Risale-i Nur

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

من از اين‌كه دنيزلي در مدتي اندك حاميان و برادران قهرماني نصنج شش و رساله نور كرد، دوست داشتم در صورت امكان ب),S عمرم را با كمال سرور و

* * *

* * *

* * *

* * *

.

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

6

* * *

* * *

* * *

#‌109

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

دفن 27Fه است و مطّلعان همه از تو آگاه ميشوند

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

وظيفه او را به جاي آورد و مي‌آورد. هر يك از فداكاران شاگردان خاص ر$8Uه نور نيز وظيفه سعيد را كامل مي‌توامدرسه ام دهد؛ و ان شاء الله در آينده به‌طور كامل انجام خواهند داد. با كم شدن يك سعيد از جمع شما، مجموعه‌ها كه به مثابه صد سعيد معنوي‌اند و هزاران سعيد ديگر جسماني، در بينتان، مي‌توانند آن وظيفه را به طور خالص و كامل انجام دهنجب خوا‌دهند؛ بنا‌بر‌اين حقيقت، به حادثه‌هايي كه براي شخص من رخ مي‌دهد اهميت چنداني ندهيد. فقط بسيار دعا كنيد. با دعاهايتان كه به نظر من ترديدي در مقبوليت‌شان نيست به ضعف و سالمندي و تأثرات فراوان‌ام كمك كنيد.

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

#‌259

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

......

* * *

* * *

......

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

......

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

#‌308

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

.

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

من تا امروز فقط به حقيقت ايمان انديشيده و گفته‌ام "زمان طريقت نيست، بدعت‌ها مانع مي‌شوند". ليكن امروز معتقدم زمان نشان داده است كه خلاصه همه دوازده طريقت بزرگ و وسيع‌ترين دايره طريقت‌ها قرآن رساله نور است كه در دايره سنت نبوي قرار دارد و هر اهل طريقتي بايد دايره رساله نور را مانند دايره طريقت خود ببيند و وارد آن شود. گناهكارترين فردي كه در مسير طريقت است، نمي‌تواند خيلي زود و به‌سرعت بي‌دين شود، قلب‌اش به اين زودي‌ها مغلوب نمي‌ت جديدين است كه آنان دچار تكان‌هاي اساسي نمي‌شوند و استعداد آن را دارند كه نورجي واقعي شوند. اما در حد امكان نبايد وارد بدعت شده(&Nمرتكب گناهان كبيره شوند كه تقوا را نابود مي‌كند.

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *