӘн

аÇтҰнҰқ +те жоүарҰ, аса нізӘк жіне сҚйӘншӘлеушӘ м&үжиза секӘлдӘ бӘр маүҰнасҰ мҰнадай: çүни, +зге таүа шҰҰ ңиссалардҰқ соқҰндаүҰ зауал мен айрҰлҰсу хабарларҰнҰқ ащҰлҰүҰ мен ңайүҰсҰ, ңиссадан алҰнүан ңиÇли ліззаттҰ б&зҰп тҰнадҰ ... ЮсӘресе рахатңа батҰп, баңҰтңа кенелгенӘн айтҰп тңорңҰн+лӘмӘ мен хош айтҰсуҰн хабарлау онан сайҰн ңайүҰлҰ боладҰ,

тҰқдаушҰларүа "Үап! Юттеген-ай!" дегӘзедӘ. Ал б&л аÇт, şсуф ңиссасҰнҰқ еқ жарңҰн б+лӘмӘнде Çүни МҰсҰрда Ү&рметтӘ ЛауазҰмүа ие болҰпкиелӘ анасҰмен ңауҰшңан, бауҰрларҰмен мауңҰн басҰп, табҰсңан кезӘнде, дҚниедегӘ еқ баңҰттҰ жіне +мӘрӘнӘқ еқ тамаша сітӘнде ХазретӘ şсуфтҰқ +лӘмӘн осҰлай хабарлайдҰ жіне бҰлай дейдӘ: МҰна тамаіззатҰдайдан ілдеңайда жоүарҰ салтанатңа б+лену ҚшӘн, ХазретӘ şсуфтҰқ +зӘ ЖаратушҰ Хаңтан +лӘмӘн с&радҰ жіне +лдӘ, осҰлайша, ілгӘ баңҰтңа б+лендӘ. Демек, ңабӘрдӘқ арүҰ жаүҰнда ілгӘндей дҚниелңҰзметзаттан да рахат бӘр жаүдай бар. ХазретӘ şсуф АлейҒиссілам сҰндҰ аңиңаттҰ бӘлетӘн жан, ліззатҰ мол дҚниелӘк салтанаттҰқ ортасҰнда т&рса да, арүҰ жаңтаүҰ баңҰтңа ңол жеткӘзу ҚшӘн ащҰ +лӘмдӘ с&радҰ.

МӘне, Ү&ранӘшӘненнӘқ осҰнау керемет шешендӘгӘне ңарақҰз, şсуф ңиссасҰнҰқ аÇңталуҰн нендей үажап кҚйде хабарлауда. Ол хабар тҰқдарманҰна ңайүҰ мен +кӘнӘш бермейдӘ, ң, б&зүҚйӘншӘ хабар жеткӘзӘп, ңуанҰш сҰйлауда.

Сондай-аң: "ҮабӘрдӘқ арүҰ жаүҰ ҚшӘн ірекет ңҰл, ңам жаса. ШҰнайҰ баңҰт пен ліззат сол жаңта деп, сабаң беруде. ХазретӘ şсуфтҰқ жоүарҰ дірежелӘ адалдҰүҰн к+рсетуде жіне п бӘлуӘқ еқ салтанаттҰ, еқ ңуанҰштҰ жаүдайҰ да оүан бейңамдҰң берӘп, алдай алүан жоң. Ол сонда да аңҰреттӘ ңаладҰ" дейдӘ...

ЖИұРМА ТЯРТӨНШӨ МЕКТУБ

С&раң: ИліҒи ЕсӘмдердӘқ еқ ҚлкендерӘнен болүан Рахим, Хаким жіне Уідуд есӘмдерӘнӘқ талабҰ болүаңазан,рӘмдӘ тҚрдегӘ тірбиелеу, маңсаттҰ тҚрде дайҰндау жіне махаббатпен к+қӘлӘн табу - ңорңҰнҰштҰ, мейӘрӘмсӘз болүан +лӘммен, жойҰлумен, +мӘрдӘқ аÇңталуҰмен, айҰрҰлҰсумен, ауҰр тиер соңңҰлармен, машаңаттармен ңалай жіне ңа+ндӘрӘнан Қйлесе аладҰ? ЖарайдҰ, адамзат міқгӘлӘк баңҰтңа +лӘм арңҰлҰ +тетӘндӘктен маң&л дейӘк. БӘраң мҰна нізӘк те сҚйкӘмдӘ тӘршӘлӘк иелерӘ аүаштар мен +сӘмдӘктердӘ, гҚлдердӘ жіне де ңалолуүа лайҰң, +мӘрге үашҰң, хайуанат тайпаларҰн, ҚздӘксӘз тҚрде, еш ңайсҰсҰн ңалдҰрмай жоң етуде, олардҰ дем алдҰрмастан машаңатпен ж&мҰс ӘстетудератҰп айсҰсҰн рахат ңалдҰрмай пілекеттермен +згерӘстерге &шҰратуда, еш бӘрӘн тҰс ңалдҰрмай +лтӘруде, толассҰз жоŞда ңандай мейӘрӘм мен жанашҰрлҰң бар? Үандай хикмет пен пайда базат-Ұ дай мейӘрӘм, ңандай аÇнҰш бар?

Жауап: ҮажеттӘлӘк пен соүан сай талаптҰ к+рсететӘн Бес РімӘз арңҰлҰ жіне маңсаттар мен пайдалардҰ к+рсететӘн Бес Ишар жазүалҰ осҰ с&раңтҰқ жауабҰн шешетӘн, арнасҰ кеқ, +те тереқ, аса жоүарҰ, &лҰ аңиңатңа +те &заңтан ңаратуүа тҰрҰсамҰз.

БӨРӨНШӨ ТАРАУ: Бес РімӘзден т&радҰ.

БӘрӘншӘ РімӘз: ЖиҰрма АлтҰншҰ С+здӘқ соқҰнда айтҰлүанҰндай, +те +нерлӘ бӘр шебе, б&рҰбат баүалҰ бӘр киӘмдӘ наңҰштап тӘгу ҚшӘн, бӘр мӘскӘн адамдҰ лайҰңтҰ аңҰүа жалдап алҰп, сол киӘмдӘ ілгӘ мӘскӘн адамнҰқ ҚстӘнде пӘшу ҚшӘн ілгӘ адамдҰ

отҰрүҰзҰп, т&рүҰзҰп тҚрлӘз айҰбйларүа тҚсӘредӘ. Егер ілгӘ мӘскӘн адам шеберге: "Маүан жарасҰп т&рүан мҰна киӘмге неге тиӘсесӘқ? ЯзгертӘп, бҚлдӘрудесӘқ. МенӘ отҰрүҰзҰп, т&рүҰ.

ТазамдҰ алудасҰқ..." деуге хаңҰ бар ма? Сол сиÇңтҰ ЖаратушҰ Шебер, жаратҰлҰстҰқ ірбӘр тҚрӘн бӘр бӘр ҚлгӘ етӘп, к+ркем есӘмдерӘнӘқ наңҰштарҰ арңҰлҰ +нерӘнӘқ кемелдӘлӘгӘн к+рсету ҚшӘн ірбӘр нірсеге, ісӘресе тӘршӘлӘк иелерӘне, сезӘмдер мен +мкерӘлген дене киӘмӘн кигӘзӘп, сонҰқ ҚстӘнде ңаза жіне жазмҰш ңаламҰмен +рнек саладҰ. ЕсӘмдерӘнӘқ шаүҰлҰстарҰн к+рсетедӘ. ЮрбӘр болмҰсңа +зӘне лайҰң тҚрде, аңҰ есебӘнде кемелдӘлӘк пен ліззат бередӘ. Олай болса,

сҰрҰна ие болүан ЖаратушҰ Шеберге "МенӘ ңинап жатҰрсҰқ. МенӘқ мазамдҰ алҰп жатҰрсҰқ" деуге ңай нірсенӘқ хаңҰ бар?

МҚлдем хаңҰ жоң! Иіа етемр жаратҰлҰстҰқ Уажиб-ул-УжудтҰқ алдҰнда ешңандай хаңҰ жоң жіне ондай талап та ңоÇ алмайдҰ. Үайта олардҰқ борҰшҰ - ЖаратушҰ Шеберге ірдайҰм алүҰс айту мен мадаңтау, сол арңҰлҰ берӘлген болмҰс мітҰ екеерӘнӘқ аңҰсҰн +теу үана. ЯйткенӘ, оларүа берӘлген бҚкӘл болмҰс міртебелерӘ жҚзеге асңан нірселер, белгӘлӘ бӘр себептердӘ талап етедӘ. Ал ізӘрге берӘлмегеатҰ. Дебелер болса, ҰңтималдҰ жаүдай үана. ұңтималдҰлҰң болса, жоң нірсе жіне онҰқ шегӘ жоң. Жоң нірсе себеп талап етпейдӘ. ШексӘзге себеп жоң. Міселен, тас-тайда жтар "НелӘктен +сӘмдӘк болмадҰң" дей алмайдҰ. ШаүҰм ете алмайдҰ, ңайта ÊлементтӘк болмҰсңа ие болүандҰүҰ ҚшӘн ЖаратушҰүа алүҰс айтуҰ тиӘс. ЯсӘмдӘктер: "НелӘктен хайуан болмадҰм" деп шаүҰмңҰса, лмайдҰ, ңайта олар +з денелерӘне ңоса, +мӘр сҰйланүандҰңтан олардҰқ ң&ңҰ - алүҰс бӘлдӘру үана. Хайуан болса: "НелӘктен адам болмадҰм" деп шаүҰмдана алмайдҰ... ңайта, болмҰс жіне +мӘрмен ңоса, ң&ндҰ рух жіуҒарҰар сиÇгендӘктен онҰқ мӘндетӘ, тек ңана алүҰс бӘлдӘру. ТаүҰсҰн таүҰ... салҰстҰра беруге боладҰ.

Ей, шаүҰмшҰл адам! Сен жоң боп ңалмадҰқ, болмҰс нҰүҰметӘн кидӘқ, +мӘрдӘқ дімӘардҰқ Ұқ, жансҰз ңалмадҰқ, хайуан болмадҰқ. Ислам нҰүҰметӘн таптҰқ, адасңандардҰқ арасҰнда ңалмадҰқ, денсаулҰң амандҰң, есендӘк деген нҰүҰметке б+лендӘқ таүҰсшариүаҰ...

Ей, ңанаүатсҰз ашк+з, ҚнемсӘз артҰңшҰл, шаүҰмдануүа хаңҰ жоң үапҰл пенде! МҰнанҰ жаңсҰлап бӘлӘп ал! Үанаүат - пайданҰқ к+зӘ, шҚкӘр ету. Ашк+здӘк - зиÇн шегу, нҰүҰметтӘ менсӘнбеу. Ал ҚнемшӘлдӘк, нҰүмаң бӘз&рмет к+рсету, пайдалҰ. ұсҰрап болса, нҰүметтӘ менсӘнбеушӘлӘк, &сңҰнсҰз, зиÇндҰ нірсе. Егер аңҰлҰқ бар болса, ңанаүатңа даүдҰлан, ризашҰлҰң бӘлдӘруге тҰрҰс. ТӘптӘ, т+збей бара жатсақ "ç, Сабур!" де, сабҰр с&ра.а пітуесӘқе риза бол, шаүҰмданба. КӘмдӘ кӘмге шаүҰмданҰп жатңанҰқдҰ бӘл, аузҰқдҰ жап. ШаүҰмданүҰқ келӘп бара жатса, +з ніпсӘқдӘ, ЖаратушҰ Хаңңа шаүҰм ет, +йтнегӘзӘемшӘлӘк ніпсӘқде.

ЕкӘншӘ РімӘз: Он СегӘзӘншӘ ХаттҰқ соқүҰ міселесӘнӘқ аÇң жаүҰнда айтҰлүанҰндай, ЗҚлжілал ШебердӘқ тақңалдҰратҰн, тӘптӘ ңорңҰнҰш тудҰратҰн Рубубиет ӘстерӘ арңҰлҰ, жаратҰлҰстардҰлдӘ к+усҰз тҚрде +згерӘске &шҰратҰп жақартуҰнҰқ бӘр хикметӘ мҰнада: Міселен, жаратҰлҰстардҰқ ірекеттерӘ ң&штарлҰңтан, ліззаттан жіне махаббаттан туҰндайдҰ. ТӘптӘ, ірбӘр Әсте бн, телзат бар, тӘптӘ ір бӘр Әс атңарудҰқ +зӘ бӘр тҚр ліззат десе де боладҰ. Ал, сол ліззат болса - кемелдӘлӘкке баүҰтталүан, тӘптӘ ліззаттҰқ +зӘ бӘр кемелдӘк. СонҰмен, Әс-ірекет дегенӘмӘз кемелдӘлӘкке ліззатңа, с&лулҰңңа ишара етедӘ. ШексӘз Кемел, К>Рамаз ЗҚлжілал, Уажиб-ул-Ужуд, затҰнда, сипатҰ мен ӘстерӘнде кемелдӘктӘқ барлҰң тҚрӘн ңамтуда. Олай болса ілбетте, ол ЗатҰ Ужиб-ул-УжудтҰқ болмҰсҰ мен шексӘздӘгӘне лайҰдӘ. Яйе жіне ЗатҰнҰқ еш нірсеге м&ңтаж

еместӘгӘ мен шексӘз байлҰүҰна ҚйлесӘмдӘ тҚрде жіне шексӘз кемелдӘгӘ мен затҰна тін піктӘгӘне сай келетӘн шексӘз жанашҰрлбҚкӘл ахаббатҰ бар. Жіне сол киелӘ жанашҰрлҰң пен таза махаббаттан туҰндайтҰн шексӘз киелӘ бӘр ң&штарлҰң бар. Жіне сол киелӘ ң&штарлҰңтан туҰндайтҰн шексӘз киелӘ бӘр ңуанҰш бар. Жіне сол киелӘ ңуанҰштан туҰндайтҰериалдӘз киелӘ бӘр ліззат бар. Жіне сол киелӘ ліззатпен ңоса, ОнҰқ шексӘз мейӘрӘмдӘлӘгӘ т&рүҰсҰнан, ң&дӘретӘнӘқ ӘстерӘ ӘшӘнде, маңл&ңаттҰқ ңабӘлеттерӘ жіне кемелденуӘнен туҰн ікесӘ, солардҰқ ңуанҰштарҰ мен толҰсуларҰнан келетӘн, ЗатҰ Рахман ірӘ Рахимге тін шексӘз киелӘ ңуанҰш пен шексӘз киелӘ маңтанҰш бар. Б&л жаүдай ҚздӘксӘз Әс атңарудҰ тудҰрадҰ. Жіне сол шексӘз Әс атңарушҰлҰң та, +з кезегӘнде ҚздӘксӘз +згге батң&бҰлту, айналдҰру, ңозүалтудҰ тудҰрадҰ. МӘне осҰ шексӘз +згерту мен ң&бҰлту да, +лӘм мен жоң ңҰлудҰ аÇңталу мен айҰрлҰсудҰ талап етедӘ.

БӘрде, философиÇнҰқ мен Ү&лҰстҰқ маңсаттарҰна ңатҰстҰ ңосңан ҚлестерӘ менӘқ назарҰмда +те ң&нсҰз боп к+рӘндӘ. С+йтсем, ондай пілсапалҰң ойлар маүҰнасҰздҰңңа ңарай бет аладҰ екен. СондҰңтан философен шеб +з ойҰна тереқ сҚқгӘгендерӘ, табиүатшҰлдҰң батпаүҰна тҚседӘ немесе скептикке айналадҰ. ç болмаса ЖаратушҰнҰқ ҰңтиÇрҰ мен ӘлӘмӘн жоңңа шҰүарадҰ, немесе ЖаратушҰнҰ "Жаратуүа міжбҚр болмҰс" дейдӘ.

МӘне, сол кезде АллаҒтҰқ мейрӘмӘ маүан ХакиӘ)>+згӘн жірдемге жӘбердӘ, жаратҰлҰстаүҰ Қлкен маңсаттардҰ к+рсеттӘ. çүни, ірбӘр жаратҰлҰс Раббани жазба екендӘгӘ сол - бҚкӘл тҚйсӘк иелерӘ онҰ оңидҰ, зерттейдӘ. ОсҰ маңсат маүан бӘр жҰлүахани тлӘктӘ болдҰ. Содан соқ, жаратҰлҰстаүҰ +нердӘқ үажайҰптарҰ ашҰлдҰ, ілгӘ маңсат ендӘ, жеткӘлӘксӘз бола бастадҰ. Онан да Қлкен екӘншӘ бӘр маңсат к+рсетӘлдӘ. çүни, ірбӘр жаратҰлҰстҰқ еқ Қлкен маңу.

бола бастадҰ. РасҰнда, осҰ маңсаҰсҰ кӘлкендӘгӘндей ңажеттӘлӘк пен себеп те болуҰ керек екенӘн бӘлдӘм. МӘне, сол уаңҰтта, осҰ ЕкӘншӘ РімӘздегӘ ңажеттӘлӘктер мен алдаүҰ ишаралардаүҰ маңсаттар к+рсетӘлдӘ. Жіне анҰң тҚрде бӘлдмҚмин . ҺаламдаүҰ ң&дӘреттӘқ ӘстерӘ мен жаратҰлҰстардҰқ ңозүалҰс жіне айналҰстарҰ маүҰналарүа толҰ екенӘ сонша, сол Әстер арңҰлҰ Хаким ЖаратушҰ үаламнҰқ ір тҚрлӘ б+лӘктерӘн тҚгел +з тӘлӘмен с+йлетуде екен. Ү&ддҰ аӘттӘ. лемӘ мен жердӘқ ңозүалушҰ жаратҰлҰстарҰ олардҰқ сол с+йлесуӘндегӘ с+здер сиÇңтҰ, ал ірекетке келтӘрӘп ңозүалту болса, маүҰналҰ с+йлем сиÇңтҰ екен. Демек, Әс атңарудан туҰндайтҰн ңозүалҰстар - тісбих с#540

н с+йлету. Жіне үаламдаүҰ ңозүалҰс та, сол үаламнҰқ жіне онҰқ ір тҚрлӘ б+лӘктерӘнӘқ ҚнсӘз үана с+йлеуӘ жіне с+йлеттӘруӘ.

ҮорҰтҰндҰ: СонҰмен ЖартушҰ Хаң бар. Ол Баңи жіне сипаттарҰ мен есӘмдерӘ т&раңтҰ ірӘ міқгӘлӘк. Ендеше ол еҰ ол ждӘқ к+рӘнӘстерӘ мен наңҰштарҰ, міқгӘ жақарҰп т&радҰ. Б&зҰлу мен жоүалу, жойҰлу мен зауал деген болмайдҰ. Адам, адамдҰң жаүҰмен к+пшӘлӘк жпсҰрҰлҰстармен тҰүҰз байланҰста. СолардҰқ бар болуҰнан ліззат аладҰ, жойҰлуларҰнан ңайүҰ шегедӘ. ЮсӘресе, тӘршӘлӘк иелерӘнен, ісӘресе адамдардҰқ, сонҰқ ӘшӘнде +зӘ жаңсҰ к+рген жаңҰндарҰнҰқ дҚниеден +туӘнарашалүҰрадҰ. Солармен бӘрге болудан к+бӘрек ліззат аладҰ. ТӘптӘ, бӘр мейӘрӘмдӘ анадай болҰп, +зӘнӘқ рахатҰн солардҰқ баңҰтҰ ҚшӘн пида етедӘ.

МӘне, ір . ҮайтдірежесӘне ңарай, Ү&раннҰқ н&рҰ мен иманнҰқ сҰрҰ арңҰлҰ бҚкӘл жаратҰлҰстардҰқ баңҰтҰнан ліззат аладҰ. ОлардҰқ жойҰлҰп кетпейтӘндӘгӘнен, олардҰқ ңЖаратуӘр Раббани хат екендӘгӘне шаттанадҰ. Жіне дҚниенӘқ ҚлкендӘгӘндей н&рүа ие бола аладҰ. ЮркӘм дірежесӘне ңарай б&л н&рдан пайдалана аладҰ.

Егер, адасңан жан болса, +зӘнӘқ ңайүҰсламиÇтоса, бҚкӘл жаратҰлҰстардҰқ жойҰлуҰнан, жоүалуҰнан жіне сҰрт ңараүандаүҰ жоң етӘлулерӘнен,ю(егер ол жаратҰлҰстар рух иелерӘ болса)>олардҰқ ңайүҰларҰмен ңо+рӘп, үҰрадҰ. çүни онҰқ кҚпӘрлӘгӘ, онҰқ дҚниесӘн жоң болҰп жойҰлулармен толтҰрадҰ, онҰқ басҰна ңарақүҰлҰңтҰ ҚйӘп-т+гедӘ. ЖіҒіннамүа жетпей-аң, ЖіҒаннамнҰқ азабҰн тартадҰ.

Т+ртӘншӘ РімӘз: К+птеген жерлераббаниңанҰмҰздай, бӘр падишаҒтҰқ с&лтан, халифа, хакӘм, ңолбасҰ сҰндҰ тҚрлӘ аттарҰ мен сипаттарҰнан туҰндайтҰн ір тҚрлӘ ң&рҰлҰм, басңару шеқберлерӘ болатҰнҰ сиÇңтҰ, ЖаратушҰ ХаңтҰқ ісем есӘмдерӘнӘқ шектеусал ар санауүа да келмейтӘн неше тҚрлӘ к+рӘнӘстерӘ бар. ЖаратҰлҰстардҰқ тҚрленулерӘ жіне ір ңилҰлҰүҰ, сол к+рӘнӘстердӘқ ір тҚрлӘлӘгӘнен келедӘ. Юр бӘр кемел мен жамал иесӘ, жамалҰ мен кс жаңт к+рудӘ жіне к+рсетудӘ ңалау сҰрҰ бойҰнша, сол тҚрлӘ есӘмдер де, т&раңтҰ жіне міқгӘ болүандҰңтан ЖаратушҰсҰнҰқ атҰнан тоңтаусҰз тҚрде к+рӘнудӘ ңалайдҰ. çүни наңҰштарҰн к+ргӘсӘ келедӘ. çүни, ЖаратушҰ +з наңҰштарҰнҰқ айналарҰ тҚсӘамалҰнҰқ к+рӘнӘстерӘ мен кемелӘнӘқ шаүҰлҰстарҰн к+рудӘ жіне к+рсетудӘ ңалайдҰ.

çүни үаламнҰқ &лҰ кӘтабҰн жіне жаратҰлҰстҰқ ір тҚрлӘ жазбаларҰн сіт-сіт жақартудҰ Çүни, ңайта-ңайта жақартҰп, маүҰналҰджтеҒижазудҰ ңалайдҰ.

çүни бӘр беттӘқ +зӘне мҰқдаүан жеке-жеке жазбалардҰ жазудҰ жіне ірбӘр жазбанҰ сол есӘмдердӘқ ИесӘнӘқ баңҰлау назарҰна ашҰп к+рсетуменҚсӘнем бҚкӘл тҚйсӘк иелерӘнӘқ талңҰлай отҰрҰп, оңҰуҰн ңалайдҰ. ОсҰ аңиңатңа ишара ететӘн мҰна +леқге ңара:

юЮлем кӘтабҰнҰқ параңтарҰ тҚрлӘ, тҚрлӘ ңоңҰм-Ұз,

юЮрӘптерӘ мен с+здерӘ де оңҰп таусҰлмас - сансҰз.

юЖазҰлүанҰ аңиңаттҰқ ЛауҒул Махфуз таңтасҰ

юС+здер - дене, маүҰнасҰ мҰқ ң&бҰлүан ңозүалҰс.

БесӘншӘ РімӘз: ЕкӘ т&жҰрҰмнан т&радҰ:

ЖемӘс аүашҰнҰқ ірбӘр жемӘсӘнӘқ бҚкӘл жемӘстермен байланҰсҰ бар. Олай болса, сол аүаштҰқ басҰндаүҰ бҚкӘл жемшҰнайҰбӘр-бӘрӘне бауҰр боладҰ. ЮлгӘ жемӘстердӘқ бӘреуӘ аүаштан ҚзӘлсе, б&л айҰрҰлҰсудҰқ ірбӘр жемӘске ңатҰсҰ боладҰ. ЮрбӘр жемӘс ол ҚзӘлген жез:>Ей,Ән жойҰладҰ. Сол сиÇңтҰ Ахад, Самад АллаҒтҰқ Ү&дӘретӘмен байланҰсҰ бар, ірбӘр нірсе ҚшӘн бҚкӘл нірселер бар боладҰ. Егер байланҰс болмаса, ңанша нірсе болса соншама жойҰлу орҰн алар едӘ. СонҰмен осҰ, рімӘз арңҰлҰ иман н&рларҰнҰқ алҰптҰүҰн на байдасудҰқ ңарақүҰлҰүҰна к+з жеткӘз. Демек иман, осҰ рімӘзде баÇндалүан &лҰ аңиңаттҰқ бӘр атауҰ. Ол аңиңаттан иман арңҰлҰ пайда к+руге боладҰ. Егер иман болмаса, соңҰр, кереқ, тӘлсӘз, аңҰлсҰз адамүа бҚкӘл нірсесӘненоң болүанҰндай, имансҰз жанүа да бҚкӘл нірсе жоң есебӘнде, ол да ңарақүҰлҰңта ңала бермек.

ЕкӘншӘ Т&жҰрҰм: ДҚниенӘқ жіне ір нірсенӘқ Қш жаүҰ ба деп аБӘрӘншӘ жаүҰ:>ИліҒи есӘмдерге ңарайдҰ, солардҰқ айналарҰ. Б&л жаңта жойҰлу, айҰрҰлҰсу жіне жоң болу деген нірсе жоң. Онда тек, жақалану, жақару бар.

ЕкӘншӘ жаүҰ: АңҰретке ңатҰстҰ, міқгӘлӘк ілемге ңарайдҰ, сонҰқ егӘстӘк алңабҰ есебнӘқ +мБ&л жаңта міқгӘлӘк жемӘстердӘ жетӘлдӘру бар. МіқгӘлӘкке ңҰзмет етедӘ, +ткӘншӘ нірселердӘ міқгӘлӘкке айналдҰрадҰ. Б&л жаңта да, +лӘм мен зауал емес, ңайта +мӘр мен міқгӘлӘк к+нӘ, жеерӘ бар.

шӘншӘ жаүҰ: Пінилерге, Çүни бӘздерге ңарайдҰ. ЯткӘншӘлер мен ңҰзҰңң&мар іуесңойлардҰқ сҚйӘктӘ жаүҰ, сана иелерӘнӘқ сауда орнҰ, рухани мӘндет атңарушҰлардҰқ емтихан алақҰ. ОсҰ ҚшӘншӘ жаңтаүҰ +ткӘншӘлӘк пен +лӘмнӘқ, жоңтҰңтҰқастап араларҰна дірумен болу ҚшӘн б&л ҚшӘншӘ жаңтҰқ ӘшкӘ мінӘсӘнде міқгӘ +мӘрдӘқ де к+рӘнӘстерӘ бар.

ҮорҰтҰндҰ: МҰна тоңтаусҰз ңозүалҰп, шҰр айналүан жаратҰлҰстар, болмҰстар, Уажиб-ул-УжудтҰқ жарату н&рларҰ мен жақа болмҰс беру жолҰндаүҰ +згерӘп арҰмҰз айналар мен к+рӘнӘстер.

ЕКӨНШӨ ТАРАУ: БӘр кӘрӘспе, Бес Ишарадан т&радҰ. КӘрӘспенӘқ +зӘ, екӘ ТаңҰрҰптан т&радҰ:

шҰнайҰ мінӘсӘн тҚгел ңамти алмаса да, байңай аладҰ. Алда келетӘн тімсӘлдердегӘ жіне +ткен РімӘздердегӘ ЗатҰ Аңдестге боллӘ сипатҰна ҚйлесӘмсӘз болүан анҰңтамалҰң с+здер тек ңана тімсӘлдӘқ кемшӘлӘктерӘ.

Міселен: ЛіззаттҰқ, шаттҰң пен ңуанҰштҰқ бӘзге белгӘлӘ маүҰналарҰ,ю(ЗатҰ АңдестӘқ)>киелӘ сипаттарҰн тҚсӘндӘре алмайдҰ. БӘраң, албарҰ&ңиÇт зерттеулердӘқ бастамасҰ, ір ңайсҰсҰ жеке-жеке микроскоп.

Сондай-аң б&л тімсӘлдер, РубубиеттӘқ орасан зор зақдҰлҰңтарҰнҰқ &шҰн к+рсетӘп, зақдҰлҰңтардҰқ аңиңатҰн ділелдейдӘ. Міселен, +сӘп т&рүан бӘр гҚл к+з алдҰмҰздан ккенӘнеен б&рҰн артҰна мҰқдаүан болмҰстардҰ тастап барҰп кетедӘ делӘнген. ОсҰ арңҰлҰ орасан зор Рубубиет зақдҰлҰүҰн к+рсетедӘ. çүни бҚкӘл бӘр к+ктемде, тӘптӘ бҚкӘл дҚниедегӘ жаратҰлҰстарда, сол Рубубиет зақдҰлҰүҰ +з ҚкӘмӘн жҚргӘзетӘнссіламсетедӘ.

ЖаратушҰ Рахим, бӘр ң&стҰқ ңауҰрсҰндардан т&ратҰн киӘмӘн ңандай зақдҰлҰңпен +згертетӘн, жақартатҰн болса, Сол Хаким Шебер, діл сол зақдҰлҰң бойҰнша жҰл сайҰн жер шарҰнҰқ бҚкӘл киӘмӘн жақартадҰ. ДіикметӘзақдҰлҰң бойҰнша ір үасҰрда дҚниенӘқ келбетӘн де +згертедӘ. ТаүҰ да діл сол зақдҰлҰң бойҰнша, ңиÇмет кезӘнде, үаламнҰқ бейнесӘн б&зҰп, +згертедӘ.

Сондай-енӘқ жомдҰ ңандай зақдҰлҰңпен зҰр айналдҰратҰн болса, діл сол зақдҰлҰң бойҰнша жер шарҰн да шҰр айналдҰрадҰ. Діл сол зақдҰлҰң бойҰнша ілемдердӘ де д+қгелетедӘ... КҚн жҚйесӘн айналдҰрҰп т&р.

Сондай-аң ңандай зақдҰлҰң бойҰнша сенӘқ де бере Ә жасушалардҰқ атомдарҰн жақартҰп, ж+ндеп, бӘр-бӘрӘнен айҰратҰн болса, діл сол зақдҰлҰң бойҰнша сенӘқ бау баңшақдҰ жҰл сайҰн жақартадҰ жілардҰ мезгӘл сайҰн бӘрнеше рет +згертӘп отҰрадҰ. ТаүҰ да, діл сол зақдҰлҰң бойҰнша жер бетӘн ір к+ктем мезгӘлӘнде жақартадҰ, тап-таза жақа бӘр жапңҰш жабадҰ.

Сол Үадир ЖаратушҰп-т+ндай хикмет зақдҰлҰүҰ бойҰнша бӘр шҰбҰндҰ тӘрӘлтетӘн болса, діл сол зақдҰлҰң бойҰнша мҰна алдҰмҰздаүҰ шҰнар аүашҰн ір к+ктем сайҰн тӘрӘлтедӘ. Жіне сол зақдҰлҰң бойҰнша жер бетӘн ір к+ктем сайҰн тӘрӘлтедӘ, та кете діл сол зақдҰлҰң бойҰнша Хаширде жаратҰлҰстардҰ да тӘрӘлтедӘ. ОсҰ

сҰрүа ишара етӘп, Ү&ран,

деп

СоадҰ. Солай... жалүаса бередӘ. ЕндӘгӘсӘн +зӘқ салҰстҰра бер.

РубубиеттӘқ осҰндай к+птеген зақдҰлҰңтарҰ бар. Атомдардан бастап, сонау т&тас ілемге дейӘн ҚкӘмдерӘн жҚргӘзедӘ. МӘне, Рубубиет ӘстерӘ ӘшӘндегӘ осҰдҰүҰ жлҰңтардҰқ алҰптҰүҰна ңара жіне ауңҰмҰна м&ңиÇт назар сал, ӘшӘндегӘ уахдетю(бӘрлӘк)>сҰрҰн к+р. Юр бӘр зақдҰлҰң уахдеттӘқ ділелӘ екендӘгӘн бӘл. Иі, осҰ +те к+п, ірӘ +те Қлкен зақдҰлҰңтар ЖаратушҰнҰқ бӘр екендҰратҰӘмӘ мен ирадасҰн +те анҰң тҚрде ділелдейдӘ. Рисалей Н&рдҰқ к+птеген жерлерӘндегӘ ңаншама тімсӘлдер осҰ зақдҰлҰңтардҰқ &штарҰн к+рсетедӘекӘлдӘзақдҰлҰңтардҰқ бар екенӘне ишара етедӘ. ТімсӘл арңҰлҰ зақдҰлҰңтар наңтҰ к+рӘнӘс табуда, олай болса ңисҰндҰ ділел ретӘнде мҚдденӘ де оқай ділелдейдӘ. Демек, С+здердегӘ тімсӘлдердӘқ к+- ай! Ә +з алдҰна анҰң ділел, наңтҰ ң&жат ҚкӘмӘнде.

ЕкӘншӘ ТаңҰрҰп: ОнҰншҰ С+здӘқ ОнҰншҰ аңиңатҰнда айтҰлүанҰндай, бӘр аүаштҰқ ңанша жемӘстерӘ мен гҚлдерӘ болса, ір бӘр жемӘстӘқ, ір бӘр гҚлдӘқңҰзүанма маңсаттарҰ, хикметтерӘ бар. Ал сол хикметтер Қш тҚрлӘ боладҰ.

БӘр б+легӘ ЖаратушҰүа ңатҰстҰ, СонҰқ есмӘдерӘнӘқ наңҰштарҰн к+рсетедӘ.

БӘр б+легӘ сана иелерӘне ңатҰстҰ, олардҰқ назарҰнда б&л сӘре атер ң&ндҰ жазбалар мен маүҰналҰ с+здер.

БӘр б+лӘгӘ +зӘне, тӘршӘлӘгӘ мен болмҰсҰнҰқ саңталуҰна ңарайдҰ. Адамүа пайдалҰ болса, адамнҰқ пайдалануҰна ңарай хикметтаүҰ бӘр.

ОсҰлайша ір бӘр болмҰстҰқ к+птеген маңсаттарҰ бар екенӘн бӘр сіт ой елегӘнен +ткӘзгенӘмде, к+қӘлӘме Араб тӘлӘнде алда келетӘн "Бес ИшаранҰқ" негӘздерӘне ескерту ретӘнде, жалпҰ маңсаттарүа инде, ттушӘ мҰна с+йлемдер келген болатҰн:

МӘне осҰ бес с+йлемде, келешекте айтҰлатҰн ндеттеардҰқ негӘздерӘ бар. Иі, ір бӘр болмҰстҰқ, ісӘресе тӘршӘлӘк иелерӘнӘқ бес міртебе б+лек-б+лек хикметтерӘ мен маңсаттарҰ бар. БӘр жемӘс аүашҰауати рӘнӘқ ҚстӘнде бӘрӘ ңабаттасңан б&таңтарҰ жемӘстер беретӘнӘ секӘлдӘ ір бӘр тӘршӘлӘк иесӘнӘқ, бес міртебеде тҚрлӘ маңсаттарҰ мен хикметтерӘ бар.

БӘрӘншӘ Ишара:

с+йлемӘ мҰнанҰ бӘлдӘредӘ: БӘр жаратҰлҰс, денеден айҰрҰлүаннан кейӘн, сҰрт ңараүанда жойҰлҰпикметтӘ, жойҰладҰ, бӘраң бӘлдӘрген маүҰналарҰ ңала бередӘ, саңталадҰ. Мисали негӘзӘ мен суретӘ мисал ілемӘнӘқ ҚлгӘлерӘ болҰп табҰлатҰн ЮлуаҒ-Ұ махфузада жіне онҰқ кӘшентай Ұ мҚмк ретӘндегӘ есте саңтау ңабӘлеттерӘнде ңаладҰ. Демек, сҰрттай бӘр болмҰстҰ жоүалтҰп, жҚздеген рухани жіне ӘлӘми болмҰстардҰ иеленедӘ. Міселен, баспаханада бӘр беттӘқтӘ сійуҰна негӘз болатҰн ірӘптерге бӘр тіртӘп берӘледӘ де, бҚкӘл беттӘқ басҰлуҰна себеп боладҰ, жіне ол бет те, суретӘ мен мінӘсӘн басҰлҰп шҰңңан

ЕкӘншӘ Ишара:

Б&л с+йлем мҰнанҰ ишара етедӘ: Юр бӘр ніолҰп ңжалңҰ болсҰн жалпҰ болсҰн)>денеден айҰрҰлүаннан кейӘн,ю(ісӘресе тӘршӘлӘк иесӘ болса)>к+птеген үайби аңиңаттардҰ нітиже етӘп берген соқ, мисал ілемӘнӘқ діптерлерӘндегӘ мҰсал беттерӘнде Үажетс +мӘрлӘк жаүдайларҰнҰқ санҰндай суреттердӘ ңалдҰрадҰ, сол суреттерден таүдҰр деп аталатҰн +мӘрбаÇндарҰ жазҰладҰ, с+йтӘп руханилердӘқ талңҰлау орҰнҰна айналадҰ.апайҰмен, бӘр гҚл ңурайдҰ, бӘраң жҚздеген т&ңҰмдарҰн жіне сол т&ңҰмдарда +з мінӘсӘн ңалдҰрумен ңоса, кӘшкентай лауҒҰ махфуздарда жіне лауҒҰ махфуздардҰқ кӘшкене ҚлгӘлерӘ болүан жадҰларда мҰқдаүан суретӘн ңалдҰрҰп, сана иелерӘне +з к+кес ИліҒи есӘмдердӘқ наңҰштарҰн оңҰтадҰ, сосҰн барҰп кетедӘ. МӘне, жер бетӘнде ісем жаратҰлҰстармен безенген к+ктем мезгӘлӘ де бӘр гҚл. МезгӘл +те келе сҰрттай жоңтҰңңту ҚшӘдӘ, бӘраң ол дінектердӘқ санҰ ңанша болса, сонша үайби аңиңаттардҰ паш етӘп, гҚлдердӘқ санҰнша мисали мін-маүҰналардҰ жайҰп, жаратҰлҰстарҰ арңҰлҰ +здерӘ к+рсеткен Раббани хикметтердӘ +з орнҰна ңалдҰрҰп Ұмен с к+здерден таса болҰп, жасҰрҰнадҰ. ЮрӘ сол кеткен к+ктемнӘқ бауҰрларҰ болүан +зге к+ктемдерге орҰн босатадҰ, с+йтӘп олар да келӘп +з мӘндетӘн атңаратҰн боладҰ. Демек, ол к+ктем, к+зге к+рӘнетӘн сҰртңҰ бӘ мақҰзҰсҰн шешӘп кетедӘ, маүҰна жаүҰнан мҰқ болмҰс киедӘ.

шӘншӘ Ишара:

Т+ртӘншӘ Ишара:

с+йлемӘ мҰнанҰ бӘлдӘредӘ: ЖаратҰлҰстар,ю(ісӘресе тӘршӘлӘк иелерӘ)>к+зге к+рӘнетӘн сҰртңҰ болмҰстан кеткен соқ, кжамаүан баңи нірселер ңалдҰрҰп барҰп кетедӘ... ЕкӘншӘ РімӘзде баÇндалүандай ЗатҰ Уажиб-ул-УжудтҰқ піктӘгӘ мен ешбӘр нірсеге м&ңтаж болмаүан

юбас нірсеге обал болдҰ деуге бола ма? Фабрика иесӘ нелӘктен онҰ аÇмадҰ, жаүҰп жӘбердӘ, сҚйкӘмдӘ нірселердӘ жойдҰ деп шаүҰм етудӘқ ж+нӘ бар ма?

НаңтҰ бӘлӘп ңой, осҰ Бес РімӘзде жіне Бес Ишарада к+рсетӘлгебани Қң аңиңат Ү&ран н&рҰ арңҰлҰ к+рӘнедӘ жіне иманнҰқ ңуатҰмен к+қӘл к+зӘне к+рӘнедӘ. Юйтпесе, ол баңи аңиңаттҰқ орнҰн, +те с&мдҰң бӘр з&лмат басҰп ңаладҰ. ДӘудҰ жадасушҰлар ҚшӘн дҚние айҰрҰлҰсулар, жоңтҰңтар мен зауалдарүа толҰ. Һалам, олар ҚшӘн рухани жіҒаннамүа айналадҰ. Олар ҚшӘн бҚкӘл нірсе ңас-ңаүҰмдҰң бӘр болмҰста,ап зерлӘк жоң болудҰқ ң&рдҰмҰнда... БҚкӘл +ткен шаңтар мен болашаң жоңтҰң ңарақүҰлҰүҰна т&нҰп т&р. Тек ңҰсңа үана осҰ шаңта, м&қлҰ бӘр болмҰс н&рҰн таба алуҰ мҚмкӘнаң, атң, Ү&ран сҰрҰ мен иман н&рҰ арңҰлҰ үана ізелденю(бастауҰ жоң)>ібедкею(соқҰ жоң)>дейӘнгӘ болмҰс н&рҰ к+рӘнедӘ. Тек СонҰмен байланҰс арңҰлҰ үана міқгӘлӘк баңҰтҰн ңамтамасҰз етедӘ.

ҮорҰтҰндҰ: МҰсҰрлҰң бӘр шайҰрдҰ жеанҰндай

ДариÇ болүанша дем,

Паршаланүанша денем,

ШҰңпай ңалүанша ҚнӘм,

ШаңҰрудамҰн:

ç, Хаң! ç, Міужуд! ç, Хаий! ç, Маүбуд!

ç, Хакийм! ç, Маңсуд! ç, Рахим! ç, Уадуд!

Бар даусҰммен:

деймӘн. Жіне иман етӘп, ділелдеп беремӘн:

ЖиҰрма т+ртӘншӘ мектубтҰқ

çүни, «Ей, адамдар! Д&үаларҰқ болмаса, ңадӘрӘқ бола ма?» маүҰнасҰндаүҰ аÇттҰқ бес т&жҰрҰмҰн тҰқда.

БӨРӨНШӨ Т ЖұРұМ: Д&үа - тер келтелҰ ң&лшҰлҰң. ТӘптӘ, ң&лшҰлҰңтҰқ рухҰ десе де боладҰ. К+птеген жерлерде айтңанҰмҰздай д&үанҰқ Қш тҚрӘ боладҰ.

Д&үанҰқ екӘншӘ тҚрӘ: ЖаратҰлҰсңа тін м&ңтаждҰң тӘлӘмен жасалатҰн д&үа. БҚкӘимандаӘлӘк иелерӘнӘқ ңалауларҰ мен кҚштерӘ жетпейтӘн ңажеттӘлӘктерӘ, талап тӘлектерӘ кҚтпеген жерден, керек уаңҰтҰнда жеткӘзӘлуӘ ҚшӘн Халиң-Ұ Рахимненю(МейӘрӘмдӘ ЖаратушҰ)>с&раүан д&үаларҰ.

ЯйткенӘ, ңалауҰ мен кҚшҰ ңорүн тҰс, хабарҰ жоң, кҚтпеген жерден, керек уаңҰтҰнда оларүа бӘр Хаким-Ұ Рахимю(Дана ірӘ МейӘрӘмдӘ АллаҒ)>жӘбередӘ. ҮолдарҰ жетпейтӘн мҚмкӘн емес жаүдайда келӘп жадамнасҰйлҰң - д&үанҰқ нітижесӘ. ҮорҰта айтңанда, бҚкӘл үаламнан АллаҒтҰқ ң&зҰрҰна шҰүҰп жатңан нірсе - д&үа. Себеп болүандар, себептерден шҰүатҰн нітиженӘ АллаҒтан с&райдҰ.

б&затҰқ ҚшӘншӘ тҚрӘ: СаналҰлардҰқ м&ңтаждҰң тӘлӘмен жасайтҰн д&үасҰ. М&нҰқ да екӘ тҚрӘ бар.

БӘрӘншӘсӘ: Егер шарасҰздҰң деқгейӘне жетсе немесе жаратҰлҰсңа тін м&ңтаждҰң болҰп т&рса, Ç болмаса ңабӘле ишаражаңҰндаүан болса немесе таза, кӘршӘксӘз жҚрекпен жасалүан болса к+птеген жаүдайда м&ндай д&үа ңабҰл боладҰ. Адамзат дамуҰнҰқ жетӘстӘктерӘ жіне ашңа бар алҰңтарҰ д&үанҰқ осҰ тҚрӘнӘқ нітижесӘ. Мідениет жетӘстӘктерӘ, +ркениет деп жҚргендерӘ жіне "жақалҰң аштҰң" деп маңтан т&татҰндарҰқ бірӘ ілгӘндей д&үанҰқ нітижесӘ. ҮабӘлетӘмен с&ралүан&рларүберӘлген. ҮабӘлетӘмен жіне жаратҰлҰсңа тін м&ңтаждҰүҰмен болүан д&үалар, егер бӘр кедергӘ болмаса жіне шарттарҰ орҰндалүан болса, ірдайҰм ңабҰл боладҰ.

ЕкӘншӘсӘ: К+пшӘлӘкке мілӘм д&үа. ОнҰқ +зӘ екӘ тҚслам нӘреуӘ Әс-ірекет арңҰлҰ, екӘншӘсӘ тӘл арңҰлҰ жасаладҰ. МҰсалҰ, егӘн егу - ірекетпен жасалатҰн д&үа. РҰзҰңтҰ топҰраң бермейдӘ. ТопҰраң - мейӘрӘмге толҰ ңазҰнанҰқ бӘр есӘгӘ. Пенде сол есӘктӘ соңамен ңаүаде м&үжңа б+лӘмдерӘнӘқ тҚсӘнӘктемесӘн ңоÇ т&рҰп, тӘлӘмен жасалатҰн д&үанҰқ бӘр-екӘ сҰрҰн екӘ-Қш т&жҰрҰм арңҰлҰ айтҰп +темӘз.

ЕКӨНШӨ Т ЖұРұМ: Д&үанҰқ ісерӘӘле тҚЮсӘресе д&үа жалпҰүа ортаң болҰп, жалүаса берсе, босңа кетпесӘ анҰң. МҚмкӘн ірдайҰм ңабҰл болар. ТӘптӘ, ілемнӘқ жаратҰлу себебӘнӘқ бӘрӘ де "д&үа" деуге боладҰ. çүни, ілем жаратҰлүаннан кейӘн іуелӘ адамзаттҰқ жіне онҰқ басҰнда Исламл хикмнӘқ жіне онҰқ басшҰсҰ М&хаммед Араби ҺалейҒиссалату УіссаламнҰқ киелӘ д&үасҰ, ілемнӘқ жаратҰлуҰна бӘр себеп. çүни, ілемнӘқ ЖаратушҰсҰ болашаңта ол кӘсӘнӘқ адамзат ҚшӘн тӘптӘ жаратҰлҰс атаулҰнҰқ барлҰүҰ ҚшӘн міқгӘ баңҰт пен ЕсӘмдерӘнӘқ ӘлӘк тсӘн с&райтҰнҰн бӘлген; келешектегӘ сол д&үанҰ ңабҰл етӘп, ілемдӘ жаратңан.

Д&үанҰқ осҰншама мінӘсӘ зор, ауңҰмҰ кеқ екенӘ рас. Олай болса, бӘр мҰқ Қш жҚз елу жҰлдан берӘ ірдайҰм адамзаттҰқ Қш жҚз миллионҰ жҰсҰна ндар мен перӘштелердӘқ, руханилердӘқ сан жетпес т&лүаларҰ

бӘрӘгӘп, АллаҒтҰқ сарңҰлмас мейӘрӘмӘнен М&хаммед АлейҒиссалату УіссаламнҰқ міқгӘлӘк баңҰтңа б+ленуӘ ҚшӘн жасаүан д&үаларҰнҰқ ңабҰл болмауҰ істе мҚмкӘн бе? Ол д&үалардҰқ керӘ ңоса,рҰлуҰ мҚмкӘн бе?

ЮсӘресе д&үа, м&ншалҰңтҰ ауңҰмдҰ жіне жалпҰүа ортаң, ҚздӘксӘз тҚрде ңабӘлет тӘлӘмен жаратҰлҰсңа тін аса ңажеттӘлӘк дірежесӘне келген болса, сол д&үалардҰқ арңасҰнда М&хаммед Араби АлейҒиссалату УіссаларӘптарірежесӘнӘқ биӘктегенӘ соншалҰң - бҚкӘл аңҰл жиналҰп бӘр аңҰл болса дірежесӘнӘқ ңаншалҰңтҰ жоүарҰ екенӘн тҚсӘне алмас едӘ.

МӘне, уа, М&сҰлман! Махшар кҚнӘ болу Ұндай бӘр ШапаүатшҰқ бар. Б&л ШапаүатшҰнҰқ +зӘқе шапаүат етуӘн тӘлесеқ, сҚннетӘне мойҰнс&н.

Егер, "ОнҰқ +зӘ Хабибуллахю(АллаҒтҰқ сҚйӘктӘүа тҚсла т&ра м&ншалҰңтҰ салауат пен д&үаүа ңандай м&ңтаждҰүҰ бар?" десеқ:

Жауап: Ол кӘсӘ (с.а.у.) бҚкӘл ҚмметӘнӘқ баңҰтҰна алақдайдҰ жіне ҚмметтӘқ і.

С&лүасҰнҰқ баңҰттҰ болуҰна Қлескер жіне барлҰң жаүдайҰн уайҰмдайдҰ. МӘне ол, +зӘнӘқ баңҰтҰ мен міртебесӘ, кемелдӘгӘ &шан-теқӘз бола т&ра, ірңашан ірбӘр м&сҰлманнҰқ мол бң уаңҰ тӘлеген жіне солардҰқ ір тҚрлӘ ңиҰншҰлҰңтарҰн уайҰмдаүан жан ілбетте сансҰз салауат пен д&үаларүа, рахметке лайҰң ірӘ м&ңтаж.

БҚкӘл имандҰлардҰқ, ірдайҰм, шҰнайҰ ҰңҰласпен, шҰн жҚректен жасаүан д&үаларҰ арңҰлҰ с&раүан мн мойҰаңҰттҰқ оларүа берӘлмеуӘ жіне бҚкӘл ілемнӘқ куігерлӘк етуӘмен ШексӘз Жомарт, ШексӘз МейӘрӘмдӘ АллаҒ олардҰқ бҚкӘл д&үаларҰн толҰң ңабҰл алмауҰ, міқгӘ баңҰ есӘк аратҰлмауҰ істе мҚмкӘн бе?

ШӨНШӨ Т ЖұРұМ: ТӘлмен жасалүан д&үанҰқ ңабҰл болуҰ екӘ тҚрлӘ. Не діл сол талап еткен нірсесӘ ңабҰл боладҰ немесе одан да жаңсҰсҰ берӘледӘ. МҰсалҰ, бӘреу, &л бала с&райдҰ. Жанаб-Ұ Хаң ХазӘүҰ зақіриÇм анамҰздай бӘр ңҰз бала бередӘ. "Д&үасҰ ңабҰл болмадҰ" дей алмайсҰқ, одан да жаңсҰ бӘр тҚрде ңабҰл болдҰ.

Кейде дҚниеде баңҰттҰ болу ҚшӘн д&үа етӘледӘ. Д&үасҰ АңҰрет ҚшӘн ңабҰл боладҰ. "Д&үасҰ ң, "АсҰолмадҰ" деуге болмайдҰ, "Одан да жаңсҰ тҚрде ңабҰл болдҰ" деген ж+н. Солай жалүаса бередӘ...

Жанаб-Ұ Хаң +те Дана. БӘз Одан с&раймҰз, Ол бӘзге жауап бередӘ. БӘраң, бӘзге даналҰңпен ңарҰм-ңатҰнас жасайдҰ. Ауру адам дірӘгерҰ ҚкӘмкметӘн, Çүни ӘлӘм мен даналҰүҰна кҚмінданбауҰ жіне кӘніламауҰ керек. Ауру адам бал с&рауҰ мҚмкӘн. БӘлӘктӘ дірӘгерю(ауруҰна байланҰстҰ)>ащҰ дірӘ бередӘ. "ДірӘгер менӘ тҰқдҰрҰп, деуге болмайдҰ. Үайта "ЗарҰма ң&лаң астҰ, жауап бердӘ". ТӘлеген нірсемнӘқ еқ жаңсҰсҰн орҰндадҰ деу керек

ТЯРТӨНШӨ Т ЖұРұМ: Д&үанҰқ еқ жаңсҰ, еқ керемет, еқ тіттӘ дайҰн жемӘсӘ, Çүни нітижесӘ мҰнау: Д&үа дӘқ" жадам +зӘнӘқ тӘлегӘн еститӘн, дертӘне дірмен беретӘн, мейӘрӘмӘ мол, ң&дӘретӘ барлҰң нірсеге жететӘн БӘреу бар екенӘн бӘлуӘ. "МҰна Қлкен дҚние сарайҰнда ол жалүҰз емес, Жомарт бӘреу бар, оүан ңарайлап, ж&банҰш сҰйлайдҰ. ОнҰқ сансҰҰна сҚттӘлӘктерӘн ңамтамасҰз ете алатҰн, сансҰз д&шпандарҰнан саңтайтҰн БӘреудӘқ ң&зҰрҰндамҰн" деп ойлаүандҰңтан ң&лшҰнҰс танҰтҰп, дҚниедей ауҰр жҚктӘ ҚстӘнен сҰпҰрҰп тастап

дейдӘ.

ң.

ШӨ Т ЖұРұМ:>Д&үа - ң&лшҰлҰңтҰқ рухҰ жіне таза иманнҰқ нітижесӘ. ЯйткенӘ, д&үа еткен адам д&үасҰ арңҰлҰ еқ елеусӘз ӘстерӘн бӘлетӘн, еқ биӘк маңсаттарҰн орҰндай алатҰн, онҰқ ірбӘр жаүдайҰн к+ретӘн, с+зӘн еститӘн, бҚкӘл ілемге ҚкӘмӘ жҚретӘн Б, тӘкеар екенӘн жариÇ етедӘ.

"Ол, бҚкӘл болмҰс атаулҰнҰқ дауҰсҰн естӘгенӘндей менӘқ де дауҰсҰмдҰ естидӘ. БарлҰң нірсенӘ Сол жаратуда, еқ ңарапайҰм ӘстерӘмдӘ де Содер шараймҰн" дейдӘ. МӘне, д&үа арңҰлҰ ңол жететӘн тіухидтӘқ кеқдӘгӘ мен иман н&рҰнҰқ тартҰмдҰлҰүҰна жіне піктӘгӘне ңара.

сҰрҰн

тҚсӘн жіне

б&йрҰүҰн тҰқда

ЖиҰрма т+ртӘншӘ мектубтҰқ

[ПайүамбстӘк бүа арнап жазҰлүан міулӘт-арнаудҰқ Миүражүа ңатҰстҰ б+лӘмӘн "Бес Т&жҰрҰм арңҰлҰ баÇндаймҰз.]

БӨРӨНШӨ Т ЖұРұМ: Жіннаттан жеткӘзӘлген ПҰраңңа ңатҰстҰ. Б&л міулӘттӘқ авторҰ СҚлейман ЮфендӘ м&қүа толҰ үашҰңтҰң оңиүасҰн баÇндауда. Ол +зӘ іулие бир, Мун жіне жазүандарҰ риуаÇтңа негӘзделгендӘктен, ілбетте бӘр аңиңаттҰ солай суреттеуде.

Аңиңат бҰлай болса керек: Баңи ілемдегӘ жаратҰлҰстар ПайүамбарҰмҰз АлейҒиссалату УассаламнӘқ н&рҰмен тҰүҰз байланҰстҰ. ЯйткенӘ, сол кӘсӘ жадам сен н&р арңҰлҰ жіннат пен аңҰрет ілемӘ жҰндар мен адамдарүа толҰп, сінӘ кӘредӘ. Егер ол болмаса, міқгӘлӘк баңҰт та болмас едӘ. ЖіннаттаүҰ ір тҚрлӘ жаратҰлҰстардҰ пайдӘсӘ меа ңабӘлеттӘ жҰндар мен адамзат жіннаттҰқ сінӘн кӘргӘзе алмас едӘ. БҰлайша айтңанда иесӘз, ңақҰрап ңалар едӘ. ЖиҰрма т+ртӘншӘ с+здӘқ т+ртӘншӘ б&таүҰнда айтҰлүандай: Б&лб&лдҰқ гҚлге деген үашҰңтҰң жҰрҰ - ХайуанаттҰқ +сӘми атауге деген үашҰңтҰң

жҰрҰ. ХайуанаттҰқ +сӘмдӘктерге деген сҚйӘспеншӘлӘгӘнӘқ үашҰңтҰң дірежесӘне жетуӘ - АллаҒтҰқ МейӘрӘм ңазҰнасҰнан шҰүҰп, хайуанаттарүа ризҰң болатҰн +сӘмдӘ ңабҰл деген сҚйӘспеншӘлӘктӘ жар салудҰқ бӘр к+рӘнӘсӘ.

ЮрбӘр топтҰқ +з б&лб&лҰ, +з гҚлӘ, Çүни Раббани ЖаршҰларҰ бар. ОлардҰқ салүан індерӘ - +сӘмдӘктердӘ ңол соүҰп ңарсҰ алу, соларүа деген ңошемет.

ЕКӨНШӨ Т ЖұРұМ: ПайүамбарҰмҰздҰқ МиүраждаүҰ оңиүалардҰқ бӘрӘ; ЖаратушҰ ХаңтҰқ, Р "БетӘкрам АлейҒиссілату Уіссіламүа деген киелӘ махаббатҰ "Саүан үашҰң болдҰм" с+зӘмен бӘлдӘрӘлген. Б&л с+з, Уажиб-ул-ужудтҰқ піктӘгӘ мен сипатҰна ідеттегӘ маүҰна жаүҰнан ҚйлеспейдӘ. Ал, СҚлеймен ЮпендӘнӘқ міулӘтӘ б&ңаранҰқ ңҰзҰ&рпаңтүҰна б+лендӘ. Ол кӘсӘнӘқ +зӘ іулие жіне іҒли аңиңат. АйтңҰсҰ келген маүҰна да д&рҰс. Ал ол маүҰна бҰлай:

ЗатҰ Уажиб-ул-УжудтҰқ шекслӘ байалҰ мен камалҰ бар. ЯйткенӘ, бҚкӘл үаламнҰқ барлҰң жаңтарҰнда к+рӘнӘп т&рүан ісемдӘктер мен кемелдӘктер СонҰқ жамалҰ мен кімалҰнҰқ нҰшандарҰ, ишараттарҰ, ділелдерӘ. СонҰмен, жамал лген. мал иесӘ +з жамалҰ мен кімалҰн сҚйетӘнӘ сиÇңтҰ, ЗатҰ ЗҚлжілал да, +з жамалҰн сҚйедӘ. ЯзӘне лайҰң бӘр махаббатпен сҚйедӘ. Сондай-аң, жамалҰнҰқ сіулелерӘ болүан есӘмрбӘр тде сҚйедӘ. ЕсӘмдерӘн сҚйсе - есӘмдерӘнӘқ ісемдӘгӘн к+рсететӘн +нерӘн де сҚйедӘ. Олай болса, жамалҰ мен камалҰна айна болатҰн жаратҰлҰстарҰн да сҚйедӘ. ЖамалҰ мен камалҰн к+рсететӘндердӘ сҚйез артҰлса, ЕсӘмдерӘнӘқ жамалҰ мен камалҰна ишара ететӘн жаратҰлҰстардҰқ ісемдӘктерӘн де сҚйедӘ. ОсҰ бес тҚрлӘ махаббатңа Ү&ран ХакимнӘқ аÇттарҰ ишара етедӘ.

СонҰмен, Расул ЮкраннҰқейҒиссілату Уіссілам, АллаҒтҰқ +нерӘнӘқ ӘшӘндегӘ еқ кемелӘ жіне жаратҰлҰстардҰқ ӘшӘндегӘ еқ ерекше т&лүа...

ЖақүҰрта салүан зӘкӘр мен тасбих арңҰлҰ ИліҒи +нердӘ жариÇлап маңтауда.

Эімл тӘрши есӘмдердегӘ жамал мен камал ңазҰналарҰн Ү&ран тӘлӘмен ашуда.

Эім, жаратҰлҰстардаүҰ ділелдердӘқ, ЖаратушҰнҰқ камалҰна айүаң екендӘгӘн жарңҰн

Эім, жан-жаңтҰ ң&лшҰлҰүҰ арңҰлҰ, ИліҒи Рубубиетке айна болуда.

Эім, мінӘсӘнӘқ кемелдӘгӘ арңҰлҰ АллаҒтратҰлҰӘл есӘмдерӘне толҰңтай б+лендӘ.

СондҰңтан, ілбетте бҰлай деуге боладҰ: Жімил-Ә ЗҚлжілал +зӘнӘқ жамалҰн сҚйгендӘктен, ол жамалдҰқ еқ кемелҰл жайлҰ айнасҰ болүан М&хаммед Араби АлейҒиссілату УіссіламдҰ сҚйедӘ.

Сондай-аң, +зӘнӘқ есӘмдерӘн сҚйгендӘктен, ол есӘмдердӘқ еқ жарҰң айнасҰ болүан М&хаммед Араби АлейҒиссілату УіссіламдҰ сҚйеса, нее дірежелерӘне ңарай М&хаммед Араби АлейҒиссілату Уіссіламүа &ңсаүандардҰ да сҚйедӘ.

Сондай-аң, +з +нерӘн сҚйгендӘктен, ілбетте сол +нердӘ еқ жоүарүҰ дауҰспен бҚкӘл үаламүа жариÇ еткен жіне аспан ілемӘнӘқ ң&лаүҰн жақүҰртҰп, ң&рлҰңтаҰң таңтеқӘздерӘ шабҰтңа келтӘрӘп, жақүҰрта салүан зӘкӘр-тасбихҰмен жар салүан М&хаммед Араби АлейҒиссілату УіссіламдҰ сҚйедӘ. Жіне оүан ергендердӘ де жаңсҰ к+редӘ.

Эім +золса, н сҚйгендӘктен сол +нердӘқ ӘшӘндегӘ еқ кемелӘ болүан тӘршӘлӘк иелерӘн жіне тӘршӘлӘк атаулҰнҰқ ӘшӘндегӘ саналҰлардҰ, ал, саналҰлардҰқ еқ озҰүҰ адандҰңта, ал адамдардҰқ еқ кемелӘ М&хаммед АрабидӘ (с.а.у.) ілбетте артҰүҰраң сҚйедӘ.

Сондай-аң, +з ЖаратңандарҰнҰқ тамаша мӘнездерӘн сҚйгендӘктен, бӘр ауҰздан тамаша мӘнез ң&лҰңтҰқ еқ биӘк міртебесӘнде т&рүан М&хаммед Араби АлейҒиссілату Уіссілесми тҚйедӘ жіне дірежелерӘне ңарай, Оүан &ңсаүандардҰ да сҚйедӘ. Демек, ЖаратушҰ ХаңтҰқ мейӘрӘмӘ секӘлдӘ ОнҰқ махаббатҰ да үаламдҰ ңамтҰп т&р.

МӘне, осҰ сансҰз сҚйӘктӘлердӘқ, айтҰлүан бес нірсенӘқ ӘшӘндегӘ еқ биӘк міртерӘ, осаммед Араби АлейҒиссілату Уіссіламүа тиесӘлӘ. "ХабибуллаҒ" Çүни "АллаҒтҰқ сҚйӘктӘсӘ" лаңабҰ сол кӘсӘге берӘлген.

СонҰмен, осҰ еқ жоүарүҰ дірежедегӘ АллаҒтҰқ сҚйӘктӘсӘ деген міУБ

жасалүан ишара едӘ. Юйтсе де, б&л с+з Рубубиетке ҚйлеспейтӘн маүҰнанҰ ойүа салуда. Еқ д&рҰсҰ, б&л с+здӘқ ор ізӘрл"Мен саүан разҰ болдҰм" деу керек.

ШӨНШӨ Т ЖұРұМ: МіулӘттегӘ оңиүалар, бӘзге мілӘм маүҰналар мен сол бӘр киелӘ де нізӘк аңиңаттардҰ жеткӘзе алмайдҰ. Б&л іқгӘмелер тереқӘрек ҚқӘлӘп, зерттеу жҚргӘзуге т&рарл ңорүаҰрҰптар. Тереқ маүҰналҰ &лҰ аңиңаттарүа ишара, иманнҰқ кейбӘр аңиңаттарҰн еске тҚсӘру. АйтҰп жеткӘзуге келмейтӘн кейбӘр маүҰналар, астарлҰ теқеу. Юйтпесе, к+пшӘлӘкке белгӘлӘ маүҰналарүа ңатҰстҰ оңитен саемес. Б&л іқгӘмелерге ңиÇл жҚргӘзе отҰрҰп, аңиңатңа ңол жеткӘзе алмаймҰз. ЖҚректегӘ тебӘренӘстер арңҰлҰ имани ліззат, рухани н&рлҰ шабҰт алуҰмҰз мҚмкӘн.

ТЯРТӨНШӨ Т ЖұРұМ:, білеӘс мҰқ перденӘқ арүҰ жаүҰнан ЖаратушҰ ХаңтҰ к+рген" с+зӘ, мекеннӘқ &заңтҰүҰн к+рсетедӘ. Ал Уажиб-ул-Ужуд мекенге тіуелдӘ емес. Юр нірсеге, ілдеңайда жаңҰн емес пе? Б&нҰ ңалай тҚсӘнемӘз?

Жауап: Б&л аңиңат ОтҰ енгенншӘ С+зде ділелдерӘмен ңоса, егжей-тегжейлӘ, тҚсӘндӘрӘлген болатҰн. Б&л жерде айтарҰмҰз:

ЖаратушҰ Хаң бӘзге +те жаңҰн. БӘз Одан +те &заңпҰз. К+ктегӘ кҚн ңолҰмҰздаүҰ м емесрңҰлҰ бӘзге +те жаңҰн бола аладҰ жіне жердегӘ ірбӘр м+лдӘр нірсе, кҚнге +зӘндӘк бӘр аспан бола аладҰ. Егер кҚннӘқ санасҰ болүанда, ңолҰмҰздҰүҰ айнамҰз арңҰлҰ бӘзбен с+йлесер едӘ. БӘр алмай одан т+рт мҰқ жҰлдҰң &заңтҰңтамҰз. МӘне, теқдесӘ жоң ШімсӘ Юзіли, бҚкӘл нірсеге бірӘнен де жаңҰн. ЯйткенӘ, ол Уажиб-ул-Ужуд. Ол мекенге тіуӘмделемес. ЕшбӘр нірсе Оүан перде бола алмайдҰ. Алайда бҚкӘл нірсе Одан +те &заң.

МӘне, МиүраждҰқ &заңтҰүҰ мен

жеткӘзген араңашҰңтҰңтҰқ болмауҰ, Расул Юкрам АлейҒиссілату Уіссілам Миүражүа к+терӘлгенде +те &заң араңашҰңтҰңтҰ аттап +тӘп жетуӘ мен бӘр мезетте ңайта оралуҰ менӘ срүа байланҰстҰ. Расул Юкрам АлейҒиссілату УіссіламнҰқ МиүражҰ ОнҰқ сійӘр-Ә сҚлӘгӘ, ОнҰқ іулиелӘк дақңҰ.

БЕСӨНШӨ Т ЖұРұМ: ПайүамбарҰмҰздҰқ (с.а.у.) МіулӘтӘ мен Миүражүа арнаудҰқ оңҰлуҰ +те пайдалҰ жіне тамаша бӘр ідет, ідемӘ бӘр Ислами ҚрдӘс. ТӘптӘ, Ислами ңоүамдҰң +мӘрдегӘ +те жаүҰмдҰ, тіттӘ с&хб, олара дінекер. РасҰнда, иман аңиңаттарҰн еске салу ҚшӘн еқ жаңсҰ дірӘс. ТӘптӘ, иман н&рларҰ мен махаббатуллаҒтҰ жіне Пайүамбарүа деген сҚйӘспеншӘлӘктӘ нҰүайтуүа +те ісерлӘ дінекер. ЖаратҰқ бҚкң, б&л ідеттӘ міқгӘлӘк ңҰлсҰн жіне СҚлеймен ЮпендӘ секӘлдӘ міулӘт жазушҰларүа АллаҒтҰқ мейӘрӘмӘ жаусҰн. МекендерӘн Жінніт-ул-Фирдаус ңҰлсҰн, амин!...

СОҢұ

СонҰмен, үаламнҰқ рлҰңташҰсҰ, жаратҰлҰстҰқ ірбӘр тҚрӘнен бӘр ерекше, кімӘл т&лүа жаратҰп, онҰ сол тҚрдӘқ маңтанҰшҰ мен кемелдӘгӘне негӘз етедӘ. БҚкӘл есӘмдерӘнӘқ ӘшӘнен ИсмӘ АүзамнҰқ к+рӘнӘсӘ арңҰлҰ бҚкӘл үаӘ бола салҰстҰрүанда ерекше, дара бӘр т&лүанҰ жаратадҰ. ЕсӘмдерӘнде бӘр ИсмӘ Аүзам болүанҰ ӘспеттӘ, жаратңандарҰнҰқ ӘшӘнде де еқ кімӘл бӘр т&лүа боладҰ. БҚкӘл үаламүа жайҰлүан кемелдӘгӘн сол т&лүада жинап, онҰ +зӘнӘқ назарҰна т&рарлҰңтай аудару Ол т&лүа ірине тӘршӘлӘк иелерӘнен боладҰ. ЯйткенӘ, үаламдаүҰ жаратҰлҰстардҰқ еқ кемелӘ - тӘршӘлӘк иелерӘ. ТӘршӘлӘк иелерӘ ӘшӘндегӘ ол т&лүа, саналҰлардан боладҰ. ЯйткенӘ, тӘршӘлӘк иелерӘнӘқ ӘшӘекӘ апеқ кемелӘ - саналҰлар. Ол дара т&лүа, ірине адамдардан боладҰ. ЯйткенӘ саналҰлар ӘшӘндегӘ шексӘз биӘктӘктерге к+терӘле алатҰнҰ - адам. Юлай бӘрадамдардҰқ ӘшӘндегӘ ол т&лүа, М&хаммед АлейҒиссілату Уіссілам боладҰ. ЯйткенӘ, Адам Ата заманҰнан осҰ кҚнге дейӘн ешбӘр тарих, Ондай бӘр т&лүанҰ к+рсете алмадҰ, к+рсете де алмайдҰ.лдау кӘ, Ол Т&лүа, жер шарҰнҰқ жартҰсҰн жіне адамзаттҰқ бестен бӘр б+лӘгӘн рухани билӘгӘне алҰп, үасҰрлар бойҰ кемел &лҰлҰңпен рухани билӘгӘн жҚргӘзӘп, бҚкӘл аңиңаттардҰқ "КімӘл стазҰ" болүан. Дос тҚгӘл, д&шпаннҰқ да бӘр ауҰздан маң&лдауҰ берӘне ісем мӘнездердӘқ еқ биӘк дірежесӘне ие болүан. ПайүамбарлҰүҰнҰқ бас кезеқӘнде, жалүҰз +зӘ бҚкӘл ілемге рухани майдан ашңан. Минут сайҰн жҚз миллионнан астам адамдардҰқ т&раңтҰ зӘкӘрӘ болүан Ү&ран-Ұ Муүжизул-БаÇндҰ жеткӘзген ңиңатт ілбетте сол дара т&лүа едӘ. Одан басңанҰқ болуҰ мҚмкӘн емес. Б&л ілемнӘқ дінӘ де, жемӘсӘ де - Сол.

МӘне осҰндай бӘр Т&лүанҰқ МіулӘтӘ мен МиүражҰ жайлҰ шҰүарманҰ тҰқдау, +мӘрбаÇнҰн бӘлу, Çүни міртебесӘнӘқ жеткен жерӘн есту, Ол кӘсӘнӘ +здерӘне басшҰ, Имам жіне шапаүатшҰ деп ңарайтҰн МҚминдтан беаншалҰңтҰ маңтанҰшңа толҰ, н&рлҰ, жан тебӘрентер, ңайҰрлҰ бӘр дӘни жетӘстӘк екендӘгӘн тҚсӘн...

ç Раб! Хабиб Юкрам АлейҒиссілату Уіссілам ң&рметӘне жіне ИсмӘ Аүзам хаңңҰ ҚшӘн, осҰ рисаленӘ жазүандардҰқ, жайүа салҰпқ жіне жолдастарҰнҰқ жҚрегӘн иманнҰқ н&рларҰна б+ле, ңаламдарҰн Ү&ран сҰрларҰн жайушҰ ет! Жіне олардҰ, сиратҰ мустаңимнен айҰрма! Амин!...

ЖИұРМА БЕСӨНШӨ МЕКТУБ

ЖИұРМА АЛТұНШұ МЕКТУБ

[Б&л жиҰрма алтҰншҰ хат, бӘр-бӘрӘмен байланҰсҰ аз "Т+рт таңҰрҰптан" т&радҰ]

БӘрӘншӘ таңҰрҰп

ӨбӘлӘстӘқ ҚнӘн +шӘрӘп, шайтандҰ тойтарҰп, азүҰндардҰқ аузҰн жапңан бӘрӘншӘ тарҰ бой Бейтарап тҚрде айтҰса отҰрҰп шайтаннҰқ с&мдҰң бӘр айласҰна ңарсҰ б&лтарпастай етӘп тойтарҰс берген бӘр оңиүа. Б&л оңиүанҰқ мазм&нҰн он жҰл б&рҰн "Лемаүатта" жазүан едӘм. ОсҰ рисаленӘқ жазҰлуҰнан он бӘр жҰл б&рҰн ңасиеттӘ Рамазсңанданда СтамбулдаүҰ БаÇзит мешӘтӘнде ңарилардҰ тҰқдап отҰр едӘм. Кенет, бейнесӘн к+рмедӘм бӘраң, маүҰнауи бӘр дауҰс естӘгендей болдҰм. ЗеиӘнӘмдӘ +зӘне б&рдҰ. ҮиÇлҰммен тҰқдадҰм. Маүан бҰлай дедӘ: Сен Ү&рандҰ +те жоүарҰ, аса жарңҰн ңҰлҰдерӘн сӘқ. Бейтарап тҚрде сарапта. Бейтарап назармен ңара. çүни, адамнҰқ с+зӘ деп сана. ЮлгӘндей асңаң ерекшелӘктердӘ к+ре алар ма екенсӘқ ? РасҰнда мен де соүан алдандҰм. Адам с+зӘ деп ойажҰрамл назармен ңарадҰм. СондаүҰ байңаүанҰм БаÇзид мешӘтӘнӘқ Êлектр тетӘктерӘн б&рап с+ндӘрген кезде, бҚкӘл үимарат ңарақүҰлҰңңа оранатҰнҰ секӘлдӘ, ілгӘндей назармен

ңараүан кезде Ү&раннҰқслами н н&рларҰ жасҰрҰна бастадҰ. МенӘмен с+йлесӘп т&рүан шайтан екенӘн сонда тҚсӘндӘм. МенӘ ң&рдҰмүа итермелеуде. Сол сітте Ү&раннан медет с&радҰм. БӘрден жҚрегӘме н&р ң&йҰлдҰ. Шайтанүа ңарсҰ тойтарҰс беруге толҰң кҚш бердӘ.Ұ бойҰерде шайтанүа ңарсҰ айтҰс басталдҰ. Мен бҰлай дедӘм: Юй, шайтан. Бейтарап болу деген екӘ жаңтҰқ ортасҰндаүҰ бӘр жаүдай. Ал, сенӘқ жіне адамдар арасҰндаүҰ сенӘқ шікӘрттерӘқ айтҰп жҚрген бейтараптҰңтарҰқ - ңарсҰ жаңю(ЖалүзҰн жабу. Б&л бейтараптҰң емес, уаңҰтша дӘнсӘздӘк. ЯйткенӘ, Ү&ранүа адамнҰқ с+зӘ деп ңарау - Ү&ранүа ңарсҰ жаңтҰ ңолдау. Жалүан нірселердӘ жаңтау. ТарапсҰздҰң емес - керӘсӘнше +тӘрӘкке жаңтасу.

ладҰ ж айттҰ: Ендеше АллаҒтҰқ с+зӘ деме, адамнҰқ да с+зӘ деме. ОртадаүҰ бӘр нірсе деп ңара.

б&үан ңол жеткӘзу мҚмкӘн емес. СондҰңтан, сенӘқ айлақмен, бҚгӘнгӘ кҚнӘ бейтарап к+зңараста болам дегендердӘқ к+бӘ, ӘрӘлдӘрҰн жоүалтуда. Шайтан ңайта айналҰп бҰлай дедӘ: Ү&ран адамнҰқ с+зӘне &ңсайдҰ. СолардҰқ +зара с+йлесуӘ тірӘздӘ жазҰлүан. Демек, адам с+зӘ болүанҰ. Егер АллаҒтҰқ с+зӘ болса, соүан жарасатҰндай үажайҰп бӘр тірӘзде боҰс Қш Ә. АллаҒтҰқ +нерӘ адамнҰқ +нерӘне &ңсамайдҰ үой. Онда с+зӘ де &ңсамауҰ керек. БҰлай деп жауап бердӘм:

Міселен, ПайүамбарҰмҰз (а.с.у.) м&үжизаларҰ мен ерекше ңасиеттерӘнен басңа Әс ірекеттерӘ ме жоң. и жаүдайларҰнда ңарапайҰм адам секӘлдӘ иліҒи зақдҰлҰңтар мен жаратҰлҰс тіртӘптерӘне мойҰнс&нҰп баүҰндҰ. Ол да суҰңңа тоқүан, ңиҰндҰң к+рген, таүҰсҰн таүҰ...

БҚкӘл а нірсемен жаүдайларҰнда ідеттен тҰс тақүажайҰп бӘр жаүдай берӘлмеген. СондҰңтан ҚмметӘне Әс-ірекетӘмен имам болдҰ. БасшҰлҰң еттӘ, бҚкӘл ірекетӘмен ҚлгӘ болҰп дірӘс бердӘ. Еге келтӘл жаүдайҰ ідеттен тҰс тақүажайҰп болүанда барлҰң жаүҰнан толҰң имам бола алмас едӘ. Баршаүа абсолŞттӘк &стаз бола алмас едӘ. БҚкӘл ахуалҰмен Рахметиллил Аламин бола алмас едӘ.

Сол сиÇңтҰ, Ү&ран Хаким сана иелерӘне имам, жҰн мен адамз 111Қршид, кімӘлдерге жол к+рсетушӘ, іҒли аңиңатңа м&үалӘм. Олай болса, Ү&раннҰқ с+зӘ адамзаттҰқ с+зӘне &ңсауҰ ңажет, б&л зірулӘк. ЯйткенӘ, жҰндар мен адамдар мӘніжатҰн содан алуда, д&үасҰн тура жҚйренуде. МіселелерӘн сонҰқ тӘлӘмен айтуда. ҮарҰм-ңатҰнас ідептерӘн Содан тілӘм етӘп алуда. ТаүҰсҰн таүҰ....

на шҰдай алүан. Муса (а.с.) бҰлай деген:

Шайтан ңайта айналҰп келӘп бҰлай дедӘ: Ү&раннҰқ айтңан міселелерӘ сиÇңтҰ міселелердӘ к+п адамдар дӘн атҰндҰсҰ жҰп жҚр. СондҰңтан бӘр адам дӘн атҰн жамҰлҰп осҰндай бӘр нірсе жасауҰ мҚмкӘн емес пе?

БӘрӘншӘден: дӘндар бӘр адам, дӘнге деген махаббатҰнан, Хаң бҰлай, аңиңат мҰнадай, АллаҒтҰқӘмӘ бе бҰлай дейдӘ. Юйтпесе, АллаҒтҰ +зӘ ңалаүандай етӘп с+йлете алмайдҰ. ЯзӘне-+зӘ шексӘз з&лҰмдҰң жасап, АллаҒтҰқ с+зӘне &ңсатам деп, +зӘ ОнҰқ орнҰна с+йлей алмайдҰ.

ңаүидасҰнан ңорңадҰ.

ЕкӘншӘден: бӘр адамнҰқ +здӘгӘнен б&лай жасауҰ жіне ондай ойҰн Әске асҰруҰ мҚмкӘн емес нірсе. ЖҚзде жҚз бос іқгӘме. ЯйткенӘ, бӘр-бӘрӘне жаңҰн кӘсӘлер, бӘр-бӘрӘне елӘктей алдамдарӘр жҰнҰстан болүандар бӘр-бӘрӘнӘқ бейнесӘне кӘре аладҰ. МіртебелерӘ бӘр-бӘрӘне жаңҰн болүандар бӘр-бӘрӘне &ңсас ірекет ете аладҰ. АдамдардҰ уаңҰтша алдай алҰздҰ хӘраң, т&раңтҰ тҚрде алдай алмайдҰ. ЯйткенӘ, м&ңиÇт баңҰлаушҰлардҰқ назарҰнда ңалай болүанда да +тӘрӘк екендӘгӘ к+рӘнӘп ңаладҰ. АйласҰ ҚнемӘ жалүаса бермейдӘ. БӘрӘн-бӘрӘ ңайталауүа тҰрҰсҰп жатңандар, бӘрерӘ бае ҚйлеспейтӘн болса. Міселен, ңарапайҰм бӘр адам Ибн Сина секӘлдӘ бӘр дананҰқ үалҰм ретӘндегӘ атҰн жамҰлүҰсҰ келсе немесе бӘр шопан патша болҰп к+рӘнгӘсӘ келсе ешкӘмдӘ де айдай алмайдҰ. Үайта +зӘ масңара боладҰтеню(ж ірбӘр ірекетӘ "Б&л +тӘрӘкшӘ" деп жар салатҰн боладҰ. СонҰмен, Астаүфирулла, жҚз мҰқ мірте Астаүфирулла...

Ү&ран адамнҰқ с+зӘ деп ңаралатҰн болса, мҰсалүа бӘр жарңҰрауҰң ңоқҰз аспандҰ баңҰлаушҰларүа мҰқ жҰл бойҰ р тост бӘр ж&лдҰз болҰп к+рӘне ала ма? Сондай-аң бӘр шҰбҰн бӘр жҰл бойҰ +зӘн тамашалаушҰларүа ісем тауҰс ң&сҰ суретӘнде к+рӘне ала ма? Сондай-аң, жалүан ат жаап с+й сауатсҰз бӘр сарбаз, жоүарҰ дірежелӘ бӘр маршалдҰқ орнҰнда отҰрҰп, сонҰқ мӘндетӘн атңарҰп, м&нҰсҰн &заң уаңҰт сездӘрмей жҚре ала ма? Сондай-аң жалаңор, +тӘрӘкшӘ, сен екендбӘр адам еқ сенӘмдӘ, наүҰз дос, шҰншҰл бӘр кӘсӘнӘқ болмҰсҰн, сонҰқ бҚкӘл ңасиеттерӘн еқ +ткӘр назарлҰ жандардҰқ к+з алдҰнда +мӘр бойҰ сездӘрмей жҚруӘ, үалҰмдардҰқ ааң&рҰм бӘлдӘрӘп алмауҰ мҚмкӘн бе? Б&лай болуҰ мҚмкӘн емес. Б&үан ешбӘр аңҰл иесӘ мҚмкӘн дей алмайдҰ. Б&лай болуҰ мҚмкӘн деп ойлау, сандҰраң. Діл солай да, Ү&рандҰ адамнҰқ с+зӘ деп ойлау - дҰ к+білемӘнӘқ аспанҰнда ҚнемӘ аңиңат н&рҰн шашҰп жарңҰрап т&рүан аңиңат ж&лдҰзҰ, кемелдӘктӘқ кҚнӘ саналатҰн КӘтаб-Ұ МҚбиннӘқ мінӘсӘ, Ү&дай саңтасҰн! ЖҰлтҰрауҰң ңоқҰз се, таби+тӘрӘкшӘ бӘр адамнҰқ шҰлдҰр-шатпаүҰ екен де, онҰқ

Ал, ңисҰнсҰз болса да Ү&ран АллаҒтҰқ с+зӘ емес деп ңабҰлданса үарҰштан жерге тҚседӘ. Ортада ңала алмайдҰ. ТӘптӘ, жерде де +тӘрӘкшӘ бӘреудӘқ шатпаүҰ деуге тура келедӘ. Ал, б&лай деу арңҰлҰ ей, шайтан, сенӘқекӘ жҰндҰүҰқ жҚз есе артҰп кетсе де есӘ д&рҰс ешбӘр аңҰлдҰ алдай алмайсҰқ, б&зҰлмаүан ешбӘр жҚректӘ сендӘре алмайсҰқ.

Шайтан ңайта айналҰп, бҰлай дедӘ: Үалай сендӘре алмаймҰн. Талай адамдарүа, сонҰқ ӘшӘнде атаңтуүа, сдҰларҰна Ү&рандҰ да, М&хаммедтӘ де мойҰндатпай ңойдҰм, алдадҰм үой.

Жауап: Яте &заңтан ңарар болса, еқ Қлкен нірсе еқ кӘшкентай нірсе секӘлдӘ болҰп к+рӘнедӘ. БӘр ж&лдҰздҰ жаүҰлүан шҰраңтай үана деуде жарадҰ. ЕкӘншӘден, арнайҰ м&ңиÇт ңаралмай, атҚстӘ ңаралатҰн болса, мҚлдем ңисҰнсҰз бӘр нірсе мҚмкӘн нірсе секӘлдӘ болҰп к+рӘнуӘ мҚмкӘн.

БӘр кҚнӘ бӘр ңарт адам, РамазаннҰқ жақа туүадҰқ к+ к+ру ҚшӘн аспанүа ңараптҰ. К+зӘне тҚскен аң ңҰлдҰ ай деп ойлаптҰ. Содан, "АйдҰ к+рдӘм" дептӘ. Ал, ендӘ сол аүарүан ңҰлдҰқ расҰнда ай болуҰ мҚмкӘн емес. Ал, ол ідейӘ айдҰ к+ргӘсӘ келӘп аспанүа ңараүандҰңтан к+з алдҰндаүҰ аң ңҰлд пен жеп к+рдӘ. ҮисҰнсҰз нірсенӘ шҰн деп ңалдҰ.

шӘншӘден: ҮабҰл етпеу бӘр басңа, терӘске шҰүару бӘр басңа. ҮабҰл етпеу - немң&райлҰлҰң, к+зж&мбайлҰңтан надандҰңтан туҰндайтҰн ңаҰқ итедҰң. Б&лардҰқ ӘшӘнде к+птеген ңисҰнсҰздҰңтар жасҰрҰн жҚре бередӘ. ЮлгӘнӘқ аңҰлҰ, б&л нірселерге басҰн ңатҰрмайдҰ. Ал, жоңңа шҰүару - мойҰндамау емес, жоң нірсенӘ бар деп бӘлу. Б&л ҚкӘм. ОнҰқ аңҰлҰ етӘншӘӘстеуге міжбҚр. М&ндай жаүдайда сен ң&саүан бӘр шайтан онҰқ аңҰлҰн алҰп ңоÇдҰ. СосҰн оүан жоңңа шҰүартңҰзадҰ. Эім, ей шайтан, +тӘрӘктӘ аңиңат, ңисҰнсҰздҰңтҰ е тҚсе етӘп к+рсететӘн мін бермеу, б&ра тарту, бос нірселермен айналҰсу, ңҰрсҰңтҰң, шҰтҰрман шатпаң с+здерге еру, тікаббарлҰң, б&рҰқүҰлар солай деген секӘлдӘ шайтани айлалармен к+птеген ңисҰнсҰздҰңтардҰ маң&л к+ретӘн кҚпӘсҰлайшжоңңа шҰүарудҰ, ілгӘ адам бейнесӘндегӘ бейбаң хайуандарүа мойҰндатңансҰқ!

Т+ртӘншӘден: Ү&рандҰ адамнҰқ с+зӘ деп ңабҰлдау ҚшӘн адамзат аспанҰнда ж&лдҰздардай жарңҰраүан АсфиÇларүа, СҰддҰңтарүа, Ү&тҰбтарүа жол к+рсеүа жініне ірңашан да хаң пен аңиңаттҰ, шҰндҰң пен адалдҰңтҰ, сенӘм мен аманаттҰ кемелдӘктӘқ барлҰң дірежесӘндегӘ жандарүа ҚйретӘп, Иман аңиңаттарҰ мен Ислам ңаүидаларҰ арңҰлҰ екӘ жиҒаннҰқ баңҰтатҰлҰсл жеткӘздӘрген жіне осҰ ӘстерӘ онҰқ таза, кӘршӘксӘз, еқ д&рҰс кӘтап екендӘгӘне ділел болҰп т&рүан бӘр КӘтаптҰ, ңасиеттерӘ мен ісерӘн, н&рларҰн жоңңа шҰүара отҰрҰп, керӘсӘнше ойлап,ю(Ү&дай саүан на)>жасандҰлҰң пен жалалардҰқ жиҰнтҰүҰ деп ңарау, скептиктер мен шайтандардҰ да &ÇлтҰп, ңалтҰрататҰн кҚпӘрлӘктӘқ сандҰраүҰ деу керек. СонҰмен ңоса, ЯзӘ жеткӘзген дӘнӘ мен Ислам шариүатҰнҰқ куілӘгӘ бойҰнша жіне +мӘр бойүҰ тарге ңаҰ, шҰнайҰ, саф ң&лшҰлҰүҰ, +н бойҰндаүҰ к+ркем мӘнез ң&лҰңтҰқ жемӘсӘ ретӘндегӘ +зӘ жетӘлдӘрген бҚкӘл іҒли аңиңаттҰқ жіне кімӘлдердӘқ куілӘк етуӘмен еқ д&рҰс сенӘмдегӘ, еқ мҰңтҰ, еқ сенӘмдӘ Олай ҰншҰл КӘсӘнӘю(Ү&дай саңтасҰн, жҚз мҰқ рет АстаүфируллаҒ)>сенӘмӘ б&рҰс, еқ сенӘмсӘз, АллаҒтан ңорҰңпайтҰн, +тӘрӘктен тартҰнбайтҰн бӘреу деп ойлау - ңисҰнсҰздҰңтҰқ еқ жиӘркенӘштӘ, еқ сораңҰсҰн жасап,жайҰлудҰқ з&лҰмдҰңңа толҰ ңоŞ ңарақүҰлҰүҰна кӘру.

ҮорҰтҰндҰ: Он тоүҰзҰншҰ ХаттҰқ он сегӘзӘншӘ ишарасҰнда айтҰлүандай тек уаүҰз естӘп ңана жҚрген, оңу-жазуҰ жоң ңарапайҰм кӘсӘлердӘқ +зӘ Ү&ранбӘр адүжизалҰүҰн тҚсӘну міселесӘнде бҰлай деген екен: Ү&ран, мен естӘп жҚрген бҚкӘл кӘтаптардҰқ жіне ілемдегӘ барлҰң кӘтаптармен салҰстҰрҰлса, еш ңайсҰсҰна да &ңсамайдҰ, олардҰқ дірежесӘлҰп жаес.

Олай болса, Ү&ран Ç олардҰқ барлҰүҰнан т+мен немесе барлҰүҰнан да жоүарҰ дірежеде. БірӘнен де т+мен деу мҚлде ңисҰнсҰз, м&нҰ ешбӘр д&шпан, тӘптӘ шайтан да айта алмайдҰ, ңабҰлдамайдҰ. Олай болсаҚлкен н бҚкӘл кӘтаптардан жоүарҰ. Ендеше ол м&үжиза.

Олай болса, бӘз де Шариүат ӘлӘмӘ, логика пінӘ жіне +лшеу, б+лу секӘлдӘ наңтҰ үҰлҰмдардҰдап шелдерӘ арңҰлҰ айтарҰмҰз: Ей, шайтан жіне ей, шайтаннҰқ шікӘрттерӘ! Ү&ран не АршҰ Аүзамнан, Исм Аүзамнан жеткен КеламуллаҒ, не болмасаю(Ү&дай саңтасҰн, жҚз мҰқ ррүҰндааүфируллаҒ)>жерде АллаҒтан ңорҰңпайтҰн, АллаҒтҰ бӘлмейтӘн, дӘнсӘз бӘр адамнҰқ сандҰраүҰ.

{ СӘлтеме: Ү&ран Хк болмқ кіпӘрлердӘқ кҚпӘршӘлӘктерӘн жіне жиӘркенӘштӘ с+здерӘн жоңңа шҰүару ҚшӘн айтңандарҰна сҚйене отҰрҰп, адасңандардҰқ кҚпӘршӘлӘк ойларҰн толҰүҰмен жоңңа шҰүарҰп, тшҰ тоқ б&л ойларҰнҰқ д&рҰс емес екендӘгӘн к+рсету ҚшӘн, ңорңҰнҰштан ңалтҰрай отҰрҰп мҰна с+здердӘ ңолдануүа міжбҚр болдҰм.}

Ей ӘбӘлӘс! Сен де жіне сенӘқ сеек, аÇтңан Европа философтарҰ мен АзиÇ м&нафҰңтарҰ да м&нҰ айта алмадҰқдар, айта да алмайсҰқдар. АйтпадҰқдар да айтпайсҰқдар да. ЯйткенӘ, б&л дҚниеде б&л ҰңтималдҰ тҰқдане ңайа, ңабҰлдайтҰн да ешкӘм жоң. СондҰңтан, сен сенӘм артңан сол философтардҰқ еқ б&зҰңтарҰ жіне ілгӘ м&нафҰңтардҰқ еқ арсҰздарҰ М&хаммед Араби (с.а.у.) Яте аңҰлдҰ жіне аса к+ркем мӘнездӘ ек иеледӘ.

СонҰмен б&л міселе екӘ Ұңтималүа үана тӘреледӘ. Ал, б&л міселенӘқ ортасҰ жоң екенӘн наңтҰ ділелдермен ділелдедӘк. Сен жіне саүан ергендер жаңтҰрмасақдар да ешбӘр кҚмінсӘз жіне анҰң тҚрде М&хаммуге үаби (с.а.у.) Пайүамбар жіне бҚкӘл ПайүамбарлардҰқ кімӘлӘ, бҚкӘл жаратҰлҰстардҰқ еқ абзалҰ.

ШАЙТАННұҢ ТАҺұ БӨР АЗҺАْمَیلَАРСұЛұҺұ.

сҚресӘн оңҰп отҰрҰп

АÇттарҰна келген кезде шайтан бҰлай дедӘ:

Ү&раннҰқ еқ негӘзгӘ шешендӘгӘ,ӘкелейбӘр нірсенӘ оқай жіне анҰң тҚсӘндӘруӘнде деп бӘлесӘқдер. Ал, ендӘ мҰна аÇт ңай жерден ңай жерге секӘруде. АдамнҰқ жантісӘлӘм кезӘнен, сонау ңиÇметке бӘраң аттайдҰ. СҚр Қрленуден бастап, Махшарда есеп берудӘқ аÇүҰна +тен айҰедӘ де ЖіҒаннамүа кӘргӘзудӘ с+з ңҰладҰ. БӘрден бӘрге +тӘп жатңан м&ншама тҚсӘнӘксӘз жаүдайларда оқай тҚсӘндӘру дегендерӘқ ңайда ңалдҰ? Ү&раннҰқ к+п жерлерӘнде осҰндай бӘр-бӘрӘҒтан ңҰсҰ жоң міселелердӘ бӘрӘктӘрӘп жӘбередӘ. БӘр-бӘрӘне ҚйлеспейтӘн нірселер айтҰлҰп жатңан жерде оқай тҚсӘндӘру, шешендӘк бола ма?

Жауап: Ү&раннҰқ м&үжизалҰүҰнҰқ еқ мақҰздҰларҰ шестҰрүаӘнен кейӘн келетӘн аз с+збен к+п маүҰна жеткӘзу. Б&л, Ү&ран м&үжизаларҰнҰқ ӘшӘндегӘ еқ мҰңтҰ, еқ мақҰздҰ негӘзӘ. Ү&ран ХакӘмде азүантай с+збен к+п маүҰна жеткӘзудӘқ к+птӘгӘ, к+ркемдӘгӘпейдӘ. зерттеушӘлер ңайран ңалуда.

Міселен,

бӘрнеше ңҰсңа с+йлемдермен +те Қлкен "Топан су" оңиүасҰн нітижелерӘмен ңоса ңҰсңа да н&сңа жіне м&үжизалҰң тҚрде баÇндаүанҰ сол, к+птеген шешен, детпеуӘар онҰқ шешендӘгӘне сіжде еткен.

Сімуд ңауҰмҰна ңатҰстҰ тақ ңаларлҰң жіне +те мақҰздҰ оңиүанҰ, нітижелерӘмен ңоса жіне осҰлай с&мдҰң аÇңталуҰн, бӘрнеше ңҰсңа с+йлемдерФаруңиҰ, к+п маүҰна жеткӘзӘп, м&үжизалҰ тҚрде тҚсӘнӘктӘ, анҰң жіне зейӘндӘ шаршатпай баÇндауда.

Ей шайтан! ТаүҰ да айтар с+зӘқ болса айт. Шайтан бҰлай дедӘ: Б&ларүа ңарсҰ келе алмаймҰн, ңорүана да алмаймҰнппарлҰң, менӘ тҰқдайтҰн аңҰмаңтар бар. Сондай-аң адам бейнесӘндегӘ к+птеген шайтандар бар, маүан солар жірдем беруде. ФилософтардҰқ ӘшӘнде к+птеген перүауҰндар бар, менмендӘктерӘн ңоз"Хакимн міселелерде менен сабаң аладҰ. СенӘқ м&ндай с+здерӘқнӘқ жайҰлуҰна кедергӘ боладҰ. СондҰңтан саүан берӘлмеймӘн.

ЕКӨНШӨ ТАҮұРұП

[Б&л таңҰрҰп, маүан ірдайҰм ңҰзмет к+рсетӘп жҚрген кӘсӘлердӘқ менӘқ мӘнезӘмнен байңап жҚрген тҚсӘнӘксӘз ңайшҰлҰңтарүа тақ ңалуларҰна байланҰстҰ.Сондай-аң екӘ шікӘртӘмнӘҰң "Ү&туралҰ шектен тҰс жаңсҰ ойларҰн байҰпңа келтӘру ҚшӘн жазҰлдҰ.]

МӘне осҰлай ңарайтҰн болсаң, б&л бейшара бауҰрҰқҰзда Қш болмҰс бар. Олар бӘр - бӘрӘнен +те &заң.

ЕкӘншӘсӘ: Ү&лшҰлҰң уаңҰтҰнда, АллаҒтҰқ ң&зҰрҰндаүҰ кезӘмде ЖаратушҰ ХаңтҰқ жарҰлңауҰмен маүан бӘр болмҰс берӘледӘ. Б&л болмҰсҰмнҰқ кейбӘр ңасиеттерӘ, кейбӘр жаүдайларҰ ң&лшҰлҰңмӘнӘқ гӘзгӘ маүҰнасҰ болүан: "КемшӘлӘгӘн бӘлу, паңҰрлҰүҰ мен ілсӘздӘгӘн тҚсӘну, +зӘн т+мен &стап, АллаҒтҰқ діргейӘне жалбарҰну" т&рүҰсҰнан келдеген л жаүҰм бойҰнша +зӘмдӘ іркӘмнен артҰң бейбаң, ілсӘз, паңҰр, кемшӘлӘгӘ к+п бӘреу етӘп к+ремӘн. БҚкӘл ілем менӘ маңтап, дірӘптеп жатса да, +зӘмнӘқ жаңсҰ да кімӘл жанбарҰп,ӘгӘме сендӘре алмайдҰ.

шӘншӘсӘ: ШҰнайҰ т&лүам: çүни Б&рҰнүҰ Саидтан ңалүан т&лүам. Ол да Б&рҰнүҰ Саидтан мирас болҰп ңалүан ңасиеттер. Кейде риÇүа, дақңң&мает мед деген ңалау оÇнадҰ. Сондай-аң атаңтҰ іулеттен де емеспӘн. СарақдҰң болҰп к+рӘнетӘн ҚнемшӘлдӘгӘм, нашар мӘнезӘм бар.

Ей бауҰрлар! СендердӘ +зӘмнен мҚлдем алҰстатҰп алмау ҚшӘн б&л бейнемнӘқ к+птеген кемшӘлӘктерӘн жіқгӘ бүҰмсҰз жаңтарҰн айтпай-аң ңоÇйҰн.

Сондай-аң,

ңаүидасҰ бойҰнша, ЖаратушҰ Хаң мейӘрӘмдӘ ң&дӘретӘн осҰлай к+рсетӘп т&р. Еқ елардҰқ сарбаз секӘлдӘ мҰна болмҰсҰмдҰ еқ жоүарүҰ маршалдҰң дірежедегӘ Ү&ран сҰрларҰнҰқ ңҰзметӘне ж&мсауда. ЖҚз мҰқ шҚкӘр. НіпсӘ - бірӘнен т+мен, атңарарр адамт бірӘнен жоүарҰ.

ШӨНШӨ ТАҮұРұП

çүни:

"СендердӘ тайпа - тайпа, &лҰс - &лҰс, ру - ру етӘп жараттҰм. ОсҰлайша бӘрӘн - бӘрӘ танҰсҰн, араларҰқдаүҰ ңоүамдҰң +мӘрде бӘрӘ - бӘрап ңалрдем етсӘн деп, ійтпесе сендердӘ бӘр - бӘрӘне б+тенси ңарап, ңастандҰң жасап, жау болсҰн деп &лҰс - &лҰс етпедӘм".

Б&л таңҰрҰп «ЖетӘ міселеден» т&радҰ.

БӘрӘншӘ міселе: Б&л аÇтта айтҰлҰрдҰ жаан &лҰ аңиңаттҰқ ңоүамдҰң +мӘрге ңатҰсҰ болүандҰңтан, ңоүамдҰң +мӘрден бас тартудҰ ңалайтҰн БҚгӘнгӘ СаидтҰқ тӘлӘмен емес, ИсламнҰқ ңоүамдҰң +мӘрӘмен байланҰсҰ болүан Б&рҰқүҰ СаидтҰқ тӘлӘмен, лҰ ел бола ңҰзмет ету маңсатҰнда жіне орҰнсҰз шабуҰлдарүа тосңауҰл ңойсам деген оймен жазуүа міжбҚр болдҰм.

ЕкӘншӘ міселе: ОсҰ аÇт ишара етӘп тудегӘ "тану жіне жірдемдесу ңаүидасҰн" тҚсӘндӘру ҚшӘн бҰлай деймӘз: Міселен бӘр іскер дивизиÇүа, дивизиÇ полктарүа, полктар баталһондарүа, роталарүа, б+лӘмшелерге б+лӘнедӘ. Б&л, ірбӘр сарбаздҰқ іркӘммен ір тҚрмдҰлҰңланҰстарҰ, сол байланҰстарүа ңарай ір тҚрлӘ мӘндеттерӘ бар екенӘн танҰп бӘлуӘ, ірбӘр сарбаз бӘр - бӘрӘне к+мектесу ңаүидаларҰ бойҰнша, бҚкӘл іскердӘқ негӘзгӘ мӘндетӘну бар.уҰ, ңоүамдҰң +мӘрдӘқ жаудҰқ шабуҰлҰнан аман болуҰ ҚшӘн ңажет. Юйтпесе, б&л б+лӘнулер

бӘр ротанҰқ екӘншӘ ротаүа, бӘр б+лӘмшенӘқ екӘншӘсӘне асңаңірекет етуӘ ҚшӘн емес. Діл солайда да, Ислам ілемӘнӘқ ңоүамдҰң т&тастҰүҰ &лҰстар мен &лттарүа б+лӘнген - Қлкен бӘр іскер.

Алайда олардҰ бӘрӘктӘретӘн мҰқдаүан бӘрлӘктер бар. ЖаратушҰларҰ бӘр, РҰсҰз тедандҰрушҰларҰ бӘр, ПайүамбарларҰ бӘр, Ү&бҰлаларҰ бӘр, кӘтаптарҰ бӘр, отандарҰ бӘр, бӘр, бӘр ... мҰқдаүан бӘр бӘрлер.

МӘне осҰншама бӘр - бӘрлер бауҰрластҰңтҰ, махаббаттҰ жіне бӘрлӘкк, ол ап етедӘ. Демек, &лттар мен &лҰстарүа б+лӘну, осҰ аÇттҰқ айтҰп т&рүанҰндай, танҰсу ҚшӘн, жірдемдесу ҚшӘн екен...терӘске шҰүару, ңастасу ҚшӘн емес.

шӘншӘ м бӘр н лтшҰлдҰң пӘкӘрӘ осҰ үасҰрда тҰм асңҰнҰп кеттӘ. ЮсӘресе айлакер Европа залҰмдарҰ м&сҰлмандардҰқ арасҰна ӘрӘткӘ салҰп, жеке-жеке билеп т+стеу ҚшӘн осҰ пӘкӘрдӘ ңозӘз жамт&р.

деп б&йҰрадҰ. Ү&ран да:

деп б&йҰрадҰ. МӘне осҰ Хадис ШірӘп пен ҮасиеттӘ АÇт, болҰмсҰз &лтшҰлдҰң пен нісӘлшӘлдӘк пӘкӘрдӘ ҚзӘлдӘ-кесӘлдӘ ңабҰл етпейдӘ. ЯйткенӘ Кемел де ңасиеттӘ ИслаекеткеауҰмдастҰүҰ, оүан м&ңтаж емес. ш жҚз елу милионнан асатҰн ңандай &лт бар! ИсламиÇттҰқ орнҰна нісӘлшӘлдӘк пӘкӘрӘ, сол пӘкӘр иесӘне осҰншама бауҰрларңпен пҰқ ҚстӘне міқгӘлӘк бауҰрлардҰ тауҰп бере ала ма? Тарихта болҰмсҰз &лтшҰлдҰңтҰқ зардаптарҰ к+п.

МҰсалүа: ЮміуилердӘқ саÇсатҰна бӘраз &лтшҰлдҰң пӘкӘрӘ араласңандҰңтан, Ислам ЮлемӘн дееудӘ сттӘ, +здерӘнӘқ де басҰна к+п пілекеттер келдӘ. Сондай - аң, Еуропа халҰңтарҰ осҰ үасҰрда &лтшҰлдҰң пӘкӘрӘн алүа тартңандҰңтан, француздар мен немӘстердӘқ арасҰндаүҰ аса ңатҰгез жаулңҰзҰүҰҰңтҰ бҰлай ңойүанда ДҚние ЖҚзӘлӘк СоүҰстаүҰ с&мдҰң оңиүалар, &лтшҰлдҰңтҰқ адамзатңа ңаншалҰңтҰ зиÇндҰ екенӘн к+рсеттӘ.

БӘзде де демократипайдаллүашңҰ жҰлдарҰнда болҰмсҰз &лтшҰлдҰң пӘкӘрӘменю(ВавилоннҰқ кҚйреуӘ кезеқӘнде адамдардҰқ ір тӘлде с+йлеп кетуӘ мен халҰңтардҰқ шаүҰн топтарүа б+лӘнк+птегуӘ сиÇңтҰ)>Гректер мен АрмÇндар бастаүан "клубтар" деп аталатҰн, адамдар арасҰна ӘрӘткӘ салатҰн к+птеген &йҰмдар пайда болдҰ. ҮазӘр солардҰқ бірӘнӘқ де шетелдӘктеҰ мен армаүҰна тҚсӘп, ңиҰн жаүдайларүа тап болуҰ, болҰмсҰз &лтшҰлдҰңтҰқ зиÇн екендӘгӘн к+рсеттӘ.

ҮазӘргӘ тақда бӘр-бӘрӘне м&ңтаж , бӘреуӘ екӘншӘсӘнен бетер з&лҰмдҰңңа душар болүан, бӘрӘнен бӘрӘ +ткен кедедайда шетелдӘктердӘқ табанҰнҰқ астҰнда езӘлген. М&сҰлман халҰңтардҰқ арасҰнда &лтшҰлдҰң деген ойдҰқ кесӘрӘнен, бӘр-бӘрӘне б+тенси ңарау, бӘрӘн-бӘрӘ жау санау, айтҰп жеткӘзе алмайтҰн ңасӘретке айналдҰ. МасанҰқ шаүуҰна ңарс

СоанҰп, улҰ жҰландарүа мін бермейтӘндей есуастҰң жасап, айдаҒардай ЕуропанҰқ тойҰмсҰз аранҰ ашҰң т&рүанда оларүа мін бермей , тӘптӘ солардҰқ сойҰл сендеңандай, &лтшҰлдҰң сезӘммен ШҰүҰс аймаңтардаүҰ отандастармен немесе ОқтҚстӘктегӘ дӘндес бауҰрлармен жауласуҰ +те зиÇн. ОқтҚстӘкте жау жоң. Ол жаңтан ңауӘптенудӘқ ңажетӘолар мОқтҚстӘктен жеткен Ү&ран н&рҰ бар. ИсламиÇт н&рҰ келдӘ, ол бӘзде бар, бҚкӘл жерде де бар. МӘне ол дӘндастарүа д&шпандҰң жасау, айналҰп барҰп ИсүҰсҰп,ңа, Ү&ранүа тиедӘ. ИсламиÇтңа, Ү&ранүа ңарсҰ жауласу - бҚкӘл отандастардҰқ екӘ дҚниелӘк +мӘрӘне ңастандҰң. лттҰқ ңоүамдҰң +мӘрӘне ңҰзмет етемӘн деп жҚрӘп, екӘ дҚниенӘқ Әрге тасҰн талңандау жанашҰрлҰң емес, аңҰмаңтҰң.

Т+ртӘншӘ МісеӘ. ИншлҰмдҰ &лтшҰлдҰң, ңоүамдҰң тӘршӘлӘктӘқ ӘшкӘ ңажеттӘлӘгӘнен бастау аладҰ, +зара к+мекке, ауҰзбӘршӘлӘкке себеп боладҰ. ПайдалҰ бӘр кҚш алуүа себӘ тиедӘ, Ислами бауҰрластҰңтҰ одан сайҰн бекӘте тҚсуге дінекер боладҰ.

ОсҰ болҰмдҰ &де аң Ұң пӘкӘрӘ Исламүа ңҰзметшӘ болуҰ керек. ҮамалҰ, сауҰтҰ болуҰ тиӘс. Алайда онҰқ орнҰн баспауҰ керек.